Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Pinatay ng bampira ang magulang ko. Baka ikaw iyon.
Ako lahat iyon.
Masama ako, Elena. Masama ako para sa'yo. At pinalalaya na kita.
Tingin mo huhusgahan kita matapos kong malamang nagdusa ka nang ilang taon?
-Huwag mo na akong ipagtanggol! -Alam mo ba kung bakit tayo magkasama?
Dahil nagpahintuloy si Klaus na magkasama tayo.
Ayokong mabuhay nang ganoon.
Isang hakbang na lang, at tapos na tayo!
Mamamatay ako sa katandaan. Paalam.
Ikaw si Katherine Pierce.
Tiisin mo.
Meron akong ideya para mabuhay ka nang matagal.
May abilidad kaming manatili sa katawan ng ibang tao.
Klaro.
Magbigay ng 200 enerhiya.
-Kargado na. -Humanda.
Klaro.
Kaunti pa, mahal, kaunti na lang.
Itulak mo, kaunti pa.
Kaunting, kaunti na lang. Ire!
Isang babae.
Babae?
Pakiusap, Inay, ipakita mo siya sa akin.
Babae, hindi!
Anong ginagawa mo?
Hayaan mong hawakan ko siya kahit isang beses,
Kalimutan mo. Ipinahiya mo ang pamilyang ito!
Itay, parang awa mo na.
Huwag, Itay. Huwag!
-Huwag! -Hindi, Katherine. Mabuti iyon sa kanya!
Mas makabubuti para sa kanya!
Huwag, Inay, pakiusap.
Hindi ko maintindihan.
-Kausap ko lang siya. Ayos naman siya. -Iniisip ng doktor na inatake sa puso.
Maniwala ka, 'di sa atake sa puso mamamatay si Katherine.
Klaro.
Sige, wala pa rin.
Bibigyan ko siya ng oksiheno.
Kilala natin ang nanay ko.
-Lalabanan niya ito. -Mamamatay na siya.
Bumibigay na ang bawat parte ng katawan niya,
at hindi siya maliligtas ng dugo ng bampira.
Pinwersa ko ang doktor na pauwiin siya para mas maging kumportable siya,
pero mamamatay na siya. Alam nilang 'di na siya tatagal ngayong araw.
Ano ito?
Okey, oras na para gumising, antukin.
-Hindi. 'Di ako aalis sa kamang ito. -Kaya dinalhan ka namin ng almusal.
Ano ang mga iyan?
Ito ang almusal para sa nakipaghiwalay.
-Para saan? -Hiniwalayan ni Damon si Elena.
-Bakit? -Wala akong alam.
Sinong manliligaw ng dalawang taon sa babae para lang hiwalayan?
Mga bwisit, naririnig ko kayo.
-Ganoon na lang. Susuko ka na lang? -Dapat naman.
Ito ang sinabi niya, uulitin ko:
"Masama akong tao.
Masama ako para sa iyo.
At pinalalaya na kita."
-Kabisado mo ang pakikipaghiwalay ko? -Oo naman.
Inumin mo ito.
Sigurado kang away lang ito?
Dapat harapin ang katotohanan.
Kapag desidido na si Damon sa isang bagay, wala na.
Oo nga.
-Si Stefan. -Ayoko makipag-usap.
-Ayaw niyang makipag-usap. -Ayaw niyang makipag-usap.
Gugustuhin niyang pag-usapan ito.
Unang tuntunin, mag-isip ng malalang bagay na ginawa ni Katherine sa'yo.
Ikalawang tuntunin, ipagdiwang ang nalalapit niyang kamatayan.
Ikatlong tuntunin, kung makahanap ka nang mas malala pa, sigurado naman,
ulitin ang una at pangalawa.
Nagpanggap siyang patay sa puntod ng 145 taon habang naghihintay ako sa kaniya.
Teka. Tinalo ba noon ang pagpanggap niyang si Elena siya at hinalikan ako beranda?
-Hindi yata. -Tingin ko rin hindi. Sayang.
Kwarterbak. Ikaw na.
Pag-isipan mo iyan. Batang Gilbert.
-Pinakain nya ko kay Silas at namatay ako. -Grabe.
At binangga niya ang kotse ko sa poste at iniwan akong patay. Ulit.
Dobleng sama. Tagay.
-Namatay ang kapatid ko dahil sa kaniya. -Totoo iyan.
Wala sana ako sa bayan para gawing bampira si Vicki
kung 'di ko siya sinubukang kunin sa puntod. Tumagay tayong lahat.
Seryoso?
-Elena. Kami'y nag-- -Alam ko ang ginagawa niyo. Tama ka na.
Kung may dapat uminom para sa huling araw ni Katherine, ako iyon.
Nagpanggap siyang ako.
Nang paulit-ulit.
Pinwersa niyang saksakin ni Tiyang Jenna ang sarili sa tiyan.
-At pinutol ang daliri ni Tiyong John. -Tama lang iyon sa kaniya.
Namatay si lola na isinasara ang puntod na wala siya.
Siya ang udyok sa sumpa ni Tyler.
Sinundan siya ni Klaus sa Mistikong Talon at kaya namatay si Jenna.
At Alaric.
Kailangan ng maraming alak pa.
Sinubukan niya akong patayin ng dalawang beses.
Pinatay niya talaga ako. Parang mas mabuti pa .
Ako ang pinag-uusapan nila, ano?
-Inaalala nila. -Ayos lang.
Nararapat sakin ang lahat ng sinasabi nila.
-Mukhang kulubot ba ang kamay ko? -Ayos naman.
Kung magsimula akong mangulubot,
kumuha ka ng kutsilyo at itarak sa karotid ng arterya ko, okey?
Okey.
Ano?
Kahit sa higaan ng kamatayan, banidosa ka pa rin.
Hoy.
Kung mamamatay ang babae, dapat naman glamorosa, tama?
Diyan talaga makikita ang edad.
Hindi iyan ang tanda ng katandaan, Katherine.
Masyado kang mabait sa akin.
-Bakit? -Mamamatay ka na.
Kaya kong magpakita nang konting malasakit.
Nadia?
May tsismis na minsan niyang sinunog ang buong bayan ng Atlanta.
-Baka manalo iyan. -Itigil niyo iyan o gawin niyo sa iba.
-Wala kayong pakiramdam. -Ano ba, Stefan.
Huwag kang padala sa kamukha ni Elena
at kalimutang isa siyang mapanlinlang na baliw.
Ika-1864, lumipat si Katherine sa bahay, pinwersa akong umibig, inakit ang kapatid
pinakain ng dugong bampira at nagsimula ng ng giyera sa bayang pinatay tayong lahat.
Tumpak. Ubusin mo.
Ilang siglo bago iyan, siya ay inosenteng babaeng nilayuan ng pamilya niya.
Kaya sa loob ng 500 taon, nagsinungaling at nagmanipula siya
at ginawa ang dapat para mabuhay. At nagawa niya. Nabuhay siya. Tama?
Iyan ang babaeng itatagay ko ngayon.
Tagay.
Pakiusap. Isang mainit na gabi ng pakikipagtalik at napaikot ka na?
-Ano? -Ano?
Hala. Nakalimutan kong sabihin sa iyo.
Dinukot ka at kinulong, at...
Ubos na ang bote, ako---
Kaya 'di ka nagpadala ng iba para gawin ang trabaho.
Nadia. Ang anak ng demonyo.
Uy, Caroline, naalala mong ikuwento kay Elena iyan?
Sumabog ata ang utak ko. Okey.
Nasa taas si Katherine.
Narito talaga ako para makausap kayong lahat.
Nakahanap ako ng paraang mailigtas ang nanay ko,
at kailangan ko ng tulong.
Hindi pwede. Kahit ng kapatid kong kakampi ay alam na sisipain ko papuntang Kentucky
kung tutulong na mabuhay ng isa pang araw si Katherine Pierce. Walang boluntaryo.
Naisip ko nga iyan.
Kaya hinanap ko ang lumang taguan ng kapatid mo kapag tag-araw
at inilibing sa lupang ito kasama ang kaibigan mong si Matt sa loob noon.
Nang wala ito.
Ano?
Alam kong kayong dalawa ang magiging boluntaryo ko.
Binabati kita sa intwisyon mo.
Narito na tayo.
Nagboluntaryo kami. Ngayon, sabihin mo kung nasaan si Matt.
Pakakawalan si Matt kapag nabigay niyo ang kailangan ko.
-Ano nga iyon? -Kailangan ko ng Biyahero.
Isinilang si Katherine sa dugo ng isang Biyahero.
Pwede siyang maging pasahero sa katawan ng ibang tao
kung tuturuan siya ng Biyahero kung paano.
Gaya ng nobyo mong si Gregor na nakisakay sa katawan ni Matt?
Hanggang sa mapatay siya ni Katherine, syempre.
Pinatay ng nanay mo ang nobyo mo.
-Ba't nga natin siya ulit ililigtas? -Papatayin siya ni Gregor.
-Iniligtas ang sarili. -'Wag mong idepensa.
-Lalo pa ngayong-- -Na may nangyari sa amin?
Alam kong marami kang gustong sabihin ukol diyan.
Narito na tayo.
Kailangan ka lang naming tulungang sakupin ni Katherine ang buhay ng iba?
'Di ng kung sino lang.
Ako. Hahayaan ko siyang maging pasahero sa katawan ko.
-Wala akong makitang bagong libing dito. -Malaki ang lupang ito.
Wala bang magsasalita ukol sa pakikipagtalik ni Stefan kay Katherine?
Malaking isyu iyon.
Mahalaga ba iyon? Lahat tayo ay may maling pagpili ng nakatalik natin.
-Hindi ako nasaktan. -Teka, sandali.
Siyempre hindi ikaw.
Bonnie Bennett.
Teka, kayong dalawa...?
At hindi mo sinabi sa akin?
'Di naman ako obligado.
Syempre obligado ka.
Matalik kitang kaibigan. Alam ni Elena na ang bunsong kapatid--?
-Hindi. -Hindi.
Iskandalosong seks. Mas okey.
Diyos ko, ba't ako lang ang walang iskandolosong seks?
-Ba't 'di tayo maghiwalay at isipin iyan? -Magandang ideya. Maraming mapupuntahan.
Hindi. Hindi, hindi. Inay.
Hindi. Hindi.
Ang gulo.
-Damon? -Sige, sabihin ko na. Mis ko na si Klaus.
Kung paano ka pahirapan ng lalaking iyon.
Espada sa ama.
-Maganda. -Umalis ka sa isip ko.
Paalala mo paano nangyari ang patayang ito?
Ay, tama.
Papatayin ka ni Klaus sa isang sakripisyo ng dugo.
At ikaw, bilang ikaw,
tumakbo sa burol, para bumalik at makitang buong pamilya
ay patay na.
Kaya kung susumahin ko, dahil sa'yo kung bakit namatay ang angkan mo.
Hindi. Hindi.
Ibaba mo iyang unan, Damon.
-Liz. -'Pag pinatay mo, sinadya iyong pagpatay.
Kailangan kitang dalhin, ikulong.
Masyadong matrabaho.
May kaugnayan siya sa bawat nagawa kong karumal-dumal.
Tinuruan niya akong pumatay.
Kung paano namnamin.
Winasak niya ako.
At 'di ko na iyon maibabalik.
Tingnan mo kung gaano kalaki ang kontrol niya sa iyo, Damon.
Patunayan mong mali siya.
Matt!
Matt, parating na kami.
Kamusta, Caroline.
Klaus.
'Di masyadong magarbo.
Walang masyadong gamit ang mga Biyahero.
Lagi silang umaalis.
Kagandahan lang, minsan nabibili ang serbisyo nila.
-May alam akong magandang presyo. -Dinala mo sila.
Oo, Mia. Handa ka nang makipag-areglo.
Anong nangyayari?
Palagay ko ay tayo ang tamang presyo sa kasunduan.
Pasensya. Hiningi nila ay kamukha. Ewan kung bakit.
Ang singsing natin. May ginagawa sila, 'di tayo makakalabas.
Pasensya, inilibing nang buhay si Matt, abala ako.
'Di ka ba interesado kung bakit ako narito?
Umiwas nga ako pagkakita sa'yo. Kaya hindi.
Ipinaalam sakin ni Damon ang trahedyang sinapit ni Katerina Petrova.
Kaya narito ka para ipagdiwang ang magiging bangkay niya.
Para ikagalak ang pagtatapos ng 500 taong paghihiganti. Masaya .
Mas lalo akong nawalan ng gana.
Siguro magiging interesado kang pag-usapan si Tyler.
Siya ba...? May--?
Hindi. Hinatid kong may konting bugbog sa pagkatao. Galit talaga sakin. Kawawa nga.
Paghihiganti. Kakainin siya nito.
Nabalitaan kong naghiwalay kayo.
Dahil pinapili ko siya. Ako o ang pantasya niyang paghihiganti.
Mali siya ng pinili.
Sana matuto ka sa kamalian niya at hayaang mamatay nang payapa si Katherine.
Terible na nga ang mamatay. 'Di na dapat ipagduldulan.
Okey. Heto ang pampakalma mula sa ospital.
-Makakatulong ito sa sakit. -Ayoko niyan.
Pinahihina ako niyan.
'Pag mahina ako, nakakapasok siya sa isip ko.
Sige, bahala ka. Narito lang kung gusto mo.
Hinahanap pa nila si Matt? May balita na kay Elena?
Hindi kami nag-uusap ngayon.
Hindi mo ba narinig, serip?
Masyado siyang takot marumihan ang malinis niyang pagkatao
na hinayaan niyang palayain ito.
At kasalanan kong lahat iyan.
Patatahimikin siya nito sandali.
Gaano pa ba kalayo bago natin marating ang plantasyon ng Kandadong Kahoy?
Malapit na.
Kapapasok pa lang natin ng Mistikong Talon.
Mabuti.
Ano na ngayon?
Mukhang may problema sa karwahe ang mga lalaking iyon.
Kapag ganito, darating tayo paglubog nang araw.
Ano naman kung--?
Sige.
Sino iyon?
Sobrang pogi niya.
Anong tingin mo, Emily?
Tingin mo ay tatanggapin ng pamilya niya ang ulilang mahirap na babae mula Atlanta?
Hindi mo pa narinig ang totoong kwento kung paano ko nakilala ang kapatid mo?
Gusto kong isipin na ang propesiyang ito
ng mundong pagtagpuin ang magkamukha ay nakakatawa.
Pero nang makita ko si Stefan,
hindi ko maipaliwanag.
Ang malayong daan, natumbang puno,
nasirang karwahe, isa siyang...
parang itinadhana sa akin.
Hindi ito nakakailang.
Nagkamali yata tayo nang piniling araw para makipag-away, ha?
Pasensya ha?
Wala akong karapatang manghusga matapos ang lahat nang pinagdaanan mo.
Hindi ka nakakapagsalita ng Czech, ano??
Hindi.
Sige.
Stefan?
Ayos lang iyan.
Gusto niya ata ng dugo ng kamukha.
Patumbahin na ba natin siya?
Depende. Kapag pinatay ko kaya siya, guguho ang lahat ng tabla rito?
Tama.
-Dugo nga. -Oo.
Bakit hindi tayo gumagalin?
Matt!
Bibigyan mo rin ba ako ng parehong pagpipilian?
Ano?
Kung itapon ang paghihiganti ko laban kay Katerina,
bibigyan mo ba ako na pagpipilian gay ni Tyler?
Hindi kita naiintindihan.
Naiintindihan mo.
Hindi mo ito magagawa sa akin.
Basta susulpot ka at guguluhin ako habang nasa panganib ang kaibigan ko.
Habang naghahanap ka sa maling lugar, narinig ko ang sigaw ni Matt.
-Saan? -Huwag kang mag-alala, mahal. Ayos na.
Maniwala ka, matutuwa siya sa tagapagligtas niya.
Tatlong buwan akong nawala at tingnan mo ang nangyari sa iyo.
Umalis ka na lang.
Hindi mo pa ba napapatunayan ang punto mo?
Anong punto?
Gaya nito?
Jenna?
Naalala mo nang pinwersa mo akong saksakin ang sarili ko?
Hindi, hindi, hindi!
Kawawang Tiyang Jenna. Pinwersa ko tuloy siyang isiping lumapit siya kutsilyo.
Litong lito siya.
-Huwag, huwag. Tama na ang droga. -Kamusta, mga daliri.
Paalam, mga daliri.
Tama na.
Elijah.
Katerina.
Narito ka.
Pasensya, akala mo ay totoo iyon? Hindi.
Walang pupunta para magpaalam, Katherine dahil walang nagmamalasakit.
Meron, ako.
Halika na.
Gawin na natin.
Buti hindi na ako takot makulong.
Diyan ka natulungan ni Katherine.
-Ang resulta ni Silas. -Tama.
-Pwede pa rin akong magalit sa kanya? -Pwede.
-Salamat. -Pero ako hindi.
Alam kong dapat, pero ewan ko ba gusto kong mahanap niya ang kapayapaan.
Alam mo, hindi nag-iisa si Katherine.
Itinataboy ka ni Damon dahil galit siya sa sarili niya.
Kung sino siya, anong nagawa niya.
Tandaan mong hindi mo ako sinukuan kaya huwag kang susuko sa kaniya.
At huwag mo ring hayaang sukuan ka niya, ha?
Tapos na? Ang kailangan mo lang sa amin ay isang baldeng dugo?
-Umalis na tayo rito. -Halika na.
Para sigurado akong naintindihan mo ang pasahero ulitin mo nga ang orasyon.
-Hindi ko kaya. -Basta sabihin mo.
Sabihin mo, at tapos na.
Mapupunta ang espiritu mo sa katawan ko. Bubuhayin ito ni Mia pagtawag niya sa'yo.
-At mabubuhay ka. -Pwede ko bang makausap ang anak ko?
-Alam ko na ang sasabihin mo-- -Wala tayong oras para rito.
Nadia.
Ang pinakamalaking pagkakamali ko ay hayaang kunin ko ng ama mula sa akin.
Dapat ipinaglaban ko nang husto, pero hindi ko ginawa.
Kaya ginugol ko ang sumunod na 500 taong iniwasang maulit ang pagkakamaling iyon.
Ipinaglaban ko ang lahat.
At dahil doon,
nagkaroon ako ng mahaba at masayang buhay.
At nakilala ko ang maganda kong anak.
Ginugol mo ang huling siglo sa paghahanap sa akin.
Huwag kang magsayang ng isa pang minuto sa akin.
Oras mo naman para mabuhay.
Hindi mo ito magagawa.
Hayaan mo ako.
Nakagawa ako nang makasariling desisyon sa buhay ko.
Hayaan mong gumawa ako ng tama kahit ngayon lang.
Sige.
Umalis ka na. Iwan mo na ako. Kalimutan mo na ako.
Pero hindi ako uupo rito at panoorin kang mamatay.
Nailigtas na ang manlalaro.
Ano na ngayon?
Wala ka bang parurusahang babaeng malapit nang mamatay?
Meron, pero hindi ko gagawin dahil sa iyo.
Nagpunta ka rito sa Mistikong Talon para lang umatras dahil sinabi ko?
Hindi, nagpunta ako sa Mistikong Talon
para ipagdiwang ang magiging bangkay, na sinabi mo
pero aalis ako hindi kasama ang pagsasaya kapalit ng isang maliit na bagay.
-At ano iyon? -Gusto kong umamin ka.
Pag-amin ko?
Wala akong ginawa. Aminin ang alin?
Ako.
'Pag tapos na tayo rito, aalis ako, at hindi na kailanman babalik.
'Di mo na ako titingnan na tinatakpan ang ugnayan natin na may poot at pagkasuklam
hindi ka na mapopoot sa madilim na bahagi ng sarili mong
nagmamalasakit sa akin sa kabila nang mga nagawa ko.
Aalis ako, at magiging malaya ka na.
Ako ay--gusto ko lang magtapat ka sa akin.
Nasa kolehiyo na ako.
Bumubuo ng sarili kong buhay.
May plano at pangarap ako at mga bagay na gusto at wala ka sa lahat nang iyon, okey?
-Wala ka roon. -Sige.
'Di mo naiintindihan, dahil, oo tinatakpan ko ang ugnayan natin na may poot
dahil, oo, galit ako sa sarili ko dahil sa katotohanan.
Kaya kung ipapangako mong aalis ka na gaya nang sinabi mo, at hindi na babalik,
sige, magiging tapat ako sa iyo.
Magiging tapat ako sa iyo kung anong gusto ko.
Lalayo ako, at hindi na kailanman babalik.
Ipinapangako ko.
Mabuti.
Anong nangyari sa iyo?
Nakakagulat na pangyayari, baliw ang anak ni Katherine.
Sayong sayo na siya. Nagulo ko na mag-hapon ang isip niya.
-Damon-- -Alam ko, Stefan, alam ko.
Mahirap nitong mga huling araw. Kailangan kong ilabas, okey?
Kamusta.
Matindi ang mga gamot na ito.
Ipikit mo ang mga mata mo.
Nandito ako para magpaalam.
Gusto kitang makita.
Makikita mo.
Ito ang alalang binalikan mo?
Medyo madilim, ano?
Naaliw rin si Damon sa isang ito.
Ito ang pinakamasamang araw ng buhay ko.
Sabi niya ay kasalanan ko raw.
Nararapat sa akin ang lahat ng nangyari sa akin.
Tama siya.
Tama siya, Stefan.
Hindi ako nararapat mahalin.
Buksan mo ang isipin mo sa akin.
Tingnan mo ang tatay mo.
Wala na siya.
Anong ginagawa mo?
Karapatan mong makaramdam ng kapayapaan.
Inay?
Isa ka laman, 17 taong gulang na babe, Katherine.
Wala kang kasalanan sa lahat ng ito.
Paalam, Katherine.
Siya ba ay,?
Hindi pa.
Dahil sa mga gamot na ito, hindi na siya magigising pa.
Oo, nasa madilim akong lugar, Damon.
At kinuha ka ni Katherine mula roon.
Maraming mahirap ipaliwanag.
Ayusin mo kung anuman ang meron sa inyo ni Elena.
-Siya ang pinakamagandang nangyari sakin. -Akala mo ba hindi ko alam iyan?
Hindi ko kayang mabuhay kung wala siya.
Kung iisipin mo, wala naman akong pinagkaiba kay Katherine.
Mas magiging masaya si Elena kung wala ako.
Ano? Hindi ko iniisip sarili ko. Huwag kang ganyan tumingin.
Hindi kita tinitingnan nang ganoon.
Si Katherine Pierce pwedeng maging hindi makasarili. Ako hindi?
Sige na. Sige na.
Kapag binalikan ko si Elena at nagulantang ang buong mundo
dahil ang tinadhanang magkamukha ay nagkahiwalay, tandaan mo,
na kinumbinse mo akong gawin ang tama
para sa mundo at sangkatauhan.
Tatandaan ko iyan.
Gawin mo iyan.
-Hoy. -Hoy, saan ka nanggaling?
Sa kagubatan. Naligaw ako.
-Anong ginagawa natin dito? -Hinihintay nating kumagat si Katherine.
Itong ankor na ito,
ibig bang sabihin ay mararamdaman ninyong patay na si Katherine?
Siguro. Ang ibig kong sabihin, ay tao siya,
pero isa rin siyang kamukha at Biyahero.
Sino pa ang nakikita ninyo roon? May kilala ba ako?
Marami akong nakikita.
Ang lola ko. Ibang mangkukulam.
Vicki.
Hindi ko lang sinasabi dahil isang--
dahil sobrang nakakalungkot.
-Pakisabi kay Matty na mahal ko siya. -Anong nangyayari?
Narito siya.
Sabi niya mahal ka niya.
Pakisabing binabantayan ko siya.
At huwag na siyang sumama sa may dugong Orihinal na babaeng muntik siyang mapatay.
-Teka, anong nangyayari? Anong na-mis ko? -Ako.
Tyler?
Pinasasabi ni Rebekah na ako ang regalo niya ng pamamaalam.
-Kamusta, Care. -Kamusta.
Naubos ba talaga natin ang apat na bote ng bourbon ngayon?
-Pakisabi sa mga ungas na hinay sa alak. -O, Diyos ko.
Alaric?
-Nandito si Ric? -Saan ka nagpupunta?
Akala ko iniwan mo kami para hanapin ang kapayapaan.
Iniisip mo talagang ipabahahala ko kay Damon at hindi na babalik?
-May sinasabi siya tungkol sa akin, ano? -Sabi niya sira ka raw.
Tagay, pare.
Tagay.
Katherine.
-Ibig bang sabihin patay ang bruha? -Hindi.
Masyadong mabilis.
Hindi ko kaya.
Ayaw mo talagang mamatay, ano?
Sinusumpa ko narinig kong tumigil ang puso mo.
Nasaan ako?
Buhay pa.
Sayang.
Akala ko nawala na ako, pero may kailangan pa akong tapusin.
Ako rin.
May talumpati ako
na hinanda para sa patay mong katawan.
Hulaan ko.
'Galit, poot,
bwisit ka, mamatay ka, bruha," at kung ano ano pa.
Oo.
Saka isang bagay pa.
Pinatatawad na kita.
Ano kamo?
Pinatatawad na kita.
Hindi ka ipinanganak na masama.
Kaya ka ganiyan dahil sa naging buhay mo.
Kinuha lahat ng taong mahal mo sa murang edad.
At walang kang pamilyang titingin sa iyo.
Pamilyar ba?
Hindi ba ito "Hindi tayo magkaiba, ikaw at ako," talumpati ng kamukha?
Dahil mas gusto kong laktawan.
Itatabi ko na lang sa burol na parang 'di namin gagawin para sa iyo.
Perpekto.
Gusto ko lang mailabas ang parte ng pagpapatawad.
Parte ko ito
na ayokong mawala.
Mabati ka pa.
Ngayon pwede mo bang tulungan ang isang babae.
Bigyan mo ako ng isang heringga.
At kung may huling taong magtuturok sa akin.
dapat ikaw na iyon.
Simetriya at kung ano pa.
Elena.
Salamat sa kapatawaran mo.
Walang anuman.
Kamusta?
Kamusta? Nariyan ka ba?
-Narito ako. -Magsalita ka. Nagtagumpay ba?
Syempre naman.
Ako si Katherine Pierce. Nakaligtas ako.
Makikita na kita.
Kamusta. Ako si Elena Gilbert.
Isinalin sa Tagalog ni: Badeth Bondoc o.