Ang nakaraan sa The Vampire Diaries
Wala na si Damon. Pilitin mo kong kalimutan na minahal 'ko siya.
-Sino si Damon Salvatore? -Masama siyang tao.
Ito ang nobya 'ko, si Ivy. May pumatay sa kaniya kagabi.
'Di mo na siya maibabalik.
Kapag pinatay 'ko si Enzo, makakapagsimula ulit ako.
May sarili akong paraan sa pagpatay.
-Hindi makakapasok ang mga bampira dito. -Pero nakakapagmasid sila.
Si Sarah, 'yung babaeng inatake mo?
Hindi! Alam niya kung ano ako.
Nakatira na dito ang nanay 'ko noon pa 'man.
-Nasaan ba tayo? -1994.
Diyos 'ko. Hindi tayo makakaalis dito.
May ibang taong nandito.
Magkakampi tayo.
Lagi kang nananakit ng kasamahan mo?
Ang mahalaga ay nakuha mo na ulit mahika mo
Kasi 'yan ang sagot sa kung papaano tayo makakaalis dito.
Pinasok 'ko ang opisina ng Presidente,
kinuhanan ang sarili 'ko sa may bintana, mala-JFK.
Pero napaisip ako, paano 'ko magagawang ipalimbag ito?
Diyos 'ko. Sagutin mo 'yung tanong.
Paano tayo makakaalis dito?
May tanong muna ako.
Bakit sa tingin mo bakit pabalik-balik tayo sa ika 10 ng Mayo, 1994...
para maranasan 'to ng paulit-ulit ang eklipse?
Paano 'ko malalaman?
Sabi mo kay Bonnie, impiyerno mo 'to.
-Nagtataka ako, bakit. -Nakuha ko lahat ng kailangan mo.
Pambukas ng lata, lagusan ng tubig, grinding wheel, jam...
lanseta, volume O ng encyclopedia
pako at itim na panulat.
-Ano na ngayon? -'Di 'ko kayo matutulungan ng nakaposas.
-Bonnie... -Hay, salamat.
Sige.
Paano tayo maiaalis ng mga basurang 'to?
Ipapaliwanag 'ko kung sasabihin mo, ginawa mo noong ika-10 ng Mayo.
Ano'ng magagawa nito?
Ganito lang: Makatutulong sa'tin ang mahika ni Bonnie.
'Yung alam ko, makatutulong din.
Ibig sabihin ay makikisakay ka ng libre.
Gusto 'ko lang malaman kung karapat-dapat kang isama.
O pwede kitang pahirapan hanggang sa tulungan mo kami.
Kung gano'n, hindi 'ko na lang kayo tutulungan.
Hindi ba niya maintindihan?
-Umayos ka. -Tigilan mo, pagpapabilib.
Ba't 'di mo na lang sabihin, kwento mo?
Siguro kasi ayaw kong pag-usapan ang mga nagawa 'ko, Bonnie.
'Yan ang gusto 'ko.
Kurt Cobain, Patay na.
Handa ka na sa masamang balita?
Tagal nating hindi nagkita, Stefan. Hindi mo ako papapasukin?
-Bigyan mo 'ko ng magandang dahilan. -Pakinggan mo answering machine mo.
-Nagbago na ako. -Narinig 'ko mga mensahe mo.
Nabalitaan ko rin nagpadala ka ng bulaklak kay Lexi.
Labing pitong taon matapos mong iwan siya para masunog.
-Kasi-- -Huli na...
pero sinusubukan mo nga magbago. Gusto kong malaman kung bakit.
Ito lang ang masasabi 'ko sa'yo, Stefan, pagod na 'ko sa New York.
Baka dahil sa mga party, o nakokunsensiya ako.
Alam kong wala ka no'n.
Tapos napagtanto 'ko: Hindi ba't mas maganda...
kung magigising ako at magsisimula ulit?
Ikaw siguro si Damon.
Damon, ito si Zach Salvatore.
Siya na ang may-ari ng bahay.
At sinabihan 'ko siya na kapag sumobra ka, ako ang bahala sa'yo.
Bakit ba inaasahan mo lagi na masama ako?
Ah, 'di naman. Kung sakali, hindi ko papayagan.
Pumasok ka, Damon.
Salamat.
Handa ka magsimula ulit?
Oo naman.
KASALUKUYANG PANAHON
MALIGAYANG PAGDATING MISTIKONG TALON
Uy. Nakita mo na ba siya?
'Di pa. Ilang beses na kami nagpabalik-balik ni Caroline dito.
Wala si Sarah.
Wala rin siya sa mga kalsada dito, ibig sabihin nasa Mistikong Talon pa rin siya.
Masama 'to, Stefan.
Hindi na siya kayang manipulahin sa sandaling lumagpas siya sa hangganan.
Alam niya bampira kami ni Caroline.
Sandali, kailangan ko nang umalis. Kakausapin kita mamaya.
Sa'n ka pupunta?
-Uuwi na ako. -Hindi mo tahanan ang Savannah, Stefan.
Doon ka tumatakas. Ang taguan mo.
Ito ang tahanan mo.
Hindi, naging tahanan 'ko ito, pero hindi na ako puwedeng makapasok.
Dahil do'n, mayroon na kong bagong tahanan.
Kaya susuko ka na lang...
at babalik ka na sa pekeng buhay mo?
Natapos ang pekeng buhay 'ko...
noong pinatay ni Enzo ang hindi-pekeng nobya 'ko, si Ivy.
Kaya uuwi na ako, magiimpake ng gamit, at magsisimula muli. Na naman.
Sa pagpapangap na hindi umiral ang buhay mo rito.
Magugulat ka sa kung gaano kadaling makalimutan ang nakaraan, Elena.
'Di ako naniniwala. Nawalan ka ng kapatid.
Hindi pwedeng ayos ka lang.
'Wag mo akong alalahanin.
Parang hindi 'ko pa nagawa ito dati. May paraan ako.
Ipakita mo sa'kin. Patunayan mo na gumagana 'yan.
Kung mapapaniwala mo ako na masaya ka nga...
hahayaan na kita.
Pero kung hindi mo ito magagawa, at alam kong hindi...
lagi kitang pipilitin na umuwi.
At sinasabi ko sa'yo, guguluhin kita ng parang si Enzo.
Pwede ba?
Oo na.
At paano na si Sarah?
Hindi tayo makakapasok sa Mistikong Talon...
kaya bahala na sina Matt at Jeremy.
Ganyan nga. Ilabas mo lahat.
Lasing pa rin ba siya?
Oo. Pumunta nga rito...
mga alas kwatro ng umaga, lasing.
Akala 'ko magkasama kayong naghahanap.
Ginawa 'ko parte 'ko. Sigurado akong wala siya sa kabinet ng alak ng mga Salvatore.
Eh 'yung lalaking tagabantay na ayaw sa mga bampira?
Kung pumunta si Sarah sa kanya problema 'yon.
Papunta na ako sa opisina ni Tripp.
Pagkakatiwalaan niya ko, sasabihin sa'kin alam niya.
Mag-ingat ka.
-Alaric. -Kumusta.
-Sino siya? -Siya si Jeremy-- Jeremy Gilbert.
-Siya ay-- -Menor de edad?
-Oo. -Oo, napansin 'ko nga.
Sana mabigyan mo siya ng...
mabilis na pantanggal ng hang-over.
'Yung ginagamit namin sa mga atleta...
at sa mga nagugutom na bata sa mahihirap na bansa?
Sige, tingnan natin lahat. Sa pisikal, dugo, at toksikolohiya.
Suriin mo na rin sa STD.
-Talaga ba? -Oo.
Diretso ka lang tapos kanan.
-Gusto 'ko bang malaman? -Isang araw lang sa buhay...
ng isang propesor ng okultismo.
Kung kasali ang pagbantay sa mga pasaway...
marami pala tayong pagkakatulad sa isa't isa.
Alam 'ko at pasensya na, Karen.
Mabait na bata si Jay.
Pangako. Ikaw ang unang makakaalam.
Sige.
Tripp, ayos ka lang?
Hindi.
Sinabi 'ko sa mga magulang ni Jay na ako ang nakahanap sa anak nila...
na patay sa kakahuyan kagabi.
Narinig 'ko nga. Ano ba ang nangyari?
Ikaw ang magsabi sa akin.
Kasama ka niya kagabi.
Hindi 'ko alam.
Lasing siya no'n.
Inalok 'ko siyang ihatid na pauwi...
sabi maglalakad na lang daw siya. Dapat hinatid 'ko na siya pauwi.
Sige.
Ibibigay 'ko na ang pahayag 'ko sa hepe.
Pagkatapos ay susubukan kong intindihin ang nangyari kay Jay.
Siguro ay dapat sumama ako.
Ako siguro ang huling taong nakita na buhay siya.
Sige, Donovan. Samahan mo ako.
Kailangan kong malibang habang nagtatrabaho.
'Yung ikukuwento mo, sige na.
Baka mapatay 'ko siya.
Kung sasabihin mo sa kaniya...
-baka mas maalis 'to sa isip mo. -Sino ba kakampi?
'Yung panig na makakauwi na tayo sa mga taong mahal natin.
Sige na nga.
Noong Mayo 1994, nakatira ako rito.
Namuhay ako nang maayos at tapat.
Pwede ba makahigop? Nagugutom na 'ko.
Oo naman.
Sarap, ano?
'Di 'ko matandaan kung 'yung ardilya na 'yan ay nasagasaan o 'yung nabitag.
Sana 'yung nasagasaan, kasi puro dumi ng daga 'yung bitag.
Pakiramdaman mo nga. Parang buhok ba, o mga butil na bulitas?
Kumusta, Zach? Ba't pabalik-balik ka sa pamilihan?
Isa sa mga nangangasera ay gusto ng blueberry pancakes.
Alam mo, baka puwedeng ako ang mamuno sa bahay-panuluyan ng Salvatore.
Papalitan 'ko si Zach, makisama kay Gail.
Naka- vervain siya. Pati si Zach.
Ibig sabihin layuan mo sila.
Perpekto.
'Yung tagapagligtas natin ay baliw at antukin.
Hindi, hindi, hindi, gising ako.
Hulaan 'ko, pinatay mo 'yung buntis.
-Manahimik ka, Kai. 'Di ka nakinig. -Nakikinig ako, habang tulog.
Kasama mo pamangkin mong si Zach...
na tinawag mong Tiyo Zach, dahil hindi 'yun nakakalito.
At ang buntis na si Gail.
na ginawa mong target. Naintindihan 'ko na.
Sabihin mong hindi ka nakapatay ng buntis.
'Yun nga ng nangyari.
Bakit pa sana ayaw niyang balikan ang araw na 'to?
Heto na tayo.
Kaya buhay ka pa dahil tutulungan mo kaming makaalis...
makakatulong ka pero wala kang sagot.
Para ka lang bata na may dumi sa mga daliri mo.
Sige. Para makauwi...
gagamitin natin ang kapangyarihan ng eklipse gamit ang mahiwagang relikya.
Ito ay tinatawag na ascendant.
At ito ang itsura, Damon.
Huling nakuha namin 'to nasa Pacific Northwest.
-Sa Oregon. -"Kami?"
Pag-aari ng pamilya. Kaya ito ang dugo para makapagsimula ka.
Ang kailangan na lang ay orasyong tagahanap para makita kung nasaan ito.
Sa tingin mo mahahanap mo 'yun, Bon Bon?
Oo naman.
-Maganda siya. -Maganda noon.
-Pasensya na. -Ako rin. Pero tapos na ang lahat.
Kaya pagkakaltas ng mga buwis, bayarin, at seguro sa kalusugan...
Mayroon pa akong 206.03 dolyar na pweden gastusin ngayong linggo.
-Gusto mong maglasing? -Stefan. Segurong pangkalusugan?
Oo. Magsisimula nga ako ulit.
Magkukunwaring tao hangga't maaari.
Okay. Walang mga pribilehiyo bilang bampira.
Basta wala mula sa dati nating buhay, noh?
-Ano 'to? -Nahuli mo 'ko diyan.
Wala si Damon para tawagin itong lola- mobile--
Oo, mahilig nga ang kapatid mo mang-asar gamit mga palayaw.
At magpahirap talaga ng tao.
Gano'n na nga.
Ang paraan mo para magpatuloy...
ay kalimutan ang nakaraan at trabahong mababa ang suweldo?
-Wala pa tayo sa masayang bahagi nito. -Pagbabayad ng kinukunsumo?
Hindi, pagpasya sa kung sino ang gusto mong maging sa susunod na 30 taon.
Gusto mo maging astronawta? O kaya maging atleta?
Gusto mo laktawan pag-aaral ng medisina? Biglang, doktor ka na.
Sige, hamunin mo 'ko. Papakita ko kung paano.
-Sige, tingnan natin ano kaya mo. -Sige.
Grabe maglasing, batang iyon. Binigyan 'ko ng saline drip.
-Buti hindi 'ko binomba ang tiyan niya. -Mahirap mga nakaraang buwan sa kanya.
Dinala mo ba siya dito para bigyan ng mga dahilan?
Hindi, nagpunta ako dito para sa payo mula sa'yo.
Makakatulong ang sipa sa pwet..
Pati rin si Jeremy. Kung katulad siya ng ate niya, siguradong ayos lang siya.
Wala lang 'yan, gabi-gabi 'yan sa kampus.
-At gano'n din ako noong studyante pa 'ko. -Okay.
Ikaw? Mahilig ka rin uminom noon?
Oo. Oo naman, palagi akong pinapalayas sa aklatan.
Kasi magsasara na sila.
Tama. Kakabasa ng Bibliya ng Wiccan?
Isa pang payo mula sa propesyonal.
Kapag ang isang matagumpay at maganda na doktora ang kumakausap sa'yo?
Ibigay mo ang buong atensyon mo sa kaniya.
Nando'n si Caroline sa dormitoryo...
hindi pa rin nagpapakita si Sarah.
Ibig sabihin ay nagtatago siya...
o gumagawa ng plano para ilantad ako.
Kung ilalantad ka nga niya, magsimula ka na lang ulit sa ibang lugar.
Malayo sa mga kababalaghan.
-Tama nga naman. -Handa ka na bang makita ang gagawin 'ko?
-Handa na ako. -O sige.
Ibigay mo ang singsing mo.
-Ano? -'Yung singsing mo.
Sige.
Elena Williams...
Stefan Cooper, ano'ng ginagawa mo?
Matagal na tayong magkakilala.
At ikaw ang matalik kong kaibigan.
Palagi kitang mamahalin.
At gusto kong makasama ka habang buhay.
-Gusto mo ba akong-- -Sandali.
Hindi ka lang nag- propose dahil buntis ako, 'di ba?
Hindi. Hindi, ginagawa 'ko ito dahil ikaw ang aking lakas, okay?
Nandiyan ka palagi noong napunta ako sa rehabilistasyon...
noong nakulong, at napinsala ako.
Tinulungan mo ako sa lahat ng bagay.
At, mahal, itong sanggol na ito ang pinakamagandang nangyari sa atin.
Pakasalan mo 'ko?
Oo.
Kita mo 'yun? Bagong identidad, bagong buhay. Ang dali.
Maraming salamat sa inyo. Salamat.
Parang mali.
Kailangan 'ko ng mas malaking mapa.
Baka hindi ka na sanay, at 'di ka na marunong sa mahika.
'Wag mong pansinin, Bonnie.
Kunwari isa siyang puting tunog na makina.
Ganiyan ginagawa 'ko no'n sa mga kapatid 'ko.
Lumaki ako ng may maraming kapatid.
Alam mo na, maiingay silang lahat.
Pero naturuan ako nitong mag-pokus.
Dahan-dahan, kapatid.
'Di ka niya kilala. Bilihan mo muna siya ng inumin.
-Pwede ba kitang tawaging Liz? -Oo naman.
Napakaganda naman ng anak mong babae.
Oo. Medyo mahirap alagaan si Caroline, pero sulit naman.
Itatapon 'ko talaga 'yan. Stefan, kunan mo kami ng litrato ni Zach.
-Oo sige. -Salamat, Stefan.
Kakain na ako ulit.
Uy, anong nangyari diyan?
'Di ko alam.
Paano ito nakatutulong na panoorin ang eklipse?
Ilalagay 'to sa pagitan mo at sa bagay na masyadong mainit tingnan.
Gumagana nga.
-'Di ka magugustuhan ng asawa 'ko. -Talaga ba?
-Iimbitahan ka namin minsan sa bahay. -Damon, ano'ng ginawa mo kay Gail?
-Ayos lang ba ang lahat? -Nahuli ako.
Tingnan mo ako. Umuwi ka na at kalimutan mong nakilala mo kami.
Uy, paano mo nagawa 'yun kay Gail?
-Naka- vervain siya. -Sa kape niya.
Pinalitan 'ko lang. Ganun din kay Zach.
Kaibigan ko sila. Pamilya natin si Zach. Pinagkakatiwalaan nila ako.
Pinagkakatiwalaan nga nila tayong dalawa. Kumain lang ako sa bahay.
Agawin, kainin, at burahin.
Ayos lang 'to, Stefan.
Sabi 'ko sa'yo, bagong simula ito.
Papunta sa Virginia. Hindi ito tama.
Gumagana ang orasyon. Ipinapakita nito Mistikong Talon.
Parang...
malapit lang.
Nandito lang.
Ang galing.
Ito ang ascedant?
Ang nag-iisa.
Salamat sa panloloko, hangal.
Pagsubok lang naman 'yun.
Upang matiyak na ang mahika ni Bonnie ay sapat na mapapagana ang gayuma.
Naniniwala akong handa ka na.
Mag-impake na kayo. Uuwi na tayo.
Ito ang hindi 'ko maintindihan, Damon.
Bakit ka pa bumalik sa buhay 'ko...
tapos ay mandadaya, magsisinungaling, at lalabag sa mga patakaran?
Ginawa 'ko 'yon dahil alam ko magagalit ka.
Maniwala ka o hindi, gusto 'ko dito, Stefan.
Makukuha mo itong singsing ng proteksyon kung magpapakabait ka.
Ngayon, sagutin mo ako. Bakit ka bumalik dito?
Dahil na mimiss kita.
Gusto kong magkaroon ng koneksyon sa aking pagkatao.
Noong nagpasya akong umuwi, biglang bumalik ang lahat...
-gaya ng inaasahan 'ko. -Binabati kita. Ano kasunod?
Sige na pare. Umalis na lang tayo, ikaw at ako, ano?
Papayagan kitang gamitin ang kotse 'ko.
Tuturuan kitang kumain uli n ng dugo.
Maganda ito, Stef.
Ano'ng masasabi mo?
Sige na. Pagkatiwalaan mo 'ko.
-Naiisip 'ko ngang maglakbay kasama ka. -Oo.
Nakikinita 'ko sumisipsip ka ng dugo ng inosente...
at nag-iiwan ng mga katawan.
Nakikinita 'ko na pinapainom mo ako ng dugo ng tao...
at pinagtatawanan ako habang naghihirap.
Optimista ka talaga, Stefan.
Nagsasabi lang ako ng totoo, Damon.
Noong 1912, kinumbinsi mo ko...
na uminom ulit ng dugo ng tao kaya naging isang Ripper ako.
Noong 1942, muntik mo na akong makumbinsi ulit...
dahil sobrang mapilit ka.
Noong 1977, iniwan mo ang kaibigan kong mamatay, matapos ka niyang tulungan.
At ngayon masaya na ako.
May bagong buhay na maayos..
At hindi mo 'yun matanggap, 'di ba, Damon?
Hindi 'ko naman sisirain ang bagong buhay mo.
'Di mo kailangang subukan. Kailangan lang buhay ka.
Kasi kahit anong gawin 'ko, o kahit saan ako magpunta...
lagi kitang makakasama
at susubukan mong sirain lahat ng pinaghirapan 'ko.
Hindi 'ko alam kung bakit 'ko inakalang magbabago ka.
Gusto 'ko itong baguhin...
pero lagi kang nabibigo.
Kung ganoon ayaw mong mamasyal, huh?
Ayaw 'ko ng sumama.
Ayon kay Caroline...
'Di pa rin nakikita si Sarah at ngayon nawawala na si Enzo.
Malamang pumapatay ng nobya ng iba.
Buntis ka, 'di ba?
Pinakatangang kasinungalingang sinabi ko. Pwedeng bawiin?
Hindi. Pero kailangan mo magpalit ng katauhan ng 30 taon.
Kung hindi, maraming magtataka kung bakit hindi ka tumatanda.
Pero no'ng una kitang nakilala, sabi mo 15 taon ka ng wala sa Mistikong Talon.
Ano'ng dahilan kung bakit maaga kang bumalik?
Nasabi mo na. Nakilala kita.
Alam mo, simula 1864 naging karpintero ako...
driver ng ambulansya, migranteng manggagawa, naging estudyante.
Bakit mekaniko na 200 lang kada linggo?
Wala lang.
Mukhang mahirap nga.
Lahat nagbabago walang permanente sa buhay mo.
Hindi pa natin napag-uusapan ang kapatid mo.
Medyo kakaibang marinig na tawagin mo si Damon bilang...
kapatid 'ko.
Ano pa ba itatawag 'ko sa kanya?
Hindi 'ko na rin alam.
"Hindi alam"? Ano'ng ibig sabihin no'n?
Alam mo? Hindi-- hindi 'yun mahalaga. Nagbago na lahat, 'di ba?
Sa pagbabago.
Sino ang may pakialam sa kung ano iniisip nila?
Sa pagbabago.
Gumagala kang pararang baliw, bakit?
Hinahanap 'ko ang eksaktong puwesto.
Kailangan nating hanapin kung saan nakatutok ang eklipse.
Ipinakita mo na sana sa amin 'yan simula pa lang.
-Gusto ko maramdaman ang paghawak mo. -May mali sa kanya.
-Hindi ka sanay na inaakit ka. -Gusto 'ko na umalis dito...
-at kumausap ng ibang tao. -Puwede bang manahimik tayo...
PAMILYA PINATAY SA PORTLAND
habang ginagamit niya 'yan para luminya ang mga bituin?
Uy. Ba't tayo palakad-lakad?
Ginamit 'ko ascendant para malaman kung saan tayo dapat habang eklipse.
Magaling. Gumawa tayo ng mahika at umalis na rito.
-Oregon. -Ano?
Ilang beses 'ko ito nabasa. May nangyari sa Oregon.
Ano naman?
Hindi ba sabi ni Kai na marami siyang mga kapatid?
"Pamilyang Pinatay sa Portland."
Nawawala ang nakatatandang kapatid na lalaki.
-Isang 20-taong-gulang na si Malachai. -Ano'ng klaseng pangalan, Malachai?
-Parang inasahan nilang masama ako. -Pinatay ang mga bata.
Hello? Hindi lahat namatay.
Gusto 'ko ang isa sa mga kapatid kong babae.
Kung hindi, baga niya kinuha ko, 'di lang lapay.
-Ano? -Mabubuhay ka ng walang lapay.
May nagsasabi sa akin na hindi imbento sinasabi mo.
Itong dalawang 'to, binitay 'ko sa may hagdan.
Tapos sinaksak 'ko siya sa tiyan. Nilunod 'ko naman siya.
Pero lumaban siya. Sabi 'ko, "Buti nga ikaw ang hinuli ko..."
'Yun lang naman.
Pinatay mo buong pamilya mo?
Isang pangkat, para eksakto.
-Alam mo, pamilya ng mga mangkukulam. -Pinahirapan mo pa, mangkukulam ka rin?
Ganoon na nga. Pero wala akong kapangyarihan, halata naman.
At syempre...
hindi nagustuhan 'yon ng Pangakat ng Gemini...
no'ng nabalitaan ginawa 'ko sa Portland. Kaya tinapon ako rito.
Bilangguan ang lugar na 'to.
Ginawa para sa'yo.
Oo. Hindi ito para sa'yo, Damon.
Para sa'kin 'to.
Sinasabi mong patas na laban ito? Isa kang Orihinal na bampira.
Nakapatay ka na ng isang Orihinal. Ilagay mo isip mo sa laro...
baka malayo 'to sa alak.
Masaya ka na?
Tinutulungan kita maging maayos, Jeremy.
Ngayon, ano'ng problema mo?
Ang problema ko lahat iniisip na dapat wala akong problema.
May karapatan ako maging ganito. Patay na si Bonnie.
Alam niyang mangyayari iyon, at nagpaalam siya sa telepono.
Para maging...
Ituloy mo. Ano? Para mabuhay akong muli, 'di ba?
Ikaw. Si Elena. Si Stefan. Si Tyler. Si Enzo.
Iniligtas niya lahat maliban sa sarili niya.
Makinig ka, Jeremy, gusto mong pag-usapan sama ng loob, huh?
Gano'n ba? Iniwan ako ng asawa 'ko...
kasi mas gusto niyang maging bampira kaysa ikasal sa akin.
Tapos nalaman kong si Damon ang may kasalanan.
At namatay na siya. At si Jenna, namatay rin.
At namatay rin ako.
At namatay rin 'yung lalaking pumatay sa asawa 'ko, na mimiss ko nga siya.
At ngayon hindi 'ko makausap ang isang babae...
nang hindi nagpapantasya na inumin ang dugo niya.
Jeremy, ilang taon na ako may hinanakit. Ilang taon!
Naiintindihan kita, okay?
Pero nagpapatuloy lang ako kasi 'yun ang ginagawa natin.
Humahanap tayo ng paraan para magpatuloy.
Okay?
-Tama. -Kung makikita natin ang isa't isa...
sa isang bayan sa loob ng 30 taon
-magkukunwari ba tayong 'di magkakilala? -Mistikong Talon iniiwasan ko, 'di ikaw.
Puede tayong mag-usap o bumisita.
At kung kailangan mo ng mag-aayos ng sasakyan...
bibigyan kita ng piyesa na may bayad.
-Paalam, Stefan. -Paalam.
Uy, pare.
Napansin kong hindi ka masaya para sa akin.
Bakit naman?
Hirap maging masaya para sa lalaking naglagay sa kapatid 'ko sa ospital.
Ah, oo, oo, oo. Sige.
Paalala mo nga, sino sa kanila? May basag na ilong o baling braso?
Medyo lasing kasi ako noon.
Naghihintay pa rin ako sa pagbati mo.
"Masaya ako para sa'yo."
'Yun lang kaya mo? Halika, pare, suntukin mo 'ko.
Natutuwa ka ba rito?
Isa kang baliw.
Umuwi ka, maglinis ka, at kalimutan mong nangyari ito.
Ano bang ginagawa mo?
Hindi natin paaalisin si Kai dito, naiintindihan mo? Mamamatay-tao siya.
-Wala akong paki. Gusto ko makaalis dito. -Bakit wala kang pakialam?
Dahil ba sa mga nagawa mo?
Marahil ang pumatay ng mga bata...
ay balewala kumpara sa taong nakapatay ng buntis.
Mali ba ako?
-Iniwan mo bang bukas ang pinto? -Hindi, bakit?
'Di masaya pagtitipon para sa eklipse.
Ni hindi 'ko nga naramdaman ang araw kanina.
Nakalimutan mo kung gaano tayo kalakas kapag nakainom ng dugo ng tao.
-Zach-- -Damon, 'wag mo siyang saktan--
Ibalik mo ang singsing 'ko, Stefan.
Ganyan nga.
Hindi ako makakawala sayo, noh?
Hindi, hindi talaga.
Kasi noong 1912, ipinakita 'ko kung sino ka, Stefan.
Noong 1942, ibinigay 'ko sa'yo kalayaan mo.
At noong 1977, muntik kong patayin ang kaibigan mo...
kasi ikaw dapat ang tumulong sa akin, Stefan.
May utang ka sa akin.
Aabutin ka ng walang hanggan para mabayaran ako.
Huwag!
Walang hanggang paghihirap, kapatid.
Katulad ng ipinangako 'ko.
Kawawang pamangkin-na-tiyo Zach.
Minanipula ni Stefan si Zach na kalimutan ang kanyang nobya at anak.
'Di kinaya na pagtakpan ang pagpatay.
Binago ang Konseho at umalis si Stefan.
Umalis siya ng Mistikong Talon ng mahigit 15 taon. Pareho kami.
At no'ng nakita ko ulit si Tiyo Zach, naalala ko...
na sinira 'ko ang lahat. Kaya mabuti ng pinatay 'ko siya.
Pwede na ba bumalik?
Sige na, Bonnie. Gusto mo na ring bumalik sa mg kaibigan mo.
Gusto 'ko nang bumalik at patayin ang lahat ng miyembro ng Pangakat Gemini.
Lahat panalo.
Alam kong masama itong lalaking 'to...
pero kailangan ko bumalik. 'Di lang para kay Elena, para rin kay Stefan.
Pasensya na, Damon.
'Di 'yan gumagana sa'kin.
Hoy. Mayroon kaming 'di pinagkakasunduan...
pero 'wag mo siyang sasaktan.
Hindi na isyu 'yan ngayon.
'Di tayo umabot sa eklipse. Bukas na lang?
Hindi.
Mukhang hindi kayo nagkakasundo ng hepe.
Magkaaway no'n ang asawa 'ko at si Liz.
Isyu tungkol sa kung sino ba ang kapitan ng koponan ng field hockey.
-Kasal ka na? -Dati.
Namatay si Kris sa isang aksidente.
Kinalulungkot ko.
Kaya ako umalis ng Mistikong Talon.
Marami akong naalala.
Ano'ng sinabi mo sa hepe kay Jay?
'Yung nakita 'ko lang.
Maraming Dugo.
Marahil leon lang sa bundok.
Isang pag-atake lang ng hayop, noh?
Parang nagdududa ka.
Medyo kakaiba ito...
pero ang sabi niya sa'kin ay...
naghahanap siya ng bampira.
Imposible 'yun, 'di ba?
May papakita ako sa'yo.
Akala ko ba aalis ka na.
May nakalimutan lang ako, Stefan. Ano'ng nangyari kanina?
Sinabi ko na may paraan ako.
Magpagulpi para makaramdam?
Ikaw ang huling tao mangangaral sa'kin ng mekanismong makalimot.
Hindi ka nag-iisa, Stefan.
Nawala sa atin sina Bonnie at Damon...
-pero lumaban ako. -Talaga? Ng ikaw lang mag-isa?
Oo. At mahirap.
Alam ko tinataboy mo 'ko dahil ayaw 'ko kay Damon...
Maniwala ka, hindi gano'n 'yun.
Alam kong kapatid mo siya.
Pero bakit sinasaktan mo ang sarili mo para sa tulad niya?
'Di siya sapat sa pagluluksa mo.
Mayroon ibang paraan para magpatuloy ka.
Pasensya na hindi 'ko siya makalimutan katulad mo, Elena.
-Walang nakakalimot sa kaniya-- -Ikaw.
-Binura mo siya. -Ano'ng sinasabi mo?
Nag papuwersa ka kay Alaric na kalimutan lahat ng mabuting ginawa ni Damon.
Ginawa mo siyang masama sa isipan mo...
-kasi hindi mo kayang mawala siya. -Hindi. Bakit 'ko gagawin 'yun?
Kasi minahal n'yo ang isa't isa.
At no'ng namatay si Damon, parang namatay ka rin.
Diyos 'ko--
Ano? Hindi. Hindi, Stefan.
Paano 'ko naman minahal si Damon?
Maniwala ka, ganiyan din ang naisip 'ko.
At sa wakas ay nalaman 'ko.
Inspirasyon mo si Damon.
Pinilit ka niyang tanggapin ang madilim mong pagkatao.
No'ng namatay ka, siya lang ang nakapagparamdam sa'yo na buhay ka.
At pinaramdam mo na tao siya.
Parehas ang dahilan kung bakit natin mahal si Damon.
Dahil sa kabila ng mga nagawa niya...
'di natin kayang wala siya.
At ngayon kaya mo na, pero ako hindi.
Kaya hayaan mo lang ako.
At gawin mo ang sa'yo.
Ano'ng lugar 'to?
Isang sikreto.
Isang sikretong binabahagi 'ko sa mga pinagkakatiwalaan 'ko.
Naalala mo 'yung pagtagas ng gas sa bayan noon?
Bumalik ako para siguraduhing maayos ang lola 'ko.
Unang beses na bumalik ako.
Nang tumawid ako sa hanggan...
mayroong nagbago.
Bumalik ang mga alaala 'ko.
Napagtanto 'ko na ang aking asawa...
ay hindi namatay sa aksidente.
Pinatay siya. Inubos ang lahat ng dugo niya sa harap 'ko.
At pinaniwala ako ng pumatay na ako ang may kagagawan.
Inalam ko kung sinong halimaw ang gagawa ng gano'n.
Mga bampira.
Totoo nga sila. At pinatay ng isa ang asawa 'ko.
Pero ito ang pumatay kay Jay.
At gagawin 'ko lahat para pangalanan niya mga kasama niya.
Simula doon sa isa na kumagat sa kaibigan mong si Sarah.
-Sarah? -May gawin kang kakaiba...
at tatawag ako ng 911 at ilalantad ang bampira mong kapatid.
Huminahon ka. Ano'ng gusto mo?
Mga kasagutan. Nakita 'ko ito noong may hinahalungkat ako sa bahay.
Nanay 'ko ito.
At alam 'ko ito dahil mayroon ako nito noong sanggol pa 'ko.
Walang nakakakilala sa nanay 'ko.
Mainit pa katawan niya noong dinala siya sa ospital anim na buwang buntis.
Akala ng mga nars na patay na rin ako.
Pero nagawan ng paraan ng isang doktor at nabuhay ako.
Nasa loob ako ng incubator ng ilang buwan.
'Di nila kilala kung sino ang tatay 'ko...
at ako rin. Pero nahanap ko ito.
Ang tatay mo ay si Zach Salvatore.
Paano mo napawi ang isang buong kabanata ng buhay ko?
Alam mo, Elena...
gusto 'ko mang isipin na marami akong alam
oras na para tigilan nating magpanggap na alam 'ko lahat, naintindihan mo?
May sarili akong problema ngayon...
at parang mas maipapaliwanag nito ang lahat.
TALAARAWAN
"Mahal kong sarili. Kung nababasa mo ito..."
ibig sabihin ay may nakapagsabi na sa'yo sa pagwala ng iyong memorya.
Si Caroline siguro.
Oo, minahal mo si Damon.
Minahal mo siya ng sobra.
At noong namatay si Damon, masyado ka nitong naapektuhan.
Sobrang dilim.
Ang paghaharap sa walang hanggan nang wala siya, masyado itong mabigat.
Naging iba ang pagkatao mo.
Naging masama ka.
Maibabalik ni Alaric ang memorya mo. Kailangan mo lang magtanong.
Pero sana ay hindi.
Sinubukan 'ko ang ibang paraan.
Hindi 'ko makita na matatapos ang sakit.
Gusto kong maibalik mo ang sarili mo nang wala 'yung taong bumuo sa'yo
Kung nakakaramdam ka ng pag-asa para sa hinaharap, ibig sabihin ay ayos ka na.
Nabigyan ka ng pagkakataong magsimula ulit.
Kunin mo ito.
Gusto kong maging masaya ka."
Ano ang gusto mong gawin 'ko?
Pwedeng sa iyo na muna 'to?
Sa'yo na muna sakaling gusto kong basahin ulit.
-Kumakain ka? -Iniisip 'ko 'yung buntis.
Gusto niya ang pancakes.
-Iyon ang natandaan mo? -Naaalala mo rin, noh?
Araw-araw kang gumagawa ng pancakes.
-Kasi wala akong magawa. -Hindi...
kasi pinaparusahan mo sarili mo.
Ayaw mo sa lugar na ito. Ibig sabihin nagsisisi.
'Yan ang pinagkaiba mo kay Kai.
May pag-asa pa para sa'yo.
Makakaalis pa tayo rito, Bonnie.
Pwede nating nakawin 'yung ascendant.
Alamin natin ang alam ni Kai. Iiwan natin siya. Wala siyang kapangyarihan.
Hindi 'yun gano'n kadali.
Itigil mo nga 'yan. Nakakakilabot.
Ganito kasi: May natatanging epekto ako sa mahika.
Pero hindi ko mapagana mag-isa...
pero nakukuha 'ko ito sa iba. Pansamantala.
Tinawag akong kasuklam-suklam ng pamilya ko.
Nasaktan damdamin 'ko.
Oo. Naiintindihan na namin.
Nakikita mo bakit 'di kami magkasundo ng pangkat ko.
Nakakaamoy ako ng pagbabanta.
Kung kukuhanin 'ko lahat ng mahika ni Bonnie, mapapatay 'ko lang siya.
Pero kung magtutulungan tayo...
makakauwi tayo bilang magkakaibigan.
O kukuhanin 'ko mahika niya, patayin kayo, at umuwing mag-isa.
Ano mas gusto niyo?
Sino 'yan?
-Ivy. -Stefan.
'Di maganda ang pakiramdam 'ko.
Pinainom sa'kin ni Enzo ang dugo niya at ngayon ay...
nauuhaw ako.
Isinalin sa Tagalog ni: Sheila Marie Migrino on ay...