Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Lek na wampiryzm.
Weźmiesz ten lek, Eleno,
a ja wezmę go z tobą.
To nie działa.
Zadziałało.
Najmniejsza szansa na idealne życie
z tobą jest nieskończenie lepsza niż
nieśmiertelne bez ciebie.
Zrobiłam listę rzeczy, które zrobiłam, odkąd się w tobie zakochałam.
Bo jesteś maniaczką kontroli, która straciła kontrolę.
Tym właśnie jest zakochanie się w kimś.
Kontrola to wszystko co mam i nie sądzę, że mogę z tego zrezygnować.
Bonnie!
Przed rokiem 1900 Lily wpadła na grupę czarownic, które zostały
wyrzucone z sabatu Gemini.
Wampiry z mocą czarownic.
Nie można pozwolić im uciec.
Najwyższy czas, abyśmy się stąd wynieśli.
Witamy na ślubie Alarica Salzmana i Josette Laughlin.
O Boże.
Tęskniliście?
Co robisz?
Czekam na ciebie.
W miejscu, w którym po raz pierwszy się spotkaliśmy?
Jestem w nastroju na symbolikę.
Jest źle, prawda?
Jesteś mi winna taniec, panno Gilbert.
Damon, po prostu mi powiedz.
Jak bardzo jest źle?
Zatańcz ze mną, Elena.
Elena!
Dalej, Elena. Obudź się.
Elena.
O Boże.
Niech mi ktoś pomoże.
Kai!
Masz. Pij.
Nie.
Stefan. Stefan!
Nie budzi się.
O mój Boże.
Nie budzi się. Nie rozumiem.
Zabierz ją do szpitala.
Tak.
Jest człowiekiem. Co, jeśli...
To nic osobistego, ale chodzi o sprawy rodzinne.
Niech zgadnę? Wymiar więzienny?
Nie możesz mnie zabić, bo wszyscy też zginiecie, prawda?
Przykro mi z powodu bliźniaków.
Nie chcę rywalizować o przywództwo
z kolejnym pokoleniem.
Widzisz...
Gdy twoja rodzina postanawia,
że jesteś tylko niereformowalnym śmieciem,
wtedy cóż...
Najlepiej chyba udowodnić im, że mają rację.
To powinno wystarczyć.
Nie!
Dajesz mi fory. No dalej.
To miała być wyjątkowa chwila.
Nie dam rady.
Nie rób tego.
Nie poddawaj się.
Czemu nie?
Nie mam już, o co walczyć.
Damon!
Ach. Bonnie Bennett.
Nawet nie wiesz, jak dobrze słyszeć twój głos.
Damon, Kai się uwolnił.
Wiem. Ale nic ci nie jest.
Bałem się, że Kai cię dopadł.
Dopadł, ale przeżyłam nie wiadomo dlaczego.
Tylko upuścił mi krwi.
To nie wszystko.
Pojawił się na ślubie.
Jo nie żyje. Zabił ją.
O mój Boże.
Elena nadal jest nieprzytomna.
Lekarze wciąż powtarzają,
że nic jej nie jest z medycznego punktu widzenia.
Nie wiem, co robić, Bon.
Zostań tam, dobrze? Już jadę.
Wstaliście. Dobrze.
Przepraszam za niestosowność, ale byliście nieprzytomni,
gdy wyciągałem was ze ślubnego zgiełku.
Dokąd jedziemy? Elena!
Elena jest w szpitalu z Damonem.
Kai nie żyje,
a z nim polegną wszyscy członkowie sabatu.
Zabrałem was oboje,
bo jest większy problem.
Większy problem?
Valerie, Malcolm?
Wsiadaj, proszę.
1702 droga nr 12.
To tu, prawda?
Dokładnie odczytałam mapę.
Powiedział, że tu będą.
Pewnie przerażeni.
O kim mówisz?
Moich przyjaciołach.
Kai ich sprowadził, gdy uwolnił się z więzienia.
Są tu gdzieś.
Okłamał cię. Nikogo tu nie ma.
Dogadałaś się z socjopatą,
a teraz wiele osób nie żyje.
Marnujesz czas!
Gdzie jest moja córka?
Liv!
Och, Tyler!
Boże. Nie.
To się nie dzieje naprawdę.
Boże.
Co się ze mną dzieje?
Kai nie żyje, Liv.
Słyszałam krzyki.
Twój tata i sabat są w środku.
Umierają, czyli...
Nie.
Kocham cię, Liv.
Musisz o tym wiedzieć,
jeśli to ma być nasz koniec.
Nie umrzesz, nie po tym wszystkim.
Nie umrzesz, Tyler.
Jest pełnia.
Gdy się przemienisz, uleczysz się.
Musisz to zrobić.
Nie. Nie wyzwolę klątwy.
Kiedyś powiedziałeś, że dałam ci drugą szansę,
a ty obiecałeś, że jej nie zmarnujesz.
Kocham cię.
Pozwól mi to dla siebie zrobić.
Nie zmarnuj tego.
Kocham cię.
Nie!
Dalej, odbierz.
Odbierz do cholery.
Ty?
Matt, słuchaj.
Musisz powiedzieć wszystkim...
- Ty, co jest? - Wyzwoliłem klątwę.
Nie.
Uprzedź wampiry, by się nie zbliżali.
Nie wiem, czy będę mógł się kontrolować.
A moje ugryzienie zabije ich.
Niech zgadnę. Tu też ich nie ma.
Jesteś tu, by ze mnie drwić?
Nie. Jestem tu, by umieścić cię w celi, gdzie twoje miejsce.
Czy wyglądam na rozpruwacza, Stefan?
Powtarzam, że nadzieja
na ponowne spotkanie z rodziną
pomaga panować nad moimi żądzami.
Możesz przestać nazywać ich rodziną?
To grupa losowych osób,
które przemieniłaś.
Spędziliśmy ze sobą półtora wieku.
Jesteśmy wobec siebie lojalni.
Nasza relacja jest głębsza
niż jakakolwiek inna.
Jak inaczej mam ich nazywać?
Albo pójdziesz ze mną w tej chwili,
albo zniknij z mojego życia.
Rozumiesz mnie? Swojego syna.
Przykro mi.
Malcolm, gdzie jesteś, kochany?
Co Kai od ciebie dostał?
Myślałam, że odchodzisz.
Powiedz, co mu dałaś
w zamian za swoją rodzinę.
Swoją krew.
Za bycie odmieńcem, tato.
Zła pora?
Ekstra, nie?
Przemieniłem się w jednego z heretyków Lily.
To niesamowite.
Mogę czerpać magię ze swojego wampiryzmu
i przemieniać ją na więcej magii.
Ktoś chyba ma zły dzień.
Zły piesek.
Masz. Powiedz to.
Nie, nie zrobię tego.
Dobra, powiem.
Tu spoczywa Elena Gilbert.
Fajna dziewczyna i niesamowita przyjaciółka.
Fajnie, że choć jedno z nas to śmieszy.
Musi mnie to bawić, Matt,
bo alternatywa...
Alternatywą byłoby pożegnanie się,
a ja...
Nie jestem na to gotowa.
Bonnie, chodź. Musimy jechać do szpitala.
Co się stało?
Co to jest?
OBEJRZYJ MNIE
Znalazłam to w kuchni.
Podróżowanie w czasie uwiecznione na filmie.
No proszę.
Zauważyłaś karteczkę!
Wiadomość ulegnie samozniszczeniu
za dziesięć sekund.
Żartowałem.
Pewnie nie wiesz czemu wciąż żyjesz,
zamiast wykrwawić się
bolesna kropelka po kropelce.
Zasłużyłaś na to.
Zostawiłaś mnie w 1903,
co mi się nie podobało.
Zapomniałaś o kanadyjskiej skale
wypełnionej krwią Bennettów.
Choć się wydostałem,
chcę, byś cierpiała ponownie,
jeśli mogę tak rzec,
na nowe, inspirujące sposoby.
Co to?
Oglądaj dalej.
TY JEST WILKOŁAKIEM KAI JEST WAMPIREM
Co się ze mną dzieje?
Chyba nie głaskałeś
kudłatej czteronożnej maszyny do zabijania wampirów, co?
Jak to uleczyć?
Lek z Nowego Orleanu.
Zdobędę go dla ciebie.
Powiedz, co zrobiłeś Elenie.
Nie mogę tego zrobić.
Jedyne, czego nie możesz zrobić,
to teraz ze mną zadzierać.
Jestem teraz w niestabilnym stanie.
Zacznę urywać głowy osobom,
których nie lubię, zaczynając od ciebie,
jeśli ona się nie wybudzi.
Więc co zrobiłeś mojej dziewczynie?
Jakoś się nie boję,
gdy widzę cztery zamazane wersje ciebie.
Ulecz ją! Wiem, że to zaklęcie.
Nic jej nie dolega.
I tak pozostanie, dopóki się nie obudzi.
Młoda, piękna, ludzka Elena Gilbert
pozostanie taka na wieczność.
Tak więc, Bonster,
połączyłem życie Eleny z twoim.
Tak długo, jak będziesz żyć,
Elena pozostanie w śpiączce.
Boże.
Powiedz, że tego nie zrobiłeś.
Zrobiłem.
Ach i nie szukaj jakiegoś,
czarodziejskiego sposobu, by to obejść,
bo jako niezwykle potężny przywódca Sabatu Bliźniąt
zaplanowałem to tak, że gdy spróbujesz jakichś sztuczek,
obie z Eleną umrzecie natychmiast.
Chcę powiedzieć, że twoja zdrada mnie zabolała,
więc to wszystko twoja wina, Bon.
Musisz uciec z miasta, Bon.
Nie pozwolę, by Kai wygrał.
Damonowi zależy tylko na Elenie.
On cię zabije.
Musisz stąd uciekać.
Pomyśl o tym.
Każdego dnia, gdy będziesz się budzić bez Eleny,
będziesz pragnął zabić Bonnie.
Mógłbyś mieć to z głowy
i zabić ją od razu,
ale wtedy Elena nigdy już się do ciebie nie odezwie.
Poczekaj. Ja...
Potrzebuję chwili.
To ty chciałaś wybrać się na wycieczkę w góry,
by się ze mną pożegnać.
To nie pożegnanie, Stefan.
To na tej wycieczce powiedziałam ci,
że nie chcę być wampirem.
Pomyślałam, że to miejsce się nada.
Bo znów jesteś słabym człowiekiem?
Wiedziałeś, że nie chcę być wampirem,
zanim jeszcze wyruszyliśmy w te góry.
Chciałeś, bym to powiedziała na głos.
Cóż, na wiele się to nie zdało.
Staram się powiedzieć,
że znałeś mnie lepiej niż inni.
Zawsze tak było,
dlatego wiesz, jak trudne
jest dla mnie...
znaleźć słowa pożegnania.
Nie rób tego.
Nie jestem gotów. Nie teraz. Nigdy.
- Gdzie Damon? - Bonnie namierzyła Kaia.
Poszedł wybić mu z głowy to zaklęcie.
Cała ta sprawa z Eleną...
Jeśli nie będą w stanie zdjąć zaklęcia,
dasz sobie radę?
- A ty? - Oczywiście, że nie.
Ale gdy się obudzi, wciąż będzie moją przyjaciółką
po tym, jak Bonnie przeżyje długie i szczęśliwe życie.
Ale wy... byliście bratnimi duszami,
więc chcę się upewnić, że sobie poradzisz.
Elena niekoniecznie pojawiła się
w moim życiu, by zostać moją bratnią duszą.
Była nią.
Kochaliśmy się,
ale była też jedyną osobą,
która wierzyła, że mój brat
jest wart miłości.
Przypomniała mi,
że też w to wierzyłem.
A jej wiara w niego
zbliżyła mnie i jego z powrotem.
Tak. Kochałem ją,
bardziej, niż myślałem, że kiedykolwiek kogoś pokocham,
ale koniec końców
potrzebowałem bardziej jego niż jej.
To dlatego
chcesz trzymać się ode mnie z daleka?
Bo myślisz, że nie ruszyłem do przodu?
Nie. Stefan, Ja...
Wiem, że to brzmi, jakbym wymyślała milion wymówek,
ale ty i ja...
Nie mogę teraz tego zrobić. Przykro mi.
Halo!
Ktoś jeszcze żyje?
Kto jeszcze żyje, niech podniesie rękę.
Potrzebuję krwi.
Potrzebujesz czegoś więcej.
Może jakiejś maści.
Obrzydliwa ta rana.
Twoi przyjaciele myślą, że jesteś zabawna?
Może jakbyś była zabawna,
opowiadała dobre żarty,
które wszystkich rozśmieszają,
wtedy daliby ci pożyć
w miejsce Eleny.
Masz rację. Chory humor to twoja specjalność.
Jestem tylko tą od magii.
Cofnij zaklęcie, Kai!
Nie mogę.
To się już nie odstanie.
Znowu!
Nie mogę cofnąć zaklęcia, Bonnie.
Moja śmierć je utrwaliła.
Dobrze. Poczekam,
aż zabije cię ugryzienie wilkołaka.
Wiesz, co jest zabawne?
Nie wiedziałem, że wilkołaki istnieją,
dopóki jeden z nich mnie nie ugryzł.
Chodzi o to, Bon,
że jedynym sposobem, by człowiek zmienił się w wilka
jest magia, więc
technicznie rzecz biorąc, jad także jest magią.
Więc po prostu ją wyssałem.
Nie.
Zatańcz ze mną.
To miała być nasza wielka noc.
Powiedz mi, Damon.
Widzę to na twojej twarzy.
Jak bardzo jest źle?
Kai połączył twoje życie z życiem Bonnie.
Nie obudzisz się, dopóki ona żyje.
Co?
Wygrał, Elena.
Co zrobisz?
Damon.
Damon?
- Bonnie. - Damon.
Hej.
Głupi jesteś?
Daję ci umierającą Bonnie Bennett
na srebrnej tacy.
Hop i masz z głowy.
Damon.
W porządku.
Damon.
Może przetłumaczę. Zaraz wykituje.
Damon.
Nie musisz jej pomagać.
Możesz po prostu odejść.
Umrze przez zapadnięte płuco,
umyjesz od tego ręce
i wraz z Eleną wrócicie
do swego wymarzonego życia.
Tak czy owak, lepiej się pośpiesz.
Przepraszam, Bonnie.
Tyle? Zostawił cię?
Chodziło o to,
by się pomęczył przez chwilę.
Mógł chociaż rzucić monetą.
Orzełek - wybierze ciebie, reszka...
A więc orzełek.
Sądziłaś, że cię zostawię?
Nie ma takiej opcji.
Nie skończyłem wymyślać twoich ksywek.
Chodź.
Dobra, zróbmy to. Wy pierwsze.
To proste, Bon.
Weź ją za rękę...
Zamknij oczy...
i wpuść do swojego umysłu.
Serio robimy piżama party?
Pośpiesz się i wskakuj.
Mogę ją ponownie zobaczyć.
Powinnaś mieć lepsze pożegnanie.
Och, Care. Chodź tu.
Opiekuj się wszystkimi w czasie mojej nieobecności, dobrze?
Dobrze.
Obiecuję.
Obiecajcie mi coś.
Spisujecie, co będziecie robić.
Każde zauroczenie, każde zakochanie.
Gdy założycie rodzinę
i gdy będziecie fantazjować o zabiciu Damona.
Zapiszcie to, bym,
gdy się obudzę,
mogła przeczytać o życiu moich przyjaciółek
i poczuć się, jakbym tam była.
Tak mi przykro, Elena.
Tak bardzo przykro.
To nie twoja wina.
Hej.
Obie dostaniemy to, czego chcemy.
Nie możemy tylko mieć tego w tym samym czasie.
Hej.
Bonnie Bennett,
całe życie poświęcasz się dla mnie.
Teraz moja kolej, by się odwdzięczyć.
Mam tylko jeszcze jedną prośbę.
- Dobrze. - Dobrze.
Zrobisz to dla mnie ostatni raz?
Zrobiłem to. Zadowolona?
Bardzo.
Teraz twoja kolej.
Więc jestem policjantem?
Mam nadzieję, że nim zostaniesz, Matt.
W naszym szalonym życiu
zawsze byłeś niezmienny.
Ludzki, lojalny
i dobry.
Mam nadzieję, że spędzisz życie,
walcząc za ludzi, takich jak ty.
Możliwe, że nigdy się już nie spotkamy.
Matt.
Spójrz na wszystko, co przeżyliśmy.
Mamy jeszcze szansę.
Pewnie myślisz, że ból nigdy nie ustanie,
ale to nieprawda.
Jednak najpierw musisz go wpuścić.
Nie możesz go zwalczać.
Jest silniejszy od ciebie.
Musisz się w nim zanurzyć,
ale w końcu zaczniesz wypływać.
Każdy oddech, o który będziesz walczyć,
uczyni cię silniejszym.
Obiecuję, że go pokonasz.
Alaric.
Jeremy.
Chciałem być tu szybciej.
Chciałem dotrzeć na ślub.
Dobrze, że cię nie było.
Dotarłeś!
Odwołali trzy loty.
Szybciej doszedłbym na piechotę.
Szło mi tak dobrze.
Przepraszam.
Chciałam udawać silniejszą dla ciebie.
Hej. Gdy się obudzisz,
chcę, byś wiedziała, że spędziłem życie,
robiąc to, do czego zostałem stworzony.
Że byłem szczęśliwy.
Gdzie jesteśmy w twojej wizji?
Nie tutaj. Nie w Mystic Falls.
Musisz się stąd wydostać, Tyler.
Musisz odkryć, co chcesz robić
i kim chcesz być, a potem walczyć o to.
Poradzisz sobie, Tyler.
Jesteś teraz wilkiem.
Zaakceptuj to. Nie walcz z tym.
Pozwól, by to cię wyróżniało.
Dzięki, że wpadłeś na mnie tego dnia na korytarzu.
Myślałam, że nie będę szczęśliwa,
a wtedy... poznałam ciebie.
Zmieniłeś wszystko.
Dosłownie uratowałeś mi życie.
Kocham cię tak bardzo,
że nie mogę się doczekać,
by zobaczyć, jakie nowe życie dla siebie wybrałeś,
gdy spotkamy się za 60 lub 70 lat.
Obiecuję, że nie będzie to liceum.
Po prostu bądź szczęśliwy.
Do zobaczenia.
Do zobaczenia, Elena.
Lorenzo.
Wróciłeś.
Musisz uważać mnie za potwora.
Wszyscy jesteśmy potworami w jakimś stopniu.
Zanim poznałam przyjaciół, moje życie było udręką.
Nawet jako matka i żona,
nie czułam się spełniona.
A gdy poznałam te osoby,
poczułam się częścią czegoś.
Potrafisz to choć trochę zrozumieć?
Potrafię, bo szukałem tego
całe swoje życie.
O co chodzi?
Ten budynek.
Nie było go tu zeszłej nocy.
Kai musiał go zamaskować.
A gdy umarł...
To niemożliwe!
Lorenzo...
To nasza rodzina.
Myślisz, że będzie tu bezpieczna?
Jeśli rozniesie się wieść, że w jej ciele jest lek,
każdy wampir, który go chce,
przyleci tu, by wyważyć te drzwi.
Bonnie zablokuje je zaklęciem.
Mamy zakaz otwierania ich komukolwiek.
To chyba oznacza...
To oznacza, że czas, bym się pożegnał.
Mogłaś mi powiedzieć, co robić.
Wiedziałam, co zrobisz.
Wiedziałaś, że zły i egoistyczny Damon Salvatore
zrezygnuje z miłości swego życia
i ocali jej najlepszą przyjaciółkę?
Wiedziałam, że miłość mojego życia
wybierze swoją przyjaciółkę,
nawet jeśli oznaczałoby to życie beze mnie przez jakiś czas.
Będzie tu strasznie nudno
bez ciebie.
Nie. Bo nie będziesz siedzieć
i czekać na mnie.
Myślałem o przejściu na dietę,
bo wysuszenie sprawia, że czas szybciej płynie.
Nie możesz zamknąć się w sobie.
Musisz żyć swoim życiem,
dobrze się bawić.
Chcę, byś był szczęśliwy.
Co teraz powiesz na ten taniec?
Wczoraj powiedziałaś, że zrobiłaś listę powodów,
dla których miłość do mnie zrujnowała ci życie.
Rozumiem to.
Nie było ci ze mną łatwo...
Ale ja też sporządziłem listę rzeczy,
które zmieniła we mnie twoja miłość.
Byłaś przy mnie, gdy potrzebowałem przyjaciela.
Rozśmieszałaś mnie,
tańczyłaś ze mną.
Powiedziałaś, że odnajdę miłość.
Rozumiem, że potrzebujesz czasu, by wyleczyć rany,
by pożyć beze mnie.
Rozumiem, że muszę na ciebie poczekać
i to zrobię.
Poczekam,
a gdy będziesz na mnie gotowa,
ja też będę.
Jesteś gotowy?
By spędzić kolejne 60 lat bez ciebie?
Kto kiedykolwiek będzie na to gotowy?
Kocham cię, Damonie Salvatore.
Ja też cię kocham.
PAMIĘCI ANDRE PERREAULT 1953 - 2015 ?