The Vampire Diaries'de önceki bölümler
Alaric'in bebekleri meclisin geleceği.
Onları her şekilde korumaları gerekiyordu.
Bebekler senin içinde.
Kaçmak istersen anlayış gösteririm.
Hiçbir yere gitmiyorum çünkü seni seviyorum.
-Evlen benimle. -Evet.
1863'te Valerie'yi hamile bıraktım.
Julian, bebek ölene dek onu dövdü.
Ölmesini istiyorum Damon. Şimdi.
Julian onun çocuğunu öldürdü ama sen onun tarafında mısın?
-Hayır. Ne yapıyorsun? -Bu bizim sevgimizi temsil etmiyor.
Nora!
Annemiz bizi unutmak için elinden geleni yaptı.
Benim açımdan başıma gelen her şeye müstahak.
Ya bir Salvatore'sun ya da bizdensin.
Yanılıyorsun Julian.
Lily!
-Damon. -Bir şey söyle.
Mezarını kendin kazdın, iyi uykular.
ÜÇ YIL SONRASI
Stefan gidemezsin.
-Damon'ı ve Caroline'ı yakaladı. -Çünkü seni istiyor.
O zaman beni bulacak.
Bu arada Porsche'mi yaktım. Senin arabanı almam lazım.
Ben de geliyorum.
-Gelmiyorsun. -Stefan.
Zaten değer verdiğim iki kişiyi ele geçirdi.
Üçüncüyü yakalamasına izin vermem.
Sana bir şey olursa
sorumluların üzerine cehennem azabı gibi çökerim.
Dramatikleşme.
Çabucak döneceğim.
GÜNÜMÜZ
Bu kadar mı?
Cenaze tayfası bu kadar mı?
-Sevgilin nerede? -Seni ilgilendirmez.
Cennette sorun mu var?
Ya Julian? O nerede?
Günlerdir ondan haber almıyorum.
Ben Lily'ye destek çıktım, unuttun mu?
Sadece biz varız.
Beau veda etmeye dayanamadı.
Eminim doğru sözleri bulamamıştır.
Tamam, halledelim şunu.
Dur. Bir şeyler söylemeliyiz.
Hayır.
Evet.
Ben küçükken
annemi çok severdim.
O da beni severdi ama sonra
büyü özümseme sorunumu öğrendi.
Keşke beni farklı yapan şeylerden biri olduğunu bilseydi.
Bana sırt çevirdiğinde
bir daha öyle bir sevgi bulamayacağımı düşündüm.
Beni yanılttın.
Teşekkür ederim Lily.
Sıradaki.
En parlak ve en karanlık anlarımı gördün.
Ruh hâlim ne olursa olsun içimdeki ışığı hep gördün.
Seni özleyeceğim Lily.
Beyaz menekşeler.
Hatırlamışsın.
Elbette.
Teşekkür ederim.
Biz sizi bırakalım.
Evet?
Anneye cenaze methiyesi düzmek için
kaç defa ikinci şans elde edilir ki?
İyi dedin birader.
Bu nasıl?
Lily, hayattayken berbat bir anneydin.
Ölüyken de berbat bir anneydin.
Haklısın. İyi geldi.
Çok üzgünüm.
Söz veriyorum bunu halledeceğim.
Geçen sene on kasa doldurduk.
Bu seneki hedefim 20.
Bağış için insanları telkin etmek bağışlamak sayılmaz.
Beni görene dek bekle. Bu hafta şiştim.
Göbeğim var.
Öyle mi? Noel Baba şapkasını da taktın mı ortama uyarsın.
Orada lazım olmadığımdan emin misin?
Niçin? Sıkıcı doğum kurslarına gelmek için mi?
Sen, annenin katili diyebileceğimiz ölümsüz bir şerefsizin peşindesin.
O daha önemli. Ben bunu hallederim.
Edersin tabii.
Caroline?
-Hâlâ orada mısın? -Evet, buradayım.
-Sen nasılsın? -İyiyim.
Yol arkadaşım işimize odaklanıp tüm barlara girmeyi bırakırsa
çok daha iyi olacağım.
Bar geziyoruz Stef! Amaç bu zaten.
Grinch'lik yapma yoksa çorabında kömür bulursun.
Ve aradan çıkma işareti geldi. Sonra ararım.
Selam Stefan, Bonnie'nin beni sabahın ikisinde
kan torbasına mayonez katarken yakaladığını söyledim mi?
Tamam, bir kere o macundu
ve üç kişilik yediğim için aşeriyorum.
Haklısın. Niye ona söylemiyorsun?
Çünkü Alaric'in bebeklerini taşıdığım büyülü hamileliği
dert etmesine gerek yok.
Muhtemelen bunu bu kadar yüksek sesle söylememelisin.
Kursa gitmeye hazır mısın?
Şimdi hazırım!
Doğum kursuna gidiyoruz, SAT hazırlık kursuna değil Caroline.
Yalnız idare edebileceğinden emin misin?
Sen bunları hamileyken idare ediyorsan
hamile olmadan bir kısmını idare edebilirim.
-Kursuna git. -En az resimli bunu bulabildim.
Çalış.
Ne diyecekler?
Stefan Amca mı, Stefy Amca mı?
Buldum!
Babamız olmayan ve annemizle takılan abuk adam.
-Caroline onların annesi değil. -Yapma, Caroline'dan söz ediyoruz.
Çocukları, işlevsel alkoliğe kontrolsüz teslim eder mi?
Nasıl istiyorsa öyle yapsın.
Çok diplomatiksin.
Müthiş bir baba olmayan adam olacaksın.
-Senin olayın bu zaten, değil mi? -Neymiş Damon?
Kıl payıyla baba olamamak.
Vay be, son birkaç haftadır
esprilerin cidden çok soğuk.
Baksana, bana ihtiyacın var kardeşim.
Ne yazık ki Julian neredeyse 500 yaşında
ve onunla tek başına başa çıkamazsın.
Üzerindeki mineçiçeği oklarının ve kazıkların sayısı da önemsiz.
Bana eylemlerin lazım Damon, lafların değil.
O zaman Beau'yu getirseydin.
Yardım etmeye geldim. Bana güven.
Vücuduma tutturduğum mineçiçeği iğneleri ve bombaları var.
Bir yanlış adımla vampir şarapnel olurum.
Sakin ol. Yumurtalı içki?
Julian burada değil.
Yani derdin buysa.
Gelecek mi?
Seni ilgilendirmez.
Birkaç eşyamı bırakmışım.
Onları alıp giderim.
Onu gördün mü?
Konuştuk.
Bu senin suçun.
-Bu bölünme yani. -Evet, keşke âşık olmasaydım
ve hamile rahmimi Julian'ın çizmesinin önüne atmasaydım.
-Hikâyende ısrarcısın yani. -Hikâye değil.
Ufacık bir ihtimalle gerçek olsa bile
zamanlaması manidar, değil mi?
O ne demek?
Bu hikâyeyi anlatmak için 100 senen vardı
ama sadece Stefan'ın hayatına tekrar girdiğinde açıkladın.
İşine gelene, sana sempati kazandırana dek.
Ben de seni hep iyi bilirdim.
Kalbin var sanıyordum.
Yanılmışım.
Nora sensiz açılacak.
Yorgun görünüyorsun.
Nora. Ne büyük sürpriz.
Ne işin var burada?
Bir çocuğa oyuncak getirdim.
-Gerek yoktu. -Doğru.
Mary Louise sürünerek döndüğünde pasif-agresif bir hediye olacaktı
ama o da olmadığı için...
-Yine de çok cömertsin. -Biliyorum.
Tamam. Hediyeni verdin. Yaşasın. Son.
Ama çocuk hediyenin benden olduğunu nereden bilecek?
Ben söylerim.
-Hâlâ gitmedin. -Daha fazla katılmak istiyorum.
Derslere kayıt oldum ve...
Burada mı okuyacaksın? Niye?
Çünkü üniversiteyi merak ettim
ve Mary Louise bu fikri hiç sevmedi ve...
Kin. Yüksek öğrenim için çok iyi bir sebep.
Bak, yardıma ihtiyacın olduğu belli.
Arkadaşımı kaçıran hain bir Aykırıdan değil.
O eski olayın hayır işine engellemesine izin verecek misin?
Ve ben kötüyüm.
Toplama bölümüne.
Uzaktakine. Ta şuradaki.
Evet. Gördün mü?
Bir konuda anlaşalım, Julian'ı öldürmene yardım etmem
senin Noel hediyen. Sakın çorap, televizyon
veya başka bir şey bekleme.
Evet, öldürmek için onu bulmamız lazım.
Bulacağız. Bonnie yer bulma büyüsü yaptı
ve Sunbury dedi. Biz de Sunbury'deyiz.
İçkim bitti.
Mola.
Mutlu Noeller kardeşim.
Galiba onu bulduk.
Noel sabahında çok üzgün yüzler olacak.
Yol üstündeki tüm barlarda içmek için durmasaydık
belki bir şey yapabilirdik.
Evet, bu yığına iki ceset daha ekleyebilirdik.
-Ne demeye çalışıyorsun? -Hiçbir şey demeye çalışmıyorum.
Diyorum ki belki biraz soluklanmamız iyi olur.
Etrafına baksana.
Julian'ın raydan çıktığı belli.
Ne? Sen ne zamandan beri mantıklı düşünüyorsun?
Selam, ben aklı başında Damon.
Sadece Stefan tozuttuğunda ortaya çıkarım
ve şu anda annen ve
muhtemel baban yüzünden gaza geldiğin için...
Yani sence Julian ölmeyi hak etmedi mi?
%100 hak etti ama biz de öleceksek
destek almak için durup düşünmemiz lazım.
Desteğim sensin ama berbatsın.
Julian raydan çıktıysa da iyi olmuş.
Demek ki dikkatsiz. Şu yaralara baksana.
Hepsi taze, demek ki hâlâ burada. Ya onu bulmama yardım edersin...
Dramatikleşme Stefan. Ben hallederim.
Tanrım.
Alo Damon.
Bon Bon, bunun için kusura bakma ama...
Ne güzel bir selamlama.
"Selam Bonnie, bana bir şey lazım."
Sevilmek ve ihtiyaç duyulmak ne güzel, değil mi?
Julian diyordum.
Evet, yer bulma büyüsü yaptım.
Evet ve bizi Noel Babalarla dolu bir cehennem çukuruna getirdi.
Ama zumlama büyüsü gibi bir şey yapılamaz mı?
Daha kesin sonuç için. Mesela bir adres veya...
Öyle olmuyor Damon.
Evet. Şöyle anlatayım Bonnie.
Stefan burada ve manyak gibi davranıyor.
Tepemden inmiyor
ve ben de bana biraz bilgi verebileceğini düşündüm.
Aslında yapabileceğim bir şey var galiba.
-Muhteşem. -Birazdan mesaj atarım.
Baksana, görevimin hakkını veriyorum.
Peki tüm planlarınıza rağmen
suyunuz evde gelirse ne olur?
Palto, renk kontrolü, koku, miktar ve saat.
Doğum planı el altında olmalı ve doktor aranmalı.
Vay be! Biri okuma listesini yutmuş.
Evet, umarım herkes yapmıştır. Bebek yani bu.
Her birimiz dünyaya yeni bir can getireceğiz.
Çok büyük sorumluluk.
Her zamanki gibi sözlerin cesaret verici Caroline.
Teşekkür ederim.
Tamam, buna gelecek derste devam ederiz.
-Bana o bakışı atma. -Ne bakışı?
"Hormonların seni delirtiyor
çünkü hamilesin" bakışı.
Ve bilgin olsun, bu yaptığın
bir erkeğin, bedenlerimizin bu dünyaya
verdiği armağanı küçümseme çabasıdır.
Feministin hamilelik rehberi, bölüm 4, sayfa 43.
Aslında galiba o dediğin üçüncü bölümdeydi.
Ne? Senin okuduklarını okumayacağımı mı sandın?
-Whitmore'da hoca değil mi o? -Evet, kız da öğrenci.
Ne? Her şey yolunda mı?
Evet ama bu aralar vampir işitmen fazla iyi çalışıyor.
Derste çok başarılı olduğuna nesine bahse girersin?
Hayır, önemli değil.
Sadece 21. yüzyıl gerçeklerini kabullenmekte zorlanıyorlar.
Aileler her şekilde ve boyutta olabilir.
Ben onlara açıklayayım...
-Caroline... -Bir sevgilim olduğunu
ve babası olmasa da
Caroline, gözlerin.
Hormonlar yüzünden.
Buyur.
Hediyen bu mu? Çıkartma mı?
Yolda benzinciye mi uğradın yoksa çöpten mi çıkardın?
-Profesör Dowling mi, Markus mu? -Buyur?
İngilizce 1 alıyorsun, değil mi? Hocası kim?
-Lütfen Dowling de, Markus deme. -Zor insanlarla başa çıkabilirim.
Biliyorum ve onun için Dowling'i seç dedim.
Profesör Markus'un ölmesini istemiyorum.
Şaka.
Sayılır.
Tahmin edeyim. Sıcak çikolata ve mineçiçeği.
Yaklaştın. Burbon.
Sert konuştuğum için özür dilerim.
Valerie'yi dinlemişsin ve
Julian'a karşı Lily'nin tarafında olmuşsun.
Yeni bir sayfa açmaya çalıştığın belli ama kimsen yok.
Ne güzel, acıma dostluğu. Hep istediğim gibi.
Üniversitede yalnızlık çekilir ve berbattır ama keyifli de olabilir.
Acıyan dost da yine de dosttur.
-Benden ne istiyorsun? -Buyur?
Dünkü çocuk değilim ben. Sorun değil.
Hayır işi yapmak istiyorum. Bir yerden başlamalıyım.
Sunbury diye bir yer biliyor musun?
Acaba senin şu
inkâr safhan ne zaman biter?
Ne? Ne bekliyorsun Stefan?
Sinir krizi, gözü yaşlı ve duygusal "Özür dilerim, hata ettim" dememi mi?
Çok beklersin birader.
Evet ama ben kendi kanından birini bu kadar umursamadığına inanmıyorum.
Niye?
Ölüm, yaptığı berbat şeyleri silmiyor Stefan.
Hatta daha az umursamamı sağlıyor.
Merhaba çocuklar.
Bir saniye lütfen.
Ne yapıyorsun?
Cep telefonumu kaybetmişim.
O şeyler bir şekilde elden çıkıyor
ve kaçıp gidiyor.
Aramayı bırak.
Burada.
Aptal gibiyim. Sen de aptal gibi misin?
Çünkü Stefan ve ben manyakça bir plan yaptığını düşündük.
Meğer telefonunu kaybedip herkesin gecesini mahveden
üniversiteli kızlar gibi içiyormuşsun.
Son birkaç hafta zor geçti. Galiba hepimiz için öyleydi
-tüm yaşadıklarımız yüzünden. -"Yaşadıklarımız" mı?
Biz dediğin kim?
Siz annenizi kaybettiniz, ben de hayatımın aşkını kaybettim.
Senin için hiç kıymeti yoktu.
O benim her şeyimdi!
Pardon.
Evet.
Bu kılıcı hatırlıyor musun?
Göğsüme saplamıştın ya?
Ama o zaman tüm parçaları tam olarak yerinde değildi.
Bir vampirin kalbine
tamamlanmış kılıç saplanırsa
büyülü bir iletken olur ve
ruhunu buna aktarır.
Şu epey arsız taşa.
Taşın amacı da sizin gibi
vampirleri cezalandırmaktır.
İşlediğiniz tüm günahlar
kendi cehenneminizin oluşturulmasında kullanılır.
İçeride 100 sene tutsaktım.
100.
Sonra Lily beni kurtardı.
Ve çok kısa bir süre
tekrar hayatımdaydı.
Sadece o başarıyordu
taşın sebep olduğu deliliği engellemeyi.
Sadece onun sayesinde
aklım başımdaydı.
Dur, aklın başında hâlin miydi o?
Öyleydi ama şimdi...
Çok karanlık günler geçiriyorum.
Sonra peşinden Ridley Park'a, Old Saybrook'a
-ve sonunda Sunbury'ye gittiler -Hemen oradan ayrılmaları lazım.
Julian yalnızlığı sevmez.
O kasabalar eskiden yaşadığı yerler.
Sonra eski hayatımı hatırladım.
JULIAN YALNIZ DEĞİL. KAÇIN!
Ve fark ettim ki
güzel bir hayatmış.
Etrafımdaki kişilere
değer veriyormuşum.
Dostlarım.
İki, iki.
Raphael'le 1600'lerde Floransa'da tanıştım.
Ressamdı. Berbat bir ressamdı
ama yine de ressamdı.
Pis Robin'i bir manastırda buldum.
1802'de Massachusetts'te, değil mi?
O rahibeleri seviyordu.
Şuradaki Seth'i California'daki altına hücum sırasında
çakal bir heriften kurtardım.
Ve Xi Nguyen, seninle geçen hafta Portland'da tanıştık.
Beni takip ettiğinizden
epeydir haberdarım.
Umarım fena bir şey için değildir.
Duruma bağlı. Seni öldürmek fena mı?
Tamam millet, dinleyin.
Hepimizin Lily'yi özlediğinden eminim.
Çoğunuz özlüyordur.
Özellikle de ikiniz ama emimin
şu anda her neredeyse aşağıya bakıp şöyle düşünüyordur.
"Keşke çocuklar kavga etmese."
-Hiçbir yere gitmiyorum. -Güzel.
-Peki. B planı.
İçkiyle ıslatılmış yanıcı kostümler.
Erkek oyuncaklarından alabilir miyim?
Elbette. İstediğin gibi olabilirsin.
Toplum sana aksini dayatmasın.
Ne? Lösemi hastalarını katletmediğime şaşırdın mı?
Daha erken.
Noel hep en sevdiğim bayramdı.
Ben çocukken bundan çok farklıydı.
Çember ve sopayla mutlu olurdum.
Yine de sevdiklerinin etrafında olması
Ona çok benziyor.
-Ne? -Mary Louise'le ayrıldınız.
O tercihini yaptı. Kötü bir tercihti.
-Ama -Aması maması yok.
İleri bakman ve bağımsız olman lazım.
Onu da sadece bugünü yaşayarak yapabilirsin. Geçmişi değil.
Yani onu düşünmeyi
ve ondan söz etmeyi bırakman lazım.
Senin için öldü o.
Öyle mi?
Konuşabilir miyiz?
Kafalarını koparmama iki saniye kalmıştı.
Adilik ettiler ve hak ettiler.
Bütün gün canım bunu çekti.
Evet, ikimizin de.
Sence bebekler için uygun mudur?
-Caroline. -Ciddiyim.
Ya kan, alkol gibiyse? Ya bebekler için kötüyse?
Bak, senin için iyiyse onlar için nasıl kötü olabilir?
Bilmiyorum ama sen de bilmiyorsun
çünkü bununla ilgili hiç araştırma yok.
Kitap da yok ve...
Bak Caroline. Çok iyi gidiyorsun.
-Şunu söylemeyi keser misin? -Ama öyle.
Beni ne kadar mutlu ettiğinin farkında mısın?
Bu bir mucize.
Hayatımı değiştirdin.
Sus dedim!
Ben gideyim.
Caroline!
-Evet? -Evet ne?
Özür dileyecek misin?
Özür dileyecek miyim? Niçin?
Benimle evleneceğini söyleyip
verdiğim yüzüğü suratıma attığın için.
Julian'ın verdiği yüzüğü mü?
-Seni rahatsız eden bu mu? -Lily onun yüzünden öldü.
Hayır.
Julian da bizim kadar üzgün.
Valerie'nin hikâyesi sağlam.
Sen hâlâ Julian'a inanıyorsun.
Adam yalancı. Nasıl anlamıyorsun?
Yalancı olduğunu söylersem
eve gidebilir miyiz?
Kavga etmekten bıktım.
Ben de.
Benden bu kadar Mary Lou.
Tamam. Bitti.
Bunu uzun zamandır istiyordun, değil mi?
Sanki başından beri planın buydu.
Paranoyaksın.
Öyle miyim? Okula yazılıp ve
yurda yerleşmek ve düşmanlarımızla arkadaş olman uzun sürmedi.
-Beni takip mi ediyordun? -Birini takip ediyordum
ama o kişi sevgilim gibi davranmıyor.
Seninle farklı bir şeyler yapmak istedim.
Evet ama dünyaya açılmaktan, değişimden çok korkuyorsun.
Sefil insanlara Noel babalık yapmaktan mı korkuyorum?
En son ne zaman hayır işi yaptın?
Bilmem.
Muhtemelen seninle çıkmaya başladığımda.
Tamam, toparlanalım ve onu arkadaşlarından ayırmanın
-bir yolunu bulalım. -Öyle bir şey yapmayacağız.
-Arabaya binip eve döneceğiz. -Ne? Ne diyorsun be?
Orada ufak bir ordu kuruyor. Bir şeyler çevirdiği kesin.
Arkadaşlarıyla içiyordu. Hayal görüyorsun. Güven bana.
Orası bir arı kovanı ve uzman tavsiyesini dinle.
-Sakın tekme atma. -Asıl senin pes etmemen lazım.
Senin yüzünden Julian yaşıyor ve Lily öldü.
Bu nasıl gerzekçe bir mantık?
Çünkü hayatımıza girdiği anda Julian'ı öldürecektik ama hayır.
Lily'yi uzun bir tezgâhla cezalandırmak istedin, değil mi?
O da kendini kısa kazıkla cezalandırdı.
Haftalardır seni izliyorum.
Suratında ufacık bir pişmanlık belirtisi arıyorum.
-Neyin pişmanlığı Stefan? -Lily ölüyordu Damon.
Güzel bir şey söylemek ne kadar zor olabilirdi?
-Kadına yalan söylemek istemedim. -Sadece bağışlanmak istiyordu
-ama sen suratına tükürdün. -Bağışlamama layık değildi.
Ne, hataları oldu diye mi
yoksa zavallı sen yerine Valerie'yi seçti diye mi?
Her zamanki gibi onu mazur görüyorsun.
Anasının meleği.
Şımarık bir velet gibi davrandın ve korkaklık ettin.
Her şeyi düzeltme şansın vardı. Hâlâ var.
Gezinti bitti kardeşim.
Geri dönüp riske gireceksen hiç durma.
Ben eve gidiyorum.
Lütfen Julian'ın öldüğünü haber vermek için aradığını söyle.
Keşke. Eve dönüyorum. Damon beni sattı.
Ben de her şeyi geride bırakmayı planlıyordum.
Aşırı tepki verdiğimi düşünüyor.
Bize yaptıklarından sonra her tepki haklıdır.
Herkesin o canavarı mazur görmesinden bıktım.
Seninle gelmeliydim. Bu işi bitirebilirdik.
Hâlâ bitirebiliriz. Mary Louise'i gördün mü?
Bütün gün buradaydım.
Daha iyi hizmet beklerdim!
Bence çok içtin.
Zamanlaman ne kadar kötü bilemezsin.
Emin misin? Bir arkadaşa ihtiyacın var sanki.
Nora'yla konuşman iyi geçmedi, değil mi?
Dilini önemsiyorsan ona hâkim ol.
Arkadan gizlenmiş bir Aykırı varken hakaret etme bence.
İntikam acıdır.
Onunla kal ve Julian ölene dek uyanmamasını sağla.
Galiba iyi geçmedi.
Bana hayır işi muamelesi yaptı.
-Sana mendil getireyim. -Gerek yok.
İğrenç bluzlarından birini aldım.
Ve artık senin iğrenç bluzun.
Acımasız gibi gelecek bir şey sorabilir miyim?
Sor. Zaten hiç hassas değilim.
Onda ne buluyorsun?
Yani sarışın Angelina Jolie'ye benzemesi haricinde.
Sevgi doludur, koruyucudur ve şefkatlidir.
Ama sadece sana karşı.
Haklısın.
Hep önce beni düşünür.
Belki şımarığım ve eski kafalıyım
ama güzel bir şey aslında
hiçbir şey istemeyen
sadece seven ve kendi zihninde
dünyanın en müthiş ve en güzel kadını olarak gören birinin olması.
Belki de değildir.
Güzel olduğumu başkasından duymama gerek yok.
Kimsenin ihtiyacı yok.
Ama duymanın iyi geldiğini değiştirmiyor.
Bugün için teşekkür ederim.
Çok nazik birisin ve...
Güzelsin.
Bluzların iğrenç olsa da.
MARY LOU'YU REHİN ALDILAR. HABER VEREYİM DEDİM.
-Galiba yanılmışım. -Ne?
Sen ve arkadaşların hiç nazik değilmişsiniz.
Bunu bağış olarak kabul edecek birçok yer vardır.
Bu kadar çabuk mu döndün?
Tehdit edilince öyle oluyor.
Nerede o?
-Onun kim olduğunu bilmiyorum. -Salağa yatma.
Kardeşinden mesaj geldi. Yalnız gelmemi söyledi.
Yalnızım işte. Mary Louise nerede?
Stefan, Mary Louise'i mi kaçırmış?
Çok cesurmuş.
İki saat boyunca metal bir tüpte
sıkışmış hâlde ülkenin bir ucundan buraya uçtum.
Cehennem gibiydi.
Ama o cehennem sadece
onu geri vermezseniz bu kılıcın yaşatacağı cehennemin ufak bir kısmı.
Bak Jules.
Seninle aramızda sorun yok.
Benim bebeğimi öldürmedin ve Lily'nin ölümü için seni suçlamıyorum.
Kedi salakça hatasıydı.
Sakın annen hakkında öyle şeyler deme.
O zaman Lily diyelim.
-Arada bir anne falan. -Evet. Unutmuşum.
Annen umurunda değil.
Nasıl umurunda değilse, giysilerini yakıyorsun ve
varlığına dair tüm izleri silmeye çalışıyorsun.
Dolabımda yer açmam lazımdı.
Size olan sevgisi yüzünden öleceğini hep biliyordum.
Zehir gibiydi.
Hayır. Öyle bir şey yoktu.
Öyle düşünmek kolayına geliyor, değil mi?
Çünkü o zaman ölümünün sorumluluğunu üstlenmene gerek kalmıyor.
Kendini öldürdü.
Çünkü size sırt çeviremedi.
Ne komik, ben ona sırt çevirmekten çekinmezdim.
Cehennemin nasıl olacak bilmiyorum.
Ama umarım Lily de oradadır.
Selam anne.
Fark ettim ki bu sensiz
ilk Noelim olacak.
Rezalet.
Yine de sana bir şey getirdim.
Aslında iki şey.
Nasıl olduğuna dair detayları anlatmayacağım
çünkü bundan konuşmaktan bıktım
ama yine de gerçek.
Hamileyim.
Bu konuşmayı yapacağımızı hayal ederdim.
Tabii ki bambaşkaydı.
İnsandım ve kendi çocuğumu taşıyordum.
Sen de...
Sen yaşıyordun.
Benim olmadıklarını biliyorum.
Ama yine de benim sorumluluğum.
Ve istiyorum ki...
Düzgün yapmak istiyorum.
Ve ne yaptığımı bilmiyorum.
Sadece mutfak tezgâhımızda
oturmak ve sen akşam yemeğini yakarken
milyonlarca şey sormak istiyorum.
Seni çok özledim.
Kaçtın sandım.
Kendi evimden mi?
Yaşın seninkinin iki katı.
-İkinizi de tepeleyebilirim. -Denemesi bedava.
Anneniz olmasaydı sizi gördüğüm yerde öldürürdüm.
Ona saygım vardı.
Belli ki karşılığı yokmuş.
Stefan!
Hayır!
Kaçayım ben.
Damon.
Damon?
Damon.
Kim var orada?
Olamaz.
Damon uzatmamamı söyledi.
Uzatmamalıydım.
Yapamadım. -O senin annendi Stefan.
Ve böyle bir şeyi uzatmamak kolay sanıyorsan
annesinin mezarından
yeni dönmüş kızın sözüne güven. Kolay değil.
Ağabeyini kurtarmanın bir yolunu bulalım.
Açmıyor.
Valerie'yi aramamız lazım. Stefan?
Oraya dayanamaz.
Dayanacak.
O taş, yapılan tüm kötülüklerin cezası.
O da Damon.
Neler yaşadığını düşünmek bile istemiyorum.
Bunu atlatabilir.
Atlatsa bile bam,başka olacak.
Senin gibi.
Stefan! bi.