Στα προηγούμενα επεισόδια...
Θέλω να με ψυχαναγκάσεις να ξεχάσω ότι τον αγάπησα.
-Ποιος είναι ο Ντέιμον Σάλβατορ? -Ήταν τέρας.
-Πού διάολο βρισκόμαστε? -Στο 1994.
Δεν θα φύγουμε ποτέ.
Είναι και κάποιος άλλος.
Θα τιθασεύσουμε τη δύναμη της έκλειψης.
Ονομάζεται Ανιών.
Μήπως ξεχάσατε κάποιον?
Όχι!
Γύρισα.
Ξέρω τι είστε ο Αλάρικ κι εσύ.
Είσαι μάγισσα.
-Είσαι από το Μίστικ Φολς? -Γέννημα θρέμμα.
Κι από μια από τις Ιδρυτικές οικογένειες.
Ο Στέφαν μπορούσε να μου έχει πει ότι υπάρχει κυνηγός στην πόλη.
-Θέλω πίσω τις αναμνήσεις μου. -Ορίστε?
Θέλω ο Αλάρικ να ακυρώσει τον ψυχαναγκασμό.
Αλάρικ!
Δεν έπρεπε να είμαι ζωντανός.
Ο Αλάρικ δεν είναι πια βρικόλακας, Ελένα. Είναι άνθρωπος.
Πρέπει να πας να δεις μια κοπέλα.
Εντάξει, θ' αρχίσω εγώ.
Ξέρω πως ο Αλάρικ διέγραψε τη σχέση μας απ' το μυαλό σου.
Όμως, σε παρακαλώ, πες μου ότι θυμάσαι έστω κάτι
γιατί το να φαντάζομαι αυτήν ακριβώς τη στιγμή
με βοήθησε ν' αντέξω τους τελευταίους μήνες.
-Δεν ξέρω τι πρέπει να πω. -Πανεύκολο.
Πες ότι σου έλειψα όσο μου έλειψες εσύ.
Θυμάμαι
πόνο.
Θυμάμαι όσα φρικτά έκανες
σε ανθρώπους που αγαπάω.
Ειλικρινά δεν θυμάμαι τίποτα καλό ανάμεσα μας.
Νόμιζα πως αν σ'έβλεπα από κοντά, ίσως άλλαζαν όλα, όμως...
-Ίσως χρειάζεσαι λίγο χρόνο ακόμα. -Ντέιμον, ξέρω ότι σ' αγαπούσα.
-Ναι. -Και ξέρω πως προφανώς
σου συγχώρεσα όσα φρικτά έκανες.
-Ναι. -Όμως, δεν το θυμάμαι.
Λυπάμαι...
Αλλά δεν το
νιώθω πια.
Λυπάμαι.
Ναι.
Ντέιμον, λυπάμαι
πραγματικά.
Δεν πρέπει να παίζεις μ' αυτά.
Συνέχισε. Καλά πάμε.
Όσα φρικτά έκανα σε ανθρώπους που αγαπάει η Ελένα. Για να δούμε.
Άλλαξα την Καρολάιν με το αίμα μου,
Έκανα την αδερφή του Ματ βαμπίρ.
-Παραπάνω από κάνα δυο. -Υποκειμενικό. Μερικές φορές, έκανα πλάκα.
Και σκότωσες την κολλητή του Στέφαν στο πάρτι γενεθλίων του.
Ατυχής σύμπτωση.
Και μετά έσπασες το λαιμό του Τζέρεμι.
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ας επικεντρωθούμε
στα γοητευτικά, ηρωικά πράγματα που διέγραψες απ' το μυαλό της κοπέλας μου.
Θεέ μου, αν μπορούσα να το πάρω πίσω, θα το έκανα.
Το ξέρω.
Και άκου, παρά το ό,τι στις αμέτρητες άνανδρες πράξεις μου
περιλαμβάνεται και το ότι σε σκότωσα,
-χαίρομαι που είσαι ζωντανός. -Ευχαριστώ, φίλε.
Ναι.
Παρόλο που αν είχες πεθάνει σαν βρικόλακας αντί να ξαναγίνεις θνητός,
θα είχε ακυρωθεί ο ψυχαναγκασμός και η Ελένα θα ήταν ξανά δική μου.
-Πολύ εγκάρδιο. -Να 'σαι καλά.
Τώρα, έχει μείνει για πάντα
μόνο με τις σατανικές αναμνήσεις μου.
Αν με σκοτώσεις, θα πεθάνω για τα καλά.
Να το θυμάσαι.
Καλημέρα.
Μάλλον δεν είναι καλή στιγμή.
Πληροφοριακά, γιατρέ...
θα γίνεις περιζήτητη στους βρικόλακες
που θέλουν να ξαναγίνουν θνητοί, αν μπορέσεις να επαναλάβεις
το θεραπευτικό κόλπο που έκανες στον Ρικ χθες.
Πληροφοριακά,
το ό,τι έσωσα τον Αλάρικ ήταν θέμα θεραπεύσιμου θανάσιμου τραύματος
τέλειου συγχρονισμού και φόβου
μήπως χάσω τον πιο ενδιαφέροντα άντρα
που έχω βγει ποτέ.
Αποκλείεται να επαναληφθεί, γι' αυτό δεν θα το πεις σε κανέναν.
Είναι αυταρχική. Μ' αρέσει.
Έχεις κάνα καλό κοστούμι και καθαρές κάλτσες?
Ναι, έτσι νομίζω.
Ωραία. Σου δίνω εξιτήριο.
Απόψε είναι η φιλανθρωπική εκδήλωση του νοσοκομείου.
και χρειάζομαι συνοδό.
Θα ετοιμάσω τα χαρτιά σου.
Γεια σου και πάλι.
Μεγάλο μπάχαλο έκανες χθες βράδυ στα σύνορα.
Εγκατάλειψη θυμάτων τροχαίου.
Ευτυχώς που ήταν κοντά ο Ματ
και σ' έφερε σπίτι.
-Εσύ μ' έφερες εδώ? -Επιτέθηκες στους φίλους μου,
-τι περίμενες? -Τους φίλους σου που σκοτώνουν κόσμο.
Άντε, Ένζο, ρώτα τον ό,τι θες να μάθεις,
να τελειώνουμε.
Ο Στέφαν υποστήριξε σθεναρά να σου σπάσω τον λαιμό
και με αναπάντεχη αλλαγή ρόλων,
εγώ είπα να το σκεφτούμε...
να σου αποσπάσουμε πληροφορίες πριν σε σκοτώσουμε.
Μην είσαι κόπανος. Ξέρεις ότι μπορείς να τον στραγγίξεις από ιεροβότανο
να τον ψυχαναγκάσεις να ξεχάσει τα πάντα
και δεν θα ξαναέρθει ποτέ στο Μίστικ Φολς.
Νομίζεις ότι είναι μόνος?
Όσο ο Τριπ με βασάνιζε για να του πω τα ονόματα των φίλων σου
ήμουν μπροστά σε πολλά επείγοντα τηλεφωνήματα
και επισκέψεις από μυστηριώδεις δεξιόχειρες,
πολλοί απ' τους οποίους φορούσαν φόρμες
σαν αυτή με την οποία περιφέρεσαι εσύ.
Θέλω να ξέρω τι σκαρώνουν αυτοί, όσο αυτός είναι εδώ μαζί μας.
Κάνουν ό,τι έκαναν όταν ήταν μαζί μου.
Εντοπίζουν βρικόλακες όπως η φίλη σας η Καρολάιν Φορμπς.
Έχεις δυο ώρες. Μάθε τα ονόματα των αντρών του και τι ξέρουν.
Μετά, αυτός περισσεύει. Ξεφορτώσου τον.
-Δεν ένιωσες τίποτα? -Ένιωσα
φόβο και ενοχή.
και τα μάτια του ήταν πολύ γαλάζια και όμορφα,
αλλά όχι.
Δεν θυμάμαι να τον αγαπάω.
Αφού δεν το θυμάσαι, τελείωσε.
Αυτή είναι η συμβουλή σου?
Κοίτα τη ζωή σου τώρα. Τα πηγαίνεις καλά στη σχολή,
ακολουθείς τα όνειρα σου, γνώρισες τον Λίαμ,
που επίσης έχει όμορφα μάτια,
για να μην αναφέρω ότι δεν έχει σκοτώσει ποτέ τον αδερφό σου.
-Όντως. -Μόλις έφτυσα από φίλο τον Στέφαν.
Ίσως χρειαζόμαστε και οι δυο ένα διάλειμμα
από τους αδελφούς Σάλβατορ.
Κοίτα, Έρχεται ο δρ Ονειρεμένος.
-Πρέπει να φύγω. Τα λέμε αργότερα. -Γεια.
Μάντεψε ποια ήρθε το πρωί στο νοσοκομείο για αρθροσκόπηση ώμου.
-Γεια σου και σένα. -Lady Whitmore.
Η κοπέλα από τη φωτιά που έσωσες
μ' ένα θαύμα από βέβαιο θάνατο
που ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πώς.
Φοιτούσε εδώ με υποτροφία τένις
πριν καταστρέψει πέρυσι το χέρι της.
Τώρα, πρέπει να καθαρίζεται ο χόνδρος της κάθε έξι μήνες.
-Ακόμα είσαι κολλημένος μ' αυτό? -Κι εδώ είναι το τρελό.
Δεν θυμάται να χτύπησε στο ατύχημα στον λαβύρινθο.
-Πρέπει να ήταν πολύ μεθυσμένη. -Θα δω τις εξετάσεις της
να βεβαιωθώ ότι δεν είναι εξωγήινη ή υπερστρατιώτης.
Από πότε έχουν οι εθελοντές πρόσβαση σε εξετάσεις ασθενών?
Δεν έχουν, αλλά αν με καρφώσεις, δεν θα με συνοδεύσεις
απόψε στον φιλανθρωπικό χορό του νοσοκομείου.
Μα πρέπει να πάμε. Η Τζο είπε πως είναι υποχρεωτικό.
Δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι ραντεβού.
Κοίτα ποια ξύπνησε.
Πώς νιώθεις?
Σαν να μου έριξες βέλος.
Μάλιστα. Τέλος πάντων...
δεν ξέρω πώς κατάφερες να κάνεις το Ανιών
χίλια κομμάτια
αλλά πρέπει να το κολλήσουμε πριν την έκλειψη στις 12:28.
Θες να βοηθήσεις?
-Ξέρω πως σου αρέσουν τα παζλ. -Δεν θέλω να βοηθήσω.
Είσαι ψυχοπαθής.
Εδώ είναι η φυλακή σου. Δεν θα σ' ελευθερώσω.
Άλλωστε, μόλις βγούμε θα με σκοτώσεις.
Τραυματίστηκες.
Μάλλον η μνήμη σου είναι μπερδεμένη και
ίσως πιστεύεις ότι η μαγική σου δύναμη θα σε προστατεύσει
αλλά αρκεί να κρατήσω το χέρι σου και η δύναμη σου γίνεται δική μου.
Τι είπες?
Θα κάνεις το ξόρκι και θα γυρίσουμε επιτέλους στο σπίτι?
Παράξενο.
-Τι είναι παράξενο? -Να μη σε νοιάζει.
Δεν είμαστε πια φίλοι άρα μην εμφανίζεσαι απροειδοποίητα
στην πόρτα μου. Αντίο.
Καρολάιν, κινδυνεύεις.
-Οι άντρες του Τριπ έχουν το όνομα σου. -Ήρθες για να με προστατεύσεις;
Ξύπνα! Δεν χρειάζομαι την προστασία σου και κυρίως δεν τη θέλω.
Έλα, μαμά. Να σε πάρω σε λίγο?
Προσπαθώ να ξεκολλήσω μια τσίχλα απ' το παπούτσι μου.
Για την ακρίβεια, αγάπη μου, δεν μπορεί να περιμένει.
Μήπως ξέρεις πού μπορεί να είναι ο Τριπ Κουκ?
Ο Τριπ? Όχι, δεν ξέρω, γιατί?
Επειδή οι δικοί του μόλις μ' έβγαλαν απ' τον δρόμο
και θα με σκοτώσουν αν δεν τον πάρουν πίσω.
Σήκωσε το, Ένζο!
Δεν της τηλεφώνησα σήμερα.
Πάντα τηλεφωνώ στη μαμά μου κάθε Σάββατο πρωί.
Αλλά σήμερα είπα, "Άσ' το,
θα κοιμηθώ παραπάνω, θα πάρω αύριο".
Μην ανησυχείς, φτάνουμε.
Φτάνουμε?
Είπες, "Δυο ώρες και μετά σκότωσε τον".
Θυμάσαι τουλάχιστον πριν πόση ώρα το είπες αυτό?
Τι άνθρωπος βάζει ξυπνητήρι χωρίς να ρυθμίσει το ρολόι του?
-Πες μου ότι ο Τριπ είναι ζωντανός. -Ο Τριπ είναι ζωντανός.
Έχει αναπάντεχα μεγάλη αντοχή στα βασανιστήρια, αλλά είναι ζωντανός.
Γιατί άργησες τόσο ν' απαντήσεις το τηλέφωνο σου?
Είχαν αίμα τα δάχτυλα μου και δεν δούλευε η οθόνη αφής.
Μόνο, μην τον σκοτώσεις. Ένας δικός του πήρε τη μαμά μου.
Μην τον αγγίξεις για να την πάρω πίσω, εντάξει?
Ένζο, σε παρακαλώ.
Νόμιζα πως θα έκανα τον κόσμο καλύτερο αν τους ξεφορτωθώ.
Μάθαινα σε παιδιά σαν εσένα να είστε δυνατοί, να υπερασπίζεστε τον εαυτό σας
και κοίτα τα χάλια σου, είσαι με τη λάθος πλευρά.
Δεν είμαι με λάθος πλευρά.
Απλώς, η δική μου πλευρά είναι πολύ πολύπλοκη.
Ενημέρωση.
Οι μπράβοι του Τριπ απήγαγαν τη Σερίφη του Μίστικ Φολς.
Ορίστε?
Είναι σχέδιο έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση που μου συμβεί κάτι.
Αυτή θεωρείς εσύ σωστή πλευρά?
Κανόνισε συνάντηση στην άκρη της πόλης στην παλιά οδό Μίλερ.
Μπορείς να κάνεις εκεί την ανταλλαγή.
Ξέρουν πως θα είναι ασφαλείς πίσω από το σύνορο.
Και στείλε τον Ματ.
Τον εμπιστεύονται.
Αντιβιοτικά.
Παυσίπονα.
Μία ώρα και 43 λεπτά.
Μπορώ να το κάνω.
Είσαι σοβαρός?
Δεν ξέρεις να σερβίρεις σαμπάνια?
Ποτέ δεν είπα ότι είμαι επαγγελματίας.
Πρώτος και προφανής κανόνας,
πρέπει να έχουν όλα την ίδια ποσότητα και να μην έχει τρέξει στα πλάγια.
-Ευχαριστώ. -Γιατί,
που δεν σ' απολύω?
Δεν σε πληρώνω καν.
Που με αφήνεις να προσπαθήσω να στο ξεπληρώσω.
Σκότωσα κάποιον
για να μην προκαλέσεις την κατάρα του λυκανθρώπου
και σκέφτεσαι να με βοηθήσεις μια νύχτα?
Ειλικρινά, θα προτιμούσα να δένομαι σ' ένα κελάρι και να μεταμορφώνομαι κάθε μήνα
απ' το να φοράω αυτή τη γελοία γραβάτα.
Η οποία είναι στραβή.
Να προσέχεις λίγο την εμφάνιση σου.
Είσαι το τιμώμενο πρόσωπο?
Κέρδισα βραβείο για μια ιατρική λαβίδα μάχης που
Τους αρέσει να με καμαρώνουν όποτε θέλουν να συγκεντρώσουν χρήματα.
Άρα, βασικά, είσαι ιδιοφυΐα.
Ή έχει μαγικό πλεονέκτημα.
Τι? Είναι μυστικό ότι είναι μάγισσα?
Δεν εξασκώ μαγεία, άρα δεν έχω μαγικό πλεονέκτημα.
Μόνο πολλή σκληρή δουλειά. Ποιος τον κάλεσε αυτόν?
Προσκλήθηκε μόνος του, κυρίως, για να παραφυλάει την Ελένα.
Άσε τους κυνισμούς.
Ήρθα για να είμαι με τον πρώην νεκρό, τώρα θνητό κολλητό μου.
Ποιος είν' αυτός?
Ο Λίαμ Ντέιβις, αριστούχος φοιτητής
στο πρώτο έτος.
Παρακολουθεί μαθήματα την προτελευταία χρονιά.
Και αρκετά εμφανίσιμος. Μάλλον συνοδεύει την Ελένα.
Είπα ότι μ' αρέσεις?
Εννοούσα το αντίθετο.
Ξέρεις πως είναι στημένα αυτά, έτσι?
Άλλη μια θεωρία συνωμοσίας?
Υπερστρατιώτες καταλαμβάνουν τον κόσμο
για να εφαρμόσουν κακοήθεις πλεκτάνες συγκέντρωσης χρημάτων?
Όταν το λες έτσι, ακούγομαι ζαβός. Όταν κερδίσω το
ταξίδι στα Φίτζι, δεν είσαι υποχρεωμένος να έρθεις.
Καλά, ίσως μπορείς να έρθεις.
-Πας να φέρεις κάτι να πιούμε? -Φυσικά.
-Με συγχωρείς, δεν ήξερα ότι είσαι εδώ. -Κρασί ή μπίρα?
Δεν με νοιάζει, ό,τι θέλεις.
Γεια. Είμαι ο Ντέιμον Σάλβατορ, ο πρώην της Ελένα.
-Χάρηκα... -Λίαμ.
Λίαμ.
-Είπες, ο Ντέιμον? -Ο Ντέιμον.
Ο πρώην της που πέθανε?
Ναι, έτσι
σου είχα πει. Προφανώς, δεν είναι αλήθεια.
Σχήμα λόγου. Εννοούσε συναισθηματικό θάνατο.
Χωρίσαμε άσχημα, αλλά το ξεπεράσαμε, έτσι?
-Είμαστε φίλοι τώρα. -Ακριβώς.
-Ναι. -Ναι.
Ώστε, ο πρώην γνωρίζει τον καινούριο.
Πόσο φρικαρισμένος είσαι?
Νιώθω λίγο να απειλούμαι, αλλά μάλλον μπορώ να σε τσακίσω.
-Έχει αυτοπεποίθηση. Σέξι. -Ντέιμον.
-Συγγνώμη, τι συμβαίνει? -Συγκεντρώσου.
Πήγαινε στο μπαρ και φέρ' της ένα Σαρντονέ.
-Μισώ το Σαρντονέ. -Το ξέρω.
-Μα τι κάνεις? -Θα σου εξηγήσω στην πίστα.
Μπορώ?
Γεια σου, κούκλα.
Τι του έκανες?
Καλά είναι. Έχασε μόνο λίγο αίμα.
Ίσως έχει πρόβλημα έλλειψης σιδήρου.
Κόφ' το. Κινδυνεύει η ζωή της μητέρας της.
Μια στιγμή, για να καταλάβω.
Για να σε καταφέρει η Καρολάιν να της φερθείς με λίγο σεβασμό,
χρειάστηκε απλώς να σε αγνοήσει. Έτσι γίνεται?
Σκάσε, Ένζο.
Και τι χρειάζονται τρεις αλυσίδες? Ο Χαλκ είναι?
-Δεν τον έδεσα εγώ. -Έκανες τον βοηθό σου τον Έντσο...
επειδή τι θα πάει στραβά όταν συμμαχείς με τον ορκισμένο εχθρό σου?
Πανέξυπνο.
Φυσικά, γι' αυτό σε μισεί.
Γι' αυτό την έκανες έτσι στη Σαβάνα.
Γι' αυτό σ' έφτυσε.
Σε μισεί, επειδή δεν σε μισεί καθόλου.
-Συγγνώμη, ακόμα μιλάς? -Σε γουστάρει, φίλε.
Χαιρετισμούς στη μαμά σου.
Αυτό που είπε, δεν θα το ξανασυζητήσουμε ποτέ, εντάξει?
-Γιατί το κάνεις αυτό? -Γιατί?
Επειδή είμαι εξαιρετικός χορευτής
και θα ήταν κρίμα να μη δείξω στον κόσμο το ταλέντο μου.
Μην ανησυχείς, δεν σε είδα που χαμογέλασες.
Καλλιστεία Μις Μίστικ Φολς.
Η πρώτη φορά που χορέψαμε. Ο Στέφαν σ' έστησε.
Είχε πρόβλημα με τη δίψα για αίμα, τι έκπληξη,
και πήρα τη θέση του.
Προσπαθείς να ξυπνήσεις αναμνήσεις. Δεν είναι καλή ιδέα.
Πήρα τη θέση του, ήμουν κούκλος
και σ' έσωσα από βέβαιο εξευτελισμό.
Φυσικά, ανησυχούσες για τον Στέφαν,
αλλά υπήρξε μια στιγμή
που εξαφανίστηκαν όλοι οι άλλοι και υπήρχαμε μόνο εμείς οι δυο.
Έχω έρθει με άλλον, Ντέιμον.
Δεν μπορείς να εμφανίζεσαι απροειδοποίητα να μου χαλάς τη βραδιά.
Ήρθα απροειδοποίητα? Τι είν' αυτά που λες?
Κυριολεκτικά διέσχισα τον χωροχρόνο για να είμαι μαζί σου.
Το ξέρω, αλλά θέλεις να νιώσω ενοχές?
Πίστεψε με, Ντέιμον, νιώθω ενοχές.
Νιώθω απαίσια και λυπάμαι, αλλά δεν ξέρω τι να σου πω.
Τι θέλεις να πω?
Δεν θυμάμαι ότι ήμασταν ζευγάρι.
Το θυμάμαι εγώ και όσο κι αν μου έλειπες,
όσο κι αν πονούσα, ποτέ δεν θα διέγραφα όλα όσα είχαμε.
Ακόμη κι αν πνιγόμουν στη θλίψη,
θα προτιμούσα να κρατήσω κάθε στιγμή που σε αγκάλιασα
ή κάθε γέλιο σου που άκουσα, κάθε ίχνος ευτυχίας που νιώσαμε.
Θα προτιμούσα να ζω με μόνιμο πόνο
παρά να σβήσω την ανάμνηση σου.
Πρέπει να πάρω λίγο αέρα.
Δείχνει να πηγαίνει καλά.
Ναι. Εγώ φταίω.
-Δεν έπρεπε να την ψυχαναγκάσω. -Μην ανακατεύεις ποτό με παυσίπονα.
Αυτό που έκανες για την Ελένα, ήταν δική της επιλογή. Να το θυμάσαι.
-Δεν υπονοώ κάτι. -Δεν έχω πάρει παυσίπονα.
Για την ακρίβεια, νιώθω χάλια
αλλά απολαμβάνω κάθε θλιβερή, ανθρώπινη στιγμή πόνου.
Στο να είσαι αδύναμος και συνηθισμένος.
Γεια μας.
Άρα, μάλλον είμαστε και οι δυο πρώην υπερφυσικά όντα.
Να κάνουμε ομάδα υποστήριξης?
Ουσιαστικά, εγκατέλειψα τη μαγική δύναμη
-και τη φύλαξα. -Δεν ήξερα ότι γίνεται αυτό.
Ας πούμε ότι επέλεξα να εγκαταλείψω μια τραγικά προβληματική οικογένεια
και δεν το έχω μετανιώσει καθόλου.
Ποιος σε έφερε?
Ένας ακτινολόγος που γνώρισα στο γυμναστήριο.
Λοιπόν, τι τρέχει με τον Τάιλερ?
Να μη σε νοιάζει.
Λιβ, δεν λέω να μην περάσεις καλά,
άλλωστε, γι' αυτό είμαστε εδώ
αλλά όταν η σύναξη μας καλεί σπίτι
δεν νοιάζονται αν είμαστε ερωτευμένοι.
Μιλάς σαν τον μπαμπά και δεν είναι κομπλιμέντο.
-Λιβ... -Καλή διασκέδαση με την γκόμενα.
Κι εγώ το ίδιο θα κάνω.
Όχι.
Ναι.
Πού είναι το τελευταίο κομμάτι?
Πού είναι?
Δεν είναι δυνατόν.
Αυτό ψάχνεις?
Έκλεψες το Ανιών, άτακτο κορίτσι.
Δεν σκόπευες να το χρησιμοποιήσεις και να μ' αφήσεις πίσω, έτσι?
Άφησες ίχνη αίματος στον δρόμο.
Σκέφτηκα ότι εδώ θα ερχόσουν για να παίξεις τη νοσοκόμα.
-Άσε με! -Σκέφτηκα να πάρω τα κλειδιά...
αλλά θα ήταν σαν να παίρνω το τυρί από ποντικοπαγίδα, σωστά?
Αν και ξέρεις, στην πραγματικότητα,
στα ποντίκια δεν αρέσει το τυρί.
Φοβερό?
Έχουμε
μία ώρα ως την έκλειψη.
Ώρα να πάμε σπίτι, Μπόνι.
Θέλω να θυμηθώ.
Μήπως άργησες λίγο?
Εννοώ, θέλω να προσπαθήσω.
Το να ξέρω ότι λείπει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου,
με τρελαίνει.
-Πρέπει να το πάρω πίσω. -Ναί.
Και πώς θα το κάνεις αυτό?
Ξέρω πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για τον ψυχαναγκασμό..
αλλά ίσως αν ξετυλίγαμε προς τα πίσω τις αναμνήσεις,
ίσως παρουσιαστεί έναυσμα και τα ξαναθυμηθώ.
Ναι. Φυσικά. Πες μου τι θέλεις να κάνω.
Πήγαινε με στο τελευταίο μέρος που σου είπα ότι σ' αγαπάω.
Σου έφερα ένα δώρο.
Η κυρία Αγκαλίτσα!
Σκέφτηκα πως ίσως θέλεις να την πάρεις μαζί σου.
Ευχαριστώ.
Ξέρω πως με θεωρείς τέρας.
Εξάλλου με σκότωσαν.
Αλλά μετά από παρατεταμένη περίοδο σκέψης
συμπέρανα ότι θα μπορούσα να έχω χειριστεί καλύτερα τον θυμό μου.
Είπες αυτολεξεί ότι ήθελες να φύγεις από 'δώ...
Για να χαρίσεις στην υπόλοιπη σύναξη των Διδύμων βασανιστικό θάνατο.
Δεν το εννοούσα.
Για να είμαι ειλικρινής, θα έκανα τα πάντα για να φέρω πίσω την οικογένεια μου
κι αυτό που φοβάμαι περισσότερο
είναι να προσπαθήσω να βρω τρόπο να ζήσω ξανά στον κόσμο.
Ήλπιζα να είσαι η θετική μου επιρροή.
Είσαι καλός άνθρωπος, Μπόνι.
Είσαι γενναία, πιστή, υπομονετική.
Θέλω να σου μοιάσω.
Τι λες?
Φίλοι?
Πάμε σπίτι.
Ήρθαν.
Μαμά?
Καρολάιν, στάσου! Το σύνορο.
-Αιμορραγείς? Τι της κάνατε? -Καλά είμαι.
Πάμε. Αφήστε την και μπορείτε να τον πάρετε.
-Πρώτα τον Τριπ. -Άφησε την αλλιώς θα σε σκοτώσω.
Γλυκιά μου, δεν πειράζει. Στέφαν, άσε τον Τριπ να φύγει.
Πέρασε το σύνορο. Άφησέ την.
Είσαι καλά?
Τι μου συμβαίνει?
Θεέ μου.
-Τι διάολο έκανες? -Δεν το έκανα εγώ.
Μάλλον ο Ένζο τον έκανε βρικόλακα πριν φτάσουμε.
-Ή τώρα ή ποτέ. -Ναι.
Σε περίπτωση που προσπαθήσεις να φύγεις χωρίς εμένα.
Αντίο 1994.
-Τι γίνεται? -Δεν ξέρω.
-Συνέχισε. Γρήγορα. -Δεν μπορώ.
-Συνέχισε! -Δεν μπορώ έχασα τη δύναμη μου.
Μα τι λες? Μόλις τώρα έκανες το ξόρκι.
Δεν υπάρχει τίποτα.
-Δεν υπάρχει μαγική δύναμη. -Πολύ παράξενο.
Μήπως την έβαλα κάπου κατά λάθος?
Τώρα θυμήθηκα. Τη φύλαξα σε ασφαλές μέρος.
Πού έβαλες τη μαγική σου δύναμη?
Θυμάσαι που είπες ότι θες να μοιάσεις?
Γενναίος, πιστός, υπομονετικός?
Την έβαλες στο αρκουδάκι,
έτσι?
Να πάρει!
Πού είναι το κωλο-αρκουδάκι?
Χάθηκε. Μάλλον ξεμείναμε εδώ
για πάντα.
Λυπάμαι.
Δεν θυμάμαι να είμαι εδώ μαζί σου εκείνο το βράδυ.
Εντάξει.
Τι θυμάσαι? Τι αναμνήσεις απέμειναν?
Θυμάμαι ότι έπρεπε να σταματήσουμε τους Ταξιδευτές.
-Ναι. -Είχες σχέδιο,
αλλά δεν είπες σε κανέναν τι θα κάνεις και μετά
ήσουν νεκρός.
Άκουσα ότι έπεσες με το αμάξι σου στο Γκριλ
και ανατινάχτηκες για να προκαλέσεις έκρηξη.
Σου λείπει ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας..
-Ήσουν μαζί μου στο αμάξι. -Ορίστε?
Ήμουν έτοιμος να φύγω κι άνοιξε η πόρτα και μπήκες στο αμάξι
λέγοντας "Θα το κάνουμε μαζί"
και δεν άκουγες κουβέντα.
Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι ταιριάζαμε άψογα
επειδή ήσουν τρελή σαν εμένα.
Πες μου κι άλλα. Κάτι χαρούμενο.
Υπάρχει παγομηχανή σε ένα μοτέλ στο Ντένβερ.
-Τι άλλο? -Δεν μπορώ
να ξεχάσω τη βραδιά της αποφοίτησης σου.
Εγώ την έχω ξεχάσει...
Κρίμα.
Μια από τις καλύτερες ομιλίες σου.
Με τον παθιασμένο και αξιολάτρευτο τρόπο
σου, μου είπες ότι ήσουν ερωτευμένη μαζί μου
κι ότι δεν υπήρχε περίπτωση να ζητήσεις συγγνώμη γι' αυτό.
Η αγαπημένη μου ανάμνηση από μας,
μια που έζησα ξανά και ξανά τους τελευταίους τέσσερις μήνες
είναι μια καλοκαιρινή βραδιά που περάσαμε πριν φύγεις για το κολέγιο.
Ήθελες να μου δείξεις μια βροχή μετεωριτών
και πήγαμε μακριά, στην ερημιά,
και μόλις άρχισαν να πέφτουν οι μετεωρίτες,
άρχισε να βρέχει πολύ.
Ήσουν πολύ σίγουρη ότι θα σταματούσε και ήταν πιο εύκολο να σε πιστέψω
και έπιασα το χέρι σου...
Δεν πετυχαίνει. Λυπάμαι.
Ίσως πρέπει να προσπαθήσεις λίγο περισσότερο.
Προσπαθώ!
Καταλαβαίνω ότι είχαμε μια υπέροχη ζωή
και ξέρω πως λάτρευα
το ό,τι ήσουν παράτολμος...
και ίσως μ' έκανε να νιώθω απελευθερωμένη
αλλά τώρα, όταν σε κοιτάζω...
-στα μάτια... -Τι?
Τι νιώθεις?
Νιώθω...
να κοιτάζω έναν άγνωστο.
Γιατί ποτέ δεν θα μπορέσω να σου δώσω αυτό που θέλεις
-γιατί δεν μπορώ να θυμηθώ. -Ε...
Υπάρχουν πράγματα που δεν διαγράφονται και το ξέρεις.
Ε...
Με συγχωρείς.
Πού πας? Πού πας? Ελένα!
Ελένα!
Μα τι κάνεις?
Άλλα 90 δεύτερα και θα πέθαινες.
Προσπαθώ ν' ακυρώσω τον ψυχαναγκασμό.
Είναι ο μόνος τρόπος.
Όχι. Όχι. Άκου. Θα έδινα τα πάντα για να θυμηθείς,
αλλά δεν θα ρισκάρω τη ζωή σου. Είναι το μόνο πράγμα που δεν θα κάνω ποτέ.
Ακόμη κι αν δεν το θυμάσαι.
Έλα να σε πάω σπίτι.
Είναι εντελώς περιττό.
Χτύπησες στο κεφάλι. Ίσως έχεις διάσειση
και ξέρω πως δεν θα πας μόνη σου
να εξεταστείς όταν γυρίσεις σπίτι.
Μπορείς να φύγεις. Εντάξει είμαστε.
Αγάπη μου, μπορείς τουλάχιστον να μάθεις πόση ώρα θα περιμένουμε?
-Ευχαρίστως. -Ωραία.
Βλέπω, ακόμα σου φέρεται ψυχρά.
Ναι. Μήπως θέλετε να με βοηθήσετε να το διορθώσω?
Λυπάμαι, είμαι η μητέρα της. Δεν μου επιτρέπεται.
Σωστά.
Γεια.
Θα είμαστε απ' έξω.
-Εντάξει. -Εντάξει.
-Για να δω. -Εντάξει.
Σε παρακαλώ, μη ζητάς τη γνώμη της μητέρας μου.
-Το άκουσες? -Ναι. Έχω υπερφυσική ακοή,
ακούω τα πάντα.
Μόνο όταν ακούς.
Γιατί?
Γιατί άκουγα?
Γιατί νιώθεις έτσι για μένα?
Δεν νιώθω.
Εντάξει.
Γιατί ένιωθες έτσι για μένα?
Είπαμε πως δεν θα το ξανασυζητήσουμε.
Καρολάιν, σε παρακαλώ, μίλησε μου.
Πες μου πώς, γιατί.
Σε παρακαλώ, για να καταλάβω πώς δεν το πήρα χαμπάρι.
Τι ηλίθια ερώτηση είν' αυτή?
Γιατί ένιωθα έτσι για σένα?
Δεν ξέρω
ίσως επειδή νόμιζα πως άξιζες να νιώσω κάτι για σένα.
Επειδή όταν ξύπνησα σαν βρικόλακας
μου είπες ότι θα το αντέξω και το άντεξα.
Επειδή όταν είδα την Ελένα να τα φτιάχνει με τον αδερφό σου...
δεν μπορούσα να φανταστώ πώς ήταν δυνατόν ν' αφήσει κάποιον σαν εσένα.
Επειδή ήσουν ουσιαστικά ο καλύτερος μου φίλος επειδή σου είχα εμπιστοσύνη.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη που δεν το είδα, συγγνώμη που δεν...
Δεν νιώθεις το ίδιο?
Όχι, δεν είπα αυτό.
Δεν ξέρω τι ένιωσα. Ήμουν στον κόσμο μου
αλλά...
λυπάμαι πάρα πολύ για τον τρόπο που σου φέρθηκα.
Ναι...
Ξέρω τι ένιωθες, Στέφαν.
Επειδή αν έστω πολύ βαθιά μέσα σου ένιωθες για μένα...
έστω και λίγο αυτό που είχα αρχίσει να νιώθω για σένα
δεν θα είχες φύγει και δεν σε μισώ γι' αυτό.
Δεν σε μισώ που θρηνούσες τον αδερφό σου
ούτε επειδή ήσουν τεράστιος κόπανος,
όσο τον θρηνούσες
και δέχομαι τη συγγνώμη σου.
Αλλά εξακολουθείς να με μισείς.
Ναι.
Ναι, σε μισώ.
Γιατί αν δεν μισήσω εσένα επειδή κατέστρεψες τη φιλία μας,
τότε θα πρέπει να μισήσω τον εαυτό μου που τη χάλασα
και νομίζω πως μου αξίζει κάτι καλύτερο.
Κάτι θυμήθηκα πριν,
σκόρπια
κομμάτια...
Υπήρχαν αστέρια και μετά άρχισε να βρέχει.
Όταν έγινες βρικόλακας, βαθιά μέσα μου είχα ενθουσιαστεί...
γιατί ξαφνικά, υπήρχε η πιθανότητα
να σε έχω για πάντα στη ζωή μου.
Αλλά από την άλλη, ήμουν συντετριμμένος
επειδή κατάλαβα ότι είχες χάσει τη ζωή που ήθελες να ζήσεις.
Άρχισε να βρέχει και μετά τι έγινε, Ντέιμον?
Κι απ' όταν έφυγα, πήρες πίσω ένα μέρος αυτής της ζωής.
Ευδοκιμείς, είσαι ευτυχισμένη.
Βέβαια, ίσως ήσουν ευτυχισμένη αν προσπαθούσαμε ξανά
μα η αλήθεια είναι...
Είσαι καλύτερα χωρίς εμένα.
Τι λες?
Πέθανα,
έκανες νέα αρχή.
Θέλω να ζήσεις τη ζωή σου. Να είσαι ευτυχισμένη.
Σ' αγαπάω, Ελένα.
Άρχισε να βρέχει
και μετά τι έγινε?
Είχε κρύο και λάσπες.
Ήσουν στεναχωρημένη και μπήκαμε στο αμάξι
και γυρίσαμε σπίτι.
Εντάξει.
Ίσως πρέπει να ξανασκεφτώ το θέμα με τα παυσίπονα.
Πρέπει ν' αλλάξω ρούχα και να παραγγείλω πίτσα.
Εντάξει.
Αυτό?
Είχα ένα ατύχημα όταν ήμουν μικρότερη, έχασα τη σπλήνα μου.
Τροχαίο ατύχημα?
Μάλλον ήταν λιγότερο ατύχημα
και περισσότερο ο αδερφός μου που προσπάθησε να με ξεκοιλιάσει.
Όπως είπα, τραγικά προβληματική οικογένεια.
-Χάλασα την ατμόσφαιρα, έτσι? -Όχι.
Όχι.
Ας πούμε απλώς ότι...
και οι δυο έχουμε περίπλοκο, τραγικό και προβληματικό παρελθόν.
Μάλλον ταιριάζουμε.
-Γεια. -Γεια.
Μου μιλάς ακόμα.
Συγγνώμη που έφυγα έτσι.
Τι είναι αυτό?
Είδα τελικά, τις εξετάσεις της κοπέλας από το ατύχημα.
Την έστειλαν σπίτι της χωρίς επέμβαση στον ώμο
επειδή ο τραυματισμός δεν υπάρχει πλέον.
Φαίνεται πως ξαφνικά θεραπεύτηκε από μόνος του.
Και όλο αυτό, αφού γνώρισα απόψε τον νεκρό πρώην σου?
Δεν βγάζουν νόημα.
Το μόνο σαφές είναι ότι όχι μόνο είσαι ψεύτρα
αλλά ψεύτρα με μυστικά.
Και ή θα μου πεις την αλήθεια ή θα την ανακαλύψω μόνος μου.
Ένα για σένα, ένα για μένα.
Γεια μας, Οράτιε Φελ.
Έλα, ώρα να εγκαταλείψουμε το πλοίο.
Όχι,
περίμενε λίγο.
Θα σταματήσει.
Υποσχέσου μου πως είναι για πάντα.
Σ' το υπόσχομαι.
Στην αισιοδοξία.
Μπόνι.
Είσαι ζωντανή. α.