Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Jeśli Stefan chce uratować życie Sarah,
musi wyłączyć swoje człowieczeństwo.
Stefan bez człowieczeństwa jest o tętnicę od Stefana Rozpruwacza.
Twoja matka żyje?
W więziennym świecie z 1903 roku.
I wierzycie, że mogę przywrócić
Stefanowi człowieczeństwo?
- Spakuj się. - Zaalarmuję innych.
Ma wampirzy domek dla lalek.
- Nie przyjdą. - To moja rodzina.
Zostawię cię tutaj, byś zgniła. Wrócimy po nich.
Nigdy tam nie wrócimy, prawda?
Nie, nie wrócimy.
Byłaś pionkiem w grze,
którą teraz straciłem zainteresowanie.
Nie jesteś zwykłą dziewczyną, Sarah Salvatore.
Dlaczego tak mnie nazwałeś?
- Mam coś dla ciebie. - Lek na wampiryzm.
Wiedziałam, że chcesz go dla Eleny.
A jeśli teraz nie chcę go dla niej?
Dobra.
Bez jaj.
Kto sobie ze mną pogrywa?
Chris, jesteś tu?
Palant.
Boże.
Chris?
Buczysz na mnie?
Przestraszyłam go. Przestraszyłam cię, nie?
Przewróceniem krzesła i butelką?
Kim jesteście?
Jestem Caroline, a to Stefan,
a to było pyszne.
Spróbuj.
Co się dzieje?
Założyłem się z Caroline,
że przestraszy cię na śmierć.
Dosłownie na śmierć.
Ale to jej pierwszy raz,
więc nie zdawała sobie sprawy,
że straszenie kogoś trupem
jest niezwykle banalne.
Banalne? To był mój przyjaciel.
To dlaczego nie świrujesz,
nie masz ataku paniki lub zawału serca?
No dalej. Zareaguj jakoś.
Chyba mnie nie słyszałeś.
Masz zawał serca.
Co ty...
Moja klatka piersiowa. Co się dzieje?
Ona oszukuje. To się dzieje.
Pomóż mi, proszę.
Wyluzuj. To tylko twoja psychika.
Tylko ci się wydaje, że masz zawał serca.
Teraz zaciska ci się gardło.
Nie możesz oddychać.
O Boże!
To pająki po tobie chodzą?
No i patrz. Wygrałam.
Biedak tak się przestraszył, że zmarł na zawał serca.
To nie było uczciwe. Zmarł, bo znalazłaś kruczek.
Zwycięstwo to zwycięstwo.
- Więc wiesz, co teraz zrobimy. - Niestety.
Karaoke.
Wyciągasz mnie ze szpitalnego łóżka
i marnujesz paliwo, by przywieźć mnie
do budynku na pustkowiu?
Gdy te drzwi się otworzą,
przestaniesz być moim problemem.
A kiedy byłam twoim problemem?
Odkąd twój prapraprawuj Stefan
omal cię nie zabił.
Co?
Czas, byś poznała prawdziwą rodzinę.
Tak?
Szukacie mojego syna?
Pomyłka.
Przepraszam, czy my...
Pomyliliśmy domy.
Przepraszamy za najście.
Co to miało znaczyć?
Poznałem tę kobietę w 1903.
Co?
Ona przemieniła mnie w wampira.
Czujesz coś?
Mama gotuje.
Czy to bekon?
Albo niemowlę, które porwała z pobliskiej wioski.
Może nas usłyszeć.
Musisz dać jej szansę, tak jak ja dałam ją tobie.
To twoja matka.
Nie. Jest tylko sposobem na przywrócenie Stefana,
bo nie ma wątpliwości, że on i Caroline
właśnie wbijają kły w kolejne osoby.
Im szybciej powstrzymamy tych nadprzyrodzonych zabójców,
tym lepiej.
Widziałeś moją koszulkę?
Wolę cię bez niej.
Twoja mama raczej byłaby innego zdania.
Weź moją.
To była ulubiona potrawa Damona.
"Jajo w kosiulce".
Smakuje inaczej.
Ostatni raz jadłeś je jako człowiek.
Nasz smak się zmienia.
Ale dla ciebie, Elena, ta sytuacja jest dość nowa?
Przemieniłam się kilka lat temu.
Tęsknisz czasem za byciem człowiekiem?
Czasem.
Więc jeśli dobrze rozumiem,
by uwolnić moich towarzyszy
z miejsca, w którym byłam więziona,
potrzebujemy magicznego urządzenia.
Ascendentu.
Tak, właśnie. Gdzie się znajduje?
W bardzo bezpiecznym miejscu.
Potrzebujemy także zjawiska astronomicznego.
Tak, musimy trochę poszukać.
Cierpliwości. To potrwa. Są bardzo rzadkie.
Niedługo pełnia. Czy to wystarczy?
Jak nie, to meteory z roju Lirydów za dwa tygodnie.
No popatrz.
Jesteś jak almanach dla rolników.
Skorzystałam z twojej rady
i pogrzebałam w komputerze Stefana.
Wspaniały wynalazek. Tyle wiedzy.
I filmy z kotami ujeżdżającymi odkurzacz.
Wszystko gra?
To Jo. Ktoś atakuje ludzi w Whitmore.
Niech zgadnę.
Blondynka i koleś, który przemienia ludzi w karmidła?
Dowiem się tego.
Bardzo dziękuję za śniadanie.
Kim jest ta kobieta
i skąd wiesz, kim jest moja rodzina?
Czemu ja tego nie wiem?
Twój wuj Stefan
rzucił na ciebie urok, by ukrywać cię przed twoim wujem Damonem,
który zabił twoich rodziców.
Podzieliłabyś ich los, gdyby nie pierwszy wuj.
Zabierasz mnie do niego?
Nie. Dobry brat ostatnio zszedł na złą drogę
i chciałem zostawić cię pod opieką
złego brata, który teraz jest mniej zły niż dobry brat.
- Nic z tego nie rozumiem. - Mogę powtórzyć, kochanieńka,
ale i tak nic by to nie dało.
Chciałaś wiedzieć, kim jest ta kobieta.
Jest najstraszniejszą osobą, jaką znam.
SOUTH HAMPTON, ANGLIA, 1903
Żadnych chorych pasażerów!
Mam bilet. Zapłaciłem.
Ach, tak? To nie izba chorych.
Na pokładzie jest lekarz. Może mi pomóc.
Spadaj, facet,
zanim zarazisz nas suchotami.
Kim jesteś?
Kimś, kto wie, że potrzebujesz lekarza.
Doceniam to, ale nawet gdybym przeszedł przez kwarantannę,
to i tak straciłem bilet.
Mogę temu zaradzić.
Chodź. Nie mamy wiele czasu.
Sądziłem, że zmierzam ku nowemu życiu u boku
najwytworniejszej damy, jaką kiedykolwiek spotkałem.
Gdy statek zacumował w Nowym Jorku,
wszyscy na pokładzie nie żyli,
w tym ja.
Zapomnisz o wszystkim, co wiesz o prawdziwej rodzinie.
Obudzisz się w swoim akademiku,
zapominając nazwisko Salvatore.
Albo w końcu opowiesz mi całą historię.
- Jesteś pod wpływem werbeny. - Tak.
Twój znajomy, Matt, był w szpitalu
i dał mi trochę.
Hej, Taylor Swift.
Próbujemy się tu uczyć.
Gdzie jest kierownik tego lokalu?
Ktoś pytał o kierownika?
Nie złamałem mu żeber. Stracił dech w piersiach.
Gość odleciał na 20 sekund.
Nie nadaje się do szkolenia taktycznego.
Nie przymkniemy imprezowiczów.
Chcesz coś zjeść?
"Funkcjonariuszu Lockwood"?
Debil.
Co tu się dzieje?
Patrzcie. Policjanci tu są.
Przyszliście nas aresztować?
Możesz odejść.
Co ty do cholery wyprawiasz?
Słucham sobie muzyki.
Chcecie zamówić kolejną piosenkę?
Powinniśmy stąd wyjść.
Nie, zostańcie.
Caroline przyjmuje zamówienia.
Napisz do Eleny.
Poinformuj ją, że jedziemy sprawdzić kampus.
Widzisz te literki?
To jak malutka maszyna do pisania.
Rzeczywiście.
"Najdroższa Eleno. Mam nadzieję, że masz się dobrze".
Nie. Krótko i zwięźle. "Jedziemy na kampus".
Gdy ich znajdziemy,
ja zajmę się Caroline, a ty spojrzysz
Stefanowi prosto w oczy.
I przywrócę go do dawnej postaci.
Dokładnie.
A gdy to zrobimy,
uratujemy moich przyjaciół?
Jasne.
Wiem, jak bardzo ci zależy.
Jak zakończyć? Napisać: "Kocham cię"?
Napisz, co chcesz.
Kochasz ją, prawda?
Nie żeby to była twoja sprawa, ale tak, kocham ją, a ona mnie.
Kochamy się.
I boisz się, że to zniszczysz, dając jej lekarstwo.
Wczoraj wieczorem, gdy przyszła Bonnie...
Szpiegowałaś mnie?
Nie chciałam podsłuchiwać.
Nie jestem przyzwyczajona do słyszenia innych głosów.
- Doprawdy? - Nie mogłam się powstrzymać.
Nie co dzień słyszy się o czymś tak rzadkim,
jak lek na wampiryzm.
Nie mów o tym nikomu, dobrze?
Masz na myśli Elenę.
Nawet nie wiem, czy chce lekarstwa.
Boisz się, że może chcieć
i gdy jej je dasz, to ją stracisz.
Jesteśmy do siebie bardziej podobni, niż byś chciał.
Żadne z nas nie może znieść myśli o samotności.
Był nieprzytomny, ale dałam mu swojej krwi, dzięki czemu
jego stan się ustabilizował.
Im więcej będzie tych ofiar,
tym trudniej będzie ukryć przyczynę.
Wiem. I mam nadzieję, że Damon z mamą wkrótce ich znajdą.
Powiedziałaś jego "mama"?
Myślałam, że nie żyje?
Została uwięziona w wymiarze więziennym w 1903,
gdzie aktualnie więziony jest Kai.
Kai jest w więzieniu z 1903?
Nikt ci nie powiedział?
Właśnie kończę 13-tą godzinę 12-godzinnej zmiany.
Ktoś mógł napisać mi wiadomość.
Przepraszam.
- Więc Kaia nie ma? - Na dobre.
Cudowne wieści.
Naprawdę cudowne.
Jesteś w ciąży.
Zastanawiałam się, czemu odstawiłaś kofeinę,
zwłaszcza, że pracujesz po 13 godzin.
Dziecko nie potrzebuje psychopatycznego wujka.
Ty i Alaric będziecie mieli dziecko.
Ja...
Jo, to niesamowite.
Tak się cieszę.
Ty to zrobiłaś?
Popełniłaś błąd.
Zaczynając od zaufania wampirowi, który mnie śledził
i zapoznał z niebieskookim barmanem,
bym mogła być świadkiem tego, jak go przejeżdżasz
i odgrywasz rolę bohatera.
Sprawdziłam twój telefon
i wiadomości do Matta.
Zaoszczędza nam to niezręcznej rozmowy.
Jestem kretynką, że ci ufałam.
Nie obwiniaj się.
Pamiętam, jak to jest być takim naiwnym.
Bakterie zajęły większość płuc,
tworząc ubytki w tkankach.
Krwawienie będzie postępować.
Można je powstrzymać?
Można, ale wymagana dawka leku
w tak późnym stadium jest droga.
Pieniądze nie grają roli, o ile lek będzie skuteczny.
Zapewniam, że jest.
Ilu ludzi uratowałeś dzięki niemu? Mów prawdę.
Żadnego. Obiecałem im lek, a sprzedałem lawendę z rycyną.
Co?
Dlaczego pan tak mówi?
Myślałem, że mi pan pomoże.
Kłamał.
Jakie są jego realne rokowania?
Umrze w ciągu tygodnia.
Raczej nie zobaczy już lądu.
Zostaw nas.
Też powinnaś iść.
Nie chcę ci się odpłacić za twoją dobroć, zarażając cię.
Nie możesz mnie zarazić.
Już miałam suchoty.
- W jaki sposób przeżyłaś? - Nie przeżyłam.
Kim jesteś? Aniołem?
Posłuchaliśmy, jak śpiewasz,
biliśmy brawo. Możemy iść?
Zagrajmy w quiz o Caroline.
Nie wiem, co to.
Z pewnością wiesz!
Obaj umawialiście się ze mną,
więc powinniście wiedzieć o mnie wszystko.
Zadam wam pytania na swój temat,
a kto odpowie prawidłowo, przeżyje.
To chore.
Kiedy mam urodziny?
Tyler!
Dziesiąty października.
Bardzo dobrze.
Dobra, Matt. Twoja kolej.
Jaki jest mój ulubiony kolor?
To podchwytliwe pytanie. Nie masz ulubionego koloru.
Prawidłowo!
Teraz finał.
Kto pierwszy odpowie, wygrywa.
Jakie było ostatnie wspomnienie mojej mamy zanim umarła?
Skąd mamy to wiedzieć?
Z pewnością o tym wspominałam.
Nie wspominałaś.
No dalej. Zegar tyka.
Sędziowie czekają na odpowiedź. Jakie było ostatnie wspomnienie
mojej mamy, zanim kopnęła w kalendarz?
Wygląda na to, że w Whitmore
będą potrzebować nowego asystenta od filozofii.
Mama uczyła cię jazdy na rowerze.
Bingo! Stefan wygrywa,
co oznacza, że wy przegrywacie,
co nie jest takie złe,
bo to oznacza, że mogę zabić was obu.
Patrząc po ofiarach, zaczęli w bibliotece,
zaatakowali kilku ochroniarzy na boisku,
a następnie udali się do kina.
Wiesz, co jest najbardziej szokujące?
Że nie jestem zszokowana.
Lekcja pierwsza. Znieczulica jest nieodłączną częścią tego zawodu.
Tak właściwie, to nie jestem zszokowana,
bo byłam w ich sytuacji.
Byłam tak samo zła,
a to wszystko przypomina mi,
że zawsze jakaś cząstka mnie,
będzie w stanie zrobić to, co oni.
Nie pozwolisz na to.
Będziesz zbyt zajęta prowadzeniem małej rodzinnej praktyki
i leczeniem małego Steviego z ospy.
Może do czasu,
aż mały Stevie nie zostanie dużym Stevenem,
a ja nie zestarzeję się o dzień.
Mówiłaś o tym Damonowi?
Co masz na myśli?
Widziałam, jak zareagowałaś na wieść o mojej ciąży.
No cóż, ja...
Wieczność przeleciała ci przed oczami
i śmiertelnie cię wystraszyła.
Cieszę się szczęściem twoim i Alarica.
Alarica, który był wampirem,
a teraz jako człowiek będzie miał dziecko.
Rozmawiałaś o tym ze swoim chłopakiem?
Wie, co czuję,
ale wie również,
że nic nie możemy na to poradzić,
więc nie ma sensu o tym mówić.
Dobrze.
Skąd mam wiedzieć, że to nie ty
kontrolujesz mój umysł?
Każesz mi wierzyć w tę pokręconą historię rodzinną.
Zostałaś wyjęta z łona martwej kobiety.
Stefan wymazał prawdę,
ale blizny emocjonalne zostają.
W jaki sposób wyjaśnisz swoją fascynację śmiercią?
Powieszenie Mary Surratt...
To raczej nie plakat motywacyjny?
W śmierci jest coś,
co uważam za... Nie wiem...
Nęcące?
Powiem ci coś.
Śmierć można docenić w pełni
tylko wtedy, gdy stanie się u jej progu.
Nie słyszałem tej melodii od dziecka.
Wiem.
Czemu to robisz?
Tak ciężko uwierzyć, że ktoś może okazać ci dobroć?
Zostałem porzucony w przytułku, gdy miałem cztery lata.
To miejsce nie jest znane z dobroci.
Ja także wiem, jak to jest zostać porzuconym.
Zostałam wysłana do sanatorium.
Zostawiono mnie na śmierć.
Porzucił mnie własny mąż,
który modlił się o mój szybki koniec,
nie żeby oszczędzić mi bólu,
lecz by się mnie pozbyć.
Ale zostałam ułaskawiona
i gdy uwolniłam się od życia, które mnie nie chciało,
znalazłam swoją prawdziwą rodzinę.
To do nich teraz zmierzasz?
Nie mogłabym się z nimi rozstać.
Są tu, podróżują ze mną.
Są wyrzutkami, takimi jak ja i ty.
Możesz do nas dołączyć.
Już nigdy nie będziesz sam.
Mój koniec nadchodzi.
Albo początek.
Wypij to, Lorenzo.
Jeśli twój brat poluje, to nie w jednym miejscu.
Gdzieś musimy zacząć.
Elena zajmowała się studentem,
którego dopadł, gdy wychodził z zajęć z historii.
Proszę, proszę.
Matka wie najlepiej.
Elena pisze, że są w barze.
Chodźmy.
Musimy omówić, co zrobimy, jeśli Stefan nie będzie mnie pamiętać.
Żartujesz sobie? Jesteś jego matką.
Oczywiście, że cię pamięta.
Powiedz mi, że dasz radę.
A jeśli powiem coś nie tak?
Półtora wieku to dużo.
Poradzisz sobie. Skup się na tym, co czułaś,
gdy po nas wracałaś.
Gdy po was wracałam?
No w 1903 roku.
Na wieść, że my to wampiry, dotarłaś do Nowego Jorku
po 40 latach zabawy w Europie i...
Och.
Nie wracałaś po nas.
Nie wracałam.
Przykro mi.
Dasz radę.
Musimy tylko spróbować.
Próbuję, Damon.
Odkąd cię wczoraj zobaczyłam,
z całego serca staram się,
odnaleźć w sobie kobietę, która była waszą matką.
Przypomnieć sobie, jak opłakiwałam ciebie
i twojego brata po tym, jak wasz ojciec mnie wygnał.
Po mojej przemianie
jedyną rzeczą, która była silniejsza
niż tęsknota za wami,
był strach, co mogę zrobić, jeśli jeszcze kiedyś was zobaczę.
Więc trzymałam się z dala.
Musiałam znaleźć innych,
którzy pomogliby mi odnaleźć siebie.
Kiedy mojej nowej rodzinie udało się to zrobić, wszystko, co czułam
do swojej starej rodziny,
do ciebie i twojego brata,
przepadło.
Żałuję, że nie potrafię czuć więcej.
Tak mi przykro.
Orzeł - zabiję Tylera, reszka - zabiję Matta. Zgoda?
Mnie pasuje.
Ktoś się zezłościł.
To wilk. To jego naturalna mina.
Czemu nikt nie lubi wampirów?
Zabawiacie się ludźmi bez powodu.
To doprawdy odważne.
Co robisz?
Ty tak na serio?
Coś nie tak, Stefan?
Zwykle się nie bronią?
Ludzie zwykle nie są tacy głupi.
Ty, przestań. Stefan, on przeprasza. Ty, przestań. On cię zabije.
Widzicie tę żyłkę na czole?
Uważałam ją za seksowną,
ale teraz jestem pewna, że tak krew opuszcza jego mózg.
Wal się, Caroline.
No dalej.
- Którekolwiek z was. - Ty, przestań.
Chętnie zabiłbym go dla ciebie,
ale pamiętam, jakim był dupkiem, gdy byliście razem,
- więc jeśli chcesz... - Chcę.
No dalej, Tyler.
Spróbuj tylko.
- Ty, przestań. Ona cię zabije. - Uciekaj stąd, Matt.
Dobra robota, Tyler.
Powiedziała ci wprost, że cię nie kocha?
Wyraziła się w bardzo wysublimowany sposób, ale taki był sens.
Ale i tak nie planuję dotrzymać mojej strony umowy
i uratować jej przyjaciół, więc chyba jesteśmy kwita.
- Damon. - Nic się nie stało.
Nie zależy mi. Minęło 150 lat.
Mówi facet, który wzdychał do Katherine Pierce
przez półtora wieku.
Możesz poczuć się zraniony, Damon.
Lily była drugą kobietą, która cię porzuciła.
Ty byś tego nie zrobiła.
Możesz ze mną flirtować,
albo pomóc mi w wymyśleniu planu B,
bo ten z Lily to niewypał.
Stefan nie wie, co ona czuje.
Nie jest też idiotą.
Czy twoja mama umie dobrze kłamać?
Dokąd idziesz?
Gdziekolwiek. Nie wiem. Zostaw mnie.
Nie. Posłuchaj.
Mam jedno wyjście z tej sytuacji i jesteś nim ty,
więc pójdziesz do tego baru
i odegrasz rolę swojego życia,
albo możesz pożegnać się ze swoją wysuszoną rodziną.
- Zrozumiano? - A co, jeśli mi się nie uda?
Uda ci się.
Muszę mieć pewność, że niezależnie od powodzenia tego planu
sprowadzisz moich ludzi.
Mówiłem, że ich uratujemy.
- Czy to prawda? - Czemu miałbym kłamać?
Damon.
To okazja podarować miłości swojego życia
ludzkiego życia, którego pragnie, a mimo to nie powiedziałeś jej o tym.
Czas na przedstawienie.
Dobra wampirza samarytanka ratuje cię przed śmiercią,
daje nadludzką siłę, moc kontroli umysłu
i wieczną młodość.
Brzmi jak niezły układ.
Bo nie wiesz, czym jest głód.
Obudził mnie ogłuszający szum fal,
które uderzały o statek.
Oślepiła delikatna poświata zorzy polarnej.
Każdy z moich zmysłów zaostrzył się do granicy bólu.
Ale żaden z nich nie przyćmił nienasyconej żądzy krwi.
Co tu się stało?
Zabiła ich wszystkich kobieta,
która ci pomogła.
Wszyscy nie żyją.
Gdzie ona jest?
Nie wiem.
Kazała mi cię poszukać.
Chce, byś się mną posilił, by ukończyć przemianę.
Pożywiłem się tym szarlatanem,
przeszukałem cały statek, by odszukać tę kobietę,
ale przepadła.
Jej obietnica nowego życia i nowej rodziny była kłamstwem.
Uczyniła ze mnie potwora i mnie porzuciła.
Dlaczego?
Kto wie? Pewnie jakaś chora gra.
Jak ta, w którą ty grałeś ze mną.
Dokładnie.
Cel był taki sam.
Chciałem zrobić ci to, co uczyniono mnie.
Zrobić z ciebie potwora.
Przepraszam, Matt. No dalej.
Nie możesz umrzeć.
Mam pytanie, czy jak Matt umrze,
znowu zaczniesz obsikiwać hydranty?
Bardzo dobre pytanie.
Jeśli ta złość sprawiła, że myślałeś, że nas pokonasz,
może to znak, byś wrócił do swojej prawdziwej natury.
Zamknij się!
Kto to?
To moja matka.
Dalej.
Zabierz go stąd. Weź mój samochód.
Chodź.
Masz matkę?
Miałem.
Zmarła, więc to tylko
żałosna próba przywrócenia moich uczuć.
Niech zgadnę. Potem przywrócicie moje.
Nie wydaje mi się.
Wybacz, Stefan, ale dzięki za przewagę na starcie.
- Elena! Potrzebujemy pomocy! - O mój Boże! Matt!
W porządku. Wyjdziesz z tego.
Nie.
Matt, weź krew.
Nie chcę. Chcę lekarza.
- Ale... - Gdzie Jo? Hej!
- Matt! - Pomocy!
Co się stało?
Pomogę ci.
Z pewnością masz wiele pytań.
Fakt, że w ogóle się nie postarzałaś, wiele wyjaśnia.
Jestem rozpruwaczem.
Ja odpowiadam za poczucie winy, które czujesz z powodu
braku kontroli, nie ty.
Masz to po mnie.
Dlatego musiałam odejść.
Nie umiałam jeszcze panować nad żądzą krwi.
Bałam się, że skrzywdzę ciebie i twojego brata.
Ostatni raz widziałam cię
w dniu mojego pogrzebu.
Nie śniłeś.
Byłam twoim aniołem.
Potem mu powiedz,
że żałujesz, że nie widziałaś, jak dorasta.
Chciałabym móc obserwować,
jak przemieniasz się w dorosłego mężczyznę,
by chronić cię przed temperamentem ojca.
Ale wstydziłam się tego, co zrobiłam
i czym się stałam.
Gdy już nauczyłam się kontrolować swój apetyt
i wracałam po ciebie, i brata,
zostałam schwytana, i wysłana do więzienia przez Sabat Bliźniąt.
Tym, co pomogło ci przetrwać w tym okropnym miejscu
była nadzieja na ponowne ujrzenie moich synów.
Nie ma słów, które naprawiłyby to, że cię porzuciłam,
ale mamy całą wieczność, by spróbować.
Twój anioł wrócił do ciebie.
Twój anioł wrócił do ciebie
i już nigdy cię nie opuści.
Mamo.
Mój słodki synku.
ZAGINĘŁA HEAGEN LEE, 19 LAT
Jak ją znalazłeś?
Masz teraz inne powody do zmartwień.
Masz jedną noc,
by się obwiniać,
wpaść w spiralę wstydu,
a potem musisz zająć się Caroline.
Nie potrzebuję nocy.
Znajdę ją.
Przyjęcia leków też odmawiasz?
Nie.
Więc dlaczego odmówiłeś krwi?
Wiesz, ile razy umarłem,
lub prawie umarłem?
W większości przypadków z rąk ludzi, których uważałem za przyjaciół.
Przepraszam, nie ludzi. Wampirów.
Nie wciskaj mi,
że nie wszyscy tacy jesteście, bo to nieprawda.
Wystarczy jedno pstryknięcie.
Nie to chciałam powiedzieć.
Uważam, że masz prawo być wściekły.
Ale dlaczego nie pozwolisz, bym ci pomogła?
Nie mogę nienawidzić wampirów,
a potem korzystać z ich pomocy.
Nie można mieć jednego i drugiego.
Tak to dla mnie wygląda.
Skoro nie masz już werbeny w organizmie,
to co powiesz na Southampton?
Mogę też rzucić na ciebie urok i wysłać cię do ładnego miejsca.
Albo daj mi wybór, którego ty nie miałeś.
Sam tak powiedziałeś.
Tak tylko wszystko pogorszysz.
Ale będziesz bezpieczna.
Obiecam, że nie spotkam się z rodziną Salvatore?
Nie chcę być częścią tej rodziny.
Miłego życia, Saro Nelson.
Matt przeżył i nienawidzi wampirów,
Stefan szuka Caroline, a mama wzywa taksówki smartfonem.
Przyjmuję zakłady, co pierwsze się posypie.
Chcę wyprawić pępkowe dla Jo.
Co za zmiana tematu.
Ciąża Jo to najlepsze wieści od dłuższego czasu,
a ja nie zareagowałam w sposób, w jaki powinnam.
Dlaczego?
Chyba byłam... Nie wiem.
Zazdrosna?
Tak. Odrobinę.
Zawsze chciałam mieć rodzinę
zanim... no wiesz.
Przypomniało mi to,
że mnie to nigdy nie spotka.
Ale mam życie z tobą,
czego też zawsze pragnęłam,
więc będzie dobrze, prawda?
Musiałam pozwolić sobie na chwilę smutku.
A jeśli mogłoby być inaczej?
Gdybym mógł wszystko zmienić.
Nie jest inaczej, a ty nie możesz.
Nic się nie zmieniło.
Kocham cię.
A ja kocham ciebie.
Lepiej, by to było ważne.
Zadzwoniłam do ojca, by powiadomić go, że Kaia nie ma,
ale on chciał tylko wiedzieć,
gdzie jest ascendent.
Musimy go zniszczyć.
- Dlaczego? - Zanim odpowiesz,
powinienem poruszyć kwestię tego, że oddałem go Lily.
- Co? Obiecałeś Bonnie. - Nieważne.
Musimy go odzyskać. Natychmiast.
Mów.
Przed rokiem 1900 twoja matka
zaprzyjaźniła się z grupą czarownic i czarowników,
którzy zostali wyrzuceni z Sabatu Bliźniąt.
Byli to heretycy i magiczne syfony jak Kai.
Ale nie tylko.
Lily przemieniła ich,
dzięki czemu stali się dodatkowo wampirami.
To niemożliwe.
Wampiry nie mogą być czarownikami.
Mają magię tylko wtedy,
gdy czerpią moc z innego źródła.
Jako wampiry...
Mają stałe źródło.
Czerpią ją od siebie.
Byli w drodze, by zniszczyć Sabat Bliźniąt,
ale sabat dopadł ich pierwszy
i zesłał na wygnanie.
Heretycy są bezwzględni.
Wampiry z mocą czarowników to wybryk natury.
Nie można pozwolić, by uciekli.
Wyobraźcie sobie Kaia z żądzą krwi wampira.
A teraz pomnóżcie to razy sześć. wampira.