Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Sino'ng nauuhaw? Iyon!
Inangkin na ni Julian ang bayan.
Hindi ito pag-angkin
kung 'di malayang pagpasok at pagpapasakop.
Ang mga bata ni Alaric ang kinabukasan ng coven. Nasa loob mo sila.
Tapos na ako, Mary Lou. Tapos na.
-Nahanap ko 'to sa mga sulat ko. -Babala ito mula sa babaeng naghahanap.
Sa oras na namarkahan ka, 'di siya titigil sa paghahanap sa 'yo.
Walang makapipigil sa kaniya.
'Pag nasa panganib ang kaibigan ko, 'di ako magpapasawalang bahala lang.
Nagmula ka sa Bato ng Phoenix pero akala mo nasa loob ka pa nito.
-Ginugulo ka ng impyerno. -Damon.
-Pero mas malala ang huling impyerno. -Bulaga.
'Di ba p'wedeng iba na lang hanapin mo?
'Di ako makaaalis hanggang sa mahanap mo ang liberasyon.
'Di ko na 'to gagawin kasama ka.
Nangako ako sa 'yo ng liberasyon.
Elena!
Ayos ka lang, p're?
P'wedeng tulong?
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Di ko alam.
-Akala ko mapabubuti pakiramdam ko nito. -Sige.
Magtawag ba ako?
Ano'ng pangalan mo?
Cooper.
Cooper, nakagawa ka na ba ng napakasama
na 'di mo na kaya makita ang sarili mo sa salamin?
Parang nasusuka ka makita ang sarili mong repleksyon?
Maging tapat ka ngayon.
Nasagasaan ko pusa ng nobya ko't di 'to sinabi.
Kahit na aksidente ito. Tinapon ko sa basurahan 'yung katawan.
Pinatay ko ang minamahal ko.
Sinunog nang buhay habang tulog.
Binugbog ko ang isa sa kaibigan niya't iniwan no'ng wala nang malay.
Kung nagpapasamaan tayo.
Aalis na lang siguro ako.
Sa totoo lang, gusto ko makisabay.
Akala ko binago ako ni Elena at ginawa kong mas mabuti.
Pero mali ako.
Sobrang mali.
Lagi namang ganito ang dulo. Pagsira ko sa buhay niya.
Iyon ang tinuro sa 'kin ng Bato ng Phoenix.
Na sira na talaga ako.
Naramdaman mo na ba iyon, Cooper?
Hindi pa.
Swerte ka, kung gano'n.
Coop, papatayin na kita ngayon.
Ano?
Walang personalan. Gutom ako, pagkain ka.
Isipin mong saglit lang ito. Matatakot ka't wala 'kong pakialam.
Sa totoo lang, parang 'di na ako nag-aalala sa kahit sino.
Kahit isa pang kaluluwa.
Mahal kong Elena.
Napagtanto kong di na ako nakapagsusulat. Patawad.
Lumalabas na kinakain ng panganganak ang isip mo.
Anuman, miss ka na naming lahat.
Nakababalik na sa ayos si Stefan mula roon sa Bato ng Phoenix
per nag-aalala siya kay Damon. Mas sobra kaysa sa nakasanayan.
Uy. Pasensya, sinusubukan kong sundan kapatid ko.
Kulot na fries o waffle? Nagdala 'ko pareho.
Lahat iyon.
Ibigay mo sa 'kin.
O, Diyos ko. Mahal kita.
-Ako ba o ang fries? -Gusto mong magsinungaling ako?
Hi. Mahal din kita.
-Nahanap mo na siya? -Hindi.
Sige. Lantakan ko muna itong cheesburger at tutulungan na kita sundan siya.
Sumisipa ulit sila?
Oo, ano lang--
Ang sakit n'on.
Uy, ayos ka lang?
Tingin ko parang-- Tatayo lang muna ako...
-Sige. -saglit.
Uy, Caroline?
Uy, Caroline? Caroline.
Pana.
Baril. Kahoy na bala.
-Bombang puno ng... -Vervain.
Vervain. Tama.
At kinuha mo 'to sa grupo ng...
nais maligtas sa zombie-apocalypse.
Iyon nga ang sinabi ko.
Narinig kong naging lapitin an Mystic Falls ng lahat ng sobrenatural.
Maraming oras ang mga tao.
-May iba pa ba, Opiser Ares? -Wala na.
Makaaalis ka na.
Ito'ng pitaka mo, susi at telepono.
Nga pala, ang daming notipikasyon ng MatchaSingle.com mo.
Swerte mo, wala sa 'kin.
Nga pala, Penny na lang.
At di kita inilista kagabi, kaya alam mo, walang anuman.
Salamat.
Uy, maging masaya ka.
Hindi pala nila hahayaang matumpok ang bayan mo.
-Ano? -Nakatanggap ng tawag si Doug
mula sa Opisina ng Pagplano ng Mystic Falls nitong umaga.
Sinabi nilang bawiin niya ang bahay niya.
Tungkol sa pagsuri muli sa parteng madaling masunog.
Alam mo saang kalye nakatira si Doug?
Para gawing interesante ang mga bagay.
Sakto!
Para sa lakas ng loob mo, kaibigan...
paanong gusto mong maging itsura ng bahay mo sa 224 Harmony Lane?
Pinabalik sina G. at Gng. Leonard dito sa bayan
para maaari ka nilang maimbitahan.
-Sino'ng susunod? -Subukan ko.
Ang ayos naman sa pakiramdam.
Ang sarap sa pakiramdam mapalibutan ng binuo muling sunud-sunuran.
Ang ligtas nito tingnan.
Valerie. Nahihirapan akong intindihin ipakita mukha mo ng 200 milya sa 'kin.
Gusto ko lang talaga ibigay sa 'yo itong maling naibigay sa 'kin.
Sayang na may taong 'di ka agad pinaramdam na ligtas.
Ohio? Sigurado kang 'di ito biro lang?
'Di ito biro.
Papunta na ang pumapatay para hanapin tayo.
Ba't kailangan niya magpakilala mula sa sulat?
'Di ba't karaniwan na ang sorpresa sa paghahanap?
Hindi para kay Reina Cruz.
May panuri sa panunuya ng biktima si Reina.
Tulad ng pagkagat-kagat ng pusa sa paa ng gagamba.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Mayroon ka rin.
At si Julian?
Hindi. Sabi ko tayo na'ng bahala sa problema.
Para sa 'ting lahat.
Nasa may Cincinnati ngayon ang naghahanap sa 'yong bampira.
Tara na, Nora. Mas mabuti kung maaga siya mamatay.
Akala mo ba paghahanda lang 'yung paggamit ko sa mahika? Sasama ako.
-Ayos na kami. Salamat. -Di ako nakikiusap.
Ayaw na ayaw kong atakihin mga kaibigan ko ng malupit daw na pumapatay.
Kailangan ko sila protektahan. Di ako nagtitiwalang matatalo niyo siya.
-Akala mo nagtitiwala kami sa 'yo? -Ako, oo.
May pakialam siya sa kaligtasan ng iba.
Di tulad mo na inaalala lang si Julian.
Ako na sa tabi ng drayber.
-Kailan mo nakuha 'to? -Iyan.
Iyan ang gusto kong makitang tingin.
Bakit mukhang natatakot ka Julian? Nakakalungkot naman.
Kung iisipin ay kakakomportable mo lang dito't kailangan mo na tumakbo.
Kyle, kung papatayin mo itong ungas na 'to ibibigay ko ang Lincoln family Buick.
Mas sumaya na ako.
Ano'ng sabi ko 'pag may umatake ulit sa mga tauhan ko?
Parang kukunin mo laman ko't ipapakain ito kay Stefan.
Sige.
Dr. Raymond, sa ICU.
Umiidlip na siya, pero ayos lang siya.
Medyo mahina puso niya pero ayos naman ang bata.
Sigurado ka? Nahimatay siya. 'Di iyon normal.
Di rin abnormal.
Lumaki ang kaniyang blood vessel, na makapagbaba ng dugo.
Mabuting manatiling maalam ang tatay sa ganitong sitwasyon.
Gusto mong tawagan ko ang nobyo niya?
Ako ang nob--
Oo, nasa... Nasa Dallas ang tatay para sa panayam sa trabaho.
Tatawagan ko siya.
Uy.
Pinakaba mo ako roon.
Ano ito?
Nanunuyo ba ang kamay ko?
May 10 segundo ka na lang para mabuhay.
-May mga huli kang sasabihin? -Huling sasabiin.
Sobrang presyur ito.
Kung kinakailangan, gagawin ko itong tanong.
Ano'ng mayroon sa X-nagmamarka-sa-pwesto na sulat?
Kanino ka tumatakas, Big J?
Di iyon ang iniisip ng mamamatay na.
Siguro medyo matulain.
Dalawang segundo.
Hindi siguro iyon 'yung matapang na nag-eespada na tumalo sa 'yo.
Nagalit kita. Isang kaakit-akit.
Papalapit na ang katapusan.
Iniisip kong kaakit-akit siya, tama 'no?
Kuha ko na.
Nasisiraan ka pa rin
mula sa katakot-takot na paglakbay mo sa Bato ng Phoenix.
-Tingin mo? -Touchstone ko si Lily.
Siya ang tanging nagpabalik sa katinuan ko.
At nang mawala siya sa 'kin, doon nagulo ang lahat.
Sino ang nawala sa 'yo?
Hindi si Lily. Hindi si Stefan.
Sino ang dakilang pag-ibig?
Helena? Eleanor?
-Elena. -Elena.
Kumusta si Elena?
Sinunog ko siya nang buhay.
Kita mo, nararamdamang may kasalanan ako sa nangyari.
Pero paano kung magsaya tayo?
Alam mong gusto ko ng laro.
At tingin ko may paglalabasan ako ng sobrang sakit
na nararamdaman mo.
Kailan ka pa kumakain ng nakakadiring basurang pagkain?
Mula no'ng di na ako nag-aalala sa ganiyang reaksyon.
May tanong ako. Kung hinahabol ka ni Reina sa Europa no'ng ika-19 siglo
paanong buhay pa siya?
Namahika siya maging tagahanap ng bampira ng mga shaman.
Nilikha nila ang espadang iyon sa kaniya, binigyan ng sobrang kalakasan.
Ba't di nila siya bigyan ng napakahabang buhay para kayanin iyon?
Uy, naalala mo 'yung babasahin no'ng nakaraan?
'Yung tungkol sa piraso ng mga mito ng katutubong Amerikano.
'Yung mga walang hanggan?
Mga walang hanggan.
Dapat ba hanga ako na magkasama kayo mag-aral sa di kagandang kolehiyo?
Hindi pero subukan mo lang at umayos ka.
Masaya 'ko pababain ka sa tabi ng kalsada.
P'wede ka makisabay pauwi sa kung sa'ng bato ka nakatira.
Di iyon maganda.
Oo. Kaya tinawagan ka namin.
Magmahika ka lang at gamutin ito.
Maaari ko ba?
-Ano'ng ginawa mo? -Wala.
-Ano ibig sabihin no'n? -Parang siphons ang mga batang 'to.
Ano?
At kinatatakot kong maaaring iniinom nila dugo mo.
Inaalis nila ang mahika ng bampira sa katawan mo.
Ospital ng baliw para sa mga sirang kriminal.
Mukhang kahanga-hanga.
Baliw siyang mamamatay bampira.
Baka kinarma siya.
Pasensya, kailangan ko makakita ng ID.
Awtorisadong tauhan kami na gusto makita ang pasyenteng si Reina Cruz.
Sabihin mo kung nasaan siya.
Reina Cruz. Room 658. North wing.
May plano ba tayo rito?
Hanapin siya't patayin.
-Manunuod ka lang. -'Wag kang mayabang.
Alam mo kakayahan niya.
Sige.
Ito ang malupit, nakakatakot, masamang tagahanap mo?
Kuha ko na.
Nag-ayos ako ng labanan para sa bagong residente ng Mystic Falls.
Naisip kong magiging masaya kung ibibigay ko mga bahay at may-ari sa mananalo.
At ang mga talunan...
mamamatay ang mga talunan, sa kasamaang palad.
Karanasan ko ito, sa paglipas ng mga siglo.
Ang totoong remedya lang sa malalang paghihirap sa isipan
Pisikal na kalupitan.
Gusto mo talaga makaramdam ng sakit?
Pumunta ka roon.
Dali!
Hello?
May tao ba rito?
Hello?
Doug? Nasa bahay ka ba?
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Ano sa tingin mo? Sinundan kita.
-Ibaba mo ang baril. -Kailangan mo na umalis.
Sabihin mo muna ano'ng nangyayari.
Ano'ng nangyayari?
O, Diyos ko.
Ano?
Kahoy na mga bala.
Kung magsusuot ka ng uniporme sa Mystic Falls.
Kailangan mo ng kahoy na bala.
-Ano ito? -Talisman na may mahika.
Umaasa akong makukuha 'to ng mga bata sa halip na ikaw.
At 'pag hindi?
Kailangan pa nila manatili riyan nang matagal pa.
Di pa ako nakagagawa ng pasasalamat sa shower.
'Pag di gumana, hahanap ako ng mas malakas.
Sisiguraduhin kong ayos lahat, pangako.
Salamat.
-Ikinagagalak ko. -Totoo.
Di dapat tayo magkasundo.
Kaya mas napabubuti ang ginagawa mo.
Kaya salamat.
Babalik ako.
Nasasanay na ako sa kape.
Nakiusap ang doktor sa kaniya sa pagmatiyag.
Di pa nababalik ang mga natuyo.
Mukhang matagal nang naglilipat ang mga bata.
Di niya lang ito naisip.
At 'wag ka mag-alala.
Walang ikabubuti 'to. Siya nga pala
nakausap mo na kapatid mo ngayon?
Hindi. Di pa siya tumatawag sa 'kin. Bakit? Nakausap mo na?
Nakita ko siya kanina sa Mystic Grill.
Mukhang pursigido siyang inisin si Julian.
Nag-eksena siya sa pagpugot sa isa sa tauhan niya.
Ano? Ba't niya gagawin iyon? Binalaan kami ni Julian lumayo sa kanila.
Mukhang hilig niya mamatay.
-Dali! -Iyon! Iyon!
Mas ayos na pakiramdam?
Ano pa mayroon kayo?
Pasensya. Ano ulit mga pangalan?
Ako si Bonnie. Siya si Nora.
Iyan si Mary Louise. At ikaw si Reina, tama?
Tama nga.
At di kami pamilyar sa 'yo?
Dapat ba?
Mamamatay, tagahanap ng bampira na bruha ka
na dekada kaming hinabol sa Europa, dapat pamilyar kami.
Nagpadala ka nito sa aming lahat...
tanda mo na?
Di ko alam ang ibig sabihin niyon.
Wala kang cookie ano?
Sa tubo na lang nila ako pinakakain ngayon.
-Naiisip mo naiisip ko? -Wag na patagilin at gilitan leeg niya?
Iniisip naming maaaring di siya hinahanap natin.
Di siya makapagdala ng sulat, maski pagpatay ng bampira.
Di natin alam. Ba't ilalagay sa panaganib?
Di kita hahayaan pumatay ng matandang babae na tanging misyon
ay kumain ng biskwit.
-Tama si Bonnie. -Syempre.
Tama si Bonnie sa lahat. Perpekto siya.
Maghahanap pa rin tayo.
-Narito siya ng may ibang pangalan. -Maghahanap pa ako.
Manatili ka rito't pumikit pikit.
Tulungan mo siyang maghanap.
-Bakit? 'Wag ka nang masungit. -Di ba iyon ang punto?
-Punto ng ano? -Ginagamit mo ako para magselos siya.
At gumagana 'to, pagod na ako mapagitna nito. Tulungan mo na siya.
Samson.
Di pa natatalo itong si Sam.
Siguro ang sakit na ibibigay niya'y sa wakas ay kabayaran na.
Iyon!
-Pugutin ang ulo. -Pugutin ang ulo.
Dali na.
Walang armas!
Iyon ang tuntunin.
Sige, Damon.
Mukhang tapos na tayo rito.
Hindi.
-Gusto ko pa ulit. -Nabagot na ako sa larong ito.
Sino'ng susunod?
Ako.
Gusto mo pa ulit lumaban?
Kung gano'n, ako ang kalaban mo.
Damon.
Damon!
-Ano'ng nangyayari? -Mali pinuntahan mo.
-Di 'to support group ng mga naligtas. -Kakasa ka o hindi?
Uy. 'Wag kang pumunta roon.
Umalis na tayo. Anumang nangyayari, maaayos natin ito.
Kakasa ka o hindi?
Kakasa.
Naisip kong baka gusto mo ng pangit na babasahin at ilang totoong pagkain.
Dahil kumakain ka para sa tatlo't di sapat ang Jell-O.
-O, nasaan si Stefan? -Kinailangan niya umalis saglit.
Saan?
Saan, Valerie?
Pumunta siya ng Mystic Falls.
Nagkainitan si Damon at Julian.
Hindi. Sinabi ko nang di niya kailangan mag-alala, dito lang ako't babantayan ka.
Syempre ginawa mo. Kung sobrang ayaw mo kay Julian
-p'wedeng patayin mo siya mismo? -Ano?
Hindi, di iyon tungkol doon.
Gusto mong depensahan ang karangalan mo sa pagpatay kay Julian.
-Mapatunayang inaalala ka pa rin niya. -Syempre hindi.
-Ako lang ay-- -Siguraduhin mong ayos lang siya.
Seryoso ako.
Ayaw kong kasama kita rito, gusto ko naroon ka sa kaniya.
Ayos lang ako.
Kaya dali na.
Ano'ng ginagawa mo?
-May 300 taon ang lalaking iyon sa 'yo. -Kung gano'n magandang laban 'to.
Ginugulo ng batong iyon isipan mo, Damon.
Tulungan kitang makayanan ito.
Walang dapat kayanan.
Ito ang nararapat sa 'kin.
Ano pinagsasabi mo?
-Ano'ng karapat-dapat sa 'yo? -'Pag di ka umatras...
sisirain kita tulad ng pagsira ko sa lahat ng magagandang nahawakan ko.
May nangyari sa 'yo.
Sabihin mo sa 'kin ano'ng nangyari sa 'yo, Damon.
May p'wede ba magpaalis dito kay Stefan?
Di ako aalis lang at hayaan kang mamatay sa paglaban.
Mukhang wala ka nang masasabi roon.
'Wag mo 'to gawin, Damon.
-'Wag mo 'to gawin. -Mabuhay ka, kapatid.
Hirap paniwalaang walang vending machine sa bantay saradong bilanggo.
Pero nakuhaan kita ng oatmeal cookie
mula sa kainan ng iba.
Ano ulit pangalan mo?
-Bonnie. -Mukhang mabait kang babae, Bonnie.
Ano'ng ginagawa ng mabait kasama ang dalawang bampira?
Ikaw ang tagahanap.
Mukhang di mo na ako matatawag na ganiyan.
Isang matandang babae na lang ako sa maruming silid na nag-iintay mamatay.
-Paano ka humantong dito? -Pabaya ako.
Ang kagustuhang pumatay.
Ang ibinigayna kagustuhan sa 'kin ng mga shaman
nawala ito sa katandaan.
Tumaya ako sa isang babae sa supermarket.
Kasalanan ko.
Maiaabot mo ba sa 'kin ang cookies, pakiusap.
Mukhang di gagana ang mahika mo sa akin.
Pakawalan mo kamay ko bago kita durugin.
Sino ka ba?
Uy.
-Ayos ka lang? -Ayos lang ako.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Mahabang kwento, mahal.
Sabihinna lang nating angel mo ako ngayong araw.
Di ako kailanman nagka-kapatid.
Walang kapatid, sa totoo lang.
Mukhang nakaligtas ako roon.
Mukha nga.
Isa kang malungkot na hayop.
Kaya pinalilibutan mo sarili mo
ng mababang uri na sunud-sunurang tulad nito.
Kahit papaano may mga kaibigan ako.
Kaya lahat lumalayo sa 'yo.
Kung gano'n, mukhang kailangan ko kumapit sa galit ko.
Hindi mo naman hinahanap kapatid mo, 'no?
Kung bumalik nga talaga si Stefan.
Ano sa tingin mo gagawin niya 'pag nalaman niya ginawa mo kay Elena?
Sige na.
Kunin mo puso ko.
Alam mo, di sa ayaw kong gawin iyon
pero sigurado ka?
Gawin mo.
Makinig ka sa akin.
'Pag hinayaan mo kunin ni Julian ang puso mo, papatayin ko siya.
Agad na pupugutan ako ng bawat tao rito.
Pero wala kang pakialam 'no? Hindi mahalaga ang buhay natin, di ba?
Dali na, kapatid.
Dali na.
'Pag bumalik sila, patayin mo sila.
Saan ka ba galing?
Nawala ka na lang.
Na-miss mo ako. Pinagaan nito loob ko.
Di kita na-miss. Napapaisip ko lang kinaroonan mo. Magkaiba iyon.
Di sinabi ni Matt sa 'yo? Akala ko magyayabang siya.
Nagtawag siya ng kahina-hinalang organisasyon na hanapin at ikulong ako.
Ginawa iyon ni Matt?
Hindi nangyari inasahan ko.
Ngayon kailangan natin ilabas ang katawan bago may makapansin.
Makatutulong ang kaunting pagtatago.
-Ayos ka lang? -Ayos...
kahit nasaakal ako ng baliw na 80 anyos.
Alam mo bang di tinatablan ng mahika mga taga-hanap?
Di ko talaga alam.
Ang sinungaling na kupal na iyon.
Uy, saan ka pupunta?
Kahit saan. Wala akong destinasyon.
Wala kng sasabihin sa nangyari kanina.
Tama ka, Stefan.
Pagkakamali ang pagbibigay kasiyahan kay Julian na makuha ang puso ko.
Salamat sa pangingialam.
-Iyon na iyon? -Iyon na iyon.
Aalis ka na lang. Ililipat mo switch mo.
Ilipat ang switch?
Si ko iyon gagawin, Stefan.
Gusto ko makaramdam ng sakit.
Gusto ko maramdaman bawat pagkamisireble ng bwisit nitong buhay.
Tungkol saan ito?
Ano'ng ginawa mo?
Pinatay ko siya.
Pinatay ko si Elena.
Ano ibig mo sabihing pinatay mo si Elena?
Ideya ito lahat ni Henry.
Dapat ko raw palayain ang totoong ako.
Kaya dinakip ko si Tyler at pinaggawa ko siya ng kabaong niya.
At sinunog ko siya hanggang maging abo.
Kaya sige. Manatili ka sa tabi ko.
Sabihin mong di mo ko iiwan.
Sige, Stefan. Dali. Gawin mo.
Gawin mo!
Dapat na tayong makabalik sa ospital.
Ako na ba magmaneho?
Ayaw kong maisip na nalagpasan natin lahat para lang mapatay mo tayong dalawa.
Ayos lang ako.
Mukhang hindi.
Kasalanan ito lahat ni Julian.
Kinuha niya si Lily noong napakabata ko pa para mawalan ng ina.
Sinaktan ka niya.
Pinatay niya anak natin, sinira si Damon.
Nasa kaniya tahanan at bayan ko.
Ano'ng gagawin ko?
Hayaan mo siya mabuhay.
Malakas siya't protektado.
May paghihiganti't pagiging hangal.
Maaaring di maintindihan ni Damon, pero mas matalino ka.
Ayaw ko 'yung maging matalino.
Gusto ko siya mamatay.
Kung tatanungin mo ako sa iniisip ko, susuntukin kita.
Hindi ko gagawin iyon.
Alam ko na iniisip mo.
Pinoproseso ko pa.
Sandali lang.
May mga bampira pala.
At lagi nang may bampira sa Mystic Falls...
pero napakarami na ngayon.
May dapat pa ba ako malaman?
Mukhang ayos na muna iyon.
Para saan mga armas mo sa trak?
Panlaban sa mga bampira?
Nababaliw ka na? Ano pa ginagawa mo sa lugar na 'to?
Di ko kinakausap magulang ko, patay na kapatid ko.
Itong bayan na lang mayroon ako.
At saka, 'pag nalaman mong totoo ang sobrenatural, wala ka nang takas.
Dapat lumaban na lang siguro, tama?
Ibang iba ka sa inakala ko.
Ibig ko sabihin, naisip kong cute ka.
At siguro medyo napinsala. Sa magandang paraan.
Pero di ko alam na napakatapang mo.
Napaka.
Akala ko nakabalik ka na sa Mystic Falls ngayon.
Gusto ko lang
magpasalamat sa 'yo para sa araw na ito.
-Ayos pa rin tayo magkagrupo, 'no? -Patay na si Reina't ligtas si Julian.
Mahimbing ka talagang makakatulog.
-Gusto mo siya? -Bonnie?
Paano kung oo?
Maganda siya, matalino at tapat.
Dalawa ka lang doon.
Patawad pinili ko si Julian.
Kung mababawi ko, pipiliin kita
palagi.
Mahal kita, Nora.
Sana mapatawad mo ako balang araw.
Maayos pa rin
tayong magkagrupo.
TAWAGAN MO AKO 'PAG LIBRE KA.
Sige, gising na kayong dalawa.
Kuha ko na.
Nababagot din ako.
At masarap talaga ang dugo kong mahika
pero dapat magkontrol man lang kayong dalawa.
Nang medyo matagal pa. Okay?
Paano kung manuod tayo ng TV?
Stefan.
Nakakagulat naman.
-P'wede ba kita mabili ng inumin? -Hindi. Salamat.
Hinahangaan ko talaga ginawa mo para sa kapatid mo ngayon.
Sayang at wala kang mapapala roon.
Ikinalulungkot kong maaaring malabo nang ma-rehab ang kapatid mo.
Mukhang tama ka nga.
Syempre...
kasalanan mo iyon sa pag
Iniisip mo ba talaga na matalino
na atakehin na lang ako, sa harap ng lahat ng kaibigan ko.
Ito, di ka nila nakikita.
Siguro pandaraya ito.
Pero wala talaga akong pakialam.
Kumusta ulit.
'Di ka nagpasalamat.
Pupugutan ka na sana ni Big Sam.
Ibinato ko sa 'yo ang patpat.
Tama.
Pasensya na. Di ko na nabilang mga sumasagip sa 'kin ngayong araw.
Pangakong di ko na ulit 'to gagawin.
Gusto mo ng tequilla?
Mas buorbon ang gusto ko
pero ano bang mawawala?
Kita mo?
Alam kong 'pag pinadala ko ang mga sulat, isa sa erehe ko ang ipupunta 'ko sa 'yo.
TATLO MULA NGAYON
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Ligtas na si Caroline. Nailabas ko siya.
Kasama na niya si Ric. Nasa loob pa rin si Damon.
Napatay ko ang mga kamera kaya malang makakakita rito.
Pero nag-aalala ako na nasa ibang sirkito 'yung mga nasa tuktok.
Sige, nagawa ko na. Alis na siya.
Hindi na kita muling makikita, tama?
Oo. Salamat.
Magkaroon ka ng magandang buhay.
Isinalin sa Tagalog ni: Tricia Cleofas to 'yung mga nasa tuktok.