Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Lek na wampiryzm.
Weźmiesz lek, Eleno,
a ja wezmę go z tobą.
Nie mogę pozwolić ci na to,
zanim nie pozwolisz wszystkim w twoim życiu,
by cię od tego odwiedli.
- Jestem w ciąży. - Wyjdź za mnie.
Tak.
Jeśli moje życie się rozpadnie,
gdy człowieczeństwo zacznie powracać,
to twoje też.
Próbowałam cię zabić,
a potem kazałam ci je wyłączyć.
Wszystko zepsułam.
Przed rokiem 1900 Lily wpadła na grupę czarownic,
które zostały wyrzucone z sabatu Gemini.
Heretycy to bezwzględne wampiry z mocą czarownic.
Nigdy nie można pozwolić im uciec.
Najwyższy czas, abyśmy się stąd wynieśli.
Zeszłej nocy poszłaś na głęboką wodę.
Jestem w rozsypce.
Nie masz pojęcia, jak wygląda zniszczenie,
ale się dowiesz.
Elena?
Witaj, Bonnie.
Lily. Myślałam, że Stefan zamknął cię w piwnicy.
Tak, ale z więzienia łatwo można uciec.
Wiesz coś o tym.
Czego chcesz?
Czy wciąż muszę się powtarzać?
Jeśli nie wiesz, czego chcę...
Chcesz odzyskać swoją magiczną rodzinę wampirów.
Też się powtórzę, mówiąc, że nie ma takiej opcji.
Jak brzmi to słowo,
które czarownice tak lubią? Luka?
Nawet gdyby istniała luka,
to nie pomogę ci jej znaleźć.
Wyraziłaś się bardzo jasno.
Mnie się to nie udało,
bo chyba sądzisz, że przyszłam po twoją pomoc.
Otóż nie.
Ładne słowa, Bonnie.
Oto kolejne. Giń.
Kiepsko ci idzie uciekanie.
Magia uleciała? To moja wina.
Przytuliłem się do ciebie.
Musiałem ci ją zabrać.
Ale próbuj. Wygląda to uroczo.
Jakbyś miała mini udar.
- Jak... - Sądziłaś,
że możesz siać zamęt
bez żadnych konsekwencji?
No, dobra...
Na czym skończyłyśmy?
Wstajemy. Koniec spania.
Jedziemy po Jo.
- Po Jo? - Tak.
Wszystko w porządku?
Mam nadzieję, skoro za 10 godzin
stanie przed ołtarzem.
Rusz się.
Biją weselne dzwony.
Cholera.
- Nie ma ich. - Co się stało?
Moje kosmicznie drogie buty
do założenia na raz i nigdy więcej,
zaginęły.
Użyć zaklęcia lokalizującego?
W sprawie butów?
- To możliwe? - Sama nie wiem.
Chwila. Muszę rozpracować,
jak to ustrojstwo działa.
Świetnie. Zepsuj je,
bo moja pomięta suknia
odciągnie uwagę od bosych stóp.
Spokojnie.
Nie marnuj całych zapasów paniki.
Zostało jeszcze osiem godzin do ślubu.
Bezalkoholową mimozę?
Raz, to sam sok pomarańczowy,
dwa, nie mogę pić.
Ty wypij.
Będę pić potem,
ale teraz mam ludzką tolerancję,
co wychodzi taniej, ale o wiele mniej zabawnie.
Zdrowie.
Spokojnie.
Telefon Jo.
Dobra.
To nie jest dobre "Dobra".
To brzmi jak "Mamy problem".
Oddzwonimy. Dziękuję.
Danielle ma grypę.
Zdawało mi się, że mówiłaś,
że Danielle ma grypę.
To niemożliwe, bo Danielle
jest koordynatorką tego wesela.
Tak.
Może pracować?
To zależy od tego,
ile wymiocin chcesz mieć na ślubie.
Mówiąc szczerze, dobrze się stało,
bo jak dobra Danielle by nie była,
z pewnością jestem lepsza.
Caroline.
Tęskniłam za tobą.
Też za sobą tęskniłam.
Dziękuję, że mnie przywróciłaś.
Cześć.
Mamy dużo do zrobienia,
a mało czasu.
Elena, napij się.
Nie urwie ci się film.
Bonnie, włącznik znajduje się
po lewej stronie. Z tyłu.
A twoje buty widzę pod kanapą.
Kto zajmuje się chłopakami?
Mam smokingi.
Ja mam obrączki.
A ja przysięgi.
To co teraz?
Za Alarika Saltzmana,
który od jutra będzie
sypiać z jedną kobietą do końca życia.
Tylko z jedną. Nie wolno ci nawet patrzeć.
Dziewczyny nie rzucają się
na profesorów okultyzmu, więc...
Hajtaj się, póki możesz.
Fajniej było,
gdy się kłóciliście.
Wybacz. Dziś pełnia.
Jestem wredniejszy.
A jaką ty masz wymówkę?
O co chodzi?
Ślubne obowiązki.
Dzięki Caroline.
Karma. Słodka karma.
Zajęłam się chłopakami.
Panna młoda i druhna malują się.
Idę naprawić wszystko,
co tam napsuli.
Lokówka.
Widzę ją, Care.
Jestem człowiekiem, nie ślepcem.
Nie rozpadnę się z byle powodu.
Nie jestem jajkiem.
Nie kozacz,
bo gdy się zranisz,
możesz dostać zakażenia
i nawet umrzeć.
Wiesz, co?
Znając moje szczęście,
to całkiem możliwe.
Jak tam w świecie żywych?
Inaczej. Jestem powolniejsza.
Muszę się rozglądać przed przejściem przez ulicę.
- Ale miło jest... - Nie być potworem, takim jak ja,
który wyłącza człowieczeństwo i morduje,
zamiast radzić sobie z żałobą?
Miło nie nosić
pierścienia dziennego.
Przepraszam, Elena.
Chciałam cię zranić, mówiąc,
że nie będziesz z nim szczęśliwa,
bo nie jesteś człowiekiem.
Teraz nim zostałaś.
Mam tylko nadzieję,
że nie tylko z powodu moich słów.
Chciałam być człowiekiem odkąd zostałam wampirem.
Jestem ostatnią osobą, którą powinnaś przepraszać.
Dzięki. Uznałam, że z tobą
pójdzie mi najłatwiej
No tak. Pielgrzymka pokutna.
Gdy zobaczysz Stefana,
to wiedz, że go unikam.
Muszę uporządkować swoje życie.
Zaczynając od przyjaciół.
Stefan nie jest przyjacielem?
Ze Stefanem... to skomplikowane.
Zostawię go sobie na koniec.
Dziś masz spokój.
Jest zajęty Damonem.
A co z Damonem?
Powiedział tylko,
że zażyje ze mną lek.
Damon Salvatore?
Człowiekiem? Ja...
Nie wyobrażam tego sobie.
Coś mi mówi, że on też nie.
"Jasne, Ric, zostanę twoim drużbą,
ale najpierw posiedź z innymi,
by mój brat mógł mnie porwać
w dniu twojego ślubu".
Przecież nie znosisz ślubów.
Jeszcze bardziej nie lubię gierek Stefana.
Zamierzasz mnie wtajemniczyć,
dokąd, do diabła, jedziemy?
Daj spokój. To twoje ostatnie wampirze dni.
Chcę spędzić
trochę czasu z bratem.
Proszę. Jesteśmy.
Pan Rogers nas oczekuje?
Wiesz, że on nie żyje, prawda?
Zaraz do niego dołączysz,
jeśli nie przejdziesz do sedna.
To dom, w którym mieszkałem,
gdy tyle razy próbowałem zacząć od nowa.
Witaj w podmiejskim koszmarze.
Sądzisz, że tego nie przemyślałem?
Sądzę, że myślałeś o życiu z Eleną.
Ale nie pomyślałeś o sąsiadach,
o hipotece.
Lub dzieciach.
Kto wie.
Może za nimi nie przepadasz.
Spokojnie, wyluzuj.
Nie chcę robić zamieszania.
Zawsze je robisz.
Obiecałem Lily odwiedziny.
Kompleks Edypa?
Zresztą, nieważne.
Chwila, mała wiedźmo.
Jeśli sądzisz, że wpuszczę ciebie,
niszczyciela, do drugiego niszczyciela
w dniu ślubu Jo, to coś ci się pomyliło.
Jest samotna i głodna.
Nie zje tego.
Nie chcę jej nakarmić.
Chcę, by zachowała przytomność umysłu.
Są na nim melodie
ze znanych jej czasów.
Pomyślałem, że się ucieszy.
Jeśli nie jesteś potworem,
to jej to przekaż.
Chcę odzyskać rodzinę.
Tylko tego chciałam.
By moja rodzina była przy mnie, gdzie jej miejsce.
Co?
Nawijała o swojej rodzinie,
a gdy się zbliżyłam,
zaatakowała mnie jak zwierzę.
Wygląda na to, że osiągnęła fazę szaleństwa z wysuszenia.
Myślisz, że to z powodu wysuszenia?
Trudno opisać, jakie to straszne.
Twój umysł zaczyna płatać ci figle.
Zaczynasz widzieć różne rzeczy.
Co się dzieje po fazie szaleństwa?
Stefan ma plan,
by przywrócić ją na właściwy tor.
Plan zakłada wypuszczenie jej?
Jeśli uważa, że ona zapomni o swojej rodzinie...
Musi.
Przecież zniszczyłaś ascendent.
A jeśli istnieje luka?
Boję się, ale sądzę, że powinnam już zakładać suknię.
Coś jest nie tak.
Nie chodzi o sukienkę, prawda?
Rozmawiałyśmy o tym,
że w piwnicy siedzi wysychająca wampirzyca.
Całkiem blisko as.
Zrobiła coś z sukienką?
Sukience nic się nie stało. Mam paranoję.
Zajechał pojazd. Kto wsiada?
Caroline, trochę mi grożąc,
kazała odebrać kwiaty.
Mogę to schrzanić.
Ja pojadę!
- Dzięki. - Jasne.
Nie tam. Tam.
Trochę wyżej.
To nie jest trochę.
Nie radzę sobie z kwiatami?
Myślałem, że o tym wiesz.
Caroline, dlaczego tu jestem?
Próbowałam cię zabić.
Wyłączyłam człowieczeństwo, ale próbowałam,
a jesteś moim przyjacielem, więc przepraszam.
Zabawne.
Rozstaliśmy się dawno temu,
ale torturowanie przez byłą i jej nowego chłopaka
- nigdy nie wpływa dobrze na ego. - To nie mój chłopak.
Kimkolwiek jest. Nie nadążam.
Nigdy nie zrobiłabym czegoś takiego, gdyby nie...
W porządku, Care.
A jeśli chcesz mi to wynagrodzić, to pozwól mi stąd spadać.
Nieźle kombinujesz.
Gdybym ja brała ślub
przy takim ołtarzu,
rozwiodłabym się w tydzień.
Dalej, Lockwood.
Kolejny rząd.
Powinnaś zrobić to sama.
Liv, co tu robisz?
Wiesz, że Jo jest moją siostrą.
Ekstra, kolejne przeprosiny.
Pomocne mogą być drinki. Te mocne.
Dobrze wyglądasz.
Dziękuję.
- Co tam? - Dobrze.
Wciąż leczysz ten uraz?
Jaki?
Uraz głowy, przez który, mówisz monosylabami jak głupek.
To trudne słowo jak na kogoś,
kto rzucił studia.
Przepraszam. Miałam zostać w Whitmore
po tym, jak mój chłopak powiedział mi,
że nie chce mnie widzieć?
Ty jesteś zła na mnie?
Straciłam brata i chłopaka
w tym samym tygodniu.
Zamiast przyjść do mnie, próbowałaś się zabić.
- Cierpiałam. - To cię nie usprawiedliwia.
Ty uczysz mnie kontrolowania swoich uczuć?
Wiesz, co?
Poczekam na zewnątrz.
Zanosi się na zjazd sabatu.
Elena mówi, że ona wysycha
i dlatego wariuje, ale...
Tak.
Niedawno zabiła dwoje ludzi,
a wtedy nie wysychała.
To brzmi głupio,
ale miewam koszmary.
Z nią i Kaiem.
Patrz.
Co to?
Gdy Bonnie Bennett ma przeczucie,
nie wolno go ignorować.
Co powinniśmy zrobić?
Wiem, czego nie robić.
Nie zostawimy jej w rękach dwóch osób, którym nie ufamy.
Miło.
Drewno brazylijskie,
otwarta przestrzeń,
nowoczesna kuchnia.
Co za padlinę tu gotujesz?
Ponieważ
będziesz musiał jeść jak człowiek,
chciałem dać ci przedsmak tego, jak będzie wyglądać twój obiad.
Nie gotujesz, Elena też nie.
Kto zresztą ma na to czas, gdy jest praca i dzieci?
Mielony stek. Wcinaj, Damon.
Będziesz potrzebować na to energii.
A co to?
Reszta twojego życia.
Robota papierkowa? To twój as w rękawie?
Mam pytanie.
Kiedy ostatnio wypełniałeś formularze?
PIT-y, ubezpieczenie, prawo jazdy?
Każdy idiota to umie.
Myślisz, że sprawi mi to problem?
Jeśli trafisz na kretyna,
którego nie będziesz mógł zabić, ani zaczarować.
Wtedy wrócę do domu
i wyciągnę piwko z mojej
prześlicznej lodówki.
Na którą nie będzie cię stać,
o ile nie znajdziesz pracy.
A jak liczysz na kasę
ode mnie, to się mylisz.
To niezbyt braterskie zachowanie.
Przeciwnie. Nie będę wiedział, gdzie mieszkasz.
Będziesz miał w żyłach lek. Gdybym wiedział,
gdzie jesteś,
ktoś mógłby mnie wykorzystać,
by wyssać z ciebie lek,
przemieniając cię w 172-letnie zwłoki.
Nie pomyślałeś o tym?
W końcu wieść się rozniesie,
a ty i Elena będziecie musieli wyjechać.
Odizolujesz się.
Żadnych przyjaciół i rodziny.
Tak będzie wyglądać twoje życie.
To będzie twoje piekło.
Tu się mylisz, bracie.
To nie będzie moje życie.
To będzie moje życie.
Elena jasno powiedziała, o czym marzy.
To nie jest Tribeca.
W N. Jorku jest tłoczno.
Mieszkanie znajduje się nad barem, którego będę właścicielem,
w pobliżu uniwersytetu medycznego.
Na północnym zachodzie.
Nie powiem, gdzie,
bo mówiłeś,
że nie chcesz wiedzieć.
Obejrzę pięterko.
Piję trzeci kieliszek, więc mów powoli.
Oboje martwiliśmy się,
że tego nie przemyślał.
Jednak przemyślał.
To Damon. Nie zrobił tego.
Jest gotów do tego.
Zaplanował wasze idealne życie.
Chcę z nim spędzić życie, wierz mi,
ale życie nie jest idealne.
Masz jeszcze kilka godzin,
więc ponaciskaj go, by to zrozumiał.
Pamiętasz, gdy mówiłaś o wolnym tempie?
Pamiętam.
Zanim powiedziałam byłemu,
jak przekonać obecnego chłopaka,
by porzucił nadzieję na nasz związek.
A jeśli popełniłam ogromny błąd, zażywając lek?
Jedyny błąd
to wypicie tego ostatniego kieliszka.
Zrobię kawę,
zanim drążąc temat dokopiesz się do Chin.
Dobrze.
Jo?
Wszystko w porządku?
Lekarz ma już wyniki.
Dzieciom nic nie grozi. Tobie też nie.
Uważa, że to tylko...
Ostry atak paniki.
Ze stresu, ciąży
i braku jedzenia.
Czy będziesz
wspaniałą druhną
i zachowasz ten żenujący incydent dla siebie?
Nie chcę martwić Rica.
Oczywiście.
Nie może wiedzieć, że ci powiedziałam.
Chcę ją zobaczyć.
- Nie przed ślubem. - Elena!
Jeśli gdzieś na Ziemi trzeba być przesądnym,
to w Mystic Falls.
Co się stało?
Lekarza uważają, że miała atak paniki.
Bo nie chce za mnie wyjść? Wspaniale.
Nie, bo to dzień jej ślubu,
a w jej macicy rosną dwie istoty
i nie może skorzystać ze znieczulaczy, jak ty, Panie Bimbrownia.
Przepraszam. Widziałam, jak upada
i odruchowo chciałam podbiec do niej,
ale nie mogłam.
Uderzyła się w głowę
i chciałam jej dać wampirzej krwi,
ale nie mogłam.
Naszły cię wątpliwości?
Nie, bo potem pomyślałam:
"Co by zrobił człowiek?"
Zadzwoniłam po pogotowie,
a następnie pozwoliłam lekarzom działać,
przez co poczułam dziwną siłę.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
O czym?
Jak to wspaniale być znowu człowiekiem.
Na początku martwiłam się,
że moje zmysły będą przytępione, ale jest na odwrót.
Znów czuję się...
połączona ze światem.
Czuję...
Że żyjesz?
Tak.
Bo twoje życie znowu ma cel.
Kiedyś się skończy,
a to...
najwspanialsze uczucie na świecie.
Przyrządziłam wam drinki
z odrobiną tequili.
Mnóstwem tequili.
A ty zostałeś sam.
- Coś narobił? - Nic nie zrobiłem.
Powiedział ze złością.
Nic się nie zmieniło.
Weszła tutaj
w ślicznej kiecce,
więc mam zapomnieć, jak się zachowała?
Macie porozmawiać jak dorośli
i rozwiązać wasze problemy.
Nie znasz ich.
Ale znam twoje.
Wytrzymałeś tylko dwa tygodnie
w akademii policyjnej
i nie masz celu w życiu.
Gdy byliście razem,
przynajmniej się starałeś, Tyler.
Chcesz dawać mi rady
po tym całym zamieszaniu ze Stefanem?
Najpierw uporządkuj swoje życie.
Sam pomartwię się o własne.
Doceniam twoje starania,
ale chyba czas zakończyć
wycieczkę "Twoje życie".
- Masz adres? - Tak. Smokingi są w samochodzie.
Możemy jechać.
Jeszcze jedno.
Co teraz?
Wykład z prania,
wymiany oleju czy higieny osobistej?
- Z zerwań. - To znaczy?
Pewnie o tym nie myślałeś?
A jeśli ty i Elena nie jesteście bratnimi duszami?
Nie lubię etykietek,
ale chyba nie musimy się martwić.
Mówisz jak ja cztery lata temu.
Też z Eleną byliśmy bratnimi duszami.
Uważaj, Stefan.
Jestem realistą.
A jak coś pójdzie nie tak?
Wciąż będziesz człowiekiem,
samotnym.
Nie dojdzie do tego.
Pary nigdy się nie rozstają?
Nigdy nie kłócą, nie ranią,
nie oddalają od siebie.
Pokażę ci.
Jeszcze nie śpisz.
Ciężka noc.
Po prostu długa.
Muszę sobie powtarzać,
że jeszcze kilka lat rezydentury
i będę wolna.
Siadaj, napij się ze mną.
Jestem zmęczona.
Idę do łóżka.
Boże. Elena ma pracę! Pomocy!
Minęły dopiero dwa lata.
Poczekaj, aż minie siedem.
Cześć.
Jesteś pijany.
Wyczuwam osąd, a to dziwne.
Chciałaś, żebym miał bar.
Żebyś go prowadził,
a nie upijał się każdego wieczora.
Bar okazuje mi więcej uczuć od ciebie.
Dopiero skończyłam rezydenturę.
Ciężko haruję, by robić karierę.
A ja ostro piję, by robić swoją.
Jeśli jesteś nieszczęśliwy, sprzedaj bar.
I co będę robić?
Nie obchodzi mnie to.
Co chcesz.
W tym problem.
Nie mogę robić tego, co chcę,
bo chcę pić całe noce,
nie upijając się,
i jeździć autem jak wariat
bez strachu przed śmiercią.
Chcę urwać komuś głowę
i nie trafić do pudła.
Masz rację.
Nie możesz robić takich rzeczy.
Przez ciebie.
Nie mogę, przez ciebie.
Po prostu to powiedz.
To był cholerny błąd.
Masz rację.
To był błąd.
Wyjdź z mojej głowy!
Wiem, co chcesz zrobić.
Nie chodzi o to, że ja będę sam.
Chodzi o to, że ty będziesz sam.
Beze mnie i Eleny.
Bardzo to samolubne.
Nawet jeśli ty i Elena
zaprzeczycie statystykom
i wasza miłość przetrwa do końca...
Nie możesz kontrolować życia i śmierci.
Jest człowiekiem. Może umrzeć.
Jak będzie wyglądać
twoje życie bez niej?
Najpierw oddalasz nas od siebie,
doprowadzasz do rozstania, a teraz ją zabijasz?
Brutalne.
Chciała, bym był brutalny.
To też był jej pomysł.
Dziwne.
Dwie najbliższe mi osoby
są najbardziej okrutne.
Jeśli to zrobisz, będziesz człowiekiem na zawsze.
Bez względu na wszystko, nie będzie już odwrotu.
Co powinienem zrobić?
Nie mogę ci tego powiedzieć.
Elena też nie może.
Nie możesz tego zrobić dla mnie, ani dla niej.
Musisz chcieć zostać człowiekiem dla siebie.
Potrzeba tam więcej drinków.
Dziękuję.
Gdzie jest Jo? Czy ona...
Wszystko w porządku. Wypisali ją.
Dobrze. Może wejść tylnym wejściem,
- by nikt jej nie zobaczył. - Powiem jej.
Wspaniale.
Stefan.
Pójdę poczekać na Jo.
Nigdy nikogo tak nie odstraszałem.
Dziwnie się patrzy na Salvatorów w garniturach.
To przywołuje
wspomnienia.
Elena jest człowiekiem.
Wyczuwam kolejną wymianę braci?
Jest tu z tobą?
Nie. Potrzebował czasu dla siebie.
To brzmi złowieszczo.
Nie chcesz, by zażył lek, prawda?
To nie zależy ode mnie.
Nie jestem nim.
Możesz mi powiedzieć, co czujesz.
Oczywiście, że tego nie chcę.
Jest moim bratem.
Myśl, że go stracę...
Wiem.
Ja myślisz, co zrobi?
Nie znałaś Damona jako człowieka.
Nie miał celu,
zawsze szukał czegoś więcej,
uroczy i poważny do bólu,
ale nigdy silny.
Siła przyszła później,
gdy odnalazł samego siebie
i stał się prawdziwym Damonem.
Uwielbia skórę wampira
i nie sądzę, by kiedyś ją porzucił.
Ona nas zabije.
Sądziłem, że my mamy przejąć nad nią kontrolę.
Nie Lily. Caroline.
Ślub zaczyna się za godzinę.
Musimy tylko ją powalić
i przenieść do kotłowni.
Góra pół godziny.
Bonnie.
Pewnie Enzo ją wypuścił.
Muszę wszystkich ostrzec.
Matt?
- Co jest? - Nie mogę oddychać.
Jakby ktoś mnie dusił.
Trzymaj się.
Matt.
Poproszę herbatę. Earl Grey.
Czemu zawdzięczam tę przyjemność?
Słyszałam, że chciałeś mi przynieść
odtwarzacz MP3.
Nie wiem, co to jest,
ale chciałam ci podziękować.
I dlatego pozwolili ci opuścić celę?
Oczywiście, że nie,
ale jestem zaradna.
Mam się martwić nadchodzącym powrotem rozpruwacza?
Nie musisz.
Byłam rozpruwaczem, bo straciłam rodzinę,
ale dziś ją odzyskam.
Jeśli organizujesz dyskretną randkę...
Nie martw się.
Potrzebuję pomocy z przysięgą.
Co rymuje się z kleszczami?
"Rozwodami"?
Jak ci idzie z twoją?
Niczego się nie dowiesz.
Tu jest pełno członków sabatu.
Wiedziałaś, że jest was tylu?
Mało tam jest do roboty,
prócz prokreacji.
Nie widziałeś mojego taty?
Nie, ale jesteś wielka
zapraszając kogoś, kto chciał cię zabić.
Daje naprawdę świetne prezenty.
I nigdy nie mów "wielka" do ciężarnej kobiety.
Żałuję, że nie mogę cię zobaczyć.
Cieszy mnie to.
Do zobaczenia.
Może powinienem
zostawić prezent i sobie pójść.
Tato.
- Co tu robisz? - Jesteś moją córką,
a ja...
Nie oczekuję, że się zgodzisz,
ale gdybym cię nie zapytał, czy mogę poprowadzić cię do ołtarza,
to bym sobie nie wybaczył.
Unikasz mnie.
Co? Wcale nie.
Próbuję zapanować nad tym cyrkiem.
Widziałeś, gdzie postawili bar?
Caroline... Możemy porozmawiać?
Po prostu to powiedz.
Nie mam racji
i jestem egoistą.
To, że nie chcesz stracić brata,
plasuje się bardzo nisko na skali egoizmu.
A z drugiej strony, zmuszenie kogoś
do wyłączenia człowieczeństwa...
To plasuje się wysoko.
Nienawidzisz mnie?
Oczywiście, że nie.
Co nie oznacza, że podobało mi się, jak to załatwiłaś...
To jest nas dwoje.
Spisałam listę
rzeczy, które zrobiłam,
odkąd coś do ciebie poczułam.
Zaczęło się zeszłego lata, gdy wyjechałeś.
Obsesyjnie myślałam o tym, gdzie jesteś.
Myślałam, czemu nie oddzwaniasz.
Powiedziałam, że cię nienawidzę, bo czułam się ignorowana.
Przegapiłam ostatnie chwile mojej mamy, bo się całowaliśmy,
a potem umarła.
Pragnęłam tylko, byś powiedział,
że coś do mnie czujesz.
Nie zrobiłeś tego.
Zraniło mnie to tak głęboko,
że zrobiłam najgorszą rzecz, jaką może zrobić wampir.
Wyłączyłam człowieczeństwo,
a gdy myślałam, że nic więcej nie mogę zrobić,
sprawiłam, że wyłączyłeś swoje.
Wybaczam ci.
W tym rzecz, Stefan.
Dawna Caroline nie przebaczyłaby mi.
Uderzyłaby mnie i powiedziała:
"Co do cholery wyprawiasz"?
Nie znoszę tego uczucia.
Miałaś obsesję kontroli
i straciłaś kontrolę.
Czuję się tak samo, gdy jestem z tobą.
Tak wygląda zakochanie.
Jest się podatnym na zranienie.
To...
rezygnacja z kontroli.
Wiem...
Ale na tym etapie mojego życia,
pełnego żałoby i poczucia winy,
kontrola to wszystko, co mam.
I raczej nie mogę z niej zrezygnować.
Cześć.
Czy druhna nie powinna
wyglądać jak wybryk natury?
Jo potraktowała mnie ulgowo.
Rozmawiałam ze Stefanem.
Nie potraktował mnie ulgowo.
Ponoć to twoja wina.
Jego argumenty były przekonujące.
Podjąłem decyzję,
ale potem...
Zniszczyłeś moją piłkę!
Szczęście, że nie twoją twarz.
Przynieś mi kluczyki od samochodu mamy.
Jadę na wesele.
Po namyśle...
Nie zapomnij...
Resztek.
Wiem. Mówisz o tym trzeci raz.
Jesteśmy razem 40 lat i powtarzasz
to za każdym razem.
Jakbym była stara.
Zażyję je.
Byłem wampirem kawał czasu.
Było świetnie, ale zrezygnowałbym z tego
za sekundę bycia twoim mężem,
partnerem,
ojcem twoich dzieci.
Nie możesz zrobić tego tylko dla mnie.
To samo mówi Stefan,
ale mylicie się.
Mogę.
Mogę zrobić to dla nas.
Zgoda?
Nawet jeśli to wszystko pójdzie w diabły,
gdy będę samotny, i nieszczęśliwy,
nawet najmniejsza szansa na idealne życie z tobą
jest nieskończenie lepsza niż nieśmiertelne życie bez ciebie.
Jestem o tym przekonany, Elena.
Kocham cię.
I będę cię kochać do swojego ostatniego tchu.
Gdzie jesteście?
Bonnie i Matt zaginęli,
a teraz ty i Damon?
Co z wami? To ślub.
To miała być magiczna noc Jo,
a wy ją psujecie.
Zaczynamy bez was.
- To nie jest śmieszne. - Trochę jest.
Nie chcę cię pouczać, ale...
Nie czekamy dłużej!
Daj znać orkiestrze.
Chyba się zaczyna.
Co? Nie.
Która godzina?
Boże. Nie. Jesteśmy tacy spóźnieni.
To ty nie mogłaś oderwać ode mnie rąk.
Zakładaj smoking.
Zakładam.
Mam nadzieję, że było warto.
Właściwie...
To jest zły moment.
- Widzieliście Bonnie lub Matta? - Nie ma ich tu?
Idźcie już.
Bonnie.
To był...
I jak?
Wygląda na to, że dołączam do klubu ludzi.
To ważna noc dla nas obu.
Jestem z ciebie dumny.
Ja z ciebie też.
Witam rodzinę i przyjaciół
w ten magiczny wieczór
na ślubie Alarika Saltzmana
i Josette Laughlin.
Josette i Alaric przygotowali własne przysięgi.
To nie tu.
Nikogo tu nie ma.
Może twoi kompani dali ci zły adres.
To nie oni dali mi adres.
A kto?
Nie powinno nas tu być.
Całe życie unikaliśmy przeznaczenia
i pokonywaliśmy przeciwności,
ale dzięki temu,
mogłem spotkać ciebie,
najpiękniejszą,
zabawną
i onieśmielająco inteligentną kobietę,
jaką dane było mi poznać.
Inspirujesz mnie.
Pokazałaś mi, że szczęście
może być też moim udziałem.
Dlatego
obiecuję być przy tobie,
kochać cię
i unikać z tobą przeznaczenia
do końca naszych dni.
Josette?
Boże. Ciężko to przebić.
A zatem.
Alariku Saltzmanie, jesteś...
Jo? Co ci jest?
Boże.
Jo?
Boże. Nie!
O Boże.
Chciałem poczekać do "póki śmierć nas nie rozłączy",
ale to byłoby zbyt dosłowne.
Prawda?
Tęskniliście?
Nie?