Ang Nakaraan sa The Vampire Diaries:
Harapin natin 'to nang magkasama.
Ikaw lang ang gusto kong makasama.
Iligpit mo na 'yan at tara na.
Kaya kong patumbahin si Rayna sa may Armory.
Hindi totoo ang Armory.
Hangga't may peklat ako, 'di ako titigilan ni Rayna.
Pero kung mamatay na siya,
lahat ng mayr'ong peklat gaya ng iyo ay mamamatay.
Isinakripisyo ko ang lahat para sa iyo.
Kung may katiting kang paki sa akin,
'di ka lalabas sa pinto.
Nagawa ko. Wala na siya.
-'Di na tayo magkikita, tama? -Mamuhay ka nang maayos.
Paano kung sabihin ko sa 'yo na kaya ko ilipat ang peklat na 'yan
sa ibang mas karapat dapat?
Si Damon naman dapat talaga.
Gusto mo kaming pag-awayin.
Maliban lang sa 'di niya ito ideya.
Ako ang nakaisip.
Ngayon
Mag-uumaga na, Stefan.
Magdesisyon ka na.
Alam mo na, importante ito.
Ako na inihahandog ang sarili kong akuin ang marakng 'yan mula sa iyo.
Masyado na akong nagliliwaliw, saka mukha ka nang pagod.
Kaya hayaan mo akong makialam nang mkapagpahinga ka.
Hashtag "walang anuman".
Uso pa ang hashtag? 'Di ko alam. Tatlong taon na rin.
Mag-oo ka, Stefan. 'Wag ka na tumakbo.
Babalik ka sa dati.
Gagamitan naman natin ng kaunting mahika.
Isa pang pagpapakaba, mahihimatay na ako, kapatid.
Siyempre, mawawalan din naman ako ng malay.
Ito naman.
Nasa bulsa ang selpon. Si Valerie ang bahala sa orasyon.
Hallelujah, natauhan din siya.
Ngayon naman, luluwagan ko lang ng kaunti itong tali
Para makuha 'yung selpon niya, okay?
Siguraduhin mong makikisama siya.
-Ayos ka lang? -Kapatid.
Napuno ako ng lason ng lobo, ni hindi ko maramdaman ang mukha ko.
'Di na 'ko masasaktan sa katiiting na vervain.
Salamat.
Kung papatayin mo ko, pinatay mo rin ang mga minarkahan ko nitong armas.
Kasama ka na ro'n, kapatid.
'Wag kang mag-alala kay Stefan. Sinisimulan ko pa lang siya.
Tatlong taon ang nakalipas
Kita mo? Nasa St. Petersburg na ako.
Pulang pin, nasa Malaysia ako.
Pulang pin.
Nako, sa karagatan ako nakadaong.
Maraming nagtitinda riyan ng alak. Maganda bumiyahe 'pag may gano'n.
Oo, pero ito ang paboritio ko.
Iniisip ko kung ilan nito ang pwede ko pang makuha
ngayong bilang na oras ko.
Walang limitadong oras dito. Mababa pa ang gabi, kaibigan.
'Di ngayon ang tinutukoy ko. Kinalkula ko.
'Di na magtatagal si Rayna Cruz. Malamang ako rin.
Kaya tik-tok.
'Di naman nakakasagabal ang pagiging mortal mo ulit?
Hindi naman.
Nakakatawa nga at para akong tao ulit, na bilang lagi ang oras.
Kung gano'n ay isipin na lang natin 'to napagsubok.
-Sa ngayon? -Wala na si Damon.
Wala na naghihintay sa 'yo pabalik. Wala na rin sa akin.
Bakit 'di natin sundan kung saan patungo ang pulang pin?
Gusto mong mag- pin-hopping sa buong mundo?
Habang naghahanap tayo ng paraan para matanggal ang peklat mo,
pwede natin matunton ang pinagmulan ni Rayna.
Magsisimula tayo maghanap ng lunas doon.
Ang pinakaimportante, mailigtas natin ang buhay mo.
'Yun nga lang, napakahabang bakasyon.
Lahat ng kilala mo ay pinili ang makakabuti sa kanila.
Bakit 'di mo piliin ang dapat sa iyo?
Tingin ko wala na ring rason para manatili rito.
Sige.
Ngayon
Tatlong taon ka na sa amin, pero 'di mo pa rin alam kung paano umupo ng tahimik.
-Gusto mo bang lumipat? -Nasaan siya? Ano'ng ginawa niyo sa kanya?
-Nasaan si Mary Lou? -Kailangan namin ang tulong mo.
Ang maitutulong ko lang sa 'yo ay kamatayan.
O, sa tingin ko ay 'di totoo 'yan.
Kasi mayro'n kami na gusto mo.
Mga kasagutan, pananaliksik na ginagawa namin kasama ng nobya mo.
Gagawin ko ang lahat, sabihin mo ang kapalit.
Sa totoo lang ay pangalan ang kapalit.
Lorenzo St. John.
Enzo?
Bakit siya ang gusto mo?
Para ako mismo ang pumatay sa kanya.
'Di naman sa 'di ako masayang makalabas, pero ano bang ginagawa ko?
Naniniwala akong si Enzo ang nagpakawala kay Rayna Cruz.
Kung bakit, wala akong ideya.
Ano-ano ba ang ginagawa ni Enzo kamakailan?
Pero natutunan ko na kung 'di mapagkakatiwalaan ang pamilya ko,
mas lalong hindi ang mga kasamahan ko.
Doon ka papasok. Maaring ikaw ang maghanap sa kanya.
Pinagkatiwala mo sa taong binihag mo ng tatlong madugong taon?
Malakas masyado ang salitang tiwala.
Pero kapag nakita mo na ang resulta ng eksperimento natin
gaganahan kang gawin ang gusto ko.
Ayos ka lang?
Nilalamig lang.
Sino pa ang maninisi sa 'yo dito sa miserableng silong na ito.
Araw-araw, pangarap ko na mailayo ka sa lugar na ito,
habang iwan ang mga bangkay sa lamay natin.
Tahimik ka.
-Ano'ng nangyari? -Pinainom nila ako ng pills.
Na gawa sa dugo ni Rayna.
Nakakalason 'to para sa mga mangkukulam.
Dalhin mo sa akin si Enzo ng buhay,
at ibigay ko sa 'yo lahat para mapagaling siya.
Hindi, pakiusap 'wag kang umalis.
Kailangan.
Ililigtas kita.
Hey, Bartel. Ano'ng mayron?e Natanggap ko ang mensahe mo.
Utang ko sa iyo ang pagpapatigil sa pag-alerto sa nangyaring pekeng pananakip,
Ang gusto lang niya ay makipagkooperasyon sa akin.
Pinilit ko siyang papuntahin ka rito nang walang dawit.
Detective, iposas mo ang sarili mo sa kotse.
Ngayon, sigurado akong nakapagdesisyon na si Alex na ako ang nagpakawala kay Rayna,
na siyempre, ay hindi totoo.
Pero ang 'di ko maintindihan ay
kung bakit mo pinakawalan si Rayna Cruz?
Para mailipat ni Damon sa kanya ang peklat ko gamit ang orasyong paglipat.
Importante ba iyon sa 'yo?
Desperado na siya para makaisip ng gan'on.
Nakakapanibagong siya pa ang nakadiskubre.
Sa tinagal-tagal nating dalawang naghanap ng solusyon.
Mapagbiro nga ang tadhana.
Nandito na ang sasakyan. Alis na 'ko.
Uy, mag-ingat, okay?
Palagi, mahal.
Susubukan kong makarating ng Dallas agad.
Nagpaiwan ka para may kasama ako.
Ang sweet naman.
Ayos ah.
Matapos lang ako rito, aalis na rin ako.
Kahit gaano ko gustong patayin ka muna
malayo na ang armas ko, pati na rin ang puntirya ko.
Kailangan ko silang habulin. Tawag na rin ng konsensya ko.
Kakaiba lang kasi, kung paanong tinanggihan ni Stefan ang alok mo.
Martir lang siya.
Tingin niya siguro 'di ko kaya ang peklat.
Tatawag ako 'pag na-charge ko na 'to, para pabalikin siya rito.
Ako na bahala sa orasyong paglipat.
Napakarangal naman n'on.
Iba sa inaasahan ko sa iyo.
Lalo na kung iisipin mo lahat ng kailangan mong isakripisyo.
Ano'ng isasakripisyo ko?
Nasa kabaong ako sa loob ng tatlong taon. 'Di 'to ko naman nagagawa ang gusto ko.
Tingan mo ang braso ko. Ano nakikita mo?
Isang taong dapat ay nagdala ng Band-Aids.
Gawa ako sa regular na laman at buto.
Ako ay purong tao.
Kahit na malusog ako, kapag 60 hanggang 70 na taon,
makikipagsiksikan pa din ako sa langit.
Ibig sabihin, sa oras na magising si Elena, patay na ako n'on.
Pati na rin ikaw. Kapag namatay ako, mamatay ka rin.
Pero sigurado akong alam mo na 'pag inako mo na ang peklat ni Stefan,
isasakripisyo mo ang kinabukasan mo kasama si Elena.
Hindi mo na siya ulit makikita.
Isang pagpapakabayani. Ayos.
Okay.
Alis na 'ko.
Ang Pilipinas Dalawang Taon Ang Nakalipas
Naghahanap kami ng paraan para matanggal ang peklat na 'yon.
Tama. Kinokonekta ako nito sa isang baliw na babae.
Hindi ako. Hindi tayo konektado.
Nako, hindi, hindi, hindi, magkaibigan lang kami, at 'di siya baliw.
-Sa hindi masamang paraan. -Tama, binago mo usapan.
Hindi na tuloy siya kumportable.
Hindi ah. 'Di niya naiintindihan ang pinag-uusapan natin.
Wala ni isa dito ang may ideya sa pinag-uusapan natin.
Ito, para sa isang taong paghahanap ng pulang pin sa buong mundo.
Tama, isang taong kabiguan.
Hey, hindi pa naman tayo ganap na bigo.
Habang 'di pa natin nasosolusyunan ang peklat mo,
marami na tayong nadiskubreng mga kakaibang klase ng alak.
Baka hindi siya sumagot ngayon.
Hindi, hindi, hindi talaga.
Nasabi ko kung gaano na katagal. Pasensya na.
Hindi, okay lang. Alam ko ang araw ngayon. Matagal ko na rin itong iniisip.
At?
At na-realize ko na sa oras na magising na siya, patay na ko n'on.
Kaya, hindi, hinding-hindi ko siya tatawagan ulit.
At gan'on din sa 'yo, 'di ka na niya ulit tatawagan.
Tingin ko'y ganito na lang talaga.
Kung gan'on,
tagay pala.
Tagay.
Ako naman ang oorder.
Hi. Isa pa.
Naintidhan ko.
Naiintindihan ko rin kung ano ang sinasabi mo kanina r'on.
Mukhang alam ko na ang maitutulong ko.
Ngayon
Caroline?
Malas. Ako lang dito.
Kinuha ko ang selpon ni Caroline, na tinawagan mo noong isang araw.
Gusto ko lang mangamusta.
-Tumawag ka lang ba talaga para riyan? -Huwag mong ibababa.
-May oras pa para tulungan kita. -Ito ideya lang.
-Tigilan mo na kaya akong habulin? -Kinuha mo ang armas ko, henyo.
Kailangan ko mabawi. Kung ayaw mo nang hinahabol,
-dapat hindi ka umalis. -At hayaang patayin mo ang kapatid ko?
Kaya mas gusto mo nalang mauna.
Nalilito na tuloy ako. Akala ko pababayaan mo na ako.
Noon, sa sarili kong pamamaraan.
Maling pakinggan pero,
ikaw ang libangan ko nang nakulong ako sa Armory.
Ikaw lang ang panggulo sa araw-araw kong ginagawa.
Araw-araw kapag kinukunan ako ng dugo at ginagamit ito sa pananaliksik
pipikit ako at papanoorin ka.
Nakikita ko kung nasaan ka,
kung ano'ng ginagawa mo.
Nakita kong nilibot mo ang mundo kasama si Valerie.
Paano mo alam iyon?
Alam ko lagi kung ano'ng binabalak ng target ko.
Iyang peklat sa dibdib mo?
Hindi lang 'yan basta peklat. Isa 'yan kakaibang koneksyon. Sa akin.
'Yan na siguro ang pinakapangit na banat na narinig ko sa buong buhay ko.
'Wag mo purihin ang sarili mo.
Sinabi mo ginugol mo ang tatlong taong pagmanman sa akin.
Walang TV sa Armory. Ano'ng gagawin ko?
Sabagay, 'di naman 'to nakakatakot.
Ang punto ay, alam ko kung nasaan ka at kung ano'ng ginagawa mo ngayon.
Ginigiya mo ako sa Armory. Umaasa ka pa rin na tutulong sila.
Pero napakalayo ng Virginia rito.
Maliban na lang kung pwede sa 'di gas ang kotse mo
'di ka na makakarating bago pa kita mahuli.
Mahuhuli kita. Alam ko na.
Talaga?
Oo.
Hello. KQ-something-something.
Nanlalabo ang paningin ko.
-Hey. -Kumusta, Mad Max?
Nagpagas lang.
Iba sa inaasahan kong sagot, pero...
Oo, pero wala naman akong magagawa.
Kinuha ko muna ang sandata sandali.
Baka may magamit akong ideya sa kung ano'ng susunod na gagawin.
Pasensya na, medyo lutang. Alam mo na, sa lason at kung ano pa.
Parating na si Valerie para ayusin 'yan.
Nagkakasama na kayo ngayon, huh?
Lumalim ang pagkakaibigan namin.
Oh, sabi ko na nga ba.
Makinig, gusto ko pang makipagkumustahan sa iyo pero
kailangan ko pang tumakas, kaya kung--
Pumunta ka sa istasyon ng balita
at ihahanap kita ng lugar para lituhin si Rayna.
-'Yan na 'yung naisip mo? -Ang Armory na ang aabang sa iyo.
Gusto pa rin nila si Rayna.
Magmaneho ka lang, Stefan.
Babalitaan kita, okay?
Bakit ka ba nasa Dallas?
Nandito ako para sa trabaho.
Lahat ay si Rayna ang hanap.
Nagpaalerto ang Armory noong nakatakas siya.
Alam kong gagamitin niya si Caroline para mahuli si Stefan.
Kaya 'di na ako nagulat sa ibinalitang pananakip.
Pero napaisip ako n'ong 'di sumagot ang mga pulis.
Kaya nalaman ko na kinumbinsi mo lang sila na palabas lang ang lahat.
Ngayon, bakit mo naman gagawin iyon?
Alam ko'ng 'di ka magsasalita, kahit na pahirapan pa kita.
Kaya siya na lang ang papahirapan ko.
Nagtataka ka bakit ko pinalaya si Rayna? Tingnan mo nga ang ginagawa mo ngayon.
Alam kong ayaw mo sa kinabibilangan ko, pero kung gusto mo palayain tayo ni Rayna,
bakit ngayon pa?
Tanungin mo si Stefan Salvatore.
Mausisa.
Umalis ka sa akin!
Mabillis umipekto, tama ba?
Papatahimikin ka niyan ng isang oras o higit pa.
-Nakatakas ang laruan mo. -Ayos lang. Makikipagpalit ako.
-Mas gusto kita ng walang mahika. -Maswerte ka, mahina ako 'pag gutom.
Wala pang matinong kain sa loob ng tatlong taon.
Hindi. Hindi.
Gan'on ka ba kagusto ang mga kapangyarihan mo?
Gusto kong mabuhay. Ang mga gamot na ang lumason kay Mary Lou.
Anong sinasabi mong nilason?
Pinangakuan ako ng lunas kapalit ng pagdakip sa iyo.
-Sino'ng nangako sa iyo? -Alex. Sabi niya'y pinalaya mo si Rayna.
Mali. Tingin ko'y sinabi niya lang 'yon sa iyo para ganahan ka.
Si Mary Louise lang ang pinanghuhugutan ko.
Siya lang ang mayro'n ako, at 'di ko siya hahayaang mawala.
Ano?
-Takot kang gantihan ako? -Itinigil na natin 'to.
-Ayaw ko. -Makinig ka sa akin!
Kung ang mga gamot na ay delikado sa mga mangkukulam, kailangan nating magtulungan.
Bakit kita pagkakatiwalaan?
Dahil mahalaga 'to sa akin gaya ng pagpapahalaga mo rito.
Itinataya ko ang buhay ko.
May utang kang trak sa isang lalaki.
Ganito ka ba makipag-usap sa mga target mo?
'Yung mga tinutulungan ko lang.
Kailangan mo lahat ng tulong
kasi 'di naman maaasahan ang kapatid mo.
-Alam kong 'yan ang iniisip mo. -Wala kang alam sa akin.
Mistikal na koneksyon, 'di ba?
'Di kita masisisi kung magdududa ka kay Damon.
Alam mo na noon pa na pwede kang mamatay habang nasa inyo siya.
Akala ko sa inyo nakatoka ang pagpatay sa akin.
Ginagambala pa ako sa responsibilidad.
'Di ibig sabihin n'on ay gusto ko.
Tingin ko nga ay maayos kang tao.
Kahit ganoon ang iniisip ni Matt.
Kinamumuhian ka talaga ng lalaking 'yon.
-Oo. Iniisip ko na nga rin. -Ayaw niya akong palabasin sa selya
hanggang sa ipangako kong ibabalik kita sa hellstone.
-Gusto mong pag-usapan? -Hindi. Nagtitipid ako ng baterya.
Damon Salvatore. Boses mula sa kadakilaan.
Kung ang kadakilaan ay sa Dallas, tama kung gan'on.
Medyo masama ka para sa gan'on, kaibigan.
Ako? Walang bago.
Makinig ka. Kaibigan mo pa ba 'yung mga baliw sa Armory?
Kamuntik na. Bakit? Ano'ng kailangan mo?
Kailangan kong makipagkita.
Napahabol na ni Stefan si Rayna Cruz at kailangan niya ng malalapagan.
May alam akong lugar.
Literal.
May ginagamit na paliparan ang Armory sa Dallas.
Iteteks ko sa inyo ni Stefan ang kailangan para sa palitan.
Gusto ko 'yang pagiging mala-James Bond mo.
Kahit papaano, ni hindi ko kayo namiss.
Nariyan ka lang pala.
Palitan ng bihag?
Gusto mo si Mary Louise, si Alex naman ay ako.
Makukuha niya ang higit pa sa ibinibigay niya.
O, 'wag ka nga magpatawa. Gusto niyang ibalik kita sa Armory.
At naniwala ka sa kanya?
Pwera kung atat ka mabihag o
mapatay, payo ko lang gawin mo ito sa paraan ko.
Kung ang dapat gawin ay manatiling buhay,
bakit mo papupuntahin ang kaaway sa lugar natin?
Ang pagdala kay Rayna sa paliparan ay sasakto lang sa paglabas ni Alex.
Sasabihan ko siyang dalhin si Mary Louise pero iwanan na ang mga alipores niya.
Binigyan ka ba ni Alex ng selpon na gagamitin?
Tagay.
Bakit mo ako tinutulungan?
Sabihin na lang nating mas gusto ko ang diretsahan.
Sumama ka sa akin at maging kasintahan.
At tatahakin natin lahat
Ang ma lambak, kakahuyan, kabundukan,
Gubat o matarik na bundok
'Wag mo akong patigilin.
Hindi 'yon para sa ikatutuwa mo.
Nagfi- freestyle?
Paboritong tula 'yon ni Nora.
Lagi niyang binabasa sa akin 'yon noon.
Mahalaga ka sa kanya.
Dahil na rin siya mismo ang nag-utos na sumama ka sa akin.
Nahanap ni Nora si Enzo sa Dallas.
Lahat ng gulong ito para sa kanya?
Ang iba ay kay Enzo. Ang iba ay dahil sa kaibigan mong si Rayna Cruz.
Rayna.
Sisipain mo na naman ba ako sa mukha?
Sa totoo lang, mas gusto ko gawin iyan.
Pero nakiusap si Stefan na gamutin ka.
Ngayon alam ko na kung bakit gusto ka niya.
Ikaw 'yung tipong responsableng babae.
At ikaw naman 'yung puring-puri sa sarili.
Medyo mapagmataas. Tipo rin ni Stefan.
Mas okay.
Kailangan kita magamot para magawa ang orasyong paglilipat.
Ah, tungkol diyan.
Sa Pilipinas Dalawang Taong Nakalipas
Nariyan ka lang pala.
Hey, tingnan mo ang langit.
May teorya ang bartender.
Mayro'n talaga.
Kung may bagay tayong natutunan sa paglalakbay sa buong mundo,
ay may teorya lahat ng bartender at lahat sila mali.
Tumingin ka na ngayon.
-Sa ano? -Sa langit.
Ano ba, patawanin mo na lang ako.
Mamuhay sa kasalukuyan. 'Yun naman ang dahilan natin, 'di ba?
Tama.
-Tama. Ang gagandang bituin. -Oo nga.
Mas malalaki sila 'pag malapit sa ekwador.
Parehas lang sila gaya ng nakikita natin sa iba pang lugar.
May Orion, Cassiopeia--
Cassiopeia ang paborito ko.
Boses ng kamatayan. Siya lang may alam ng katotohanan.
Iniisip mo si Cassandra. Wala siyang konstelasyon.
Hindi. Cassiopeia ang konstelasyon. 'Yun ang ibig kong sabihin.
-Hindi, hindi 'yon. -Oo, iyon. Alam mo bakit? Kasi sabi ko.
Baliw ka.
Tama ka. Baliw nga.
Ngayon
Sino ka?
Hindi na mahalaga.
-Gaya ng hiniling. -At gaya ng ipinangako, narito ako.
Nasaan si Mary Louise?
Namamahinga sa opisina.
Sana naaalala mo pang magmaneho.
-Paano ang lunas? -Sino'ng may sabing may lunas ako?
Sabi mo ililigtas mo si Mary Louise.
Ang sabi ko'y ipapaalam ko sa 'yo lahat ng nalalaman ko sa gamot.
Ito ang alam ko: Sinubukang gumawa ng lunas, hindi pinalad.
Ano?
Samantala, isang linggo na lang at patay na si Mary Louise.
-Wawasakin ko 'yang ngala-ngala mo! -Hindi.
Kailangan ko pa siya.
Pwede ka manatili at sigawan ako, pero baka 'di na kita maihatid.
Tingin ko mas maganda kung sulitin mo nang makasama ang nobya mo.
Para na rin sa 'yo, sana'y nagsisinungaling ka.
Bakit ka masyadong interesado sa gamot?
Magagamit ito 'pag lalaban sa mangkukulam. O kapag magtatago sa tagahanap ng mahika.
Diretsahin mo na, Alexandra. Wala ako sa lagay para abalahin.
Alam kong ikaw ang may pakana sa mga armas ng Armory.
Nalaman ko ito pagkatapos tumakas ni Rayna.
Pero bakit ang dami mong ninakaw na gamot? Kanino mo dapat sila ibibigay?
Wala akong ninakaw, okay?
Para kang nawalan.
O baka nagsisinungaling ka sa akin.
Pamilya tayo, kaya alam mong 'di ako tanga.
Iparating mo na lang kay Bonnie Bennett ang pagbati ko.
Magandang hapon, ito ang inyong kapitan.
Nasa tamang lebel na tayo ng taas.
Pwede na tayong kumilos sa kabin 'yun ay kung wala kayong vervain.
Bakit mo 'ko pinigilan gawin ang orasyon?
-Medyo binago ko ang plano mo. -Diyos ko, siraulo ka talaga.
Magsalita ka. Kailan mo pa alam ang solusyon sa problema ni Stefan?
-Nagulat ako sa suhestyon mo-- -Hindi ko tinanong.
Gaano mo na katagal alam ang solusyon?
Halimbawa, ang inisip ko kasi ay,
hey, gumana ang orasyong pagligpat sa mga anak ni Ric.
Baka gumana sa peklat.
Tatlong taon ang lumipas at ni hindi mo 'yun naisip?
Kung ako ay pumupusta, na ako nga naman,
pupusta siguro ako na matagal mo nang alam ang tungkol sa orasyon.
At imbes na sabihin ito sa kapatid ko, nagsinungaling ka sa kanya.
Tapat ako sa kanya.
'Di mo rin naman sinabi ang totoo sa kanya, 'di ba?
Kasi 'di mo gusto mawala ang peklat na 'yon.
Kasi kung wala na ang peklat, baka bumalik na siya kay Caroline.
-Gaano ka pa ba kainggit? -Sige na, nagsinungaling ako
Pero 'di ko pinoprotektahan ang saril ko, pinoprotektahan ko siya.
-Sa pagtataya ng buhay niya? -Para hindi ka madamay dito.
Nangangailangan ang peklat ng Phoenix ng espesyal na paglipat.
Kasama na r'on ang pagbabalik sa iyo at nga mga drama sa buhay niya.
Buhay na nagagawa niya nang ayusin ng wala ka.
Nakuha ko, akala mo wala akong silbi. At saka, noon 'yun
Tpos may nakilala akong babae, at binago iya ako.
Kaya kailangan ko si Elena sa buhay ko.
At 'pag naibalik ko na ulit siya sa akin, tutulungan ko naman si Stefan.
Ang nag-iisang taong kailangan mo ay nasa tabi mo lang, pero iniwan mo siya.
Ako pumalit sa iyo. Pinunan ko si Caroline. Ako ang nakasama niya.
Parang ikaw pa ang dumipende sa kanya.
Ako na.
Kapit lang, kapatid.
-Bumibilis lang ang kotseng ito 'pag-- -'Di siya nakikipagkooperasyon.
-Val, okay ka lang? -Maganda siya.
Ang galing niya. Maangas siya. At, oo, nakikipagkooperasyon ako.
Sa pagdakip sa akin imbes na gawin ang orasyon.
Kailangan kita. Ayaw ko makipagtalo. Manahimik.
'Di mo gagawin ang orasyon?
Stefan, ililigtas ka pa rin namin. Papunta na riyan ang tauhan, kapatid.
Tatalunin natin si Rayna, makakalaya ka, at may kinabukasan pa rin ako.
Kaya 'di mo aakuin ang peklat.
Kalma, may maganda akong plano.
Sagutin mo ang tanong, Damon
Stefan, makinig--
Sabihin mo. Gusto kong marinig.
'Di mo aakuin ang peklat.
May plano ako.
Lagi naman.
-'Di na dapat kita pinagkatiwalaan. -'Wag mo akong umpisahan.
Okay, pwede ba tayong magpokus?
Gaano kalayo--?
Stefan? Stef?
Ikaw naman mamaya.
Huli na tayo.
Nahuli tayo dahil sa iyo.
Hindi, makakarating tayo sa loob ng 10 minuto.
Talagang ipipilit mo pa rin 'yang plano. Ito ang dahilan kaya umalis si Stefan.
-'Di, tumakas si Stefan para iligtas ako. -Tumakas siya kasi alam niya
'pag oras na, pababayan mo siya at mas pipiliin mo ang sarili mo.
Sa puso niya, iyon ang tingin niya sa iyo, at tama siya.
Ngayon mo papatunayan kung sino ka talaga.
Okay. Game.
Ako si Damon Salvator. Malulusutan ko ito.
Dapat natin ilayo si Rayna kay Stefan. Gawin mo ang orasyon.
-Kailangan mo itabi-- -Wala na tayong oras!
Ibigay mo na sa akin ngayon ang peklat!
Mary Lou?
Mary Lou, ako ito.
Umiidlip lang.
-Kumusta ang pakiramdam mo? -Natatakot.
Nalason ako.
Sabi ni Alex ay magiging okay ka rin.
'Di ka marunong magsinungaling.
Nora, mamamatay na ako.
Walang lunas. Sinabi na ni Alex sa akin.
Wala akong paki sa sinasabi niya. Hahanap tayong dalawa ng paraan.
Nagmamaneho ka? Mas kaunti na lang pala ang oras ko sa Earth.
Manahimik ka. Tara na.
'Di mo dapat sila pinagkita.
Mamaya na ang satsat, mahika muna. Dali.
Gusto ko nang tapusin ang pag-uusap natin.
Mas gusto ko ang sa selpon lang.
Nasasaktan akong nakikita kang ganito, Stefan.
Ibig ko sabihin, nasasaktan ako dahil konektado tayo.
Nararamdaman ko ang pakiramdam ng puntirya ko.
Gaya nang pinalaya ako ni Matt sa Armory.
Kapag hawak ko na ang armas ko,
naramdaman ko agad kung ano'ng idinulot nito sa iyo.
Ramdaman ko nagbukas muli ang peklat mo.
Doon pa lang, si Valerie na dapat.
Tawagin mo ang kakampi mo at lumaban ulit.
Pero hindi ganoon ang gusto mo.
Hindi si Valerie. Ni hindi si Caroline.
Si Damon ang gusto mo.
Isa lang ang paraan para makausap mo siya.
Damon.
Gumising ka!
Pinabagal mo ang sarili mo, habang kinukuha ang albatros sa lagayan.
Bumuka ang peklat ko kaninang umaga.
Nalaman kong nakabalik na siya. 'Di ko alam na ganito kalapit.
Halos bigyan niya ako ng oras para mahuli ka.
Kinailangan mo lang si Damon para sa byahe ulit.
Sa tatlong taon na nasa kabaong siya, 'yun na 'yung mga masasaya mong araw.
'Di ako masaya sa pagiging pugante.
Oo, ginusto mo. Nagsaya ka habang wala ang kapatid mo.
Masaya ka kasi nawala siya.
At ngayon heto tayo, salamat sa kanya.
Nakikita mo naman ang naidulot, 'di ba?
Nakikita mong nakatali ka
dahil sa pagkakamaling ginawa mong paggising kay Damon.
Ano bang paki mo sa pagkakamali ko?
Hindi ako ang may paki.
Ang Phoenix Stone.
Palaging nasa isip ko ang boses nito.
'Di mo alam kung gaano ito kaingay.
Gusto ka nitong palayain, Stefan.
Ipinapakita pa rin nito sa iyo na
ang paraan lang para makalaya ka ay pakawalan si Damon.
Inignora mo ang sinasabi nito noon.
Handa ka na ba talagang iwan si Damon?
Kumbinsido ka na ba ngayon?
Oo.
Ngayon, tandaan mo iyan.
At gamitin mo para mabuhay sa impyerno.
-May mali. -Teka. Bakit ito nawawala?
Nawawala ang orasyon.
-Walang peklat na malilipatan. -Ano'ng ibig mong sabihin, walang peklat?
Matt, si Caroline ito.
Alam ko may rason ka kaya tinulungan mo si Rayna, kailangan ko malaman kung ano.
Nagawa ko.
Pinagbayad ko si Stefan sa ginawa niya.
Gaya ng ipinangako ko sa iyo.
Okay, tama na ang malungkot na usapan.
Una humanap muna tayo ng maayos na pagkain mo,
'yung may taba at katas sa tabing bayan.
'Wag 'yung masyadong bastos.
Sinusubukan ko kung ayos pa ang karisma ko.
Sa mga mata ko, perpekto ka.
Hindi. Stefan.
Stefan. Hindi.
Hey, Stefan.
Pwede pa natin siya maibalik. Nagawa na natin 'to noon.
Nasaan na ba ang sandata?
Nasaan ang sandata?
Ang angas n'on.
Binabawi ko na lahat ng pang-iinsulto sa pagmamaneho mo.
-Susundan niya tayo. -Siyempre. Nasa atin ang sandata niya.
Hindi.
Ako naman ang magsasalita.
Minarkahan ako ni Rayna Cruz, kaya tatakbuhan ko siya habangbuhay.
Hindi, hindi. Masyado na siyang maraming nakuha sa atin.
Mary Lou, ano'ng ginagawa mo?
Isang magandang bagay, sa lakas na mayr'on pa ako.
Hindi, hindi pwede.
Tumigil ka. Masyadong malakas ito. Hindi mo kayang--
'Di ko siya hahayaang isama ka sa impyerno.
Kung 'di ka titigil, mamamatay ka.
Patay na nga ako, mahal.
Kasalanan ko.
Hindi, lahat ng ito ay dahil sa akin.
Sinubukan kong gawin lahat.
Sa susunod, hindi na ganito.
Nora, 'wag.
Dapat mabuhay ka.
Walang buhay kung wala ka.
Sumama ka sa akin at maging kasintahan.
At tatahakin natin lahat ng bagay
Ang mga lambak, kakahuyan,
Magiging okay din ang lahat, Stef.
Kukuhanin ko ang batong 'yon. Itatama ko ang lahat.
O ang matarik na bundok
At uupo tayo sa may batuhan
Habang ang mga pastol ay pinagmamasdan
Ako na'ng bahala sa kapayapaan.
Mahal kita.
Hindi!
Ililigtas kita, kapatid.
Pangako.
Pinapangako ko sa iyo.
Isinalin sa Tagalog ni: Arianne Ncole Mendoza ahat.