Nakaraan The Vampire Diaries:
'Di tayo at 'di makakarating saan natin gusto.
Babalik lang tayo, 'san nagsimula.
Ang manlalakbay may kakayanan mabuhay sa katawan ng ibang tao.
Mangangaso ka. Ikaw tanging taong mapagkakatiwalaan ko
Protektahan si Elena, ako bahala sa kanila.
Kailangan ko ng tulong.
May planong malaki ang mga manlalakbay.
Gumagalaw na sila. Ang sunod ay sa Mystic Falls.
May hinahanap ka ba?
Oo, galing lang ito sa pahina na sinusulat ko.
Sinusuri mo ang iyong talaarawan?
Sigurado ako salungat 'yon sa tuntunin nito.
At sigurado ako 'di ka tigabantay ng talaarawan.
Maniwala ka, hindi maganda 'yan.
Ngayon naiintriga na ako.
At hindi talaga ako nagbibiro.
Salamat.
-Ako si Elena. -Ako si Stefan.
Okay ka lang?
Oo, kaya lang--
nanaginip ako ng kakaiba.
Naghiwalay kayo. 'Yon ang nakuha ko.
Natulog kayong magkasama. Hindi tama, pero, naiintindihan ko.
Ngayon, heto kung saan ako nalilito.
Pumunta ka sa pagpupulong?
May gulo si Jeremy sa eskwelahan.
Tama. Tapos: inalok mo siya ibalik sa kampus.
at sabi niya ayaw ka niya kasama. Nakakalito habang iniisip ko.
-'Di ko maisip ramdam mo. -Ayos ako.
-Maghihiwlay muna kami. -Magkaibigan muna.
Kung saan, kaibigan niya, makikita magpatuloy sa buhay niya.
Magkakaroon ng bagong nobyo, isang maginoo na kasama sa kapatiran.
May pag-asa o wala.
Misteryosong nobya mo ba alam kung gaano ka kayabang?
Kaya siguro 'di mo pa siya nakikita?
Ayaw niya magpakita.
'Di ko siya makita dahil mga Manlalakbay, na gabay ko
nagpasyang maglaro ng kusangloob pagkasunog
bago nila ibigay pangako nila.
Kaya ngayon na andito ka, para inisin ako.
Pwede tayong pumatay ng mga tao.
Ngunit sa tingin ko 'yan ang nakuha mo sa problemang 'to sa una pa lang.
Wala pa nanay ko rito.
-Kukuha ako ng kape para sa atin. -Sige.
-Heto na. -Kailangan ko 'to.
-Hindi ka ma-ingat. -Kaya ayaw mo ng pelikula?
Hindi naman sa ayaw ko.
Hindi ko lang masyadong pinapansin.
-Gusto mo maghapunan--? -Ulitin 'to paminsan-minsan.
Oo.
-Sige ba. -Mabuti naman.
Pasensya, tatay ko 'yon...
naghihintay sa 'kin.
Sobrang nakakahiya.
Inantay ko talaga ang hapunan na 'to.
Ako din.
-Magandang gabi. -Sa 'yo din.
Limang minuto pa ang layo ni nanay. Elena?
Elena?
Paano ako napunta rito?
Nakatayo lang ako sa may pintuan.
Naglakad ka?
Teka. Kagaya ba 'yan ng panaginip mo? Parang, ngayon dito?
Parang hindi siya panaginip. Pakiramdam ko totoo ito. Na parang andoon ako
Kakaiba naman.
Caroline, pag kinagat mo ng madiin dila mo, magdudugo ito.
Sabihin mo nga.
Psych 101 ito. Sa totoo lang, kung ano man ang nauna sa 101.
Sinabi mo kay Damon 'di mo siya nakikita at napapaginipan mo si Stefan?
Hindi lang ito tungkol kay Stefan, okay? Buhay pa ang mga magulang ko.
Parang ibang buhay.
-Stefan, hoy. -Hoy.
-Ayos ba lahat? -Alam mo minsan nababaliw ka...
at tatawagan mo ako at sasabhin ko sa 'yo na hindi ka baliw?
-Pero madalas na totoo nga. -Ngayon sabihin mo na hindi ako baliw.
Hindi ko mapapangako.
Naglalakad ako papunta sa kotse ko at muntik na ko maararo sa kalye.
Nagkaron ako ng pangitain kay Elena.
Binabawi ko na. Sa totoo lang, hindi ka naman talaga baliw.
May nangyayari.
Hi, si Jeremy 'to. Mag-iwan ka ng mensahe.
Hi, Jeremy, ako 'to.
Si Bonnie Bennie, ang nobya mo. Kung sakaling kailangan mong paalalahanan.
Na kinatutuwa kong ulitin hanggang tawagan mo ako.
Kaya tawagan mo ako.
Hi, Grams.
Nabalitaan ko na sinugod ka ng mga Manlalakbay kagabi.
Nabasa mo ba 'yan sa diyaryo ng kabilang mundo?
-Grams, mukhang hindi ka okay. -May problema dito, Bonnie.
Iniisip ng ilan sa mga mangkukulam sinubukan ka ng mga Manlalakbay
para merong makalusot.
-Bumalik talaga? -Sino man ito, nagtatago siya sa 'tin.
At ngayon ang lugar na ito--
Hindi 'yon nakakatakot.
-Anong nangyayari dito? -Hindi ko alam.
Kung anuman ang ginawa ng mga Manlalakbay at kung sino man ang nakalusot,
natakot ang mga mangkukulam.
Nandito na ang mga Manlalakbay at ang layunin namin ay mawala sila.
Bago ako magtiwala sa tatlong mukhang tatanga-tanga na 'to...
Kailangan kong makasigurado na hindi ka nagtatago ng isang Pasahero.
Gusto mo sasaksakin sarili namin?
Ang kutsilyong ito ang tanging bagay na makakapatay sa kanila.
-Gusto mo saksakin namin sarilin namin. -Gawin niyo na lang para matapos na 'to.
Sabi ng mangangaso na may ulo ng manlalakbay.
-Gagawin ko. -At ang hybrid na nagpapagaling.
Pare, meron kang singsing na may kakayahan bumalik sa hukay. Tumigil ka na diyan.
Sa balikat. Hindi naman masakit diyan.
Huwag masyadong malalim.
Tutulungan kita kung--
Napakaraming testosterone. Kaya kakaunti ang selula ng utak.
Sige. Malinaw na ang lahat. Gusto mo bang sabihin kung anong ginagawa ninyo dito?
Kalma. Kailangan mo lang gawin iyon isang daang ulit. Sa ibang tao nga lang.
Tingnan mo, sa totoo ay
sinusubaybayan na ng grupo ko ang mga Manlalakbay sa loob ng libo-libong taon.
Palagi silang gumagalaw. Ngunit may ilang beses na sa kasaysayan
na huminto sila magtipon.
Ang kakaibang bahagi ay walang sinuman ang nakapansin.
Dahil paisa-isa, nakuha na nila ang bayan-bayan.
sa pamamagitan ng paglalagay ng Pasahero para makuha ang loob ng taong-bayan.
Ganun din ang ginagawa nila sa Mystic Falls.
Ayos lang matalo ka ulit o ituloy ang gagawin tungkol kay Damon na walang Elena?
Sa pagbanggit ng pangalan niya ay nawawala ang layunin ko para kalimutan siya.
Pagbanggit ng kaninong pangalan?
Elena.
Ewan ko sa inyo.
Ayan na yung pinag-uusapan niyo.
-May narinig na ba kayo sa aking nanay? -Wala pa, bakit?
Dito niya dapat ako kikitain at ngayon hindi na siya nagteteks sa 'kin.
Kung nakita mo siya, sabihin mo na may nangyari?
-Oo, sige ba. -Sige, salamat.
Damon, isa. Tukso, bokya.
Tukso, isa. Enzo--
Hello, ganda.
Pwede mo bango sabihin kay Damon na meron namamagitan kay Elena at Stefan?
Ano?
Alam mo kung paano kaming lahat natawa sa ganyang akala
na ginuguhit ng kapalaran na magkasama sina Stefan at Elena?
-Oo? -At nangyayari na nga.
-Anong nangyayari? _
-Tom? - Tom, oo.
Ngayong wala na si Tom, si Stefan at Elena ang huling pares ng doppelgängers.
Na magpaliwanag kung bakit sina Stefan at Elena ay biglang nagkakaroon
pangitain sa isa't isa.
Sandali, anong klaseng pangitain?
Alam mo kung ano 'di niya sinasabi sa iyo. May nakikipagtalik sa panaginip.
-Hindi pakikipagtalik na panaginip 'yon. -Kundi, tungkol sa pag-ibig na panaginip.
Hindi ko na kailangang malaman 'yon. Nasaan si Stefan?
Sa kampo ng Manlalakbay para malaman kung ano nangyayari.
-Sige, sana swertehin. - Ito lang ang paraan.
Alam nating lahat na patay na si Tom,
ang mga Manlalakbay ay nagpakamatay at sina Stefan at Elena,
na hindi na nagsasama, ay nagkakaroon ng mga pangitain sa isa't isa.
Maghanap ka ng mangkukulam, dalhin dito, para alamin ang nangyayari.
-Bonnie. -Nagulat ka.
Hindi naman. Nag-iwan ako ng mensahe at teks.
Oo, alam ko, alam ko. Pasensya na, kasi--
madami lang ako ginawa sa dahil naglilipat ako.
Oo nga, ang dami mong gamit.
Kailangan ko ng tulong mo. May kakaibang nangyayari sa kabilang mundo.
Ano ibig mong sabihin?
Sabi ni Gram na nag-aalala ang mga mangkukulam baka may nakalabas.
-Naisip ko dahil nakakakita ka ng multo-- -Jeremy, ano ba. Bumalik ka na.
Andito si Liv? Nagbibiro ka ba?
Mali ka ng inaakala.
Kinuha ako ni Jeremy para tulungan siya sa math.
Tama, bago o pagkatapos mo magsinungaling sa 'kin at subukan patayin kapatid niya?
Sabihin mo kung ano nangyayari.
Hindi ko kayang sabihin. Patawad.
Kami na bahala dito, gusto ko--
pagkatiwalaan mo ako, okay?
Sinabi ko na sa 'yo na ayaw kong magtago ng sikreto.
Walang personalan, Jer.
Pero hindi kailangan malaman ng mga manlalakbay ang pagnanaw na 'yon.
Nilabag ko na ang aking panuntunan minsan para kay Matt at Tyler.
-Hindi ko na uulitin. -Nasaan ka na ngayon?
Hinahanap ko 'yung pulis, pero wala siya dito.
Alam kong wala lang, pero kung ako ang sasakop sa isang bayan--
Magsimula ka sa umpisa. Huwag kang gagawa ng kalokohan bago ako makarating diyan.
Wala ako magagawa hangga't wala rito 'yung kutsilyo ng manlalakbay, kaya bilisan mo.
Kutsilyo ng manlalakbay?
Sheriff.
Sino kausap mo?
Caroline.
Sabi niya 'di ka nakapagtanghalian kaya sabi ko puntahan--
Binaggit mo 'yung kutsilyo ng manlalakbay.
Sinabi ko ba? Baka mali narinig mo.
Hindi.
Matt?
-Ano ginagawa mo rito? -Patay na 'ko, Bon.
Pero nasa panganib si sheriff.
-Ano? -Sabihin mo kay Jeremy. Alam na niya 'yon.
Ikinalulungkot ko na gawin sa 'yo 'to, Bon.
Nakikita mo 'ko?
Mangkukulam ka ba?
Paano?
Magulo ang lahat dito, darling.
Gusto ko lang sabihin, ang saya pala 'pag nakikita.
'Wag mo sabihin hindi mo ko naalala?
Kol? Totoong bampira?
Walang kabuluhang pinata ni Jeremy Gilbert.
Oo, kilala kita.
Akala ko ang punto nito ay mamuhay mag-isa sa kabilang-buhay.
Bakit kita nakikita?
Kaya nga lang may gulo sa paraiso.
Ingay mula sa mga mangkukulam na parang my tumakas mula rito
at ngayon ang gulo na ng lugar na 'to.
Wala naman kinalaman 'yon sa 'yo.
Nakabakasyon ka lang.
Ibig sabihin ay babalik ka.
-Vicki. -Hindi ko siya kilala.
Kapatid ko siya.
Nandito siya. Kung nakikita kita ibig sabihin makikita ko rin siya.
-Akala ko magsasama ka ng mangkukulam. -Sabi ko tatawagan natin siya.
Wala 'ko sinabi susunduin siya.
Nasaan--?
Nasaan si Damon?
-Kamusta. -Kamusta.
-Sino gusto uminom sa silid-aklatan? -Ako.
Buti na lang hindi halata.
May bilyaran ka.
Oo. Naisip ko 'pag nagbilyar ako lalabas 'yung nakatagong sigla na meron ako.
Oo, nag-ehersisyo ako kanina.
- Sampung milya, maaaring umabot ng 20. - Okay.
Ang sama nito.
Nahihirapan sila mag-usap.
-Kailangan may gawin tayo. -O mananatili tayo rito
at hayaan sila libangin tayo habang pinipigilan nila hubaran ang isa't-isa.
-Gusto mo uminom? -Parang hindi magandang ideya.
-Pagbabawal at lahat-lahat. -Hindi ko gusto 'yon.
Pwede 'wag natin gawin ito?
Wala naman tayo ginagawa. Pero sa palagay ko problema rin 'yon.
Nakatayo lang tayo...
nakadamit. Nakatayo lang, walang ginagawa.
Ibig ko sabihin, 'yung parang pilit
na nakakahiya, na hindi alam ang gagawin.
Hindi ba tayo pwede maging magkaibigan at kumilos na tulad ng mga magkaibigan--?
Ang sakit, sabi niya magkaibigan na lang. Kawawa naman.
Pero akala ko ito dapat 'yon?
Oo nga. Ngayon lang naging malinaw kasi sinabi niya.
At mahalaga 'yon kasi--?
Kasi hangga't hindi pa nasasabi 'yon, may pag-asa pa rin.
At ang pag-asa?
Kaya ka linlangin ng pag-asa sa iba't-ibang paraan.
Dahil ba kay Maggie?
Ano nangyari?
Nakalimutan sabihin sa 'kin ng mga manlalakbay kung nasaan si Maggie
bago nila sunugin 'yung sarili nila.
'Yung malalaman mo kung nasaan siya at nawala pa.
Sige, pero 'wag ka magagalit--
Pero kung buhay pa nga siya, hindi ba sobrang tanda na niya?
Pitumpung taong pagkakakulong pero siya pa rin ang hinahanap ko.
'Yung paniniwala na isang araw makakalabas ako at makikita siya muli.
Hindi ko siya gusto ilabas, Caroline.
Gusto ko siya pasalamatan.
Eh...
-pinagpapantasiyahan mo 'yung kapatid ko? -Okay, sige,
isang mabuting paraan para baguhin ang usapan.
-Iniiwasan ko 'yung nakakailang na parte. -Okay.
Hindi ko alam ibig sabihin nung...
mga pangitain ko, Damon. Mga...
pangyayari sa 'min ni Stefan na namumuhay sa ibang mundo.
Pagsisisihan ko 'to, pero...
pero 'yung hindi totoong Elena at hindi totoong Stefan...
masayang-masaya ba sila?
Tama.
Bilang kaibigan mo,
sabihin ko lang
'yung hula ay nagpapahiwatig na tinadhana kayo para sa isa't-isa.
Dapat kayo magsamang dalawa.
Meron na kami bibliya, salamat.
Ako si Luke Parker, kakambal ni Liv.
May kakambal si Liv?
Hindi ba pwede isa lang ang nandito?
-Nasaan si Liv? -Marami siya ginagawa.
Pasok ka.
Sheriff.
Tyler.
-Umiiwas ka ba sa gulo? -Oo.
Kilala mo 'ko.
Kilalang-kilala. At kahit hybrids ay kailangan sumunod sa batas.
Pakiusap, uminom ka lang sa ihawan sa may DL, pwede ba?
Nakakasama siya sa negosyo.
Sige. Gagawin ko 'yon.
Sige, mahuhuli na 'ko.
Kamusta raw sabi ng nanay ko.
Ikamusta mo 'ko sa kanya, okay?
Ayos ka lang. Ligtas ka na.
Ibig mo sabihin 'di mo kayang patigilin pangitain mo?
Hindi ganyan ang mahika. Hindi tayo kasing laki ng kalawakan.
-Bakit ka nagpunta sa bahay? -Kailangan namin tulong mo.
Sa palagay namin kikilos na ang mga manlalakbay.
-'Yung pinuno nila si Markos ay nandito. -Galing saan? Kampo ng mang-aawit?
-Sa kabilang mundo. -Ilang siglo na siya patay at malamang
-nakalabas siya nung nagsunog sila. -Magaling.
Patay na matandang lalaki na may misteryoso at masamang plano.
Iinom na 'ko.
Tumawag si Stefan. Sabi niya wala na tao sa tambakan.
Hulaan ko. Hindi alam ng mga mangkukulam kung nasaan si Markos.
Ang sabi mo 'yung mga pangatian ay pinagsasama si Elena at Stefan.
Para sa ating doppleganger.
Kailangan 'yon ng mga manlalakbay bilang isang pangitain.
Kung ang mga manlalakbay ang nangangailangan ng dugo mo, ibig sabihin
pinagsasama kayo, pero--
inilalapit din kayo sa kanila.
Kung ganoon, lalo 'to nagiging masaya.
Teka, 'di ko maintindihan.
Kung ang pangitain ay isang mapa,
kailangan pa natin maraming palatandaan.
Ikwento mo na, blondie.
Hindi pa tapos ang magulong pantasiya ni Elena.
Ano ginagawa mo rito?
Ito tumitingin sa mga bituin,
pinapakinggan kung paano ko pagtawanan ng buong mundo.
Damon.
Magulo na tayo sa umpisa pa lang, Elena.
Dito tayo palagi magtatapos.
Damon...
pangitain lang 'yon.
'Pag nahanap natin si Markos, titigil din 'yon.
Tapos ano?
Magkaibigan na tayo? Sabik na 'ko.
Alam ko nasa magulo na sitwasyon tayo ngayon--
Hoy.
Tingnan mo 'ko.
Hindi lahat nakokontrol ng mundo.
Hindi totoo 'yon.
Hoy.
-Sinubukan mo talaga 'yung pagluluto ah. -Oo, kasi,
anibersaryo natin
kaya hindi pwede tumigil.
Pero kung ang kalabasan ulit ay tulad nung 22 mo na ginawa, ito alak.
Magaling.
Lagi ko nakakalimutan. Saan nakalagay pangbukas.
Hindi, hindi, hindi. 'Wag 'yung aparador na 'yan. Hindi 'yan.
Oo.
Hindi mo man lang binuksan.
Hindi na kailangan.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Elena.
-Ako lang ba--? -Oo.
Ganoon kaganda?
Nandito siya.
Alam ko kung nasaan si Markos.
4620 Walnut Drive.
Vicki?
Vick?
Hindi.
Paano ko bumalik dito?
Matt?
Vick?
Matty.
Nandito ako.
Nandito na 'ko. Ayos lang 'yan.
Hindi, makinig ka sa 'kin. Hindi okay. May mali.
Tingnan mo 'yung lugar na 'to. Matty, kailangan mo bumalik sa katawan mo.
Hindi kita iiwan. Aalis tayo rito.
-Kunin mo kamay ko. -Matt, hindi.
-Hawakan mo kamay ko! -Matt.
-Vick.
-Matt.
Vicki, hindi kita bibitawan.
Matt.
Mahal kita.
Pero patay na 'ko.
-Vicki. Vicki! -Hindi!
Vicki!
Vick.
Walang tao.
Iniisip ko kung dito nangyari pangitain na pakikipagtalik ni Elena kay Stefan.
Baka sa kwarto.
Ang simple ni Stefan.
Kaya lang ganoon gusto ni Elena.
Ididikit ko 'yung dila mo sa baba mo.
'Wag sa bahay ko. Pakiusap.
Palagay ko ikaw si Markos.
Kaya lang hindi ako si Stefan, at hindi 'to si Elena.
Bakit nandito ka?
'Yan din sana itatanong ko sa'yo.
At tsaka, ano kailangan mo
at bakit 'yung mga dopplegangers may pangitain ng isa't-isa?
Komplikado 'yung unang dalawang tanong.
Madali 'yung huli.
Ako 'yung dahilan bakit may pangitain sila Stefan at Elena sa isa't-isa.
Ikaw?
Tingnan mo nga naman.
Mukhang nakilala na natin ang kalawakan.
Pwede mo ba sabihin sa 'kin kung ano nangyayari?
Natatakot ako na 'yung alamat ng doppleganger bigyan ng maling kahulugan.
Ibig sabihin, walang pangitain?
Ang propesiya ay ang dugo ng doppleganger ay makakatulong sa mga manlalakbay.
Pinagtatagpo sila dahil sa orasyon na ginawa ko 1500 taon na nakakalipas.
Wala ako ideya kung nasaan sila.
'Yun pala
ang pinakamadaling paraan para pagtagpuan ang mga tao
ay ang pangako ng tunay na pag-ibig.
Kulob ba rito?
Bakit hindi tayo maglakad-lakad?
-Dito ka lang. -Hindi pwede.
Gusto mo mahanap si Maggie?
Dito ka lang.
Tara na?
Magandang lugar ang Mystic Falls.
Oo naman. Kahoy na bakod. Kasiyahan sa kalye. Kataka-taka na marami namamatay.
Nakalimutan mo na 'yung bahay mo.
Pasensiya na, naglalakad ba tayo para hindi ako makatulog?
Pagkaraan ng 2000 taon, si Silas at Qetsiyah nagsumpa para sa imortalidad.
Lumikha ng paghati ng mga Manlalakbay sa komunidad,
at dumami ang mga mangkukulam.
Sinubukan nila kaming nakakalat para makalimutan natin kung gaano tayo kalakas.
Nagsimula ang gulo sa pagitan ng mga Manlalakbay at mga mangkukulam
at patuloy pa rin itong nangyayari.
Pasensya na. Humikab ako.
Sinumpa tayo ng mga mangkukulam upang pigilan tayong mamuhay bilang isang tribo.
Kapag sinusubukan natin magtipon, palagi may sakuna.
Mga salot. Lindol. Sunog.
Bagay na 'di mapigilan kaya nawala tayo.
Hulaan ko. Maaayos ito ng mga doppelgängers.
Kaya nahanap mo sila.
Ano ngayon?
Kailangan lang natin ang kanilang dugo.
Pero hindi mo kami kaaway, Damon. Para mapatunayan ko sayo,
ititigil ko ang mga pangitain ko.
Baka pigilan tayo ng sumpa mula sa pagtipon sa ating sarili.
Pero nakahanap kami ng ibang paraan.
Ang mga pasahero.
Tapos...
ilan kayo diyan?
Konti lang.
Dito at doon.
Itutuloy ko pa ba?
...nagdudulot ng malamig at maulap na hangin, asahan ang pagbaba ng temperatura.
Hoy.
Kasi--
nakabili ako ng gustong alak ni Tita Jenna.
Magustuhan kaya niya 'yon?
Ang bagay na tingin ko na magustuhan niya ay magkaron ng alak araw-araw.
Salamat.
Kinausap ko si Jeremy, at may kasama siyang babae ngayong taon.
Ganun din si Damon.
Siguradong parehas silang maganda.
Sinungaling.
-Magbigayan kayo. -Hoy.
Pakiusap
Alam mo kinagat niya siya kaninang umaga? -Talaga? Ayos.
Stefan, huwag mo suportahan 'yan.
Ano? Gusto nila ng nangangagat.
Sigurado ka? Kagatin kaya kita.
Sige. Kakagatin din kita.
Tapos na.
Elena.
Naramdaman mo rin ba 'yon?
At natapos na lang.
Ibig sabihin tapos na?
Oo.
Tapos na.
Hindi sila totoo.
Ito ay isang orasyon.
Ipinapakita sa atin kung ano ang gusto nating makita.
Hindi tayo bampira. Buhay pa ang mga magulang ko.
Isa itong pantasya.
Parang pelikula.
Isang pangyayari sa buhay natin na hindi natin makukuha.
-Pero naramdaman ko-- -Kamangha-mangha.
Oo.
Pero, alam mo, ang buhay na mayroon tayo...
Ibig kong sabihin, ay maganda rin.
At hindi ito
isang orasyon o propesiya.
Totoo ito.
Mahal natin ang isa't-isa.
Alam mo, meron man tayong pinagdadaanan. Nag-aaway tayo.
Namatay ako.
Oo.
Pero parehas tayong nagbago.
Naging okay tayo.
Naging maayos tayo na magkahiwalay, pero totoo 'yon.
Ibig kong sabihin, ganun talaga ang buhay.
Hindi ka marunong magluto.
At marunong ka.
Ulitin ko, isang pantasya lang.
Lagi kitang mamahalin, Elena.
Mamahalin din kita.
Sa tingin mo ba makakapag-usap kami ni Damon ng ganito?
Na parang magkaibigan?
Sa tingin ko kaya mo makipagkaibigan sa isang tao o...
mamahalin mo siya.
Sa tingin ko hindi mo magagawa ng sabay.
Sige, kung ganoon.
Tapos na ang oras ng pagluluksa. Kilos na.
Hindi sa walang pakiramdam, pero patay na siya.
Ang pagluluksa at nakakamatay, ano sa tingin mo?
Saan siya nagpunta?
Ibig kong sabihin, nakalimot ba siya? Nakahanap ba siya ng kapayapaan?
Dahil sa tingin ko hindi ganun ang nangyari.
Hindi ko alam kung saan siya nagpunta.
At sa totoo lang, ayaw kong malaman.
Kaya't kailangan mong bumalik sa iyong katawan,
habang sumisigaw sa rooftop kung ano ang nangyari rito.
Hindi na ito mahalaga. Pagbalik ko, hindi ko na ito maalala.
Humanap ka ng paraan maalala ito.
Tumingin ka, maaring hindi mo ako gusto...
pero hindi lang ako ang nandito.
At kung bumagsak ang lugar na ito,
kung ano ang nangyari sa kapatid mo ganun din ang mangyayari sa ating lahat.
Pakiusap, pare.
Kailangan mong bumalik.
Kailangan mo humanap ng paraan paano mapipigilan.
Ano?
Napansin ko na ikaw lang ang tao sa opisina na hindi pinatay ng pulis.
Marunong ka na magbiro ngayon?
Bonnie, tumingin ka, patawad. Sa lahat-lahat.
'Yung tungkol kay Liv, wala itong kinalaman sa kanya.
Pinoprotektahan lang kita.
Sige. heto ang hindi okay.
Gawin mo ang gusto mo protektahan ako. Huwag ka lang mawala.
Lalo na sa taong nagsisinungaling sa 'kin at sinubukang patayin si Elena.
Huwag mo ako ilagay sa isang posisyon saan kailangan kita tanungin.
-Dahil-- -Alam ko. Dahil kay Anna.
-Alam kong nagkamali ako-- -Makinig ka.
Sasabihin ko sana dahil pinili ko magtiwala sa 'yo.
At gusto ko maging tama.
Matt. Okay ka lang? Okay ka lang?
-Namatay ka at nabuhay muli. -Alam ko.
-Naalala ko. -Naalala mo?
Hindi 'yon nangyari.
Sandali,
Hawak ko si Vick--
-Sandali, nakita mo si Vicki? -Oo.
Tinulak niya ako palayo.
Pagkatapos--
Pagkatapos nawala na lang siya.
Ano nangyayari doon, Bon?
Hindi ko alam.
Sa tingin ko kailangan natin ng ilang mga patakaran, dito.
Dahil kung bawal ako ihatid ka pauwi, tapos ako...
siguradong hindi ka pinapayagang abangan ako sa kwarto ko.
Gusto ko--
Gusto ko lang magsabi ng maraming salamat sa 'yo.
Anuman ang ginawa mo, gumana ito.
Patawad kung pinaalis kita mula sa paraiso.
Paraiso nga 'yon, sa totoo lang.
Sinabi ko na sa 'yo, ayoko malaman.
Pero kailangan mong malaman.
Nakita ko...
isang perpektong buhay.
Kinasal kami ni Stefan.
May mga anak kami.
'Yon ang lahat ng gusto namin.
Maari nating sabihin kay Markos na ibalik ito.
Pero hindi 'yon totoo.
Ikaw at ako...
ay magulo at...
komplikado, pero...
totoo.
At hindi talaga para sa isa't-isa.
Nakalimutan mo ba ang parteng 'yon?
Oo, pero kailangan pa kita sa buhay ko.
Bilang kaibigan, tama?
Tama.
Hindi, Elena. Ayaw kita maging kaibigan. Masyadong mahirap.
-Damon-- -Hindi, seryoso ako, Elena.
Hindi na kita nakikita.
Ayokong marinig ang boses mo. Ayaw na kitang kausapin.
Ni ayaw kitang tingnan.
At sigurado akong ayaw kitang maging kaibigan.
Kung 'yan ang gusto mo.
'Yan ang gusto ko.
Sige.
Oo. Sige.
Binigay ko sa kanya ang dugo ko.
-Ano gagawin ko? Wala pa rin siyang malay. -Para sa panimula,
kumalma ka. Sabi ni Matt nawawalan siya ng malay kapag nangyayari ito sa kanya.
Anong ginagawa nila dito?
Bahay natin 'to. Hindi natin sila hahayaan kunin 'to.
Hindi nila 'yon gagawin. Ako bahala. Pangako.
Salamat, Tyler.
Walang anuman.
Kailangan ko na umalis. Magigising na siya.
Hoy.
Anong nangyari?
Hindi ka na nakapagtanghalian.
Nakapasok na tayo.
Makakalimutin siya.
Hindi na rin ito masama.
-Ang galing ng katawan na 'to. -Huwag kang masanay diyan.
Kapag natapos na ito, at atin na ang bayan--
Alam ko. Wala na ito.
Dinala mo ba?
Ito na lang ang natitirang kutsilyo.
Ang natitirang kutsilyo.
Isinalin sa Tagalog ni: Jastine Supleo yan--