Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
Masz zdolność do ciągłego życia wewnątrz cudzego ciała.
Katherine Pierce ma kontrolę nad ciałem Eleny Gilbert.
Chcę mojej córki, chcę nieśmiertelności,
i chcę Stefana Salvatore.
Wiem, jak bardzo nawaliłem.
Potrzebuję cię.
To koniec.
Dlaczego Nadia miałaby mnie zmuszać?
Muszę zrobić przyspieszony kurs na temat Eleny Gilbert,
i uznałam, że kto zna ją lepiej
niż jej niezawodny najlepszy przyjaciel?
Powiedz mi. Jak było, gdy przespałaś się z Klausem?
O mój Boże.
A ty to?
Moje wsparcie.
Wes ma swój chory plan
zniszczenia wampirów każąc im żywić się sobą.
Widzę, że to może być problem.
Myślisz, że zakochali się przy dojeniu krów?
Pewnie tak. Potem chłop się rozpił,
więc zdradziła go z pastorem.
Straciłeś miłość życia, ale nie wyżywaj się na innych.
Tu nie ma miłości. To stare zdjęcie.
Dziewczyna dawno się wyniosła.
Facet został sam jak palec.
Nieładnie źle mówić o gospodarzu.
- Raczej się nie przejmie. - Ktoś robi się marudny.
Jadłeś ostatnio osiem godzin temu,
to by się zgadzało.
- Odmierzasz czas? - Teraz żywisz się krwią wampirów.
Dla własnego bezpieczeństwa muszę wiedzieć,
ile wytrzymasz bez jedzenia.
Możesz odejść.
Nie opuszczam przyjaciół.
Gdybyś nie pomógł mi zabić doktora Wesa,
nie dopadłby cię wirus.
W samą porę.
Co zrobiłeś? Co się dzieje?
Umarłeś. Płynie w tobie moja krew,
więc gdy to wypijesz, poczujesz się lepiej.
Proszę.
Grzeczny chłopiec.
- Co to? - Krew.
Jesteś wampirem. Gratulacje.
- Że co? - Wiem. To przytłaczające.
Damon wszystko ci wyjaśni, ale najpierw ochłoń.
Gdzie twoja żona?
Chwila. Żywię się krwią?
Wszystko wyjaśnimy. Gdzie twoja żona?
Zostawiła mnie dawno temu.
Pastor?
Dla pastora?
Dla farmaceuty.
Uznam to za wygraną.
Moją, nie twoją.
Daruj sobie straszenie,
nie opuszczę cię. Jestem twoim jedynym przyjacielem.
Cesarstwo Rzymskie.
476. Dynastia Han.
- Dynastia Han? - 220.
- Święte Cesarstwo Rzymskie. - 1648.
I nici z oceny celującej.
Przecież dobrze powiedziałam.
W podręczniku jest 1806.
Teoretycznie tak,
ale cesarstwo przestało istnieć w 1648,
gdy podpisano pokój w Westfalii.
W liceum pisałam o tym referat.
Jeśli chcesz zaliczyć test,
lepiej odpowiadaj zgodnie z podręcznikiem.
To Caroline. Poprosiłem jej matkę, żeby namierzyła Damona.
Miałeś rację, zupełnie mu odbiło. To od mamy.
Zaginięcia i bestialskie ataki?
Owszem.
Wszystkie ofiary znaleziono w ich domach. Nie miały głów,
a ich skóra była wysuszona.
Damon żywi się wampirami?
- Mogłem go zatrzymać. - Nie!
Nawet nie próbuj się obwiniać.
Nikt by go nie powstrzymał przed dopadnięciem Wesa.
Widocznie Wes wstrzyknął mu coś,
co sprawia, że wampiry żywią się wampirami.
Zła wiadomość jest taka,
że gdy przytrafiło się to Jessemu, musieliśmy go zabić.
A dobra... Zazwyczaj powinna jakaś być.
Muszę go znaleźć.
Pójdę z tobą.
Nie wiedziałam, że tu jesteś.
Stefan pomagał mi w nauce.
Stefan, który nie studiuje?
Jest ekspertem od historii.
Tyler.
Nie rozmawialiśmy od tamtego zdarzenia.
Od chwili,
gdy omal cię nie zabił?
- Gadałaś z Mattem? - Nie, a co?
Wygląda na to, że Nadia czyści mu pamięć.
Powiedział, że będzie jej unikał, ale słuch po nim zaginął.
Myślisz, że ma kłopoty?
Nie pojawił się w robocie, a w komórce zgłasza się poczta.
- Zaraz będę. - Nie po to dzwonię.
Razem na pewno coś wymyślimy.
Do zobaczenia.
Iść z tobą?
Zajmij się Damonem. Poradzimy sobie.
Pora na kolejny etap znajomości: wspólne zaleczanie ran po rozstaniu.
Wolę się nie mieszać.
Lecę się przebrać. Spotkamy się w akademiku?
Jasne.
Złe wieści są takie, że Tyler cię nienawidzi, a dobre...
Damy sobie radę.
Każde z nas ma dziwne przejścia z byłymi.
Ja nie. Między mną i Eleną nic się nie dzieje.
Daj spokój, Stefan!
Twierdzi, że zrobi wszystko, by odzyskać Damona,
później z nim zrywa,
a teraz uczy się historii ze swoim byłym?
Jesteśmy przyjaciółmi.
Bez podtekstów.
Z Damonem Elena rozstała się z hukiem,
a z tobą kulturalnie.
Macie zdrową relację.
Spędzę z nią 12 godzin w drodze,
więc jeśli żywi jakieś uczucia, na pewno się zorientuję.
Co z Mattem?
Nic.
Na pewno? Bo Jasnowłosa i wielki zły wilk spotkają się,
by o nim pogadać.
Matt się o tobie dowiedział.
Co?
Tyler podał mu werbenę.
- Zabij go. - Katherine!
- Natychmiast. - Nie musi umierać.
Werbena przestanie działać. Trzymam go na uboczu.
Nikomu nic nie pisnął.
Pewnie się migdaliliście.
Nawet nie wiem, co to znaczy.
Wszyscy kochają Matta.
Inaczej już dawno by nie żył.
Ale nie mogę ryzykować,
że komuś wygada.
Wyjeżdżam ze Stefanem
na poszukiwania Damona.
Chciałaś się go pozbyć.
To świetna okazja,
żeby pobyć ze Stefanem sam na sam. Muszę ją wykorzystać.
A jeśli za bardzo się zbliżycie?
Jeśli coś pójdzie nie tak? Zabijesz kolejnego kochasia?
Przytaczasz moje słowa.
To ulubiona broń każdej Petrovy.
Zajmij się Mattem
albo wykończę go sama.
Będzie dobrze.
Przekonam przyjaciół, że nic mi nie jest.
Dotrzymam tajemnicy.
Nikt nie musi umierać.
Wyluzuj.
Syrop nic ci nie zrobi.
Co to jest "migdalenie"?
Nie wiedziałem, że bawisz się lalkami.
Mój brat lubi odstawiać szopki.
Układa ciała tak, jakby nic się nie stało.
Ja mam to gdzieś.
Mamy osiem godzin do kolejnego karmienia.
Ciekawe, jak tam w Nowym Jorku?
Tłoczno.
Idealnie. W drogę.
A to co?
Przyśpiewka Podróżników.
Jako człowiek nauki zawsze uważałem magię za oszustwo.
Teraz sam po nią sięgam.
- Jak apetyt? - Miło, że pytasz.
Dopiero co jadłem.
Jesteś pacjentem zero.
Nie pozwolę ci odjechać, zanim nie zrobię kilku testów.
- Kilku? - Jednego.
Skoro żywisz się wyłącznie krwią wampirów,
to ile czasu minie, nim zabijesz najlepszego przyjaciela?
Myślałeś o zmianie auta?
O co ci chodzi? To klasyk.
Tak jak samolot braci Wright,
ale jakoś nikt nim nie lata.
Cieszę się, że mi pomagasz, ale nie musisz.
Robię to dla ciebie.
Trzymasz się nadziei,
że Damona można uratować.
A ty tak nie uważasz?
Wiem, że z Jeremym przegiął,
ale to nie pierwszy raz.
Chodzi ci o to, że go zabił?
Nigdy aż tak się od niego nie odsunęłaś.
Nadal mi zależy na Damonie,
ale zbyt wiele razy się sparzyłam.
Mam dość emocjonalnej huśtawki.
Dostaję od tego mdłości.
Nie jesteś głodny? Zjadłabym coś.
Na co masz ochotę?
Wezmę to, co ty. Tylko bardziej słone.
I czekoladę.
Proszę bardzo.
Daruj sobie.
Podróżnicy rzucili zaklęcie na cały dom.
Nie będzie trwało wiecznie.
Wystarczy, że potrwa osiem godzin.
Potem Wes będzie mógł zrobić sekcję moich wysuszonych zwłok.
Szlag!
Nieszczególnie cię to rusza.
Zapomniałeś, czego cię uczyłem?
Spokój to klucz do zwycięstwa.
Walcz do końca.
Możemy wezwać
twojego brata lub byłą.
Zrobią porządek z Wesem. Jest wiele rozwiązań, dzięki którym
nie zatopisz zębów w mojej szyi.
Brat nie chce mnie znać. Nie odezwę się do niego.
Moje życie jest warte mniej niż twoja duma?
- Nie zechcą pomóc. - Zechcą.
Boisz się o nich.
Nie chcesz ich narażać.
Ja to co innego.
Nie wypiję twojej krwi.
Coś wymyślę.
Dziękuję.
Pyszna kawa.
Zazwyczaj piję ją w mniej krępującej ciszy.
Między nami może być tylko niezręcznie.
Matt zaginął?
Nie wiem, ale od dwóch dni nie wrócił do domu
i nie odbiera komórki.
Matt?
Caroline, co tu robisz?
A ty?
Gdzieś się podziewał?
Dałam ci moje okulary?
Mówiłeś, że nie będzie ich w domu.
Dobrze rozumiem?
Przez cały ten czas byłeś z Nadią?
Długa historia.
Wejdź.
Możesz potrzymać? Uważaj na smar.
OK.
Nie wiem, jak ten przewód się urwał,
ale nie obejdzie się bez wymiany.
Może mechanik ma zapasowy.
Miałaś uważać.
Co?
Uwielbiam tę bluzkę.
Uwielbiałaś.
Wprost cudownie.
Masz smar na twarzy.
Jesteś cały brudny,
a ja muszę się przebrać.
Kilka przecznic stąd widziałam hotel.
Może wynajmiemy pokój
i weźmiemy prysznic, czekając na naprawę auta?
Zaczekam tu, a nuż skończą wcześniej.
Idź sama.
Zostaw im swój numer.
Da się zadzwonić na twój telefon czy pochodzi
z czasów dynastii Han, jak twoje auto?
Bardzo śmieszne.
Weźmiesz moją torbę?
Jasne. Zaraz przyniosę.
Akurat się zbierałem,
a ona siedziała na schodach i czekała.
Subtelność nie jest moją mocną stroną.
Głupio mi, że użyłam wobec niego perswazji, a tobie skręciłam kark.
Znowu.
Dlaczego nie odbierałeś telefonu?
Zgubiłem go pierwszej nocy.
- Gdzie? - W Atlantic City.
Żadne z nas tam nie było.
Zaczęło się od jednego drinka, a skończyło na pięciu.
Dalej nie pamiętam.
Przez jej perswazję!
Mam werbenę. Nie podziałałaby.
Gdzie byłeś przez ostatnie dwa dni?
Już mówiłem:
- dobrze się bawiliśmy. - Bawiliście!
Jak wtedy, gdy pogrzebała cię żywcem?
Ale ubaw!
Mówiłeś, że zareaguje normalnie.
Co to niby ma znaczyć?
Gołym okiem widać, że osądzasz Matta.
Choć wszyscy wiedzą,
że twoje podboje miłosne
nie zjednują ci przyjaciół.
Prawda, Tyler?
Nie mieszaj mnie do tego.
Odstawia cyrk, żeby odwrócić naszą uwagę.
Od czego? Znasz Matta.
Przez Rebekę rozbił wóz,
- a potem poleciał z nią do Europy. - Chyba nie wierzysz w te bzdury?
Łatwiej uwierzyć w to niż w inne rzeczy.
Zabrałaś całą szafę?
Nie wiedziałam, ile nam zejdzie. Poza tym, bądźmy szczerzy:
na Damona przyda się coś więcej niż zestaw podstawowy.
Przemówimy mu do rozsądku. Jeszcze nie wszystko stracone.
- Dlaczego tak uważasz? - Bo wiem przez co przechodzi.
Jak to?
Za miłość do ciebie można słono zapłacić.
Gdy byliśmy razem,
każda cząstka mojego ciała podpowiadała mi,
że byłaś tą jedyną.
Taka miłość może odmienić całe życie.
Ale gdy osoba, którą tak kochasz, nagle odchodzi,
pozostaje straszna pustka.
Wiem.
Krążą o mnie legendy.
Nie radzi sobie z tym, ale jest jeszcze szansa.
Doleję ci.
Idę się wykąpać.
OK.
Łańcuchy holownicze. Niezbędnik każdego rolnika.
Za godzinę będą niezastąpione.
Siadaj.
Nie odpuszczą, dopóki cię nie zabiję.
- Albo ty mnie. - Bez obaw.
Coś wymyślimy.
Na to nie ma lekarstwa.
Minęły dopiero dwa dni.
Zawsze to samo.
Uciekasz od problemów.
Wyciąłeś taki numer mnie i swojej dziewczynie.
Jeśli zostaję, wszystko niszczę.
Nie jest tak źle, jak myślisz.
- Co ty wyprawiasz? - Wzywam posiłki.
Mówiłem, żebyś tego nie robił!
Twoja duma jest warta mniej niż nasze życie.
Damon?
Cześć, Stefan, miło słyszeć twój kobiecy głosik.
Czego chcesz?
- Wpadliśmy w małe tarapaty. - Gdzie Damon?
Ze mną. Ślini się.
Zaraz zatopi mi zęby w szyi
i wyssie całą krew.
Wes go zaraził?
Czyli słyszałaś o wirusie. Przyda nam się pomoc.
Wes zgadał się z wiedźmami i uwięził nas w domu.
Nie przyjeżdżaj tu.
Nie chce cię narażać. To słodkie, ale możesz być spokojna.
W najgorszym razie go zabiję.
Wyślij mi adres.
Przyjedziemy jak najszybciej.
Dobrze.
Związałem go, ale gdy Damon czegoś chce,
- trudno go powstrzymać. - Niedługo będziemy.
- Mówiłaś coś? - Nic.
Wytrzymaj. Jak się zjawią, coś wymyślimy.
Rzucę się na nich.
Jest taka możliwość. Ważne, że ja przeżyję.
Żartuję.
Jeśli mierzyłeś w serce, chybiłeś.
Nie mierzyłem. Łańcuchy to dobry pomysł.
Zobaczymy, jaki jest silny, gdy wpada w szał.
Bardzo silny.
Zatęskniłem za celą Augustianów.
Przestań. Proszę!
Damon!
Co mu zrobiłeś?
Moi znajomi zwiększyli kwasowość twojej krwi.
Dzięki ich sztuczkom
Damon golnął sobie kwas solny.
Uciekaj, zanim czar przestanie działać.
Mam iść z tobą?
Zrobisz dla mnie coś jeszcze,
a potem dam ci święty spokój.
Możesz też zostać
z wampirożernym przyjacielem. Ciekawe, ile pożyjesz.
Uciekaj.
Próbowałem cię zabić. Znów to zrobię.
Nie.
Wiej!
Auto naprawione.
Już idę.
Podasz mi bluzkę? Tę zieloną, z wierzchu.
Jasne.
Dzięki.
Czekaj.
Nie powinniśmy.
Dopiero zerwałaś z Damonem.
Masz rację.
Przepraszam. Dałam się ponieść chwili.
Nie powinnam.
Przed nami długa podróż, więc...
Racja.
Ureguluj rachunek,
a ja spakuję walizki.
Kogo Stefan kocha bardziej: Damona czy Elenę?
Dlaczego do mnie dzwonisz?
Damon został zarażony wirusem.
Wiem, gdzie jest.
Jeśli sprowokuję go do ataku,
Stefan będzie musiał go zabić.
Chcesz, żeby ukatrupił brata.
To podłe - nawet jak na ciebie.
Dzięki.
Jak sprawy z niebieskookim?
- Już ostygł? - Pracuję nad tym.
Powodzenia. Niech Stefan cię pokocha.
Jedno mnie ciekawi.
- Spędziliśmy razem kilka dni... - Migdaląc się?
Właśnie.
Zadałaś sobie dużo trudu,
żeby pomóc mamie, a ona interesuje się tylko Stefanem.
Taka już jest.
Nie oczekiwałam, że będziemy razem popijać szampana.
A czego?
Gramy czy gadamy?
Przerabiałem to samo.
Moja mama znikała na tygodnie i wracała,
jak gdyby nigdy nic.
A ja robiłem jej kanapki.
- To co innego. - Czyżby?
Ona decyduje, kiedy cię potrzebuje.
Nigdy nie przebijesz faceta,
z którym chce się przespać.
Powiesz wszystko, by pomóc Elenie. Nie jestem głupia.
Jesteś, skoro uważasz, że Katherine wybierze ciebie.
Wiesz, dlaczego robiłeś te kanapeczki?
Bo gdy mama wracała,
zapominałeś o tym, co ci zrobiła.
Koniec końców, to twoja mama.
I ją kochasz.
Daj nadgarstek.
Werbena zniknęła.
- Zabawa skończona. - Zaczekaj.
Skoro i tak to zapomnę...
A to za co?
Dziękuję.
Zważywszy, że zostałem porwany,
mogło być znacznie gorzej.
POMÓŻ, K
Co robisz?
Elena to moja przyjaciółka.
Muszę ją chronić.
Porażka.
Byłeś ostatnią przyzwoitą osobą w mieście.
Nadal jestem. Ty również.
Mogłaś mnie zabić, lecz tego nie zrobiłaś.
Nie jesteś taka jak ona.
Zapomnij wszystko, czego nie powinieneś wiedzieć.
Imprezowaliśmy, poszliśmy do łóżka, a potem się zmyłam.
Żegnaj.
Wychodzisz?
Owszem. Stoisz mi na drodze.
Wszystko w porządku?
Co się dzieje?
Napisałeś z telefonu Nadii.
Znowu użyłaś perswazji.
A mówią, że blondynki są głupie.
Co mu zrobiłaś? Gadaj!
Przestań!
Możesz nie pamiętać, ale to twoja wina.
Uwierz mi.
Młoda hybryda pokona starszego wampira.
Czy ktoś wyjaśni, dlaczego niby to moja wina?
Elena.
Nie rób tego.
Nie.
Stój!
Jeśli wejdziesz, zginiesz.
Co się stało?
Chciałem się zemścić.
Zaaplikowano mi wirusa, i omal nie zabiłem ostatniego przyjaciela.
Cały ja.
Enzo podał mi adres.
- Chcemy pomóc. - Nie zdołacie.
Żywię się krwią wampirów.
Dla własnego dobra, idźcie stąd.
Nie ma mowy.
Precz!
Nie boję się ciebie.
Ja też nie.
Musisz wyjść.
Zwariowałaś?
Chcę ci udowodnić, że jest dla ciebie nadzieja.
Elena.
Widzisz?
Potrafisz nad sobą zapanować.
Ponieważ mnie kochasz.
Uczucie jest silniejsze od łaknienia.
- Nie zbliżaj się do mnie. - Zabije cię.
Nie zrobi tego.
Wytrzyma.
Zwalcz to.
Odwróć się.
Przestań! Puść ją!
- Stefan! - Puść ją!
Zabije mnie.
Spójrz tutaj.
Czujesz? Pij.
Świetnie.
Pożyw się. Śmiało.
Matt pamięta tylko, że ze sobą spali.
Care...
Nie przeprosiłem.
Byłem wkurzony,
ale to żadne wytłumaczenie.
Wszystko się ułoży.
Chcę, żebyśmy mieli zdrowe relacje.
Przeprosiłem,
ale mi nie przeszło.
Oczywiście.
Nie od razu Rzym zbudowano.
Wiele ode mnie oczekujesz.
Przespałaś się z Klausem,
który zabił moją matkę.
Ile czasu potrzebuję, by o tym zapomnieć?
Tydzień? Miesiąc?
Jak sądzisz?
Zrozumiałam.
Nie chcę wyjść na drania,
ale nigdy się nie dogadamy.
Przyjmuję do wiadomości.
Wiem, że nie mogłeś odpuścić,
ale jeśli przywleczesz do domu wściekłego królika, zostaniesz pogryziony.
Nie powinienem był cię wyrzucać.
Zabiję cię.
Nie dziś, nie jutro,
ale kiedyś rozpruję ci gardło
i umrzesz.
Oj, Damon.
Myślisz, że boję się Rozpruwacza?
A kto wymyślił to określenie?
Ten stan, gdy czujesz wampirzą krew
i ogień w żyłach -
dla mnie to chleb powszedni.
Da się nad tym zapanować.
I z ogromną chęcią mnie nauczysz?
Dobrze kombinujesz.
Zaraz podam ci werbenę
i pójdę się napić.
Dam ci czas,
żebyś sobie uświadomił, jakim byłeś dupkiem.
Jesteś moim bratem.
Nie odwrócę się od ciebie.
Nigdy.
Ona to zrobiła.
Elena?
Dziś omal nie zginęła, żeby coś udowodnić.
Pamiętasz wampira Jessego?
Gdy mnie zaatakował, Elena musiała go zabić.
Ale gdyby istniał choć cień szansy, by inaczej go powstrzymać,
spróbowałaby.
I?
Wiedziała, że nie wytrzymam i się na nią rzucę.
Liczyła, że mnie zabijesz.
Twierdzisz, że Elena
chciała, bym cię zabił?
A masz inne wytłumaczenie?
Tak myślałem.
Zjadłabym stek.
Jaka radosna.
Czyżby Damon zginął?
Niezupełnie.
Nadal stoi mi kością w gardle,
ale
zbliżyłam się ze Stefanem.
Pominę szczegóły, zyskałam pewność,
że coś czuje do Eleny, czyli do mnie.
To tylko kwestia czasu.
Więc dostaniesz wszystko, czego chciałaś.
To jasne.
Pod warunkiem, że zajęłaś się Mattem.
Twój sekret jest bezpieczny.
Doskonale. Jestem w wyśmienitym humorze,
więc nie mam zamiaru przejmować się twoimi dąsami.
Wkrótce w ogóle będziesz miała mnie z głowy.
Jak to?
Tyler Lockwood mnie ugryzł.
Kiedy przyszłaś?
Jakieś półtorej szklanki temu.
Miałeś rację.
Sama się o to prosiłam.
Wiedziałam, że Klaus zwiastuje kłopoty.
Muszę to przetrawić i wyciągnąć wnioski.
Cieszę się, że pomogłem.
- Znalazłaś Matta? - Tyler miał rację.
Nadia sprawiła, że wszystko zapomniał.
- Co konkretnie? - Kto wie?
Pisał mi SMS-a, ale Nadia mu przerwała.
Dostałam tylko: "Pomóż, K".
Co z Eleną?
Jaki werdykt?
Powiem tak:
zachowuje się dziwnie.
Pocałowała mnie.
- Słucham? - Tak.
Wóz się zepsuł, więc wynajęliśmy hotel, by mogła wziąć prysznic...
Wynajęliście sobie pokój?
Do niczego nie doszło.
- Nie zrobiłbym tego Damonowi. - A ona?
Dobrze wie, że to by go dobiło.
Co ona wyprawia?
Też tego nie rozumiem. Damon uważa,
że chciała, bym go zabił.
Może i jest na niego zła, ale na pewno nie pragnie jego śmierci.
Chyba że...
Matt zdążył napisać: "Pomóż, K".
Nadia mu przerwała.
"K" jak Katherine.
Gdy umierała,
Nadia znalazła sposób, by umieścić ją w swoim ciele.
Ale nie doszło do tego, bo Katherine rzekomo się nawróciła.
Chyba nie myślisz, że...
Niemożliwe.
Zorientowalibyśmy się.
Przecież znamy Elenę.
O, Boże.
PAMIĘCI SARAH JONES 1986 - 2014 rine rzekomo się nawróciła.