Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Ako ang anak nina Zach at Gail. Sarah Salvatore.
Bakit ayaw mo maniwala sa 'kin.
Nasa Unibersidad ng Duke, nag-aaral ng sining.
Sino ka?
Ako si Monnique.
-Sabihin mo buong kwento. -'Wag mong gawin ito.
-Hindi! -Malalaman mo rin naman.
May tumor sa utak nanay ko. Bibigyan ko na lang siya ng dugo ko.
Kung nakakagaling ng cancer dugo natin, nabalitaan na natin 'yon ngayon.
Tradisyon ng coven namin, pagsasanib ng kambal, lakas nila.
-Mananalo malakas. -Mamamatay ang mahina.
Bakit kami ang mamamatay, dahil mahina ang ate para talunin baliw na kuya.
Tungkulin natin ang magasanib. 'Yon dahilan bakit tayo sinilang.
Hangganan ng ayaw sa mahika.
Hinigop lahat ng mahika mula sa orasyon ng manalalakbay.
Maraming mahika.
Di ko alam kung ano nga o ano ba dapat tayo,
pero gusto kitang makita.
Pumunta ka rito.
May tao ba diyan?
Nag orasyong pagtatakip ata ako.
Hindi kami kumakain sa labas no'ng bata ako.
Naakit ako sa mga kusinero at masarap na pagkain.
Mahilig magluto tatay ko. Makaluma, siyempre.
Tinuruan niya ko magsukat gamit ang mata, magtimpla gamit ang dila, at kung ano pa.
Pero iba na ngayon sa mundo ng restawran. Lahat de-oras na.
Lagay mo ang fries, pindutin, ding, luto na.
Hindi na kailangan manghula.
Bakit ako nandito?
Nasa abandonadong restawran ako,18 taon. Oras na para ipakita pinaghirapan ko.
Hindi naman 'yong Mystic Grill.
Ah, ibig mo sabihin-- "Dito", dito sa Mistikong Talon?
Pasensiya, kinakabahan ako. Ako--
Ganda mo talaga.
Bakit ako nandito, Kai?
Kinuha ko orasyon na nagpapaalis sa mga sobrenatural sa Mistikong Talon, at...
hinigop ko 'yon. Parang kinain ko, ganoon.
Galing no? Una kumain ako ng mahika, tapos nawala ko, pero...
'yong ganoon kalaking orasyon? Naku, naman.
Umaapaw ang mahika sa'kin. Nasa buong lugar.
'Di ko napansin, wala na kong kontrol hanggang sa makita ko manager kanina.
Sabi niya, "Hindi pa pwedeng pumasok. Sarado pa kami.
At may dala kang babaeng walang malay."
Sabi ko, "Huwag mo ko husgahan." Binigyan ko ng atake sa puso, o sinubukan ko.
Nagsuka lang ako ng nagsuka, na parang-- Okay, tama na 'to.
Sinubukan ko ulit. At parang, nabali ko ata likod niya. 'Di ko sigurado.
Dahil sa ikatlong subok ko ng orasyon, sumabog siya sa dugo.
-Anong problema mo? -Sabi ko na, sobrang dami kong mahika.
No'ng sinubukan ko sa manager saka ko napagtanto...
'pag nakipagsanib ako kay Jo, ang umaapaw na mahika ko, gagawin siya lalaking 'yon...
mawawalan na 'ko ng kakambal sa pagsanib.
Kaya naman nandito ka, Elena
Dahil...
kailangang makontrol ko ang mahika, sa pagsasanay kasama ka..
O kaya sa'yo ako magsasanay.
Ah, huy ang magandang balita. 'Pagtapos magkalat ng manager...
nagawa ako ang orasyong pagtatakip. Salamat.
Madaling gawin at tanggalin.
Lamesa para sa tatlo.
Wala kang ideya.
'Yan ba unang gusto ko makita sa umaga.
- Nakalimutan ko dito ka pala nakatira. -Oo.
Huy, pwede mo ko tulungan sa mga speakers sa...
bahay ni Caroline?
Salamat sa kape.
Pasensiya na.
-Ayos ka lang? -Oo, ayos lang. Damit at balat lang.
Saan ako kukuha ng t-shirt?
Sa kwarto ni Damon. Sa taas, sa dulo.
-Anong ginagawa mo sa bahay ko? -Orasyong apoy. Parang.
Hindi pala kasing dali ng pagbibisikleta ang pagbawi sa mahika.
Pasensiya na sa plorera. Maha ba 'yan?
'Di ko alam, baka Smithsonian alam. Tawagan mo kaya.
Salamat naman, almusal.
Sabihin mong mimosa 'yan.
Tingin mo panoorin ko 'to ng matino?
At ano naman panonoorin natin?
Gagawa tayo ng s'mores ngayon.
Sa isang buwan, panalo ako sa pagsasanib at ako na lider ng pangakat,
sisiguraduin kaligtasan nito.
Mamumuhay ako ng 30 araw sa pagitan ng ngayon at ng sunod na kaganapan.
At dito ka sa sala ko mamumuhay, bakit?
Nakokonsensiya si Damon.
Bago 'yan ah. At nasaan ba siya?
Nagbayad ako ng sobra sa silid na 'to para maging pang isahan.
Binalewala mo ang dami ng mga babaeng gusto akong makasama ng isang gabi.
Hindi pa ko patay.
-May sinabi na si Elena? -May mga sinabi.
Marami.
Sabi, "May nangyari sa dorm, 'di ako pwede. Sa susunod na lang?"
At emoticon na malamig na paligo.
-Nagkaayos na kayo ni Ric? -Maliit na hakbang.
Unang hakbang, pumayag ako gawing Hogwarts bahay ko.
Pangalawang hakbang...
humingi ng pabor kay hepe.
Hiniling na ilagay sa APB ang malakas na mamamatay taong si Kai Parker.
Binabantayan ng mga tauhan ko.
Walang nagpakitang kamukha ni Kai magdamag.
Anong ginagawa niya?
Malas, walang juicer mga empleyado sa kusina.
Buti na lang mayro'n na ngayon.
-Ano 'to? -Kale smoothie.
Maganda para sa DNA cell repair at sa pagpapabagal ng cancer.
-Nainitan ka na ba? -Ayos ako.
-Ikukuha pa kita ng kumot. -Literal na kaya mo siyang inisin?
Tumutulong lang ako.
Kasi nga mukhang habang buhay ang gamutan.
'Di ko maintindihan bakit 'di pwedeng laktawan hulaan...
at dumiretso sa gagana. Tulad ng dugo ng bampira.
'Wag na natin pag-usapan 'yan.
Anong gusto mo pag-usapan? Pa'no 'di makapag-opera mga doktor?
Pa'no 'di gumagana chemo? Pa'no 'di mapapaliit ng radiaton ang tumor?
Damon, libre kang suportahan ako rito.
Palagay ko kailangan mo ng suporta ko do'n, Caroline.
Tingin mo 'di gagana dugo natin?
Sa 170 taon ko, wala akong alam na nakagamot ng cancer dugo natin.
Pero kung gusto mo sumali sa eksperimento...
na may kakaiba, 'di mahulaang mahika...
'di kita pipigilan.
Mahal,
sa ngayon gusto ko ibigay tiwala ko sa siyensa.
Na ibig sabihin, uuwi na ako sa payo ng doktor...
magkaro'n ng maayos, tahimik na araw...
at hintayin ang resulta ng MRI.
Kita mo na? Alam ni nanay kung ano mabuti.
Kaya, aalis na 'ko, sisiguraduin ko na 'di pa nawawasak bahay ko.
Magpagaling ka.
Masamang nilalang si Damon, pero magaganda damit niya.
Iisipin 'ko ba bakit nasa kwarto ka ni Damon?
-Dinumihan ni Jo shirt ko. -Wala kang shirt sa kwarto ni Damon?
Halo-halo ata nararamdaman mo ngayon.
Kumusta pagsasanay?
Ang sama ni Jo.
Kung haharap siya kay Kai ngayon, siyam na segundo, tapos na.
-Si Luke may sabi no'n. -Pero may oras ka para sanayin siya.
-Pinapahirapan ka ba ni Luke? -Nagteteks siya, 'di ko pinapansin.
-'Pag nalaman niya, sinasanay mo si Jo-- -'Di niya malalaman. Relaks, okay?
Binuhay mo orchid ko.
Ang galing.
Gusto ko maging tulad ng dati 'pag uwi mo.
Huy.
-Ano 'to? -Nagboluntaryo si Stefan...
na ilipat mga libangan mo, para makanood ka ng TV sa upuan mo.
Kinabit ko sa speaker DVD player mo...
at iniwan ko remote sa lamesa.
Salamat.
Walang nakaisip na pwedeng upuan na lang nilipat, pero...
Anong problema?
Hindi ka pa nakakakita ng may Stage IV cancer?
Ang totoo, hindi pa.
Isa kagandahan ng naunang nabuhay...
'di nakakahabol ang tunay na buhay.
Kung sisimulan mo Friends ngayon, nandito na ko sa kasal ni Monica at Chandler.
-Stefan, marunong ka tumawa, tama? -Depende.
-Bakit ka aalis? -Importante bawat minuto, kaya kukuha...
ako ng ibang opinyon mula sa nangungunang eksperto sa glioblastoma.
-Hindi ako makatulog. Naghanap ako. -At saan ka ipapadala ng internet?
-Sa Duke. -Sa Duke?
Ihahatid na kita.
Pupunta rin ako ro'n, kukumustahin kaibigan ko.
Kaibigan mo?
Stefan, kilala ko lahat ng kaibigan mo. Si Elena, ako... 'Yon na 'yon.
Mas magandang may kasama ka sa daan.
Salamat, Stefan.
Tatawag ako kada oras ng orasan.
Ilalagay ko sa relo ko.
-Mahal kita. -Mahal rin kita.
Paalam.
Nandito tayo sa eskwelahan ko no'ng high school.
Maraming banyo. Walang nagliliyab na ibabaw.
At lahat nasa bakasyon pa.
Kaya naging bobo Amerika. Hindi sila nag-aaral habang nakakulong ako.
Ikaw ba 'to?
Ay, at si Bonnie.
Mukha kayong inosente.
Nakangiti na parang walang masamang mangyayari.
Okay lang ba kung gagawin ko'ng asido ang dugo mo uli?
Ulit?
Oo, kaya...
kaya kita nadala rito dahil do'n.
Sinusubukan ko, asidong dugo.
Parang, pumutok ilang importanteng ugat sa utak mo kasi nahimatay ka.
Kai, 'di mo kailangan gawin 'to.
Makinig ka sa'kin. 'Di mo kailangan gawin 'to.
Pakiusap, Kai. Tumigil ka!
Kai,'wag. Tumigil ka, Kai.
Ang singsing ko.
Kai, tinutunaw mo singsing ko.
Kai, tumigil ka!
Hindi, hindi.
Hindi, hindi, hindi.
Hindi.
Importante ata sa'yo ang singsing?
'Di ko naintindihan sentimental na pagkagiliw sa mga bagay...
nakakalungkot naman 'pag nawala mo sila.
'Di bilang 'yan. Nawala atensyon ko.
Shirt ko ba yan?
Mahiwagang kampo, ano maitutulong ko?
Dinala ako ni Kai sa high school.
-Kailangan ko ng tulong? -Elena?
Talaga?
Bwiset.
Huli ka.
'Yong kaibigan mo na 'di ko kilala ay isang sikat na photographer?
Exhibit 'to ng mga estudyante.
Ay, magaling. Sining ng mga baguhan.
Dahil magaling kang kumilatis ng may potensyal.
Pa'no mo nga siya nakilala?
Oo, tumawag ako tungkol sa konsulta kay Dr. Moore.
-Magaling. Nakikita nila tayo-- -Susunod ako.
Okay.
Oncology center, D4, hanapin mo 'ko.
Okay.
Mawalang galang, pakituro naman kung saan eksibit ni Sarah Nelson?
Sa dulo. Maganda napili mo.
-Isa sa magaling na bagong estudyante. -Salamat.
Sinadya kong piliin anggulong 'to. Naisip ko lumang kasabihan.
Ayon sa kasabihan, kapag namatay ang isang bata...
kukunin ito ng isang anghel at ililipad sa mga paborito niyang lugar...
para makita niya 'to sa huling pagkakataon bago umakyat sa langit.
'Yon ang nasa isip ko, sa anggulong 'to.
Tapos gusto kong kunin ang sikat ng araw na tumatagos sa bintana...
dahil natatakpan nito ang repleksyon ng tumitingin dito.
Ang ganda.
Anong ginagawa mo rito?
Tulad ng ginagawa mo. Naghahanap ng mailalagay sa pader.
Kaya ng mabasa ko sinulat mo sa New England Journal of Medicine.
' Yung tungkol sa pagpapaliit ng tumor gamit ang hytpothermia treatments.
Hindi 'yon madaling basahin.
Hindi ko sinabing naintindihan ko.
Ito mga tsart ng nanay ko.
Ayon sa bio mo,eksperto ka sa glioblastoma at kailangan ko talaga ng eksperto...
dahil sabi ng mga doktor ng nanay ko, 'di siya kandidato para sa pagsubok.
At 'di mo ako bibigyan ng kahit anong malungkot na kaseguruhan o kumpidensyal...
o iba pa, maliban sa tapat mong opinyon.
Tama ginagawa ng mga doktor niya.
Grade-four tumor ito.
Pwede nila subukan, full brain radiation.
Pero maaapektuhan nito ang klase ng pamumuhay niya.
Mababawasan ang kapasidad mag-isip at mag-salita...
paggalaw, mag-iiba personalidad...
at maaring magkaro'n ng pananakit na 'di na tatablan ng gamot.
Sinasabi mo na, wala ng medikal na solusyon?
Sana nga mayro'n.
May pasyente ako na halos pareho ang kundisyon.
Hindi siya nagreresponde sa kahit anong gamot.
Naghihintay na lang ng oras.
Gusto ko siyang makita.
Ay, kumusta.
-Ganda ng shirt. -Salamat. May sumunog ng isang damit ko.
Ang ganda pa naman.
Nakikita ko na kung bakit ka gusto ni Damon.
Baliw ka kasi.
Nakakainis ang ginawa mo sa shirt.
May paki ka sa mga bagay, pero hindi sa mga taong pinatay mo?
Mukhang episode ' to ng Ricki Lake...
kung saan haharapin ko ang mga demonyo ng buhay ko at magbago?
Wala ka ba talagang pakialam sa iba?
Gusto ko, kapatid kong si Joey.
Naglalaro kami ng " Dr. Mario" tapos lagi siya nananalo.
Ang totoo...
isa sa paborito kong alaala ay no'ng tinalo ko siya.
Ang pinakapaborito ko ay no'ng ginulpi ko siya hanggang mamatay.
'Wag ka ng magsayang ng enerhiyang baguhin ako.
Kung may tinuro man sa'kin si Ricki, 'yon ay...
mahalin ang sarili, ang pinaka importante.
At mahal ko ang sarili ko.
Isipin mo, halos tapos na araw wala pa kong naililigtas na kaibigan mo.
Tigilan mo na ako.
Gawin mo na 'yang orasyon mo...
para makuha ko si Elena at makabalik ka sa pagwasak ng mansyon ko.
Okay.
-Anong ginagawa mo? Dito likod na pinto. -Hindi ako papasok diyan.
-Ano? -'Pag nakita ako ni Kai, patay ako.
-Kaya kong gawin orasyon mula rito. -Bahala ka.
Sana mas magaling kang magtago kaysa magturo.
Sa itsura ng sala ko, mukhang walang natututuhan si Jo.
Relaks. Konting ensayo pa, pwede na siyang sumanib.
Liv.
Liv?
Huy, Liv.
Pasensya na.
-Anong ginagawa mo rito? -Wala siyang oras dito.
Hindi. Hindi.
-Wala na si Liv. Kailangan ko ng Plano B. -Anong wala?
Kinuha ng kambal. 'Di ako pwedeng pumasok do'n, papatayin niya si Elena.
-Kailangan ko ng mangkukulam. -Kaya ko.
-'Di ka makasindi ng kandila. -Pagtatakip ang una nilang tinuturo.
-Natuto ako no'ng bata ako. -Pero?
Kailangan katabi ko si Damon habang ginagawa 'yon. Kailangan nasa loob ako.
Baka may ibang paraan.
Mayro'n.
-Nandito. -Hulaan ko. May hawak na pana si Jeremy.
-Walang papatay kay Kai. -Hindi rin pwedeng mamatay si Elena.
Walang mamamatay.
Mayro'n may ibang ideya?
Galit si Tatay, okay?
-Pinababalik na niya tayo. -Tinutulungan ko sila.
Kaya nilang tulungan sarili nila. Hindi nila tayo utusan.
Gusto mong dalhin mga libro pabalik--?
Dalhin ang libro. Iwan ang libro. Sinong may paki?
Sinabi mo ba kay Tatay na tinutulungan ko si Jo? Kaya siya nagalit?
Siyempre sinabi mo.
Tulad ka rin niya.
Kaya kong mag-isip para sa sarili ko.
Lagi kong sinasabi na mapanganib si Kai para maging lider ng pangkat.
Nagsasayang ka ng oras kay Jo. Alam natin na 'di niya 'to matatalo.
-Hindi mo naintindihan. -Ang ano?
Tinakpan mo 'ko at 'di ako makalaban. Mas malakas ka sa'kin.
-Hindi, 'di mo alam 'yon. -Oo, alam ko. Ilang buwan na.
Mula ng nagbabalik ako ng tao mula sa Kabilang Panig, pinipigilan mo orasyon ko.
Mawawalan ka ng malay.
-Mahina ka na. -Dapat magkapantay tayo.
Hindi tayo pantay.
Kilala kita, Luke.
Alam ko na mahal mo 'ko.
At alam kong malaking bahagi mo ang gustong malampasan ko 'to.
Pero 'di na 'to pustahan.
'Pag nagsaninb tayo, mananalo ka at mamamatay ako.
Natatakot ako.
Kaya...
kung gusto mong dalhin libro...
dalhin mo.
Hindi naman ako magbabasa niyan.
Liv...
Pumasok ako para mag imbentaryo at nakita ko siyang ganito.
-Pasensiya na inabala kita. -Buti tumawag ka.
Hindi natural ang pagkamatay niya.
Dalawampu't dalawang oras at 18 minuto. Gano'n katagal pa lang silang...
nakakakabalik sa Mistikong Talon, may namatay ng kilala ko.
Pasensya na, Matt. Aalamin namin kung sino may gawa nito at aasikasuhin.
Hindi 'to matatapos, 'di ba?
Ang mga pag-atake, pagtatakip. Ganito na naman tayo.
Ang Mistikong Talon ay Mistikong Talon lagi.
Kung gusto mo rito...
Huy, hepe. Ayos ka lang?
Oo.
"Colin Phelps. 'Di maooperang Tumor."
Ilang buwan nilang kinuryente ng radiation utak mo.
Tapos hindi ka pa rin nila mailigtas.
Oo.
Sabog din ako kung masobrahan sa gamot pampamanhid.
Sabi ng doktor ang magagawa lang nila...
ay gawing komportable ka habang hinihintay ang katapusan.
Ikinalulungkot kong marinig 'yon.
"Kamag-anak: wala."
Ikinalulungkot ko rin ito.
Pero, sa tsart ng nanay ko...
dito sa kamag-anak...
nakalagay ang pangalan ko.
Caroline Forbes.
At ako na lang ang mayro'n siya.
Alam ngayon lang tayo nagkita, pero hindi mo na 'to maaalala.
Kung ang orasyon ay para takutin ako...
gumagana 'yan.
Anong ginagawa mo?
Ah, wala.
Kinokontrol ko lang sarili ko.
Naririnig ko si Kai nagsasalita.
Anong sinasabi?
Sabi niya, "Nakakahiya na wala kang marinig."
Alam ko, hindi mo ko gusto. Magkaibigan kayo ni Alaric...
-may babaeng umeksena, nakakailang. -Nakakainis.
-Kasi iniisip niya ko. -Oo, dahil sa lohika at dahilan.
Hulaan ko, 'di mo nagawa sa ibang babae 'yon.
Okay.
Anong alam mo? Gumagana.
Nagpunta ka ba rito para makipag-ayos.
Nagpunta ako para alamin balak mo.
Maraming tanong na 'di mo nasagot, ayaw ko ng ganoon.
Gaya ng, ano sikreto pinoprotektahan mo, hinayaan mong patayin ko manlolokong...
nagpanggap na malayong kamag-anak mo, Sarah Salvatore?
Kaya sinundan ko pulang Porsche mo...
palabas ng Chapel Hill, at nandito na tayo.
Sa eksibisyon ng litrato ni Sarah Nelson.
Anong pakialam mo?
Mukhang 'di alam ni Damon na...
hindi lang ikaw ang pamilya niya.
Sabihin ng makaluma, pero ayaw ko na may lihim sa magkapatid.
-Sasabihn ko kay Sarah pangalan mo-- -'Wag mong gawin 'yan.
Bakit gusto mo makita si Sarah Nelson?
Pumunta ka, para makita gawa niya.
Anong gusto mong sabihin ko, Enzo? Na kamag-anak ko siya?
Sige. Anak siya ni Zach Salvatore...
pamangkin ko siya, mula sa ika-apat na henerasyon.
Dinala ko sa ER nanay niya pagkatapos patayin ni Damon.
Sini -cesarian para iligtas buhay ni Sarah.
Tinago ko 'yon kay Damon para mabuhay siya ng maayos...
sa magandang bahay kung saan ligtas siya at minamahal.
'Yon ang malaking sikreto ko.
Bakit gusto mo manatiling lihim 'to.
Sasabihin mo kay Damon na naglihim ako?
Sige lang.
Maaring magalit siya o kaya maiisip niya na ginawa ko ang tama.
Pero kahit ano pa, 'pag sinabi mo...
wala ka ng kahihiligan pa.
-Hi. -Akala ko magkikita tayo rito.
Sumali ako sa bilihan ng painting.
Maganda 'yan. Pwedeng pumunta ka na rito?
Nag eeksperimento ako.
-Anong eksperimento? -Papakita ko sa'yo rito, bilisan mo na.
Alam mo kaibigan? Sa'yo na 'yan.
Nakakainip ang potograpiya. 'Di na 'ko sasali.
Huy.
-Bakit nandito ka? -Orasyong pagtakip ni Jo.
Nakikita mo kami, ibig sabihin kasali ka na.
-Halika na, umalis na tayo rito. -Wala na singsing ko.
-Tinunaw ni Kai. -Ano?
Ayaw ko kayo putulin, pero pawala na orasyon.
May tunel sa ilalim ng eskwelahan.
Magaling. Sa Bolier room sa stat, halika na.
Ayos ka lang?
Oo.
Anong sinasabi mo? Sabi mo, pantay kayo ng lakas ni Luke.
Nagsinungaling ako. Mas malakas siya.
-Tumakas tayo. -Tumakas saan? Sinubukan na natin 'yon.
Hahanapin ako ng pamilya ko. Gusto nilang makipagsanib ako.
Okay. Umails ka na.
-Bwiset ka. -Alis na. 'Yon gusto mo sabihin ko, tama?
Kaya sige na. Pumunta ka sa papatay sa'yo. Hindi kita pipigilan.
Sabi ko na, nagkamali ako.
Isang pagkakamali lahat 'to.
Hindi 'to pagkakamali.
Tinawagan ko na si Tatay.
Sabi ko nasa labas tayo.
Akala ko, sinusundan mo tadhana mo.
Hindi kung kapalit no'n mamatay kapatid ko.
Sinabi ko na sa'yo, kaya ko mag-isip para sa sarili.
-Ayos ka lang? -Oo.
Mas mahirap takpan ang tatlo kaysa dalawa.
-Bakit dumurugo ilong mo? -Hulaan ko.
Mahirap ang magmahika. Hindi ba, Jo?
-Patawad. -Walang problema.
Gusto ko makita niya ko habang ginugulpi ko siya.
Umalis ka na ngayon dito. Okay?
Nasaan si Elena?
'Di na tayo magtatakip ng tao? Akala ko 'yon gagawin.
Ay, masakit 'yan.
Nasasanay na talaga ako.
Orasyong pagtakip, ilusyon. Alam mo na, parepareho lang.
Hindi.
Ngayon alam ko na gumana, pwede ng gawin 'to
May parating bang selestiyal na kaganapan na iteresado ka?
Naisip kong--
-Ayos lang ako. -Mabuti.
Sige na. Sige na.
Wala kang ideya kung gaano katagal na akong walang gana.
No'ng isang oras lang, mamamatay na siya sa cancer. Tingnan mo siya.
Ngiti, Stefan, magandang balita 'to.
Gumana dugo ko. Sobrang ayos niya.
Parang ang dali.
Taliwas sa ano?
Nakakagaling ng sugat, dugo ng bampira na parang walang nangyari.
Madali naman talaga. Literal na parang mahika.
Bakit wala pa ko narinig na nakagamot ng cancer dugo natin.
Kasi nga 'di naman nagkakawang-gawa sa may mga sakit.
-Gusto kong gumana 'to, okay? Totoo. -Stefan, gusto kong...
gusto kong maniwala ka na gagana 'to.
Kahit 'yon lang, paniwalaan mo na may tiwala akong gagana 'to
Nakikita ko na naniniwala ka.
Kung ganoon uwi mo na 'ko sa nanay ko.
Okay.
Umuwi na tayo.
Okay.
Okay. Okay. Kukunin ko.
Ano? Anong problema? 'Di ko ba nakuha? Ano?
May iba pa atang nakatusok sa puso ko.
Ano? Hindi. Hindi, hindi.
Tumingin ka. Kukunin ko.
May gusto ka bang sabihin...
Ano? Hahanapin ko, Elena.
sabihin mo na ngayon.
Sige na.
Hindi.
-Seryoso? -Oo.
Pinakamatandang pandaraya sa libro.
Tamang tamang sa oras.
Elena, ayos ka lang?
Hindi ko pa naramdamang ganito kabuhay.
Anong mayro'n sa gawa ni Sarah na nakakaakit sa'kin?
Siguro kasi medyo madilim. May nakatagong nakakatakot.
Baka sa lukso ng dugo.
Malala pamilya niya.
'Yung malayong tiyuhin niya sa ika-apat na henerasyon, isang baliw.
-Ika-apat na henerasyon? -Sobrang tanda na.
Ilang beses ako tinangkang patayin. Nagtagumpay minsan.
Kailan lang, sinet-up ako, nagresulta ng ilang araw na pahirap.
Tinusok tusok ako ng sobrang init na panusok...
ng lalaking si Tripp...
habang nakasara bibig ko sa sakit.
Kung alam mo nakaraan ko...
malalaman mo na magbabalik ito ng sobrang...
pangit na alaala.
Kaya nagsimula akong maghiganti.
Nakikita ko na masarap ang wine.
Ang magandang paghihiganti...
ay 'yong tiniis, nilinang.
Para walang makaalam na parating ito hanggang sa huli na.
Pero 'di na bale.
Ngayon, tulungan mo ako ibalot ang mga litratong ito, pwede?
Ayos lang ba sa'yo na may bisitang 'di natutulog.
Oo, kung makakatulong na ibalik ka sa dati.
Sabihin na nating 'di ako madukot bago mag kinabukasan...
baka pwedeng...
subukan uli natin kumain sa labas?
Alam mo, 'di ko alam.
Sa tuwing madudukot ka, nakukulong ako sa mundo...
o nawawala damdamin mo, 'di ko alam kung...
Magmumuk-mok ka na lang ba? O hahayaan mong ilabas kita?
Malalaman natin bukas.
Pwede kitang tulungan linisin 'yan. Konting ammonia at pampalambot ng karne.
-Nag-imbento ka ng pantanggal ng mantsa? -'Di na ko takot sa dugo.
Anong sabi ko?
Magaling siya.
Tingin ko pwede siya rito.
Hindi pa siya ganoon kalakas.
-'Di siya magsisinungaling. -Tingin ko hindi.
Tinanggap niya orasyong singlaki ng Mistikong Talon.
Binago niya ang laro.
Tingnan mo, nakuha natin si Kai.
Hintayin natin na maubos ang nakaw na mahika niya, tatalunin siya nito.
-Pa'no kung hindi? -Kailangan niya.
Kakayanin niya.
Sige.
Para sa mga babaeng gumagawa ng nakakabaliw, palpak na desisyon...
na mas minamahal natin.
Kung si Sarah anak ni Zach, ikaw si Tiyo Stefan?
Sinabi ko sa'yo sikreyong ilang taon kong tinago, 'yan ang inaalala mo?
Hindi, ang dakila mo na binabantayan mo siya.
Masuwerte siya dahil nandiyan ka, kahit 'di niya alam.
Alam ko, 'di na dapat sabihin, pero kung pwede sana--
Ligtas sikreto mo sa'kin, Stefan.
Salamat.
Hindi. Salamat.
Salamat sinamahan mo ko, sa pag-aayos ng speaker ng nanay ko.
At sa...
'di mo ko trinato na parang baliw kasi 'yon pakiramdam ko nitong huling araw.
Kaya salamat.
Swertehin sana.
Huy, nandiyan ka na. Manonood na sana kami ng ibang palabas.
-Kumusta sa Duke, mahal. -Maganda.
Sobrang ganda.
-Salamat, Matt. -Kahit anong oras.
-Kita tayo agad, Sheriff. -Sige, Matt
Paalam.
Nakausap ko eskperto sa Duke kanina.
At sabi niya, tama ginagawa ng mga doktor mo.
At sabi rin niya na wala ng magagawa para sa sakit mo.
-Opinyon lang 'yon ng isang doktor. -Kahit maghintay ng iba pang opinyon...
walang ring magbabago.
Mamamatay ka, Nay.
At wala na tayong pagpipilian.
Kaya nagbigay ako ng dugo sa isang may cancer kanina.
Napagaling ko siya.
Mamamatay na siya, at napagaling siya ng dugo ko.
Tingnan mo...
immortal ako, ikaw hindi.
At alam ko na darating ang araw na mawawala ka sa'kin.
Pero hindi pa ako handa ngayon.
Dapat nandito ka pa sa pagtatapos ko ng kolehiyo.
Mag-aaway pa tayo dapat sa bulaklak na gagamitn sa kasal ko.
At dapat maraming pang birthday at pasko ang pagsasamahan natin...
at whitewater rafting na biyahe.
Gusto ko lahat 'yon.
Gusto ko mabuhay ka para sa'kin.
Alam ko makasarili ako, pero 'yon ang totoo.
Gusto ko rin 'yon, mahal.
Okay.
Kahit sino, pakiusap!
Tulungan n'yo ako!
Magiging maayos lahat.
Isinalin sa Tagalog ni: Jayne Valdez totoo.