Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
O co chodziło z tobą i Stefanem?
Byłam pierwszą miłością Stefana.
Stefan, poznaj Juliana.
Julian był kimś, w kim nie powinno się zakochiwać.
Czy Stefan Salvatore wie,
że jesteś z nim w ciąży?
Czego chcesz, Enzo?
Chcę, byś powiedziała mi,
jak uniemożliwimy Julianowi
powrót do życia Lily.
Znalazłeś już Juliana?
Znalazłem go dawno temu.
Julian to diabeł.
Nie pozwolę Lily przywrócić go do życia.
Musimy go przywrócić do życia.
Kamień feniksa wskrzesza ludzi z martwych.
Na pewno chcesz to zrobić Jo?
Jeśli istnieje choć 1% szansy, że to zadziała,
muszę spróbować, nieważne jak niebezpieczne lub szalone może to być.
ZA TRZY LATA
Bonnie?
Chcesz o czymś porozmawiać?
Chyba tak.
Ostatnio dużo myślałam...
O przeszłości.
Jak jedna głupia decyzja
może zmienić życie w coś nierozpoznawalnego,
jakby to było życie kogoś innego.
Popełniłam błąd.
Straciłam kogoś, kogo kochałam.
Zrobiłabym wszystko, żeby to cofnąć, ale nie mogę.
Jedyne, co mogę zrobić,
to znaleźć sposób, żeby jakoś z tym żyć.
Dziękuję, Bonnie.
Alex, czy chcesz się czymś podzielić z grupą?
Co ty tu robisz?
Źle się dzieje, kochana.
Nie możesz się tu wiecznie ukrywać.
DZISIAJ
- Co z nią? - Nie wiem.
Śpi już 12 godzin.
To normalne, prawda?
Wczoraj była martwa. Dzisiaj żyje.
Nie wiem co tu jest normalne.
Oby to było coś do jedzenia.
Prace semestralne. Nie mieszczą się już w skrzynce.
Nadal jesteś tu wykładowcą.
Chcesz zostać moją asystentką?
Kilka razy napiszesz
"ciekawa uwaga", a potem każdemu postawisz 4 z plusem.
Kuszące, ale muszę ustalić,
jak ściągnęłam twoją żonę
z powrotem do świata żywych.
Grunt, że tu jest. Dobrze się czuje.
Czy to ważne?
W jeden dzień
wskrzesiłam dwoje ludzi
podejrzanym zaklęciem
i Kamieniem Feniksa.
Nie zbadałam sprawy, nie robiłam prób,
brak planu awaryjnego.
Skoro mam chwilę czasu,
chcę ustalić, co to była za magia.
Tak na wszelki wypadek.
Otworzyłam kamień Pandory. Możesz mi go oddać?
Cześć.
Cześć, kochanie, jak się czujesz?
Umieram z głodu.
Strasznie się męczysz, prawda?
Nie.
Jestem szczęśliwa, że sobie leżę i nic nie robię,
słucham tylko jak oddychasz.
Układałaś sobie w głowie listę
rzeczy do zrobienia
i zastanawiałaś się, czy przypadkiem mnie nie kopnąć?
Kopnąć, czy pocałować?
Dzień dobry, papużki nierozłączki.
Jaja sobie robisz?
Przyniosłem ekologiczną i za drogą kawę,
ze śmietanką i cukrem, jak lubisz.
Nie cierpię słodkiej kawy.
Masz jakiś szczególny powód,
dla którego wpadasz do pokoju
mojej dziewczyny, i to o świcie?
Co tak narzekasz?
Myślałem, że będziemy dzisiaj świętować.
Elena jest wreszcie bezpieczna,
ty się tulisz z Caroline
w tragicznie wąskim łóżku,
a Ric uratował swą damę z zaświatów.
Salvatore wreszcie zwyciężają,
dlatego postanowiłem rozpocząć nowy rozdział.
- Wspaniale. - Tak.
Stanę się facetem wartym Eleny,
sam, ale mając ją zawsze w sercu,
a nie pod ręką, jak dotąd.
Ciekawe.
Musisz mi pomóc,
więc wstawaj, bracie.
Idziemy przesłuchać wysoką i piękną heretyczkę,
z okropnym charakterem.
Valerie?
Brzmi znajomo.
Coś mi umknęło?
Stefan i Valerie byli kiedyś razem. Dawno temu.
Nie spotkali się
odkąd wypadła ze świata więzienia.
Czekaj.
Valerie, ta sama wredna Valerie,
którą kiedyś puknąłeś, a ona złamała ci serce?
Doskonała okazja, żebyście nadrobili zaległości,
chyba że z jakiegoś powodu byłoby ci z tym niewygodnie.
- Nie. - Świetnie.
Baw się dobrze.
Masz, stary. Więcej nie ma.
Dzień dobry, Oscar.
Miło, że posiedziałeś z nim w nocy.
Kilka razy w życiu miałem naprawdę złe noce.
Proszę, Lucy.
Dziękuję.
Co to za okazja?
Moja mama kupowała świeże kwiaty,
gdy spodziewała się gości.
Chyba przejęłam ten zwyczaj.
Julian, jak sądzę.
Tak.
Jeśli wszystko pójdzie według planu, dzisiaj będzie już w domu.
To dobra wiadomość, Lorenzo.
Mam nadzieję, że cię ucieszy.
Nie widzę powodu, żebyście się nie dogadali.
Jasne. Szybko się zaprzyjaźnimy.
Chcę prowadzić, ale Beau nie daje mi kluczyków.
Dlatego, że rozjeżdżasz koty
i słupki przydrożne.
On ciągle tak siedzi.
Oscar, kochanie, to ja, Nora.
Pamiętasz mnie?
Nie podoba mi się to.
Oscar zawsze się śmieje i dowcipkuje.
Wiesz, że Julian do nas wraca?
Życie znowu będzie fajne.
Fajne. Jasne.
Widać, że nie jest zdrowy. Nie możemy go tak zostawić.
Lorenzo, możesz mieć go na oku?
Niedługo wrócimy.
- Chętnie. - Dziękuję, a jeśli
Valerie się odezwie,
niech wraca do domu.
Byłam dla niej surowa, ale to nie powód, żeby się dąsać.
Idziemy, dziewczęta.
Gdzie jesteś?
Jadę odnaleźć Juliana i próbuję zrozumieć
jak dojechać, według głupiego telefonu Oscara.
Czemu nikt nie używa prawdziwych map?
Co wam zrobił papier?
Dobrze ci radzę, pospiesz się. Lily i reszta są tuż za tobą.
Co? Niemożliwe. Obiecałeś, że uciszysz Oscara.
Oscar ma dziurę w pamięci.
Musieli namierzyć Juliana
jakimś zaklęciem lokacyjnym,
albo innym heretyckim wymysłem.
Pamiętaj, że Lily się nie poddaje,
gdy naprawdę czegoś chce.
Co to znaczy, gdy ten prostokąt na górze
robi się cały czerwony?
Bo...
Halo?
Jeździsz bez pasów?
Za to są surowe kary, młoda damo.
Jak...?
Jeden idiota wyznał, że ukradłaś
mu samochód i zwiałaś.
Wiesz, że w samochodzie oficera policji
jest zamontowany system, który namierza każdy twój krok?
Możesz przesunąć samochód?
Ten samochód?
Oczywiście, że przesunę,
ale najpierw muszę spytać, czemu zabiłaś
przyszywanego brata, Oscara i mnie w to wrobiłaś?
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Racja.
Nie jestem najlepszym detektywem.
Możliwe, że inny heretyk
zmienił go w podziurawionego trupa.
Nie wiem.
Wrócę do samochodu po telefon.
Spytam Lily, czy coś wie.
Dobra. Jesteś genialny.
Dlaczego sądzisz, że tego samego nie zrobię tobie?
Przecież tylko rozmawiamy.
Valerie.
Stefan.
Przestań dręczyć mojego brata.
I powiedz, co tu się dzieje.
Mogę wejść, czy twój chłopak nadal kryje się pod kołdrą?
Boże, stałam się koszmarną współlokatorką.
Proszę cię. W twoim łóżku przynajmniej coś się dzieje w tym semestrze.
Pani Miś zaczyna mnie żałować.
Spójrz na nią.
Osądza mnie.
Potrzebuję faceta.
Ja ci nie udzielę rady.
Wysłałam chłopaka, żeby spędził dzień z jego pierwszą miłością.
Z Valerie, heretyczką, która zmieniła twoją skórę w werbenę,
żebyś nie mogła dotknąć Stefana?
Tak. Właśnie z nią.
Albo kompletnie oszalałaś,
albo jesteś bardzo pewna siebie.
Chcę, żeby sobie wszystko wyjaśnili.
On ma głupi zwyczaj duszenia wszystkiego w sobie.
To będzie dla nich dobre.
Niech zapomną o tych dramatach z 19-ego wieku
i zaczną żyć dalej z czystym kontem.
Czyli jesteś naprawdę pewna siebie. Jestem pod wrażeniem.
Idziesz na randkę?
Nie. Jadę do Mystic Falls,
pogadać o magii z heretykiem, którego wskrzesiłam.
A potem może będzie randka.
Chyba rozumiem.
Zabiłaś Oscara, bo znalazłby Juliana.
Nienawidzisz Juliana, bo jest sadystycznym potworem,
którego Lily rozpaczliwie pragnie ściągnąć do domu.
Słyszałeś o masakrze na Morzu Czarnym w 1897?
Julian wybił mieszkańców całego wybrzeża
w Boże Narodzenie,
ale Lily nadal jest w nim beznadziejnie zakochana.
Co z tego? Stefan wybił kiedyś całą wioskę w Monterrey,
a Caroline i tak go pragnie.
Co kto lubi.
A właśnie, jak się spotkaliście?
- Na miejskim jarmarku. - Jasne.
Zgadza się. A potem mieliście się spotkać,
pod mostem, czy drzewem,
czy na romantycznej ławce.
Możesz się zamknąć?
Wiesz, że gdy go wystawiłaś, zapisał 10 stron pamiętnika bredniami
o słońcu, które nigdy już nie zaświeci,
o jedzeniu, które straci smak.
Jasne, że czytałem. Zawsze miałeś beznadziejne kryjówki.
Nieźle mu dowaliłaś.
Była szpiegiem Lily.
To była zwykła gra,
prawda?
Ale opowiadaj dalej, spoko.
Teraz będzie najlepsza część.
Nie. Proszę, dość.
Teraz najważniejsze to znaleźć Juliana i upewnić się,
że nie wróci do domu. Jeśli się nie piszesz,
daj mi spokój, wysiadam.
Nie, Stefan się na to pisze. A ja popatrzę.
Rozpoczyna nowy rozdział.
To jakieś dzieło sztuki?
Nie, to telewizor.
To telewizor. Ja jestem Jo.
Ty - Alaric, ale wolisz Ric,
bo to dziwne imię
i jesteśmy małżeństwem.
Nie martw się teraz szczegółami.
Trochę potrwa, zanim wróci ci pamięć.
Ale to pyszne. Sam gotowałeś?
Nie, zamówiłem z dostawą.
Zrobili gdzie indziej, a potem ktoś przywiózł.
Tajskie jedzenie. Twoje ulubione. Z wyjątkiem tego dania.
To mięso. Nie jesz mięsa.
- Dlaczego nie? - Nie mam pojęcia.
Otworzymy butelkę wina.
Gdzieś na pewno jest po pierwszej, prawda?
Nic poważnego. Masz bandaże? Opatrzę cię.
Apteczka jest nad zlewem.
Zaraz wracam.
Jeden egzamin zaliczony, przede mną jeszcze dwa.
Nie mogę sobie więcej pozwolić na bycie porywaną na początku semestru.
Gdzie jesteś?
Na stacji benzynowej na jakimś pustkowiu.
Spokojnie, Care.
Zabroniłem im wszelkiego bara-bara.
Gdy ja pilnuję, nikt nie roznieci dawnej namiętności.
- Nie ma mowy. - Wybacz.
Opary uderzyły mu do głowy.
Słuchaj.
Chcę cię zabrać dzisiaj na kolację.
Na randkę? Czekaj.
Czy czujesz się winny,
bo cały dzień spędziłeś z byłą?
Nie. Uświadomiłem sobie, że jeszcze nie byliśmy na randce.
Bardzo chętnie.
Szczerze mówiąc, czuję się trochę winna,
że wepchnęłam cię do auta z bratem i byłą,
z którą nie masz ochoty mieć nic wspólnego.
Nie, daj spokój.
Potrzebowałem tego.
Czemu? Podrywa cię?
Nic się nie stało.
Musiałem usłyszeć, że kłamała, gdy ze mną była.
- Przyznała się? - Nie zaprzeczyła.
Trzymasz się?
Jasne, ale powiedz wreszcie,
o której mam po ciebie przyjechać.
O ósmej. I lubię stokrotki,
tak przy okazji. Gdybyś chciał mi kupić kwiaty.
Widzimy się wieczorem.
Lej do pełna.
Bak mamy pełny.
Potrzebuję tego, żeby spalić ciało Juliana.
Nie będę ryzykować.
Nie rozpędzasz się trochę?
Jeszcze go nie zabiliśmy.
Naprawdę jesteś idiotą? Nie musimy go zabijać.
A co, ukatrupisz go urokiem osobistym?
Julian nie żyje.
I to od 1903 roku.
Obawiam się, że ten dom nie jest już
otwarty dla każdego włóczęgi z ulicy.
Przecież ty tu mieszkasz.
Powspominamy dawne czasy, zanim cię wyrzucę?
Jak minęło lato?
Poznałaś przystojnych Europejczyków?
Błagam, nie mów, że cały czas
pilnowałaś Damona i sprzątałaś butelki.
Nie, ale miło, że pytasz o moje życie miłosne.
Zadziwiające, że jeszcze tu jesteś.
Na twoim miejscu szukałbym domu
po drugiej stronie świata,
gdybym był jedyną przeszkodą między Damonem i wiecznym szczęściem z Eleną.
Może kręci cię ryzyko.
Może to szczenięca miłość.
Chyba przerzucasz na mnie własne uczucia.
To ty kładziesz się u stóp Lily,
mając nadzieję na resztki z pańskiego stołu.
Miło było. Fajne, że wpadłaś.
Muszę pogadać z Oscarem.
- O czym? - Magia, te sprawy, straszna nuda.
Obawiam się, że Oscar nie jest dziś sobą.
Może innym razem.
Kurde.
Nie wolno zjadać służby, stary.
Daj jej krew!
Umyj się, zrób sobie wolny dzień.
Zapomnij o panu Kiełku i jego fatalnych manierach.
Cześć, Oscar. Pamiętasz mnie?
Poznaliśmy się w Myrtle Beach.
Nigdy tam nie byłem,
ale pamiętam cię.
Byłaś w tej ciemnej piwnicy.
To ty mnie wyciągnęłaś?
Skąd?
Ciągle jestem głodny.
Weź się w garść. Potem zdobędę krew.
Przyszłam zapytać o Kamień Feniksa.
Co to za kamień?
Zadajecie pytania, na które nie znam odpowiedzi!
Ten kamień. Znasz go?
Stamtąd mnie wyciągnęłaś.
Dlaczego Oscar ukrył ciało Juliana na takim pustkowiu,
skoro mógł go oddać Lily?
Bo wiedział, że gdy tylko Lily odzyska Juliana,
zabawa się skończy. Wszystko się zmieni.
Więc go zabił.
To ma sens.
Mówiłam, mam powody.
Wiesz, chyba lepiej, że nasz romans szybko się skończył.
Gdybym przypadkiem powiedział coś
przykrego na temat tego, jak prowadzisz,
a ty musiałabyś mnie zadźgać?
Z tego, co słyszałam, ty też nie byłeś święty.
Dziwne. Życie zmienia ludzi.
Myślałam, że sam do tego doszedłeś.
Hej, zakochani, dość tego przekomarzania się.
Musimy zrobić ognisko.
Skład trumien. Sprytnie.
Oscar i jego głupie dowcipy.
Lily kocha się w starym, psującym się trupie?
Lily chce znowu połączyć jego duszę z ciałem.
Ale żeby to zrobić,
musi odzyskać Kamień Feniksa.
Kamień Feniksa?
- Nie słyszałem. - Poważnie?
Zabawne, przecież użyłeś go, żeby ożywić Oscara.
Kto tak powiedział?
Oscar nie żył, a ty chciałeś go wymienić
na swoją dziewczynę, dlatego kombinowałeś,
aż znalazłeś rozwiązanie.
Gratulacje.
Nie wiem, kogo sprowadziłeś, ale udało ci się oszukać Lily.
Zaraz, jak to nie wiesz, kogo sprowadziłem?
W Kamieniu Feniksa są dusze starych wampirów.
Nie wskrzesiliście Oscara, pacany.
Wtłoczyliście jedną z tych dusz w jego ciało.
Co tam u profesora Frankensteina i jego odnowionej żony?
Chyba dobrze.
Spała, gdy wychodziłam.
Super. Dobrze wiedzieć.
Zrób coś dla mnie.
Powiedz Ricowi, że nastąpiła pomyłka,
to nie jego żona.
- Co? - Tak.
Okazuje się, że kamień nie ma magicznych mocy. Nie ożywia martwych.
Jest czymś w rodzaju nadprzyrodzonego schowka
na zagubione dusze wampirów,
a jedną z nich przypadkiem
uwięziliśmy w ciele Jo.
Boże... to znaczy, że Oscar...
To przypadkowy wampir w ciele heretyka.
Jestem w waszym domu, rozmawiałam z nim o kamieniu.
Kiepski pomysł. Skończ rozmowę. Zadzwoń do Rica jadąc do domu.
Nie zwalaj tego na mnie.
Przykro mi, ale zaczynam nowe życie.
Chcę stać się wart Eleny i jakoś nie sądzę,
żeby chciała tak go załamać.
Zrób to delikatnie.
Zasłaniasz się Eleną,
czy nie chcesz złamać serca przyjacielowi?
Dobrze, ale wisisz mi przysługę.
Dzięki.
Znalazłem kilka worków z krwią.
Pewnie stare, ale to mu nie przeszkadza.
Muszę wracać do Whitmore.
Miałem spytać o ten kamień.
Gdzie go znalazłaś?
Na wyprzedaży.
Zabawne.
Lily szuka czegoś takiego.
Było takich pełno, wystarczy poszukać.
A może zabiorę ci ten?
Nie sądzę.
Ja tam nie wracam.
Nie.
Nie wracam!
O czym on mówi?
Miałeś rację. Oscar nie jest dziś sobą.
Dlaczego mówicie do mnie Oscar?
Nie nazywam się Oscar!
Ja to zrobiłem?
Uciekaj.
Chcesz się przewietrzyć?
Może przejdziemy się po kampusie, przypomnisz sobie coś.
Co ty robisz?
Co się stało?
To moje, prawda?
Twoja suknia ślubna.
Szpital spytał, czy chcę ją zachować.
Co się ze mną stało?
Twój brat przez całe życie chciał się na tobie zemścić.
Dźgnął cię nożem.
Nie dotarłem do szpitala na czas.
Co się stało?
Wyjaśnię, gdy ci się polepszy.
Wtedy wszystko zrozumiesz.
Dlaczego dopiero wtedy?
Bo to szaleństwo, Jo.
Naprawdę, czegoś takiego jeszcze nie przeżyliśmy,
a to naprawdę wiele znaczy.
Pamiętam. Ostrze.
Prosto w serce.
Nie w serce. Zaszedł cię od tyłu.
Nie byłem dość szybki.
Nie, to był cios w serce.
- Jo, uspokój się. - Ja...
- Wszystko będzie... - Nie.
Nie dotykaj mnie. Nie zbliżaj się.
Wiesz, że zmusiliśmy Norę, żeby zdjęła zaklęcie z Caroline.
Tak tylko mówię.
Zapomniałam o tym.
Dlaczego to zrobiłaś?
Na pewno nie martwiłaś się o Caroline.
Co chcesz usłyszeć?
Jestem do gruntu zła,
lubię się znęcać nad ludźmi?
Jeśli taka jest prawda, to owszem.
Nie jestem potworem.
Poważnie? To kim jesteś?
Zdemolowałaś mi życie.
Odeszłaś, nie masz wyrzutów sumienia.
Atakujesz moją dziewczynę.
Nic o mnie nie wiesz.
Ta nie chce się otworzyć.
To musi być zaklęcie.
Nie wygląda na martwego.
Ciało zostało zakonserwowane przy pomocy magii.
Wygląda lepiej niż twój stary.
To jej przyznam.
Rusz się,
bo też się spalisz na wiór.
Incendia.
Nie lepiej zapałką?
Nie rozumiem.
Oczywiście.
Impreza zaczyna się, gdy zjawiają się wredne zołzy.
Ktoś tu nieźle nabroił.
Co powie Lily?
Spytajmy ją. Lily, znalazłyśmy Valerie.
Właśnie usiłuje zabić miłość twojego życia.
Poczekajcie w aucie. Muszę porozmawiać z Valerie.
Ukradłaś telefon Oscara, ale zostawiłaś coś w jego kieszeni.
Oscar zawsze chciał sygnet Juliana.
Beau od razu go znalazł za pomocą zaklęcia lokacyjnego.
Dlaczego to zrobiłaś?
Lily, to potwór.
Gdy go ożywisz, stanie się coś okropnego.
Razem z moimi synami, chcesz go zabić, za moimi plecami.
Nie słuchasz mnie.
Jesteś zaślepiona miłością do niego, nikt inny się nie liczy.
Rozumiemy, jesteś zdenerwowana.
Valerie nakarmiła cię kłamstwami.
Oszczędziła nam szczegółów.
Masowe morderstwa, krwiożerczy maniak, zwykły złoczyńca.
Ale zanim ci go oddamy,
możesz powiedzieć, co tu się dzieje?
Kto to tak naprawdę jest?
To miłość mojego życia,
mężczyzna, na którego nie zasługiwałam, o którego walczyłam,
na którego czekałam,
dla którego chętnie się zmienię.
Przy nim jestem lepsza.
Znasz to uczucie?
Może trochę.
A więc skończyliśmy rozmowę. Beau.
Nie, proszę. On nas zniszczy.
Zagrała na twoich uczuciach. Przy nim nie jest lepsza.
Jeśli już, jest bardziej mściwa i okrutna.
Co to znaczy?
Kto podsunął Kaiowi pomysł,
żeby rzucić na Elenę zaklęcie?
- Kto? - Lily.
To prawda?
Chciała, żebyś cierpiał, za twoją odmowę
uwolnienia nas ze świata więziennego.
Pieprzę Juliana. Zabiję ciebie.
Vis porta.
Zaklęcie na drzwi?
Myślałem, że to będzie tajne przejście.
Oglądasz za dużo "Scooby-Doo".
Może się zmęczy
i normalnie wyjdziemy.
Lub wyskoczę oknem,
a ty martw się sama o siebie.
Najpierw oddaj kamień.
Najpierw powiedz, co w nim jest wyjątkowego.
To coś w rodzaju pułapki na zagubione dusze.
Musi tam być dusza kogoś, kogo Lily kocha.
Julian.
Tego nam trzeba, kolejnego heretyka,
który będzie tu polował.
Nie jest heretykiem.
To zaginiony chłopak - wampir.
Więc nie jest ci potrzebny.
Chcesz jej oddać kamień, który
sprowadzi zmarłego chłopaka?
Trochę godności.
Dlaczego sądzisz, że potrzebuję rady od zawiedzionej wiedźmy?
Może zasłużyłeś na coś lepszego.
Zła wiadomość.
Oscar chyba nauczył się wysysać.
Gdzie on jest?
Gdzie kamień?
On go ma.
Valerie.
W porządku?
Tak.
Hej!
Nie zrobimy tego, co planujesz.
Wyrwę jej serce i postawię
na półce jako trofeum.
- To nasza matka. - Właśnie.
Dzięki naszej matce Elena
leży w trumnie, a życie przemija.
Wiem, rozumiem.
Pamiętasz, że to twój nowy rozdział?
Pieprzę to.
Ukradła mi Elenę, odebrała jedyne
szczęście, jakie znałem.
Nie ujdzie jej to na sucho.
Nie pozwolimy na to,
obiecuję, ale w tej chwili, muszę znaleźć Valerie,
więc obiecaj mi,
że nie zrobisz nic głupiego.
W porządku.
Dobrze.
Dawaj kamień!
Masz.
Aport.
Znalezione nie kradzione.
Valerie.
Nie ruszaj się. Wyjmę drzazgi.
Bez sensu.
Jeśli Lily mnie nie zabije, zrobi to Julian.
Może i tak,
ale nie mogę zostawić kogoś w potrzebie.
Nie mogłeś się powstrzymać?
Gdybym wiedziała, że tak bardzo mnie znienawidzisz,
zachowałabym się inaczej.
Nie czuję nienawiści.
Chciałem poznać prawdę
i poznałem.
To nie była prawda.
Prawda jest taka...
Chciałam do ciebie wrócić.
I co, spóźniłaś się na pociąg?
Julian mnie złapał, gdy uciekałam.
Bardzo chciał wyjechać z Lily do Europy.
Wiedział, że mogę mu przeszkodzić.
Dlaczego?
- Byłam w ciąży. - Co?
Chciałam ci powiedzieć,
ale było mi głupio.
Spędziliśmy razem tak mało czasu,
że ta ciąża...
Nie byłam pewna...
Ale Julian się dowiedział.
I zrobił wszystko, żeby nie było o czym mówić.
Co ci zrobił?
On...
Zlikwidował problem.
Wiedział, że nie będę w stanie
powiedzieć ci, co się stało, więc pojechałam z nimi.
Tyle lat trzymałam to w tajemnicy,
przykro mi.
Oscar zginął dwa dni temu, gdy zabiła go Valerie.
Jestem pewien, że Damon i Bonnie sprowadzili go tu z pomocą tego.
Niestety, chyba im nie wyszło.
Chciał mnie zabić.
To nie był on.
Dusza z kamienia musi złączyć się z właściwym ciałem.
Skąd to masz?
Dlaczego Valerie odrzuciłaby wszystko?
Rodzinę, szacunek, pieniądze?
Tylko żebyś nie zbliżała się do Juliana?
Według niej, jestem zaślepiona jego urokiem, nie widzę jego wad.
Daj mi kamień, proszę.
Nie mogę spokojnie patrzeć,
jak budzisz faceta, który może cię kontrolować.
Jak chcesz. Oddanie, kontrola.
Według mnie to miłość, więc jeśli mnie prosisz,
bym wybrała między tobą, a Julianem...
Właśnie o to proszę.
Zrozum, proszę.
Hej.
Jesteś z Jo?
Nie. Trochę odleciała.
Możesz mi się tu przydać. Sam jej nie znajdę.
To nie ona, Ric. To nie Jo.
O czym ty mówisz?
Popełniliśmy błąd.
Kamień nikogo nie ożywia.
To stary relikt pełen dusz.
Bonnie, to moja żona.
Przecież ją znam.
Wystarczy trochę czasu.
Nie. To nie ona.
Duszy Jo nie było w tym kamieniu.
W jej ciele wylądował ktoś inny.
Tak mi przykro. Gdzie jesteś?
Umówiłam się z Damonem.
Możemy wpaść, razem coś wymyślimy.
Muszę kończyć.
Chcę tylko porozmawiać.
Proszę.
I tak nie wiem, jak się tego używa.
Ten świat jest dla mnie kompletnie obcy.
Nie znam ciebie, ani tego wszystkiego.
Nie poznaję własnej twarzy.
Nie jesteś moją żoną.
Nie.
Raczej nie.
W takim razie, kim jestem?
Nie wiem. Ale nie jesteś sama.
Pomogę ci to wyjaśnić.
Zrobimy to razem, dobrze?
Nie chcę być pesymistką,
ale chyba porządnie się spóźnisz, co? Przełożyć rezerwację na dziewiątą?
Jestem jeszcze w Mystic Falls.
Na jutro, czy przyszły tydzień?
Przepraszam.
W porządku.
Sprawy się skomplikowały.
Wiem.
Bonnie powiedziała mi, jak działa kamień.
- Alaric jest pewnie załamany. - Na pewno.
Słuchaj. Obiecuję, że ci to wynagrodzę.
Masz więcej przełomowych wiadomości, o których powinnam wiedzieć?
Nie. Nic. Do jutra.
Dobrze, do jutra.
Pa.
Przez całą drogę ani słowa.
Nie wiedziałem, co powiedzieć.
Może chociaż podaj kilka opcji.
Jestem zły, że nie wiedziałem.
Smutno mi, że mogło mnie spotkać coś, co zostało mi odebrane.
Chcę zabić Juliana za to, co ci zrobił
i przykro mi, że musiałaś sama przez to przechodzić.
Po wszystkim chciałam się zabić.
Udało mi się.
Zabiłam się.
Nie wiedziałam, że mam w żyłach krew wampira.
W ten sposób zostałaś wampirem?
W niczym nie przypominam dziewczyny, którą poznałeś na jarmarku.
Zabawne, jak jedno zdarzenie może zmienić całe życie.
Nie mów o tym nikomu.
Nie chcę, żeby Lily wiedziała.
- Nie powiem. Obiecuję. - Dobrze.
Nie mówię, że cię znam,
lub wiem, czego byś wtedy chciał,
- ale... - Tak.
Czy chciałbym mieć dziecko?
Tak.
Mamy tu pięć sypialni. Lepiej zostań tu na noc.
Nie, muszę uciekać
tak szybko, jak tylko potrafię.
Damon nie odda Lily tego kamienia,
a nawet gdyby, sam zabiję Juliana.
To przez Lily nigdy więcej nie zobaczę Eleny.
Uwielbia zadawać emocjonalne ciosy.
Jabłko nie spadło daleko od jabłoni.
Ja nikogo nie zdradzam i nie torturuję.
Lubię, gdy wróg patrzy mi w oczy
i widzi pełnię mojej wściekłości.
Na pewno chcesz to zrobić?
Spalenie ciała tego drania to zbyt mała kara dla Lily.
Chcę jej dać mężczyznę, którego wielbiła,
kochała i za którym tęskniła przez setki lat.
Chcę, żeby padła mu w ramiona.
Niech zapamięta, jak to jest odzyskać swoją miłość.
Niech posmakuje prawdziwego szczęścia.
Julian, to ty?
Lily? Kochana.
A wtedy urwę mu łeb na jej oczach.
Złamię jej serce.
Złamię jej ducha.
Zniszczę ją.
Koniec z nowym rozdziałem?
Może jestem głupi, nierozważny i okrutny.
Elena na to nie zasłużyła.
Dobrze robisz.
Cieszę się, że jesteś po mojej stronie.