Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Komu się chce pić?
Julian przejął miasto.
Przypuszczam, że to było nie tyle przejęcie,
co wejście z marszu, bo nikt cię nie zatrzymuje.
Dzieci Alarica to przyszłość sabatu.
Są w tobie.
Mam dość, Mary Lou. To koniec.
Znalazłam to na moim mailu.
To ostrzeżenie od Łowczyni.
Gdy zostaniesz naznaczona jej mieczem,
nigdy nie przestanie na ciebie polować.
Nie da się jej powstrzymać.
Jeśli życie moich przyjaciół jest zagrożone,
nie będę stać z boku i nic nie robić.
Wyszedłeś z Kamienia Feniksa,
ale myślałeś, że nadal w nim jesteś.
- Piekło się z tobą bawi, - Damon.
- ale życie po piekle... - A kuku.
...jest znacznie gorsze.
Znajdź kogoś innego do nawiedzania!
Nie mogę odejść, aż nie znajdziesz wyzwolenia.
Nie bawię się już w to z tobą.
- Obiecałem ci wyzwolenie. - Nie!
Nie! Elena!
Nic ci nie jest?
Możesz mi pomóc?
- Co ty tu robisz? - Nie wiem.
- Myślałem, że poczuję się lepiej. - Jasne.
Zadzwonić do kogoś?
Jak się nazywasz?
Cooper.
Zrobiłeś kiedyś coś tak strasznego,
że nie mogłeś spojrzeć sobie w twarz?
Patrzyłeś w lustro i dosłownie robiło ci się niedobrze?
Tylko szczerze.
Przejechałem kota dziewczyny i się nie przyznałem.
Mimo że to był przypadek. Wyrzuciłem ciało do śmietnika.
Zabiłem miłość mojego życia.
Spaliłem ją, kiedy spała.
Pobiłem jej przyjaciela i zostawiłem go na pewną śmierć.
Skoro się licytujemy.
To ja chyba pojadę.
Mógłbyś mnie podrzucić.
Myślałem, że Elena mnie zmieniła. Że stałem się lepszym człowiekiem.
Myliłem się.
Bardzo się myliłem.
To się musiało tak skończyć. Zabiłem ją.
Tego nauczył mnie pobyt w Kamieniu Feniksa.
Mam jakąś skazę.
Czułeś się tak kiedyś?
Właściwie to nie.
Masz szczęście.
Teraz cię zabiję.
Słucham?
Nic osobistego. Jestem głodny.
Trochę jakbym musiał zatankować. Będziesz się bał, trudno.
Chyba już nigdy nie będę się przejmował czyimiś uczuciami.
Nikt mnie już nie rusza.
Kochana Eleno.
Dawno nie pisałam, przepraszam.
Ciąża naprawdę zmiękcza mózg.
Wszyscy za tobą tęsknimy.
Stefan powoli dochodzi do siebie po pobycie w Kamieniu Feniksa,
ale martwi się Damonem. O wiele bardziej, niż zwykle.
Przepraszam. Próbowałem namierzyć mojego brata.
Frytki, czy gofry? Mam jedno i drugie.
Wszystko.
Dawaj, ale już.
Boże, kocham cię.
- Mnie, czy frytki? - Mam kłamać w żywe oczy?
Cześć. Też cię kocham.
- Znalazłeś go? - Nie.
Jak tylko połknę cheeseburgera, pomogę ci szukać.
Znowu kopią?
Tak.
To nie było przyjemne.
Wszystko w porządku?
Chyba lepiej wstanę.
- Dobrze. - Na chwilę.
Hej, Caroline?
Caroline?
Kusza.
Wyrzutnia kołków. Drewniane pociski.
- Granaty napełnione... - Werbeną.
Werbeną. Jasne.
Skonfiskował pan to grupie świrów,
którzy szykowali się na apokalipsę zombie?
Właśnie tak.
Podobno Mystic Falls przyciąga wszelkich wariatów,
szukających nadprzyrodzonych wrażeń.
Ludzie mają za dużo czasu.
- Coś jeszcze? - Nie.
Może pan jechać.
Oddaję portfel, klucze i telefon.
Ma pan ogromnie dużo powiadomień z portalu randkowego.
Ma pan szczęście. U mnie cisza.
Możesz mi mówić Penny.
Oficjalnie nie byłeś aresztowany. Nie ma za co.
Dzięki.
Głowa do góry.
Okazuje się, że nie pozwolą, żeby miasto całkiem się spaliło.
- Co? - Mój kolega dostał telefon
od urzędu planowania w Mystic Falls.
Może przyjść i odebrać dom.
Zagrożenie zostało ocenione, jako mniejsze niż sądzono.
Na jakiej ulicy stoi jego dom?
Podbijamy stawkę.
Piękny strzał!
W zamian za taką odwagę
oferuję dom pod adresem 224 Harmony Lane.
Państwo Leonard zostali wezwani do miasta,
żeby cię tam oficjalnie zaprosić.
- Kto następny? - Ja spróbuję.
Jak przyjemnie.
To pewnie cudowne uczucie, gdy potakują ci degeneraci.
Czujesz się taki bezpieczny.
Valerie. Nie mogę pojąć, jak śmiesz pokazywać mi się na oczy.
Chciałam ci dać coś, co dostarczono mi przez pomyłkę.
Przykro, ale już niedługo będziesz się czuł bezpiecznie.
Ohio? Jesteś pewna, że to nie jest jakiś dowcip?
Stanowczo nie.
Zabójcza machina zaczęła nas tropić.
Po co to ogłasza tajemniczą pocztówką?
Podstawowym elementem polowania na wampiry jest podobno zaskoczenie.
Nie dla Rayny Cruz.
Rayna lubi drażnić swoje ofiary.
Trochę jak kot, odgryzający nogi pająkowi.
Co tu robisz?
Też to dostałaś.
A Julian?
Nie. Powiedziałam, że się tym zajmiemy.
Dla własnego dobra.
Twoja łowczyni znajduje się w tej chwili gdzieś w Cincinnati.
Chodź, Nora. Im szybciej ją zabijemy, tym lepiej.
Myślisz, że rzuciłam zaklęcie lokacyjne dla zabawy? Jadę z wami.
- Nie trzeba, dzięki. - Ja nie proszę o pozwolenie.
Nie trzeba nam tu jeszcze bezwzględnej morderczyni,
ścigającej moich przyjaciół.
Muszę ich bronić. A nie wierzę, że dacie sobie z nią radę.
- Czemu miałybyśmy ci ufać? - Ja jej ufam.
Ona naprawdę dba o innych.
W przeciwieństwie do ciebie. Ty dbasz tylko o Juliana.
Jadę z przodu.
- Kiedy to dostałaś? - No nareszcie.
Tę minę chciałam zobaczyć.
Czyżbyś wyglądał na zaniepokojonego? Co za szkoda.
Właśnie się tu zadomowiłeś i znowu trzeba uciekać.
Kyle, jeśli zabijesz tę szantrapę, dostaniesz nowy samochód.
Od razu mi lepiej.
Ostrzegałem, co się stanie, jeśli skrzywdzisz jednego z moich ludzi?
Wspominałeś coś o wyrywaniu flaków i nakarmieniu nimi Stefana.
Dawaj.
Dr Raymond na OIOM.
Zasnęła. Wszystko w porządku.
Serce biło słabo, ale dzieci są zupełnie zdrowe.
Na pewno? Zemdlała. To nie jest normalne.
Ale nie wykracza poza normę.
Naczynia krwionośne są rozszerzone, to obniża ciśnienie krwi.
W takich sytuacjach lepiej zawiadomić ojca.
Mam zadzwonić do jej chłopaka?
Ja jestem jej chłopakiem.
A ojciec jest w Dallas. Ma rozmowę o pracę.
Zadzwonię do niego.
Cześć.
Przestraszyłaś mnie.
Co to jest?
Ręka mi obumiera?
Masz 10 sekund życia.
- Jakieś ostatnie słowa? - Ostatnie słowa.
Tak bez namysłu?
Myślę, że zadam raczej pytanie.
O co chodzi z tymi pocztówkami z dużym "X"?
Przed kim uciekasz?
Jesteś martwy, co cię to obchodzi?
Wymyśl coś bardziej poetyckiego.
Dwie sekundy.
Nie chodzi przypadkiem o laskę z mieczem, która wysłała cię do piekła?
Trafiłem. Przed tobą piekielny ogień.
Zbliża się koniec.
Zakładam, że laska jest ostra, co?
Rozumiem.
Nadal tkwisz w spirali zniszczenia,
po swojej kiepskiej wyprawie do Kamienia Feniksa.
- Myślisz? - Dla mnie Lily była kotwicą.
To ona trzymała mnie przy zdrowych zmysłach.
Gdy ją straciłem, wszystko zaczęło się sypać.
Kogo straciłeś?
Nie Lily. Nie Stefana.
Jak się nazywała twa wielka miłość?
Helena? Eleanor?
- Elena. - Elena.
Co słychać u kochanej Eleny?
Spaliłem ją żywcem.
Nic nie poradzę, że czuję się odrobinę za to odpowiedzialny.
Zabawimy się?
Uwielbiam gry.
Chyba wiem, jak cię oderwać od tego przerażającego bólu,
który właśnie odczuwasz.
Od kiedy jesz te śmieci?
Odkąd przestałam się bać dokładnie takiej reakcji.
Mam pytanie: jeśli Rayna ścigała was w Europie w 19-tym wieku,
to czemu nadal żyje?
Zaczarowali ją szamani. Ma być łowczynią wampirów.
Stworzyli dla niej miecz, który ma niesamowitą moc.
Przy okazji obdarzyli ją wyjątkowo długim życiem.
Pamiętasz ten wykład w zeszłym tygodniu?
O fragmentach mitów rdzennych Amerykanów.
Wiecznie żywi?
Wiecznie żywi.
Mam być pod wrażeniem, że razem wkuwacie na kiepskiej uczelni?
Nie, ale możesz spróbować być miła.
Albo z przyjemnością zostawimy cię na poboczu.
Złap sobie stopa i wracaj pod kamień, spod którego wypełzłaś.
Niedobrze.
Tak. Dlatego cię wezwaliśmy.
Rzuć jakieś zaklęcie, zrób coś.
Mogę?
- Co zrobiłaś? - Nic.
- Co to ma znaczyć? - Dzieci chyba umieją wysysać magię.
Co?
Obawiam się, że żywią się twoją krwią.
Dosłownie wysysają magię wampira z twojego ciała.
Dom wariatów dla kryminalistów.
Obiecująco to wygląda.
Jest niezrównoważoną zabójczynią.
Może dostała wreszcie za swoje.
Przepraszam, dokumenty proszę.
Mamy pozwolenie na widzenie z pacjentką Rayną Cruz.
Gdzie ją znajdziemy?
Rayna Cruz. Sala 658. Tamten oddział.
Mamy jakiś plan?
Znajdziemy ją i zabijemy.
- A ty sobie popatrzysz. - Nie zgrywaj się.
Wiesz, co ona potrafi.
Dobra.
To ma być twoja przerażająca, okrutna łowczyni?
Jasne.
Zorganizowałem turniej dla nowych mieszkańców miasta.
Fajna zabawa, zwycięzca dostaje dom.
A przegrany, cóż...
Ginie, niestety.
Przez kilka wieków przekonałem się,
że jedynym sposobem na porządne psychiczne katusze
jest czysta, fizyczna przemoc.
Chcesz poczuć ból, Damon?
Stawaj na ringu.
Dawaj!
Halo?
Jest tu kto?
Halo?
Doug? Jesteś tu?
- Co tu robisz? - A jak sądzisz? Śledziłam cię.
- Odłóż broń. - Musisz stąd iść. Szybko.
Najpierw powiedz, co się dzieje.
Co się dzieje?
Boże.
Co?
Drewniane pociski.
Jeśli chcesz nosić mundur w Mystic Falls.
Musisz strzelać drewnianymi kulami.
- Co to jest? - Magiczny talizman.
Mam nadzieję, że będą czerpać magię z niego, zamiast z ciebie.
A jeśli nie?
Muszą tam jeszcze trochę posiedzieć.
Nie wysłałam podziękowań za prezenty na pępkowe.
Jeśli to nie zadziała, znajdę coś potężniejszego.
Nie pozwolę, by stało ci się coś złego, obiecuję.
Dziękuję.
- Z przyjemnością. - Nie, naprawdę.
Wiesz, nie powinnyśmy się lubić.
Dlatego to naprawdę bardzo miło z twojej strony.
Dziękuję.
Zaraz wracam.
Przyzwyczajaj się do podłej kawy.
Lekarz kazał jej zostać na obserwację.
Ręka jest już zdrowa.
Dzieci wysysały z niej magię od dawna, bardzo powoli.
Tylko tego nie zauważyła.
Nie martw się.
To nie pomaga.
Rozmawiałeś dzisiaj z bratem?
Nie. Nie odbiera telefonu. A co? Widziałaś go?
Tak, w Mystic Grill.
Bardzo się starał zaleźć za skórę Julianowi.
Dał niezły pokaz, obciął głowę jednemu z jego ludzi.
Czemu? Julian ostrzegał, żebyśmy trzymali się od nich z daleka.
Wyglądało to tak, jakby chciał popełnić samobójstwo.
- Dawaj! - Tak!
Już ci lepiej?
To już wszystko?
Przepraszam, jak się nazywacie?
Jestem Bonnie. To jest Nora.
A to Mary Louise. Jesteś Rayna, tak?
Chyba tak.
Nie poznajesz nas?
A powinnam?
Jesteś morderczynią, suką polującą na wampiry,
która goniła nas przez pół Europy przez kilka dekad. Powinnaś nas poznać.
Wysłałaś nam wszystkim kartkę,
nic nie kojarzysz?
Kompletnie nic z tego nie rozumiem.
Nie macie może ciastka?
Ostatnio karmią mnie tylko przez rurkę.
- Myślisz to, co ja? - Poderżnąć jej gardło i mieć to z głowy?
Nie. Może to jednak nie jest kobieta, której szukamy.
Nie wysłałaby kartki, a na pewno nie zabije wampira.
Nie wiem. Po co ryzykować?
Nie pozwolę ci zabić starej kobiety, której jedyną krwiożerczą misją
jest zdobycie herbatnika.
- Bonnie ma rację. - Oczywiście.
Bonnie zawsze ma rację. Jest doskonała.
Szukajmy dalej.
- Może jest tu pod innym nazwiskiem. - Poszukam.
Ty tu zostań i machaj rzęsami.
Idź jej pomóc.
- Dlaczego? Jest wredna. - Nie o to chodziło?
- Niby o co? - Chcesz, żeby była zazdrosna.
Działa. Ale ja mam dość tkwienia w środku tej gierki.
Więc pomóż jej szukać.
Samson.
Sam jeszcze nigdy nie przegrał.
Może ten ból wreszcie cię uspokoi.
Tak!
Urwij mu łeb!
Dawaj.
Bez broni!
Takie są zasady!
Dobrze, Damon.
Chyba skończyliśmy.
Nie.
- Jeszcze raz. - Mam dość tej zabawy.
Kto następny?
Ja.
Chcesz się znowu bić?
Bij się ze mną.
Damon.
- Co się dzieje? - Źle trafiłeś, bracie.
To nie grupa wsparcia dla uciekinierów z piekła.
Wchodzisz, czy nie?
Nie wchodź na ring.
Jedź stąd, ze mną. Cokolwiek się stało, damy radę.
Wchodzisz, czy nie?
Wchodzę.
Uznałam, że przyda ci się coś okropnego do czytania i prawdziwe jedzenie.
Jesz za troje, a galaretka to nie jedzenie.
- Gdzie Stefan? - Musiał na chwilę wyjść.
Dokąd?
Dokąd, Valerie?
Pojechał do Mystic Falls.
Damon wdał się w jakąś awanturę z Julianem.
Powiedziałam mu, że zostanę i się tobą zajmę.
No jasne. A może sama zabij Juliana, skoro tak go nienawidzisz?
To nie o to tu chodzi.
W obronie twego honoru Stefan ma zabić Juliana.
Ma udowodnić, że nadal mu na tobie zależy.
Skądże, tylko...
Musisz tam pojechać i upewnić się, że nic mu nie jest.
Mówię poważnie.
Nie chcę, żebyś ze mną siedziała. Masz być tam z nim.
Nic mi nie jest.
Jedź.
Co ty wyrabiasz?
- Facet jest od ciebie 300 lat starszy. - Powinna być niezła walka.
Ten kamień nadal mąci ci w głowie.
Pomogę ci to przetrwać.
Nie chodzi o przetrwanie.
Zasłużyłem na to.
O czym ty gadasz?
- Na co zasłużyłeś? - Jeśli nie dasz mi spokoju,
zniszczę cię, jak wszystko, czego w życiu dotykam.
Co się z tobą stało?
Powiedz, co się stało.
Ktoś może wyprowadzić stąd Stefana?
Nie odejdę i nie pozwolę ci walczyć na śmierć.
Nie masz w tej sprawie wiele do powiedzenia.
Nie rób tego, Damon.
- Nie rób tego. - Miłej drogi, bracie.
Nie wierzę. Nie ma automatów
z napojami w więzieniu dla psychicznych.
Udało mi się zdobyć owsiane ciastko.
Rąbnęłam komuś z tacy.
Jak ci na imię?
- Bonnie. - Wydajesz się miła, Bonnie.
Czemu taka miła dziewczyna kręci z dwoma wynaturzonymi wampirzycami?
Czyli jesteś łowczynią.
Chyba już nie można mnie tak nazywać.
Teraz jestem starą kobietą, która czeka na śmierć w tej norze.
- Jak się tu znalazłaś? - Byłam nieostrożna.
Instynkt zabijania.
Szamani mi go wzmocnili.
Ale na starość zaczął szwankować.
Przebiłam kasjerkę w supermarkecie.
Pomyłka.
Pomożesz mi z tym ciastkiem?
Mo... motus...
Twoja magia na mnie nie działa.
Rozwiąż mnie, zanim zgniotę ci tchawicę.
A ty kto, do cholery?
Cześć.
- W porządku? - Tak.
Co ty tu robisz?
Długa historia, kochana.
Powiedzmy, że dziś robię za twojego anioła stróża.
Nigdy nie miałem brata.
W ogóle nie miałem rodzeństwa.
Wygląda na to, że miałem szczęście.
To ma sens.
Samotna kijanka.
Dlatego musisz się otaczać
degeneratami, jak te pijawki.
Przynajmniej mam przyjaciół.
Ty odepchnąłeś każdego, kto o ciebie dbał.
Będę się musiał jakoś nauczyć żyć z tą wściekłością.
Chyba nie szukasz brata, prawda?
Nawet gdyby wrócił,
jak by zareagował na wiadomość, co zrobiłeś Elenie?
Proszę.
Wyrwij mi serce.
Wiesz, że chętnie bym to zrobił,
ale jesteś pewien?
Zrób to.
Posłuchaj mnie.
Jeśli pozwolisz na to Julianowi, zabiję go.
I każdy tu zebrany, rzuci się, by mi urwać głowę.
Co cię to obchodzi, prawda?
Życie już cię nie bawi, to moje też nie jest istotne?
Chodź, bracie.
Chodź.
Jeśli wrócą, zabij ich.
Gdzie byłeś?
Przepadłeś bez śladu.
Stęskniłaś się. Jak miło.
Nie stęskniłam, tylko jestem ciekawa, gdzie byłeś. To jednak różnica.
Matt ci nie powiedział? Myślałem, że będzie się głośno chwalił.
Wezwał jakąś podejrzaną organizację, która mnie wytropiła i uwięziła.
Matt to zrobił?
Nie wyszło mu to tak, jak chciał. Zapewniam.
Musimy zabrać stąd ciało, zanim ktoś je zauważy.
Mogłabyś rzucić zaklęcie ukrywające.
- W porządku? - Tak.
Chociaż dusiła mnie 80-letnia psychopatka.
Wiedziałaś, że łowczyni jest odporna na magię?
Nie miałam pojęcia.
Zakłamany szczur.
Dokąd idziesz?
Donikąd. Włóczę się bez celu.
Nic nie powiesz? Co tam się wydarzyło?
Masz rację, Stefan.
Proszenie Juliana, żeby mi wyrwał serce mogło być błędem.
Dzięki za interwencję.
- To wszystko? - Tak.
I odchodzisz? Emocje wyłączone.
Emocje?
Nic nie wyłączam, Stefan.
Chcę czuć ból.
I każdą koszmarną chwilę tego koszmarnego życia.
O co chodzi?
Co zrobiłeś?
Zabiłem ją.
Zabiłem Elenę.
Jak to zabiłeś Elenę?
To był pomysł Henry'ego.
Miałem się uwolnić od samego siebie.
Porwałem Tylera, kazałem się zawieźć do jej trumny.
I spaliłem ją.
Proszę, wspieraj mnie dalej.
Powiedz, że mnie nie opuścisz.
No, dalej, Stefan. Słucham.
Proszę!
Wracajmy do szpitala.
Mam prowadzić?
Nie chcę, żeby się okazało, że nas zabijesz na drodze.
Nic mi nie jest.
A nie wyglądasz.
To wina Juliana.
Odebrał mi Lily, gdy byłem za młody, żeby stracić matkę.
Zranił ciebie.
Zabił nasze dziecko, zniszczył Damona.
Przejął mój dom, moje miasto.
A co ja robię?
Pozwalam mu żyć.
Jest silny i dobrze chroniony.
Jest różnica między zemstą a głupotą.
Damon tego nie rozumie, ale ty jesteś mądrzejszy.
Mam dość bycia mądrzejszym.
Chcę go zabić.
Jeśli powiesz, że dasz grosik za moje myśli, walnę cię w twarz.
Nie powiem.
Chyba wiem, co myślisz.
Przetwarzam.
Daj mi chwilę.
Wampiry istnieją.
W Mystic Falls mieszkają od zawsze,
ale teraz kompletnie przejęły miasto.
Coś jeszcze powinnam wiedzieć?
Wystarczy na jeden wieczór.
Więc po to ci ten arsenał, który wozisz w bagażniku?
Walczysz z wampirami?
Oszalałeś? Co robisz w tym mieście?
Nie rozmawiam z rodzicami, siostra nie żyje.
To miasto to wszystko, co mam.
A gdy już się wie, że oni istnieją, nie ma się gdzie ukryć.
Już lepiej walczyć.
Jesteś zupełnie inny, niż myślałam.
Wydawało mi się, że jesteś fajny.
Może trochę po przejściach. Ale w uroczy sposób.
Ale nie wiedziałam, że jesteś obłędnie odważny.
Z naciskiem na "obłędnie".
Myślałam, że wracasz do Mystic Falls.
Chciałam
podziękować.
Nadal jesteśmy nieźle zgrane.
Reina nie żyje, Julianowi nic nie grozi.
Możesz spać spokojnie.
- Lubisz ją? - Bonnie?
A jeśli tak, to co?
Jest piękna, mądra i lojalna.
Ty masz tylko dwie z tych zalet.
Przykro mi, że wybrałam Juliana.
Gdybym mogła to cofnąć, wybrałabym ciebie.
Zawsze.
Kocham cię, Nora.
Mam nadzieję, że kiedyś mi wybaczysz.
Owszem.
Jesteśmy nieźle zgrane.
STEFAN CAROLINE: "ZADZWOŃ".
Obie nie śpicie.
Wiem.
Mnie też się nudzi.
Wiem, że moja magiczna krew jest super smaczna,
ale obie musicie się opanować.
Jeszcze trochę, dobrze?
Obejrzymy sobie coś?
Stefan.
Co za niespodzianka.
- Mogę ci coś postawić? - Nie, dziękuję.
Jestem pod wrażeniem tego, co zrobiłeś dla swojego brata.
Szkoda, że nic to nie da.
Twój brat odleciał za daleko, już się nie zrehabilituje.
Pewnie masz rację.
Oczywiście,
to twoja wina, bo przebiłeś go mieczem, który wysłał go do piekła.
Myślisz, że to mądre?
Otwarty atak przy moich kumplach.
Widzisz, w tym rzecz. Nie widzą cię.
Trochę oszukiwałem.
Ale mam to gdzieś.
Cześć. Znowu ty?
Nie podziękowałeś.
Sam mógł ci oderwać głowę.
Rzuciłam ci kij.
Racja.
Przepraszam, tracę rachubę, tylu ludzi mnie dzisiaj ratowało.
Obiecuję, że to się nie powtórzy.
Lubisz tequilę?
Wolę bourbona,
ale co mam do stracenia?
Widzisz?
Wiedziałem, że gdy wyślę kartkę, heretyk mnie do ciebie zaprowadzi.
ZA TRZY LATA
- Co chcesz? - Caroline jest bezpieczna. Uwolniłem ją.
Jest z Rikiem, Damon jest w środku.
Udało mi się odłączyć kamery, nikt tam nie zajrzy.
Kamery na dachu są podłączone do innego obwodu.
Udało się. Jest nieprzytomny.
Nigdy więcej cię nie zobaczę, tak?
Tak. Dziękuję.
Miłego życia.