Ang nakaraan sa Vampire Dairies:
Para makauwi, kukunin natin kapangyarihan ng eklipse gamit ang mahiwagang relic.
-Paano si Bonnie? -Sinakripsyo sarili para makabalik ako.
-Saan mo nilagay mahika mo? -Nasa ligtas na lugar.
Galit ako sa'yo. Kasi kung hindi,
kailangan ko magalit sa sarili ko. At ayaw ko no'n.
Galit siya kasi may gusto siya sayo, pare.
Nakita ko labs ni Lady Whitmore. Wala na 'yung pinsala.
Hindi ka lang sinungaling, sinungaling na may sikreto.
-Mas matanda ako sa'yo. -Ng limang minuto.
Tinitingnan ko anong pahina na tayo.
'Pag pinauwi tayo ng pangakat, wala silang paki kung may mahal tayo o wala.
Parang kang si Tatay, at 'di iyon papuri.
Ika-siyam ng Mayo sa taong 1994
Josette.
Nasaan sila?
Jo.
Lumabas ka, Jo. Alam ko na naririnig mo ako.
Josette.
-Nasaan sila, Jo? -Huy.
Magiging maayos ang lahat, okay? Naglalaro lang ang lahat.
Gusto ninyo bang maglaro?
Gusto n'yo maglaro ng tagu-taguan? Sige.
Lumabas ka, Jo.
Alam mong hindi kita papatayin.
Gising, gising.
Halika rito.
-Paano ako--? -Dumating ka ng naka pribadong eroplano...
ako mismo ang piloto.
Mapapabilib ka sa 'pag papalipad ko.
Pinainom kita ng pampatulog.
-Nasaan tayo? -Portland, Oregon.
Lugar ni Courtney Love...
Tonya Harding at maraming mahuhusay na tao.
Pwede naman sa kahit anong lugar, sa Portland pa talaga?
Dito ako lumaki.
Binilang ko ang mga eklipse, simula noong nakulong ako sa planeta na ito.
Ayon sa kwenta ko...
nasa 6,771 araw na paulit-ulit lang.
Sa totoong mundo, na hindi na natin mababalikan...
dahil pinamigay mo ang mahika mo sa loob ng laruan...
itong araw na 'to paborito ko sa buong taon.
At anong araw 'yon?
Thanksgiving.
Ipagluluto kita ng hapunan.
Bampira ako.
Ewan ko. Siguro konting diin sa bampira.
Ako ay bampira.
Ibig kong sabihin maraming paraan para sabihin 'to.
Baka tigilan na Liam paghalungkat...
sa paggaling ni Lady Whitmore. Hindi mo na kailangan umamin.
O tutuloy niya pa, dahil napagtanto niya na binigyan ko siya ng dugo at umalis.
Okay, alam mong matatapos 'to sa isang pagbura ng alaala.
Kaya paulit-ulit na lang na magsisinungaling.
Sige, kung gusto sasabihin mo totoo, 100 porsyento kitang susuportahan.
Pero kung minamadali mo ito, para takasan ang ex mo...
na bumalik uli sa buhay mo, sarilinin mo na lang 'yan.
-Jo. -Hi.
-Nasaan si Alaric? -'Wag mo patayin, mensahero.
May biglaang lakad silang mga lalaki.
'Di pwedeng wala ka sa Friendsgiving.
Nililinis na nila Matt at Jeremy ang kalat ni Tripp...
may trabaho nanay ni Caroline. Kulang na tayo sa kaibigan.
Kung may konsolasyon man, sa gilid ng kalsada ang Thanksgiving namin.
Huy, imbitado ka sa Friendsgiving?
Siyempre. Sabi ni Caroline na magdala ako ng sitaw.
Bakit? 'Di ka imbitado?
-Hindi. -Naku. Mali ka ng...
sinaktan na babae.
Anong ibig mong sabihin, nasa kulungang mundo si Bonnie?
Sabi ni Damon na wala siya roon, na--
Natagpuan niya kapayapaan sa...
Bakit 'di mo sinabi?
Bakit 'di ko sasabihin sa'yo ang desisyon na pwedeng magpabago ng buhay mo?
Bakit kaya..
Ayaw niyang umasa ka.
Iniisip niya na namatay si Bonnie habang pinapalaya siya.
Kung nagpadala siya ng laruan, ibig sabihin siya'y--
Buhay pa si Bonnie? Diyos ko.
Oo, kaya nasa Portland kami ngayon sinusubukan sundan ang Gemini na bagay.
-Ascendant. -Kahanga-hanga.
Alaric, 'wag mo muna sabihin sa iba.
Ilang buwan naming hinahanap. Wala.
-Kumusta sabi ni Stefan. -Teka, pero ano--?
Buhay si Bonnie?
Kaya ba ako pinagdadala ni Caroline ng pabo at cranberries?
-'Di imbitado si Stefan. -Kita mo na?
Sinasalo ka namin. Sana solusyunan mo 'to bago mag pasko.
Masaya ako, nakakatawa ito sa inyo.
-Ilabas mo na siya ng matapos na 'to. -'Di ko iniisip 'yon.
-Kaibigan ko siya. -Na magiging magandang nobya.
Una, ang seksi niya, talaga.
-Pangalawa, natatagalan ka. -Pangatlo, sobrang organisado niya.
-Pagiging organisado? -Walang lugi sa babaeng ito, Stef.
Nakasiping ka niya.
Kita mo, isa pang punto iyon.
Ah, tingnan mo. Nandito na tayo.
Pagmasdan, lugar ng Pangkat Gemini.
Eksakto kung anong itsura, apat na buwan nakalipas.
Ah, ang mga alaala.
Tunog ng maliliit na paa ng mga kapatid.
Mangkukulam na umaawit sa hangin.
Ang Nanay at Tatay ko na tinatawag akong kasuklam-suklam.
-Bakit gusto mo bumalik rito? -Dahil sa wakas maipapakita ko na sa iba.
Ginagawa lahat ng pangkat ko paraan para 'di tayo makita.
Pero dahil wala sila rito para sa pambihirang palabas...
mi casa es su casa.
Tara.
Tulad ng sabi ko 3000 milya ang nakalipas, wala 'yon dito.
-Pwede na ba tayo umuwi? -Tingnan mo uli ang GPS.
'Pag wala tayong makita. Hindi ibig sabihin walang ganoon.
'Di tulad ng nararandaman ni Caroline kay Stefan.
Nakakatawa. Sige lang.
Naku, sensitibo na ata si Stefan na masira pagkakaibigan nila ni Caroline?
Gusto niya, pero sinaktan ang puso.
Kita mo na, Stefan, kahit ang laruan alam iyon.
Nakita ko sa malayo sa utak kong gawa sa bulak.
Ibigay mo sa akin 'yan.
Bb. Yakap, isa.
Hindi nakikitang mansyon, bokya.
Saan mo gustong ilagay ang palaman?
-Hello rin sa'yo. -Akin na iyan.
Hi, ako si Jo.
Mukha kang...
-Nagkita na ba tayo noon? -Liv at 'di pa.
Nobyo mo propesor ko sa Occult Studies.
Na hula ko ay ang nag imbita sa'yo sa hapunan.
Kinagagalak ko rin na makilala ka.
-Nasaan si Luke? -Sa labas sinusubukan filter ng telepono.
Gumawa ng bidyo ng nakaraan para sa kaarawan namin.
Dalawangput-dalawa. Kami 'yon.
Ano problema niya?
Huy, Liam.
Nandito ka.
May dalang puting wine ng pagsuko.
Gusto ko humingi ng tawad.
Tiningnan ko uli ang rekord ni Lady Whitemore at normal ang lahat.
Na dapat alam ko kung sinuri ko ito uli...
bago ako nag-akusa ng hindi totoo, walang basehan, bastos.
Sapat na ba 'yon?
Malapit na.
Kinagagalak kong makita kayo.
Ikaw rin, Liam.
Halika na.
-Ayos lang ba? -Oo.
Salamat.
Huy.
-Ikaw ba--? -Ipahamak karera ko...
para palitan rekord ni Lady Whitmore?
Masaya ako na gumana.
Oo.
Salamat.
May gusto bang sumaksak kung paano nagawa ng laruan ni Bonnie...
-na tanggalin kung ano ang sumpa rito? -Nasabi mo ng 'di tumatawa.
Sabi ni Jo, inalis niya ang mahika para itago.
Siguro nilagay ni Bonnie ang mahika niya rito.
Bakit naman ilalagay ni Bonnie ang mahika kay Bb. Yakap?
Para hindi ito magamit ni Kai para makalaya.
'Di ko masabi miss ko 'yan.
Ikaw na, kapatid.
Ang bango.
Hindi talaga pabo na hapunan...
pero ito ang nasa ref namin noong ika-sampo ng Mayo, 1994.
'Wag mong hawakan iyan.
Pager mo?
-Bakit? -Kasi bago siya, ang ganda niya.
At ayaw kong sirain mo.
Makinig ka, Kai.
Wala na ang mahika ko.
Ibig sabihin 'di na tayo makakaalis rito.
Bakit 'di natin 'to hatiin, at maghiwalay?
Kuha ko. Pinatulog kita, dinukot ng labag sa loob mo.
-'Di mo ba nakita humihingi ako ng tawad? -'Di kita pagkakatiwalaan.
O magustuhan o sumaya kasama ka kahit isang segundo kaya tigilan mo na.
Iwan mo na lang ako ng ligtas.
Sige.
Pwedeng isang hapunan lang habang nag-uusap bago...
-ko ipagpatuloy pag-iisa ko? -Pumapayag ka na?
Isang hapunan, at pagkatapos maghihiwalay na tayong dalawa ng payapa.
Sa espirito ng Thanksgiving, ipapagamit ko pa sa'yo kotse ko.
Paano ako makakatulong?
Sige. Kung pupunta na ang lahat sa mesa...
sa kanilang upuan, at--
Ay, paumanhin. Nahuli ako.
Pagsasaluhan natin ang mga bagay na ipinagpapasalamat natin...
sa isang daang salita o mas konti, kaya...
Gusto mo uminom?
Kapag nakaupo na, may tyansa na 'di na tayo patayuin.
Wala talaga ako sa kondisyon.
-May ginawa ba ako na ayaw mo? -Hindi, Tyler, wala kang ginawa.
Sinong gusto makakita ng nakakahiyang bidyo ni Liv nung bata pa?
Alam mo? Ngayon ang pinakamagandang oras...
para patayin ang mga bagay na may pindutan.
-Kung sino mang manalo -'Wag hahayaan ng lumamig ang pagkain.
Kung ano man iyan mas importante.
-Oo. -Sige.
Maligayang bati. Kumaway ka sa akin.
-Hi, Josie. -Hi, Josie.
-Ilang taon ka na? -Apat.
Paano mo iyon ipagsasama? Gusto n'yo bang magbilang?
-Oo. -Okay, ano ang isa at isa?
-Dalawa. -Dalawa at dalawa?
-Apat. -Magaling.
-Anong pinapanood n'yo? -Kaboses mo ito.
Boses ko 'yan.
Kinuha ko ang bidyo na 'yan 18 taon na ang nakakaraan para sa kambal.
Diyos ko.
Lucas at Oliva?
Josette?
Teka lang, kilala n'yo ang isa't isa?
Kapatid nila ako.
Dito nakatira si Jo.
At mayroong drawer na puno ng gamit.
Mga artikulo sa diyaryo tungkol nagawa ni Jo...
larawan noong bata pa siya, larawan noong dalaga siya.
Teka sandali.
Balik mo.
Si Kai 'yan galing sa planetang 1994.
Teka, kapatid niya si Jo?
'Yun o gusto lang nila ang panglamig na Cosby.
'Di ko alam may bisita pala ako.
-Kilala mo na si Kai? -Nakilala siya?
Pinanood siyang mamatay at nabuhay.
Bakit? Kilala mo siya?
Oo, anak ko siya.
Ako si Joshua Parker.
Damon Salvatore.
-Anong nangyari? -Hindi ko alam.
-Anong problema n'yo? -Hindi ka na nila nakikita, Damon.
Ibig sabihin, hindi rin nila nakikita ito.
Kung 'di n'yo kilala ang isa't isa...
paano kayong nagkakilala sa isang maliit na paaralan?
May kaibigan ang pamilya rito.
-Si Sheila Bennett. -Kilala mo ang lola ni Bonnie?
Inalagaan niya ako.
Tinulungan niya ang pamilya naming alisin si Kai.
Kai? Teka.
Kai... Kai ni Damon?
-Kapatid namin, kakambal ko. -Dalawang kambal ang nasa pamilya niyo?
Oo, hanggang sa ilagay ng pangkat ko si Kai sa kulungan na mundo.
Ngayon kami na lang ni Luke.
Pasensiya na, sinabi mo bang pangkat?
Diyos ko. Nandito pa si Liam.
-Akala ko ang sabi niya oven. -Oo.
Walang pangbukas ng wine.
Liam, may pangbukas ka sa kwarto. Bakit 'do mo kunin?
'Wag kang magmadali.
Ang sinasabi mo, paalisin si Kai?
Pinatay ni Kai ang apat sa mga kapatid namin para magkapunto..
-Si Lucas at Olivia ang target niya.. -Bakit sila?
Kasi sa pangakat namin, ang kambal ay nakalinya para maging pinuno.
Gayun din, ang aming pangalan na Gemini.
Gustong maging lider ni Kai.
Pero imposible iyon dahil buhay pa sila Lucas at Olivia.
Kaya prinotekthan ko sila gamit ang mahika.
Na ikinagalit niya lalo.
Nasaan sila?
Pinanganak ang kapatid ko ng walang sariling mahika.
Makukuha niya lang ito sa iba.
Pakiramdam niya kakaiba siya.
Napansin ng magulang namin na umaarte siya, kinukulong ang sarili,
At naisip nila na hindi siya maaring maging pinuno ng pangkat.
Kaya nag-anak sila nang nag-anak hanggang sa magkaroon ng kambal uli.
Nalaman ito ni Kai at nagalit siya.
Nasaan sila?
Takbo!
Kailangan lang ng konting impormasyon. Hindi kami naghahanap ng away.
-Nakakatawa ka. -Nakulong ka kasama ni Kai.
Sabihin mo pa'no ka nakatakas.
Kakaibang apat na buwan ng buhay ko.
Ang paulit-ulit na araw...
nakakapanghina.
Nando'n pa rin si Kai?
Oo, kasama ang kaibigan kong si Bonnie.
Kaya nandito ako.
Alam ba ni Kai paano tumakas?
Sasabihin ko lahat ng gusto mong malaman. Pero una, may kailangan ako sa'yo.
Bilog, medyo malaki, maraming kambyo, gulong at mga bagay.
-Mas mahirap siyang ilarawan. -Ang Ascendant.
Oo. Alam mo. Nasaan 'yon?
Bakit ko ibibigay sa'yo ang susi sa kulungan ng anak ko?
Dahil magmamaka-awa ako?
Alam mo ba kung anong pakiramdam...
na umuwi at makita mo ang apat mong anak na patay?
Isang nasaktan, at dalawang tumatakbo para mabuhay?
Sa tingin mo, matatanggal 'yon sa isip ko?
Psychopath siya.
Kaya pinatapon siya.
Nakulong si Kai, nakaiwas si Jo.
At ngayon napunta sa amin ang pamumuno.
Ngayon na nagkakilala na tayong lahat ng mas malalim...
pwede mo bang ipasa ang lumpia?
Pasensiya na ang drama ng pamilya ko ay hindi karapat-dapat sa hapunan, Caroline.
-'Di 'yon ibig kong sabihin. -Liv.
Hayaan n'yo na ako.
Okay, parang may hindi ako alam.
Kung kayong dalawa ni Liv ay maaring maging pinuno, bakit nagalit siya?
Kasi walang dalawang pinuno. 'Di ba, Jo?
Sa tradisyon ng pangkat namin...
pagkatapos ng kanilang ika-22 kaarawan, pagsasanibin ng kambal ang lakas nila.
Ang malakas ang mananalo, mahihigop kapangyarihan ng kakambal.
At ang mahina sa dalawa...
Ang mahina sa dalawa ay ano?
Mamamatay.
Hinahanap ka ni Caroline.
Gusto niyang humingi ng tawad.
-Bakit hindi mo sinabi sa akin? -Ano?
Na ang pangkat namin gustong magsanib kami ng kapatid ko 'pag naging 22 na?
Kasi hindi 'yon malala.
Kausap mo ang lalaki na may dugong lobo.
Kung ayaw mong makipagsanib, huwag.
-'Di ka kontrolado ng pangkat mo. -Kailangan nila ng lider.
Hindi mo naiintindihan, kasi hindi ka katulad namin.
-Wala ka nga dapat sa buhay ko. -Hayaan mo kong tulungan ka.
Hindi mo ako matutulungan.
Bakit sa tingin mo pinapaalis kita? Kapag nakikita kita...
nararamdaman ko lahat ng hindi ko makukuha.
Pwede akong mamatay o mabuhay na alam kong napatay ko ang sarili kong kapatid.
Kaya sabihin mo, Tyler...
paano ka makakatulong doon?
'Pag sinabi mong pagsasanib...
hindi naman magsasanib talaga, 'di ba?
Eksaktong ganoon nga.
Kapag nakawala si Kai, didiretso siya kay Jo.
Ang abilidad niyang humigop ng mahika ang papatay kay Jo...
at ang pangkat namin ay maiiwan sa kapritso ng baliw na lalaki.
Na may kalabuan, salamat kina blonde at blonder.
Salamat naman. Pagusapan na natin ang Ascendant.
'Di ko siya papalayain, Damon.
Ayaw kong magsalita ng kung ano dahil ikaw ang tatay niya.
Pero kapag nakalaya siya, papatayin ko siya.
-Gano'n ka-simple. -Binantayan ko si Jo buong buhay niya.
Naging matagumpay siya mag-isa.
Nalagpasan ang giyera, naging doktor.
Pero kung nagsanib sila ni Kai, wala na siya ngayon.
'Di lang pangakat namin magkakaproblema. Magiging problema siya ng lahat.
Sa tingin ko nakilala ko ang tatay mo.
Hindi maari iyon dahil nakatira siya sa Portland.
Maniwala ka o hindi, nasa Portland ako ngayon.
Ric, kailangan sabihin mo kung ano nangyayari.
Nawala si Damon? Parang bula?
Ingat. Parang nag-aalala ka talaga sa kapatid ko.
Wala na kong nararamdaman sa kanya.
'Di ibig sabihin gusto ko na siyang mawala.
Hindi. Parang orasyong pagtatakip 'to.
Inaalam ni Alaric kung pa'no basagin.
Kung iisipin, dapat nakaupo na tayong busog at naglalaro.
Para lang malinaw, si Jo imbitado sa Friendsgiving, pero ako hindi?
Ayon sa code ng pagkakaibigan, 'pag tungkol sa inyo ni Caroline...
walang eksplenasyon, kami ako kaibigan ko.
Hindi ba kayo pwedeng mag-ayos na?
Nagiging kakaiba na.
Galit ka kasi walang marunong magukit sa pabo.
Pa'no mo alam pwede mo 'ko pagkatiwalaan?
Pagkatiwalaan saan?
No'ng naging tapat ka tungkol sa kung ano ka.
Pa'no mo alam na mapagkakatiwalaan ako sa malaking sikreto?
Madali lang iyon.
Mahal kita no'n.
Gusto ko na alam mo lahat.
May utang ka sakin na hapunan.
Ric, makinig ka sa akin.
Kapag nalaman ng tatay ko na gusto ninyong buksan ang mundo ni Kai...
iisipin niya payag kayong makalaya siya, gaganti siya.
Anong ginagawa mo?
Ayaw ko ng biguin ka, Ric, pero naglakbay kayo ng 3000 milya para sa wala.
-Nasa akin ang Ascendant. -Nagbibiro ka, tama?
Jo, ayos ka lang ba?
-May mali. -Jo.
-Jo, anong problema? -Ang tatay ko...
Jo, anong nangyayari?
Sinusubukan akong patayin ng tatay ko.
Anong sinasabi niya?
-Sinusubukan siyang patayin ng tatay niya? -Jo? Jo, sumagot ka.
-Ric. -Elena, anong nangyayari?
May nangyayari. Hanapin n'yo tatay niya at pigilan sa ginagawa niya.
Problema 'yan. Kahit nakikita namin bahay, 'di ako inimbitahang pumasok.
-Imbitahin mo siya. -Pasok ka na.
-Hindi namin nakikita ang bahay. -Kailangan nila ng mahika.
-Bwiset. -Elena, kailangan may gawin tayo.
-Sintomas ito ng hemoptysis. -Manahimik ka, Liam.
Tanungin mo kung may nakikita silang matandang puno sa harap.
-Oo, nakikita ko. -Pumunta kayo ro'n.
Talaga?
Kanina mo pa kinakain iyan.
-Mali ba na namnamin huling hapunan natin? -Nakasama kita sa Thanksgiving.
Ngayon gawin mo pangako mo at ibigay mo ang susi.
Ituturo ko sa'yo paggamit ng klats.
-Tumigil ka na at ibigay mo na susi. -Okay, pinapatagal ko talaga.
Pero ayaw mo ba marinig, ano katapusan ng kwento ko?
Nabasa ko sa balita. Pinatay mo ang mga kapatid mo.
-Pinadala ka ng pangkat mo dito. -Pamilya ko nagpadala sa'kin dito.
Ang tatay ko...
ang mahusay na lider ng pangkat...
ay trinato akong basura ng 22 na taon pagkatapos ay kinulong ako rito.
Parang...
wala siyang pakialam sa mga anak niya.
Laging una ang pangkat kaninoman.
Kung makukuha ni Kai ang Ascendant, at may kasama siyang mangkukulam na Bennet...
makakahanap siya ng paraan para makalabas..
-Ito ang pipigil sa kanya sa pagsanib. -Kaya papatayin mo si Jo?
Pangkat muna bago pamilya.
Hindi, hindi.
-Ano gagawin natin sa patalim? -Baka ito bersyon ni Jo ng Bb.Yakap.
Mahusay.
Tingin ko ang pagkawala ang gimik nila.
Oo.
May balita na ba tungkol kay Jo?
-Sabihin mo kung ano nangyayari. -Kumuha ka pa ng yelo.
'Di ako tanga. Alam ko nagsisinungaling ka.
Kaya kung ano man ito, sabihin mo sa akin, pakiusap.
Mamamatay na siya.
-Tumingin ka, Dr. Laughlin. -Naririnig mo 'ko?
-Jo! -Sige na, gumising ka.
Tingnan mo kung dilat.
Mahabagin. Anong nangya--?
Anong nangyayari sa kanya?
Tumawag ka ng 911, mag CPR ako.
Tumawag ka sa 911. Kailangan tulong, mamamatay siya.
Liam.
Liam. Wala ng oras.
Ano ginagawa mo?
-Elena, ang mukha mo... -Ayos lang.
Papagalingin siya ng dugo ko.
Jo.
Ayos lang ako.
Ikukuha kita ng tubig.
Elena. Elena, tigil.
Paano mo ginawa iyon?
-Paano mo ginawa iyon? -Bampira ako.
Ano ka?
'Di na 'yon mahalaga.
Dahil kahit na gusto kita, masyado nang komplikado ang buhay ko.
Kaya wala ka maaalala ngayong gabi o tungkol kay Lady Whitmore...
o kung lumabas man tayo. Uuwi ka, magpapahinga.
At makikita kita sa trabaho sa lunes.
Makikita kita sa lunes, Elena.
Olivia? Lucas?
Olivia?
Lucas?
Lumabas kayo. Lumabas kayo kung nasaan man kayo..
Tigil.
Gagawin ko na.
Makikipagsanib ako sa'yo.
'Wag kang mananakit ng iba.
Pumayag si Jo sa pagsasanib?
Kailangan namin ng kaganapang selestiyal.
Kaya ang plano'y gamitin ang kapangyarihan ng eklipse ng susunod na araw.
Sinama niya ang pangakat namin para tumulong.
Ang kapangyarihan ng eklipse ay pagsasanibin kami.
Alam mo anong sasabihin?
Nagensayo ako buong buhay ko.
Wala akong nararamdaman.
Josette, anong ginawa mo?
Bakit hindi ko nararamdaman ang mahika mo?
At bakit wala silang sinasabi?
Dapat may sinasabi sila.
Dapat may sinasabi sila, tama?
Nagsasanib na tayo. Dapat malaking bagay ito.
Niloko nila ako.
Imbis na gamitin kapangyarihan ng eklipse para sa pagsasanib...
ginamit ng ama ko para dalhin ako rito.
At saan napunta mahika ni Jo?
Walang katuturan. Nawala lang bigla.
Pero ikaw, winala mo ang sa'yo no'ng tinago mo kay Bb. Yakap.
At naisip ko, ang malihim kong kakambal tinago niya ang mahika niya...
rito.
Nandiyan pa rin
Nandito pa rin.
At puno ito ng mahika.
Puno noon.
Hinigop ko na.
May mahika ka uli.
Mabuti sa iyo.
-Nasa akin din ang Ascendant. -Hindi mahalaga.
-Mangkukulam na Bennett gagawa ng orasyon. -Dalawang beses ko ng nakita na ginawa mo.
'Di na kailangan ng mangkukulam na Bennett para gawin 'yon.
Sa tingin ko, kailangan ko lang ng dugo ng Bennett.
Sige, ayusin natin ito.
Pumunta tayo sa airport, naghubad tayo para sa seguridad...
para makarating dito, at guluhin utak ko ng tatay ni Kai...
na, naglalaho sa hangin, poof
para makita ang kutsilyo ni Jo na puno ng mahika.
At malalaman natin na ang Ascendant, ang nag-iisang rason bakit tayo narito...
ay na kay Jo sa Whitmore, na limang minuto lang saan tayo nagsimula. Husay.
Sabi ni Jo na tinago niya iyon para masiguro na 'di makakalaya si Kai.
Henyo. Uwi na tayo.
-Shotgun, tara na. -'Di natin pwewdeng gawin 'to, okay?
Kailangan nating gumawa ng paraan na hindi mamatay ang nobya ko.
Nobya? Tatlong beses pa lang kayo lumabas.
-Mahusay, Damon. -Ano? Sinasabi ko lang.
'Di niya pa 'to kilala. 'Yong literal na masamang kakambal niya, kasama ni Bonnie.
Gagawin ko lahat para makatulong, pero hindi natin hahayaan makawala si Kai.
'Di na kasali Ascendant.
Sige.
Kunin mo ang Ascendant kay Jo. Gawin mo ang lahat para kunin 'yun.
-Naiintindihan mo? -Oo naiintindihan ko.
-Anong ginawa mo? -Ano? May mas maganda kang ideya?
Magandang umaga.
Nasaan ako?
Nahimatay ka. Kaya dinala kita sa bahay.
Dinukot mo ako?
Romantiko.
Prinoprotektahan kita, Liv.
Hindi kita hahayaan na isakripisyo ang sarili mo dahil kailangan ng lider.
-Hahanapin nila ako. -Hayaan mo sila.
Hindi gumagana mahika sa Mistikong Talon.
Kung hahanapin ng pangkat mo, kailangan nilang gawin iyon sa makalumang paraan.
Kailangan nilang dumaan sa akin.
Pasensiya na sinira ko ang Thanksgiving.
Bumawi ka sa susunod na taon.
Makakahanap tayo ng ibang paraan, Liv.
Hindi kita hahayaan mamatay.
Huy.
Nandito ka.
Mabuti. Makakatipid ako ng byahe.
Tirang pagkain ito.
Pinagbalot mo 'ko ng tira.
Kahit galit ako, 'di ibig sabihin na hahayaan kita mamatay sa gutom.
At, buhay si Bonnie.
Alam mo, parang unang Thanksgiving ito sa matagal na panahon...
kung saan may gusto akong ipagpasalamat.
Kaya...
Caroline.
No'ng nawala si Damon, ako...
pinagtulakan kita palayo.
Oo, alam ko, Stefan.
Tinutulak mo lahat palayo. Gawain mo iyon.
Pero ikaw ang labis kong pinalayo.
Alam kong ikaw lang ang tao na...
tatabihan ako at hahayaan umiyak...
at ayaw ko ng umiyak.
Kaya...
lalong pinalayo kita.
Salamat sa pag-sabi niyan.
-Makinig ka. -Maging masaya ka sa tirang pagkain.
Dapat sinama mo 'ko.
Dapat sinabi mo na buhay si Bonnie.
-Dapat sinama n'yo 'ko -Maraming libreng sakay si Ric.
At hindi pa nakakalimutan ni Ric ang relasyon nating dalawa.
Oo, dapat nga iyon sa akin.
Apat na buwan kayong magkasama ni Bonnie?
Oo.
Anong ginawa niyo?
Nagiinisan madalas.
Nagluto, kumain.
Naglaro ng Tetris pero natalo ko siya at nagalit siya.
Nag-usap kami.
Sobra. At marami palang salita sa wikang Ingles...
at alam ni Bonnie lahat 'yon.
Oo.
Alam ko mukhang kakaiba 'to...
sobrang kakaiba...
pero masaya ako na nagkasama kayong dalawa.
Sinakripisyo niya ang sarili niya para makabalik ako.
Kasi kapag hindi siya nagsasalita, nakikinig siya.
Nakinig siya ng maraming maraming oras...
kaya no'ng may oportunidad na makabalik ako...
siniguro niya na kukunin ko ito.
Anong pinag-usapan niyo?
Ano sa tingin mo?
Nakipaghiwalay ako kay Liam.
Ang pinakamabait na doktor sa hinaharap ay hindi sapat?
Anong nangyari?
Ano sa tingin mo?
Tingnan mo, nasa sangang-daan ako ngayon....
kung saan pwede akong mabuhay kung pa'no ko dapat mabuhay...
at maging matagumpay at ligtas...
at siguro mas masaya.
O ipagbakasakali ang lahat ng iyon dahil lang sa konting damdaming nasa loob...
na hindi ko matanggal.
Kung ganoon Robert Frost...
ano nga ba?
'Di ko alam.
Pero may alam akong magbibigay ng magandang payo.
May tyansa ba tutulungan mo ako ibalik matalik ko kaibigang si Bonnie?
Para matanong ko siya.
Sige.
Ano?
"Nagsinungaling ako."
Walang sasakyan. Dinala ng gagong 'yon ang sasakyan.
Isinalin sa Tagalog ni: Aian Pineda on ang sasakyan.