Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Ma Elenę.
I tylko ja wiem, gdzie ona jest.
Oscara nie ma już od kilku dni, załatwiając twoje sprawy.
- A my tu tkwimy. - Głodujemy,
udając, że nie jesteśmy najsilniejszymi ludźmi na ziemi.
Nie chcę być częścią kawalerii Lily.
Chcę się tylko dobrze bawić.
Nie położysz ręki na innym członku mojej rodziny.
Oddaj mi Elenę, a odzyskasz swojego syna.
Po pochowaniu ciała rozpoczyna się proces żałoby.
Nie planuję jej pochować.
Kamień Feniksa wskrzesza ludzi z martwych.
- Powiedz mi, że spróbujesz. - Spróbuję.
O co chodziło z tobą i Stefanem?
Byłam pierwszą miłością Stefana.
Rzuciłaś na mnie zaklęcie, by Stefan nie mógł mnie dotknąć.
Jakby twoja skóra była werbeną.
Stefan, poznaj Juliana.
Julian był kimś, w kim nie powinno się zakochiwać.
Czy Stefan Salvatore wie, że jesteś z nim w ciąży?
Znalazłeś już Juliana?
Znalazłem go dawno temu.
Julian to diabeł.
Nie pozwolę Lily sprowadzić go z powrotem.
ZA TRZY LATA
Cholera.
Naprawiłeś ją?
Jeszcze nie, kochanie.
Czas do łóżka.
- Nie. - Nie.
Tak. Może by tak umyć zęby?
- Nie. - Nie.
Trudno.
Jutro wrócę do operacji.
Josie, pomóż siostrze znaleźć piżamę.
Dziewczynki?
Damon.
Jakiś ty uroczy.
Dziewczynki też.
- Stańcie za tatą. - Coś ty taki ponury?
Masz wszystko, czego chciałeś.
Jesteś tu, czyli ktoś nie żyje.
Jeszcze nie.
Ale jeśli nie będziesz się słuchał, to się może szybko zmienić.
To jak,
zaprosisz mnie?
DZISIAJ
Co pan tu robi o piątej rano?
Musisz dzisiaj stąd zniknąć.
No co pan.
Nie chcę brać udziału
w dziwnych rytuałach, które pan odprawia nad ciałem żony.
Nie ma pan pojęcia, jak dziwnych.
Wystarczy, żeby kupić trochę prywatności?
Mała rada, za darmo.
Ciała mają swój termin przydatności. Dzisiaj jest jej ostatni dzień.
Do domu raczej nie wyjdzie, ale nie może tu zostać.
Powiedz, że masz Elenę.
Chcę mówić z Oscarem.
Nie da rady. Zaraz będę go wybudzał z werbenowej śpiączki.
Zdajesz sobie sprawę,
że i tak jej nie odzyskasz. Nadal jest w trumnie.
Myślisz, że trzeba mi przypominać?
Porywasz członków mojej rodziny, żeby odzyskać jej ciało.
Jesteś taki samolubny.
- Daruj sobie wykłady, mamusiu. - Damon,
jeśli skrzywdziłeś Oscara...
Tak, pożegnam się z Eleną.
Kolejna wymiana zakładników.
O nie.
Oscar.
Czuć od ciebie krew, stary.
To jakieś żarty.
Nie chciałam cię budzić.
Straciłabym więcej snu, gdybyś wykradła się bez słowa.
Cześć.
Brakuje mi dotyku.
- Stanę w płomieniach? - Nie.
Nie mogę dotykać tylko wampirów.
Zmieniła moją skórę w werbenę.
Zrobię zaklęcie znoszące urok...
Przestań. Mamy tyle do nadrobienia.
Chodźmy kupić kostiumy na Halloween,
a magią zajmiemy się później.
Dzisiaj czeka mnie jednak martwienie się magią.
Alaric chce połączyć duszę Jo z jej ciałem,
za pomocą podejrzanego indiańskiego kamienia.
Muszę zniszczyć jego marzenia najdelikatniej, jak to możliwe.
Myślisz, że się nie uda?
Nie sądzę.
Druga strona przepadła. W świecie więzienia nie ma już Gemini,
co oznacza, że dusza Jo pewnie znalazła spokój.
- Prowadzimy dziwne życie - Co ty nie powiesz?
Jak do tego dopuściłeś?
Nawet nie próbuj zwalić tego na mnie. Ja mu nie wyrwałem serca.
Tylko go wytropiłeś, porwałeś,
i w pewnym sensie nadal przetrzymujesz.
- Żeby odzyskać Elenę. - I jak idzie?
Z mojego punktu widzenia
naraziłeś ją na niebezpieczeństwo, nie dając jej odpocząć.
Jeden dzień z najdroższą mamusią i przechodzisz na jej stronę?
Po prostu widzę, co się dzieje.
Nie możesz z nią być, więc podejmujesz coraz gorsze decyzje.
Musimy pozbyć się ciała.
Nie. Sam się pozbędziesz ciała.
Co na śniadanie?
Omlet z grzybami.
Są dla Oscara, nie dla ciebie.
- Wraca dzisiaj. - Jestem pod wrażeniem.
Zwłaszcza, że wczoraj wróciłaś do domu w środku nocy.
- Gdzie Oscar? - Nie wiem. Damon nie przyszedł.
Chyba za bardzo im ostatnio ufam.
Lorenzo, mogę na chwilę zostać sama z Valerie?
Coś nie tak?
Sprawy rodzinne.
Spędziłam dzień ze Stefanem.
Dowiedziałam się o waszej małej przygodzie w 1863 roku.
Byliśmy dziećmi...
Szczenięca miłość, bez znaczenia.
Jasne.
Dlatego przez tyle lat przechowujesz jego pamiętnik.
Byłaś w delikatnym stanie, nie chciałam cię denerwować.
Powiedziałaś, że do niego wrócisz, a on ci uwierzył.
Czemu mu to zrobiłaś?
Wtedy byłam głupim człowiekiem.
Przykro mi.
Więcej nie będę się powtarzać.
Jeśli masz coś jeszcze do powiedzenia,
cokolwiek,
powiedz to teraz.
Nie mam nic do ukrycia.
Idę szukać Oscara.
Nie trzeba.
Fajnie się wyrwać z tego opuszczonego miasta.
Pokręcić się wśród żywych, których można zjeść.
Mystic Falls przypomina świat więzienny.
Mamy misję, nie wakacje.
Dobra.
Damon, wiem, że tu jesteś.
Otwieraj.
- Damon, otwieraj... - Cześć.
Cześć.
Akademik. Uroczo.
Żałośnie.
Gorzej, że własna matka skazała cię na mieszkanie tutaj.
Lily wysłała nas chyba pod zły adres na wymianę.
- Gdzie Oscar? - Minęliście się.
Śmierdzisz krwią.
Wiesz... trochę sobie poużywałem.
- A ja mam mu za złe. - Tak.
Tam go nie znajdziesz.
Dobra, złapałaś mnie.
Oscar nas wykiwał, walnął mnie w łeb i zwiał.
Straciłem kartę przetargową.
Dlatego nie odbiera telefonów?
Nie chce być odnaleziony.
Czemu ci nie wierzę?
To bez sensu.
Chodź, Nora.
Ja to wyrzucę.
Chrzanię to. Wrzućmy go do pieca.
Zły akademik, kochana.
Dobra.
Wiadomość od Nory Hildegard.
"Podyktowana.
Po każdej godzinie bez Oscara, zginie jeden student Whitmore.
Zaczynamy od tej chwili".
Nie.
Tuziny zaginięć, atakujące zwierzęta,
w Mystic Falls od dawna dochodziło do nadprzyrodzonych zdarzeń
nawet przed tak zwanym wypadkiem w kopalni.
Nie robimy nic nielegalnego.
Oprócz naruszenia kwarantanny,
oraz narażania ludzi, żeby szybko zarobić.
- Zjeżdżajcie stąd. - Obaj wiemy, że nie ma zagrożenia.
- To puste miasto duchów. - Poważnie?
Słyszałeś o hałasach w starym pensjonacie?
Tajemniczych gościach w wieży zegarowej?
Macie protonowe strzelby?
Mogą się przydać.
Wynoś się stąd, albo odbiorę ci licencję. Ale już.
Jedziemy.
Dotknij jednego człowieka, a zastrzelę na miejscu.
Nie marnuj naboi.
Płacą za nie podatnicy. A niewielu już tu zostało.
- Czego chcesz, Enzo? - Wyspać się.
A ostatnio nie jest łatwo.
Ktoś się kręci wokół domu Salvatore.
Mam słuch wampira, ale gdy heretycy zaczynają się skradać,
przestaję mieć ochotę na sen.
Mamy opuszczony sklep z instrumentami.
Rąbnij sobie skrzypce i graj do snu.
Albo daj mi dostęp do systemu kamer ulicznych.
Muszę znaleźć jednego heretyka.
- Cześć. - Cześć.
- Przyniosłem kawę. - Coraz lepiej.
- Przepraszam. - Nie ma za co.
Nie twoja wina.
Jeszcze nie zauroczyłeś Valerie na tyle, żeby zdjęła zaklęcie?
Jeszcze z nią nie rozmawiałem.
Unikasz jej?
Nie mam czego.
Stefan, była twoją pierwszą miłością, porzuciła cię bez słowa.
Nie jesteś ciekawy dlaczego?
Nie kontaktowała się ze mną, od kiedy wróciła,
zakładam, że jej też przeszło.
Nie możesz tego wiedzieć.
Przez nią nie mogę cię nawet dotknąć.
Niestety, akurat o nią najmniej się w tej chwili martwię.
Boże. Kto tym razem?
Powiedzmy, że chodzi o
dwie znudzone, wredne dziewczyny na kampusie.
Na szczęście mam genialny plan, będą miały zajęcie.
BAL PIEKŁO I NIEBO
A Damon załatwi problem z Oscarem.
Bal.
Mnóstwo potencjalnych ofiar.
Wiele atrakcji. Łatwo będzie ich pilnować.
Najtrudniej będzie udawać, że mnie to bawi.
Nie nabiorą się.
Chyba że uznają, że to ich pomysł.
Zgłodniałam. Czas na przekąskę?
Mamy 13 minut.
- Co to? - Nic.
Jakiś głupi bal "Piekło i niebo".
Stefan mnie zaprosił, ale ostatnio Halloween to już nie to samo.
Wymówka, żeby się upić i pokazać trochę ciała.
Heretyków nie zapraszają.
Halloween to święto ludzi, którzy tylko udają psychopatów.
Marzę, by chlać tanie piwo w plastikowych kubkach
i chwalić się tym w Internecie.
Przecież nie potrafisz. Idziemy.
Na studencką imprezę?
Fajnie. Powodzenia.
Co to miało znaczyć?
Nic. Na pewno nie będziecie się wyróżniać.
Poważnie, nie macie się czego obawiać.
Pozwoliłam ci odejść?
Czego chcesz?
Znalazłaś sukienkę. W mojej szafie.
Nie byłam na przyjęciu od Sylwestra w 1902 roku.
Bądź szczera. Wyglądam jak nowoczesny diabeł?
Jakoś ujdziesz.
Ale sukienkę mi rozciągniesz.
Mam wybrać inną i ufarbować ją twoją krwią?
Dałam ci sukienkę.
Twoja kolej. Zdejmij to wkurzające zaklęcie anty-wampirowe.
Nie możesz się zbliżyć fizycznie
do swego partnera? Spróbuj być lesbijką w 1900 roku.
Przecież masz to w nosie. I nie lubisz Valerie.
Masz rację. Spędziłam za dużo lat z tą podstępną jędzą.
Przekonałam się, że lepiej jej nie podpadać.
Nic z tego, Stefan.
Jeśli odczaruję Caroline,
Valerie się dowie i zrobi coś jeszcze gorszego.
- To wściekła suka. - Zmieniła się, odkąd ją znałem.
Kiedyś byłam chorowitą i bitą sierotką wyrzuconą ze wspólnoty.
Potem poznałam Mary Louise.
Miłość zmienia ludzi.
Obsesja Valerie na twoim punkcie sprawiła,
że łazi ponura jak kondukt żałobny.
Nora.
I jak?
- Nieźle. - Ale nie dobrze.
Ładnie wyglądasz.
Ale zbyt spokojnie.
- Zrobię z niej coś seksownego. - Tak mi dobrze.
- Przestań! - Masz być diabłem.
Chcesz diabła?
Spóźnienie 15 minut. Dość odwracania naszej uwagi.
Mary Lou. Czekaj.
Doskonały sposób na spędzanie Halloween.
Po co mam iść na jakąś głupią studencką imprezę,
poznać miłego faceta albo niezbyt miłego,
z którym bym się napiła i zabawiła,
skoro mogę ożywiać martwych?
Jeśli chcesz, mogę ci za to dać naprawdę dużo punktów na zaliczenie.
Mówisz?
Nie wiem, czy podołam. Ciesz się, że chcę spróbować.
Wizje z tego kamienia są naprawdę przerażające,
nie poganiaj mnie.
Przykro mi, musisz go ożywić.
I to szybko.
- Ładny kostium, miałaś mało czasu. - Dziękuję.
Wybierałaś się,
ale zapomniałaś mnie zaprosić?
Nie zapomniałam.
Uznałam, że impreza na Halloween nie nadaje się na pierwszą randkę.
- To ma być nasza pierwsza randka? - To zależy.
A według ciebie?
Męka.
Już są.
Musimy ich przypilnować.
Cześć, co podać?
Dla mnie Bijou i Creme Yvette dla mojego kwiatuszka.
Nie mam pojęcia, co to jest.
- Martini z dżinem i Sex on the Beach. - Jasne.
Niech zgadnę.
Staromodny diabeł i rozpustny anioł.
- Świetne. - Słucham?
Dzięki. Sama uszyłam, podglądałam pomysły na Pinterest.
Ja też uwielbiam Pinterest. Stamtąd biorę najlepsze przepisy.
- Mam obsesję. - Obsesję.
To zaklęcie możemy wyrzucić.
Nie tylko ty masz w tym interes.
Nie chodzi o mnie, Ric. Czemu wszyscy się mnie dziś czepiają?
Obaj się zamknijcie. Kamień działa.
Tworzy połączenie między ciałem i duszą.
Muszę znaleźć zaklęcie, które sprawi, że będzie ono trwałe.
Jak idzie rozpraszanie wroga?
Uratowaliśmy troje ludzi. I nie było to proste.
Dzwonisz, żeby się pochwalić?
Ile to potrwa?
Cholera! Szybko, gaś!
Chyba już niedługo.
Znajoma, naburmuszona i dobrze mi znana twarz.
Wystarczy dostać ochrzan od Lily i każdy ma zepsute śniadanie.
W piwnicy stoi lodówka pełna toreb z krwią.
Wiem, ale czasem fajnie wyrwać się z domu,
pokręcić po mieście.
Nie sądzisz?
Nie chwytam tak szybko, jak pozostałe sierotki w tym przytułku.
Oskarżasz mnie o coś?
Miejskie kamery złapały cię w drodze do
i z Whitmore skradzionym samochodem.
Ciekawe, że Oscar też był wczoraj w Whitmore.
A potem w tajemniczy sposób zniknął,
więc chyba o coś cię oskarżam.
O to, że okłamałaś Lily albo o morderstwo. Albo jedno i drugie.
Zapomnij o tym, co ci się wydaje.
Bo mylisz się i to bardzo.
Oświeć mnie.
W której kwestii się mylę?
A może po prostu spytam Lily.
Coś mi się wydaje, że z radością odkryje prawdę i chętnie cię ukarze.
Zabiłam Oscara.
Za dużo wiedział.
Musiałam coś zrobić, by nie sprowadził potwora do życia Lily.
Jakiego potwora?
Juliana.
Nic nie wiesz?
Jednak Lily nie o wszystkim ci mówi.
Kim jest Julian, Valerie?
Kimś, kogo najlepiej trzymać jak najdalej stąd.
O ile chcesz, żeby Lily
pokochała cię kiedyś tak samo, jak ty kochasz ją.
Myślisz, że zapomniały, że przyszły tu, żeby mordować?
Nie, ale zajęły się własnym dramatem.
Nora chce trochę odetchnąć,
a Mary Louise boi się, że jeśli jej odpuści,
to Nora ją zostawi.
Skąd to wszystko wiesz?
Przecież to oczywiste.
Albo i nie.
Zaprosiłbym cię do tańca...
Ale bym cię zabiła. Wygodnie.
Gdybyś tylko mógł z kimś o tym porozmawiać...
Poproszę Valerie, żeby zdjęła zaklęcie, gdy tylko Damon ożywi Oscara.
Czyli nie tyle jej unikasz,
tylko czekasz, aż Damon zacznie wskrzeszać zmarłych.
Valerie była dla mnie martwa przez 150 lat.
Ale wróciła, a ty się boisz, spojrzeć jej w oczy,
bo wszystkie uczucia mogą wrócić.
Zauroczenie, porzucenie,
pełen zestaw, jak z bajki.
Ja się tego boję?
Może to ty się tego boisz?
Jedno i drugie.
Wiesz co, jestem zbyt trzeźwa, żeby o tym gadać.
Nora?
Gdzie jesteś?
Upiłam się i jakoś wytrzymuję tę muzykę.
Spróbuj. Popijała tequilę. Ma taki ostry smak.
- Co ty robisz, do cholery? - Nie udawaj, że jesteś w szoku.
A ty nie udawaj, że chodziło o małostkową zazdrość.
Miałabyś gdzieś tę zdzirę, gdybyś nie chciała uwagi!
Uwagi? Kto miałby zwracać na mnie uwagę,
skoro od 120 lat siedzisz mi na karku?
- Psuję ci zabawę? - "Nie oddalaj się!" "Zwolnij".
To już nie jest XIX wiek, nie potrzebuję twojej ochrony.
Ja się tu odnajduję, ty nie, Mary Lou.
Doskonale.
Rób, co chcesz.
Ja idę dokończyć to, po co tu przyszłyśmy.
Które to?
Znalazłam je w twoich szamańskich ustnych tradycjach.
Boże.
Bonnie.
Jesteś najbardziej przerażającą osobą, jaką znam.
- Spokojnie stary. - Gdzie ja jestem?
- Jedziesz do Mystic Falls. - W Virginii?
- Jak się tu dostałem? - Pogadamy o tym w drodze.
Uśmiech dla mamusi.
Jasne.
- Krew. Potrzebuję krwi. - Tak myślałam.
Albo jest głodny po trawce,
albo to efekt uboczny zmartwychwstania.
Mnie nie pytaj. Nie wiem, czemu on w ogóle żyje.
Jeśli jedyną konsekwencją będzie głód, to naprawdę nam się udało.
- Na pewno chcesz to zrobić Jo? - Teraz albo nigdy, Damon.
Bez urazy, Ric, ale pytałem Bonnie.
Jesteście beznadziejni.
Przecież nie odmówię.
Damon, leć po dziewczynę.
A ja ożywię jego pannę.
- Sztuczka, czy psikus? - Mam dość sztuczek na dziś.
Dziewczęta nie odzywają się, od czasu gdy wyszły.
Kim jest Julian?
Skąd znasz to imię?
Słyszałem wiele imion, odkąd tu mieszkam. Ale nie Julian.
To coś nowego.
Czyli rodzina nie mówi o nim, z jakiegoś powodu.
Nonsens.
Nikt, kto znał Juliana, nie powiedziałby o nim złego słowa. Był święty.
Był miłością mojego życia.
Był?
Czy jest?
Damon znalazł Oscara.
- Zejdź mi z drogi. - To koniec.
Doskonała wiadomość.
Gdzie Nora?
Nie wiem.
Pokłóciłyśmy się.
Przykro mi.
Nie chcę litości.
Nie proponuję jej.
Tak wyglądają związki w tych czasach?
Każdy wystawia się na pokaz, jak na bazarze?
Bo cholerna Nora chętnie zabierze się za oglądanie.
W dzisiejszych czasach mamy wspaniały wynalazek: terapię.
Jak sądzisz, ile ja mam lat?
Nie mogę sobie wyobrazić nic głupszego, niż gadanie o emocjach.
Nie zatrzymam Nory za pomocą słów.
A spotkanie z moją pierwszą miłością
nie sprawi, że zniknie.
Caroline uważa, że sama obecność Valerie zniszczy nasz związek.
Gdyby umiała czytać w moich myślach, zrozumiałaby,
że jedyne, co stoi pomiędzy mną i moją dziewczyną,
to cholerne zaklęcie.
Które możesz zdjąć.
Spokojnie. Mam cię.
Możesz zwolnić?
Lily nie może czekać.
Przekonałem się nie raz. Masz, to pomaga.
- Muszę więcej. - Najpierw ustalimy wersję.
Spotkaliśmy się w Myrtle Beach. Nawaliliśmy się, do padnięcia.
- W życiu nie byłem w Myrtle Beach. - Daleko sięga ta amnezja?
Daj jeszcze trochę.
- Chociaż kropelkę. - Więcej nie mam.
W takim razie zatrzymaj się!
Dopiero, gdy dobrze odpowiesz.
Siedziałeś w Myrtle Beach, gdzie za ostro się bawiłeś,
czy wolisz mieć...
Cholera.
Nie strzelaj do jedynej osoby, która może rozwiązać sprawę, detektywie pacanie.
- Co się stało? - Oscar ma odlot po kwasie.
- Uciekł do lasu, tropię go. - Jest Halloween.
Przez miasto będzie przejeżdżać autobus turystyczny co 30 minut.
Super. Przynajmniej wiem, dokąd idzie.
Jadę z tobą.
Donovan, masz odznakę, ale nadal jesteś człowiekiem.
Nie popełnij samobójstwa heretykiem.
- Co cię to obchodzi? - Daj mi spokój.
Jeszcze twoja śmierć mi potrzebna na długiej liście rzeczy, które zawaliłem.
Mary Lou?
Nie możesz mnie unikać...
Zdejmij zaklęcie z Caroline albo twoja dziewczyna zginie.
Widzisz, jakie to proste?
Dzięki. Skomplikuję sprawę.
Zostaw ją.
Zdejmij zaklęcie albo cierp dalej.
Udało się?
To było o wiele przyjemniejsze, niż myślałam.
Są pytania, nim ruszymy do ostatniego punktu na trasie?
Tak. Kiedy zacznie być strasznie?
Nie prowadzę pijanych rajdów po nawiedzonych stodołach.
Jeśli chcecie być straszeni przez nastolatki w kostiumach,
polecam Grove Hill.
Oscar. Dość. Co się z tobą stało?
Oscar,
przestajesz być sobą, gdy polujesz, przecież wiesz.
Przypomnij sobie, jak żyjemy. Wszystko z umiarem!
Rozumiem.
Twoi ukochani synowie nie wiedzą, kiedy przestać.
Polecam dobry detoks i jakąś terapię.
Twoja kolej.
Gdzie u diabła jest Elena?
- Gdzie oni są? - Nieważne.
Oczywiście, że ważne. Chcieli cię skrzywdzić.
Znajdę ich, urwę łby i rozbiję jak dwa obrzydliwe melony.
Czemu się uśmiechasz?
Nic nie poradzę.
Jesteś urocza.
Przepraszam.
Miałaś rację.
Nie, to ja przepraszam.
Byłyśmy tak długo same, odrzucone, skrzywdzone, uwięzione.
Zapomniałam, że światem można się cieszyć, a nie bać się go.
Pomóż mi, to sobie przypomnę.
Wracajmy do Mystic Falls.
Tam spędziłyśmy całe życie.
Ta noc jest nasza.
- Nie, czekaj. Jeszcze nie. - Dlaczego? O to chodziło.
Musisz wiedzieć, że nie jestem beznadziejną, zazdrosną laską. Jasne?
Gdy dostaję to, czego bardzo chciałam,
czasami wpadam w obsesję.
Za dużo myślisz. Wiem.
I za dużo mówię, czasami.
Ale boję się, że tylko ja myślę, o niektórych rzeczach.
Nie mówię o Valerie, bo w ogóle o niej nie myślę.
Myślę o tobie.
Przez ostatnie pięć lat przeżyliśmy tak dużo,
że innym nie starczyłoby życia.
Tutaj nie wolno wchodzić!
Jesteś heretyczką.
Tak. Nie rób nic głupiego.
Na cmentarzu wyląduje autobus pełen turystów, bo
nie zrobiłem nic głupiego.
Mnie grozi wyrzucenie z rodziny.
Zrobiłam coś wyjątkowo głupiego.
Napijesz się ze mną?
Jeśli nie znikniesz, zanim policzę do trzech, strzelam.
Jeden,
dwa.
Pilnuj lepiej turystów.
- Nie ma za co. - Bo zemdleję z wdzięczności.
Wydawało mi się to oczywiste, że chciałam być sama.
A może planujesz ucieczkę?
Kwestia czasu. Oscar wytrzeźwieje i powie, że chciałaś go zabić.
- Ale kiepsko ci to wyszło. - Czego chcesz, Enzo?
Droga, niezbyt niewinna Valerie, powiedz mi,
jak powstrzymamy Juliana przed powrotem do Lily?
Poprosiłam Beau, żeby zdjął zaklęcie ukrywające z trumny Eleny.
Znajdziesz ją w ruinach starego dworu Salvatore.
Sprytnie.
- Dziękuję za uznanie. - Wracam do Mystic Falls.
Spytam rodzinę, czy to rozważą.
To nie była prośba.
Ci ludzie nie zasłużyli na taką śmierć z ręki twojego mutanta.
Stefan udaje bohatera przed heretykami,
a ja obawiam się, że nie wcisnę do rozkładu zajęć pogrzebu Matta.
Chcesz pilnować porządku?
Damon, nie upilnowałeś zwykłej trumny.
Zdajesz sobie sprawę, że ta głęboka chęć,
by zatrzymać przy sobie Elenę,
ten chłopięcy upór, żeby ją zatrzymać, jest dla niej niebezpieczny?
Po wszystkim, co przeszedłeś, szkoda by było ją stracić,
bo za bardzo boisz się odkryć, kim jesteś bez niej.
Jeśli nie boisz się wracać do Mystic Falls, proszę bardzo.
Jeszcze jedno.
Kochana Eleno.
Tak, dobrze słyszałaś.
Piekło zamarzło. A ja to wszystko zapisuję.
Co prawda wypiłem właśnie pół butelki mojego Chateau Cheval Blanc.
Czekałem 65 lat, żeby je otworzyć.
Kiedyś siedziałem w piwnicy z winami i wmawiałem sobie,
że słyszę, jak dojrzewają.
Taniny się wydzielają, fermentują.
Ale cała uroda tego procesu nie sprawiła, że czas szybciej płynął.
Butelka leżała na półce i mnie dręczyła,
a ja czekałem na Katherine.
Czas stał w miejscu.
Wreszcie przekonałem sam siebie, że żaden łyk wina
nie może smakować tak dobrze, jak mi się wydaje.
Schowałem butelkę i odszedłem.
Dlatego piję tylko bourbona.
Nie wiem, kim jestem bez ciebie.
Ale wiem, że dopóki będę z tobą,
czas będzie stał w miejscu.
Kim jest Damon Salvatore bez Eleny Gilbert?
Samolubnym przyjacielem?
Zazdrosnym bratem?
Okropnym synem?
A może jeśli mi się poszczęści, stanę się ciebie wart.
Mogą nas dzielić tysiące kilometrów albo setki lat,
ale zawsze będziesz ze mną.
Moje serce będzie tutaj, w twojej trumnie.
Do czasu, aż do mnie wrócisz. j trumnie.