Sebelum ini dalam The Vampire Diaries.
Luke dah pergi. Dia bergabung dengan Kai. Kai menang.
Saya sentiasa menang.
Saya akan buat apa saja untuk awak dan awak yang memilih kematian.
Saya tak nak jumpa awak lagi.
Bonnie perlukan keajaiban untuk dibebaskan.
Kita hanya perlu beritahu dia tempat untuk mencarinya.
Damon, awak memang genius.
Ibu Caroline tak berapa sihat.
Caroline memang ditakdirkan untuk jadi luar biasa.
Dia perlu tahu betapa bangganya saya akan dia.
Awak beritahulah dia sendiri.
Apabila awak kata yang awak benci saya...
Rasanya kita berdua tahu saya tak pernah benci awak.
Dia dah pergi.
Okey, mak ada plaster, alat pembedahan...
dan helikopter dalam perjalanan untuk ambil kita.
Mak mempermainkan saya.
Bukan, sayang. Mak mempermainkan diri mak.
Tiada pengalaman pertama lebih hebat daripada melihat anak berbasikal...
tanpa roda latihan...
Tiada pengalaman pertama lebih teruk daripada melihat mereka jatuh.
Baiklah. Dah selesai.
- Mak? - Ya?
Adakah saya akan mati?
Mak rasa peluang kamu untuk hidup amat tinggi.
Mak akan mati?
Semua orang akan mati, sayang.
Namun, masa itu lama lagi.
Namun macam mana kalau mak mati dan saya masih ada di sini?
Kamu sudah dewasa ketika itu dan tak perlukan mak lagi.
Saya rasa saya akan sentiasa perlukan mak.
Maaf, saya cuma...
Air.
Ambillah sendiri.
Jadi, apa yang awak tak tulis?
Awak percaya ibu awak amanahkan saya menulis pujian untuk dia?
Bagus juga rasanya.
Saya rasa dia cuba ajar saya tentang ibu saya sendiri.
Saya patut puji dia ketika pengebumian dan saya cuma...
Kita tak perlu berkongsi.
Betul.
Maksud saya...
Hari ini hari paling teruk dalam hidup saya.
Saya tak pasti saya perlu mulakannya dengan merapati awak.
Jangan kecil hati.
- Tidak pun. - Baguslah.
Terima kasih untuk air ini.
Hei, si rambut perang.
Hari ini bukan hari paling teruk dalam hidup awak.
Hari ini dan esok masih mudah.
Akan ada orang di sekeliling awak siang dan malam...
seolah-olah mereka takut untuk tinggalkan awak seorang diri.
Hari paling teruk?
Pada minggu depan.
Apabila tiada apa-apa kecuali kesenyapan.
Saya beritahu awal-awal.
Terima kasih.
Sama-sama.
Bila-bila masa saja.
Rancangan Pengebumian Pesan Gubahan Bunga
Resepsi Mystic Grill Batalkan Kad Kredit
Barang Peribadi Di Hospital Arahan Pemindahan Mayat
Sijil Kematian - Bertemu Peguam Jual Rumah?
Kamu semua sudah minta perkara yang kamu boleh tolong.
Ada projek untuk lima hari dalam ini.
Kita akan buat sekali gus.
Kita boleh langgar peraturan. Juga menggunakan jalan singkat.
Ya, saya nak ibu saya diraikan dan dikebumikan dengan baik...
sebelum hari ini berakhir.
Baiklah, Care. Apa saja yang awak perlukan.
Elena. Awak akan ikut saya.
- Kita nak ke mana? - Beli keranda.
Mari kita pergi.
Awak pandulah.
Saya hantar kereta saya kepada Jeremy.
Jeremy, saya terlupa masukkan dia dalam senarai panggilan.
Tak apa. Saya dah hubungi dia.
Hari ini hari ke-278 di dunia penjara ini.
Dua jari kaki saya patah, sembilan lepuhan dan jangkitan telinga...
tapi saya tak peduli.
Saya dah kerjakan batu Kanada ajaib ini.
Sihir saya sudah kembali.
Apabila gerhana itu berlaku pada pukul 12.28 tengah hari...
saya akan pulang.
Dengar?
Pulang.
Awak pasti tak nak saya tolong pegang rambut awak?
Jauhkan diri awak daripada saya.
Ini sangat menjijikkan.
Kita belum bercinta cukup lama untuk awak lihat perkara menjijikkan.
Saya rasa bersalah.
Lauk sayur yang saya persendakan punca awak jadi begini.
Saya rasa macam nak mati.
Makanan Siam tak guna.
Saya takkan makan lagi.
Mungkin kita tak perlu pergi ke majlis pengebumian itu.
Kita akan pergi.
Hei. Tunggu dulu. Saya tahu awak benci saya.
Namun, saya perlu jumpa kakak saya.
- Rasanya dia enggan. - Apa awak buat di sini?
Saya hubungi untuk beritahu awak yang saya sakit dan awak matikan.
Saya mengalami keracunan makanan.
Adakah bunyi saya muntah dalam telefon tadi...
tak berikan awak petunjuk?
Ada isu yang saya risaukan sejak penggabungan itu...
kerana kita tak buat dengan betul...
rancangan yang kita teruskan walaupun bukan kembar.
Namun, rancangan itu berkesan dan agak hebat.
Saya rasa lebih baik sekarang, manalah tahu awak tertanya-tanya...
tapi saya menanti akibatnya.
Saya rasa sudah berlaku pun.
Sebab saya...
Di mana bilik air?
- Oh, Tuhan! - Oh Tuhan, Ric.
Saya tak rasa awak alami keracunan makanan.
Saya patut gabung sihir dengan awak, tapi saya bergabung dengan Luke.
Sekarang, saya dah rosak dan rasanya sebab itu awak sakit.
Saya rasa macam nak mati sebenarnya.
Kalau saya mati, awak, ayah, Liv dan puak dungu kita akan mati.
Jadi, boleh tolong betulkan saya?
Sekarang?
Apa yang awak buat?
Meminjam satu tali leher ayah untuk majlis pengebumian.
Dia akan kerjakan awak.
Ambillah tali leher saya.
Okey.
Awak dah siapkan ucapan itu?
Belum lagi.
- Itu ucapan yang penting. - Saya akan siapkan, Stefan.
Ayah kata kita tak boleh menangis.
Sebab ayah tak mampu merasakan emosi manusia.
Awak baru sepuluh tahun.
Awak boleh menangis kalau rasa nak menangis.
- Rasanya saya takkan menangis. - Kenapa pula?
Bidadari mak kata, semuanya akan baik-baik saja.
- Bila itu berlaku? - Malam tadi.
Semasa saya tidur. Dia melawat saya.
Dia ada melawat awak?
Tentu saya terlepas.
Siap. Pergilah.
Nampaknya pujian itu berjalan lancar.
Ia menelus.
Saya perlukan nasihat awak.
Saya perlukan awak untuk serius...
sebab tiada sesiapa lagi yang saya boleh minta tolong.
- Itu kedengaran menarik. - Apa yang saya cakap tadi?
Okey, dengar sini.
Ada sesuatu berlaku antara saya dan Caroline.
- Akhirnya. - Ibunya meninggal dunia dan saya...
belum berkesempatan untuk bercakap dengan dia tentangnya.
Saya tak tahu cara terbaik untuk melakukannya.
Putuskan hubungan.
- Apa? - Dia bukan orangnya.
Kalau dia orangnya, awak tak perlu minta.
- Ya, tapi saya tak... - Dah dua kali awak jatuh cinta...
dalam hidup awak, Stefan.
Walaupun sebenarnya muka yang sama...
terasa begitu?
Tak semua cinta adalah cinta sejati.
Caroline mahukan hubungan sebenar.
Jika awak tak mahu, putuskan hubungan sebelum awak mengeruhkan keadaan.
Cuma, bukan hari ini.
Biarkan dia melalui hari ini dengan tenang.
Ibu awak seorang wanita yang sangat bersemangat...
walaupun selepas bapa awak lari dengan lelaki itu.
Terima kasih, Cik McGruder.
Jumpa di majlis pengebumian nanti.
Selamat datang ke dunia simpati yang janggal.
Sebab itulah awak perlu bersedia dengan jawapan awak.
Saya cadangkan sekurang-kurangnya tiga.
Saya tak tahu macam mana awak boleh bertahan.
Balasannya berbeza untuk setiap kategori orang dalam hidup awak.
Kawan keadaan, kenalan bersahaja, orang tersayang.
Saya cium Stefan.
Saya nak cakap dengan dia tentang itu...
tapi kalau teruk, saya rasa dia takkan bersikap jujur.
Bukan hari ini.
Jadi, berbicaralah dengan dia esok.
Banyak hal yang awak perlu uruskan.
Tak, saya rasa saya perlu tahu hari ini.
Kita dah lambat. Mari pergi.
Ada sakit sendi?
- Pening kepala? - Tidak.
Adakah awak hamil?
Jangan buat lawak.
Saya rasa macam dikikis dari dalam.
Ini agak peribadi. Kekasih awak perlu ada di sini?
Saya takkan tinggalkan dia dengan awak. Jadi, terima sajalah.
Okey. Bacaan vital awak elok saja. Suhu awak normal.
Saya akan tunggu patologi, tapi tiada apa-apa masalah perubatan.
Ya, sebab saya dah mati.
Awak tak muntah sejak...
Hei!
- Saya rasa lebih baik. - Ya.
Awak muntahkan sihir saya.
Maaf tentang itu. Itu satu kemalangan. Namun, saya...
Saya rasa lebih baik.
- Awak perlu berikan saya sihir awak. - Apa?
Penggabungan ini jelas sekali gagal.
Saya sepatutnya dapatkan sihir awak, bukan?
Dengar sini, entahlah. Letakkan dalam patung beruang...
pispot atau apa saja dan berikan kepada saya.
Mudah untuk saya patahkan tujuh tulang kecil dalam tangan awak...
dengan sekali tekan, okey?
Saya boleh nampak awak was-was, Ric. Boleh saya panggil awak Ric?
Kawan, awak perlu tahu...
Jo akan terus hidup kalau saya juga bertahan, okey?
Jika itu tak memadai untuk awak...
kuasa yang menyatukan dunia penjara...
berasal daripada ketua Kumpulan Gemini.
Kalau saya mati, dunia ini akan musnah, okey?
Saya nampak tempat kosong.
Awak nak saya mulakan semula dengan satu suku kata?
Dunia penjara?
Lebih daripada satu?
Tiada sesiapa pernah menyebutnya?
Inilah dia.
Saya dah bersedia. Tiada sesiapa boleh menghalang saya.
Saya ada sihir, kuasa dan gerhana.
Tidak.
Saya risaukan Caroline.
Saya tak rasa dia uruskannya sebaik yang dia sangka.
- Belum selesai lagi? - Belum lagi.
Saya takkan selesai.
Saya bukan orang yang baik.
Saya tak patut berdiri di depan seluruh bandar...
dan berpura-pura baik.
Ini Liz ketawa buat kali terakhir di alam ini.
Hei, bertenanglah.
Awak baik...
sedikit.
Tak membantu.
Ini bukan tentang awak, Damon. Ini bukan tentang Liz pun.
Ini tentang Caroline dan perkara yang dia perlu dengar.
Okey?
Awak terlepas ucapan awak.
Saya tahu.
Kenapa?
Saya tak tahu nak cakap apa.
Awak boleh ucap selamat jalan saja.
- Saya tiada pilihan. - Sudah tentu awak ada pilihan.
Sihir itu milik awak untuk diberikan atau tak.
Awak rasa apa yang saya patut buat?
Hidup saya dipenuhi dengan korban yang tewas dengan orang jahat...
dan cuba menjadi wira.
Itu tak pernah berakhir dengan baik.
Seseorang akan cedera atau mati.
Awak juga boleh jadi begitu.
Bonnie juga.
Tanpa mengira perkara yang awak buat.
Jadi, kalau awak nak melawan dan simpan sihir awak...
saya akan berlawan dengan awak.
Kalau tak...
Saya cintakan awak ketika awak bukan ahli sihir...
dan saya pasti saya tetap akan mencintai awak.
Awak pasti?
Sekurang-kurangnya, 92 peratus.
Pusat Perubatan Whitmore
Caroline?
Awak tak apa-apa?
Ya. Saya baik-baik saja.
Selepas memikirkan semuanya.
Awak pasti awak okey?
Ya.
Tidak.
Entahlah.
Saya sepatutnya masukkan awak dalam satu kategori...
jadi saya tahu mahu katakan apa kepada awak...
tapi kemudian saya sedar yang saya tak tahu...
awak nak letakkan diri awak dalam kategori mana, jadi...
Saya fikir mungkin tiada masa...
seperti hadiah yang tak sepatutnya...
untuk mendalami hal itu.
Saya boleh senaraikan kategorinya kalau awak nak.
Caroline, saya...
Saya nak cakap dengan awak tentang semua ini.
Betul. Namun...
mungkin apabila kita berduaan...
selepas awak melalui hari ini.
Ya. Oh, Tuhan. Sudah tentu.
Ini bukan masanya. Saya minta maaf.
Hei.
Jangan rasa bersalah.
Kita akan berbicara selepas semua ini berakhir.
Care?
Mereka dah bersedia.
Awak perlukan masa?
Tak, saya okey.
Saya akan baik-baik saja, mak. Saya berjanji.
Semuanya akan okey selepas hari ini.
Saya dah bersedia.
Okey.
Saya dah termasuk ke dalam dimensi neraka bersalji.
Sama ada itu atau saya akhirnya ada sakit otak.
Incendia!
Aurora
Upacara Cakerawala Berulang
1 November, 1903
- Itu pun awak, awak lewat. - Ya.
Liv biasa kata dia benci tali leher saya, jadi saya cari yang baru.
Oh, Tuhan.
Awak mabuk?
Bergantung juga.
Berapa hari berturut-turut seseorang boleh minum sebelum jadi normal?
- Awak tak boleh masuk. - Berundur, kawan.
Ini ibu Caroline.
Saya tak nak terlepas majlis pengebumian dia.
Saya bersimpati tentang awak dan Liv.
Saya tahu awak ditimpa banyak tragedi.
Namun, Caroline tak patut menerima tragedi yang awak bawa ke sini.
Kita berada di sini hari ini...
untuk memberi penghormatan kepada tulang belakang komuniti kita.
Saudari kita.
Pelindung kita.
Syerif Elizabeth Forbes.
Kami juga berada di sini hari ini untuk tunjukkan sokongan dan cinta...
terhadap keluarga dan kawan-kawan Liz.
Bukan saja kita merasakan sesuatu selepas pemergiannya...
tapi hati kita tertarik kepada Liz...
Memanggil Syerif Forbes.
Ini panggilan terakhir untuk Syerif Forbes.
Tiada balasan.
Radio nombor 26 kini di luar perkhidmatan...
selepas khidmat polis selama 12 tahun dan empat bulan.
Sudah pergi, tapi takkan dilupakan.
Sedia!
Liz Forbes ialah kawan saya.
Pada detik-detik terakhirnya, dia minta saya sampaikan...
pesanan kepada anak perempuannya.
Namun saya potong kata-katanya sebelum dia sempat bercakap.
Saya kata, dia boleh beritahu Caroline sendiri...
tapi dia tak dapat peluang itu.
Ibu awak nak awak tahu betapa bangganya dia dengan awak.
Dia memang patut bangga.
Awak wanita yang cantik dan kuat.
Kawan yang pemurah.
Cahaya yang terang di laut yang gelap.
Dia kata awak luar biasa.
Memang pun.
Dia juga sama.
Liz seorang wira di bandar ini.
Dia seorang wira kepada anda semua...
dan dia wira kepada saya.
Selamat jalan, syerif.
Awak akan dirindukan.
Terima kasih kerana datang.
Ini untuk ibu saya.
Pergilah dengan tenang
Pergilah dengan kebaikan
Pergilah dengan kasih
Pergilah dengan kepercayaan
Tinggalkan hari
Hari di belakang kita
Hari sudah berakhir
Pergilah dengan rahmat
Marilah pergi
Ke dalam kegelapan
Tanpa rasa takut
Tanpa bersendirian
Marilah berharap
Dengan hati yang tenang
Selamat dan sejahtera tiba di rumah
- Selamat malam. Terima kasih. - Takziah saya ucapkan.
- Pengebumian yang indah. - Terima kasih banyak.
Ya. Saya tak mabuk.
- Jangan suruh saya pergi. - Tidak.
Saya gembira awak boleh kawal diri.
Ty, saya faham.
Banyak yang kita telah lalui sampai kita jadi gila.
Namun saya terfikir...
melihat semua polis itu berikan dia penghormatan hari ini.
Saya mahu jadi sebahagian daripada perkara begitu.
Saya bercakap dengan timbalan dan dia beri saya borang permohonan.
Ada program latihan pegawai.
Nampak agak hebat.
Sesuatu yang saya patut libatkan diri.
Saya ambil satu untuk awak juga.
- Awak dah nak balik? - Ya.
Saya rasa majlis pengebumian ini dah cukup untuk sehari.
- Biar saya hantar awak balik. - Tak perlu, hanya dua blok.
Saya akan okey, Elena.
Saya rasa bukan idea yang baik...
untuk awak bersendirian malam ini.
Saya rasa itulah yang saya perlukan sebenarnya.
Terima kasih atas semua yang awak buat hari ini, Elena.
Saya takkan lupakannya.
Sama-sama.
- Namun... - Saya akan okey, Elena.
Okey?
Saya cuma perlu lalui hari ini.
Oh, Tuhan.
Mari kita lakukannya.
Saya, kumpulan kami dan dunia penjara, terima kasih.
Apa sebenarnya dunia penjara yang lain ini?
Saya pasti tempat yang dipenuhi orang teruk macam saya.
Tahniah, awak selamatkan hidup mereka daripada dilupakan.
Janganlah tertekan sangat.
Awak memang tak suka jadi ahli sihir.
Diamlah.
Oh, Tuhan.
Saya boleh buat.
Aurora, gerhana, kedua-duanya peristiwa berulang.
Saya boleh keluar dari sini.
Ayuh.
Cepatlah.
Siapa awak?
Sudah selesai.
Terima kasih.
Tahniah juga.
Semoga berbahagia, kakak.
Apa yang dia cakap?
Punca saya sakit.
Bukan keracunan makanan.
Apa dia?
Dia kata saya hamil.
Saya tak tahu nak cakap apa. Saya tak...
Saya tak tahu nak buat apa dengan itu.
Kahwini saya.
Apa? Tidak.
Itu lamaran yang menyedihkan.
Mana boleh beri lamaran menyedihkan kepada bekas ahli sihir yang hamil.
Saya tak tahu jika saya nak anak, apatah lagi berkahwin...
Oh, Tuhan.
Apa yang awak buat?
Saya beli cincin ini selepas abang awak meninggal dunia.
Ibu Caroline sakit dan awak dalam bahaya...
dan saya fikir...
kehidupan ini terlalu singkat.
Saya cuba merancang masa pada masa yang betul...
sepatutnya pagi tadi dengan bersarapan di atas katil...
sampailah awak mula muntah ketika makan malam semalam.
Ric.
Kita boleh bincang tentang pilihan dan semua yang kita mampu.
Namun, saya teringin memiliki bayi ini dengan awak.
Sekarang, itu...
sesuatu yang saya tak pernah sangka.
Jadi, ini bukan lamaran yang menyedihkan, Jo.
Saya cintakan awak.
Kahwini saya.
Tak sangka betul.
Awak pasti?
Sekurang-kurangnya, 92 peratus.
Ya!
Ya.
Ucapan yang bagus.
Terima kasih.
Macam mana boleh jadi begini?
Saya cuma nak ingatkan yang ucapan perpisahan itu bukan tentang saya.
Saya hampakan awak dengan tidak beri pujian di pengebumian ibu kita.
Saya tak mahu menghampakan sesiapa hari ini.
Saya rasa awak silap.
Berkenaan Caroline.
Saya sedar saya mungkin tak dapat luahkan perasaan saya terhadapnya...
tapi ada sesuatu.
Ya, mungkin semua cinta bukan cinta sejati...
kita pernah mengalaminya, tapi...
saya rasa ini boleh jadi sesuatu yang lebih baik.
Kalau begitu, jangan buang masa duduk dengan saya.
Saya rasa dia perlukan berita seperti itu hari ini.
Saya kata saya okey, Elena.
Saya tak percaya.
Sepanjang hari, ada sesuatu yang mengganggu saya.
Awak mahu selesaikan semua ini dengan cepat...
seperti awak perlu pergi ke mana-mana.
Awak sangat risau untuk menempuhi hari ini...
tanpa sebarang petanda tentang perasaan awak esok.
Kemudian saya sedar.
Awak tak nak rasa hari esok.
Itulah rancangannya, bukan? Awak takkan rasa hari esok.
Awak akan tamatkan semuanya.
Saya sangka saya boleh melalui saat-saat getir...
kemudian kuatkan semangat macam yang saya biasa buat.
Namun, Damon buat saya sedar...
keadaan hanya akan jadi lebih teruk.
Awak dengar cakap Damon?
Saya tak boleh tahan keadaan yang lebih teruk, Elena.
Okey? Saya tak sangka ada yang lebih teruk daripada itu.
Lebih baik begini.
Lebih baik? Care, awak bercakap tentang berubah daripada manusia.
- Tiada apa lebih baik tentang itu. - Itu pengalaman awak.
Okey? Saya boleh kawal diri puntianak saya lebih daripada awak.
Pengalaman saya akan berbeza.
Takkan berbeza, Care. Itu akan membahayakan nyawa.
Awak nampak perkara yang berlaku kepada saya semasa saya lakukannya.
Ya, itulah halnya, Elena.
Awak lakukannya.
Awak tak mampu menahan keperitan ketika adik awak mati...
jadi awak matikannya.
Damon mati dan padam ingatan awak.
Stefan berpindah ke Savannah dan menjadi mekanik kereta.
Kamu rasa hanya kamu...
yang boleh melepaskan diri daripada kesedihan?
Awak sebut dua kesilapan terbesar yang saya pernah buat.
Adakah itu kesilapan?
Apabila awak kembali...
bahagian paling perit sudah hilang.
Itulah yang saya perlukan.
Saya cuma nak hilangkan keperitan itu.
Jika Stefan katakan perkara yang betul tadi?
Itu akan mengubah fikiran awak?
Ya, saya dengar.
Dia tak lakukannya, jadi tak penting.
Ibu saya dah mati, Elena.
Sangat perit sehingga saya tak boleh bernafas.
Saya tak boleh hadapi keadaan yang lebih teruk.
Saya tak mampu, okey?
- Saya tak patut rasakannya. - Semua orang tak patut.
Ini tak adil.
Memang tak adil. Saya faham. Betul.
Saya tahu awak sangka awak tahu semuanya...
tapi tolonglah dengar cakap saya.
Saya takkan benarkan awak lakukannya.
Itu bukan pilihan awak.
Ke mana awak pergi, Elena? Hubungi saya semula.
Bonnie?
Tepat sekali.
Awak dah sampai!
Caroline?
Maaf sebab masuk. Pintu terbuka.
Caroline!
Saya tak faham.
Awak berada di rumah saya di dunia penjara tahun 1903?
Tengoklah ini.
Saya tak tahu ia masih hidup semasa saya ditarik keluar.
Tahniah. Awak rakam dinding.
Tunggu sajalah.
Siapa awak?
- Siapa awak? - Apakah ini?
Itu dia. Berhenti.
Oh, Tuhan.
Apa?
Itu ibu saya. nti.