Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
Jesteśmy dla siebie źli i nigdy nie dotrzemy tam, gdzie trzeba.
Skończymy tu, gdzie zaczęliśmy.
Podróżnicy mają zdolność
do życia wewnątrz czyjegoś ciała.
Jesteś łowcą.
To znaczy, że jesteś jedyną osobą tutaj, której mogę zaufać.
Ochronicie Elenę, a pomogę wam powstrzymać podróżników.
Będę potrzebował pomocy.
Podróżnicy knują coś wielkiego.
Teraz są w drodze.
Następny przystanek, Mystic Falls.
Zgubiłaś coś?
Wyjątkowo kompromitującą stronę z pamiętnika.
Cenzurujesz pamiętnik?
To chyba wbrew regułom.
Nie jesteś strażnikiem pamiętników.
Uwierz mi, jest naprawdę straszna.
Zaintrygowałaś mnie.
Nie żartuję.
Dziękuję.
Jestem Elena.
Stefan.
W porządku?
Tak.
Miałam naprawdę dziwny sen.
Zerwaliście,
potem się przespaliście.
Wszystko rozumiem.
Ale nie bardzo pojmuję, dlaczego
poszliście na zebranie rodziców.
Jeremy miał kłopoty.
Jasne.
Zaproponowałeś, że ją odwieziesz, a ona na to, że nie może z tobą być.
Jestem zdezorientowany.
A co dopiero ty.
Wszystko gra. Mamy przerwę.
Przyjaciele.
Gdzie ty, jako przyjaciel obserwujesz,
co robi ze swoim życiem, znajduje nowego chłopaka,
może jakiegoś dżentelmena z bractwa.
Czy twoja tajemnicza dziewczyna wie, jaki jesteś nieznośny?
Może dlatego jeszcze jej nie znalazłeś?
Unika cię.
Nie znalazłem jej, bo Podróżnicy,
mój jedyny trop, postanowili się zabawić
w samozapłon.
I odreagowujesz na mnie.
Możemy kogoś zabić,
ale mniemam, że przez to wpadłeś w kłopoty.
Mamy jeszcze nie ma. Zrobię nam kawy.
Proszę.
Będą mi potrzebne.
Ale ze mnie niezdara.
Nie podobał ci się film?
To nie tak,
po prostu nieszczególnie się na nim skupiałam.
- Może jeszcze kiedyś... - Tak, zdecydowanie.
Jasne.
Dobrze.
Wybacz, to mój tata. Czeka na mnie.
Ale obciach.
Nie mogę się doczekać kolacji.
Ja też.
Dobranoc.
Mama będzie za pięć minut.
Elena?
Elena!
Jak się tu znalazłam?
Stałam pod drzwiami.
Weszłaś.
Czyżbyś śniła?
Jak w nocy?
To było jak na jawie.
Jakbym tam była.
Dziwne.
Nie duś tego w sobie.
Powiedz w końcu.
Nie trzeba być psychologiem, żeby zrozumieć, co się dzieje.
Powiedziałaś Damonowi, że nie możesz z nim być,
a teraz śnisz o Stefanie?
Nie tylko o Stefanie. Moi rodzicie jeszcze żyli.
To było jakby w innym życiu.
- Hej, Stefan. - Cześć.
Wszystko w porządku?
Czasami dzwonisz, bo myślisz, że zwariowałaś, a ja ci mówię, że nie.
Często na wyrost.
Teraz ty mi powiedz, że nie zwariowałem.
Nie obiecuję.
Prawie potrącił mnie samochód,
bo akurat miałem jakąś wizję Eleny.
Cofam to.
Nie zwariowałeś.
Coś jest na rzeczy.
Tu Jeremy. Zostaw wiadomość.
Tu Bonnie Bennett,
czyli twoja dziewczyna.
Będę ci o tym przypominać, dopóki nie oddzwonisz,
więc odezwij się.
Babcia.
Ponoć w nocy Podróżnicy dali ci w kość.
Wyczytałaś w Kurierze Drugiej Strony?
Źle wyglądasz.
Coś jest nie tak.
Niektóre czarownice mówią, że Podróżnicy
chcieli przejąć nad tobą władzę, by ktoś mógł wyjść.
To znaczy wrócić?
Ktokolwiek to jest, ukrywa się.
A teraz to miejsce...
Dziwne.
Co się dzieje?
Nie wiem, co zrobili Podróżnicy
i kto się przedostał,
ale czarownice się boją.
Przybyli Podróżnicy i trzeba się ich pozbyć.
Ale żeby wam zaufać, muszę mieć pewność,
że żaden nie ma Pasażera.
Sami mamy się dźgnąć?
Tak można pozbyć się Pasażera.
Mamy się pchnąć?
Zróbcie to i po sprawie.
Powiedział Łowca odporny na wszystko.
Zrobię to.
I hybryda, który się regeneruje.
Masz pierścień, który cię wskrzesił.
Przestań narzekać.
Ramię. Nie powinno boleć.
Nie za głęboko.
Mogę pomóc, jeśli ty...
Dużo testosteronu, mało szarych komórek.
Jesteśmy czyści.
Powiesz, po co tu jesteśmy?
Musicie to powtórzyć 100 razy - z innymi ludźmi.
Mój sabat tropi Podróżników
od tysięcy lat.
Zawsze byli w ruchu.
Tylko kilka razy zatrzymali się na zgromadzenie.
Najciekawsze, że nikt nie zauważył.
Bo przejmowali miasta,
umieszczając w mieszkańcach Pasażerów.
Podejrzewamy, że to samo robią w Mystic Falls.
Chcesz znowu przegrać czy przechodzimy do drugiej fazy Damona bez Eleny?
Wymawiając jej imię, nie pozwalasz mi o niej zapomnieć.
Czyje imię?
Eleny?
Nieważne.
O wilku mowa.
Mama się odzywała?
Nie, a co?
Miałyśmy się tu spotkać, ale się nie odzywa.
Przekaż jej, że coś się dzieje.
Jasne.
Dzięki.
Damon-pokusa, 1-0.
Pokusa - 1. Enzo...
Witaj, piękna.
Powiedz Damonowi, że coś się dzieje z Eleną i Stefanem.
Co?
Pamiętasz, jak się śmialiśmy, że wszechświat popycha
ich ku sobie?
To się dzieje.
Ale co?
Teraz kiedy jego doppelganger...
Tom?
Tak.
Tom nie żyje, więc zostali już tylko
Stefan i Elena. To może tłumaczyć,
dlaczego oboje mają wizje
ze sobą nawzajem.
Zaraz, jakie wizje?
Wiesz, dlaczego milczy.
Ktoś ma erotyczne sny.
Nieprawda.
Raczej romantyczne.
Nie chcę wiedzieć.
Gdzie Stefan?
Poszedł do obozu Podróżników,
- by wybadać, co się dzieje. - Powodzenia.
To nasz jedyny trop.
Wiemy tylko, że Tom nie żyje,
Podróżnicy popełnili samobójstwo,
a teraz Stefan i Elena, którzy nie są razem,
mają sugestywne wizje.
Przyprowadź czarownicę
i dowiedzmy się, co jest grane.
Bonnie.
Niespodzianka. Nagrałam się i pisałam.
Wiem, przepraszam.
Byłem zajęty przeprowadzką i tak dalej.
Zwłaszcza tym drugim.
Musisz mi pomóc.
Coś się dzieje po Drugiej Stronie.
To znaczy?
Czarownice się boją, że ktoś się przedostał.
Pomyślałam, że skoro ty widzisz duchy...
Jeremy, wracamy do pracy.
Liv? Chyba żartujesz.
To nie tak, jak myślisz.
Poprosił mnie o korepetycje.
Przed czy po tym, jak mnie okłamałaś i próbowałaś zabić jego siostrę?
Powiesz, co się dzieje?
Przykro mi, ale nie mogę.
Panujemy nad sytuacją.
Musisz mi zaufać.
Mówiłem, że nie chcę żadnych tajemnic.
Nie bierz tego do siebie,
ale Podróżnicy nie mogą wiedzieć, że ich rozpracowujemy.
Już raz złamałam zasady dla Matta i Tylera.
Nigdy więcej.
Gdzie jesteś?
Sprawdzam panią szeryf, ale nie ma jej.
Może to nieistotne,
ale gdybym chciał przejąć miasto...
Zacząłbyś od góry.
Nie rób nic głupiego.
Potrzebuję Sztylet Podróżnika. Pospiesz się.
Sztylet Pasażera?
Pani szeryf.
Z kim rozmawiałeś?
Z Caroline.
Nie przyszła pani na lunch, więc powiedziałem, że zajrzę.
Mówiłeś o Sztylecie Podróżnika.
Tak?
Przesłyszała się pani.
Bynajmniej.
Matt?
Co ty tu robisz?
Nie żyję.
Pani szeryf ma kłopoty.
Co?
Powiedz Jeremiemu - zrozumie.
Wybacz, Bonnie.
Widzisz mnie?
Jesteś czarownikiem?
Więc jakim cudem?
Wszystko stanęło na głowie, misiu.
Miło zostać zauważonym.
Nie mów, że mnie nie pamiętasz.
Kol, pierwotny wampir.
Zamordowany przez Jeremy'ego Gilberta.
Wiem, kim jesteś.
Myślałem, że drugie życie trzeba spędzić w samotności.
Dlaczego cię widzę?
Widać, w raju jest problem.
Czarownice huczą, że ktoś znalazł wyjście
i wszystko się pomieszało.
Dla ciebie to mało istotne.
Wpadłeś tu tylko na chwilę i wrócisz.
Vicki.
Nie znam.
To moja siostra.
Skoro widzę ciebie, ją też powinienem.
Miałaś przyjść z czarownicą.
Powiedziałam, że do niej zadzwonię, nie, że przyprowadzę.
Gdzie Damon?
Cześć.
Ktoś się napije w bibliotece?
Chętnie.
Przynajmniej zachowują pozory.
Stół bilardowy.
Bilard to dobry sposób, żeby się wyżyć.
Ja rano biegałam. 15 kilometrów.
- Mogę dwa razy tyle. - Tak.
Niedobrze. Gadają o bzdetach.
Zróbmy coś.
To zabawne, kiedy się hamują,
by nie zedrzeć z siebie ubrań.
Drinka?
Lepiej nie.
Puszczą hamulce.
A tego nie chcemy.
Musimy to robić?
Niczego nie robimy.
W tym problem.
Tylko stoimy. Ubrani.
I nic się nie dzieje.
Chodzi mi o tę całą otoczkę napięcia i skrępowania.
Możemy być po prostu przyjaciółmi?
Powiedziała to.
Biedaczysko.
Nazwała rzeczy po imieniu.
Lecz do teraz żadne nie powiedziało tego na głos.
A to ważne, bo...?
Bo do tej pory była jeszcze nadzieja.
Nadzieja układa w głowie niewiarygodne scenariusze.
Maggie?
Co się stało?
Podróżnicy zapomnieli mi powiedzieć, gdzie ona jest,
zanim się podpalili
i cały trop poszedł z dymem.
Bez urazy,
ale nawet gdyby żyła, byłaby wiekowa.
Przez 70 lat niewoli
myśli o niej trzymały mnie przy życiu.
Że pewnego dnia odzyskam wolność i wreszcie ją ujrzę.
Nie chcę z nią chodzić, tylko jej podziękować.
Zatem sny erotyczne z moim bratem.
Tak też można zmienić temat.
Chciałem pominąć niewygodną część.
Nie wiem, co te wizje oznaczają.
To fragmenty obrazów mnie i Stefana, żyjących w innej rzeczywistości.
Będę żałował...
ale czy wyimaginowana Elena i wyimaginowany Stefan są szczęśliwi?
Rozumiem.
Jako przyjaciel powiem wprost:
przepowiednia mówi, że jesteście dla siebie stworzeni.
Powinniście być razem.
Niczego nie potrzebujemy.
Luke Parker, brat bliźniak Liv.
Bliźniak?
To dlaczego jesteś sam?
Gdzie Liv?
Zajęta.
Wejdź.
Pani szeryf.
Cześć.
Unikasz kłopotów?
Zna mnie pani.
Owszem.
Hybrydy nie są ponad prawem,
więc bądź tak miły i nie pij ostentacyjnie w biały dzień.
To źle wygląda.
Dobrze.
Spieszę się.
Pozdrowienia od mamy.
Pozdrów ją ode mnie.
Już jesteś bezpieczna.
Jak to nie możecie zapobiec wizjom?
Nasza magia tak nie działa.
Wszechświat jest potężniejszy.
- To po co przylazłeś? - Potrzebujemy pomocy.
Podróżnicy chcą wykonać ruch.
Przybył tu ich przywódca, Markos.
Skąd? Z chóru?
Z Drugiej Strony.
Przez wieki był martwy, ale dzięki ofierze ognia
- zdołał uciec. - Cudownie.
Stary umarlak z tajemniczym planem zemsty.
- Jednak się napiję. - Dzwonił Stefan.
Złomowisko zostało wyczyszczone.
Zgadnę, czarownice nie wiedzą, gdzie jest Markos.
Mówiliście, że wizje zbliżają Elenę i Stefana ku sobie.
Chodzi o naszą krew.
Podróżnicy potrzebują jej do przepowiedni.
To w takim razie
powinno was ciągnąć nie tylko do siebie, ale również...
Do nich.
Coraz ciekawiej.
Nie kapuję.
Jeśli wizje to mapa,
potrzebujemy więcej wskazówek. Przynieś popcorn, Blondi.
Będzie ciąg dalszy.
Co tu robisz?
Gapię się w gwiazdy i słucham, jak wszechświat się ze mnie śmieje.
Damon.
Od początku byliśmy na to skazani. Wszystko wskazywało, że tak się skończy.
To tylko wizje.
Gdy znajdziemy Markosa, skończą się.
I co? Zostaniemy przyjaciółmi?
Nie mogę się doczekać.
Wiem, że okoliczności są dziwne...
Spójrz na mnie.
Wszechświat nie kontroluje wszystkiego.
Wizje nie są prawdziwe.
Próbujesz wspiąć się na wyżyny kulinarne?
To nasza rocznica, więc owszem.
Jeśli po raz dwudziesty któryś ci nie wyjdzie, poprzestaniemy na winie.
Świetnie.
Nigdy nie pamiętam, gdzie jest korkociąg.
Nie ta szuflada.
Tak.
Nawet nie otworzyłaś.
Nie muszę.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
PAN STEFAN SALVATORE 4620 WALNUT DRIVE, MYSTIC FALLS
Elena.
Czy ja...?
Owszem.
Aż tak?
On tu jest.
Wiem, gdzie jest Markos.
Walnut Drive 4620.
Vicki!
Jak się tu znalazłem?
Matt!
Vicki?
To ja.
Już dobrze.
Nic podobnego.
Coś jest nie tak.
Spójrz na to miejsce.
Wróć do swojego ciała.
Nie zostawię cię. Wiejmy stąd. Złap mnie za rękę.
- Nie. - Złap!
- Vicki! - Matt!
Nie puszczę cię.
Matt, kocham cię.
Ale odeszłam ze świata.
Nie!
Vicki!
Vick!
Czysto.
Ciekawe, czy to tu Stefan i Elena mieli wizję dzikiego seksu?
Pewnie w sypialni.
Stefan jest tradycyjny.
A Elenie to odpowiada.
Przygwożdżę ci jęzor do brody.
Nie w moim domu.
Markos, jak mniemam?
Ale ja to nie Stefan, a on to nie Elena.
Po co przyszliście?
Chciałem zapytać o to samo.
Oraz czego chcesz
i dlaczego doppelgangery mają wizje.
Dwa pierwsze pytania są trudne.
Trzecie - łatwe.
A wizje mają przeze mnie.
Przez ciebie?
Dasz wiarę?
Chyba poznaliśmy wszechświat.
Powiesz, co jest grane?
Podania o doppelgangery zostały błędnie zinterpretowane.
Nie ma przepowiedni?
Jest taka, że ich krew może pomóc Podróżnikom.
Ciągnie ich do siebie zaklęcie, które rzuciłem półtora tysiąca lat temu.
Nie miałem o nich pojęcia,
ale okazuje się, że najlepszy sposób, by ludzie się szukali,
to obietnica prawdziwej miłości.
Duszno tu.
Przejdźmy się.
Ty zostań.
Ani mi się śni.
Chcesz odnaleźć Maggie?
To zostań.
Idziemy?
Mystic Falls to piękne miasto.
Sztachety, imprezy dla sąsiadów i wysoka śmiertelność.
Nie doceniasz tego, co masz.
Możesz przestać przynudzać?
Zaklęcie nieśmiertelności rzucone 2000 lat temu przez Silasa
i Ketsję wywołało rozłam wśród Podróżników
i powstanie czarownic.
Nie chcieli, byśmy się połączyli i poznali swoją siłę.
Tak zaczęła się wojna między Podróżnikami
a czarownicami, która trwa do dziś.
Przysypiam.
Czarownice rzuciły na nas klątwę,
przez co nie możemy osiąść.
Gdziekolwiek próbowaliśmy, coś się działo.
Zarazy, trzęsienia ziemi, pożary, coś zawsze nas przeganiało.
Niech zgadnę: doppelgangery mogą odczynić urok.
Znalazłeś je i co teraz?
Potrzebujemy ich krwi.
Ale nie jesteśmy wrogami. Aby to udowodnić,
przerwę ich wizje.
Nie możemy gromadzić się pod własnymi postaciami,
ale znaleźliśmy sposób na klątwę.
Pasażerowie.
Ilu was jest?
Kilku.
Tu i ówdzie.
Mogę dalej?
Należy spodziewać się wiatru i ochłodzenia.
Zaproszenie dla cioci Jenny na comiesięczną degustację wina.
Ucieszy się?
Jeszcze bardziej ucieszyłaby się z codziennej degustacji.
Dzięki.
Rozmawiałam z Jeremym, przyprowadzi dziewczynę.
Damon również.
Na pewno są urocze.
Kłamczucha.
Podzielcie się.
Wiesz, że rano go ugryzła?
Serio? Miło.
Nie zachęcaj do tego.
Wszyscy to uwielbiają.
Tak? To ja ugryzę ciebie.
A ja ci oddam.
Już.
Elena.
Też to poczułeś?
I wizje ustały.
Czy to już koniec?
Tak.
To koniec.
To był sen.
Czary. Widzieliśmy to, co chcieliśmy.
Nie byliśmy wampirami, moi rodzice żyli.
To było jak film.
Życie, którego nigdy byśmy nie zaznali.
Ale jednak było...
Niesamowite.
Ale nasze wspólne życie
też było niesamowite.
I to nie były czary,
to wydarzyło się naprawdę.
Zakochaliśmy się z własnej woli.
Różnie bywało, kłóciliśmy się...
Umarłam.
Zmieniliśmy się.
Dorośliśmy i się oddaliliśmy.
Taka jest rzeczywistość.
Takie jest życie.
Nie umiałeś gotować.
A ty owszem.
Znowu: marzenie.
Zawsze będę cię kochał.
A ja ciebie.
Myślisz, że z Damonem też kiedyś będę tak rozmawiać?
Możesz się z kimś przyjaźnić
albo go kochać.
Jedno wyklucza drugie.
To tyle.
Żałoba skończona.
Nie chcę być niedelikatny, ale ona już nie żyła.
Co za dużo, to niezdrowo.
Dokąd poszła?
Dokąd się przeniosła?
Znalazła spokój?
Nie wyglądało na to.
Nie wiem
i wolałbym nie wiedzieć.
Dlatego musisz wrócić do swojego ciała i powiedzieć wszystkim, co się tu stało.
Gdy wrócę, nie będę pamiętał.
Lepiej żebyś pamiętał.
Możesz mnie nie lubić,
ale nie chodzi tylko o mnie.
To, co stało się
z twoją siostrą, dotknie wszystkich, którzy tu przebywają.
Musisz wrócić.
Żeby temu zapobiec.
Co?
Uświadomiłem sobie, że tylko ciebie pani szeryf nie zabiła.
Teraz żartujesz?
Przepraszam za wszystko.
Z Liv do niczego nie doszło,
chciałem tylko cię chronić.
Rób co chcesz,
żeby mnie chronić, ale nie zapadaj się pod ziemię.
Zwłaszcza z kimś, kto mnie okłamał
i próbował zabić Elenę.
Nie stawiaj mnie więcej w takiej sytuacji.
Wiem, z powodu Anny.
- Namieszałem. - Zaufałam ci
i nie chcę się zawieść.
Matt, wszystko gra?
Umarłeś i wróciłeś z Drugiej Strony.
Wiem.
Pamiętam.
To niemożliwe.
W pewnej chwili trzymałem Vicki...
Widziałeś ją?
Ale mnie odepchnęła
i zniknęła.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Musimy ustalić zasady.
Skoro nie mogę cię odwieźć do domu,
ty nie powinnaś nachodzić mnie w sypialni.
Chcę podziękować.
To, co zrobiłeś, zadziałało.
Przykro mi, że wyrwałem cię z raju.
To naprawdę był raj.
Mówiłem, nie chcę wiedzieć.
Powinieneś.
Zobaczyłam idealne życie.
Byliśmy małżeństwem, mieliśmy dzieci.
Miałam wszystko, czego pragnęłam.
Mogę poprosić Markosa, by przywrócił wizje.
Ale to ułuda.
My jesteśmy
popaprani,
ale prawdziwi.
I nieodpowiedni dla siebie.
Zapomniałaś?
Ale i tak chcę cię w swoim życiu.
Jako przyjaciela?
Nie, to dla mnie zbyt trudne.
- Damon. - Mówię poważnie.
Nie możemy się widywać.
Nie chcę cię słyszeć,
nie chcę na ciebie patrzeć.
I, rzecz jasna, nie chcę być twoim przyjacielem.
Skoro tak wolisz...
Właśnie tak.
OK.
Dałam jej swojej krwi.
Wciąż jest nieprzytomna.
Spokojnie.
Matt mówi, że to może potrwać.
Co oni tu robią?
To nasz dom. Nie mogą go przejąć.
Nie przejmą. Już moja w tym głowa.
Dzięki, Tyler.
Nie ma za co.
Kończę. Budzi się.
Co się stało?
Przegapiłaś lunch.
Udało się.
Niczego nie podejrzewa.
Nieźle.
- Niezwykłe ciało. - Nie przyzwyczajaj się.
Kiedy miasto będzie nasze...
Wiem, zniknie.
Przyniosłeś?
To ostatni sztylet.
Teraz nie będzie żadnego. .