Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Jestem córką Zacha i Gail. Sarah Salvatore.
Czemu mi nie wierzysz?
Bo Sarah Salvatore jest na Uniwersytecie Duke'a,
gdzie studiuje sztukę.
Kim ty do cholery jesteś?
Nazywam się Monique.
- Chcę znać całą historię. - Nie rób tego.
- Nie! - Dowiesz się prędzej czy później.
Moja mama ma guza mózgu.
Więc dam jej wampirzą krew.
Gdyby nasza krew leczyła raka, już dawno byśmy o tym słyszeli.
W tradycji naszego sabatu, bliźniaki łączą swoje siły.
Silniejszy wygrywa, a...
słabszy umiera.
Czemu mamy umierać, bo nasza siostra jest za słaba,
by pokonać naszego brata psychopatę?
Łączenie się jest obowiązkiem wobec sabatu.
Po to się urodziliśmy.
To jest granica antymagiczna.
Wyssałeś całą tę magię z zaklęcia podróżnika.
Dużo magii.
Nie wiem, czym byliśmy, jesteśmy i czym mamy być,
ale chcę cię zobaczyć.
Przyjedź.
Jest tam ktoś?
Mogłem rzucić zaklęcie maskujące na nas.
Zawsze fascynowali mnie kucharze i dobre jedzenie.
Mój tata uwielbiał gotować.
Nauczył odmierzenia na oko.
Wybierania przypraw i tak dalej,
ale teraz wszystko się zmieniło.
Wszystko robi się według minutnika.
Wkładasz frytki, naciskasz guzik.
Gdy dzwoni, wyjmujesz je. Zero kombinowania.
Dlaczego tu jestem?
Spędziłem 18 lat w opuszczonych restauracjach,
a teraz chcę się popisać owocami swojej pracy.
Nie mam na myśli baru.
Masz na myśli, co robisz w Mystic Falls?
Wybacz, denerwuję się.
Jesteś naprawdę ładna.
Dlaczego tu jestem, Kai?
Zdjąłem zaklęcie, które blokowało
nadprzyrodzonych przed Mystic Falls.
Wchłonąłem je.
Tak jakby je zjadłem.
Fajnie, nie?
Najpierw zjadam magię,
a potem ją tracę, ale w przypadku tak wielkiego zaklęcia?
Proszę cię.
Magia dosłownie się ze mnie wylewa. Jest wszędzie.
Nie wiedziałem, że jej nie kontroluję,
aż spotkałem kierownika baru,
który zaczął mówić: "Nie możesz wejść, już zamknięte,
a na ramieniu wisi ci nieprzytomna dziewczyna".
Ja na to: "Nie osądzaj mnie".
Wtedy spróbowałem przyprawić go o atak serca.
Ale zaczął wymiotować jak szalony,
co było okropne, więc postanowiłem przestać.
Spróbowałem ponownie, a wtedy chyba złamałem mu kręgosłup.
Nie jestem pewny,
bo gdy spróbowałem trzeci raz,
wybuchł, obryzgując wszystko krwią.
- Łups. - Co u diabła jest z tobą nie tak?
Już mówiłem. Za dużo magii.
Dopiero po tej próbie z kierownikiem
zorientowałem się, że gdy podczas połączenia z Jo
moja fontanna magii zrobi z niej to, co z tym gościem,
stracę bliźniaka, z którym mam się połączyć.
Dlatego właśnie tu jesteś, Eleno.
Muszę zapanować nad magią.
Będę ćwiczyć z tobą, a raczej
na tobie.
Mam pewne pocieszenie!
Gdy kierownik przestał się ciskać,
w końcu udało mi się rzucić zaklęcie maskujące.
Dziękuję.
Łatwo je rzucić i cofnąć.
Stolik dla trojga.
Nie miałaś o tym pojęcia.
Myślisz, że to właśnie chcę zobaczyć o poranku?
Zapomniałem, że tu mieszkasz.
Może pomógłbyś mi z głośnikami u Caroline...
w mieszkaniu?
Dzięki za kawę.
- Wszystko w porządku? - Tak, w porządku.
To tylko ciuchy i skóra.
Gdzie znajdę koszulkę?
W pokoju Damona. Na górze na końcu korytarza.
Co robisz w moim domu?
Zaklęcie zapalające. Tak jakby.
Wychodzi na to, że z magią
nie jest tak, jak z jazdą na rowerze.
Przepraszam za wazon.
Był drogi?
Nie wiem, w muzeum będą wiedzieć. Zadzwoń do nich.
Dzięki Bogu. Śniadanie.
Powiedz, że masz mimozy.
Mam to oglądać na trzeźwo?
A co oglądamy?
Dziś robimy grzanki na słodko.
Za miesiąc wygram połączenie
i zostanę przywódcą sabatu,
zapewniając jego przetrwanie.
Mam 30-dniowy reżim
do kolejnego zjawiska astronomicznego.
Czemu ten reżim musi odbywać się w moim salonie?
Damon ma poczucie winy.
To coś nowego. Gdzie jest teraz?
Zapłaciłam dodatkowo za pojedynczą salę.
Nie wiesz nawet, ile kobiet
oddałoby życie, by spędzić ze mną noc.
Jeszcze nie umarłam.
Masz wieści od Eleny?
Nawet kilka.
"Coś mi wypadło w akademiku. Umówmy się na kiedy indziej".
Emotka zimnego prysznica.
Auć. A przynajmniej ty i Ric doszliście do zgody?
Malutkimi kroczkami. Krok pierwszy:
pozwoliłem mu zmienić dom w Hogwart.
Krok drugi: poproszę szeryfa o przysługę.
O to, by wystawiła list gończy
za super potężnym seryjnym zabójcą imieniem Kai Parker.
Moi ludzie już go szukają.
Nikt o jego rysopisie
nie został zauważony.
Co on wyprawia?
Zła wiadomość: w kuchni nie mieli sokowirówki.
Dobra wiadomość - już mają.
- Co to? - Koktajl z jarmużu.
Odbudowuje komórki DNA
i spowalnia rozwój raka.
Jest ci ciepło?
- Jest mi dobrze. - Dam ci
drugi koc.
By ją udusić?
Staram się pomóc.
Skoro nowoczesna medycyna działa tak opieszale.
Nie wiem, czemu nie możemy pominąć zgadywanek
i przejść do czegoś, co działa.
Na przykład krwi wampirów.
Nie chcę już o tym rozmawiać, skarbie.
Dobrze, a o czym chcesz?
Że nie można operować,
chemioterapia nie zadziała,
naświetlanie nie zmniejszy guza?
Damon, nie krępuj się,
wesprzyj mnie w każdym momencie.
To by wymagało tego, bym cię popierał, Caroline.
Nie sądzisz, by nasza krew podziałała?
W ponad 170-letnim życiu nie słyszałem o przypadku,
by nasza krew uleczyła raka.
Jeśli chce być królikiem doświadczalnym
w eksperymentalnym leczeniu
opartym na nieprzewidywalnej magii...
Nie będę jej powstrzymywać.
Słuchaj, skarbie.
Na razie chciałabym zaufać nauce,
czyli wyjść do domu zgodnie z zaleceniami lekarzy,
spędzić miły, spokojny dzień
i poczekać na wyniki rezonansu.
Widzisz? Mama zawsze wie najlepiej.
Wybaczcie, ale muszę się upewnić,
że wiedźmy nie zniszczyły mi domu.
Zdrowiej.
Damon może i jest plugawą istotą, ale ma świetne ciuchy.
Mam spytać, co robisz w sypialni Damona Salvatore?
Jo spaliła moją koszulkę.
Więc siedzisz bez koszulki w sypialni Damona.
Pewnie nie wiesz, co masz myśleć.
Jak idzie szkolenie?
Jo idzie okropnie. Gdyby miała zmierzyć się z Kaiem dzisiaj,
przegrałaby w ciągu dziewięciu sekund.
Luke miał całkowitą rację.
Tak, ale masz czas, by ją wytrenować.
Luke się ciebie czepia?
Pisze do mnie, a ja go ignoruję.
Gdy się dowie, że trenujesz Jo...
Nie dowie się. Spokojnie, tak?
Utrzymałaś przy życiu mojego storczyka. To wspaniałe.
Chciałam, by wszystko było jak dawniej
gdy wrócisz do domu.
Co to?
Stefan zaoferował się,
że przeniesie twoje centrum rozrywki.
Możesz oglądać telewizję z ulubionego fotela.
Będziesz miała dźwięk przestrzenny w odtwarzaczu,
a uniwersalny pilot leży na stoliku.
Dziękuję.
Nikt nie wpadł na to,
by po prostu przestawić mój fotel, ale...
O co chodzi?
Nie widziałeś nigdy osoby w czwartym stadium raka?
Tak właściwie, to nie.
To jedna z zalet zaczynania od nowa
co kilka dekad...
Prawdziwe życie nigdy cię nie dopada.
Jeśli zaczniesz teraz Przyjaciół,
wrócę akurat na ślub Moniki i Chandlera.
Stefan, umiesz się śmiać?
Zdania są podzielone.
Co? Wychodzisz?
Każda minuta się liczy.
Zasięgnę drugiej opinii
od czołowych ekspertów na świecie w leczeniu glejaka w czwartym stadium.
Nie mogłam spać. Guglowałam.
I dokąd odsyła cię Internet?
Do Duke.
Duke?
Może cię podwiozę?
Miałem tam jechać,
by odwiedzić przyjaciela.
Przyjaciela?
Znam wszystkich twoich przyjaciół.
Elena. Ja. I to wszyscy.
Byłoby lepiej, gdyby w drodze ci ktoś towarzyszył.
Dziękuję, Stefan.
Będę dzwonić o każdej pełnej godzinie.
Nastawię zegarek.
Kocham cię.
Też cię kocham.
Pa.
Jesteśmy w moim liceum?
Jest tu pełno łazienek,
brak łatwopalnych powierzchni,
wszyscy wyjechali na ferie.
Nic dziwnego, że kraj jest coraz głupszy,
odkąd mnie zamknęli.
Dzieciaków nigdy nie ma w szkole.
To ty?
Och, a to Bonnie.
Wyglądacie tak niewinnie.
Uśmiechacie się, jakby nie mogło wam się nic stać.
Mogę znowu spróbować zmienić twoją krew w kwas?
Znowu?
W taki sposób
się tu znalazłaś.
Spróbowałem zmiany krwi w kwas,
ale chyba pękło ci
kilka ważnych naczyń w mózgu,
bo zemdlałaś.
Kai, nie musisz tego robić.
Posłuchaj mnie.
Phasmatos navaro,
pulsus sanguinox.
Przestań, Kai. Przestań.
Mój pierścień.
Kai, topisz mój pierścień.
Kai, przestań!
Pul...
Nie...
Nie, nie, nie.
Nie.
Ten pierścień musiał coś dla ciebie znaczyć.
Nigdy nie rozumiałem
sentymentu do rzeczy,
bo ich strata tak bardzo boli.
To się nie liczy. Rozproszył mnie.
Nosisz moją koszulkę?
Obóz magii. W czym mogę ci pomóc?
Kai więzi mnie w liceum. Potrzebuję twojej pomocy.
Elena?
Serio?
Cholera.
Bingo.
Twoja przyjaciółka, o której nie słyszałam,
jest światowej sławy fotografką?
To wystawa studencka.
Świetnie. Sztuka pierwszoroczniaków.
Potrafisz dostrzegać niewykorzystany potencjał.
Skąd ją znasz?
Tak, dzwoniłam wcześniej w sprawie
konsultacji z doktor Moore.
Wspaniale, może nas przyjąć w tej chwili.
Wiesz, co? Dogonię cię.
Dobrze. Centrum Onkologii, D4. Znajdziemy się.
Dobra.
Przepraszam. Gdzie znajdę prace Sarah Nelson?
W rogu. Dobry wybór.
Jest jedną z najlepszych nowych studentek.
Dziękuję.
Zgodnie z powiedzeniem, gdy dziecko umiera,
anioł bierze je w ramiona,
i zabiera do miejsc, które kochało,
by mogło zobaczyć je po raz ostatni, zanim trafi do nieba.
To było moją inspiracją dla tej perspektywy z powietrza.
Chciałam uchwycić światło przechodzące przez okna,
ponieważ rozmywa ono odbicie osoby, która na nie spogląda.
Niezłe.
Co tu robisz?
To samo co ty.
Szukam czegoś ładnego do powieszenia na ścianie.
CENTRUM ONKOLOGII
Wtedy przeczytałam pani artykuł w czasopiśmie medycznym.
Ten o redukcji guza
poprzez hipotermię.
To nie jest lekka lektura.
Nie twierdzę, że wszystko zrozumiałam.
To dokumentacja mojej mamy.
Jest pani ponoć
świetnym ekspertem w dziedzinie glejaków.
Bardzo potrzebuję eksperta,
bo lekarze mojej mamy twierdzą, że nie nadaje się do badań klinicznych.
Nie będzie mnie pani upominać
na temat ubezpieczenia ani poufności,
a jedynie powie swoją szczerą opinię.
Jej lekarze postępują prawidłowo.
To czwarte stadium raka.
Mogliby spróbować naświetlania całego mózgu,
ale to mogłoby znacząco wpłynąć na jakość jej życia.
Nastąpiłoby pogorszenie funkcji poznawczych, problemy z mową
i motoryką, zmiana osobowości,
a także mogłaby nabyć odporność na morfinę.
Twierdzi więc pani, że medycyna nie może jej pomóc?
Bardzo mi przykro.
Mam pacjenta w niemal takim samym stanie.
Nie zareagował na żadne leczenie.
Teraz kończy mu się czas.
Chcę się z nim zobaczyć.
Och. Cześć.
Ładna koszulka.
Dziękuję.
Ktoś spalił moją.
Świetny trik, tak przy okazji.
Widzę, czemu podobasz się Damonowi.
Jesteś wariatką.
Szkoda mi jednak tej koszulki.
Więc może zależeć ci na rzeczy,
ale nie na osobach, które zabijasz?
Och.
Będzie jak w odcinku Ricky Lake,
gdzie zmierzę się ze swoimi demonami i zmienię na lepsze?
Naprawdę nie zależy ci na nikim?
Lubiłem nawet mojego brata Joeya.
Graliśmy razem w Dr Mario i zawsze wygrywał.
Jednym z moich ulubionych wspomnień jest to, jak kiedyś go pobiłem.
Najlepiej wspominam to,
jak pobiłem go na śmierć.
Nie marnuj energii,
by próbować mnie zmienić.
Jeśli Ricki mnie czegoś nauczyła, to tego,
że najważniejsze jest polubić samego siebie.
A ja siebie lubię.
Popatrz... Prawie minął dzień, w którym
nie musiałam ratować jednego z twoich znajomych.
Urzekła mnie twoja historia.
Rzuć to głupie zaklęcie, bym mógł zabrać Elenę,
i wrócisz do niszczenia mojego domostwa.
Dobrze.
Co robisz? Tylne drzwi są tutaj.
- Nie wejdę tam. - Co?
Jeśli Kai mnie zobaczy, zabije mnie.
Mogę rzucić zaklęcie stąd.
Rób jak chcesz. Mam nadzieję, że czarujesz lepiej, niż uczysz.
Sądząc po moim salonie, Jo nie uczy się zbyt wiele.
Spokojnie. Przy odrobinie praktyki,
wkrótce będzie gotowa na połączenie.
Liv.
Liv?
Hej. Liv!
Przepraszam.
Co tu u diabła robisz?
Nie ma na to czasu.
- Invisique. - Nie!
Liv przepadła. Potrzebuję planu B.
Jak to przepadła?
Bliźniak ją zabrał. Nie mogę po prostu tam wejść.
Kai zabije Elenę, by mi dopiec.
Potrzebuję czarownicy.
Ja to zrobię.
Ledwie umiesz zapalić świecę.
Maskowania nauczyłam się w Sabacie
już jako dziecko.
- Ale? - Muszę stać przy Damonie,
co oznacza, że muszę tam wejść.
Musi być inne rozwiązanie.
Jest.
Tutaj.
Niech zgadnę. Jeremy trzyma kuszę.
Nikt nie zabije Kaia.
Nie pozwolimy, by zabił Elenę.
Nikt nie umrze.
Ktoś ma inny pomysł?
Tata jest wkurzony.
Chce, byśmy wrócili do Portland.
Pomagałam im.
Sami mogą sobie pomóc.
Nie jesteśmy ich magicznymi marionetkami.
Chcesz oddać te książki?
Weź je lub zostaw. Kogo to obchodzi?
Powiedziałeś mu, że pomagam Jo się wzmocnić?
Dlatego się wkurzył?
Oczywiście. Jesteście tacy sami.
Potrafię myśleć za siebie.
Kai jest zbyt niebezpieczny
by zostać przywódcą sabatu.
Marnujesz czas z Jo.
Oboje wiemy, że nie pokona Kaia.
Nie rozumiesz.
- Czego? - Rzuciłeś na mnie maskowanie
i nie mogłam nic zrobić.
Jesteś silniejszy.
Nie wiesz tego.
Wiem. I to od kilku miesięcy.
Od tej nocy, gdy próbowałam
przywrócić ludzi z Drugiej Strony, a ty zakłóciłeś moje zaklęcie.
Jeszcze chwila, a byś zasłabła.
Byłaś już słaba.
Mieliśmy być równi.
A nie jesteśmy.
Znam cię, Luke.
Wiem, że mnie kochasz
i że ogromna część ciebie liczy, że to ja przetrwam.
Ale to nie rzut monetą.
Gdy się połączymy, ty wygrasz, a ja umrę.
Przeraża mnie to.
Więc jeśli chcesz pakować książki,
to pakuj je.
To nie ja będę je czytać.
Znalazłem go w takim stanie na zapleczu.
Przepraszam, że wezwałem panią w wolny dzień.
Dobrze, że zadzwoniłeś.
Nie sądzę, by zmarł z przyczyn naturalnych.
Dwadzieścia dwie godziny i 18 minut.
Tyle minęło, odkąd nadprzyrodzeni
mogą wejść do Mystic Falls
i już ktoś z tego powodu zginął.
Przykro mi, Matt.
Dowiemy się, kto to zrobił i zajmiemy się nim.
To się nigdy nie skończy, prawda?
Ataki i tuszowanie.
To znowu nasze życie.
Mystic Falls.
To zawsze będzie Mystic Falls.
Jeśli kochasz to miejsce...
W porządku?
Tak.
Colin Phelps. Nieoperowalny guz.
Naświetlali twój mózg miesiącami.
I tak nie mogli cię uratować.
Też byłabym oszołomiona,
gdybym dostawała tyle leków przeciwbólowych.
Lekarka powiedziała, że teraz
mogą tylko zapewnić ci wygodę i pozwolić czekać na śmierć.
Przykro mi.
Najbliższa rodzina... brak.
Przykro mi także z tego powodu.
W karcie mojej mamy
w tym miejscu
widnieje moje imię.
Caroline Forbes.
Jestem wszystkim, co ma.
Wiem, że dopiero się poznaliśmy,
ale nie będziesz pamiętać niczego, co się wydarzyło.
Jeśli to zaklęcie ma mnie przyprawić o dreszcze, to działa.
Co robisz?
Nic.
Pracuję nad samokontrolą.
Słyszę, jak Kai jazgocze.
Co mówi?
Powiedział... że to szkoda, że nie masz słuchu wampira.
Wiem, czemu mnie nie lubisz.
Byliście kumplami i pojawiła się dziewczyna.
- To niezręczne. - Raczej wkurzające.
Bo się o mnie troszczy?
Tak. Kosztem logiki i rozumu.
Aty nie zrobiłeś czegoś takiego dla dziewczyny?
Dobra.
Widzisz? Działa.
Zgaduję, że jesteś tu, by postawić żądania?
Chciałem tylko zobaczyć, co porabiasz.
Nienawidzę pytań bez odpowiedzi, a ty zostawiłeś mnie bez nich.
Przykładowo, jakiego sekretu musiałeś bronić,
gdy pozwoliłeś mi zabić tę żałosną oszustkę,
która podawała się za twoją utraconą krewną Sarah Salvatore?
Więc cię śledziłem, jak jechałeś
w nierzucającym się w oczy czerwonym porsche
od zjazdu do Chapel Hill i oto jesteśmy tutaj.
Wystawa fotografii Sarah... Nelson.
Co cię to obchodzi?
Wygląda na to, że Damon nie wie,
że drzewo genealogiczne wykracza poza ciebie.
Może jestem staromodny,
ale nie pochwalam tajemnic między braćmi.
Więc powiem Sarah, jak się nazywasz i...
Nie rób tego.
Dlaczego nie chcesz, bym poznał Sarah Nelson?
Pokonałeś taką drogę, by zobaczyć jej wystawę.
Co mam ci powiedzieć, Enzo?
Że ta dziewczyna jest moją krewną?
W porządku. Jest córką Zacha Salvatore,
co czyni z niej moją bratanicę z czwartego pokolenia.
Zabrałem ciało jej matki do szpitala
po tym, jak Damon ją zabił.
Zrobili cesarkę, by uratować Sarah,
ale ukryłem ten szczegół przed Damonem,
by miała szansę na dobre życie
w dobrym domu, gdzie czułaby się bezpieczna i kochana.
Oto mój wielki sekret.
Dlaczego tak ci zależy, by go utrzymać?
Chcesz powiedzieć Damonowi, że kłamałem
przez 18 lat, to śmiało, proszę bardzo.
Może mnie znienawidzi, a może zrozumie, że to było najlepsze rozwiązanie.
A gdy już mu powiesz,
zniknie twoja obsesja.
- Cześć. - Mieliśmy się spotkać.
Zaangażowałem się w licytację prac z wystawy.
Fascynujące. Możesz tu przyjść?
Przeprowadzam eksperyment.
Jaki eksperyment?
Pokażę, gdy przyjdziesz. Pośpiesz się.
Wiesz co, stary?
Zatrzymaj sobie to dzieło sztuki.
Fotografia mnie nudzi. Wycofuję swoją ofertę.
Hej.
Skąd się tu wziąłeś?
Zaklęcie niewidzialności Jo.
Skoro nas widzisz, to dołączyłaś do klubu.
Musimy się stąd wynosić.
Mój pierścień. Przepadł.
Kai go rozpuścił.
- Co? - Nie chcę was pośpieszać,
ale czas zaklęcia się kończy.
Pod szkołą są tunele.
Dobry pomysł. Do kotłowni. Chodź.
Wszystko w porządku?
Tak.
O czym ty mówisz?
Ty i Luke jesteście sobie równi.
Kłamałam. Jest silniejszy.
Więc uciekniemy.
Dokąd, Tyler? Już tego próbowaliśmy.
Moja rodzina będzie mnie ścigać.
Chcą, bym się połączyła.
Dobrze. Więc idź.
- Wal się. - Mówię serio. Idź.
To miałem powiedzieć, prawda?
Wejdź do własnego grobu, jeśli tego chcesz.
Nie zatrzymam cię.
Wiedziałam, że to był błąd.
Ten związek był błędem.
To nie był błąd.
Zadzwoniłem do ojca.
Powiedziałem, że się wycofujemy.
Myślałem, że chcesz wypełnić swoje przeznaczenie.
Nie, jeśli to oznacza zabicie siostry.
Mówiłem, że umiem myśleć za siebie.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Tylko o wiele trudniej maskować trzy osoby.
Czemu krwawisz z nosa?
Niech zgadnę.
Magia jest trudna. Prawda, Jo?
- Tak mi przykro. - Nie przejmuj się.
Chcę go widzieć, gdy będę kopać mu tyłek.
Uciekaj stąd, dobrze?
Gdzie jest Elena?
Nie maskujemy już nikogo?
Myślałem, że na tym polega ta zabawa.
To musi boleć.
Muszę się tego nauczyć.
Zaklęcia maskujące, iluzje. To wszystko jedno i to samo.
Nie.
Teraz, gdy już wszystko rozgryzłem,
zrobimy to od razu.
Masz upatrzone konkretne zjawisko astronomiczne?
Jestem stronniczy...
Nic mi nie jest.
No dalej, maleńki. Dajesz.
Już nie pamiętam, kiedy ostatnio miałem apetyt.
Godzinę temu umierał na raka mózgu. Popatrz na niego teraz.
Uśmiechnij się, Stefan. To dobre wieści.
Moja krew działa. Nic mu nie jest.
To wydaje się zbyt proste.
W przeciwieństwie do czego?
Krew wampirów leczy rany tak, jakby ich nigdy nie było.
To zawsze było proste, Stefan. To niemalże magia.
Więc czemu nigdy nie słyszałem,
że nasza krew leczy raka?
Bo wampiry nie spędzają swych dni w szpitalach jako wolontariusze.
- Chcę, by to działało... - Ja... potrzebuję tylko,
byś wierzył, że to zadziała.
Albo przynajmniej wierzył
w moją wiarę.
Widzę, że w to wierzysz.
Więc zabierz mnie do mamy.
Dobrze. Chodźmy do domu.
Dobra.
Spokojnie.
Co się stało? Nie wyciągnąłem całości?
- Co? - Drzazga musiała utknąć
w moim sercu.
Co? Nie, nie.
Spójrz na mnie. Wyciągnę to.
Jeśli chcesz coś powiedzieć...
Co? Znajdę ją, Elena.
To jest odpowiednia chwila.
No dalej.
Serio?
Tak.
Sztuczka stara jak świat.
Idealne wyczucie czasu.
Elena, dobrze się czujesz?
Nigdy nie czułam się lepiej.
Co w pracach Sarah mnie tak urzeka?
Prawdopodobnie ten mrok z depresyjną nutą.
To pewnie przez więzy krwi.
Jej sytuacja rodzinna jest nieco drastyczna.
Jej prawuj z czwartego pokolenia jest socjopatą.
- Z czwartego pokolenia? - Jest bardzo stary.
Chciał kilka razy mnie zabić.
Raz mu się udało.
Ostatnio zostawił mnie na śmierć,
przez co kilka dni przeżywałem tortury.
Człowiek imieniem Tripp
dźgał mnie rozżarzonym pogrzebaczem,
a ja trzymałem
buzię na kłódkę i delektowałem się bólem.
Gdybyś znała moją przeszłość,
wiedziałabyś, że to przywołało...
bardzo niemiłe wspomnienia.
Wtedy zacząłem knuć zemstę.
Widzę, że darmowe wino było hitem.
Najlepsza zemsta wymaga cierpliwości i pielęgnacji.
Nikt nie wie, że nadchodzi, póki nie jest za późno.
Ale mniejsza o to.
Bądź tak dobra i pomóż mi zapakować te fotografie, dobrze?
Na pewno nie masz nic przeciwko gościom na pentobarbitalu?
Mam.
Ale to ci da czas, żebyś się wzmocniła.
Zakładając, że nie zostanę porwana
przed jutrzejszym wieczorem,
może moglibyśmy pójść na tę kolację?
No nie wiem.
Gdy próbujemy iść na randkę,
zostajemy porwani, ląduję w wymiarze więziennym
albo twoje uczucia zostają wymazane.
Sam nie wiem, czy...
Będziesz się dąsać,
czy dasz zabrać się na kolację?
Dowiemy się jutro.
Pomogę ci to wyprać, jeśli chcesz.
Amoniak i zmiękczacz do mięsa.
- Wymyśliłaś odplamiacz? - Nie boję się plam z krwi.
Co ci mówiłem? To wartościowa dziewczyna.
Wiesz, sądzę, że sobie poradzi.
Jo nie jest wystarczająco silna, Ric.
Nie kłamałaby na ten temat.
Nie, nie sądzę, by kłamała.
On pochłonął zaklęcie o rozmiarze Mystic Falls, Ric.
Zmienił reguły gry.
Mamy Kaia na przetrzymaniu.
Poczekamy, aż skradziona magia wyparuje i wtedy ona go pokona.
- Nie da rady. - Musi.
Zrobi to.
No dobrze.
Za kobiety, które podejmują
szalone i pokręcone decyzje,
za co jeszcze bardziej je kochamy.
Jeśli Sarah jest córką Zacha,
to ty jesteś wujkiem Stefanem?
Powiedziałem ci o tajemnicy,
którą ukrywałem przez 18 lat, a ty się pytasz o takie rzeczy?
To nie tak. To niezwykle szlachetne
że czuwasz nad nią przez lata.
Ma szczęście, że jesteś w jej życiu, nawet jeśli nie ma o tym pojęcia.
Wiem, że to oczywiste,
ale proszę, byś...
Nic nikomu nie powiem, Stefan.
Dziękuję.
Nie, to ja dziękuję.
Dziękuję, że przyszedłeś dzisiaj,
pomogłeś z głośnikami mojej mamy
i że nie traktujesz mnie
jak wariatkę, którą czuję się od kilku dni.
Tak więc, dziękuję.
Życz mi powodzenia.
Hej. Jesteś już.
Właśnie mieliśmy obejrzeć kolejny film.
Jak było w Duke, kochanie?
Dobrze. Naprawdę dobrze.
Dziękuję, że byłeś z nią, Matt.
Do usług. Do zobaczenia, szeryfie.
- Do widzenia, Matt. - Pa.
Pa.
Spotkałam się dziś z tą ekspertką.
Powiedziała, że lekarze robią wszystko prawidłowo.
Powiedziała też, że nie mogą zrobić niczego, by cię wyleczyć.
To opinia jednego lekarza.
Czekanie na opinie innych lekarzy
tego nie zmieni.
Umierasz, mamo.
Nie zostały nam żadne opcje.
Dlatego dzisiaj dałam
swoją krew pacjentowi choremu na raka.
I wyleczyłam go.
Umierał, a moja krew go wyleczyła.
Jestem nieśmiertelna, a ty nie,
więc wiedziałam, że pewnego dnia cię stracę,
ale nie jestem gotowa na to teraz.
Powinnaś być przy mnie, gdy będę kończyć studia.
Powinnyśmy kłócić się o kwiaty na moim ślubie.
Powinnyśmy przez wiele kolejnych lat
świętować urodziny, Boże Narodzenie
i jeździć na spływy kajakowe.
Chcę tego wszystkiego.
Chcę, byś żyła dla mnie,
choć wiem, że to samolubne,
ale taka jest prawda.
Też tego chcę, skarbie.
Dobrze.
Niech ktoś mi pomoże! Pomocy.
Wszystko będzie dobrze. omocy.