Ang Nakaraan sa The Vampire Diaries:
Alam ko pinagdadaanan mo. Mag art school ka..
Hanapin mo buhay na gusto mo at 'wag ka ng lilingon.
Pinakikilala ko, tunay na Sarah Salvatore.
Sinet-up ako ni Stefan para mamatay ako, na nagpahirap sa'kin.
Kaya nagplano akong maghiganti.
Ipapagawa ko sa kanya mga bagay na hindi niya pinangarap,
magmamakaawa siya na gawin kong bampira.
'Di ko alam kung tanda mo, pero malapit kami ni Liz.
Gusto kong mangako ka sa'kin. Kapag nawala ako, kailangan ka ni Caroline
para ipagpatuloy ang buhay niya.
Ipangako mo na gagawin mo 'yon, Stefan.
Pangako.
Huy, Tony, pauwi na ako.
Pabor naman, pakitingnan ang bahay ng mga Lockwood?
Tumawag na naman si Carol. May nakita na namang five-martini stalker.
Tapos may mga kabataang nagpaplano magsiga sa Route 13.
Wala pang nagrereklamo pero mayro'n 'yan. Kita tayo.
Forbes.
Nandiyan na 'ko.
Huy, anong nangyari.
Aksidente sa Wickery Bridge. Nawalan ng kontrol driver, tumagilid.
-May namatay ba? -Dalawa.
-Nakaligtas? -Isa. Walang malay.
Gumapang siguro palabas ng at nawalan ng malay.
Si Elena Gilbert.
Nasaan kapatid niya? Sinong mga namatay?
Miranda at Grayson. Magulang niya.
NAKATALAGA KAY: PAGLALARAWAN NI HEPE FORBES: AKSIDENTE GILBERT
Punong gurong Webber...
Alam ko na matagal pa araw ng pagtatapos...
pero natanggap si Jeremy sa magandang art school.
Si Jeremy Gilbert? Hindi ata.
Hindi sa rekord niya sa akademiya.
-Anong problema? -May ilang oras ka ba?
Simulan natin sa paggamit niya ng droga no'ng unang taon niya.
-'Yong taon na namatay magulang niya? -Okay.
Anong dahilan ng sumunod na tatlong taon na pagliliban niya?
Mga ekstrakurikular na gawain, nagpapalusog ng katawan, mga gano'n.
-Nakita mo kung ga'no siya kapayat dati. -Hindi.
Naalala ko apat na buwan niyang pinekeng patay na siya.
Nakakatawa kasi, 'di naman pineke 'yon.
Nagpunta kami sa isang isla sa Canada,
naghanap ng lunas sa pagiging bampira, at--
-Biro ba tayo sa'yo? -Hindi.
Naging pasaway si Jeremy rito. Alam ko, pero kasama 'yon sa dahilan...
-bakit gusto namin umalis siya. -Oo.
Pasensiya na pero 'di ko papayagan.
-Pwedeng ako naman? -Pinuwersa na natin siya sa art school.
Pasensiya na, gusto kong magka digri kapatid ko.
Pwede naman. Pero 'di niya magagamit. Okay.
Hindi magagamit ng Jeremy Gilbert ang pagiging malikhain niya sa bayang ito.
At opinyon mo na oras na para umalis siya ng Mistikong Talon.
Para sa telepono ni Matt na mas importante pa sa huling araw ko sa bayan.
-Nandito ako. Nasaan si Tyler? -Nakipaghiwalay sa nobya niya.
Lusot siya ngayon. Gusto ko ng inumin 'to...
bago pa magbago isip ni Alaric.
Isang oras pa bago magbukas 'tong lugar. Eksepsyon na 'to.
Tagay.
-Tagay. -Para sa'yo, kapatid.
Sinasabi ko sa'yo, Jeremy, 'pag may tawag mula sa Santa Fe na lasing ka...
Ipapa eksamin mo uli ako sa nobya mo ng STD?
Malinis ka naman, tama?
Bakit buhay pa si Enzo at bakit ka tinatawagan?
Wala kang dapat ipagalala.
Huy. Pagtitipon para sa pag-alis ni Jeremy ngayon.
-Kung ano man 'yan, makapaghihintay 'yan. -Ang totoo, hindi.
'Wag ka mag-alala, 'di kita pababalikin ng Duke.
-Pinadala ko ang Duke sa'yo. -Anong ibig mong sabihin--?
Basa ko sa biglang paghinto mo, kundi ka inatake, nandiyan na si Sarah.
Magandang balita kahit ano pa 'yan. Salubungin mo siya.
At 'wag kang magkukuwento ng kasunduan natin.
Mas magandang nasa loob ng bibig mo ang dila mo.
-Matt. -Huy. Ano'ng ginagawa mo rito?
Tinawagan ako ng manager.
Kailangan daw niya ng kukuha ng litrato, at nabanggit mo raw ako.
Karaniwan malungkot ang mga kinukuhanan kong litrato...
-pero walang bayad, kaya salamat. -Walang anuman.
-Gusto mo kong ilibot? -Sige, sige.
Tingnan mo sino nakapagtapos.
Pumayag siya?
Oo naman. Bumabagsak ka lang naman, isang daang beses na 'di pumasok...
'di mo nga mabaybay ang "pusa," pero ayos lang sa kanya na magtapos ka na.
Tumulong kami sa pag proseso.
Kukuha ako ng inumin.
-Ayos lang ba siya? -Oo.
Lahat tayo. Makakahanap kami ng paraan magpatuloy ng wala ka, Jeremy.
Oh, huy, kagagawa ko lang.
Tingnan mo ilalim...
munti kong regalo mula sa tinago ng nobya ni Ric.
Ilayo mo, tanga.
Pag sinabi mo sa ate mo, papatayin kita. Ulit.
Kung iisipin mo, mabuti umalis si Jeremy.
Lahat ng nasa paligid niya alaala ni Bonnie.
Gusto siya protektahan ni Elena sa bampira.
Nagawa na, pupunta siya sa art school, kung saan ang pursyento...
ng maayos na trabaho ay mababa, pero masaya ako para sa kanya.
Tingin mo sapat na inimpake mo?
Ang punto nito ay tumira rito nanay ko sa natitira niyang oras...
sa kalmado at payapang lugar kasama mga mahal niya.
Tulad ng mga litrato at laro.
" Ang Antolohiya ni Shakespeare Volumes 1 sa 12?
Lahat ng librong 'di niya nabasa.
Oh, huy, ayos lang kung--? Kunin mo 'yan?
-Kunin--? -Oo. Sige.
-Paumanhin. -Oo, ayos lang.
Kuha ko na.
Bakit tumatawag nanay ko?
Kumukuha ng impormasyon 'di ko alam?
Kumusta, Stefan. Ang ganda ng boses mo.
Bakit mo siya tinatawagan?
Umalis ka sa bahay ng walang pangangamusta.
Retirado man akong hepe, pero nanay ako. Ano ginagawa mo?
Pag sinabi ko, masisira sorpresa.
Malaking kwarto.
Sabihin mo naroon si Stefan ng boluntaryo o hindi.
Wala. Narito siya dahil gusto mo bantayan niya ako.
-'Di 'yan totoo. -Narinig ko usapan niyo sa ospital.
Inutusan mo siya bantayan at pangitiin ako...
at tulungan ako magpatuloy sa buhay pag nawala ka na.
'Di lang 'yon rason na narito siya.
Inay, ayos lang.
Kailangan rin ng tulong. Tatawagan kita sa tatlong oras may detalye.
Sa ngayon, walang daya. Mahal kita.
Hindi sa tapat na salita...
pero may tiket ka umalis sa trabaho dahil sa sakit.
Sinasabi ko lang.
Kumusta pakiramdam mo?
Parang aalis ako sa trabaho ng may 'di pa natatapos.
Lahat ng kaso ko bukas.
Tingnan ko kung matulungan kita isara ang ilan.
Oo.
Ako ang isang ito.
Ako.
Ako rin.
Si Stefan ito.
Oh, teka. Hindi, ako.
Oo. Lagi ako may hinala.
Paano ang isang ito?
Magulang ni Elena. 'Di ko alam may bukas na imbestigasyon.
Noon, inaalagaan ko sila Elena at Jeremy...
at ayoko na sila isama sa sakit ng ulo.
At no'ng handa na ako ulit sa sakit, ayos na si Elena...
at naging magkaibigan tayo, at nag-alala ako na...
Ano? Na kasali ako?
Liz, hindi.
Hindi, pangako ko sa'yo.
Iniwan ni Miranda mensahe sa'kin dalawang oras bago sumakay sa kotse.
Dalawang oras bago sila bumyahe ng walang rason.
Liz, si Miranda Gilbert ito.
May sasabihin ako. Tawagan mo ako agad.
Pipigilan ako.
Mukhang may matanda kang hepe sa kamay mo.
Alam mo bampira ako, 'di ba?
Isang ateng magaling makiramdam...
na matitingnan ka ng walang ingay.
Ang pangit para sa'yo.
-Bigay mo. -Bigay sa'kin ni Damon.
Sa teknikal, mula 'to sa nobya ni Ric.
Tanga si Damon at nawala si Ric, kaya sisigawan kita.
Oo, umalis si Ric. Baka may makakilala sa kanya...
kahit dapat patay na siya.
Tama. 'Di ko naisip.
-Kakaiba buhay natin. -Pagmamaliit ng siglo 'yan.
-Akin na panindi mo. -Talaga?
Oo. Nagdesisyon ako ang manigarilyo kasama kapatid ko...
ay baka pinakanormal na ginawa namin sa ilang taon.
Tingnan mo nakita ko sa--
Alam mo, kung iikot ka, mag- helmet ka.
Dito ako natuto magbisekleta.
'Di ko alam tinago ng nanay.
Dati may gabay nagulong pa na bibilis pag pinedal mo.
Isang araw, tinanggal ng nanay ko at oras na daw maging malaki.
Maiisip mo ang prinsesang pag-iinarte na sumunod.
May ilaw sila. 'Di kita masisisi.
Oo.
Ano ang lahat ng ito?
Maluwag ang kahon kaya naisip ko ayusin.
Alam mo 'di mo kailangan gawin ito, 'di ba?
Pwede ka magkaseryosong problema. Lantad na alambre, sunog.
Hindi, ang pagsama sa akin.
-Kung may iba kang lugar na pupuntahan. -Wala.
Alam mo, mas magiging masaya ito kung--
Taas na kanan- aparador.
Tingnan mo.
Kaya ka teribleng hepe.
Hindi, terible akong hepe...
dahil may sala ang kaibigan ko kalahati sa mga kaso ko.
-Hindi pa hangga't 'di tapos ito. -Ikaw bahala.
Pwede magtanong?
Tungkol sa gabing 'yon?
Nakita mo si Elena, at nilabas siya ni Stefan sa kotse.
Oo, Stefan, laging mataas.
Nasa bayan kayo parehas no'ng gabing namatay magulang niya.
Bakit?
Maniwala ka o hindi, Liz, may nanay rin ako dati.
Namatay siya no'ng araw na 'yon. At mga taong bukas emosyon ko...
dadaan ako at maglalagay ng bulaklak sa puntod niya.
'Di mo siya binabanggit.
Wala masyado sasabihin. Namatay siya.
Lumang sakit.
Pagkatuyo.
Bakit ramdam ko may 'di ka sinasabi?
Bakit 'di natin gamitin imbestigasyon mo para resolbahin ito?
Halika rito, tingnan mo.
Sige, bakit sa Tulay ng Wickery dumaan mga Gilbert...
kung mas mabilis ng 10 minuto ang Lumang Miller na daan...
at bakit walang bakas sa pinangyarihan...
at bakit puno ng bagahe ang likod parang aalis sila sa bayan?
May nangyari no'ng gabing 'yon.
-Akin na kotse mo. -Hindi maaari.
Sige na, lilipat ako sa bagong bayan, bagong buhay. Kailangan ng kotse.
At kailangan akin?
Pilitin mo na lang sarili mo ng bago.
Ilang kotse tingin mo nasira natin?
Mas marami sa karaniwang pamilya, tama?
-Bagon ni Inay at Itay. Isa 'yon. -Ang SUV no'ng kaarawan ko.
Binangga ni Katherine kotse ko sa poste. Tatlo na.
'Di nila dinamihan ang fries, ano?
Dinamihan nila. Kinain mo na lahat.
Oh, Diyos ko. Lagot tayo.
'Wag mo na lang pansinin.
Ginagawa ko na.
Opisyal na.
Pinakamalalang kapatid ako.
-'Wag kang tanga. -Tanga ako.
Namatay sila Inay at Itay ano ginawa ko?
Hinayaan kita maging problema ni Jenna dahil 'di ko kaya.
Nilayo kita.
Nilayo ko ang lahat.
'Di ko naisip na masama kang kapatid.
Kung anuman, masaya may kasama pagdaanan 'yon.
No'ng naging maayos ka, do'n ko naramdaman mag-isa ako.
'Di mo 'yon kasalanan. Gumagaling ka.
Hindi.
-Ano, Damon? Kausap ko kapatid ko. -May ipapagawa ako sa'yo.
Makakapunta ka sa opisina ng hepe?
'Di ako sigurado maganda na makita hepe ngayon.
Hinithit namin ni Jeremy regalo mo sa kanya.
-Sabog ka ba? -Hindi, Medyo hilo ako.
Sige, kailangan mo ng patak sa mata, wisik ng pabango at pizza.
Importante ito.
Sige, maglalakad na ako.
Itago ang ebidensya. Kita tayo sa bahay.
Ano ang kakaibang amoy?
Balita ko aalis ka ng bayan.
Marahil mas maganda dahil sinubukan mo ako patayin, at narito pa rin ako.
Kaya pwede ibahin ang ilaw kung gusto mo...
o itampok mga patron o nasa menu.
Hindi, ayos na ito. Ipapadala ko sa tagapamahala ko.
-Masyadong malayo. -Oh, diyos ko.
Nakalimutan ko nariyan 'yan.
May nagsabi na ba magaling kang potograpo?
-Oo, pero 'di ako kumuha n'yan. -Sino?
'Wag na lang. Wala akong paki.
Nakakagulat ito, pero 'di magandang panahon ito.
Nakakagulat ito para sa'yo, pero wala akong paki.
May tunnel sa ilog, papunta sa Ruta 13.
Madilim, pribado. Dalhin mo kaibigan mong potograpo.
-Ano gagawin mo sa kanya? -Kamayan siya...
magpalitan ng papuri, makipagkilala.
Kung gusto mo makilala, punta ka.
Mukhang sinasabi mo dapat ko gawin.
Parte ba ito na babantaan mo nanay ko? Dahil ang tapang.
Oo, tama ka. 'Di 'yon nabanggit.
Ano ba ginawa ng nanay mo sa akin?
Bukod sa gabing 'yon.
-Ibaba ko na. -Ginawa kong lokal.
Mas marangal. 'Di ba, Jeremy?
May sinasabi siya. Medyo mumog sa dugo.
Oh, 'yan na, sabi niya:
Anong ginawa mo?
'Di naman seryoso. 'Di pa.
Isipin mo hiling ko?
Dinala mo isang buong kaing nito.
Alam mo saan ko ilalagay?
May silong sa ilalim ng hagdan.
Ayos ka lang?
Naisip mo aling libro inabot ng nanay ko ay huli niyang nabasa?
Jane Eyre ay 600 pahina.
Paano kung 'di niya natapos?
Paano kung nakalahati niya at 'di niya pala gusto?
Paano kung sinayang niya huling oras niya sa pangit na libro?
Ayoko making responsable sa huli niyang binasa.
-Caroline. -Ano?
Ako na bahala sa mga libro.
Hindi. Hindi, ako na gagawa.
Baka nabasa ko na bawat isa sa mga ito.
Masaya ako maging responsable.
Bubuksan ko na 'to.
-Akala ko sa nanay mo 'yan. -Ah, oo.
Ang totoo, 'di ko maalala bakit do'n kami dumaan pauwi.
Wala akong ideya may bagahe sa likod.
Paano ang walang bakas?
May rason ba para lumayo tatay mo...
na parang may iniiwasan siya ng 'di pumepreno?
Kateks ko si Bonnie no'ng nangyari 'yon.
Nakakahiya, alam ko.
-Paano ang voicemail? -Wala ako sa bahay no'n.
Tingin mo talaga may mali sa pagbangga ng magulang ko?
'Di ko alam.
Pero sa bayang ito, 'di na ako magugulat.
Paumanhin. Alam ko 'di ko muna dapat binanggit...
pero sa unang mga linggo pagkamatay ng magulang niyo, ako--
Hindi. Inalagaan mo kami ni Jeremy. Naaalala ko.
Kawawang Jenna sumusubok at nabibigo na.
Pero pinatuloy mo kami sa'yo, dinala kami sa paaralan...
-pinakain. -Teka.
Nagluto ka?
Sinubukan niya talaga.
Tingnan ko kung may alam si Jeremy.
-Salamat. -Oo.
Huy.
Ayos ka lang?
Oo. Oo. Ayos lang.
-Talaga? -Ayos lang ako.
Sige.
Sige, susundan 'di ko kilala sa madilim na tunnel.
Huy, mas kukuhanan mo pa ng litrato balat ng patatas?
-Akala ko gusto mo kunan madidilim. -Graffiti.
Napakamapanukso.
Mahiwagang Talon ito. Mas may didilim pa rito.
Tungkol sa mga litrato, kuha sila ng kasama ko para sa art final niya..
Wala akong nobyo, kung 'yon iniisip mo.
-Sige, narito kami. Nasaan ka na? -Narito. 'Di mo ako nakikita?
Hindi. 'Di kita makita.
Humakbang ka pakanan. Narito ako.
Matt!
Huli na sila. Ngayon pinili ng nanay ko...
na pag-usapan buong karera ng saradong kaso.
Marami sila dapat pag-usapan.
Napagtanto ko na 'di mahalaga.
Anong 'di mahalaga?
'Di mahalaga anong libro binasa ng nanay mo sa huling oras niya.
'Di mahalaga kung maganda ito o hindi.
'Di mahalaga dahil 'di tungkol ang buhay sa huling mga oras.
Tungkol sa mga sandaling nagdala sa kanila.
Alam ko.
Gusto ko lang perpekto, alam mo?
-Gusto ko lang-- -Kontrol?
Kung may makakapagkontrol ng kamatayan...
ikaw 'yon.
Alam ko hiling niya sa'yo bantayan ako.
-Caroline, 'di 'yan-- -At ayos lang sa'kin.
Talaga, masaya ako, ang totoo...
dahil 'di ko alam kung malalampasan ko ito mag-isa.
'Di ako narito dahil hiniling ng nanay mo bantayan kita.
-Bakit ka narito? -Dahil kaibigan kita.
Dahil alam ko pakiramdam ng mawalan ng nanay.
At dahil sabi mo ayaw mo sa'kin...
'yon ang pinakamalalang narinig ko sa tagal ng panahon.
Tingin ko alam natin pareho 'di talaga kita ayaw.
Isa sa'tin dapat may sabihin.
Sige lang.
Hindi 'yon.
Tinawagan ko 911.
Kailangan mo umalis dito.
Anong klaseng tao babariles sa tao at aalis na lang?
Ayos ka lang? Ano nangyari?
Kailangan tulong? Naglalakad ako at narinig ko.
Hinihintay namin ambulansya, pero mukhang masama siya.
Ang paghinga niya. Ang--
-Tingin ko nabutas baga niya. -Ayusin mo.
-EMT ka ba o ano? -Hindi, mahal.
-Diyos ko. Kailangan natin may gawin. -Tutulong ako, pero-- ano pangalan mo?
-Sarah. -Sarah. Kailangan mo kumalma.
Ang makikita mo ay 'di mo pa nakikita kailanman.
-Pangako mo kakalma ka. -Pangako ko, tulungan mo lang siya.
Diyos ko.
Kumakalma, mahal?
Paano mo--?
Ikaw ba--?
Diyan ka pala.
-Diyos ko, ano nangyari? -Bwisit si Enzo ang nangyari.
Niloloko mo ba ako? Maupo ka. Sisipain ko siya.
'Di kailangan ng ate ko pumatol sa umaaway. Anong gusto ng hepe?
Gusto niya pag-usapan gabing namatay si inay at Itay.
Tingin niya may iba pang nangyari.
Parang baka 'di aksidente ito.
Kung gano'n ano?
Atake ng bampira? Asong-lobo sa daan? Ano pang pagdadaanan natin?
Tumawag si Inay ilang oras bago aksidente.
Nag-iwan siya ng mensahe na gusto tawagan siya.
Mag-isip. May naaalala ka na 'di ordinaryo no'ng gabing 'yon?
Ano?
Naninigarilyo ako dati sa kwarto ko.
Nahuli ako no'n ni Inay.
Sabi niya ipapaaresto niya ako.
Kaya tinawagan niya ang hepe.
Nagpapanggap siya makipagusap pero rinig ko si Jenna tumatawa sa labas.
Huling pag-uusap namin 'yon...
nag-aaway sa pinto.
May katuturan.
Oo.
Ipapaalam ko sa kanya.
Kalokohan ang mensahe.
Gusto ni Miranda mahuli mo si Jeremy nag mamarijuana.
Pa'no 'yung iba?
Ang ruta, ang mga bakas. Paano ang mga bagahe?
May bagyo isang araw bago 'yon.
May planong bakasyon tatay ni Jeremy sa bahay sa lawa
at inulan sila ng bagyo.
-Ang bagyo. -Oo.
May bumagsak na poste sa Lumang Miller na daan dahil sa bagyo...
pinapaliwanag bakit dumaan sa tulay Wickery...
na may isyu sa kanal bago ito ayusin.
Ibig sabihin baka madulas pa ang daan.
Madulas na daan, walang bakas.
Ang bagyo.
'Yon lang ang rason.
Resolba na ang misteryo.
Ayos lang tawagan mo si Caroline at sabihin bukas na ang sorpresa?
'Di ko ramdam ngayong gabi.
Syempre.
Kukunin ko kotse.
MAHIWAGANG TALON HEPE
Oo, salamat sa pagsasabi.
Tawagan mo lang ako pag may balita na, okay? Paalam.
Ano nangyari? Ayos lang hepe?
'Di mo dapat marinig 'yon.
Sabi ni Damon lumalala siya.
'Di ako makakaalis ngayon.
Hindi kung may sakit ang hepe at nakawala si Enzo.
'Di pa tamang panahon.
Walang biro. Ilang taon na ang tamang panahon.
Mapapatay ka ni Enzo ngayon.
No'ng isang araw, binato ka ni Liz sa kwarto.
'Wag natin kalimutan no'ng namatay ka talaga.
Tama siya.
-Oras na para umalis ka rito. -Normal dapat buhay mo, Jer.
Buhay ng batang ang dala lang ay pagkamatay ng magulang niya.
Halika na. Punta na tayo sa paliparan.
Bakit 'di mo ako hayaan ihatid siya? Samahan mo si Liz.
Tatawagan kita pagdating ko at pagkalapag ko.
At sa ilang araw, asahan mo ang SUV na laking padala ko.
-Teka. Bibigay mo sa'kin kotse mo? -'Wag mo ibangga, okay?
Sige.
Pasok na.
Ayos na pantulog. Ganda mo.
Wala akong lakas sabihin gaano ako nabahala roon.
Gusto mo pa ngayon, ano?
Tungkol sa aksidente.
Kung may sobrenatural na rason pagkamatay nila, mas madali.
Ito dapat ang rason.
Gaya nito, aksidente lang ito.
-Isang tangang aksidente. -Hindi.
Gusto mo ng masisisi.
Ginawa ko lahat ng tama, Damon.
Namuhay ako ng mabuti.
Inalagaan ko pamilya ko.
-Ako lang-- -Alam ko.
Minsan may pangit na nangyayari sa mga mababait na tao.
Aaminin ko, may sapat na halaga ng payapa...
na isa ako sa mga tao sa Mahiwagang Talon na ordinaryo ang pagkamatay.
Eksepsyonal na ordinaryo.
Ayos na ako roon.
Si Caroline ay kahit ano.
Itinadhana siya maging ekstraordinaryo...
at kailangan niya malaman ipinagmamalaki ko siya.
Oo. Malalaman niya.
Sasabihin mo mismo sa kanya.
Sige na.
Mahiga ka sa kamang ito.
Salamat.
Para saan?
Para ngayong araw.
Dahil nandito ka.
Oo, 'di ko nakasama nanay ko bago siya mamatay.
Nagboluntaryo ako magsalita at no'ng namatay na talaga siya...
'di ako pumunta sa libing.
Gusto mo ng pangalawang pagkakataon?
Isulat mo ang akin.
Isang pabor lang, walang madumi.
Walang mga pangako.
Iinumin ko na 'yan ngayon.
Talaga?
Babalik ako.
Gusto mo ng mabato o malinis?
Liz?
Nasaan siya? Elizabeth Fobes. Anong kwarto niya?
-Caroline. -Damon, ano nangyari?
Nakatulog siya. 'Di ko siya magising. Sabi nila nasa coma siya.
-Kaya nila gawin siyang komportable. -'Di siya komportable. Mamamatay siya.
'Di ako nakapagpaalam.
'Di ako nakapagpaalam sa nanay ko.
Tyler, huy, si Stefan ito.
Baka gusto mo bumalik sa Mahiwagang Talon, 'di maayos nanay ni Caroline.
Tatawagan kita pag may balita na.
Anong sabi ng doktor?
Matibay siya, pero, alam mo...
Gaano pa katagal?
'Di na matagal. Sabi ng ospital may DNR siya, kaya...
Magpapahangin lang ako.
Dapat sinamahan ko siya.
Hindi mo alam.
Pero alam ko may sakit siya.
At alam ko masama ito.
-Caroline-- -Anak niya ako, Stefan.
Okay? Bibigyan ko siya dapat ng kapayapaan...
at kumbinsihin siya na magiging ayos ako...
at pasalamatan siya sa pagiging mabuting ina.
Grabe, 'di ko nga maalala huli kong sinabi sa kanya.
Dapat kasama ko siya sa huli niyang mga oras.
Pwede mo pa rin gawin.
Talaga lang.
Mukhang puno paliparan.
Oo. Mahabang pila rin.
Ayokong 'di mo maabutan alis mo.
Alam ko may oryentasyon ka bukas.
Gumagana ito ng 'di sinasabi, pero isara mo ito...
hanggang makababa ka ng bus. Ilagay sa taas ng upuan mo.
Dito ka papunta.
Pero dadalhin ka ng bus 30 milya hilaga ng Santa Fe.
Ngayon, 'di ko makumpirma kung pag-atake ito ng hayop o iba...
-pero mahalaga makita. -Gagawin ko.
Baka kailangan mo gumawa ng sining para bumenta istorya.
Pag nalaman ni Elena kasinungalingan ito, 'di lang ikaw papatayin, ako rin.
Oo. Magiging ayos si Elena...
-basta iniisip niya ligtas ako. -At masaya.
Alam mo, pipigilan ka ng responsableng gabay.
-Pero? -Maniwala o hindi...
malaki ka na ngayon.
At nahanap mo layunin mo, kaya ituloy mo na.
Walang sosyal na buhay ang naghahanap ng bampira.
Oo, 'di kasing saya ng sosyal na buhay ay pagpatay ng bampira.
'Wag ka lang gagawa ng katangahan, okay?
Papadala ko pangunahin, pwede mo sundan sa kanila.
Pinag-usapan na ito. Walang mag-aalala sa akin, okay?
'Di naman kita e-mail o ano.
Manahimik ka na. Yayakapin kita.
Pinagmamalaki kita, Jeremy.
Huy, gawan mo ako ng pabor.
-Pag bumalik man si Bonnie-- -Ikaw una kong tatawagan.
Para linawin isip mo.
Sige.
Isipin mo paborito mong alaala kasama nanay mo.
'Di ko alam. Napakarami.
Ayos lang. Ayos lang.
Huminahon ka lang.
Pikit mo mga mata mo, buksan mo isip mo.
Mabubuhay tayo sa alaala niya.
Magagawa natin 'yon?
Hawakan mo lang kamay niya.
Inay, gusto ko na tumigil.
Pag tumigil ka, 'di ka matututo, anak.
Ayoko matuto.
Oo, gusto mo.
'Di ko magawa.
Ipedal mo lang.
Matutumba ako.
Hawak kita, anak. 'Di ka matutumba.
Natatakot ako.
Gusto ko na ibalik ibang gulong.
Gumagana ito.
Ipedal mo lang. Kaya mo 'yan.
-'Wag ka bumitaw, Inay. -Hindi.
Hindi hangga't 'di ka handa.
'Wag ka bumitaw. 'Di ako handa.
Oo, handa ka na.
Nay.
Inay.
Wala na siya.
Isinalin sa Tagalog ni: Jayne Valdez nak.