Nakaraan sa The Vampire Diaries:
Wala na si Luke. Sumanib kay Kai, nanalo si Kai.
Lagi ako nananalo.
Gagawin ko anuman para sa'yo, pinili mo mamatay.
Ayoko na makita ka ulit.
Kailangan ni Bonnie ng mahika. Sabihin natin saan makakahanap.
Damon, isa kang henyo.
'Di maayos lagay ng nanay ni Caroline.
Itinadhana sa ekstraordinaryo si Caroline,
at kailangan niya malaman pinagmamalaki ko siya.
Ikaw ang magsabi.
No'ng sinabi mo galit ka sa'kin.
Tingin ko alam natin pareho 'di ako galit sa'yo.
Wala na siya.
Sige. May benda ako, surgical gear, at medevac en route sa pagpadala.
Niloloko mo ako.
Hindi, anak, niloloko ko ako.
Wala ng mas maganda rito kaysa panoorin anak magbike ng walang gabay na gulong...
Oh, bata-- at walang mas malala kaysa makita sila mamatay.
Sige. 'Yan.
-Inay? -Ano?
Mamamatay ba ako?
Ang tiyansa mo mabuhay ay 100 porsyento.
Mamamatay ka ba?
Lahat namamatay rin, anak, pero matagal pa.
Paano kung namatay ka at narito pa rin ako?
Malaki ka na no'n at 'di mo na ako kailangan.
Tingin ko lagi kitang kailangan.
Paumanhin, basta...
-Tubig. -Tulungan mo sarili mo.
Anong 'di mo sinusulat?
Maniniwala ka nagtiwala nanay mo sa'kin parangalan ko siya?
Ayos 'yon, siguro.
Tingin ko tinuturuan niya ako ng leksyon sa sarili kong nanay.
Dapat ako magpaparangal sa libing niya, at ako--
'Di natin kailangan magbahagi.
Tama.
Ibig ko lang sabihin...
pinakamalalang araw ko ngayon.
'Di ko alam kung magsisimula sa pakikisama sa'yo. Pwera sama ng loob.
-Wala naman.. -Mabuti.
Salamat sa tubig.
Huy, blandina.
'Di ngayon pinakamalalang araw mo.
Ngayon at bukas, madali lang.
May mga tao sa paligid mo araw at gabi, parang takot sila iwan ka.
Ang malalang araw?
Sa susunod na linggo.
Pag wala ng iba kung hindi katahimikan.
Sinasabi ko lang.
Salamat.
Sige.
Anumang oras.
PLANO SA LIBING MAG ORDER NG BULAKLAK
MAKIPAGKITA SA ABOGADO IBENTA ANG BAHAY?
Lahat kayo tinanong ano magagawa n'yo sa kanya.
May limang araw ng proyekto rito.
Gagawin natin sila sa isa.
'Di susundin panuntunan at lagpasan pulang tape.
Oo. Inaasahan ko ilibing ng maayos ang nanay ko sa pagtatapos ng araw.
Sige. Anumang kailangan mo.
Elena. Sasama ka sa akin.
-Saan tayo pupunta? -Bibili ng kabaong.
Kumilos na tayo.
Magmaneho ka.
Pinadala ko kotse ko kay Jeremy.
Jeremy. Nakalimutan ko siya ilista sa mga tatawagan ko.
Ayos lang, tinawagan ko siya.
278 na araw sa loob ng mundong kulungan na ito.
May dalawang sirang daliri sa paa, siyam na paltos, impeksyon, pero walang paki.
Ginawa ko ang phesmatos sa Canadian mahikang bato na ito...
at may mahika na ulit ako.
At pag 12:28 tumama ang eklipse...
uuwi na ako.
Narinig mo, ako? Uuwi.
Siguradong ayaw mo ipahawak buhok mo?
Lumayo ka sa akin.
Kadiri ito.
'Di pa tayo lumalabas ng matagal para makita mong kadiri.
May konsensya ako. Ang vegan na pinagtawanan ko sa'yo.
Mamamatay ako.
Bwisit na Thai na pagkain.
Hindi na muli.
Alam mo, 'wag na tayo pumunta sa libing.
Pupunta tayo.
Huy. Teka, teka , teka.
Alam ko galit ka sa'kin, pero kailangan ko talaga makita kapatid ko.
-Tingin ko aayaw siya. -Ano ginagawa mo rito?
Tinawagan kita para sabihin may sakit ako binaba mo.
Dahil nalason ako sa pagkain.
'Di mo ba narinig pagsusuka ko sa telepono?
May isyu na inaalala ko mula no'ng pagsasanib...
dahil 'di natin ginawa ng tama. Ang buo.
"'Di kita kambal. Huy, ayos lang, malapit na 'yon" plano.
Pero gumana ito, na, alam mo, maangas.
Huy, mas mabait na ako ngayon, kung nagtataka ka.
Pero hinihintay mo malaglag ang sapatos. At tingin ko nalaglag na.
Dahil ako--
Nasaan ang banyo?
-Diyos ko, Ric. -Heto.
Tingin ko 'di 'yan pagkalason.
Dapat sa'yo ko makikipagsanib ng mahika, pero si Luke ang nakuha ko.
Ngayon depektibo na ako, at kaya ka nagkasakit.
At pakiramdam ko mamamatay ako.
At pag namatay ako, ikaw rin, si Itay, si Liv, at buong pangkat natin.
Kaya pwede ba gamutin mo ako?
Ngayon na?
Ano ginagawa mo?
Hinihiram kurbata ng tatay ko para sa libing.
Babalatan ka niya ng buhay. Kunin mo ang akin.
Sige.
Natapos mo ang sasabihin?
-Hindi masyado. -Importante ito.
Tatapusin ko ito, Stefan.
Sabi ni Itay 'di tayo iiyak.
Dahil 'di kaya ni Itay ng pantaong emosyon.
10 ka. Iiyak ka kung gusto mo.
-Tingin ko hindi. -Bakit naman?
Sabi ng anghel ni Inay magiging ayos lahat.
-Kailan ito? -Kagabi.
Sa tulog ko. Binisita niya ako.
Binisita ka ba niya?
Nakaligtaan ko siguro.
'Yan na. Pumunta ka na.
Kita ko maayos na ang papuri.
Tumatagod ito.
Kailangan ko ng payo mo.
At 'di ka pwede maging bwisit wala na ako mapagtanungan.
-Mukhang maaasahan. -Anong sinabi ko?
Sige, makinig ka.
May nangyari sa pagitan namin ni Caroline.
Sa wakas.
At namatay nanay niya at 'di ko na nasabi sa kanya...
at 'di ko alam paano ito panghahawakan.
Hilahin mo ang ripcord.
-Ano? -Kung gano'n...
hindi siya ang nag-iisa. Kung siya nga, 'di ka na magtatanong.
-Oo, pero hindi ko pa-- -Dalawang beses ka umibig sa buhay mo.
Bukod mo pa na parehong mukha ito...
gano'n ba pakiramdam?
'Di lahat ng pag-ibig ay totoo, kapatid.
Gusto ni Caroline ng totoo.
Kung ayaw mo, hilahin mo ripcord bago mo palalain lahat.
'Wag lang ngayon.
Bigay mo sa kanya ngayon.
Masiglang babae nanay mo.
Kahit na matapos lumayas tatay mo.
Salamat, Ginang McGruder.
Sigurado ako makikita ka namin sa libing.
Maliagayang pagdating sa mundo ng nakakailang na simpatya.
Kailangan mo maging handa sa mga isasagot mo.
Mungkahi ko kahit tatlo.
'Di ko alam paano mo nalampasan ito.
Iba iba ang sagot sa bawat kategorya ng mga tao.
Mga kaibigan, mga kakilala, mga mahal sa buhay.
Hinalikan ko si Stefan.
Gusto ko siya kausapin tungkol dito, pero ramdam ko 'di siya tapat.
Alam mo, 'wag ngayon.
Pag-usapan niyo bukas. Marami ka na masyado iniisip.
Tingin ko kailangan ko malaman ngayon.
Huli na tayo sa nakatakda. Tara na.
Masakit kasu-kasuhan?
-Sakit ng ulo? -Oo.
Buntis ka ba?
'Wag ka na magbiro.
Pakiramdam ko pinipipi ako mula sa loob.
Pribado ito. Kailangan ba narito kasintahan mo?
'Di ko siya iiwan sa'yo mag-isa, kaya bahala ka.
Sige, ayos lang vitals mo. Normal temperatura.
Hihintayin ko patolohiya, pero walang medikal na mali.
Oo, dahil mahika ang sakit ko.
At 'di ka pa nasusuka ng--
Huy. Huy!
Maayos pakiramdam ko.
-Dahil sinipsip mo mahika ko. -Paumanhin, aksidente 'yon.
Pero ako-- Grabe, mas maayos na pakiramdam ko.
-Ibigay mo sa'kin mahika mo. -Ano?
Malinaw na bigo ang pekeng pagsasama.
Dapat makukuha ko mahika mo, 'di ba?
'Di ko alam, lagay mo sa manika o sa kama o anuman at ibigay.
Madali kong mababali pitong buto mo sa kamay sa isang pisil lang.
Kita ko nagdududa ka, Ric. Pwede kita tawaging Ric?
Huy, kaibigan, pero may dapat ka malaman:
Maliligtas lang si Jo pag naligtas ako, okay?
Kung 'di pa sapat, ang lakas sa mundong kulungan ay mula sa Pangkat ng Gemini.
Pag namatay ako, masisira ang mundo, okay?
Nakikita ko bakante.
Gusto mo magsimula ako sa isang pantig?
Sinabi mo bang mga kulungang mundo?
Higit pa sa isa?
Wala ba nagbanggit no'n?
Ito na.
Handa na ako.
Walang makakapigil sa akin.
May mahika ako.
Ang Ascendant.
At ang eklipse.
Hindi.
Nag-aalala ako kay Caroline.
Tingin ko 'di niya ito kaya gaya ng akala niya.
-'Di ka pa tapos? -Hindi, 'di pa ako tapos.
At 'di ako matatapos. 'Di ako mabuting tao.
'Di dapat ako tumayo sa harap ng buong bayan at nagpanggap na mabuti.
Ito ang huling halakhak ni Liz mula sa kawalan.
Huy, kalma.
Mabuti ka...
medyo.
Hindi nakakatulong.
'Di ito tungkol sa'yo, Damon.
'Di nga ito tungkol kay Liz. Tungkol ito kay Caroline at dapat niya marinig.
Okay?
Nakaligtaan mo na tapumpati mo.
Alam ko.
Bakit?
'Di ako makapagdesisyon anong sasabihin.
Kahit nagpaalam ka na lang.
-Wala akong pagpipilian. -Syempre mayroon ka.
Mahika mo ibigay o hindi.
Ano sa tingin mo dapat ko gawin?
Puno ang buhay ko ng martyr na mga lumaban sa masama...
nagpapakabayani, 'di ito natatapos.
'Di maiiwasan na may masaktan, o mamatay...
at madali lang maging ikaw, o si Bonnie...
anumang gawin mo.
Kung gusto mo lumaban at itago mahika mo, lalaban ako kasama mo.
At kung hindi, gusto ko pag 'di ka mangkukulam...
at sigurado ako mamahalin pa rin kita anuman.
-Sigurado? -92 pursyento.
WHITMORE MEDIKAL
Caroline?
Ayos ka lang?
Oo. Ayos lang.
Alam mo na, lahat ayos na.
Sigurado ka ayos ka?
Oo.
Hindi.
'Di ko alam.
Ngayon ilalagay kita sa kategorya para alam ko sabihin ko...
pero naisip ko 'di ko alam anong kategorya ka ilalagay...
kaya iniisip ko walang oras tulad ng 'di tamang kasalukuyan...
para isipin pa 'yon.
Maglilista ako ng kategorya kung gusto mo.
Caroline, ako...
gusto ko pag-usapan natin lahat ng ito, gusto ko...
pero baka pag tayo na lang dalawa pag natapos natin ang araw na ito.
Oo, grabe, syempre.
'Di ito ang oras. Pasensya na.
Huy, huy.
'Wag ka magpaumanhin.
Mag-uusap tayo pagtapos ng lahat ng ito.
Care?
Handa na sila.
Kailangan mo ba ng oras?
Hindi, ayos lang ako.
Magiging ayos ako, Inay. Pangako ko.
Maayos ang lahat pagtapos ngayon.
Handa na ako.
Sige. Malinaw na binagsak ako mula sa impyerno.
'Yon o, sa wakas ay may pahinga na pagkabaliw ko.
Hilagang Ilaw
umuulit na kaganapan sa langit
Ika-1 ng Nobyembre 1903
-'Yan na. Huli ka na. -Oo.
Ayaw ni Liv sa mga kurbata ko, kaya humanap ako ng bago.
-Lasing ka ba? -Depende.
Ilang araw bago maging normal ang isang tao.
-'Di ka papasok d'yan. -Alis, pare.
Nanay ito ni Caroline. 'Di pwede mawala ako sa libing.
Paumanhin sa inyo ni Liv. Alam ko marami kayong pinagdadaanan.
Pero 'di nararapat kay Caroline na dalhin mo 'yan dito.
NAMATAY NA BAYANI
Narito tayo ngayon para ipagpugay at irespeto...
ang isang haligi ng ating bayan.
Ang kapatid natin, protektor...
Hepe Elizabeth Forbes.
Narito rin tayo ngayon para ipakita pag-ibig at suporta...
sa pamilya at kaibigan ni Liz.
Hindi lang tayo ang nalulungkot...
sa pagkawala niya...
Tinatawagan Hepe Forbes.
Ito ang huling tawag kay Hepe Forbes.
Walang sagot.
Radyo Numero 2-6 ay walang serbisyo...
matapos ang 12 taon at apat na buwan ng serbisyong pulis.
Nawala pero 'di makakalimutan.
Gitna.
Kaibigan ko si Liz Forbes.
Sa mga huling oras niya, inutusan niya ako ipaabot mensahe sa anak niya.
Pero pinigilan ko siya bago pa maraming masabi.
Sabi ko sabihin niya mismo aky Caroline.
Pero 'di na nabigyan ng pagkakataon.
Gusto ipaalam sa'yo ng nanay mo gaano ka niya ipinagmamalaki.
At dapat lang.
Maganda ka, malakas na babae...
at mapagbigay na kaibigan...
at liwanag sa dagat ng kadiliman.
Sabi niya ekstraordinaryo ka.
At ikaw nga.
At siya rin.
Bayani si Liz sa bayang ito.
Bayani siya sa lahat sa inyo.
At bayani siya sa akin.
Paalam, hepe.
May mangungulila sa'yo.
Salamat sa lahat ng pumunta.
Para ito sa nanay ko.
Umalis ng payapa
Umalis sa kabaitan
Umalis ng may pag-ibig
Umalis na may pananampalataya
Iwan ang araw
Ang araw sa likod namin
Tapos na ang araw
Umalis ng may grasya
Hayaan mo kami sa kadiliman
Hindi natatakot
Hindi nag-iisa
Umasa tayo ng kabutihan
Ligtas na
Umuwi sa tahanan
Magandang gabi. Salamat.
Maraming salamat.
Matino ako. 'Wag mo ako paalisin.
Hindi. Masaya ako nakayanan mo.
Ang bagay, Ty, naiintindihan ko, okay?
Marami na tayo pinagdaanan na pwede na makapagpabaliw sa atin.
Pero iniisip ko...
habang pinapanood siya parangalan ng mga pulis ngayon...
gusto ko maging parte ng gano'n.
Kaya kinausap ko kinatawan, at binigyan ako ng aplikasyon.
May programa ng pagsasanay ng opisyal
Mukhang maganda, parang isang bagay na dapat parte ako.
Kinuhanan din kita.
-Huy. Aalis ka na? -Oo.
Tingin ko tama na ang ginawa ko sa libing.
Ihahatid kita pauwi.
Hindi. Dalawang kanto lang. Ayos na ako, Elena.
Tingin ko 'di magandang ideya mag-isa ka ngayon.
Tingin ko 'yan mismo kailangan ko.
Salamat sa lahat ng ginawa mo ngayon, Elena.
'Di ko makakalimutan.
Walang anuman.
-Pero-- -Magiging ayos ako, Elena. Okay?
Kailangan ko lang lampasan ngayong araw.
Diyos ko.
Gawin natin ito.
Ako, pangkat natin, at mga kulungang mundo salamat.
Ano ba ang kulungang mundo?
Lugar na puno ng taong gaya ko. Sigurado ako.
Binabati kita. Nililigtas mo paghihirap nila sa pagkalimot.
'Wag ka mainis. 'Di mo naman gusto maging mangkukulam.
Manahimik ka.
Diyos ko.
Kaya ko ito.
Ang hilagang ilaw, eklipse parehas na nauulit.
Makakaalis ako rito.
Sige na.
Sino ka?
Tapos na.
Salamat.
At binabati kita.
Mamuhay ka mabuti, kapatid.
Ano sinabi niya?
Ang rason ng sakit ko.
'Di ito pagkalason.
Ano ito?
Sabi niya buntis ako.
'Di ko alam sasabihin. Ako--
'Di ko alam gagawin ko.
Pakasalan mo ako.
Ano? Hindi. Hindi. Kasal dahil sa awa 'yan.
'Di mo pwede pakasalan sa awa ang buntis na dating mangkukulam.
'Di ko nga alam kung gusto ko ng anak, kasal pa kaya--
Diyos ko. Ano ginagawa mo?
Binili ko ito matapos mamatay ng kapatid mo.
May sakit nanay ni Caroline, at nasa panganib ka...
at naisip ko maikli lang ang buhay.
At pinaplano ko ang tamang panahon...
na dapat ngayong umaga na may almusal sa kama...
hanggang no'ng sinuka mo hapunan kagabi.
Ric.
Mapag-uusapan natin mga pagpipilian at lahat.
Pero gusto ko ang batang ito.
Ito... 'di ko naisip na magkakaroon ako nito.
Kaya 'di ito kasal dahil sa awa, Jo.
Mahal kita.
Pakasalan mo ako.
'Di ako makapaniwala.
Sigurado ka ba?
92 pursyento.
Oo. Oo. Oo.
Ayos na talumpati.
Salamat.
Anong bumasag sa nakabara sa manunulat?
Kailangan lang ipaalala na 'di tungkol sa'kin ang pagpapaalam.
Binigo kita sa 'di pagtatalumpati sa libing ng nanay natin.
Ayoko biguin lahat ngayon.
Tingin ko mali ka.
Tungkol kay Caroline.
Naisip ko 'di ko man maipaliwanag nararamdaman ko sa kanya...
pero isang bagay ito.
At oo, baka 'di lahat ng pag-ibig ay totoo...
sa magulong paraan na naranasan natin...
pero tingin ko mas maganda ito.
Kung gano'n, kapatid, 'wag mo na sayangin oras mo rito.
Tingin ko kailangan niya ang balitang 'yan ngayon.
Sabi ko ayos na ako, Elena.
'Di ako naniniwala sa'yo.
Buong araw, may bumabagabag sa'kin.
Gusto mo agad impake ito lahat na parang may kailangan ka puntahan.
Masyado ka nag-aalala malampasan ang ngayon...
ng walang pahiwatig sa mararamdaman mo bukas.
At naisip ko.
Ayaw mo maramdaman ang bukas.
'Yon ang plano, 'di ba? 'Di ko mararamdaman ang bukas.
Dahil papatayin mo ito lahat.
Akala ko kaya ko daanan ang mahirap...
tapos ayusin ko sarili ko pagtapos gaya ng ginagawa ko.
Pero pinamukha sa'kin ni Damon na mas lalala lang ito.
-Nakikinig ka kay Damon? -'Di ko kaya ang malala, Elena.
Okay? 'Di ko nga naisip na may malala pa.
-Mas mabuti paraang ito. -Mas mabuti?
Caro-- pagpatay sa pagkatao ang sinasabi mo.
-Walang mabuti roon. -Karanasan mo 'yon.
Okay? Mas may kontrol ako sa pagkabampira ko kaysa sa'yo.
Iba ang magiging karanasan ko.
'Di ito magiging iba, Care. Magiging pamatay ito.
-Nakita mo nangyari sa'kin. -Oo, 'yon punto ko, Elena.
Ginawa mo ito.
'Di mo kinaya ang sakit no'ng namatay kapatid mo, kaya sinara mo.
Namatay si Damon, at binura mo lahat ng alaala mo.
Lumipat si Stefan sa Savannah at naging mekaniko.
Tingin mo kayo lang pwede tumakas sa kalungkutan?
Binanggit mo dalawa sa pinakamalaki kong pagkakamali.
Pagkakamali ba sila?
Dahil no'ng lumabas ka...
wala na ang malalang parte ng sakit.
At 'yon ang kailangan ko.
Kailangan ko lang mawala ang sakit.
At kung sinabi agad ni Stefan ang tama magbabago ba ang isip mo?
Oo, narinig ko.
Hindi niya ginawa, kaya 'di na mahalaga.
Patay na nanay ko, Elena.
Sobrang sakit 'di ako makahinga.
Hindi-- 'di ko kaya ang malala. Hindi ko kaya, okay?
-'Di dapat. -Hindi dapat kahit kanino.
Hindi ito patas.
Hindi. Naiintindihan ko.
Alam ko tingin mo alam mo na lahat...
pero pakiusap, makinig ka sa'kin.
'Di ko hahayaan gawin mo ito.
'Di ikaw ang magdedesisyon.
Saan ka pumunta, Elena? Tawagan mo ako.
Bonnie?
Ang nag-iisa.
Nagawa mo.
Caroline?
Paumanhin sa pagpasok, 'di nakasara ang pinto.
Caroline!
'Di ko nakuha.
Nasa bahay kita sa 1903 na kulungang mundo?
Panoorin mo ito.
'Di ko alam mayroon pa no'ng nakalabas ako.
Binabati kita. Nakunan mo pader.
-Teka lang. -Sino ka?
-Ano ito?
'Yan. Tigil.
Diyos ko.
Ano?
Nanay ko 'yan.
Isinalin sa Tagalog ni: Jayne Valdez s ako.