Nakaraan sa The Vampire Diaries:
-May nanay ka? -Dati. Patay na siya.
Minahal namin siya. Mundo namin siya.
Pineke ng nanay natin pagkamatay niya, iniwan mga anak,
nagsimula ng bagong pamilya, at kinalimutan na tayo!
Sino sa tingin mo nagbigay ng ideya kay Kai patulugin si Elena?
-Sino? -Si Lily.
Pinili mo mga erehe kaysa sa amin ni Stefan.
Patawarin mo ako.
Salvatore ka, o isa ka sa amin.
Mali ka, Julian.
Lily!
-Damon... -Magsalita ka.
Ginawa mo kama mo. Matulog ka na.
Gusto niya lang ng pagpapatawad, at dumura ka sa mukha niya.
'Di pwede kapatawaran ko.
"Binibigay ng Bato ng Phoenix ang lakas ng espada laban sa kalaban."
Pag sinaksak sa puso ang bampira, ang espada ay mahikal na tubo,
na ililipat kaluluwa nila sa bato.
Ang layunin ng bato ay parusahan ang bampira.
Bawat kasalanag ginawa mo ay napupunta sa sarili mong impyerno.
Stefan!
'Di ko alam magiging impyerno mo,
pero sana naroon siya.
Taglagas 1863 Linya ng Alyansa
Masarap ba tulog mo?
Inay?
Salvatore! Tulungan mo ako.
Henry.
Pakiusap.
Tulungan mo ako.
Halika.
Aalis na tayo rito.
Kumusta, bayani.
Tagal mong tulog.
Mga sulat.
Balita sa tahanan?
Kapatid ko.
Damon, sabi nila magandang balita lang sabihin pero 'di ko kaya.
Mas dumidilim sa Mahiwagang Talon at madilim pa rin puso ko.
Umalis si Valerie at 'di na bumalik. Gabi gabi umiinom si Itay.
Sa nalalapit na anibersaryo ng pagkamatay ni Inay, 'di ako makatulog...
paralisado sa pangamba na 'di ko maalis o mapangalanan.
Sana narito ka, kapatid...
para turuan ako paano makaligtas sa mga gabing ito.
Koronel, ginoo.
Tinyente Salvatore.
Gusto ko humiling ng isang linggo makauwi, ginoo.
Ikaw at bawat tao rito, Salvatore. Hindi, 'di pinapayagan.
Ikinatatakot ko na nasa masama kapatid ko.
'Di ako hihiling kung alam ko na 'di niya ako kailangan.
'Di ko gusto umalis sa layunin.
Kung may ipapagawa ka, gagawin ko.
-Kahit ano? -Kahit ano. Oo, ginoo.
Sige.
May misyon ako. Ang totoo, isang gawain.
Para makita kapatid ko, tatanggapin ko.
May sakahan 12 milya sa silangan.
Ang sabi ay may Unyon na nagtatago ng Alyansa.
Kung totoo ang sinabi, kailangan arestuhin sila at ibigay sa'kin.
Isipin mong tapos na.
Salamat, ginoo.
Dalawang linggo sa bahay? Naiisip mo ba?
Ang galing.
Gusto ko na makita nobya ko, Olive. Maganda siya.
May nobya ka, Damon?
Wala. Pero kailangan ko makita kapatid ko.
Damon, sigurado ka rito?
-Tungkol sa ano, Henry? -Sa misyon.
Ang mga taong ito, na kailangan natin hulihin...
regular lang silang tao na 'di naniniwala sa dahilan.
Tulad ko, tulad mo.
Totoo. Wala akong paki sa giyerang ito, Henry.
Ang totoo, sumali lang ako para matuwa tatay ko.
Pero paano ka magiging ayos sa paghuli sa mga tulad mo?
'Di ko kasalanan na gano'n sila, Henry. Sila gumawa no'n.
Pero ngayon tiket natin sila pauwi.
Kumusta, ginang.
Pwede niyo ba pakainin ang dalawang sundalo?
Hindi. Paumanhin.
'Di ko kailangan ipaalala na parte ito ng layunin niyo.
Pati sa batas.
Salamat, ginang.
Kumusta.
Kami ang sorpresa niyong bisita.
Titingnan ko ba itaas?
Oo, pakiusap.
Maghihilamos si Henry.
Malinis na kamay, malinis na isip.
Sigurado ako 'di kayo pamilya na nagtatago ng bala sa giyera...
pero bilang kautusan, kailangan ko tingnan.
Natutuwa ako may sumeseryoso sa demonyo at walang ginagawa.
Marami kaming prutas.
Nakikita ko, ginang.
Hindi, hindi, hindi.
Ibaba mo ang baril mo.
Ayoko ng gulo.
Kung tatalikod ka at aalis na, walang gugulo.
Gusto lang namin makauwi.
'Yan ang problema.
Gusto ko rin umuwi.
Oh, diyos ko.
Damon.
Ano ginawa natin?
Maghintay ka rito.
Pakiusap.
Tama na ang dugong dumanak.
Ibaba mo armas mo, pakiusap.
Inay?
Kumusta, Damon.
'Di maaaring narito ka.
Namatay ka sa pagkatuyo.
Nilibing ka sa Mahiwagang Talon.
Oh, aking anak.
Patay na ako, oo.
Nakita mo 'yon.
Namatay ka. Naroon ako.
Walang katuturan ito.
Pero bumabalik na sa 'yo.
'Di ito totoo.
Nakakulong sa Bato ng Phoenix ang kaluluwa mo.
Nangyari talaga ito, ano?
No'ng 1863, sumulat sa'kin si Stefan.
Wala na siyang pag-asa.
Gusto ko lang umuwi para sa kanya.
Bagaman may duda ako, pumatay ako ng mga tao.
Ang bilis ng mga pangyayari.
Ikaw ba ang umako sa insedente?
-Ano ibig mo sabihin? -Pinagtakpan niyo ni Henry...
at 'di na ulit pinag-usapan.
-Paano mo nalaman 'yan? -Baka oras na isuko sarili mo.
Bakit?
Para sa ano?
Mga armado sila. Tinambangan nila kami.
'Di ako pumunta rito para pumatay.
May reserbasyon ka, pero tumuloy ka pa rin.
Kaya kinakalaykay ng impyerno ang uling...
sa bagay na 'di ko pinag-isipan ng isang saan at limampung taon?
Paumanhin.
Kailangan mo galingan pa.
Pag nanatili pa ang traumatiko mo...
mas mahirap ito para sa'yo.
Nakikita ko.
At ang PTSD na palabas na ito...
ay hindi, pakana para magsisi ako...
para sa kamatayan mo?
Dahil 'di gumagana, Inay.
'Di ito tungkol sa pagsisisi, Damon.
Tungkol ito sa parusa.
Damon?
Sabihin mo, kilala mo kung sino ka.
Damon, magsalita ka.
Kilala ko sino ako, Bon Bon.
Mabuti. Ibig sabihin tama ang orasyon ko.
Kumusta pakiramdam mo?
Parang namuhay ako ng isang araw bilang batang Damon Salvatore.
Isang araw?
Damon, tatlong buwan ka patay.
Sigurado ka ayos ka lang?
'Di mo gusto mainis o manira ng bagay?
Hindi. Pero 'di maayos itsura mo.
Ayos lang ako. Mahina lang.
Tatlong erehe kinailangan para mahanap kaluluwa ni Julian sa bato...
at ginawa ko ng mag-isa.
'Di sa inaasahan ko, pero nasaan parada ko?
Nasa Whitmore si Caroline, nagtuturo si Alaric, at patrolya si Matt.
Paumanhin. Tatlong buwan na. Hindi ito--
Huminto ang oras.
Naiintindihan ko.
'Di ako nasaktan.
Nasaan si Stefan.
-Kailangan mo pa ng isa. -Nasaan siya, Bonnie?
No'ng sinaksak ka ni Julian, sinaksak ni Nora si Stefan.
'Di ko pa siya naibabalik.
Narito pa kapatid ko at inuna mo ako ilabas?
'Di 'yan tunong ng isang "Salamat."
-Nasaan siya Bonnie? -Nasa kwarto niya.
-Kailangan natin siya ilabas. -Oo pag kaya ko na, Damon.
Kinuha lahat ng mahika ko para lang mailabas ka.
Wala akong paki, Bonnie. Ngayon.
-Tinago mo siya sa aparador? -Narito lang siya.
Wala ngayon. Na tinatanong...
paano mo 'di nakikita walang malay na bampira na lumabas?
'Di siya lumabas sa pinto.
SINO GUSTO NG INIHAW?
May kumuha sa kanya.
Kung si Julian sa Mahiwagang Talon, alam ko.
'Di ba masyado mo pinupuri sarili mo?
'Di siya nahihiya makilala sarili niya.
Matt, pag sinunog ni Julian katawan ni Stefan, 'di na siya maibabalik.
Walang magsusunog. Wala pa.
Nag-iwan si Julian ng sulat.
Malinaw na dinadala niya tayo sa isang lugar.
-May orasyon naman sa paghahanap. -Bonnie, 'di maaari.
Nilabas mo na si Damon sa impyerno. 'Di nga ako makapaniwala nakatayo ka pa.
'Di ka niya kausap, inang oso.
Tingin mo sapat pa kaya mo?
Siguro malalaman natin.
Bonnie, dalawang buwan mo na pinapagod sarili mo.
Kahit patingin na lang ako ng kuha sa tape ng bayan.
Ikaw ay sino pa? Maliban kung kumukuha pa Mahiwagang Talon ng pulis.
Tingin ko hindi.
Mahahanap mo ba siya?
Titingnan ko magagawa ko.
-Inom? -28 linggo akong buntis.
Oo ba 'yan o hindi?
Ano kaya itsura sa loob ng utak mo?
Gusto ko malaman.
Dahil malaya siguro makita ang gusto mo lang makita.
Alam mo gusto ko malaman? Bakit ang Bato ng Phoenix...
ay gumawa ng karakter ng nanay ko sa impyerno pwede naman iba pampahirap...
-na pagpipilian. -Kaya pinilit si Bonnie kunin si Stefan.
-Bakit 'di siya? -Nanaig ang lohiko.
Ano ibig sabihin no'n?
Wala.
Blandina, 'di ito ang oras na tatahimik ka na lang.
Sabihin mo, ano nakaligtaan ko?
Makinig ka...
'di ko alam pinagdaanan mo o paano sa bagay na 'yon...
pero mas matagal kang nakulong, mas nawawala ang pagkatao mo.
Heto na ako, puno ng emosyon. Ang tanong, bakit 'di ang kapatid ko?
Dahil naisip namin pag matagal ka nawala babalik ka ng wala ng pagkatao....
gugustuhing patayin si Bonnie para maibalik si Elena.
Diyos ko, Bonnie.
Gumana ang orasyon.
Nasa Ruta 29 siya.
Umalis ka na, ako bahala sa kanya.
KAIN
Damon. Buhay ka.
Medyo inaasahan ko 'yung magandang mangkukulam o buntis na blandina, pero...
-Ayos na sa makulit na kapatid. -Tama.
Ano ang bulok na amoy na 'yon?
'Yon, oo.
Nasa gasolinahan ako kanina, at medyo nadala ako sa gripo.
Basang basa ang kapatid mo.
Halika. Maupo ka.
Kung 'di mo ako sasamahan kumain...
dapat siguro deretso na lang sa usok pagtapos kumain.
Gusto mo ba pag-usapan?
-Gagawin ba natin ito? -Oo, gagawin natin ito.
'Di pa ako nakakapagbahagi ng istorya sa isa pag nakaligtas sa bato.
Sige na, paano ka nakaligtas? Kwento mo lahat.
Pagkauwi ni Stefan, nakalabas sa batong 'yon...
pwede tayo umupo at magbukas ng alak...
magkwentuhan at kumain hanggang umaga.
Marahil dapat magsimula na ako.
Sa paggising sa kahabag-habang na mundong 'yon, nakita ko nanay mo.
At pinatay ko siya.
Araw araw sa buong siglo, pinapanood ko siya mamatay.
Araw araw sa buong siglo, nawawasak puso ko sa aking dibdib.
Oo, isang pahirap 'yon.
Iba ang karanasan ko. Sa lahat, isang bituin ibibigay ko sa takot...
at dalawang nakababang hinliliit sa paggamit ng parabula.
Hindi gumana sa'yo.
Tinawag itong impyerno.
Sabihin na nating umasa ako.
Tingin ko nilabanan mo lang.
Nilabanan ang ano?
Nilabanan mo harapin ang sakit na natural mong inilayo.
Hindi! Stefan!
Damon.
Masyado ng huli.
-Hindi. -Oo.
Hindi ito totoo.
Totoo ang sakit.
Totoo ang pakiramdam.
Pag nalaman mo na 'yan, malapit ka na.
Malapit saan?
Kumusta, bayani.
Tagal mong nawala.
Sulat.
Balita mula sa tahanan?
Damon.
Sabi nila magandang balita lang ipadala, pero 'di ko kaya.
Madilim mga araw sa Mahiwagang Talon pati mga araw ko.
Ginoo? Ano masasabi mo kung bibisita ako sa kapatid ko ng dalawang linggo?
Ikaw at bawat tao rito, Salvatore, hindi.
Naisip ko rin.
Paano kung tutulungan kita sa problema mo sa mga armado, halimbawa?
Ngayong nabanggit mo na, mayroong sakahan...
12 milya silangan dito.
Ang sabi ay, may Unyon na nakikiramay roon.
Ako na bahala.
Para lang malinaw, ibabalik ko ng buhay mga armado...
-uuwi ako sa kapatid ko. -Oo. Oo. tinyente.
Sige.
Dalawang linggo sa tahanan?
Ang galing.
Gusto ko na makita nobya ko, Olive. Napakaganda niya.
May nobya ka, Damon?
Oo. Hindi, ibig ko sabihin...
Aaminin ko, magulo mga bagay ngayon, Henry.
Ang mga taong ito, mga armado na huhulihin natin...
'di ba sila regular na kasama tulad natin?
Sa teknikal, oo.
Pero iniisip ko na mas malaki kinakampihan nila.
Syempre. Nagpo-protesta sila sa paniniwalang politikal nila.
'Yon sila, Henry.
Pero ang tiket ko paalis dito ay dapat ko sila ibalik ng buhay.
Magandang araw, ginang. Pwede ba makikain dalawang sundalo?
Bago mo sabihin "hindi" ipapaalala ko na parte ng batas magpakain.
Gusto ko rin ng pie.
Salamat.
-Titingnan ko sa taas. -Pakiusap huwag.
-Pero baka may tao roon. -Wala, Henry.
Lola, mabait kong inuutos na ibaba ang kutsilyo na 'yan...
at tumayo sa lamesang ito, pakiusap.
Pakiusap, ginang.
Ikaw rin, bata.
Papatayuin ko kayo sa lahat sa lamesa.
-Damon, ano ginagawa mo? -Maniwala ka, kaya ko ito.
Hindi na kailangan. 'Di na kami kakain.
Alam ko may dalawa kayong armado sa baba.
Ngayon, walang dapat masaktan.
Dadalhin lang namin sila sa kampo namin, at 'yun na 'yon.
Hindi.
Hindi, hindi, hindi.
'Di maganda kinalabasan no'n.
Damon?
'Wag ka mag-alala, alam ko sino ako.
Alam ko rin na 'di ka totoo.
Para saan 'yon?
Ayos lang ako. Mahina lang. Tatlong erehe kinailangan...
para mahanap espiritu ni Julian sa batong 'yon.
At ginawa mo mag-isa. Kuha ko na. Ang balita, alam ko saan tinago si Stefan.
Kaya maupo ka, kumalma at 'wag mag-alala sa orasyong maghahanap.
-Anong sinasabi mo? -Oh, tama.
Sasabihin ko na, habang may ginagawa ka sa'kin ninakaw ni Julian si Stefan.
Kukunin ko ito.
'Di na 'yon kailangan.
'Di ka dapat narito.
Bago ka magsalita, 'wag ka magalit kay Caroline na una ako kinuha.
'Di ko naisip 'yon.
Ito ang parte na magkukumpara tayo ng sulat...
susuriin ang simbolo, kukumbinsihin isa't isa na nakaligtas tayo?
Ang totoo, namuhay lang ako sa isang daan at animnapu't walo ng pagkakamali...
lungkot at sakit na paulit-ulit...
kaya ayos ako na lampasan ang parte na malalasing tayo.
Cheers.
Bakit? Ano nangyari sa'yo roon?
Kakila-kilabot na alamat ng Civil War.
Watawat ng alyansa, patayan, mga walang kwentang buhay.
Umabot sa'yo huh?
Obsesyon ng bato sa personal kong pananagutan...
sa trahedya ng giyera?
Hindi sa partikular.
Ano?
Wala kang naramdaman?
Syempre.
Naramdaman ko kagustuhang umuwi sa malungkot kong kapatid...
para matulungan ko siya kalimutan babaeng nakilala niya.
Ang parte na pinatay mga taong inosente...
sa buong sakahan, 'yon-- Walang ginawa sa'yo 'yon?
-Alam ko na. -Alam mo ang ano?
Hindi ka totoo.
Paumanhin, kapatid. Buburahin ko na.
-Kunin mo baril mo, Henry. -Bakit?
Dahil nakikita ko na, at aayusin natin ang problemang ito.
'Di gumagana ang orasyon.
'Di ko naiintindihan.
Parang tinatago ng bato ang espiritu niya.
Magpahinga ka muna. Maghapon mo na ginagawa 'yan.
Hindi pwede. Mas matagal siya roon, mas masisira siya.
At kaninong kasalanan 'yon?
Ikaw, sa lahat ng tao, ay 'di ako leleksyunan.
Huy, huy. Ayos lang. Oo, medyo pagod lang tayo ngayon.
Huminahon tayo, at magsimula ulit pag handa na si Bonnie.
'Di ko maintindihan. Nilabas natin si Stefan, walang problema.
-At anong iba ngayon? -Dahil 'di pa siya handa.
No'ng naroon ako, halos 'di ko maalala kung sino ako.
At tinamaan ako ng pangitain at pagsusulit.
Pero ang malalang parte ng impyerno ay 'di ang pinagdadaanan mo.
Ito ay kaunting pag-asa na makakalabas ka mag-isa.
Paanong wala tayong problema pagsamahin kaluluwa at katawan mo?
Dahil kalaunan sumuko ako sa pagdurusa na sisirain ka.
Si Damon, gagawin niya lahat ng kaya niya para iwasan 'yon.
Na ibig sabihin baka 'di natin siya mailabas.
Dalawang linggo sa tahanan? Gusto ko makita nobya ko, Olive.
Siguro maganda siya.
At, oo, Henry, may nobya ako.
Nasa orasyon siyang tulog. Mahabang kwento.
Ito naiisip ko. Bakit ngayon? Sa lahat ng nagawa ni Damon Salvatore...
ang sakahan na ito ay halos walang kwenta.
At napagtanto ko, rito lahat nagsimula.
Ito unang beses naduguan kamay ko. Kinuha ko misyon, binigay ko utos.
Damon, tingin ko 'di ka maayos. Baka bumalik lagnat mo.
-Baka dapat bumalik tayo. -Wala akong sakit. Ang punto...
ay ilang linggo matapos pagpatay sa sakahan ay nakonsensya ako at galit...
alam mo sino gusto ko kausapin sa buong mundo?
Ang kapatid ko.
'Yon dapat din solusyon ng palaisipang ito.
Hahanap ng paraan makapunta kay Stefan at titigil sa araw na ito paulit-ulit.
-May katuturan ba 'yon? -Babalik tayo sa kampo.
Ipipilit ko. 'Di ikaw 'yan.
Ayaw mo ba makita maganda mong nobya?
Ayaw mo ba, Henry?
Sumunod ka sa'kin, Wattles.q
Itatama ko ito.
Kumusta, ganda. Ang ganda ng ngiti mo.
Kailangan kiya, ang anak mo at lola...
na lumabas dito kasama si Private Wattles. Utos ng sundalo.
Labas na mga binibini. Tama. Salamat.
Dito. Dito lang sa labas.
Ayos.
Dito lang kayo sa harap. Maganda ang panahon.
Alam ko nasa baba ka.
Ilabas mo mga armas mo sa pagbilang ko ng tatlo...
o papatayin mo pamilyang kumupkop sa'yo.
Isa...
dalawa...
tatlo.
Mabuti. Ngayon, labas. Isa isa lang.
Taas ang kamay. Sige.
Sige.
Kumusta, bayani.
Tagal mong tulog.
Subukan natin ulit.
Sige, alam ko may granada ka.
Ngayon, dahan dahan mo ibigay muna sa'kin ang granada.
Sunod, ang mga baril mo.
At ibigay mo sa pagbilang ng tatlo ko papatayin ko ang pamilya.
Isa...
dalawa., tatlo.
Ngayon, labas, isa isa lang, nakataas ang kamay.
Taas ang kamay.
Damon.
Naiinis na talaga ako sa inyong tatlo.
-Kumusta, bayani. Tagal mong tulog. -Sulat.
Balita sa tahanan?
Ano pinunatah mo at ginawa mo?
Stefan, 'wag mo na ulit ako sulatan.
Labas ng sulat!
Kumusta, bayani.
Tagal mong tulog.
At pag binalik mga mga armado sa'kin, makakaalis ka, Salvatore.
May alok pa rin ba kahit patay ko na sila ibalik?
Bwisit.
Kumusta, bayani. Tagal mong tulog.
Sulat.
Bwisit ito.
Damon? Saan ka pupunta?
Alam mo maikling distandya sa pagitan ng punto A at B, Henry?
-Ano? -Diretsong linya.
Para makaalis sa impyernong ito, kikitain ko kapatid ko at dederetso ako.
Pupunta ako sa Mahiwagang Talon.
Talaga? Pwede ako sumama sa'yo?
Alam mo lagi nila sinasabi bayani ako, Henry?
Hindi ako bayani.
Granada!
Hindi maaari.
Pasok ka.
Inaasahan ka namin.
Iba ito.
-Nasaan ang lahat? -Hinaan mo boses mo.
Nakikita ko sila paparating.
Sino?
Hinahanap ng mga alyansa ang mga armado.
Papatayin ka nila. Magtago ka sa silong.
Sige, 'di kailangan magmadali dahil 'di talaga ito nangyayari.
Damon. 'Di mo ako naririnig. Narito sila.
Bumaba ka sa silong kung gusto mo mabuhay.
-Kapatid? -Kung gano'n.
Kung 'di ito ang ilaw sa dulo ng lagusan.
Madilim na lagusan, patayan ito.
Nakikita ko bakit 'di mo sinabi sa'kin.
Pinoprotektahan ko mahina mong emosyon, Stefan.
Ikaw ang rason kaya ko kinuha ang misyon sa simula pa lang.
Lagi kang may rason, ano, Damon?
Ang kapatid mo.
Kasama uminom.
Siya.
Elena?
Kailangan mo pa galingan.
Patunayan na masama ginagawa ko sa mga mahal ko?
'Di ito tungkol sa ginawa mo sa pangalan niya, Damon.
Sa ginawa mo sa pagkawala niya.
Tahimik. Narito sila.
Anong nangyayari?
'Di mo naiintindihan, ano? Pinoprotektahan mo Mahiwagang Talon para kay Elena.
Kinukumbinsi sarili mo na nililigtas mo siya pag kailangan.
Binibigyang katwiran mo parusahan si Lily para kay Elena.
Naisip mo ba anong gagawin ni Elena?
'Di ko siya natanong, salamat kay Lily.
Kaya kailangan mo itanong.
Mahina ba impluwensya sa'yo ni Elena...
na 'di mo masabi ang tama o mali pag 'di mo hawak kamay niya?
-Alis. Wala kang karapatan pumasok. -Nasaan ang silong?
Mahabang siglo, kapatid.
Alam namin narito siya.
Naisip ko kung makikilala ka pa ba niya pag nagising siya.
-Ano? -Ang gusto mamatay nanay namin.
Ang nagsisinungaling sa sarili kahit ngayon...
-tungkol sa nangyari ngayon. -Ano sinasabi mo?
Bitawan mo ako. Tigil. Tigil! Hindi!
-Wala na siya! -Ano ginagawa mo?
Tumagilid ang misyon, namatay mga inosente...
at ikaw na umalis na may dugo sa kamay.
-Ano gusto mo? -Gusto ko ang kapatid ko.
-Anong gusto mo? -Ang kapatid ko!
-Anong gusto mo? -Gusto ko ang kapatid ko.
'Wag ka na magsinungaling sa sarili mo!
Sino ang gusto mo no'n...
bago mo ilibing mga sikreto mo, bago mo natutunan magtago sa sakit.
Gusto ko ang nanay ko.
Huli na lahat.
Damon. Damon, makakagalaw ka ba?
Pakiusap. Pakiusap, tulungan mo ako.
Damon. Damon, gumalaw ka?
Pakiusap.
Pakiusap, tulungan mo ako.
Bakit?
Hindi ito totoo.
Totoo ang sakit.
Totoo ang pakiramdam.
Gusto mo ito, 'di ba?
OoMamamatay ako na galit sa'kin anak ko.
Oo.
Bakit?
Dahil kinuha mo si Elena sa'kin.
Bakit 'di mo ako tulungan? Pakiusap.
Bakit?
Dahil kinuha mo isang bagay na nagpasaya sa'kin.
Dahil 'di ka malakas para iwan asawa mo.
Dahil nagkasakit ka at iniwan kami.
Dahil 'di ka na bumalik.
Galit ako sa'yo dahil pwede ka bumalik maraming beses...
pero 'di mo ginawa.
Nawala ka sa'kin unang beses no'ng inalis ka ng Itay sa pagkatuyo.
At no'ng binalik ka namin, mula sa mundo ng kulungan...
at nawala ka ulit sa'kin para sa iba mong pamilya.
At ngayon mawawala ka sa'kin dahil sa kamatayan.
Tatlong beses nawala ka sa'kin.
Tatlong beses may pagkakataon ako sabihin lahat ng gusto ko...
at tatlong beses na sinira ko.
Oh, diyos ko-- Anak ko.
May oras pa rin.
Sabihin mo-- Sabihin mo sa'kin ang gusto mo.
Sabihin mo sa'kin.
Inay.
Patawarin mo ako.
Bigyan mo ako ng pagkakataon...
para itama ito.
Bigyan mo ako ng pagkakataon na hayaan ka mahalin ako.
Okay?
Hindi.
'Di pa kami tapos.
Kailangan ko siya ibalik. Ibabalik ko siya.
Huy, huy, huy. Damon, Damon, Damon.
Huy, ako ito, ako ito.
Ligtas ka. Ayos lang.
-Ayos lang. -Hindi.
Hindi. Isa pa. Isa pa. Ibalik mo ako. Alam ko na gagawin ngayon.
-Damon. 'Di ito totoo. -Alam ko 'di totoo.
Walang totoo rito.
-Damon, 'wag. Huwag! -Damon!
Damon.
Kailangan ko bumalik sa kanya.
Bakit narito pa rin ako?
Hindi ito totoo.
Isinalin sa Tagalog ni: Mary Ann Mina too.