-Nakaraan sa The Vampire Diaries: -Lunas sa pagkabampira.
-Alam ko gusto mo para kay Elena. -Paano kung ayaw ko ngayon.
Pag may sumubok na buksan pagkatao ko,
magiging bangungot mo ako.
Ty, tama na!
Kumusta, Inay.
Naniniwala ka makokonekta ko pagkatao ni Stefan?
Pag nagawa natin, liligtas na natin mga kaibigan ko?
Kilala sila bilang erehe, bampirang may lakas ng mangkukulam.
Ginawa niya akong halimaw, tapos iniwan ako.
Sino 'yan?
Pagtatangka ni Damon buksan pagkatao ko.
At huhulaan ko, nabuksan mo pagkatao ko.
Tingin ko hindi.
'Di na kita iiwan ulit.
Inay.
-Habulin mo si Caroline. -Hahanapin ko siya.
Isang anghel.
Ang ganda rito.
-Ang ganda. -Sige, kakagat ako.
Sugpuin mo ako sa inuman...
na kuntento ako magpakabusog sa tauhan...
para mareklamo mo gaano kasama nanay mo--
Anong ina ang 'di mahal sariling anak?
Hayaan mo na. Bale nagsinungaling siya sa inyo...
at 'di niya mabalik ang pagkatao mo.
At ngayon gusto mo kumain ng tao.
Na gusto ko rin naman.
Bale, anong ginagawa natin sa B&B sa Grove Hill?
Naisip kong...
magpahinga tayo.
Unang, kumbinsihin siya wala pa rin pagkatao ko.
Walang epekto away namin ng nanay ko at gusto ko sumaya.
Oh, tingnan mo.
May plano si Santo Stefan.
Hula ko, sinuman may hawak sa kuting sasabihin damdamin?
-Parusahan hanggang sumuko. -Ayos.
Kailangan ko ba ipaalala noong huling...
akala ni Caroline na sinusubukan nating ibalik siya ay nagwala siya?
'Di niya malalaman ngayon.
-Sino tinatawagan mo? -Pahingi ng tuwalya...
sa kuwarto, pakiusap?
Salamat.
Gustom ako, kaya naisip ko kainin ang sinumang madadala rito.
'Di ba? Makakakumbinsi siya.
Sabi naniniwala siya. Paano mo malalaman gusto ka ulit niyang makita?
Oh, gusto niya makita.
-Damon, manahimik ka. -Parang pustahan lang sa'yo ito, ano?
-Marami siyang aasahan. -Sige.
-Ano 'di ko alam rito? -Wala.
Teka lang.
-Kayo ba ni Caroline--? -Ginawa 'yon?
Oo.
Matapos siyang magwala--?
-'Wag na. -'Di gano'n gusto ko mangyari.
Pero 'di ko na mababago, kaya hayaan na?
Sige, 'wag na 'yon.
Kuha ko.
-Ano gagawin pag nagtiwala siya? -Ubusin dugo niya.
Pahinain siya, tambakan siya mga bagay na gusto niya noon.
Mga alaala sino siya, pagkakaibigan, nanay niya.
-Dinala mo ba? -Oo.
-Ano 'yan? -Burado lahat sa dati niyang buhay.
Pinadala ng Inay niya sulat na ito, na dadating sa kamatayan...
na nangyari naman, pero nagbago na si Caroline.
-Baka gumana. -Sige.
Liban kung gusto niya ng Sexy Stefan time kaysa sa pandudurog ng memorya niya.
'Di ko hahayaang mangyari 'yon.
Ngayon anong ginagawa mo?
Gumagawa ako ng inumin.
Napaka maginoo naman.
Hapunan.
Mga tuwalya.
Sigurado ka rito?
Tapusin na lang natin.
TATLONG ARAW ANG LUMIPAS
Stefan?
Oo.
Anong nangyari?
Nahuli tayo.
Hello.
Huy.
-Surpresa ito. -Nasa malapit lang ako.
Naisip kong bumisita at pagdala ang kaibigan ko neto.
Salamat. Ano ito?
Mocha latte frappe-at iba pa. 'Di ko alam. Hinulaan ko lang.
Malinaw nga. Sinabi ni Elena na nahanap niyo si Caroline, at ayos 'yon.
Nakakatawa walang binanggit sa lunas sa pagiging bampira.
-Pakiusap sabihin mong wala kang sinabi. -Wala.
-At mukhang, ikaw rin. -Naging abala ako.
Nasa bayan nanay ko. Kailangan ko alisan ng bampira ang B&B.
May ideya ka ba kung ilang tao ang nilinlang ko para mangyari 'yon?
Konti lang, sa tingin ko, na napaisip sa akin...
kung paano ka nagkaoras na dalhan ng kape ang kaibigan mo.
May alam ka bang April Lyrids? Oo, wala rin ako.
Ang kometa tingin ng nanay ko gagamitin niya...
para ilabas sa 1903 ang mga kaibigan niya.
Pero 'di natin palalabasin mga tao niya.
Baka nadagdagan ko ang posibilidad na 'yon...
noong pinahawak ko sa kaniya ang ascendant?
Ano?
Dito.
Damon, ikaw ang nagsabi na ang mga kaibigan niyaý mga bampirang may mahika.
Tingin ko ang tawag ang witch-pire.
Ang tawag ang mga baliw na 'di pa natin nakita noon.
'Di na importante dahil gusto niyang gawin mo ang spell para buksan ang 1903, Bonnie.
-Edi hahanapin niya ako. -Edi guguluhin natin siya.
Heto, parang taga-singil si Lily. 'Wag mo siyang sagutin at aalis siya.
'Di. 'Di kalaunan, papatayin nila ang kapangyarihan mo.
Ayusin mo ito bago ko pa siya maging problema.
'Wag kang magpapakita rito na parang nag-aalala ka sa akin.
Sinabi ko ba sa'yo? Makakapunta tayo dun sa cute na bakery sa may campus.
-Wala akong alam sa sinasabi mo. -Para tumikim ng wedding cake?
Para sa kasal natin?
'Di kita kailangang paalalahanan. Malapit lang 'yon.
Dito ako magkukunwaring may pake ako sa lasa ng cake natin.
Mananatili tayo magdamag sa B&B na dapat tinitingnan natin para sa kasal.
Ikaw na sa cake.
Sinabi ko ba na tindahan ay katabi lang ng mas magandang inuman?
Alak.
Ang paborito ko. Gin. Ulit.
Ilan 'yon?
Elena. Huy.
-Minamasid namin ang mga kaibigan mo. -Oo, masinsinan.
Napansin ko nga.
Oo.
Mabuting balita.
Tapos na ang shift mo. Ako na ang papalit.
Kung gano'n, pupunta ako sa honeymoon suite.
Narito ang mga supply.
Naroon ang mga baraha kung sakaling mainip ka.
-Mga gamit. Baraha. Kuha ko. -Oo, ayos. Kita na lang mamaya.
-Ric? -Oo?
Mabuting makita kang masaya.
Oh, salamat.
Tingin ko gising na sila.
Kaya magsaya ka riyan.
Sige.
Vi-nampire proof nila ang B&B.
Paano nila nalaman na narito tayo?
Bakit ang kalmado mo?
-Tulungan mo ako. -Dahil sinubukan ko na.
Sinasayang mo ang lakas mo.
Bawat galaw ko parang liha na gumagasgas sa mga ugat ko.
Pinapagod nila tayo.
Una, uubusin nila ang dugo natin.
At tapos gugutumin tayo.
Alam ko kung paano ang dessication, Stefan.
'Di ko gagawin 'yan kung ako sa'yo.
Literal na ramdam kong lumiliit ang mga selula ko.
Alam mo na alak sa nanghihinang bampira ay...
parang tubig-alat sa isang tao.
Para saan ang pangangaral?
Manahimik ka na lang...
at hayaan mong enjoyin ko ito.
Knock knock.
Elena.
Huhulaan ko, ang pulis pangtao ay ideya mo.
Gusto ka talaga naming bumalik, Caroline.
Naaalala mo noong, namatay si Jeremy ay iniwanan mo ang pagkatao mo...
at sinubukan mong patayin ang prom queen. aka ang kaibigan mong si Bonnie?
Nakalimutan ko, Stefan, bago ba 'yon...
o 'katapos niyang patayin ang isang waitress na walang dahilan?
Tingin ko 'katapos.
Alam mo, naiisip lang namin ni Stefan na parang may mali...
na iniisip mong puwede mo kaming sabihan kung paano magluksa sa kamatayan.
'Di ako narito para mangaral sa'yo, Caroline.
Pumunta ako para ipakita ito.
Sulat ito ng Inay mo na dumating sa dorm ilang araw matapos ang burol niya.
At mukhang may gusto siyang sabihin sa'yo.
Mukhang totoo ba ito sa'yo?
Ang napaka-perpekto niyang sulat? Oo.
Oo, naalala ko tinuruan niya ako isulat pangalan ko.
At ano naman?
Babasahin ko ba at babalik sa pagiging Kalunos-lunos at walang nanay na Caroline?
-Sunugin mo. -Ano?
Sinabi ko bang tumayo ka't magmukhang tanga? Hindi.
Ang sinabi, ko sunugin mo.
Kung gano'n, baka kailangan ko munang basahin.
Ano bang pakealam mo?
Anong mangyayari kung bumalik ang pagkatao mo...
at kamuhian ako sa pagwasak sa huling bagay na gustong sabihin ng Inay mo?
Lumabas ba talaga 'yon sa bibig mo? Diyos ko.
Sunugin mo na. Ngayon na.
Stefan. 'Wag.
Hindi.
Pasensiya na, Elena.
Pero kung gusto mo kaming bumalik, dapat subukan mo pa.
-Huy, Matt. -Huy.
Yung babaeng mukhang 'di pa naka-kain sa restawran ang kasama mo?
Mabuti. Maaga siya.
Anong gusto mong gawin ko?
Hintay ka lang ng 10 minuto, saibihin huli na ako.
Guluhin mo hanggang mahanap ko.
Sige.
Akala ko umalis kang natututong maging hepe.
Salamat kay Stefan at Caroline, 'di ko matali sintas ko.
-Ano, may sinusundan ka ba? -Tapos na ako roon.
Nagdesisyon akong mas mabisa ang direkta.
-May kailangan ako sa isa sa mga kumakain. -'Di puwedeng magkagulo rito.
Dipende kung anong mangyayari sa pag-uusap.
Kilala kita.
-Nagpunta ka sa bahay ko noon. -Oo.
At nakakatuwa pa, magkaibigan kami ng anak mo.
Diyos ko.
Lorenzo.
-Ikaw 'yan. -Magkakilala kayo?
Ang salitang "maliit na mundo" ay totoo.
Pati na ang "epic understatement."
'Di pa dumarating ang kasama ko. Gusto mo akong samahang uminom?
Ayos lang sa akin.
Sinunog niya ang sulat.
'yon ang pambato ko.
Sinayang ko.
Tingnan mo.
Ang pagiging baduy mo sa pagpapahirap ng tao ay 'di dapat kinakahiya.
Kaya kasama mo ako.
Atlis puwedeng i-krus nina Jo at Alaric ito sa listahan ng honeymoon nila.
May listahan sila?
Buntis si Jo. Ayaw nilang magbiyahe kung saan.
May listahan ka ba?
Kung saan ako pupunta sa piksyonal kung honeymoon bago ako manganak? Wala.
Pero 'di rito.
-Akala ko gusto mo ang lugar na ito -Talaga?
Anong parte ng sobrang floral pattern at nagsasabing Elena Gilbert sa'yo?
Pasensiya na. Tingin ko 'di pa tayo naglaro ng Magkunwari tayong tao.
Sige. Maglaro tayo.
Tao ka.
-Limang taon mula ngayon, nasaan ka? -Kasama ka.
-Baduy. Kailangan ko ng zip code. -Sige.
Sa isang loft sa Tribeca.
Sa taas ng inuman sa trabaho mo.
Ginawa mo akong Matt Donovan sa pantasya mo?
Sige, ikaw ang may-ari ng bar.
At 'pag 'di ka nagtatrabaho roon, nasa sopa ka natin...
pinagbubuhos ako ng alak at minamasahe ang paa ko matapos mapagod sa OR.
Nasa surgical residency program ako.
Oo naman.
-Mga anak? -Oo. Siyempre. 'Di kalaunan.
Pero dalawa siguro.
Alam mo, para may kasama sila...
'pag tayo'y, alam mo na...
nagugulo sa ibang bagay.
Naplano mo na ang lahat, ano?
Eh ikaw? Ikaw naman. Limang taon mula ngayon, nasaan ka?
Parusa ito.
Mukhang walang pahinga ang mga daga.
Na parang totoong parusa.
Pinaguusapan nina Elena at Damon ang hinaharap nilang dalawa.
-Gusto ko nang mamatay. -Magkakamali rin sila.
At 'pag nangyari 'yon, susunggab tayo.
-Ubusan ng dugo ang unang taong makagat. -Oh, Diyos ko.
Ang gagawin ko para lang makasipsip ng dugo ng tao.
Alam mo 'pag kumakain ka sa leeg ng tao...
at tumitibok pa ang artery nila?
Gusto ko talaga 'yon.
Akala ko...
parang liha ang mga ugat mo.
Oo.
Kaya 'wag mo nang ipa-isip sa akin 'yon.
-Naiinip ka na ba? -Umalis ka, Damon.
Pinag dala kita ng real light reading sa true crime section.
Tanong lang. Sino sa inyo ang umatake sa stadium security guard?
at pinasok siya sa laundry cart?
-Ako 'yon. -Mabuting teknik.
Mabuti sigurong wala na ang Inay mo. Magandang takip 'yon.
Bakit ako lang?
Narito rin si Stefan. Inisin mo siya.
Dahil 'di binali ni Stefan ang clavicle ng barback.
Nakakalungkot, sa totoo lang.
Nakikita ko si Liz tinatawag magulang...
at binabalitaan sila, nag-iisip kung saan siya nagkamali bilang nanay.
May cancer siya, Damon.
Doon siya nagkamali.
Sisihin mo siya.
Mabuting asal, Caroline.
Alam mo, tama ka.
Dapat tularan ko pa kayo ni Elena...
at magpaniwala sa hinaharap na 'di ko makakamtan.
Dahil mabuti 'yon.
Baka magkunwari akong makakapanganak talaga ako ng mga sanggol...
at magkakaroon ng normal na pamilya.
At makakakuha ako ng trabaho nang 'di na lilipat at uulit bawat limang taon.
At makaka-opera ako ng pasyente ko nang hindi ko sila gustohing kainin.
-Grabe ka talaga 'pag gutom ka. -Napapa-isip ako, Damon.
Anong pakiramdam na 'di mo mabibigay ang buhay na gusto ng isang tao?
Manahimik ka, Caroline.
Nagsasabi lang ako ng totoo, Elena.
Oo, ayaw mo ang buhay na ito.
At puwede kang mamantasya hanggat gusto mo...
pero sa buhay na ito, itong isa na bampira ka...
lagi kang magbabayad.
At ang lungkot lang.
-'Di ko kayang marinig ito. -Elena.
Ayaw kong marinig, ha?
Puwedeng umorder ng chicken sandwich?
At sabaw?
Oo naman. At may kasama ba ng fries o skins?
Pasensiya na, anong sabi mo skins?
Pasensiya na 'di ko alam kung ano 'yon.
Wala, salamat. At 'di ako kakain.
Ang sakit noon.
Ano, nakalimutan mo na sa kainan dahil sa dieta?
Unang beses ko ito, sa totoo lang.
Kumusta naman? Mukha ba akong tanga?
-Anong sinasabi mo? -Oh, naisip ko na alam mo.
Nakulong ako sa nakaraang isandaang taon.
Ang matandang 'yon.
Lily, iniwanan mo ako sa passenger ship na puno ng pugot na bangkay.
'Di ba madali sabihin nakalimutan mo kubo ko?
Kung gano'n lang sana.
Hindi, yung gabing 'yon, nahuli kami ng mga kaibigan ko ng Gemini Coven.
Oh, gano'n pala.
Ang akala mo inabandona kita.
'Di ko gagawin 'yon, Lorenzo.
Pasasalamatan kita kung 'di mo na babanggitin yung mga pugot na bangkay.
Nasa nakaraan na ang lahat ng 'yon.
Kahit mabigyan man lang kayo ng katuwaan ni Stefan noon.
O baka hindi.
'Di nila kasalanan...
pero pinapaalala nila sa'kin madilim na parte ko.
Wala para sa instincts pang nanay, kuha ko.
Bagkos...
naka-direkta sila kung saan.
Bale, nakulong ako sa mundong 'yon kasama ang anim pa...
inalagaan sila habang nagutom kami...
nabubuhay sa dalawang patak ng dugo kada linggo para lang may lakas kami.
Parang gawaing bahay lang.
'Di gawaing bahay ang loyalidad, Lorenzo.
Sa anumang oras, masakit pag-usapan ang mga personal na bagay na ito.
Sana talaga gutom ka.
Mukhang 'di ako siniputan ng date ko.
Si Bonni Bennett.
Kung makikita mo, naka kulong pa rin ang mga kasama ko roon.
Nag-alok si Ms. Bennett na ilabas sila.
Oh, talaga?
Tumitingin pa rin.
Wala na siya.
-Ang sabi ko guluhin mo siya. -'Di ko kaya.
Kasama niya si Enzo.
-Kailan sila umalis? -'Di ko alam. Bilis.
Alam mo kung ilang lugar ang puwedeng pagtaguan?
Ang buti mo naman para i-uwi ako.
Bonnie? Ayos ka lang?
Pero, tingin ko mali ka sa pag-iisip tungkol sa ascendant.
Sinigurado ni Damon sa akin na magiging mabuti ang lahat.
Madami kang dapat matutunan tungkol sa anak mo.
Anong ibig mong sabihin?
'Di siya ang pinaka-mapagkakatiwalaan.
Tingin ko alam mo.
Nakakatuwa ba ito sa'yo?
Na kinuha sa akin ang ascendant?
Nawala paraan para maligtas pamilya ko?
-Ang pamilya mo? -Kilala mo ako, Lorenzo.
Nakita mo ang nangyari sa barkong 'yon.
Ang mga tao sa mundong 'yon ang mga...
nagpipigil sa akin na maging halimaw muli.
Narito ang totoo mong pamilya, sa bahay na ito.
-Labas. -Lily, kalma.
Ang 'sabi ko, labas.
Damon, mali si Caroline.
'Di ako nakukuntento.
-Pero gusto mong maging tao. -Ikaw na ang nagsabi.
Kung tao ako, 'di tayo uubra.
Eksakto. 'Di uubra.
Tao pinili mo si Stefan.
-Bakit ganito ka? -Sabihin mo lang ang gusto mo.
Anong gusto mong sabihin ko, Damon?
Gusto mong sabihin ko na 'di ako magiging sandaang porsyento sa pagiging bampira...
habang buhay? Sige.
Pero ayos lang ako roon.
Dahil ibig sabihin, makakasama kita, habang buhay...
at ayos na sa akin 'yon.
Bakit 'di pa ayos 'yon sa'yo?
Oh, ayos. Mommy dearest.
Sagutin mo muna 'yan.
-Pocket dial dapat ito. -Saan ka nagpunta?
Ano kita, nanay?
Nasa'yo ba?
-Ang alin? -Ang ascendant.
Wala sa pinag-iwanan ko at 'di naman kukunin ng housekeeper 'yon.
Baka nawala mo.
'yon lang ang mayroon ako para maibalik ang mga kasama ko.
-'Di ko nawala 'yon. -Kung gano'n, wala sa akin.
Kaya maghanap ka na sa mga punda.
'Di mo ako narinig, anak.
Kailangan ko 'yon.
'Di talaga prayoridad 'yon sa listahan ng mga problema ko, Inay.
Hanapin mo.
Kung hindi, madali ko lang sisirain ang bagay na mahalaga sa'yo.
Nasa kahon ng sapatos.
Natutunan mo ang obra ng pagtatago mula sa nanay mo.
'Di mo gagawin 'yon.
Dalhin mo sa akin ang ascedant...
O dudurugin ko ang lunas sa pagiging bampira.
Parang milyong degrees dito.
Sinabi mo pa.
Nagsasalita siya.
Napakatahimik mo kanina noong inaaway ko si Elena.
Kinabahan ako na baka nalulungkot ka para sa kaniya.
Hindi, ang hirap lang magsalita. 'yon lang.
Mas mabuti.
Nirerekomenda ko 'yon.
Ayos lang ako.
Salamat.
Sigurado ka?
Kasi puwede kitang tulungan kung gusto mo.
Ang sabi ko ayos lang ako.
Narinig kita.
Alam mo ano pa narinig?
Ang puso mo.
At ang bilis ng tibok.
Pinagni-nerbyos ba kita?
Caroline.
Kailan mo nabalik?
Anong sinasabi mo?
Bumalik na ang pagkatao mo noon pa, ano?
Alam nina Damon at Elena kung saan tayo makikita dahil sinabi mo sa kanila.
At kaya ako lang ang pinagtitripan nila.
-Baka nagkaka-heatstroke ka. -Gaano ako kabobo sa'yo, Stefan?
Noon pinunit mo ang damit ko, ngayon ayaw mo man lang akong halikan?
Anong mali?
Ayaw mo akong pagsamantalahan?
Ayaw mong sirain ang relasyon na hindi totoo?
Pakiusap tama na.
Kalma, Stefan.
Ayaw ko nang makipaghalikan.
'Wag kang hahakbang.
-'Di mo alam ang ginagawa mo, Bonnie. -Alam ko mismo ang ginagawa ko.
Pinoprotektahan ko sarili ko.
Sa unang beses, inuuna ko ang sarili ko.
Heto, boto ako sa girl power.
Pero ibigay mo na lang ang ascendant at mangangako akong 'di lalabas si Kai.
Oh, nangangako ka? May ibig sabihin ba 'yon?
'Di na ito tungkol kay Kai.
Milyong beses na mas malakas ang mga taong pakakawalan nito kumpara sa atin...
at 'wag mo akong umpisahan sa kasiyahang gagawin nila kasama ang taong Elena.
Hawak ng Inay ko ang lunas, Bonnie.
Anong sinasabi mo?
'Pag 'di ko dala 'yan, sisirain niya 'yon.
Bale ginagamit ka ng sarili mong nanay?
Mukhang 'di malayo ang kinahulugan ng mansanas sa puno.
'Wag!
'Pag binigay ko ito, sinasakripisyo ko na naman ang sarili ko.
Pinapahamak ko ang buhay ko, ulit. Mamamatay na naman ako, ulit.
'Wag mo akong subukan, Bon.
At anong gusto mo? Na magkaroon ng buhay tao si Elena?
Na maging masaya, at tumanda na wala ka?
Kung 'yon talaga ang gusto mo, ibibgay mo na ang lunas sa kaniya ngayon.
Mali ba ako?
Ang 'sabi ko, mali ba ako?
Kilala kita, Damon.
Apat na buwan kitang kasama...
araw at gabi.
Literal tayong nagbalik-balik sa impyerno.
At ngayon mas takot ka kumpara sa nakita ko dati.
'Di tungkol sa mangyayari 'pag 'di mo binigay kay Elena ang lunas.
Takot ka sa mangyayari 'pag ikaw mismo.
Tingin mo kaya mo...
na patakasin ang mga taong gustong pumatay sa akin at kung sinong hahadlang...
at gugugulin mo ang sunod na 70 na taong panooring tumanda't mamatay si Elena.
Kung 'yon ang gusto mo...
kunin mo na.
Salamat naman. Kainan na.
Lumabas ka sa sasakyan.
-Inay, anong--? -Ang 'sabi ko, labas.
-Paano--? -Inaaresto kita sa salang pagpatay...
-kay Chris Benton, Jason Hughes-- -Inay, ako ito. Si Caroline.
Nagkakamali ka. Mabait ang anak ko.
Tumutulong sa may kailangan.
-'Di ka totoo. 'Di puwede. -Pinalaki kong maging mabuti ang anak ko.
-Tama na! Alam ko ang ginagawa mo. -Alam niyang masasaktan akong makita ito.
-Tahimik! Tama na. 'Di ka puwede rito. -'Di ikaw ang naka ko.
Alam ko ang ginagawa mo sa akin, Stefan. Namatay ang mama ko. Patay na siya.
'Di ito totoo.
Gumagana na.
Ang sakit, papasukin mo lang.
Gutumin ako, paduguin ako...
bigyan ng mga pangitain ang ulo ko, 'yon ang plano mo?
Kailangan mong bumalik, Caroline.
-Lumayo ka sa akin. -May ipapakita ako. Hawakan mo.
Ang 'sabi ko, lumayo ka sa akin.
Matutulungan kung hahayaan.
Sige na, pakiusap...
hawakan mo ang kamay ko.
Pakiupsa, Caroline.
Ayaw ko ng tulong mo, Stefan.
Gusto lang kitang mamatay.
Tumitibok na naman, Stefan. Aayusin ko.
Caroline, pakiusap, tumigil ka.
Sige.
Karayom at sinulid, gaya ng hiningi mo.
Gusto ko bang malaman kung bakit biglang gusto mong manahi?
Buong araw kaming naghanap sa kakahuyan ni Caroline para maghanap ng teddy bear.
At ngayon, gusto niyang ayusin.
Napaka-sipag naman.
Oo, alam ko.
Salamat.
Ano ito?
Memorya.
Totoo ito.
Salamat.
Nakita mo dapat yung mukha ni Caroline noong nasira yung bear.
Mabuting kaibigan ka, Stefan.
Sana balang araw magiging mas higit ka pa roon.
Namamatay na ako, puwede akong maging suplada.
Ligtas oras ito.
Tingin ko 'di maganda ang timing para sa amin ni Caroline ngayon...
sa lahat ng nangyayari.
-Sisihin mo ako, bakit hindi. -Hindi...
kung mag-uumpisa man kami ni Caroline, gusto ko maging perpekto 'yon.
Walang kawalan, walang sakit, walang pagdadalumhati.
Mukhang matagal kang maghihintay.
Mapasensiya akong tao.
Huy, gusto mo ba akong ipadala 'yan para sa'yo?
Hindi, salamat. Tinutuloy ko pa. Bukas ko ipapadala.
May ideya ako sa gusto kong sabihin...
ano lang...
tingin ko gusto ko rin maging perpekto 'yon.
Mabuti kang nanay.
Sana lang.
Gusto kong makita ang iba.
Patingin.
Teka.
Teka. Inay.
Inay. Ako ito. Si Caroline.
Sige, ano-- Lumabas ka saglit.
Gusto kitang makausap.
Gusto kong basahin ang sulat mo.
Pakiusap, Inay.
Mama, pakiusap.
Bumalik ka.
Pabalikin mo siya.
-Hindi ko kaya. -Hindi, basta...
ipakita mo ulit sa akin, ha?
Gusto kong makita ang nanay ko. Kailangang malaman ko ang nasa sulat.
Binigay ko na sa'yo ang sulat.
Hindi.
HIndi.
Ano sa tingin mo ang gusto niyang sabihin sa akin?
Anuman 'yon, wala na.
Hindi.
Ginawa ko ito.
Kasalanan ko ang lahat. Hindi.
Sinubukan kitang patayin. At tapos pinatigil ko sa'yo.
-At tapos-- Oh, Diyos ko. -Ayos lang.
-Caroline, ayos lang. -Pasensiya na, Stefan.
Sinira ko ang lahat. Sinira ko ang lahat.
Sabihin mo sa aking nasa'yo ang ascendant.
'Di puwede.
Dahil wala sa akin.
Kung gano'n alam mo kung anong sunod na mangyaari.
Parang dati lang.
Magkakamali ako at paparusahan mo ako roon.
May mga bagay na 'di talaga magbabago.
'Wag mo na akong pagalitan. Alam natin na ginawan kita ng pabor.
Ang pagiging maginhawa mo ngayon...
ay ang pagtatanto na 'di ka iiwanan ni Elena.
Ikaw ang nagdesisyon para sa kaniya.
Walang masama roon.
Basta masaya ka, 'di niya kailangang mayaman.
Kahit na, sandali lang.
Maging sa'yo habang buhay si Elena?
'yon mismo ang gusto mo.
'Di magiging kaparusahan 'yon.
Damon?
Damon.
-Heto ba--? -Ang lunas sa pagiging bampira.
Iniwanan ko para hanapin mo.
Dahil 'di 'yan iaalok sa'yo ni Damon.
Totoo ba 'yon?
-Elena, magpapaliwanag ako. -Mukhang may pag-uusapan kayo.
Kumusta siya?
Anong ginagawa mo?
Uuwi ako para maligo at uminom.
Eh si Caroline?
-Ayaw niya akong makita. -Stefan.
Bawat emosyon na tinaboy niyaý bumabalik nang sobrang bilis.
Oo, 'di ko kailangan ng leksyon kung paano gumagana ang pagbabalik tao, Ric.
Maniwala ka. Ayaw niya akong makita.
Baka dapat magdesisyon si Caroline sa kailangan niya.
Huy.
-Caroline-- -'Wag.
'Wag.
Ayos ka lang?
Paano ako magiging ayos?
Matapos ang lahat ng sinira ko?
'Wag mo akong isipin. 'Di na ako...
magiging gano'n ulit.
Pero...
ikaw...
at tayo...
at ito...
Kailangan ko lang talagang umalis rito.
Nagpunta ka.
Noong 1903...
may sakit ako.
Inabandona ako ng sarili kong pamilya
At kinupkop mo ako't niligtas sa kamatayan.
At dahil roon, importante rin ang loyalidad sa akin.
Ang tahimik ng mga sasakyan ngayon.
'Di na halos madinig 'pag papalapit.
Naglalakad ako para klaruhin ang isip ko...
at muntik na akong nag-umpisa ng aksidente.
Humingi ako ng tawad, siyempre.
Nabigla ko ang drayber sa paglalakad sa harap ng sasakyan niya.
Parang tambol ang tibok ng puso niya. Nakikita ko ang pulso niya sa leeg.
Sa oras na 'yon, nakalimutan ko lahat ang problema ko.
Walang sakit...
walang kawalan ng pag-asa.
Walang kalungkutan.
Kinatatakot kong pinangunahan ako noon.
Anong nagawa ko?
Ayos lang.
Ayos ka lang.
Bale yung limang taon ay dumating na...
at lahat ng pag-uusap na 'yon sa hinaharap natin...
'Di gano'n kahirap intindihin, ano?
Damon, naiintindihan ko.
Pero 'pag kinuha ko ito...
magbabago ang lahat.
'Di ko lang naisip na makikita ko ito ulit.
Dalawa na tayo.
Binantaan ako ng Inay ko na sisirain niya 'yan ngayon...
at 'di ko siya pinigilan.
Bakit hindi?
Dahil tinakot ako ng pantasya mo sa sunod na limang taon.
Nataranta ako.
Damon, laro lang 'yon.
Ang nakita ko lang sa sunod na limang taon ay ikaw.
Makikita mo ang buong hinaharap mo.
At gusto kong makamtan mo 'yon.
Gusto kita mamuhay sa malaking siyudad, magiging surgeon magkapamilya.
Bakit mo itatago sa akin nang napakadaming aray...
at tapos susubukan mong masira ito?
Dahil tanga ako.
At makasarili.
At mahal kita at ayaw kitang mawala.
Ano lang...
Masyadong komplikado ito.
Ibibigay natin ito sa iba.
Sa Inay ni Bonnie. O kay Caroline.
-Sinubukan ko nang ibenta. -Sige.
Sigurado akong may listahan ng bampira na ibibigay ang lahat para umulit.
Kunin mo ang lunas, Elena.
Ayaw ko, Damon.
Ayaw ko ring mamuhay na wala ka.
Kukunin mo ang lunas, Elena.
Sasamahan kita roon.
-Ano? -Ayaw kong mamuhay na wala ka.
Magiging tao rin ako.
Isinalin sa Tagalog ni: Daniel Pasamonte