Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Druga strona się wali i wszyscy w niej odchodzą.
Musimy zacząć zaklęcie od nowa.
Nie możemy. To była jedyna szansa.
Damon jest po drugiej stronie.
Zaklęcie, które Podróżnicy rzucili na Mystic Falls, eliminuje magię duchów.
Wampiry nie mogą dostać się do Mystic Falls?
Mogą czaić się na granicy.
Luke karmi Elenę jakąś miksturą,
która pozwala jej mieć halucynacje o Damonie.
Zioła wywołują u mnie pragnienie.
Proszę, pomóżcie mi.
Stefan się nie pożegnał.
Damon i Bonnie zginęli, a on odszedł.
Musisz mi powiedzieć, że znajdziesz Damona
i sprowadzisz go z powrotem,
bo nie mogę bez niego żyć wiecznie.
Nie mogę. Poddałem się.
Ruszyłem z miejsca.
Chcę, żebyś zabrał Damona.
Masz mnie zmusić do zapomnienia, że go kochałam.
Myślisz, że będzie bolało?
Nie wiem.
CZTERY MIESIĄCE TEMU
Poszło dziwnie szybko.
Co się stało? Gdzie są wszyscy?
Hej, dokąd idziesz?
Czuję kły, więc nadal jestem wampirem.
Martwym, albo Mystic Falls
nie jest już wolne od magii.
Spójrz.
Z całą pewnością wysadziłem to godzinę temu.
Gdzie są wszyscy ludzie?
Po Drugiej Stronie
powinniśmy widzieć żyjących.
Gdzie my, do cholery, jesteśmy?
I nie chodzi mi o miejsce geograficzne.
Nie mam pojęcia.
DZISIAJ
Pospiesz się. Spóź...
Wybacz, musiałam gdzieś przenocować.
Jer mówił, że to nie problem.
- To nie jest dom Jeremy'ego. - Twój też nie.
Nie ma sprawy. Mogę już sobie pójść.
No właśnie, dobry pomysł.
Czemu ją przyprowadziłeś?
Nie powinieneś się do niej zbliżać.
Nie po wczorajszym.
Dzięki Caroline zapomniała, że Elena ją zaatakowała.
- To nic takiego. - Nic?
Zapomniałem, że ciebie nic nie obchodzi.
Savannah, Georgia
Co ty robisz?
Pomyślałam, że byłoby fajnie
nadużyć twojej gościnności.
Przepraszam, myślałam...
Nieważne.
Po prostu zupełnie się nie spodziewałem,
że wciąż tutaj będziesz. To wszystko.
Kto by się spodziewał, że osoba,
z którą spędzasz noc, zostanie na śniadanie?
- Pójdę już. - Nie, Ivy...
Stefan, rozumiem.
Bardzo mi na tobie zależy, a tobie trochę mniej.
Śniadanie odpada.
- Nie przejmuj się. - Ivy.
Co powiesz na kolację dziś wieczorem,
ale
to raczej ja powinienem gotować.
Minęły cztery miesiące.
Muszę odpuścić.
Bonnie też wymażesz z pamięci?
Tęsknota za Bonnie mnie zasmuca.
Tęskniąc za Damonem, jestem niebezpieczna.
Alaric wymaże moje wspomnienia,
i zapomnę, że go o to prosiłam.
Wy też trzymajcie to w tajemnicy.
- Tyler i Stefan już się zgodzili. - A Caroline?
Raczej nie będzie trudno jej przekonać.
Mówiłeś, że Stefan szuka sposobu
- na sprowadzenie Bonnie i Damona. - Tak sądziłem.
Od miesięcy dawałem mu wskazówki.
Sądziłem, że za nimi podąża.
Wzięłam na siebie sprawy magii
i, jak widać po braku magii w mieście,
ta misja zakończyła się spektakularną klapą.
Teraz mówisz, że przez cały ten czas
nikt z nas nawet nie próbował
pomóc Bonnie i Damonowi?
Nie powiedziałbym, że nikt.
No dalej. Chociaż mała wskazówka.
Nic nie wiem.
Wy czarownice jesteście potwornie tajemnicze.
Na szczęście ja nieźle sobie radzę z odkrywaniem prawdy.
No dobrze. W Oregonie jest sabat, który znalazł sposób
na kontakt z przodkami po Tamtej Stronie
zanim ta zniknęła.
Może wiedzą, co z twoimi przyjaciółmi.
Nazywają się Sabatem Bliźniąt.
Są mali i dziwni, i nie lubią obcych.
No widzisz? Coś jednak wiesz.
Chciałam, żebyś sobie na to zapracował.
No proszę.
Co za niespodzianka.
Witaj, piękna.
Jeszcze raz mnie w to wprowadź.
Przeszukałem bibliotekę wydziału psychologii.
Mówiąc w skrócie, użyjemy kombinacji
hipnoterapii i technik przetwarzania pamięci.
Im dłuższa rozmowa, tym bardziej się relaksujesz
i otwierasz przede mną umysł.
Przeszukamy wspomnienia,
głęboko zakorzenione
i pomogę ci zmodyfikować te
związane z Damonem.
W ten sposób
dojdziemy do najważniejszego wspomnienia,
a jego wymazanie wywoła efekt domina
na wszystkich pozostałych.
Nie moglibyśmy wymazać wszystkiego naraz,
i pójść na piwo?
Zamierzam nadnaturalnie zmienić wspomnienia z trzech lat.
Gdyby to było proste, nie byłbym tak przerażony.
Mam kilka pytań. Odpowiedz szczerze.
Odpowiem szczerze na każde pytanie.
Masz jakieś wątpliwości?
Tak, ale wiem, że muszę to zrobić.
- Boisz się? - Raczej jest mi smutno.
- Dlaczego smutno? - Nadal chcę go kochać.
Ufasz mi i pozwolisz mi grzebać ci w głowie?
Ufam ci całkowicie.
No dobrze, zatem...
Zaczynajmy.
Kim był Damon Salvatore?
Był moim chłopakiem.
Kochałam go, a on umarł.
Kiedy się poznaliście?
- W liceum. - Katherine.
- Nie, jestem Elena. - A ja Damon.
Jaki był?
Było w nim coś innego,
coś niebezpiecznego, ale ja się nie bałam.
Był ekscytujący.
- Nie wiem, czego chcę. - Nieprawda.
- Chcesz tego, co wszyscy. - Czyli?
Jak się przy nim czułaś?
Jakby wszystko było możliwe.
Spędziłaś miłe chwile z nieznajomym,
ale to był tylko nieznajomy.
Nieznajomy.
Dwoje ludzi mija się w nocy.
Wszystko dobrze?
Tak.
Kontynuujmy.
Ile jeszcze ulic musimy złazić?
Ile jeszcze zadasz pytań,
na które nie znam odpowiedzi?
Z tymi samochodami jest coś nie tak.
Wszystkie mają ponad 20 lat,
ale wyglądają na zupełnie nowe.
A oto dom Eleny, wcale nie doszczętnie spalony.
Spójrz.
"Rzadkie zaćmienie słońca
będzie widoczne w 12 stanach".
Data.
10 maja, 1994.
Ale... Czy my... To niemożliwe.
Nie powinniśmy się zastanawiać
nad tym, gdzie jesteśmy. Tylko kiedy.
Opowiedz mi o tej chwili.
Nie. Wiesz co?
Jeśli mam się czuć winny,
niech to będzie powód.
Pocałował mnie.
Nie powinnam mu pozwolić.
Był we mnie zakochany,
choć ja i Stefan byliśmy pokłóceni,
to jednak nie powinnam była.
Pocałował cię, a ty pomyślałaś, że to było niestosowne.
- Powiedziałaś mu to. - Powiedziałam, że to niewłaściwe.
- Kim był Damon Salvatore? - Był moim chłopakiem
Kochałam go...
On...
Umarł.
Może...
Może zrobimy sobie krótką przerwę?
Napiłbym się czegoś.
Ciekawe, czy jest jakiś alkohol w tym pustym retro świecie.
Czuję się dziwnie, znów tu będąc.
Na tej werandzie się wychowałam.
No dobrze. Opowiedz mi o tym.
Nim Druga Strona się zapadła,
babcia złożyła ofiarę, bym odnalazła spokój.
Czyli masz jakąś teorię.
Cóż, to na pewno nie jest spokój. Bo utknęłam tu z tobą.
Niegrzecznie.
Musiała... Nie wiem...
Gdzieś mnie wysłać... Trzymałam cię za rękę,
i wzięłam cię ze sobą.
A nie wyszeptała może
jakiejś czarodziejskiej wskazówki, jak stąd uciec?
Nie, ale jeśli trafiliśmy tutaj przez magię, to ona nas uwolni.
A to zmarszczone czoło co oznacza?
Phesmatos incendia.
Nadal nie możesz czarować.
Świetnie.
Sądziłam, że ty nie będziesz
kwestionować wymazania wspomnień o Damonie.
Tak, ale właśnie złapaliśmy trop.
A jeśli coś znajdziemy?
Jeśli Damon wróci
i wszystko wróci do normy,
a ty będziesz
zdezorientowana i dziwna?
Wówczas Alaric przywróci mi wspomnienia.
- Ale... - Ale co?
Powiedz, co masz do powiedzenia.
Nie chcę cię przekonywać.
Nie wiem, co powiedzieć.
Zastanawiam się, co powiedziałaby Bonnie.
I?
Powiedziałaby, żebyś zrobiła to, co dla ciebie najlepsze.
Posłuchaj. To świetnie, że jeszcze masz nadzieję,
ale dla mojego dobra muszę pozwolić mu odejść.
No to realizuj swój plan pt. "Co by zrobiła Bonnie Bennet?"
Ja zrobię naklejki na zderzaki.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Babskie przyjaźnie. Bardzo słodko.
Słyszałem, że rzuciłaś szkołę.
A ja słyszałam, że się czaiłeś
i mnie szpiegowałeś.
Kiedy zjeżdżamy?
Niedługo. Przemyśl to jeszcze.
Wygląd nie zaprowadzi cię zbyt daleko.
Nie przyjmuję feministycznych rad
od kogoś, kto użył języka,
żeby wydobyć sekrety od szatniarki.
Asystentki odzieżowej.
Właśnie to zmyśliłeś.
Sabat Bliźniąt też zmyśliłeś?
Bo o nim nie słyszałam.
Kim są?
Nie wiem. Ale to nie tam jedziemy.
Co? To dokąd jedziemy?
Zobaczysz.
W samą porę. Właśnie...
Wpadłam na twoich przyjaciół.
- Co? Gdzie? - Tutaj.
Stefan! Ciężko cię namierzyć.
Nie byłem pewien, czy twoja nowa przyjaciółka
nas zaprosi, ale powiedziała, że to twój dom,
co oznacza, że drzwi są otwarte dla wszystkich kumpli, prawda?
Masz burbon?
Całkiem niezłe, stary.
Skąd znacie Stefana?
Chodziliśmy razem do liceum.
Spotykał się z moją przyjaciółką.
Teraz jest już wolny.
Rozstali się.
Nie wiedziałam, że kogoś poznał.
A wy jak się poznaliście?
Samochód Ivy był w warsztacie, w którym pracuję.
Pracujesz w warsztacie samochodowym?
To relaksujące.
A co robiłeś wcześniej?
Był prawdziwą złotą rączką.
Masz piękne obojczyki.
Dzięki. Chyba...
Zawsze patrzę na kobiecą szyję. To taki mój fetysz.
Stefana też. Prawda?
Już nie.
Bzdura. Tego się nie przestaje lubić.
Enzo to twój chłopak?
O Boże, nie! Byłabyś z kimś takim?
Halo. Jestem tuż obok.
Mam bardzo dobry słuch, praktycznie nadnaturalny.
Wierzysz w takie zdolności, Ivy?
Nie zastanawiałam się nad tym.
Ja osobiście wierzę.
Musiałem poprosić wiedźmę o zlokalizowanie mojego kumpla.
Ty gotujesz.
Nie gotuję. Jak się spało?
Mnie średnio. Materac z 1994 nie był wygodny.
Co tam masz?
Och, to Panna Przytulanka.
Zgubiłam ją w dzieciństwie, ale wczoraj poszłam do domu i ją znalazłam.
A w domu babci znalazłam to.
- Jej stara księga. - A ja znalazłem to.
Piłem to rok temu, gdy Ric zmarł.
No więc jesteśmy tak jakby w innym czasie
albo coś.
Wszystko, co istniało w 1994,
istnieje nadal.
Na szczęście i nieszczęście.
Był czas, że nie potrafiłam czarować.
Ta księga dużo mi dała.
Może mogę znów się nauczyć.
Jeśli jesteś czarownicą, bo przy naszym pechu
to może już nie być aktualne.
Trochę wsparcia by cię zabiło?
Jestem całkowicie świadomy tego, że to inny wymiar czasowy.
A czy choć przez chwilę przyszło ci do głowy,
że może ty źle reagujesz na moją wrodzoną negatywność?
- Jesteś śmieszny. - Nie. Jestem logiczny.
Zjedz naleśniki.
No i...
- Możesz porozwiązywać krzyżówki. - O rety, dzięki.
Śniadanie z kimś, kogo lubię najmniej i krzyżówkami z 1994 roku.
No dobrze.
Zatem słowo na siedem liter...
To chyba jakieś jaja.
Bonnie, spójrz na datę w gazecie.
10 maja, 1994.
Ta sama data co wczoraj.
Przeżywamy w kółko ten sam dzień.
No, to wszystko jasne.
Jesteśmy w piekle,
moim własnym, skrojonym na miarę piekle,
a ty jesteś w nim ze mną.
Zatem do dna.
Trochę za wcześnie, nie sądzisz?
Już jest ciemno.
Chodziło mi o życie.
Gdzie jest Sarah?
Nie wiem. Nie jestem jej nianią.
Idę pobiegać.
Nie przepadacie za sobą, prawda?
Chce mi dać jakiś cel w życiu.
Czemu nie powiedziałeś, że tu jestem?
Nie miałem ochoty.
Hej!
Osiem kilometrów z grupą rano ci nie wystarczyło?
Tripp, hej.
Chciałem się rozładować. Co tam?
Ta dziewczyna z wczoraj, ta ze śladami ugryzienia.
- Wiesz, gdzie wylądowała? - Tak, w moim domu.
- Nie wiem jak. - Jest tam teraz?
Nie, już jej nie ma. A co?
Mam kilku zastępców na posterunku.
Sprawdzili jej rejestrację,
auto jest kradzione.
- Żartujesz. - Nie.
Może to paranoja, ale myślę, że tu dzieje się coś podejrzanego
i chcę trzymać rękę na pulsie.
Jasne.
Daj mi znać, jak znów się u ciebie zjawi.
Dobrze.
Były wybory miss Mystic Falls.
Stefan miał być ze mną, ale mnie wystawił.
Damon go zastąpił.
Zaoszczędził mi wstydu na oczach wszystkich.
Wziął mnie pod rękę i poprowadził
z resztą dziewczyn, i zatańczyliśmy.
Pamiętam, że to właśnie wtedy
po raz pierwszy to czułam.
- Co? - Jak bardzo był seksowny.
Nigdy...
Odganiałam takie myśli.
Wiedziałam, że był atrakcyjny,
ale nie chciałam patrzeć na niego w ten sposób.
Zeszłaś po schodach, i nie było tam nikogo.
Było mi wstyd, ale dałam radę.
Kim jest Damon Salvatore?
Był moim chłopakiem. Kochałam go, a on umarł.
Ric, to okropne.
Ile to jeszcze potrwa?
Aż znajdziemy najważniejszy moment.
Gdy zrozumiałaś, że go kochasz.
To proste.
Gdy dowiedziałam się o nadprzyrodzonej więzi.
Powtarzano mi, że moje uczucia to kłamstwo,
ja wiedziałam, że nie.
Uczucia łączą się z nadprzyrodzoną więzią.
Kim jest Damon Salvatore?
Był moim chłopakiem.
Musisz pójść głębiej.
Nie wiem, dobrze? Ja...
Może gdy spędziliśmy razem noc w motelu.
Nie zeszłam się ze Stefanem
i pamiętam, że leżałam obok niego, i myślałam tylko o tym, by go pocałować.
Tak bardzo tego chciałam.
Nie było pocałunku. Kim jest Damon Salvatore?
Był moim chłopakiem.
- Źle. Dalej. - Nie wiem!
Pomyśl, Elena.
Kiedy zrozumiałaś, że był osobą, do której coś czułaś,
którą kochałaś, i którą chciałaś kochać zawsze.
- Tego się nie zapomina. - Zapomnijmy o tym.
To był głupi pomysł, tak?
Nie mogę już tego robić.
Skończyłam z tym. Przykro mi.
DWA MIESIĄCE TEMU
Słowo na 7 liter: "zabij mnie teraz"?
- Ten żart dawno mi się znudził. - Ta krzyżówka też.
Rozwiązuję tę głupią krzyżówkę od dwóch miesięcy
i wciąż nie wiem, co ma być w 27 poziomo.
"Stary hit Eddiego z listy przebojów"?
Nienawidzę naleśników!
Nie wyładowuj się na naleśnikach.
Te naleśniki, podobnie jak ja,
czekają, aż staniesz się czarownicą i nas uwolnisz.
Wiesz, że próbuję.
I zawodzisz.
Dowód na to, że to piekło.
Nie dość, że tkwię tu z tobą,
to jeszcze jesteś zupełnie bezużyteczna.
Słyszałeś to?
Co miałbym usłyszeć? Jesteśmy tu tylko my.
Byliśmy tylko my dwa miesiące temu i teraz też jesteśmy!
Przysięgam, coś słyszałam.
Może to odgłos egzystencjalnej rozpaczy.
Taki hałas jest w piekle.
Myślisz, że to twoje piekło?
Muszę spędzać każdy dzień
z najmniej przeze mnie lubianą osobą.
Może to jednak moje piekło.
No, Stefan, opowiedz nam. Ten dom, bardzo uroczy.
Kiedy go kupiłeś?
Jakiś miesiąc temu.
Wcześniej, pamiętasz?
Znamy się dwa miesiące, a już go miałeś.
Mieszkasz tutaj od ponad dwóch miesięcy?
Tak. Pewnie tak.
Cóż, to trochę dziwne,
bo każdy myślał, że mieszkasz gdzieś indziej,
a twoja praca miała mieć charakter śledczy,
a nie motoryzacyjny.
Racja. No cóż, zmieniłem pracę.
Nie kończy się takiej pracy, dopóki trwa śledztwo.
A może zmienimy temat?
Lubię to, co teraz robię i chyba tylko to się liczy?
Spokojnie, skarbie, nie ma potrzeby robić sceny.
To na pewno jakieś duże nieporozumienie.
Może to pomoże nam to wyjaśnić.
- O mój Boże! - Enzo!
- Co się z tobą dzieje? - Tyle tajemnic. Przed czym uciekasz?
Och, ja nie...
Uspokój się i chodź ze mną na górę.
Nie ma potrzeby robić sceny?
Jaki tchórz porzuca własnego brata?
Nie wiesz, o czym mówisz.
To może mnie oświecisz?
Hej. To nie jest dobry moment.
Właśnie utknąłem w martwym punkcie.
- Potrzebuję informacji. - Dobrze. O co chodzi?
Musi sobie przypomnieć,
kiedy zakochała się w Damonie, ale nie może do tego dojść.
Nie chce się przyznać, choć każdy i tak wie.
Zakochała się w nim, choć była ze Stefanem.
Powinnaś go stąd zabrać.
Obudzi się, a nie mam ochoty na drugą rundę.
Przykro mi, że słyszałeś, co powiedziałam.
Nie ma sprawy, Caroline.
Nie zależy mi.
Dlaczego?
Dlaczego ci nie zależy?
To tobie zawsze zależało.
Lubiłam to w tobie.
W całym tym szaleństwie naszego całkiem poplątanego życia,
tobie zależało. Jak mogło tak po prostu przestać?
Bo musiałem.
Musiałem ruszyć dalej.
Zanim się tu przeprowadziłem, podążałem za każdym tropem Alarica.
Rozmawiałem z każdą czarownicą i szamanem,
każdym medium w 20 krajach,
i każdy ślad prowadził donikąd.
Ale Enzo ma kolejny trop. Sabat w Oregonie...
Sabat Bliźniąt. Tak.
Sprawdziłem ich.
Nie znalazłem tam nic,
bo nic już nie możemy zrobić.
Damon i Bonnie nie żyją.
Musiałem się z tym pogodzić,
a potem musiałem zacząć żyć.
Ale nie ze starymi przyjaciółmi.
Nie w pobliżu Mystic Falls i Eleny.
Albo mnie?
Myślałam, że coś nas łączy.
Nie słyszałeś w wiadomościach,
które ci zostawiłam, że zupełnie się bez ciebie sypię?
Nigdy ich nie odsłuchałeś.
Musiałem iść naprzód. Nie miałem wyboru.
Musiałem zapomnieć o wszystkim.
Cóż, pozwól, że podsumuję je teraz.
Jesteś dupkiem.
Jeśli chcesz się go pozbyć, to sam się tym zajmij.
Abonent nie odpowiada. Zostaw wiadomość.
Luke, gdzie jesteś?
Potrzebuję więcej ziół, natychmiast.
Zaczynam...
Nie chcę tego słyszeć, Ric.
Spróbowaliśmy. Nie udało się. To koniec.
- Bo nie byłaś szczera. - Nie byłam...
Zwariowałeś?
Byłam całkowicie szczera.
Myślisz, że chcę z tobą rozmawiać o moim życiu miłosnym?
Nie byłaś szczera sama ze sobą.
Chcę poznać dokładnie twoje relacje z Damonem,
kiedy ciągle jeszcze byłaś ze Stefanem.
Nie. Byłam mu całkowicie wierna.
- Jasne. - Zrobiłam wszystko.
- Wiem. - Byłam przy nim,
gdy stracił człowieczeństwo.
- Wiem. - Gdy zostawiał po sobie
trupy od Florydy po Wirginię. Walczyłam.
Wiem, Elena. Czujesz, jakbyś go zdradziła,
ale to nie zadziała, póki się nie przyznasz.
Cały czas kochałam Stefana.
Nigdy bym go nie skrzywdziła.
Miałaś szczęście, że mogłaś pokochać
dwie osoby tak głęboko w swoim młodym życiu.
Nie ma w tym nic złego.
To w porządku.
Można kochać ich obu.
Katherine tak mówiła.
Czy to nie smutne, że mój własny zły doppelganger
był mądrzejszy ode mnie?
To nic, Elena. Możesz mi powiedzieć.
Opowiedz o chwili, w której go pokochałaś.
To było w moje urodziny.
DZISIAJ
Damon i ja spędziliśmy całe lato, szukając Stefana.
Próbowałam robić dobrą minę,
bo Caroline wyprawiała przyjęcie,
ale było mi tak smutno.
Już praktycznie zdecydowałam, że nigdzie nie idę,
że nie wyjdę z pokoju,
aż nagle pojawił się Damon
i dał mi prezent urodzinowy.
To był naszyjnik, który dostałam od Stefana.
Zgubiłam go. Damon wiedział,
że ten naszyjnik wiele dla mnie znaczył.
Mój naszyjnik.
Symbolizował moje uczucie do Stefana.
Chociaż mnie kochał,
to dał rzecz, która reprezentowała nadzieję
dla mnie i jego brata.
Wiedziałam, jak bardzo go to rani, a mimo to zdobył się na to.
To była...
Najmniej egoistyczna rzecz, jaką kiedykolwiek zrobił
i w tym momencie pokochałam go.
Nie chciałam tego.
Byłam przerażona, ale...
Wtedy go pokochałam.
Zrób to.
W porządku. Jestem gotowa.
Musisz być pewna.
- Jesteś pewna? - Jestem.
Wymaż to, proszę.
Damon nigdy nie wszedł do pokoju.
Nigdy nie dał ci naszyjnika.
Przyjęcie się nie udało, a ty spędziłaś
wieczór w domu, oglądając filmy
i jedząc popcorn z Jeremym.
Damon, nie!
Jeremy.
Damon...
Zabił Jeremy'ego.
Skręcił mu kark na moich oczach.
Elena...
Kim jest Damon Salvatore?
Jest bratem Stefana.
Był potworem, a potem umarł.
- Hej. - No hej.
Załóż coś wystrzałowego i przyjeżdżaj do Whitmore.
Wpadnie Tyler i wychodzimy na imprezę.
- Słyszę, że masz dobry humor. - Tak. Miałam fajny dzień.
Opuściłam zajęcia i spędziłam czas z Rickiem.
Rozmawialiśmy o Bonnie.
Wypłakałam się i mam wrażenie,
że wszystko zmierza ku lepszemu.
Dlatego ruszaj dupsko i chodźmy się pobawić.
Może zakradnę się do akademika
i spędzimy razem noc,
jak za dawnych czasów?
Brzmi świetnie. Kocham cię.
Ja ciebie też.
No cóż.
Sprawy się trochę popsuły.
Hej.
Zaraz wracam.
Twoi przyjaciele wyszli?
Co się stało?
Mój przyjaciel nie potrafi pić.
Przynajmniej Caroline wydała się miła.
Tak.
Wyrzucę to.
Puść ją.
Dziewczyna płacze z twojego powodu,
bo bardzo jej zależy,
a ja próbuję ustalić dlaczego,
ale nie widzę niczego, na czym mogłoby komuś zależeć.
Damon powiedział, że obiecał ci
wieczną niedolę i zastanawiałem się:
"co takiego brat mógł zrobić,
że wywołał u niego taką nienawiść?"
Ale już rozumiem.
Nie jesteś jego bratem.
Bracia się nie poddają.
Za każdym razem, gdy udajesz,
że chciałeś coś zrobić,
za każdym razem, gdy zaczynasz nowe życie,
to wszystko to jest kłamstwem.
Dopilnuję, żebyś za to zapłacił.
To ja sprawię, że dostaniesz niedolę, na którą zasługujesz.
Widzisz? Nadal mamy słabość do szyi.
Tu Bonnie. Zostaw wiadomość.
To ja. Zapłaciłem twój rachunek za telefon.
Twoja mama mi pozwoliła.
Chyba mi współczuje.
Może też chce usłyszeć twój głos.
Co ja tam wiem?
Jestem na ciebie wściekły.
Tak, nadal. O tym, że umrzesz, powiedziałaś mi przez telefon,
więc zasypię cię wiadomościami,
których nigdy nie odsłuchasz.
Jutro też zadzwonię, by na ciebie nakrzyczeć.
Wystraszyłeś mnie.
Mamy mały problem.
Sarah jest podejrzana. Jej tablice są kradzione.
Musi stąd spadać.
A ty co, zastępca szeryfa? Skąd wiesz?
Nieważne, skąd to wie.
Ma rację. Ukradłam auto byłemu szefowi.
Lubił macanki, ja wymacałam jego kluczyki.
Musisz sobie znaleźć
- jakieś inne miejsce. - Rozumiem.
Doceniam waszą pomoc.
Naprawdę.
Nie ma sprawy. Mam tutaj tak jakby rodzinę.
Nie spotkałam go jeszcze,
ale podobno mieszka tu mój ojciec.
Chyba nie pozwoli, żebym spała na ulicy?
Matt, pozwól jej zostać, aż znajdzie ojca.
Serio, Jer?
Jestem w samoobronie,
a ona ukradła samochód.
Dobra, spoko. Możemy pójść do domu Stefana i Damona.
Nie możecie. Obiecałem, że będę miał na ciebie oko.
Ona i tak nie może nic z tym zrobić.
Mówi, że ma tutaj rodzinę.
To pewnie kolejne kłamstwo,
ale sprawdzę to.
Dzięki, Matt.
Jer to dobry dzieciak.
Ma ciężki okres.
Wiem o nim wszystko.
Dorastałem z jego ojcem.
Jesteś z Mystic Falls?
Mieszkałem tu aż do rozwodu rodziców.
Dlatego mam fioła na punkcie tego miasta.
Byliśmy zaangażowani, założyliśmy to miasto.
Która rodzina?
Fellowie. Jestem Thomas Vincent Fell III,
mówiąc dokładnie.
Ojciec nazywał mnie Tripp, byłem nieporadnym dzieckiem
i gdy zwiał, przyjąłem nazwisko matki.
Wyobrażasz to sobie, Tripp Fell?
Jeśli pochodzisz z rodziny założycielskiej,
to pewnie wiesz sporo rzeczy, prawda?
A jest jakiś sekretny uścisk dłoni, którego mnie nie nauczono?
Słuchaj, muszę kończyć. Widzimy się
- na treningu, tak? - Jasne.
Jakieś ostatnie życzenia?
WITAMY W MYSTIC FALLS, W WIRGINII
Też za nimi tęsknię, wiesz?
No proszę, kto odgadł 27 poziomo.
Chciałabym. 27 poziomo to kamień,
który toczę pod niekończącą się górę.
"Stary hit Eddiego z listy przebojów"?
Eddie Vedder, Pearl Jam.
"Yellow Ledbetter". Brawo.
Żartujesz sobie ze mnie?
Nie. A ty ze mnie ?
Ja tego nie dokończyłam.
Ja też nie.
Jest tu ktoś jeszcze. am.