Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
Jak tam nasza cenna kotwica na drugą stronę?
Pozwalam jej myśleć, że uczy mnie magii.
To całkiem urocze.
Kim ty do diabła jesteś?
Zmuszam ludzi do robienia rzeczy, których nie chcą robić.
- Zabiłam Aarona Whitmore'a. - Nie zabiłaś Aarona Whitmore'a.
Ja to zrobiłem.
Myślałem, że złamałaś mi serce, więc rozerwałem szyję Aarona.
Taką masz nade mną kontrolę.
A ja wciąż tu jestem. Taką masz nade mną kontrolę.
- To musi się skończyć. - Właśnie się skończyło.
Przywódca podróżników chce krwi od ciebie i Eleny.
Dopóki ostatni sobowtór nie zniknie,
twoja krew nic nie zdziała.
Musimy zabić sobowtóra.
Jest w Atlancie.
SZPITAL
Jest w Atlancie.
- Jak masz na imię? - Jestem Tom.
Nic ci będzie.
Nazywa się Tom Avery. Odma opłucnej.
Dajcie igłę 10G.
Bierzemy ją.
Jeśli nie zmniejszymy ucisku, nie doczeka operacji.
Stefan, pomóż mi.
Gdzie znajdziemy twojego doppelgangera?
Jesteś upierdliwy.
Zawsze postawisz na swoim.
Szpital miejski w Atlancie.
Świetnie.
Teraz mogą go zabić.
12:00 ZEBRANIE RODZICIELSKIE W SZKOLE JEREMY'EGO
Cześć, skarbie.
Obudziłam cię?
Nie śpię od trzech godzin.
Serio? Nic nie mówiłeś.
I wzajemnie.
Bo nie mam nic do powiedzenia.
Nic się nie zmieniło.
Nadal mamy na siebie zły wpływ.
Ta noc była błędem.
Powinniśmy częściej robić takie błędy.
Serio?
Włóż coś na siebie i zejdź mi z drogi.
Muszę iść.
Twoja strata.
Robię świetne jajka.
Grupa do zadań specjalnych.
Słucham?
Pewnie jeszcze nie namierzyliście dopplegangera?
Mamy znaleźć jakiegoś sanitariusza na miejscu wypadku samochodowego
w mieście pełnym autostrad, smażonych zielonych pomidorów
i kiepskich kierowców.
To nie takie proste.
Dlatego dzwonię.
Doppelganger nazywa się Tom Avery.
Właśnie widziałam, że przywiózł pacjenta do szpitala miejskiego.
Widziała go?
Znowu wizje?
Umawialiśmy się,
że znajdę ostatniego doppelgangera Stefana...
Toma.
Toma. Zajmę się nim,
a ty przestaniesz wykorzystywać Stefana jako medium.
Bo gdy to robisz, smażysz mu mózg.
Mam to gdzieś.
Najważniejsza jest krew.
A dopóki Stefan i Elena mają swoje cienie,
ich krew się nie nadaje.
Zabij Toma Avery'ego
albo usmażę mózg Stefana na amen.
Jeśli jeszcze raz go tkniesz, ciebie też zabiję.
"Ciebie też zabiję".
Jak blond anioł śmierci.
Prawie uwierzyłem.
Śniadanie mistrzów.
Czyżby chodziło o Elenę?
Cóż za przenikliwość.
Wiele się dowiedziałeś o życiu, stojąc za barem.
Ile to już? Trzy lata?
Przynajmniej nie topi smutków.
Tyler mówi innym,
jak żyć, choć sam się stacza.
Pogadaj ze Stefanem.
Tylko jak mu wytłumaczę,
że rozstałem się z miłością jego życia,
a potem wylądowałem z nią w łóżku?
To już zbyt wiele.
Zresztą mam was, pacany,
domorosłych terapeutów.
Ja cię słucham, bo mi płacą.
Z każdą chwilą coraz mniej.
Poza tym Stefan nie wchodzi w grę.
Robi coś z Caroline.
Spokojnie, wilczku, są tylko przyjaciółmi.
Butelkę ginu - nienapoczętą.
Cóż, mam problemy.
Przysiądź się. Opowiedz fachowcom o swoich problemach.
Mów pomału i prostym językiem.
Dzięki, nie skorzystam.
Żałuję, chłopcy, ale muszę przerwać sesję,
bo w odróżnieniu od was mam coś do załatwienia.
Na pewno wrócę,
ponieważ mam głębokie rany
z dzieciństwa i muszę się wywnętrzyć.
WITAJCIE RODZICE - PODPISZCIE LISTĘ
Najpierw pomówię z każdym indywidualnie,
a następnie będzie otwarta sesja z nauczycielami.
Cześć, Bonnie.
Dostałam wiadomość. Co jest?
Damon i ja zerwaliśmy.
To koniec.
- Kiedy? - Zeszłej nocy.
Ale nie wróciłaś na noc.
Spałam z nim.
Po zerwaniu.
- To nieodpowiedzialne? - Może.
Jeremy wie, że między wami koniec?
Nie, na szczęście nie było go w domu.
Dziwne.
Nic nie wspomniał.
Skoro nie był w domu, to gdzie?
Nie wiem.
Co potwierdza, że jestem nieodpowiedzialna.
Bonnie?
Przyszedł najlepszy przyjaciel Katherine.
To chyba Luke.
Mam pomysł.
Skoro ty i Damon już nie jesteście razem...
Wydaje mi się, że w typie Luke'a jest Damon.
- Dobrana para. - Bonnie, muszę kończyć.
Dzięki.
Pani Douglas.
- Miło cię widzieć. - Wzajemnie.
Chociaż nie ma cię na liście do kontaktu.
A kto jest?
Damon Salvatore.
Obecny.
Przepraszam.
Dzięki.
Recepcjonistka nie zna Toma.
Użyłam perswazji, by wezwała kogoś, kto zna.
Poddaję się. Nie wiem, czy unikasz zadania czy mnie.
Może i tego, i tego?
Niemożliwe, bo dzięki mnie
Damon i Elena w końcu odkleili się od siebie.
To nie znaczy, że ci ufam. Nadal nie wiem, po co tu jesteś.
Damon gra dobrego chłopca,
więc ja potrzebuję wspólnika zbrodni.
Żartuję. Angielski humor.
Współczesne kobiety. Żadnej tajemnicy.
Wyłączając ciebie.
Nie mów, że to dla mnie tu jesteś.
Dlaczego? Ponoć jestem w twoim typie.
Światowiec, ciekawy akcent, brak zasad.
Arogant, brak taktu, nie rozumie aluzji.
Istotnie.
Tak szczerze, to przypominasz mi kogoś.
- Pracowała dla Augustianów. - Czyli cię torturowała.
Mogę to zrozumieć.
Maggie miała obserwować mnie w zamknięciu. Nawet ją polubiłem.
Niech zgadnę. Dzięki niej chciałeś być lepszy.
Bynajmniej.
Dzięki niej zrozumiałem, że cały czas byłem dobry.
- Wy pytaliście o Toma? - Tak.
Musimy z nim pilnie pomówić.
- To sprawa życia i śmierci. - Chciałbym pomóc.
Był najlepszym sanitariuszem, choć upierdliwym jak diabli.
- Był? - Zniknął cztery miesiące temu.
Nie wiemy, gdzie jest.
Przenieśliśmy się.
Dlaczego?
Nie na darmo nazywają nas Podróżnikami.
Znam to miejsce.
Wolałabym być na plaży, ale to tu mamy się spotkać z przywódcą.
Z Markosem?
Dlaczego chce naszej krwi?
Mam nadzieję, że doppelganger nie żyje.
Twoje głupie wizje na nic się nie zdały.
Daj Stefana.
Co się stało?
Tom zaginął.
Widziałeś coś, co mogłoby
nas naprowadzić?
Nic nie pamiętam.
Po wszystkim straciłem przytomność.
Łączymy się z umysłem doppelgangera
i widzimy tylko dawne wspomnienia, trzeba sięgnąć głębiej.
Skoro Stefan mdleje,
to znaczy, że ten zabieg niszczy jego wspomnienia.
Stefan?
Jesteś tam?
Jestem z tobą.
Stefan, słuchaj mojego głosu. Słyszysz mnie?
Trzymaj się.
- Przepraszam... - Cześć.
- Tom Avery? - We własnej osobie.
Co mogę dla pani zrobić?
Hazel. Już zrobiłeś.
Trish była moją koleżanką. Ponoć ją uratowałeś.
Robiłem swoje.
Mogę cię zaprosić na kolację? W ramach podziękowań.
Jestem w tym beznadziejna.
O 19.00?
Świetnie.
Podjedź na Peachtree Drive 6643.
Niekoniecznie karetką.
Słyszysz mnie?
Powiedz coś.
Jestem.
OK.
Peachtree Drive 6643.
Ruda kobieta, Hazel.
OK. Dzięki. Nie zawiodę cię.
To dobry człowiek. Nie rób tego.
Zegar tyka.
Zegar się zepsuł.
Za co płacę na komitet rodzicielski?
Złożę zażalenie.
- Po to przyszedłeś? - Zostawiłaś mi
pod opieką Jeremy'ego. Miałem to w kalendarzu od dawna.
Czyżby?
Tylko tyle?
Chcesz mi powiedzieć coś jeszcze?
Nie udawaj, że już ochłonęłaś.
Skupmy się na Jeremym.
Niech będzie.
Chciałabyś wiedzieć, gdyby Jeremy uganiał się
za dziewczyną?
- Za jaką? - Za Liv, którą uczy Bonnie.
Widziałem, jak rano pili napoje wyskokowe.
Nie zrobiłby tego Bonnie.
Zapomniałaś, że miał romans z duchem?
Brakowało tylko ckliwej piosenki i lepienia gliny.
Dostał nauczkę.
Nie oszukuje.
Przepraszam, że czekaliście.
Najpierw zła wiadomość.
Jeremy opuścił 11 dni nauki.
Wszczął trzy bójki
i dwa razy złapano go na ściąganiu.
Oszukiwał?
To do niego niepodobne.
Proszę dalej.
- Pan jest...? - Byłym chłopakiem Eleny. Byłym?
- Możemy teraz o tym nie mówić? - To ważne.
Większość problemów w szkole ma swoje podłoże w domu.
Jeremy potrzebuje stabilizacji i wsparcia bliskich.
Ludzie, którzy dbają o niego bardziej niż o siebie...
Oraz bardziej wyrozumiałego psychologa szkolnego.
Naprawdę się staramy.
Będzie lepiej.
Mam nadzieję, dla jego dobra.
To cud, że znaleźliśmy to miejsce.
Co druga ulica w tym upiornym mieście nazywa się Peachtree.
Wyglądają na stare.
Sprzed czterech miesięcy.
Przez 70 lat w celi nauczyłem się otwierać zamki.
Rude włosy. To ona.
Jest czarownicą.
- To jej dom. - Już niedługo.
Dlaczego to zrobiłeś? Była jedynym tropem.
Właśnie, a ja mam instynkt mordercy.
Niespodzianka.
Hej.
Mogę pomóc?
- Co? - Cały czas patrzyłeś,
- więc myślałam, że chcesz coś powiedzieć. - Nie. Uczę się.
Znasz się na mechanice kwantowej?
Przedmioty ścisłe to nie moja działka.
Jesteś Kotwicą.
Skoro tu trafiłam, chyba nie żyję.
Powiedz mu, że zawiodłam.
Nie udało mi się ochronić doppelgangera.
Nie rozumiem.
Kim jesteś?
Hazel. Będzie wiedział, co i jak.
Wszystko w porządku?
Podobno cię znała. Niby skąd?
Kto?
Niejaka Hazel.
Mam przekazać wiadomość.
Zaklęcie uciszające?
Trochę magii i mamy z głowy wścibskie hybrydy.
Co z nimi?
W dużym skrócie: Liv studiuje w Whitmore.
Bonnie uczy ją magii.
Pominąłeś fakt, że jest seksowna.
I dziwna.
Ty masz wampirzy słuch. O czym mówią?
Nie wiem.
Nic nie słyszę.
Jesteś Łowcą.
To znaczy, że Podróżnicy nie mają nad tobą władzy.
Dlatego tylko tobie mogę zaufać.
Proszę bardzo. Powiedz, o co tu chodzi.
W kręgach czarownic krążą słuchy,
że Podróżnicy szykują coś grubego.
- Myślałem, że to też czarownicy. - Niezupełnie.
Są jak nasze brzydkie przyrodnie siostry.
Mają na pieńku z każdym, kto czerpie magię z natury.
Boją się, że obróci ją przeciwko nim.
Teraz się uaktywnili.
Wybierają się tutaj.
Przybędą do Mystic Falls. Po co?
Tu jest twoja siostra. Jej przyjaciele mają rację.
Świat kręci się wokół niej.
Jeśli chcesz, by była bezpieczna,
pomóż mi wybadać, co knują Podróżnicy.
HAZEL NIE ŻYJE. PLAN B.
Wszystko w porządku?
Jeszcze nie.
Chciałaś pomocy i nagle wychodzisz?
Byłeś Planem A, ale nastąpiła zmiana.
Nieładne zachowanie. Nawet jak na nowicjuszkę.
Motus!
Nie jestem nowicjuszką.
To, że Jeremy ściągał, nie znaczy, że zdradza Bonnie.
Usprawiedliwiasz tych, których kochasz.
Im gorzej postępują, tym bardziej ich bronisz.
Cały czas nawiązujesz do nas.
Bo usilnie unikasz tematu.
Niech ci będzie.
Tylko nie udawaj, że jesteś tu dla Jeremy'ego.
Chcesz pogadać o tej nocy?
Śmiało.
Sęk w tym, że nie wiem, co powiedzieć, zrobić czy myśleć.
Wiem tylko,
że chciałbym
teraz zerwać z ciebie ubranie,
wepchnąć do jednej z sal i całować każdy kawałek twojego ciała,
a inni by nam zazdrościli.
To pewnie nie najlepszy pomysł?
Tak.
Do zobaczenia.
Była w transie. Nie wiem,
dlaczego się wściekasz.
W przeciwieństwie do ciebie, ratuję twoją przyjaciółkę.
Nie byłabym do tego zdolna?
By zabić niewinnego człowieka?
Nawet nie potrafisz o tym mówić.
Czy to ma być takie proste?
Nie znasz mnie, więc się przedstawię:
nazywam się Caroline Forbes,
jestem dobrym wampirem i nie zabijam ludzi dla zabawy.
Źle mnie zrozumiałaś.
Nie osądzam cię, tylko przygotowuję.
Widziałem żołnierzy szkolonych, by zabijać.
Ale gdy na polu walki się zawahali,
kosztowało ich to życie.
Nie jesteśmy na wojnie,
ale Stefan to najlepszy człowiek, jakiego znam.
Jeśli trzeba go będzie ratować, to zrobię absolutnie wszystko...
Co to?
Serce nas doprowadzi.
Dlaczego wiedźma zadała sobie tyle trudu,
by utrzymać go przy życiu przez cztery miesiące?
Cztery miesiące temu zginął Silas,
pierwotny doppelganger Stefana.
Ten jest ledwo żywy.
Długo nie pociągnie.
Tom?
Tom Avery?
Ja to zrobię. Idź na górę.
Dałam słowo i go dotrzymam, żeby nie wiem co.
Albo po prostu nie chcesz nikomu powierzyć życia Stefana.
O co chodzi? Kim jesteście?
Aniołami. Przyszliśmy po ciebie.
Spokojnie. Możesz mi zaufać.
Tylko utrudniasz.
Zrobię to po swojemu.
Jestem po twojej stronie. Mam dobre zamiary.
Ufasz mi?
Jasne.
Dobrze. Obiecuję, że nic nie poczujesz.
Co się dzieje?
Zabieram cię stąd.
Jesteś bratem bliźniakiem Liv i czarownikiem. Coś jeszcze?
Nie bądź zła na Liv. Moja rodzina jest popaprana.
Nie jestem zła, tylko osaczona.
Dlaczego cały dzień mnie obserwujesz?
Nie skończyłam.
Cześć.
Jest z tobą Elena? Chyba ma kłopoty.
Poszła na zebranie. Co się stało?
Liv twierdzi,
że Elena jest ważna dla Podróżników.
Liv? Od kiedy rozmawiacie?
Później wyjaśnię. Muszę znaleźć siostrę.
Mamy szczęście. Pierwsi.
Milcz.
W porządku?
Mówiłam: milcz.
Elena.
Ziemia do Eleny.
Mówię uczniom, że chemia to przyciąganie i reakcje.
Czasem piękne...
Omija cię naprawdę nudna prezentacja.
Muszę się przewietrzyć.
Elena Gilbert.
Szukałam cię.
Liv?
Co tu robisz?
Chodzi o Jeremy'ego?
O ciebie.
Wybacz.
Mój sabat zrobił wszystko, by cię chronić,
ale jesteś zbyt niebezpieczna.
Nie wiem, o czym mówisz.
I się nie dowiesz.
- Boże. - Mała rada:
jeśli chcesz kogoś zabić, nie trać czasu na wyrzuty sumienia.
Hazel wydawała się miła, więc przyjąłem zaproszenie.
Odświeżyłem się, podjechałem po nią
i więcej nie pamiętam.
Tamtej nocy cię porwała i ukryła,
przed tymi, którzy znają się na magii.
To była prawdziwa wiedźma.
Nie wiem, dlaczego ci opowiadam o swoim życiu.
Bo użyłam perswazji.
I kazałam zachować spokój.
Dlaczego chcesz tyle o mnie wiedzieć?
By zyskać pewność, że jesteś porządny
i nic nie ukrywasz.
Jesteś jedną z najmilszych osób, jakie znam.
Wzajemnie. Pamiętam, że uratowałaś mi życie,
więc jeśli mógłbym się jakoś odwdzięczyć, daj znać.
Nie mogę zrobić tego, co powinnam.
Nie rozumiem.
Nie musisz.
Przypominasz mi kogoś, kto jest dla mnie ważny.
Szczęściarz z niego.
Z ciebie również.
Bo zaraz wsiądziesz do pociągu
i wyjedziesz daleko stąd, poznasz miłą dziewczynę, zapuścisz korzenie
i będziesz szczęśliwy przez resztę swojego długiego życia.
Uważaj na węglowodany.
Są zabójcze.
- Dość! - Skądże.
Omal cię nie zabiła.
Chcę wiedzieć dlaczego, więc wyjmę to,
ale jeśli zaczniesz czarować,
ktoś skręci ci kark.
Nie ktoś. Ja.
Mów.
Dobra.
Przestań!
Już nie masz nade mną władzy.
Zerwaliśmy?
Właśnie dlatego.
Powiedz, że to rozumiesz.
Nie mogę, zabij mnie.
Kuszące. Najpierw wszystko wyśpiewaj.
To ostatni żeński doppelganger.
Do jutra może pozostać tylko jeden męski,
więc Podróżnicy spróbują cię wykorzystać.
Czarownice nie dopuszczą do tego.
Wiesz, co powinienem zrobić.
I co wtedy? Mam cię znienawidzić
czy ci przebaczyć?
To twój wybór,
ale pod warunkiem, że będziesz żyła.
Powiedz, że to rozumiesz.
Co ty wyprawiasz?
Jeśli chcesz ją zabić, musisz zabić też mnie.
- Kim jesteście? - Przyjaciółmi Jeremy'ego i Eleny.
A nawet Damona.
Nie zapominaj Bonnie. To ona powiedziała, że cię tu znajdziemy.
Krew nie woda, a tu jest moja siostra, więc...
Pokazała nam tę sztuczkę.
Na co czekasz? To byłby nie pierwszy raz.
Jeremy.
Chciała zabić twoją siostrę i znowu spróbuje.
Nieprawda. Pomoże ją ochronić.
Dopilnuję tego.
Jak? Nie potrafisz nawet zaliczyć kaligrafii.
Zaufaj mi. Nie pozwolę cię skrzywdzić.
Jak po tym, co wyprawiałeś w szkole
mogę ci zaufać?
Jak mogę myśleć o nauce,
gdy dzieją się takie rzeczy?
Nie powiem nauczycielom:
"Przepraszam za nieobecność, ale mieliśmy inwazję doppelgangerów".
Wiem, co robię.
Proszę.
Liv wie o Podróżnikach więcej, niż nam mówi.
Chodźmy.
Chyba żartujesz.
Ufam mu. A ty musisz zaufać mnie.
Gdzie się podziewałeś?
Nie byłoby nas tu, gdybyś zabiła Elenę.
Mało brakowało, żebym zginęła.
Dzięki za braterską troskę.
Oto plan C:
ochronicie Elenę, a ja pomogę wam powstrzymać Podróżników.
Rozumiesz, że to potężny konflikt interesów?
Niekoniecznie. Jeremy dysponuje umiejętnościami Łowcy.
Jeśli Podróżnicy przyjdą po jego siostrę albo najadą Mystic Falls,
wywęszy to wcześniej niż my.
- Gdzie jest haczyk? - Będę potrzebował pomocy.
Więcej mieszczuchów. Nie.
Albo się zgadzasz, albo nic z tego.
W życiu tyle nie zjadłem.
Wierzę.
Sycąca ostatnia wieczerza.
Nie!
Dlaczego to zrobiłeś?
Nie tylko ty zawarłaś układ, by ocalić komuś życie.
Wspominałem ci o Maggie.
Podróżnicy wiedzą, gdzie ją znaleźć.
Jeśli jest podobna do mnie, właśnie straciła do ciebie cały szacunek.
Z czasem mi wybaczy.
W przeciwieństwie do ciebie
zrobię wszystko, by ocalić tych, których kocham.
Podróżnicy przenieśli się na złomowisko pod Mystic Falls.
Możesz powiedzieć Stefanowi, że to ty go ocaliłaś.
O czym dumasz?
- Pani Douglas ma rację. - Szkolna psycholog?
Co ona wie o bagnie, przez które przechodzimy?
Nazwała rzeczy po imieniu.
Nie jesteśmy źli dla siebie, tylko dla Jeremy'ego.
Jemu szkodzi całe to otoczenie.
Chcesz mu pomóc?
Wywieź go z miasta. Spełniliśmy jego prośbę,
choć intuicja podpowiadała mi, że to błąd.
Nasza gwiazda.
Dokąd idziesz, młody?
Przenoszę się do Matta i Tylera.
Co? Nie musisz tego robić.
Zostań. Rano porozmawiamy.
Nie, już dawno powinienem to zrobić.
Ostatnio dużo się działo.
I zawsze tak będzie.
Muszę radzić sobie sam.
Tak będzie lepiej dla wszystkich.
Nie pytam o zgodę.
Codziennie będę dzwonić.
I będę bardziej obecna.
Stefan?
- Czy ty...? - Dałam ciała.
Do tego jestem też wykończona i nie w sosie.
Dobrze cię widzieć.
Powiesz, co się stało?
Już powiedziałam.
Dałam ciała.
Nie byłam w stanie go zabić. Nawet dla ciebie.
Masz wyrzuty sumienia,
że nie zabiłaś?
Nie - dlatego, że wciąż jesteś więźniem.
Daj spokój.
Nigdy mnie nie wypuszczą. Jestem dla nich zbyt cenny.
Dla mnie jeszcze bardziej.
Enzo zabił Toma.
Kolejny powód, by go nienawidzić.
Powinnam to przewidzieć.
Całe to czarowanie dla odwrócenia uwagi.
Właściwie ja to wymyśliłam.
Co teraz?
Idziemy spać.
Cóż za męstwo.
Mężna część mojego mózgu musi odpocząć
po całodziennych torturach, podczas gdy ty flirtowałaś z jakimś Brytyjczykiem.
Zamknij się.
Bardzo śmieszne.
Zbierzemy siły, zaczekamy na okazję
i uciekniemy. Razem.
Wiedziałeś.
Dlatego pozwoliłeś mi jechać, prawda?
Co wiedziałem?
Że nie zdołam tego zrobić.
Nie, że nie zdołasz,
tylko że nie zrobisz.
Ale skąd?
Bo taka już jesteś.
Coś mi mówi, że nie pakujesz się na miesiąc miodowy.
Wracam na kampus.
To żadne rozwiązanie.
Zwłaszcza teraz, gdy Jeremy jest wolny i nie mamy na niego wpływu.
Nie chodzi o niego,
tylko o nas.
To nie tak, że jesteśmy dla siebie źli,
ale robimy to, co jest dla nas złe.
Ja tak nie mogę.
Odwiozę cię do Whitmore.
Jeśli to zrobisz, przez całą drogę
będę myślała o twojej ręce obok mojej
i choć będę ze sobą walczyć,
to i tak ją wezmę,
pozwolę się pocałować.
I nie zrobimy tego, co powinniśmy.
Wrócimy do punktu wyjścia.
Musisz pozwolić mi odejść.
Nie...
Szerokiej drogi.
Jeremy, nie odzywasz się,
a ja mam milion pytań. Tęsknię.
I nie wiem, co myśleć.
Zadzwoń.
Co u licha?
Piją krew moją i Eleny.
Boże.
Teraz.
Daj rękę. oją i Eleny.