Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Damon odszedł.
Masz mnie zmusić do zapomnienia, że go kochałam.
Kto to Damon Salvatore?
Był potworem.
To moja dziewczyna Ivy.
Ktoś ją wczoraj zabił na moich oczach.
Zabicie Enzo nie przywróci jej życia.
Jeśli go zabiję, opuszczę to miejsce i zacznę od nowa.
Mam własny sposób, w jaki chcę, by umarli.
Wampiry nie mogą dostać się do Mystic Falls.
Mogą czaić się na granicy.
Sarah, którą zaatakowałaś i zniewoliłaś...
Nie!
Wie, czym jestem.
Moja mama żyła w Mystic Falls przez lata, zanim mnie urodziła.
- Gdzie, do cholery, jesteśmy? - 1994.
Moje własne piekło. Nigdy się nie wydostaniemy.
Jest tu ktoś jeszcze.
Incendia.
Jesteśmy w jednej drużynie.
Zawsze starasz się zabić swoich kompanów?
Ważne, że znów masz swoją magię,
bo twoja magia jest kluczem do wydostania się z tego piekła.
Włamałem się do Owalnego Gabinetu
i zrobiłem sobie zdjęcie, patrząc przez okno jak Kennedy.
Ale potem pomyślałem sobie, jak wywołam te zdjęcia?
Mój Boże. Odpowiedz w końcu do cholery.
Jak wydostać się ze Strefy Zmroku?
Ja też mam pytanie.
Dlaczego zostaliśmy zapętleni w dniu 10 maja 1994,
skazani na zaćmienie słońca przez resztę życia?
Skąd niby mam wiedzieć?
Mówiłeś Bonnie, że to twoje piekło.
- Ciekawe dlaczego. - Znalazłam, o co prosiłeś.
Otwieracz do puszek, odpływ prysznicowy, ściernicę, dżem,
scyzoryk, tom encyklopedii na literę "O",
gwóźdź i czarny marker.
- Co teraz? - Nie pokażę z zaklejonymi rękami.
- Bonnie... - Dziękuję.
- Świetnie. - Ach.
Te śmieci nas stąd wyciągną?
Powiem, jak mi wytłumaczysz, co robiłeś 10 maja 1994.
Co za różnica?
Ujmę to tak: magia Bonnie jest jedną stroną równania.
Moja nieujawniona jeszcze wiedza jest drugą.
Co oznacza, że dla ciebie wycieczka do domu jest za darmo.
Chcę tylko wiedzieć, czy na nią zasługujesz.
Albo mogę cię torturować, aż powiesz coś przydatnego.
Jeśli mnie będziesz torturować, rozgniewam się i wam nie pomogę.
Kto w ogóle potrzebuje takich wyjaśnień?
- Bądź miły. - Nie staraj się mu zaimponować.
Czemu nie opowiesz mu swojej historii?
Być może nie chcę mówić o najgorszej rzeczy, jaką zrobiłem.
Och.
Zamieniam się w słuch.
Gotowy na złe wieści?
Od 50 lat prawie się nie widzieliśmy, Stefan. Nie zaprosisz brata?
- Niby dlaczego powinienem? - Odsłuchaj sekretarkę.
- Próbuję zacząć od nowa. - Słyszałem twoją wiadomość.
Słyszałem też, że wysłałeś Lexi kwiaty.
Po 17 latach odkąd ją zostawiłeś, by spłonęła na dachu.
- Cóż... - Trochę późno,
ale widzę, że starasz się to naprawić. Ciekawe dlaczego.
Powiem ci, Stefan, że Nowy Jork mnie męczy.
Może to te imprezy, a może sumienie.
Najpierw trzeba byłoby je mieć.
Wtedy mnie oświeciło i pomyślałem, czyż nie byłoby świetnie
obudzić się we własnym łóżku i zacząć na nowo?
Ty musisz być Damon.
Damon, to jest Zach Salvatore.
To teraz jego dom. Zna całą historię.
Powiedziałem mu, że jeśli cię poniesie, osobiście się tobą zajmę.
Dlaczego spodziewasz się po mnie najgorszego?
Wcale nie. W przeciwnym razie nie pozwoliłbym na to.
Wejdź, Damon.
Dzięki.
Gotowy, by zacząć od nowa?
Jasne.
DZIŚ
Hej. Żadnego śladu zaginionej?
Nie. Caroline i ja już trzy razy przeczesałyśmy granicę Mystic Falls.
Żadnego śladu Sarah.
Nie ma jej też na żadnej drodze, więc pewnie jest w Mystic Falls.
To źle, Stefan.
Rzucony na nią urok prysnął, gdy tylko przekroczyła granicę.
Wie, że Caroline i ja jesteśmy wampirami.
Posłuchaj, muszę lecieć. Porozmawiamy później.
Dokąd się wybierasz?
- Do domu. - Savannah nie jest twoim domem, Stefan.
To miejsce ucieczki. Kryjówka.
To jest twój dom.
Nie, to był mój dom, ale nie mam już tam wstępu.
Dlatego mam nowy dom.
Więc zamierzasz się poddać
i wrócić do swojego udawanego życia?
Moje udawane życie skończyło się,
kiedy Enzo postanowił zabić moją nie do końca udawaną dziewczynę, Ivy.
Dlatego wrócę do domu, spakuję się i zacznę od nowa. Znów.
Udając, że twoje życie tutaj nigdy nie istniało.
Zdziwiłabyś się, jak łatwo zapomnieć o przeszłości.
Nie kupuję tego. Straciłeś brata.
Nie ma szans, że masz się dobrze.
Nie musisz się o mnie martwić.
Już to robiłem. Mam system.
Pokaż mi. Udowodnij, że twój system działa.
Jeśli uwierzę, że naprawdę jesteś szczęśliwy,
to pozwolę ci odejść.
Ale jeśli nie uwierzę, a zapewne tak będzie,
nie dam ci spokoju, aż wrócisz do domu.
I mówię tu o użyciu środków na miarę Enzo.
Umowa?
Jasne.
A co z naszą zaginioną Sarah?
Nie możemy wkroczyć do Mystic Falls,
więc teraz wszystko jest w rękach Matta i Jeremy'ego.
No dalej. Pozbądź się tego.
Serio nadal jest wstawiony?
Mały drań przyszedł do mnie wczoraj o czwartej nad ranem. Pijany.
Myślałem, że razem jej szukacie.
Ja swoje zrobiłem. Nie chowa się w barku Salvatore'ów.
Co z twoim znajomym, który nienawidzi wampirów?
Jeśli Sarah tam pójdzie, mamy problem.
Właśnie jadę do biura Trippa.
Przekonam go, by powiedział mi, co wie.
Uważaj na siebie.
- Alaric. - Hej.
- Kogo tutaj mamy? - To Jeremy... Jeremy Gilbert.
- Jest trochę... - Nieletni?
- Tak. - Widać.
Miałem nadzieję, że może dasz mu
coś na kaca, co szybko go nawodni.
To, co rezerwujemy dla profesjonalnych sportowców
i głodujących z trzeciego świata?
Myślę, że zaczniemy od badań: krew, toksykologia.
Zróbmy jeszcze test na choroby weneryczne.
- Serio? - Tak.
Do końca holem, potem w prawo.
- Chcę wiedzieć? - Kolejny dzień z życia
profesora od okultyzmu.
Jeśli twoja praca to pilnowanie kretynów,
to mamy ze sobą więcej wspólnego, niż myślałam.
Wiem i jest mi przykro, Karen.
Jay to dobry dzieciak.
Obiecuję. Dowiesz się pierwsza.
Dobra.
Tripp, wszystko w porządku?
Nie.
Nie. Właśnie powiedziałem rodzicom Jaya, że wczoraj w nocy
znalazłem ich syna martwego w lesie.
Słyszałem. Wiesz, co się stało?
Ty mi powiedz.
Poszedł na imprezę z tobą.
Nie wiem.
Upił się.
Zaproponowałem, że go odwiozę,
ale on wolał iść pieszo. Powinienem był go zabrać.
Dobrze.
Dam pani szeryf moje oświadczenie.
Potem spróbuję wyjaśnić, co stało się z Jayem.
Może powinienem pójść z tobą?
Być może to ja ostatni widziałem Jaya żywego.
Dobra, Donovan. Przejedźmy się.
Muszę być zabawiany, gdy pracuję.
Poproszę o historyjkę z piekła rodem.
Przypomnij, bym go nie zabił.
Może opowiedzenie historii
- cię powstrzyma. - Po czyjej jesteś stronie?
Po tej, dzięki której wrócimy do domu do ludzi, których kochamy.
Dobrze.
W maju 1994 mieszkałem tutaj.
Wróciłem do domu, żeby wszystko naprawić.
Mogę łyka? Umieram z głodu.
Jasne.
- Dobre, prawda? O tak. - Mmm.
Nie pamiętam, czy ta wiewiórka zginęła na drodze, czy w pułapce.
Mam nadzieję, że na drodze, bo łapka pełna była szczurzych odchodów.
Poruszaj językiem. Czujesz włosy, czy jest bardziej ziarniste?
Jak leci, Zach? O co chodzi z tymi zakupami?
Jeden z lokatorów ma ochotę na naleśniki z jagodami.
Może to ja powinienem poprowadzić pensjonat Salvatore'ów.
Przejąć go po Zachu, zapoznać się bliżej z Gail.
Ona jest na werbenie. Zach też.
A to oznacza: trzymaj ręce przy sobie.
Świetnie.
Nasz wybawca jest szalony i cierpi na narkolepsję.
Nie. Nie śpię.
Niech no zgadnę. Zabiłeś kobietę w ciąży.
- Zamknij się, Kai. Nie słuchałeś. - Słuchałem. We śnie.
Spędzałeś czas z bratankiem Zachem,
którego nazywałeś wujkiem, co w ogóle nie jest dziwne.
No i ta ciężarna, Gail,
którą obrałeś sobie za cel.
Powiedz, że nie zabiłeś kobiety w ciąży.
Właśnie to musiało się stać.
Czemu inaczej miałoby to być jego osobiste piekło?
Posłuchaj.
Żyjesz tylko dlatego, że myślałem, że możesz nas stąd wyciągnąć
i nam pomóc, ale ty nie masz odpowiedzi.
Jesteś tylko zdziecinniałym facetem z dżemem na palcach.
Dobra. Żeby wrócić do domu,
wykorzystamy moc zaćmienia przy użyciu mistycznego reliktu.
Nosi on nazwę ascendent.
I wygląda tak, Damon.
Ostatnim razem mieliśmy go na Wybrzeżu Północno-Zachodnim.
- Oregon. - "My"?
Należał do mojej rodziny. Tu jest trochę krwi na początek.
Teraz potrzebujemy zaklęcia, które go zlokalizuje.
Uda ci się znaleźć nasz bilet powrotny, Bon Bon?
Jasne, że tak.
- Jest urocza. - Była.
- Przykro mi. - Mnie też. No ale było, minęło.
Po odliczeniu podatku, składek socjalnych i ubezpieczenia zdrowotnego
zostaje mi 206 dolarów i trzy centy za ten tydzień.
- Chcesz iść się upić? - Stefan. Ubezpieczenie zdrowotne?
Tak. Chodzi o to, żeby zacząć od nowa.
Jak najbardziej udawać człowieka.
Żadnych wampirzych przywilejów.
Żadnego bagażu. Nic ze starego życia, tak?
- A to co? - Tutaj mnie masz.
Nie ma Damona, który nazwałby go autem babci...
Tak, twój brat uwielbiał torturować ludzi przezwiskami.
I w ogóle ich torturować.
Można to tak określić.
Według ciebie ruszenie naprzód
obejmuje zarówno palenie mostów, jak i beznadziejną pracę?
- Dalej jest jeszcze zabawniej. - Płacenie za media?
Zdecydowanie, kim chcesz być przez następne 30 lat.
Chcesz być astronautą? Sportowcem olimpijskim?
Chcesz opuścić studia medyczne? Bum, jesteś doktorem.
Rzuć mi wyzwanie. Pokażę ci.
- Dobrze, zobaczmy, co potrafisz. - W porządku.
Lubi wypić. Dałam mu kroplówkę z solą fizjologiczną.
- Ma farta, że nie miał płukania żołądka. - Ostatnio miał ciężkie miesiące.
Przyprowadziłeś go tutaj, żeby wymyślać dalsze wymówki?
Nie, przyszedłem tutaj po radę od profesjonalisty.
Kopniak w tyłek może pomóc.
Jeremy'emu też. Jeśli ma coś z siostry, na pewno sobie poradzi.
Spotykam się z czymś takim każdej nocy na kampusie.
- Też mi się to zdarzało jako studentce. - Dobra.
A ty? Imprezowałeś ostro?
O tak. Ciągle wyrzucali mnie z biblioteki.
Bo już musieli zamykać.
Zaczytywałeś się w wiccańskiej biblii?
Jeszcze jedna rada od profesjonalisty.
Kiedy odnosząca sukcesy, seksowna, umiarkowanie nieśmiała lekarka
z tobą flirtuje, daj jej niepodzielną uwagę.
Caroline ukrywa się w akademiku,
a po Sarah ani śladu.
Co oznacza, że albo się ukrywa,
albo planuje, jak mnie spektakularnie wydać.
No cóż, jeśli cię wyda, to zaczniesz nowe życie gdzieś indziej.
Wolne od nadprzyrodzonego dramatu.
- Racja. - Gotowa, żeby zobaczyć system w akcji?
- Gotowa. - Dobrze.
Daj mi swój pierścionek.
- Co? - Twój pierścionek.
Zgoda.
Eleno Williams...
Stefanie Cooper, co ty wyprawiasz?
Znamy się już bardzo długo.
Zawsze byłaś moją najlepszą przyjaciółką.
Zawsze cię kochałem.
I chcę spędzić z tobą resztę życia.
- Czy... - Czekaj.
Nie oświadczasz mi się tylko dlatego, że jestem w ciąży, prawda?
Nie. Oświadczam się, ponieważ jesteś moją skałą.
Byłaś przy mnie podczas wszystkich moich odwyków,
odsiadek, odniesionych ran po walkach z bykami.
Podniosłaś mnie z samego dna.
Kochanie, to dziecko to najlepsze, co nam się przytrafiło.
Wyjdziesz za mnie?
Tak.
Widzisz? Nowa tożsamość, nowe życie. To proste.
Dziękuję wam bardzo.
Coś tu nie gra.
Może potrzebuję większej mapy.
Może wyszłaś z wprawy i nie umiesz już czarować.
Ignoruj go, Bonnie.
Udawaj, że jest maszyną imitującą szum.
Tak wyciszałem moje rodzeństwo.
Dorastałem otoczony mnóstwem małych sióstr i braci.
Był ciągły jazgot.
Ale dzięki temu nauczyłem się koncentracji.
Spokojnie, starszy bracie.
Ona cię nie zna. Postaw jej przynajmniej drinka.
- Mogę mówić do ciebie Liz? - Jasne.
Twoja córka jest urocza.
Caroline jest niezwykle absorbująca, ale jest tego warta.
Pozbędę się tego zdjęcia. Stefan, zrób nam zdjęcie.
- Jasne. - Dzięki, Stefan.
I wracam do moich zachcianek.
Co się stało z twoim nadgarstkiem?
Nie wiem.
Więc jak ten przedmiot ma pomóc w oglądaniu zaćmienia?
Umieszczasz go między sobą a przedmiotem, który jest zbyt gorący.
Działa.
- Spodobałbyś się mojemu mężowi. - Tak?
- Powinniśmy zaprosić cię na obiad. - Damon, co zrobiłeś Gail?
- Wszystko w porządku? - No i po zawodach.
Hej, spójrz na mnie. Idź do domu i zapomnij, że nas poznałaś.
Jak, u diabła, udało ci się napić krwi Gail?
- Jest na werbenie. - W kawie.
Podmieniłem tydzień temu. Zachowi też.
To moi przyjaciele. Zach jest rodziną. Ufają mi.
Będą ufać nam obu. Karmię się tylko w domu.
Łapiesz, zjadasz, wymazujesz.
To super działa, Stefan.
Powiedziałem ci, że to nowy początek.
Krew płynie w stronę Wirginii. Coś się nie zgadza.
Zaklęcie działa. Wskazuje na Mystic Falls.
To zdaje się być tak...
blisko.
Jest dokładnie tutaj.
Bardzo dobrze.
To ascendent?
Jedyny w swoim rodzaju.
Dzięki za gierki, dupku.
To był kolejny mały test.
Chciałem sprawdzić, czy magia Bonnie była wystarczająco precyzyjna.
Wierzę, że jesteś gotowa.
Pakujcie się. Wracamy do domu.
Czegoś tu nie rozumiem, Damon.
Dlaczego wróciłeś do mojego życia,
a potem oszukiwałeś, kłamałeś i łamałeś wszystkie zasady?
Kłamałem, bo wiedziałem, że się wkurzysz.
Wierz mi lub nie, Stefan, ale lubię tutaj być.
Dostaniesz swój pierścień dzienny, gdy zaczniesz się zachowywać.
Teraz odpowiedz na moje pytanie. Dlaczego tu wróciłeś?
Bo tęskniłem za bratem.
Chciałem coś poczuć, mieć kontakt ze swoim człowieczeństwem.
Gdy wróciłem do domu, wszystko powróciło dokładnie tak,
- jak liczyłem. - Gratuluję. Co teraz?
Daj spokój. Wyjedźmy gdzieś, co myślisz?
Dam ci poprowadzić mój samochód. Rzucisz wegańską dietę.
Nauczę cię, jak się żywić.
Będzie świetnie, Stef. Co?
Co ty na to?
Daj spokój. Zaufaj mi.
Mogę sobie wyobrazić taką przejażdżkę.
I jak będziesz żywił się niewinnymi ludźmi
i zostawiał za sobą stertę ciał.
Jak będziesz mnie zmuszał, żebym pił ludzką krew,
i śmiał się, widząc moją mękę.
Może trochę optymizmu, Stefan.
Po prostu patrzę na fakty, Damon.
W 1912 roku przekonałeś mnie,
bym znów napił się ludzkiej krwi i stałem się rozpruwaczem.
W 1942 prawie znów zepchnąłeś mnie na złą drogę,
bo byłeś tak spragniony.
W 1977 dałeś mojej przyjaciółce umrzeć po tym, jak wysłałem ją tobie na pomoc.
W końcu jestem szczęśliwy.
Mam nowe życie. Czuję się dobrze.
I nie potrafisz sobie z tym poradzić, prawda?
Nie próbuję ci zepsuć głupiego nowego życia.
Nie musisz próbować, Damon. Wystarczy tylko, że istniejesz.
Bo nieważne, co robię, albo dokąd pójdę,
ty będziesz ze mną zawsze,
niszcząc każdą rzecz, którą zbuduję.
Nie wiem, czemu myślałem, że tym razem może być inaczej.
Chciałem, żeby było inaczej,
ale ty ciągle zawodzisz.
Czyli nie masz ochoty na wycieczkę, co?
Nie mam ochoty.
Więc zdaniem Caroline
Sarah ciągle się nie znalazła, a teraz zaginął także Enzo.
Może zabija właśnie czyjąś dziewczynę.
Ciąża, pamiętasz?
Najgłupsze kłamstwo w historii. Mogę to cofnąć?
Nie. Ale musisz się zmienić za 30 lat.
Ludzie zaczną się zastanawiać, dlaczego się nie starzejesz.
Ale kiedy cię poznałam, powiedziałeś, że nie byłeś w Mystic Falls od 15 lat.
Czemu wróciłeś przed czasem?
Sama to powiedziałaś. Poznałem ciebie.
Od 1864 roku byłem już stolarzem,
kierowcą karetki, emigrantem, uczniem liceum.
Więc czemu teraz jesteś mechanikiem za 200 dolców tygodniowo?
Bez powodu.
To musi być trudne.
Tyle zmian bez żadnej stałej w życiu.
Nie rozmawialiśmy o twoim bracie.
Dziwne, że nazywasz Damona
tylko moim bratem.
Jak inaczej miałabym go nazywać?
Nie wiem już.
"Już"? Co to znaczy?
Wiesz, co? Nieważne. Wszystko się zmienia, prawda?
Za zmianę.
Kogo obchodzi to, co myślą ludzie, prawda?
Za zmianę.
Błąkasz się jak szalony, dlaczego?
Szukam właściwego miejsca,
w którym skupiona jest moc zaćmienia.
Mogłeś od razu pokazać nam ascendent.
- Chciałem poczuć twoją dłoń na piersi. - Coś z nim jest nie tak.
- Nie jesteś przyzwyczajona do podrywów. - Chcę się stąd wydostać
- i porozmawiać z kimś innym. - Możemy mieć kilka sekund spokoju,
podczas gdy ten idiota używa tej rzeczy, by zrównać ze sobą gwiazdy?
Hej. O co chodzi z tym spacerkiem?
Użyłem ascendentu, by sprawdzić, gdzie musimy stanąć podczas zaćmienia.
Świetnie. Poczarujmy sobie i spadajmy stąd.
- Oregon. - Co?
Przeczytałam tę gazetę tysiąc razy. Jest tam wzmianka o Oregonie.
Co dokładnie?
Kai powiedział, że miał wiele sióstr i braci?
- Mhm. - "Rodzina zmasakrowana w Portland".
Nie znaleziono jedynie najstarszego chłopca.
- 20-latka o imieniu Malachai. - Kto nazywa dziecko Malachai?
- Jakby oczekiwali, że będę zły. - Dzieci zostały zamordowane.
Halo? Nie wszyscy zginęli.
Miałem słabość do jednej z sióstr.
Inaczej wyciąłbym jej płuca, a nie tylko śledzionę.
- Co? - Bez śledziony da się żyć.
Coś mi podpowiada, że nie mówisz tylko hipotetycznie.
Tych dwoje powiesiłem na balustradzie klatki schodowej.
Potem wbiłem nóż myśliwski w jej brzuch. A jego utopiłem w basenie.
Walczył ze mną. A ja pomyślałem:
"Zostawiłem sobie ciebie na koniec, ty niewdzięczny mały..."
Tak to wyglądało.
Zabiłeś całą swoją rodzinę?
Sabat, mówiąc dokładnie.
- No wiecie, rodzina czarownic. - Sprawdzałeś ją, choć sam czarujesz?
W pewnym sensie tak. Nie mam mocy, oczywiście.
Ach, no i oczywiście
Sabatowi Bliźniąt niezbyt spodobało się to,
co zrobiłem w Portland. Dlatego mnie tutaj zamknęli.
To miejsce to więzienie.
Stworzone dla ciebie.
Tak. To nie jest twoje piekło, Damon.
Tylko moje.
Nazywasz to uczciwą walką? Jesteś praktycznie pierwotnym wampirem.
Zabiłeś już pierwotnego. Teraz skup się na grze,
to może ci się uda.
Zadowolony?
Próbuję ci pomóc w zebraniu się do kupy, Jeremy.
W czym problem?
Polega na tym, że każdy myśli, że nie powinienem go mieć.
Mam prawo być w rozsypce. Bonnie nie żyje.
Wiedziała, że to się stanie i pożegnała się przez telefon.
Po to, żebyś ty...
Mów dalej. Żebym, co? Mógł wrócić do żywych, tak?
Ty. Elena. Stefan. Tyler. Enzo.
Uratowała wszystkich oprócz siebie.
Posłuchaj, Jeremy. Chcesz porozmawiać o gniewie?
O to chodzi? Moja żona uciekła,
bo wolała być wampirem, niż zostać ze mną.
Okazało się, że to Damon ją przemienił.
A potem umarła. A potem umarła Jenna.
A potem ja umarłem.
A potem umarł koleś, który zabił moją żonę i w sumie mi go brakuje.
A teraz nawet nie mogę porozmawiać z dziewczyną
bez fantazjowania o tym, że rozrywam jej szyję.
Jeremy, mojego gniewu starczy na lata. Na lata!
Rozumiem, jasne?
Ale próbuję iść dalej, bo właśnie tak się robi.
Idzie się dalej.
Tak?
- Racja. - Więc gdybyśmy wpadli na siebie
w jakimś przypadkowym miejscu za 30 lat,
- to udajemy, że się nie znamy? - Unikam Mystic Falls, nie ciebie.
Możemy rozmawiać. Odwiedzać się.
I gdybyś kiedykolwiek potrzebowała mechanika,
dam ci zniżkę na części.
- Pa, Stefan. - Pa.
Hej.
Ach.
Zauważyłem, że nie świętowałeś moich zaręczyn.
Dlaczego?
Bo przez ciebie mój brat wylądował w szpitalu.
Och, racja.
O którego gościa chodzi? Tego ze złamanym nosem czy ręką?
Byłem trochę pijany.
Czekam na gratulacje z powodu moich zaręczyn.
"Cieszę się twoim szczęściem".
Tylko na tyle cię stać? No dalej, uderz mnie. Na co czekasz.
Podoba ci się to?
Chory wariacie.
Idź do domu, umyj się i zapomnij, że to się wydarzyło.
Co ty do cholery wyprawiasz?
Nie wypuścimy stąd Kaia? Powiedział, że jest seryjnym mordercą.
- I co z tego? Chcę się stąd wydostać. - Jest ci to obojętne?
Przez okropne rzeczy, które zrobiłeś?
Zabicie gromadki dzieciaków
nie jest straszne po zamordowaniu ciężarnej?
Mam rację?
- Zostawiłeś otwarte drzwi? - Nie, dlaczego?
To przyjęcie z okazji zaćmienia to lipa.
Nie widziałem słońca, gdy szedłem przez podwórko.
Zapomniałeś, o ile silniejsi jesteśmy, gdy pijemy ludzką krew.
- Zach... - Damon, proszę, nie rób jej krzywdy.
Oddaj mój pierścień, Stefan.
Świetnie.
Nigdy się ciebie nie pozbędę, prawda?
Nie, nigdy.
Bo w 1912 pokazałem ci, kim jesteś, Stefan.
W 1942 przywróciłem ci wolność.
A w 1977 prawie zabiłem twoją przyjaciółkę,
bo to ty powinieneś był mi wtedy pomagać, Stefan.
Jesteś mi coś winien.
I będziesz potrzebował wieczności, żeby mi się odwdzięczyć.
Nie!
Wieczność niedoli, braciszku.
Dokładnie tak, jak obiecałem.
Biedny bratanko-wujek Zach.
Stefan rzucił na Zacha urok, by zapomniał o dziewczynie i dziecku.
Ale nie mógł zatuszować morderstw.
Rada Założycieli znów działała, a Stefan wyjechał.
Opuścił Mystic Falls na 15 lat. Obaj to zrobiliśmy.
Gdy znów zobaczyłem Zacha, przypomniałem sobie,
że wszystko zniszczyłem. Więc doznałem ulgi, zabijając i jego.
Możemy już wracać?
Daj spokój, Bonnie. Chcesz wrócić do przyjaciół.
A ja chcę zadać bolesną śmierć
reszcie członków Sabatu Bliźniąt.
Każdy wygrywa.
Wiem, że ten koleś nie jest wzorowym obywatelem,
ale muszę wrócić. Nie tylko dla Eleny, ale i dla mojego brata.
Przykro mi, Damon.
"Przykro mi" mi nie wystarczy.
Hej. Mogę się z nią trochę sprzeczać, ale nigdy nie podnoś na nią ręki.
Teraz już nie ma o co się kłócić.
Przegapiliśmy dzisiejsze zaćmienie. Przełożymy to na jutro?
Nie.
Ty i pani szeryf niespecjalnie się dogadujecie.
Liz i moja żona rywalizowały ze sobą w liceum.
Poszło o to, kto miał być kapitanem ich drużyny hokejowej.
- Jesteś żonaty? - Byłem.
Kris zginęła w wypadku samochodowym.
Przykro mi.
Dlatego opuściłem Mystic Falls.
Zbyt dużo wspomnień.
To co powiedziałeś pani szeryf na temat Jaya?
To, co widziałem.
Mnóstwo krwi.
Pewnie jakaś puma.
Kolejny zwierzęcy atak, co?
Brzmisz tak, jakbyś w to wątpił.
To może zabrzmieć dziwnie,
ale zeszłej nocy Jay powiedział mi,
że śledzi jakiegoś wampira.
To dopiero szaleństwo, prawda?
Coś ci pokażę.
Myślałem, że miałaś już pójść.
Zapomniałam kurtki, Stefan. Co się stało z tym gościem?
Mówiłem ci, że mam system.
Dajesz komuś skopać sobie tyłek, by coś poczuć?
Akurat ty nie powinnaś pouczać, jak pokonywać problemy.
Nie jesteś sam w swoim bólu, Stefan.
Straciłam Bonnie, kiedy ty straciłeś Damona.
- Walczyłam, by przez to przejść. - Zupełnie sama?
Tak. Było trudno.
Wiem, że mnie odpychasz, bo nigdy nie lubiłam Damona.
Uwierz mi, to nie tak.
Wiem, że jest twoim bratem. Rozumiem.
Ale czemu zadajesz sobie tyle cierpienia z powodu tak pełnej nienawiści osoby?
On nie zasługuje na twój ból.
Musi być jakiś inny sposób na to, by ruszyć dalej.
Przykro mi, że nie mogę zapomnieć o nim tak jak ty, Elena.
- Nikt o nim nie zapomina. - Ty zapominasz.
- Wymazałaś go. - O czym ty mówisz?
Alaric wymazał ci z pamięci wszystko, co Damon zrobił dobrego.
Zrobiłaś z niego potwora, by poradzić sobie
- z bólem z powodu jego utraty. - Nie wierzę. Po co miałabym to robić?
Kochałaś jego, a on kochał ciebie.
A gdy Damon umarł, umarła też część ciebie.
O mój Boże.
Co? Nie. Stefan.
Jak mogłabym pokochać Damona?
Uwierz mi, że sam długo się nad tym zastanawiałem.
Aż w końcu zrozumiałem.
Damon zainspirował cię.
Pchnął w najciemniejsze zakamarki twojej osobowości.
Gdy umarłaś, tylko on sprawił, byś znów poczuła, że żyjesz.
Dzięki tobie czuł się człowiekiem.
Kochałaś Damona z tego samego powodu co ja.
Bo pomimo wszystkiego, co zrobił,
nie mogliśmy żyć bez niego.
A teraz ty nie musisz, ale ja muszę.
Więc będę to robił po swojemu.
A ty po swojemu.
Co to za miejsce?
To sekret.
Sekret, który dzielę wyłącznie z ludźmi, którym ufam.
Pamiętasz wyciek gazu latem?
Chciałem sprawdzić, czy babci nic się nie stało.
Pierwszy raz od wielu lat.
Gdy minąłem granicę miasta,
coś się zmieniło.
Wspomnienia zaczęły powracać.
Zrozumiałem, że moja żona
nie zginęła w wypadku.
Została zamordowana. Wyssano z niej krew na moich oczach.
A zabójca sprawił, że to ja czułem się za to odpowiedzialny.
Musiałem się dowiedzieć, jaki potwór mógł coś takiego zrobić.
Wampiry.
Istnieją naprawdę. Jeden z nich zabił moją żonę.
Ale ten zabił Jaya.
I zmuszę go, by wydał wszystkich swoich wampirzych kumpli.
Zaczniemy od tego, który ugryzł twoją koleżankę Sarah.
- Sarah? - Jeśli czegoś spróbujesz,
zadzwonię na policję i wydam twoją wampirzą siostrę.
Spokojnie. Czego chcesz?
Odpowiedzi. Znalazłam to, gdy przetrząsałam dom wczoraj w nocy.
To moja mama.
Wiem to dlatego, że mam to od małego.
Ciała mamy nie zidentyfikowano. Było wciąż ciepłe,
gdy podrzucono je pod szpital. Była w szóstym miesiącu ciąży.
Pielęgniarki myślały, że ja też byłam martwa.
Ale jeden z lekarzy zrobił cięcie cesarskie i przeżyłam.
Przez trzy miesiące żyłam w inkubatorze.
Nie wiedzieli, kto był moim ojcem.
Ja też nie wiedziałam. Ale potem znalazłam to.
Twoim ojcem jest Zach Salvatore.
Jak mogłeś wymazać cały rozdział z mojego życia?
Posłuchaj, Elena.
Wprawdzie lubię myśleć o sobie, że jestem bardzo mądry,
ale przestańmy udawać, że wiem, co jest najlepsze, dobra?
Mam teraz swoje własne problemy
i myślę, że to wyjaśni ci wszystko lepiej niż ja.
"Droga Ja. Jeśli to czytasz,
to pewnie ktoś wygadał się na temat twojej selektywnej utraty pamięci.
Obstawiam Caroline.
Tak, kochałaś Damona.
Kochałaś go pasją, która cię pochłaniała.
A gdy Damon zmarł, pustka, którą po sobie zostawił, była zbyt duża.
Zbyt mroczna.
Mierząc się z wiecznością bez bratniej duszy sięgnęłaś dna.
Stałaś się kimś, kim nie byłaś.
Potworem.
Alaric może przywrócić twoje wspomnienia. Wystarczy poprosić.
Ufam, że tego nie zrobisz.
Próbowałam inaczej.
Cierpienie nie miało końca.
Musisz na nowo odkryć siebie,
gdy brakło osoby, która cię definiowała.
Jeśli widzisz dla siebie jakąś nadzieję,
to znak, że już masz się lepiej.
Dostałaś szansę na to, by zacząć od nowa.
Skorzystaj z niej.
Bądź szczęśliwa".
Co zatem mam zrobić?
Weź to. Trzymaj w bezpiecznym miejscu,
na wypadek, gdybym kiedyś chciała to przeczytać.
- Zajadasz smutki? - Myślę o tej kobiecie w ciąży.
Lubiła naleśniki.
- To zapamiętałaś? - Pamiętasz, prawda?
Codziennie robisz naleśniki.
- Bo się nudzę. - Nie.
Bo karzesz siebie samego.
Nazwałeś to miejsce swoim piekłem. To znaczy, że masz wyrzuty sumienia.
To odróżnia ciebie od Kaia.
I jest dla ciebie nadzieja.
Posłuchaj, Bonnie, wciąż możemy się stąd wydostać.
Możemy ukraść ten cały ascendent.
Zobaczymy, co Kai wie i go zostawimy. Nie ma mocy.
To nie jest takie proste.
Musisz przestać to robić. To straszne.
Sprawa wygląda tak. Wywieram szczególny wpływ na magię.
Sam nie mogę jej wytwarzać,
ale mogę zabierać ją innym. Tymczasowo.
Rodzina nazwała mnie wybrykiem natury.
Bardzo mnie to bolało.
Dobra. Rozumiemy.
To dlatego sabat i ja nie mogliśmy się dogadać.
Wyczuwam ultimatum.
Jeśli pochłonę całą magię Bonnie, zabiję ją.
Ale jeśli będziemy współpracować,
możemy wrócić do domu jako przyjaciele.
Albo mogę pochłonąć jej magię, zabić was oboje i wrócić samemu.
To jak będzie?
Halo?
- Ivy. - Stefan.
Nie czuję się zbyt dobrze.
Twój przyjaciel Enzo zmusił mnie, bym wypiła jego krew. Teraz
jestem taka głodna. zmusił mnie, bym wypiła jego krew. Teraz