Ang nakaraan sa Vampire Diaries:
Hawak niya si Elena.
At ako lang ang may alam kung nasaan siya.
Malaon nang si Oscar ang humahalili sa'yo. Pero heto tayo, gutom,
nagpapanggap na 'di tayo ang pinakamalakas sa mundo.
Ayaw kong sumama kay Lily. Gusto ko lang magsaya.
'Wag mong gagalawin sinuman sa pamilya ko.
Akin na si Elena, sa'yo na ang anak mo.
Pagkalibing nagsisimula ang pagluluksa.
'Di ko siya ililibing.
Nagpapabuhay ang bato ng Phoenix.
-Sabihin mong susubukan mo. -Sige.
-Anong meron sa inyo ni Stefan? -Ako ang unang mahal niya.
Minahika mo ako para 'di mahawakan ni Stefan.
Tila vervain ang balat mo.
Stefan, siya si Julian.
Si Julian ay 'di mo dapat magustuhan.
Alam ba ni Stefan na anak niya ang dinadala mo?
-Nahanap mo na si Julian? -Ilang buwan na.
Si Julian ang diablo.
'Di ko hahayaang ibalik siya ni Lily.
Tatlong Taon Mula Ngayon
Naku.
Hindi pa siya ayos?
Hindi pa.
Saka lampas na ng oras ng tulog niyo.
-'Di pa. -'Di pa.
Oo. Gusto niyo nang magsepilyo?
-Ayaw. -Ayaw.
Sayang naman.
Itutuloy ang operasyon bukas.
Josie, tulungan mo ang kapatid mong hanapin ang pajama niya.
Mga bata?
Damon.
'Di ba't nakakatuwa ka?
Pati ang mga babae.
-Sa likod ka ni Tatay. -Bakit matamlay ka?
Nasa'yo na yata lahat ng gusto mo.
-Kung narito ka, may namatay. -Wala pa.
Pero kung 'di mo gagawin ang sasabihin ko, mababago agad 'yon.
Ano...
patutuluyin mo ba ako?
Kasalukuyan
Narito ka. Nang alas-5 ng umaga.
Kailangan ko ng lugar na mapapag-isa ako.
Naku naman.
'Wag mo 'kong gawing kasabwat
sa anumang kakaibang ginagawa mo sa bangkay ng asawa mo.
'Di mo alam gaano pa 'to lalala.
Sapat na ba 'to para maging mapag-isa?
Sasabihin ko sa'yo ang totoo.
Nasisira pa rin ang preserbadong katawan, at ito na ang huling araw niya.
'Di niya kailangang maiuwi, pero 'di siya pwede rito.
'Nay, sabihin mong nasa'yo si Elena.
Ipakausap mo si Oscar.
Bawal. Gigisingin ko na sa pagkaidlip sa vervain.
Alam mong pag naibalik mo siya, hindi mo talaga naibalik? Nakakahon pa rin.
Papaalalahanan pa ba ako?
Namimilit ka ng kaanak kong para ilapit sa'yo ang katawan niya.
Gaano ka kamakasarili?
-Awat na sa sermon, 'Nay. -Damon...
Pag sinaktan mo si Oscar...
Oo na, "magpaalam ka na kay Elena."
'Di ko 'to unang palitan ng bihag.
Hala.
Oscar.
Naaamoy ko ang dugo sa'yo.
Naku naman.
Ayaw kitang magising.
Mas mapupuyat ako kung aalis ka lang nang walang hi.
Hi.
Na- miss ko ito.
-Magliliyab ba ako? -Hindi.
'Di ako makakahawak ng bampira.
Ginawang vervain ni Valerie ang balat ko.
-Iuurong ko ang mahika pag-- -Huwag. Marami pa tayong hahabulin.
Mamili tayo ng suot pang- Halloween at saka na alalahanin ang mahika.
Nag-aalala na ako sa mahika ngayon.
Iniisip ni Alaric na mapag-iisa natin ang katawan at espiritu ni Jo
gamit ang kakaibang pampabuhay na batong Katutubong Amerikano.
Sisirain ko ang pangarap niya sa pinakamarahang paraan.
Tingin mo 'di 'yon gagana?
Tingin ko hindi.
Wala na ang Other Side. Wala nang Gemini sa kulungan
kaya ang espiritu ni Jo ay malamang payapa na.
-Kakaiba ang buhay natin. -Sinabi mo pa.
Paano mo 'to pinangyari?
'Wag mo 'tong isisi sa sakin. 'Di ako ang nagtanggal ng puso niya.
Tinugis mo lang siya, dinukot, at hanggang ngayon bihag mo pa siya.
-Para mabawi si Elena. -At kumusta 'yon?
Tingin ko, mas delikado siya ngayon dahil 'di mo siya pinagpapahinga.
Isang araw ka lang kay Nanay tapos kinampihan mo na?`
'Di na kailangan para makita ko ang nangyayari.
'Di kayo pwede ni Elena, kaya para kay Elene ang mga pangit mong desisyon.
-Dispatsahin natin ang katawang 'to. -Hindi. Ikaw ang magdispatsa.
Brekkie. Anong meron?
Mushroom omelet.
Para kay Oscar 'yan, 'di sa'yo.
-Uuwi siya ngayon. -Natutuwa ako.
Lalo na huli ka nang umuwi kagabi.
-Nasaan si Oscar? -Ewan. 'Di nagpakita si Damon.
Mukhang basta-basta na lang ako nagtitiwala.
Lorenzo, magagalit ka ba kung iiwan mo kami ni Valerie?
May problema ba?
May usapang pampamilya lang.
Kasama ko si Stefan kahapon.
Nalaman ko ang tagpuan niyo noong 1863.
Bata pa kami noon. 'Yon ay...
mababaw na pag-ibig. Walang kahulugan.
Tama.
Kaya pala ilang taon sa'yo ang talaarawan niya.
Marupok ka noon. Ayaw kitang galitin.
Sabi mo sa kanya babalikan mo siya at naniwala siya sa'yo.
Bakit mo siya pinaasa?
Hangal akong tao noon.
Patawad.
Isang ulit ko lang sasabihin.
Kung may sasabihin ka sa'kin...
kahit ano...
ngayon na ang panahon.
Wala akong tinatago.
Hahanapin ko si Oscar.
Hindi na kailangan.
Masayang lumaya sa abandonadong bayang 'yon
at makasama ang mga buhay at humihingang taong makakain.
Kulungan na naman ang Mystic Falls.
Nasa misyon tayo, Nora, hindi bakasyon.
Sige.
Damon, alam kong narito ka.
Buksan mo.
-Damon, buksan-- -Hello.
Hello.
Pabahay ng paaralan. Nakakatuwa.
Nakakalungkot.
Pero mas malungkot na napatapon ka rito ng sarili mong ina.
Mali yata ng lugar si Lily para sa kaliwaan.
-Nasaan si Oscar? -Nakaligtaan mo.
Amoy dugo ka.
Ano kasi-- nakarami ako.
-At nanghuhusga ako. -Oo.
'Di mo siya mahahanap d'yan.
Nakuha ko na. Panalo ka na.
Nabaliktad ni Oscar ang sitwasyon at napatumba ako at umalis.
Naiwala ko ang kaisa-isa kong hawak.
Bakit 'di sumasagot ng tawag si Oscar?
Ayaw magpahanap ng tao.
Bakit 'di ako naniniwala?
Wala itong kwenta.
Halika, Nora.
Ako na ang magtatapon para sa'yo.
Diyos ko. Itapon natin siya sa hurno.
Maling dorm, mahal.
Sige.
Mensahe mula kay Bb. Nora Hildegard.
"Dinikta pero 'di binasa.
Sa bawat oras na wala si Oscar, may mamamatay na mag-aaral ng Whitmore.
Simula ngayon."
Hindi.
Sa dose-dosenang pagkawala at kasaysayan ng pag-atake ng hayop,
ang Mystic Falls ay paksa ng mga usapin ng hiwaga
bago pa ang diumano'y "paglikas dahil sa sunog sa minahan."
Wala kaming ginagawang iligal.
Bukod sa paglabag sa quarantine at pagsasapeligro sa mga tao para kumita.
-Magligpit na kayo't umalis. -Alam nating wala talagang panganib.
-Abandonadong bayan lang 'yan. -Talaga?
Dinig mo ang ingay sa lumang panuluyan?
Kakaibang umaaligid sa toreng orasan?
Sabihan mo ang mga Ghostbuster mong maghanda. Dahil may natunton sila.
Umalis ka kung ayaw mong masuspindehan ng lisensya. Dali.
Tara na. Alis na tayo.
Pag may ginalaw ka sa kanila, babarilin kita.
'Wag ka magsayang ng bala.
Sayang ang buwis. At isa ako sa mga huli mong tagabayad.
-Anong gusto mo, Enzo? -Payapang tulog.
Mahirap dahil sa labas-masok sa Salvatore House sa kalaliman ng gabi.
Pangit na nga ang pandinig ng bampira, magsisipasok pa ang mga Heretic
kaya ako nawawalan ng tulog.
May abandonadong tindahan ng patugtog sa daan. Hahayaan kitang kumuha ng fiddle.
O ipakita mo sa'kin ang mga kamerang panseguridad ng bayan.
May tutugisin akong Heretic.
-Hi. -Hi.
-Dinalhan kita ng kape. -At bumubuti na siya.
-Patawad. -Ayos lang.
Walang paghawak. 'Di mo kasalanan.
'Di gumana ang pag-akit mo para iurong ni Valerie ang mahika?
'Di ko pa siya nakakausap.
Iniiwasan mo siya?
Walang dapat iwasan.
Stefan, siya ang una mong mahal at iniwan ka niya sa ere.
Hindi mo ba aalamin kung bakit?
'Di niya ako kinausap mula nang bumalik siya kaya baka pareho kaming nakaraos na.
Grabeng "baka" 'yan.
Lalo na't siya ang dahilan kaya literal na 'di kita mahawakan.
Ang masaklap, siya ang Heretic na 'di ko alintana.
Diyos ko. Sino na?
Sabihin nating may dalawang bruha at isang paaralang puro mahihina.
Ang maganda, may naisip akong plano para manatili silang abala.
Habang inaayos ni Damon ang problema niya kay Oscar.
Ang sayawan.
Puno ng pwedeng biktima.
At panggambala sa iisang lugar. Madaling gawin.
-Ang mahirap ay magpanggap na nawiwili. -Oo, 'di sila maloloko.
Liban kung maisip nilang ideya nila 'yon.
LANGIT AT IMPYERNO
Gutom na ako. Pwede na bang pumatay?
May 13 minuto pa.
-Ano 'to? -Wala.
Kalokohang Langit at Impyernong Sayawan.
Niyaya ako ni Stefan, pero ewan ko. Ngayon ang Halloween ay tila
dahilan para maglasing at maghubad.
Patawad, bawal ang Heretic.
Ang Halloween ay para lang sa mga gustong magbihis na baliw.
Para bang gusto namin ng murang serbesa sa plastic at ipagyabang sa Internet.
Para bang alam mong gawin 'yon. Pupunta kami.
Sa party na pangkolehiyo?
Sige. Galingan niyo.
Anong ibig sabihin noon?
Wala. Kaya niyong dalawa 'yan.
Seryoso, wala kayong dapat ikahiya sa sarili.
Sinabi ko bang makakaalis ka na?
Anong gusto mo?
May damit ka pala. Galing sa aparador ko.
'Di pa ako naka -party mula Bagong Taon ng 1902.
'Yong totoo. Bagay ba akong modernong diablo?
'Di ka mahihirapan.
'Di gaya ng balakang niyang damit.
Gusto mong mamili ako ng iba at kulayan 'yon ng dugo mo?
Binigyan kita ng damit.
Ikaw naman. Alisin mo 'tong nakakainis na mahika laban sa bampira.
Binabawalan ka bang hawakan
ang nobyo mo? Kung bakla ka kaya sa 1900.
Bakit nag-aalala ka sa maliit na mahika? Ni ayaw mo kay Valerie.
Oo nga. Dalawang tanang buhay ang ininda ko kasama ng tiwaling 'yon.
At natutunan kong pagdating kay Val, 'wag mo siyang aawayin.
'Di pwede, Stefan.
Pag pinawala ko ang mahika ni Caroline, malalaman ni Valerie at gaganti siya.
-Bruha ang babaeng 'to. -'Di 'yan ang Valerie na kilala ko.
Isa akong batang sakitin na inabuso at tinaboy ng angkan ko
tapos nakilala ko si Mary Louise.
Binabago ng pag-ibig ang tao.
Baka ang pagkahumaling ni Valerie sa'yo ang dahilan kaya siya naglalakad na patay.
Naku, Nora.
Ano?
-Hindi masama. -'Di pwede ang hindi masama.
Maganda ka. Ano lang
parang karaniwan.
-Gagawin kitang kaakit-akit. -Komportable na'ko. 'Wag.
-Huwag! -Dali, dapat diablo ka.
Gusto mo ng diablo?
15 minuto na matapos ang oras ng paggambala.
Mary Lou. Sandali.
May igaganda pa ba ang Halloween ko?
Bakit ako pupunta sa kalokohang party gaya ng normal na mag-aaral,
hahanap ng mabait, o 'di kabaitan, magsasaya, iinom, makikipagtalik,
kung pwede namang narito ako't hirap bumuhay ng patay?
Kung may ibubunga man ito, 'yon ay ang malaking dagdag-puntos.
Tingin mo?
Kaya ko man o hindi, swerte mong gusto ko.
At tinakot ako ng mga pangitain sa batong 'yon, kaya...
'wag mo'ko madaliin.
Sayang, dahil kailangan natin 'tong buhayin.
Ngayon na.
-Ganda ng damit kahit dalawang oras lang. -Salamat.
'Di ka naman naghandang pumunta at nalimutan lang akong yayain?
Hindi kita nalimutang yayain.
Naisip ko lang na 'di magandang pang-unang date ang Halloween party.
Hindi ito ang una nating date?
Depende.
Ano ba 'to sa tingin mo?
Pagpapahirap.
Narito na sila.
Oras na para mag-alaga tayo.
Hi sa inyo. Anong maihahain ko?
Bijou sa'kin at Crème Yvette sa bulaklak na 'to.
Pasensya na, 'di ko alam 'yon.
-Isang gin martini at Sex on the Beach. -Ayun.
Huhulaan ko.
Makalumang diablo at malanding anghel.
-Gusto ko. -Ano 'ka mo?
Salamat. Tadtad 'to ng mga nahanap ko sa Pinterest.
Diyos ko, Pinterest. Gusto ko 'yon. Kalahati ng luto ko galing doon.
-Nahuhumaling ako. -Nahuhumaling.
Alisin mo 'yan sa listahan.
Uy. 'Di lang ikaw ang nakaasa rito.
'Di 'to para sa'kin, Ric. Bakit lahat ngayon tungkol sa'kin?
Pwedeng manahimik kayo? Gumagana ang bato.
Nagtutulay ito sa katawan at espiritu.
Kailangan ko lang ng mahikang gagawing permanente ang tulay.
Kumusta ang paggambala?
Tatlo pa lang ang halos nailigtas namin ni Caroline.
Tumawag ka para magyabang?
Gaano pa katagal?
Naku. Dali, patayin mo!
Malapit na yata kami.
'Yan ang matamlay na mukhang minahal ko.
Isang sermon lang ni Lily ay sira na ang almusal.
May isang icebox tayong puno ng dugo sa baba.
Pero minsan masayang lumabas ng bahay, magmaneho,
umalis ng bayan, at bumalik.
Sang-ayon ka ba?
'Di ako kasingbilis ng ibang ampon sa pagawaan.
Pinararatangan mo ba ako?
Nahuli ka ng surveillance na pabalik-balik sa Whitmore kagabi sakay ng kotseng nakaw.
Kataka-takang nasa Whitmore din si Oscar kagabi,
at matapos noon ay biglang nawala, kaya...
oo, pinararatangan kita.
'Di ko lang alam kung panloloko kay Lily o pagpatay. O pareho.
Kalimutan mo lahat ng iniisip mong alam mo.
Dahil mali ka sa mga paraang 'di mo maiisip.
Ipaliwanag mo.
Ano talaga ang 'di ko alam?
O baka tanungin ko na lang si Lily.
Tiyak kong sabik siyang ibunyag ang totoo at parusahan ka dahil doon.
Pinatay ko si Oscar.
Marami na siyang alam.
Pinigilan ko siyang magbalik ng halimaw sa buhay ni Lily.
Anong halimaw?
Si Julian.
Hindi mo alam?
'Di talaga sinasabi ni Lily sa'yo lahat.
Sino si Julian, Valerie?
Taong gusto mong layuan hanggang makakaya mo,
kung isang araw gusto mong si Lily
ay mahalin ka sa paraang minahal mo siya.
Nalimutan kaya nilang narito sila para pumatay ng mga tao?
Abala sila sa sarili nilang drama.
Gustong magpahinga ni Nora, pero takot si Mary Louise na pag hinayaan niya siya
ay iwan siya ni Nora.
Nakuha mo lahat 'yan d'yan?
Halata naman.
O hindi.
Yayayain kitang sumayaw, pero--
mapapatay kita. Sayang.
Kung may makakausap ka lang doon--
ipapakiusap ko kay Valerie na iurong 'yon pagkabuhay ni Damon kay Oscar.
'Di ka pala umiiwas
kundi hinihintay lang si Damon na buhayin ang patay. Sige.
Caroline, 150 taon nang patay sa'kin si Valerie.
Nagbalik na siya at takot kang pag tiningnan mo siya sa mata,
babalik lahat ng naramdaman mo sa kanya.
'Yong pagkahumaling at 'yong pag-iwan,
at 'yong maalamat niyong kwento.
Doon ako takot?
O doon ka takot?
Pwedeng pareho.
Hindi pa ako lasing para pag-usapan 'to.
Nora?
Saan ka nagpunta?
Lasing na ako para matuwa sa tugtog na 'to.
Tikman mo. Nagpuslit siya ng tequila kaya medyo maanghang siya.
-Hala? -'Wag kang parang gulat d'yan.
'Wag kang magkunwaring 'di 'yon inggit.
Wala lang ang babaeng 'to sa'yo kung 'di ka uhaw sa atensyon.
Atensyon? Bakit ko gusto ng atensyon
kung parati kang nakadikit sa akin sa nakaraang 120 taon?
-Sinisira ko ba ang saya mo? -"Lumapit ka, Nora." "Bagalan mo, Nora."
Na tila ika-19 na siglo pa rin at kailangan ko ng proteksyon mo.
'Di ako ang hirap makibagay, kundi ikaw, Mary Lou.
Sige.
Gawin mo ang gusto mo.
Tatapusin ko ang pinunta natin dito.
Ano 'yon?
Bagay na nahanap ko sa mga mala-shaman mong tradisyong oral.
Diyos ko.
Bonnie.
Ikaw na ang pinakanakakakilabot na kilala ko.
-Teka, pare. -Nasaan ako?
-Papuntang Mystic Falls. -Sa Virginia?
-Paano ako napunta rito? -Pag-usapan natin sa daan.
Ngumiti ka para kay Nanay.
Ayos.
-Kailangan ko ng dugo. -Sabi na.
Gutom talaga ang kasama natin o epekto ito ng muling pagkabuhay.
'Wag mo akong tingnan. 'Di ko alam paanong buhay 'yong tao.
Kung gutom ang pinakamalalang epekto ng mahika ng bato, napadali pa tayo.
-Gusto mo talagang gawin 'to kay Jo? -Walang atrasan, Damon.
Pasensya na Ric, pero si Bonnie ang tinatanong ko.
Kawawa naman kayo.
Hihindi ba ako?
Damon, kunin mo ang babae mo.
Ako ang kukuha ng kanya.
-Trick or treat? -Nakarami na 'ko ng panloloko ngayon.
Wala pa akong balita sa mga babae pagkaalis nila.
Sino si Julian?
Saan mo narinig 'yan?
Marami akong narinig na pangalan paglipat ko sa bahay na 'to pero bago ang Julian.
Ibig sabihin may dahilan bakit 'di siya binabanggit ng pamilya mo.
'Di makatwiran 'yon.
Walang nakakita kay Julian ang magsasalita ng masama sa kanya. Santo siya.
Minahal ko siya.
Minahal?
O mahal?
Nakita na ni Damon si Oscar.
-Lumayas ka sa harap ko. -Bakit? Tapos ka na rito.
Magandang balita.
Nasaan si Nora?
Ewan ko.
Nag-away kami.
Patawad.
'Wag mo 'kong kaawaan.
Maniwala ka, hindi.
Ganito ba ang relasyon sa bagong panahon?
Lahat ay nagbebenta ng laman na parang tiangge?
Dahil mukhang interesado si Nora na maghanap.
Alam mo, sa ngayon may makabuluhang tao silang tinatawag na therapist.
Ilang taon na ako sa tingin mo?
Wala nang higit na kahangalan kaysa maglabas ng sama ng loob.
Para bang mapipigilan ko si Nora na lumayo kung tama ang mga salita ko.
O para bang ang pagkumpronta sa una kong pag-ibig
ay bigla siyang mapapaglaho.
Akala ni Caroline na ang pag-iral ni Valerie ay sumisira ng relasyon namin.
Pero kung mababasa niya ang isip ko, malalaman niyang
ang tanging pumapagitna sa amin
ay ang walang hiyang mahikang 'yon.
Na kaya mong alisin.
Nakuha na kita. Dali.
-Pwedeng pakibagalan? -Maniwala ka, ayaw mong maghintay si Lily.
Natutunan ko 'yon nang pahirapan. Heto. Pampahina ng bisa.
-Pahingi pa. -Ayusin muna natin ang kwento.
Nasa Myrtle Beach tayo. Kapwa lango at nahimatay ka.
-'Di pa ako nakapuntang Myrtle Beach. -Gaano katindi ang amnesia na 'to?
Pahingi pa, pwede? Isang--
-isang patak lang. -'Yon na ang huli.
-Kung gayon ihinto mo na 'to! -Tumama ka muna ng isa.
May pagpipilian. Galing kang Myrtle Beach, A, panay party, B, ga-tuhod ang lalim sa--
Hayop.
'Wag mo barilin ang makakalutas nito para sa'yo, bobong imbestigador.
-Anong nangyari? -Lumala ang pangangasim ni Oscar.
-Sinusundan ko siya sa gubat. -Halloween na.
May mga multong aaligid sa Mystic Falls kada 30 minuto.
-Mabuti. Alam ko kung saan siya pupunta. -Sasama ako.
Donovan, 'di inaalis ng tsapang 'yan ang katotohanang tao ka.
'Wag kang magpakamatay sa mga Heretic.
-Kailan ka pa nag-alala? -Tumigil ka.
Ayaw ko nang dumagdag ang kamatayan mo sa listahan ng kasalanan ko.
Mary Lou?
'Di mo 'ko maiiwasan sa--
Sipsipin mo ang mahika ng paglayo kay Caroline o mamamatay ang nobya mo.
'Di ba ang dali lang?
Oo, salamat. Sige, hihirapan ko na ngayon.
Layuan mo siya.
Kunin mo ang braso ko at sipsipin mo o masusunog ka.
Gumana ba?
Mas nakakaginhawa sa inaakala ko.
May tanong ba bago ang huli nating pupuntahan?
Oo. Kailan ito nakakatakot?
Hindi 'to nakakatakot na biyahe, ayos?
Kung gusto niyo ng mga kabataang naka- costume na nananakot,
pumunta kayong Grove Hill.
Oscar. Tama na. Anong nangyari sa'yo?
Oscar...
wala ka sa sarili pag nakakain, alam mo 'yan.
Naaalala mo ang buhay natin. Lahat ay dahan-dahan!
Naiintindihan ko na.
Ang mga paborito mong anak ang mahilig pumatay.
Minumungkahi ko ang pag- detox at pag-awat.
Ikaw naman.
Nasaan si Elena?
-Nasaan sila? -'Di na mahalaga.
Syempre mahalaga. Sasaktan ka nila.
Hahanapin ko sila, pupugutan at pag-uuntuging parang dalawang melon...
Bakit ka ngumingiti?
'Di ko maiwasan.
Ang ganda mo.
Patawad.
Tamang nag-alala ka.
Hindi. Ako ang hihingi ng tawad.
Malaon tayong nagsarili, hinamak, inabuso, at ikinulong.
Nalimutan kong ang mundong 'to ay dapat kinasisiyahan, 'di kinatatakutan.
Tulungan mo'kong maalala 'yon.
Bumalik na tayo sa Mystic Falls.
Buong buhay natin naroon tayo.
Atin ang gabi.
-Sandali. 'Di pa 'to pwede. -Pwede. 'Yon ang punto.
Gusto kong malaman mong 'di ako selosang nobya. Ayos ba?
Pag may nakuha akong matagal na ginusto, minsan gawain ko 'to.
Masyado kang nag-aalala. Alam ko.
Minsan nagsasabi ako ng 'di dapat sabihin,
pero takot akong ako lang ang nag-iisip noon.
Kaya 'di ko kinukwento si Valerie ay dahil 'di ko siya iniisip.
Ikaw ang iniisip ko. Kung paanong tayo ay mas mayaman sa kasaysayan sa limang taon
kaysa karamihan ng tao sa buong buhay nila.
Hoy, bawal dito ang--
Isa kang Heretic.
Oo. 'Wag kang gagawa ng kalokohan.
May bus na puno ng bangkay sa sementeryo dahil wala akong kalokohan.
Nanganganib akong mapalayas sa pamilya
dahil may ginawa akong sobrang kalokohan.
Inom tayo?
Pag narito ka pa pagbilang ko ng tatlo, babarilin kita.
Isa...
dalawa...
Doon ka sa turista.
-Walang anuman. -Kinikilig ako sa loob ko.
Kung 'di man halata ngayon, naparito ako para mapag-isa.
O naghahanda ng pagtakas mo.
Kaunti na lang bago tumino si Oscar at ituro ka bilang papatay sa kanya.
-Na halatang 'di mo linya. -Anong gusto mo?
Gusto ko, mahal na 'di inosenteng Valerie, na sabihin mo sa'kin
kung paano natin pipigilan si Julian na bumalik sa buhay ni Lily.
Kinausap ko si Beau na alisin ang mahikang nagpapakubli ng ataol ni Elena.
Mahahanap mo siya sa labi ng dating mansyon ng Salvatore.
Medyo matalino.
-Natuwa naman ako. -Babalik ako sa Mystic Falls.
Ipapakiusap ko sa pamilyang pag-isipan 'yan.
'Di 'to pakiusap. 'Di dapat napatay ang mga taong 'to ng pagala-gala mong anak.
Sagad si Stefan sa problemang Heretic niya,
at inaalala kong mapipigilan ng lamay ni Matt Donvan ang pakikisalamuha ko.
Tutulong kang magsaayos?
Damon, hirap ka ngang magtago ng tinakpang kahon.
Alam mong ang likas mong kagustuhang makasama si Elenang pisikal sa buhay mo,
ang pagtanggi mong pakawalan siya, ay lalo lang magsasapeligro sa kanya.
Matapos ang pinagdaanan mo, nakakalungkot na mawalay siya
dahil takot kang malaman kung sino ka kung wala siya.
Kung babalik ka sa Mystic Falls, wala na ako d'yan.
May isa pa akong gusto.
Mahal kong Elena.
Oo, tama ang dinig mo.
Nagyelo na ang impyerno. Sinusulat ko na lahat.
Oo, kalahating bote na ako sa 1950 Chateau Cheval Blanc.
Boteng 65 taon kong hinintay para buksan.
Dati gabi-gabi ako sa imbakan at pinipilit ang sariling maririnig ko itong gumulang.
Ang pagdami ng tannin, ang pag-asim.
Pero ang paghanga sa ganda nito ay 'di pinabilis ang oras.
Naroon lang ang bote sa lalagyan, pinahihirapan ako
habang hinihintay si Katherine.
At tumigil ang oras.
Kalaunan, napilit ko ang sarili kong ang alak na 'yon
ay 'di kasingsarap ng pangarap kong lasa nito.
Kaya tinago ko ang bote at umalis.
'Yon ang kwento kaya ako umiinom ng Bourbon.
'Di ko kilala ang sarili ko pag wala ka.
Pero alam kong pag kasama kita,
titigil ang oras.
Sino si Damon Salvatore nang wala si Elena Gilbert?
Isang makasariling kaibigan?
Selosong kapatid?
Masamang anak?
O kung palarin, tumino ako sa piling mo.
Dahil maaring libong milya o daang taon ang layo mo,
pero narito ka pa rin kasama ko.
At ang puso ko ay nasa ataol kasama mo,
hanggang bumalik ka sa'kin.
Isinalin sa Tagalog ni: Arnel Joseph Pasia ang layo mo,