Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Przenoszę się do Dallas.
Wyjeżdżam dzisiaj. Zatrudniłem pielęgniarkę, pojedzie też.
- Co? - Masz lepszy pomysł?
Mnie.
Naprawię to.
Stefan, obiecuję ci.
Mam sposób, by załatwić Raynę.
Kupa cegieł zwana Zbrojownią.
Zbrojownia to czarna dziura kłamstw.
Nie!
Nie możesz za mnie umrzeć, Bon.
Mój brat też nie.
Dlatego muszę się usunąć z tego równania.
Już nie będziecie musieli się o mnie martwić.
Witamy w Nowym Orleanie.
Freya, Stefan potrzebuje przysługi.
Mistyczna łowczyni wampirów dźgnęła cię swoim mieczem.
- Stefan. - Klaus ją zabił .
- Ale, uwaga, uwaga... - Regeneruje się.
...i nie spocznie, póki nie umrzesz.
Nieważne jak daleko biegnę, ta rana działa jak latarnia,
ściągając ją do mnie.
Nie mogę wyleczyć rany, ale to zamaskuje jej sygnał.
NOWY ORLEAN DZISIAJ
Czego chcesz?
- Przegryzłbym coś. - O Boże.
Jesteś wampirem.
A ty moją przekąską.
Powinien się zrobić taki szary.
Z resztą tak było.
Chyba, że nie trafiłeś w serce.
Ile wampirów zabiłem ostatnio?
Dużo, ale kto wie, ile byś zabił, gdybyś nie pudłował.
Ma grubą kurtkę. Nie widzę, gdzie ma serce.
Odzież wierzchnia? To twoja wymówka?
Chcesz się przechwalać czy pomożesz mi go załadować?
- Musimy go zabrać, zanim... - Wampiry Juliana nabiorą podejrzeń?
Za późno.
Rusz to, a zginiesz.
Zresztą i tak zginiesz.
- Uratowałaś nam życie. - Tak.
Czyli wisisz mi przysługę.
Słyszałeś o wampirze Stefanie Salvatore?
Możesz raczej patrzeć na drogę?
Tak, ale wtedy przegapiłabym największy kłębek wełny na świecie.
Ma być po lewej.
Oto on.
Nie wiem, czego się spodziewałam.
To już ostatnie zioła Freyi.
Teraz to kwestia czasu, nim przestaną działać
i Rayna mnie namierzy.
- Dobrze, że jedziemy po nowy zapas. - Tak? A ja mam wrażenie,
że marnujemy czas.
Jedziemy podrzędnymi drogami, żeby nikt nas nie namierzył.
Uciekasz dopiero kilka dni, Stefan.
Pomyśl, że to przygoda.
Nie chcę żadnych przygód.
Chcę zdobyć zioła i zjeść spokojną kolację
ugotowaną przez moją dziewczynę.
I co dalej? Będziesz płacił rachunki?
Mówił, jak minął dzień?
To ci chyba nie sprawia przyjemności.
Brak stałości to pewna stała.
Gdy to zaakceptujesz, odżyjesz.
To tutaj.
Co to?
Według Freyi, czarownice przechowują tutaj wszystkie zioła.
- Na wypadek, gdyby coś się im stało. - Wszystkie?
Tak.
Mam nadzieję, że wiesz, jak wygląda zioło, którego szukamy.
Dlaczego?
Bo czarownice są przywiązane do swoich ziół.
Świetnie, już wstałaś.
Jak się czuje Bonica magica?
Nie najlepiej, ale...
Dość dobrze, by zadbać, byś nigdy więcej tak mnie nie nazwał.
- Ktoś ma doskonały nastrój. - Wreszcie mam plan.
- Jaki? - Tajny.
Ma to coś wspólnego z zabiciem Rayny?
Nie powiem.
- Ale tak. - Dobrze.
- Jak mogę ci pomóc? - Nie możesz. To występ solo.
Damon kontra Rayna.
Znów wyprawi cię prosto do piekła.
Nie wiesz, jak ją zabić.
- Wiesz, kto mógłby pomóc? - Nawet o tym nie myśl.
Enzo bez przerwy wydzwania.
Pewnie chce przeprosić za wczoraj.
Jeśli wrócę do Zbrojowni, dowiem się... Co jest?
Rozejrzyj się, Bonnie. Nie wpadłem na ohydny budyń.
O mało tam nie zginęłaś,
nigdy więcej na to nie pozwolę.
Obiecaj, że więcej się nie wtrącisz.
Nikt więcej nie ucierpi. Oprócz mnie.
Dam sobie radę z Rayną.
Sytuacja wygląda tak.
Zabiłam już pięciu twoich kumpli, bo nie powiedzieli mi, gdzie jest Stefan.
Mam nadzieję, że ty coś wiesz.
A wy patrzcie i uczcie się.
Sztuka w tym, żeby traktować ich jak dzikie zwierzęta.
Są niebezpieczni, ale trzeba pamiętać, że stoją niżej.
Potrafią być przydatni.
Na przykład ten tutaj poda mi informacje.
Mów wszystko, co wiesz o Stefanie Salvatore,
albo wyślę cię do piekła.
Dręczysz nie tego wampira.
Stefan jest aspołeczny.
Nie ma wielu przyjaciół. Właściwie, ani jednego.
Ale ma przystojnego i uroczego brata. Lepiej porozmawiaj z nim.
Głupiego brata.
- Sam tu wróciłeś. - Wiem.
Szczerze mówiąc, nie jestem odważny.
Miałem super skutecznego pomocnika, który powiedział, gdzie jesteś.
- Coś ty zrobił? - W porządku! Damon to...
- Prawie powiedziałeś "przyjaciel"... - Jego brat to mój przyjaciel.
Tylko dlatego mu pomagam.
Wielka nuda.
Pozbądź się tego.
Coś jeszcze?
Gdzie znajdę piłę mechaniczną?
No to zaczynamy.
Ciuchy mojej dziewczyny.
Biorąc pod uwagę, że wyglądasz dokładnie jak ona, powinny pasować.
Co dalej? "Włożyć balsam do koszyka"?
Nie musiałbym tego robić, gdybyś po prostu umarła.
Mam niezłą zagadkę, Ray.
Mam plany.
- Kupujesz wakacyjny domek? - Coś w tym stylu.
Ale nie pojadę na wakacje, dopóki czegoś z tobą nie zrobię.
Nie mogę spokojnie popijać mai-tai, gdy ty polujesz na mojego brata.
Ile razy cię zabiję, robisz numer z feniksem i ożywasz.
Strasznie męczące.
W takim razie pozwól mi zabić twojego brata.
Będziesz mógł robić, co tylko chcesz.
Kuszące, naprawdę.
Ale jestem mu coś winien.
Wiesz, jak jest z rodziną, prawda?
Dlatego musimy razem wymyślić plan B.
Mam postąpić wbrew naturze, bo on jest twoją rodziną?
Coś w tym stylu.
Zabawne...
Właśnie z powodu rodziny mam taką naturę.
Mój ojciec marzył o świecie bez wampirów.
Nie spocznę, póki nie spełnię jego marzenia.
Co więc proponujesz?
Potrzeć każdy po kolei i mieć nadzieję, że trafiłeś?
Jesteś czarownicą, czemu nigdy o tym nie słyszałaś?
To dziwne. Doskonale znam się na botanice.
To jest tojad, werbena.
Strączyniec.
Oczar.
A ten jest fajny...
To akurat znam.
Halucynogen czarownic.
Jedyne rozrywkowe zioło.
Stefan, źle cię oceniłam.
Umiesz się bawić.
Raz spróbowałem.
- Jak jej było na imię? - Nie mogłem być sam?
Ktoś taki, jak ty? Zostałeś sprowadzony na złą drogę.
Na imię miała Rebekah. Powiedzmy, że była trudna.
Oczywiście.
Dlatego już jej nie ma w twoim życiu.
Wolisz grzeczne dziewczynki, które marzą o spokojnym życiu.
Łatwo się z nimi obchodzić.
Nikt by tego nie powiedział o Caroline Forbes.
Ta sesja terapeutyczna jest fascynująca, ale chyba znalazłem.
Przynajmniej wiem, gdzie rosło.
Pięknie. Ślepy zaułek.
Co to było?
Dobranoc.
Jednak przyszłaś. Jestem w szoku.
Dłoń ci odrosła?
Nie, musiałem ją przyszyć. Dziękuję za troskę.
- To raczej ciekawość. - Przynajmniej o mnie myślisz.
- Rozumiem, że dostałaś wiadomości. - Tak.
Nie jestem na tyle głupia, żeby nie wiedzieć,
że twoje przeprosiny to tylko taktyka.
Ale jednak mnie tu ściągnąłeś.
Ostrzegam, jeśli znowu spróbujesz wyłączyć moją magię,
tym razem obetnę ci coś innego.
Przejmujesz obsceniczne porównania Damona.
To żałosne.
Łazisz za nim, jak zakochana nastolatka.
Zapomniałam, kiedyś się przyjaźniliście.
A teraz nie masz przyjaciół.
Masz się za jego przyjaciółkę?
Lorenzo.
A to pewnie Bonnie Bennett.
Jestem Alex St. John. Witam w Zbrojowni.
Przepraszam za zachowanie Enzo. Nie przestrzegał naszego protokołu.
Prosiłam, żeby cię tu zaprosił. Wczoraj nie poszliśmy ci na rękę.
Rękę, mówisz?
Zabawne.
Właściwie tak.
Rayna Cruz to nasz wróg.
Powinniśmy razem z nią walczyć.
Nie chcecie z nią walczyć. Chcecie ją uwięzić.
Nie mówicie mi wszystkiego.
Ciężko mi wam zaufać.
Prawda.
Zapraszam ze mną.
W tym pokoju jest wszystko, co zebraliśmy na temat Rayny Cruz.
Lista ofiar, jej pochodzenie.
Zaklęcia, które ją stworzyły.
Oraz, co najważniejsze: szamani, którzy oddali jej życie.
Ośmiu Wiecznych.
Raczej Dwóch Wiecznych.
Szóstka wygląda na dość zużytą.
Były trzy dobrze zachowane ciała.
Straciliśmy kolejnego?
Wiedziałeś o tym? Czemu nie powiedziałeś?
Chyba stało się to niedawno.
Cholera.
Sądząc po łagodnej zmianie nastroju, stało się coś złego.
Ile razy Rayna umiera, jedno z ciał się rozkłada.
W tym tygodniu było ich wielu.
Gdy stracimy wszystkich, Rayna umrze na dobre.
Czyli ty tylko polujesz na wampiry.
To cała ty, twoja misja,
nic innego się nie liczy.
Myślałaś czasem, że można by to zmienić?
Nie. Bo nie można.
Też tak myślałem.
Jestem egoistą,
narcyzem, wybucham bez sensu.
Przekonujesz mnie, że mam cię nie zabić?
Zmieniłem się.
Okazuje się, że nie na długo, ale dzięki tej jedynej.
Znajdź kogoś idealnego.
Nie potrzebuję swatki. Dzięki.
A próbowałaś? Miałaś kiedyś faceta?
Widzę, że tak.
Rozumiem.
Raynie zostały już tylko dwa życia.
Nieważne.
Nie muszę już udawać, że mi zależy.
Masz pięć sekund. Mów, co się dzieje,
albo nie wyjdziesz stąd żywa.
Przepraszam.
Czyżbym cię zraniła, udając, że przyszłam tu w innych zamiarach?
- Okropne uczucie, co? - Coś ty zrobiła?
Ja nic. Za to Damon...
- To idiota. - Usiłuje załatwić problem,
- który cię przerasta? - Za każdym razem, gdy Rayna umiera,
- odradza się silniejsza! - Poza ostatnim razem.
Nie będzie silniejsza, gdy umrze raz na zawsze.
Po co chcesz ją mieć żywą?
To nie twoje zmartwienie.
Oto zaklęcie, którego użyli szamani.
- I co? - Czytaj.
Wielki Duchu, wzywamy cię w godzinie wielkiej potrzeby.
Będą żyć w tobie.
Miecz to magiczne połączenie.
Stworzy więź między Rayną, a jej ofiarami.
- Przecież to wiemy. - To nie wszystko.
Szamani nie chcieli, by zginęła, nie dokańczając spraw.
Dodali klauzulę.
Blizny są zabezpieczeniem.
Gdy Rayna umrze, "zginie każdy, którego naznaczyła".
Stefan ma bliznę, prawda?
Nie podoba mi się, że mnie nie posłuchałaś.
Ale nie mogę robić nikomu wykładów na temat szanowania autorytetów.
- Gdzie Rayna? - W dość płytkim grobie.
Zmęczyło mnie kopanie. Powinno wystarczyć.
Musisz ją odkopać.
Nie ma mowy. Odżyje pod ziemią, udusi się i po wszystkim.
Koniec problemu z łowczynią.
Rayna nie może umrzeć.
- Słucham? - Rany od jej miecza.
To więź z jej ofiarami. Jeśli Rayna umrze po raz ostatni,
to samo spotka Stefana.
No nareszcie.
Co ona mi zrobiła?
Przepraszam.
Od lat nie miałam gości. A tu w kilka dni już drugi raz.
Rozmawiałam z nią, gdy spałeś.
Ktoś nas ubiegł. Zabrali wszystkie zioła.
- Musi ich być więcej. - Niestety, więcej nie ma.
To rzadkie zioło, z dobrego powodu.
Ma silne anty-magiczne właściwości, szkodzi więc czarownicom.
Powiedzmy, że to nie są ślady po kuracji laserowej.
- Ktoś musi mieć zapasy. - Nie.
Czarownice zlikwidowały go z powierzchni ziemi sto lat temu.
To było jedne źródło.
Szokująco skuteczny pomocnik powiedział mi, gdzie jesteś.
Czyli są dobre wampiry i złe wampiry.
Tak.
Tak jakby. To skomplikowane.
A to był zły wampir?
- Ten, który zabił twoją siostrę? - Tak.
Ale to było dawno temu. I powtarzam, nie jemu pomagam.
To skomplikowane.
Pomagasz jego bratu, który jest dobrym wampirem.
Właśnie.
Czyli ten dobry wampir
też karmi się ludźmi?
Zabija ich?
Stefan...
Teraz już nie, ale...
To skomplikowane?
Chodzi o to, że spędziłam z tobą kilka dni,
widzę, jak ich nienawidzisz za to, co zrobiły z twoim miastem.
Ale właśnie pomogłeś jednemu z nich zabić maszynę do zabijania wampirów.
- To niezbyt skomplikowane. - Penny...
Nie masz pojęcia, co przeszedłem w tym mieście.
Racja, nie mam.
Ale może przeszedłeś przez to wszystko,
bo nie stanąłeś po żadnej stronie.
W pewnym sensie, to nie tylko wina wampirów,
że miasto tak wygląda.
Chyba zaczyna być trochę twoja.
No dobra.
Dawaj. Gdzie jesteś, do cholery?
No, dawaj.
Błagam, żyj.
Butelki gotowe!
Pieluszki też. Gotowe do wyrzucenia.
Przepraszam.
- Cześć! - Cześć! Masz chwilę?
Zależy od punktu widzenia.
Nie uciekam przed nawiedzoną łowczynią.
- Jak się czujesz? - Bywało lepiej.
Chwilę potrwa, zanim będę mógł cię odwiedzić.
Zioła są o wiele rzadsze, niż myśleliśmy.
Jasne, nie ma sprawy.
Przez chwilę myślałam, że doszło do poważnego zatrucia atmosfery,
więc może dobrze się składa.
Słuchaj, tak myślałem,
że od kilku dni jeżdżę po kraju z Valerie.
Bez tych ziół nie będę mógł zrobić postoju, ale może wpadniesz?
Wiem, że ciągła ucieczka brzmi strasznie.
Ale może być fajnie. Zwiedzimy Europę, cały świat.
Tylko ty i ja.
Co ty na to?
Stefan...
Chcę cię zobaczyć.
Też chcę cię zobaczyć...
W tej chwili jest tu strefa wojny, a Alaric naprawdę...
Potrzebuje cię.
Tak. Rozumiem.
Wymyślimy coś, gdy skończy się sprawa z łowczynią.
Na pewno.
Tak z ciekawości, czy ty...
Co sądzisz o Dallas?
Dallas?
Nie myślałem o tym.
To nie najgorsze miasto świata.
No i dzieci są tutaj.
Pomocy! Natychmiast, pomocy.
- Przynieś pieluszki. - Wybacz, muszę lecieć.
Rozumiem.
Kocham cię.
Też cię kocham.
Zostaje, prawda?
Na to wygląda.
Wymyślimy coś.
Stefan.
- Hej! - Co się stało?
Co się dzieje?
Błagam, żyj.
- Stefan. - Moja pierś.
Stefan?
Pij. Nie. Cholera.
Stefan?
Oddychaj! No dalej, oddychaj!
Oddychaj.
Nie mogę nic zrobić. To nie działa.
Oddychaj. Mówię!
Oddychaj!
Dzięki Bogu.
Właśnie.
Co ty robisz?
Wiemy, że za każdym razem, gdy ożyje, jest silniejsza.
Damon jej nie zabije.
Nie da rady jej pokonać.
Zbrojownia jedzie do Mystic Falls.
- Niedługo tam będą. - Nie zdążą.
Jest połączona z Wiecznym. Może go osłabię. Czyli ją.
Może to ją zabije. Razem ze Stefanem.
Jeśli nic nie zrobię, zabije Damona.
Chcesz kogoś dla niego zabić.
Myślisz, że jemu tak samo zależy na tobie?
Tak myślę.
Nie masz pojęcia, co on planuje.
Pogadamy o twoim facecie?
W tej chwili jestem tym bardzo zainteresowany.
- Był wampirem. - Coś takiego?
Mieszane związki to moja specjalność.
Moja też. Nie udają się na dłuższą metę. W końcu przebiłam mu serce.
Proszę, uciekaj. Mogę ścigać kolejnego Salvatore.
A może jakieś fory, bo właśnie uratowałem ci życie?
- To korzystaj. - Z drugiej strony...
Tylko nie mów, że nie proponowałam.
Gdybym mógł cię zabić, walka byłaby uczciwa.
Twój brat już i tak nie żyje.
Uratowałeś mi życie tylko po to, żeby zginąć.
Spokojnie, nie chybiam.
Ognia!
Oni też nie.
Dzięki.
Rayna została pojmana.
Gdzie czarownica Bennett?
Zrozumiała, że kumpel ma ją gdzieś.
Nie pozwoliłam ci jej puścić.
- Myślałem, że nam pomaga z Rayną. - Tak.
Rayna była priorytetem.
Teraz kolej na Bonnie Bennett.
Wybierasz butelkę, żeby to uczcić?
Jestem pod wrażeniem.
Dostałem SMS-a. Nie sądziłem, że uda ci się ją zabić.
Tak dokładnie, to napisałem: "Zająłem się nią".
- Tak, zająłeś się. - Tak.
- Nie zabiłeś jej? - Zabiłem. Kilka razy.
Ma tylko osiem żyć.
Problem z tym ostatnim.
Jeśli ostatecznie umrze,
umrze też każdy z taką blizną.
- Nie możemy jej zabić. - Nie.
Dobrze, że ma ją Zbrojownia, nie pozwolą jej uciec.
Raz już jej się udało.
To nie jest idealne rozwiązanie.
Ale lepszego nie mamy.
Caroline zostaje w Dallas.
Z Rikiem i dziećmi.
Przykro, bracie.
Spodziewałem się tego.
- Nie rozumiesz, prawda? - Czego?
Dopóki mam tę bliznę, Rayna będzie mnie ścigać.
Nie chodzi już tylko o nas. Musimy myśleć o dzieciach.
Nie narażę ich.
To znaczy, że nie mogę być z moją dziewczyną, póki Rayna żyje.
Podobno jest nieśmiertelna.
Musimy wymyślić inny sposób, aby pozbyć się
jej lub tej blizny.
Dobry plan.
To dla ciebie.
- Co to? - Obaj wiemy, że od kilku miesięcy
jestem nie do wytrzymania.
Jestem napięty jak struna.
I ciągle zawalam.
Bez Eleny nie jestem dobrym bratem.
A gdy nie jestem dobrym bratem, ludziom dzieje się krzywda.
Więc chcesz uciec?
Nie. Zostanę w jednym miejscu.
Zasuszę się, obok niej.
Tak.
Tyle razy ratowałem ci życie. Wybierałem ciebie.
Poświęciłem wszystkich i wszystko dla ciebie.
A ty chcesz się ode mnie odwrócić? I to teraz?
Jesteśmy wampirami. To chwilowe.
Jeszcze się zobaczymy.
Posłuchaj mnie, jeśli chociaż odrobinę dbasz o mnie,
swojego brata, swoją rodzinę,
nie wyjdziesz przez te drzwi.
Zostaw mi butelkę tego bourbona.
Omówimy to wszystko za jakieś 60 lat.
Naprawdę kiepski moment, Matt.
To nie potrwa długo.
Nie chcę cię stąd wyrzucać, ale zrobię to.
Tak, wiem.
A ja cię nie powstrzymam.
Bo jesteś wampirem, a ja człowiekiem.
Dużo o tym ostatnio myślałem.
O moim miejscu w tym mieście.
W moim domu.
Dopóki są tu wampiry, ludzie zawsze będą zdani na ich łaskę.
Wprowadzamy prawa, które wy łamiecie.
My chcemy żyć, wy to niszczycie.
Nie mamy z wami szans.
Dzisiaj to się skończy.
Słucham?
Wampiry muszą odejść z Mystic Falls.
Na dobre. Wszystkie.
Rozumiem, że przechodzisz jakiś kryzys moralności,
ale to mój dom.
Nigdzie się stąd nie ruszam.
To nagranie z Grilla.
Damon zrobił coś niezbyt przyjemnego Raynie.
Mam też nagrania z tobą.
Setki godzin nagrań z kamer miejskich.
Nie.
Nie chcę tego nikomu pokazywać.
Ani cię ujawnić.
Ty mi grozisz?
Tak.
I nie podoba mi się to.
Nie chcę grozić przyjacielowi, dlatego że jest wampirem.
Ani to że przyjaźnię się z wampirem.
Ale nie chodzi o mnie.
Ani o ciebie.
Chodzi o nasz dom,
który ciągle jest niszczony.
Tylko w ten sposób przerwę ten krąg.
Masz czas do wieczora.
Tak samo jak Damon.
BROOKLYN, NOWY JORK
DALLAS, TEKSAS
Cześć, stary.
Wiem, że to kiepski sposób, ale nie jestem fajnym kumplem.
Czyli wszystko gra.
Gdy będziesz to czytał,
będę się zasuszał w trumnie obok Eleny.
Obudzę się razem z nią.
Chyba w ten sposób się z tobą żegnam.
Nie będę się rozklejał, ale zasłużyłeś na prawdę.
Powiem Stefanowi, że świat będzie lepszy beze mnie, kiedy nie ma Eleny.
Dla wszystkich będzie najlepiej, gdy odejdę.
Na pewno mnie przejrzy.
Szczerze mówiąc, mam gdzieś ten cały świat.
Prawda jest taka, że nie jest mi dobrze.
Jestem nieszczęśliwy.
I tak się czuję, odkąd ona odeszła.
Zanim ją spotkałem, nie wiedziałem, co to znaczy być szczęśliwym.
Być spełnionym.
Być całością.
Teraz wiem.
A skoro poznałem to uczucie,
jak bez niego żyć?
Nie ma sensu.
I JAK? ZOSTAJESZ, CZY JEDZIESZ?
JEDZIEMY DALEJ.
I to by było na tyle.
Miło było cię poznać.
Chciałeś odejść bez pożegnania.
Enzo powiedział, że poprosiłeś o trumnę Eleny.
Powiedział, co planujesz. Nie uwierzyłam mu.
Pomyślałam:
"Jeśli Damon się zasuszy do czasu, aż Elena się obudzi, już go nie zobaczę".
Nie zrobiłbyś mi tego.
Napisałem do ciebie list.
- Dałem go Stefanowi. - Jesteśmy przyjaciółmi?
Oczywiście, Bonnie. Już nie próbujemy się zabić.
Nie w ten sposób.
Bez docinków, żartów.
Jesteśmy przyjaciółmi?
Wiem, dlaczego chciałeś pożegnać się listem.
Chciałeś się spokojnie zasuszyć,
wyobrażając sobie moją reakcję.
Przeczytam twój list myśląc, że będę za tobą strasznie tęsknić.
Niestety.
To nie będzie moja reakcja.
Oto ona.
Nie zgadzam się z tą decyzją.
Nie podoba mi się, że wybierasz siebie.
Ani to, że nigdy cię już nie zobaczę.
Tracę najlepszego przyjaciela.
To boli.
Bardzo boli.
Ogromnie.
Gdy się będziesz zasuszał,
gdy poczujesz bolesny głód,
gdy krew odpłynie z twojego ciała,
pamiętaj o tym.
Sprawiłeś mi ból.
- Bon, posłuchaj. - Nie.
Nie.
Nie zasłużyłeś na pożegnanie.
Damon. Wstawaj, jesteś potrzebny.
TRZY LATA PÓŹNIEJ
Wstawaj, do cholery!
- Musimy iść. - Dlaczego?
Ona wróciła. Moja blizna zaczęła rano krwawić.
Rayna nie spocznie, póki cię nie zabije.
Tyler, tu Stefan. Moja blizna krwawi. Mam mało czasu.
Ostrzeż Caroline.
- Ale ty powinieneś uciekać. - Już zacząłem.
Nie chcę nigdy więcej słyszeć nazwiska Stefan Salvatore.
Jedna głupia decyzja sprawia, że przestajesz poznawać własne życie.
Dziękuję, Bonnie.
Kiedy ostatnio rozmawiałeś ze swoją narzeczoną?
- Czego chcesz? - Stefan znowu musi uciekać.
To tylko kwestia czasu, zanim Caroline stanie się przynętą.
Jestem Caroline. Mam pilną wiadomość dla Stefana Salvatore.
Wrócę zanim się zorientujesz.
- Dwadzieścia trzy minuty. - Wystarczy, by
załatwić pannę od kołków i zabrać Caroline.
Skręcaj!
- Przepraszamy za zmiany. - Nie jest dobrze.
Dostałeś toksynę wilkołaka.
- Wstawaj. - Pomagasz jej?
Gotowe. Jest nieprzytomny. Nigdy więcej cię nie zobaczę?
Miłego życia.
Nie wiem jak ty, ale jestem skonana.
Powinnam mieć tu szampana albo coś w tym rodzaju.
Brawo, wreszcie mnie złapałaś.
Oto ja.
Wiem, że to nie moja zasługa.
Sam do mnie przyszedłeś.
Byłeś bezpieczny.
Sprytnie to rozegrałeś.
I nagle zgłupiałeś. Co to było?
To znaczy, wiemy co się stało.
Złapałam kogoś, kogo kochasz.
Damona
i Caroline.
To już dwie osoby.
Tak z ciekawości, dla kogo przyjechałeś?
Dla niej czy dla niego?
Dobra, miej swoje tajemnice.
Może dotrzymają ci towarzystwa w piekle.
Albo mamy plan B.
Wiem, że nie lubisz podejmować decyzji.
- Plan B? - Tak.
Pewnie mi nie uwierzysz, ale nie chcę cię zabić.
To bez sensu.
Zaufaj mi na słowo.
Nie zasłużyłeś na ten znak. Należy się komuś innemu.
A gdybym ci powiedziała, że jest sposób na przeniesienie go
na kogoś, kto bardziej na niego zasługuje?
Od początku chodziło o Damona.
Wiesz to równie dobrze, jak ja.
Chcesz nas na siebie napuścić?
Powodzenia.
To nie był jej pomysł.
Tylko mój. jej pomysł.