The Vampire Diaries'de önceki bölümler
-Silas. -Merhaba gölge kişiliğim.
Gözlerimi her kapattığımda
o kasada boğulduğumu hissediyorum
ve bunu durdurmam lazım. Bedenim dağılıyor.
Kaçamayacağımız tek düşman var, zaman.
Elveda.
-Ne yapıyorsun? -Yaşlılıktan ölüyorum Stefan.
Sen Katherine Pierce'sın. Sineye çek.
Vücudunda vampir kanı olmasının en iyi tarafı
yeni bir vampir yaratmanın ilk adımı olması.
Bu da ikinci adım.
Kafamı koparacak. Elena, lütfen.
Hayır Jesse sakın ölme.
Caroline çok üzgünüm.
Niye bunda 12144 yazıyor.
-Sana ne? -Ben 21051'dim.
Augustine vampiri miydin?
Augustine geri döndüğüne çok sevinecek.
İşte dünyanın durumu budur.
Burası kasabanızın haber kanalı.
11 Haziran 1953. İyi geceler Mystic Falls.
Selam.
Joseph Salvatore'yi arıyorum.
Buldun.
Burayı ne güzel yapmışsın.
Şu pansiyon olayı yürümezse
istediğin zaman genelev yapabilirsin.
Telgrafımı aldığına sevindim.
Stefan'dan henüz haberim yok ama herhâlde yakında gelir.
En son ne zaman konuştunuz?
Aramıyor, yazmıyor.
Tabii ki ben de.
Açıkçası onu 2. Dünya Savaşı'nda tren garında
terk eden benim.
Daha iyi olmak için daima zaman vardır.
İçimde olduğunu sanmıyorum.
Mineçiçeği için özür dilerim Damon.
Ama geri çevrilemeyecek kadar iyi para veriyorlar.
Artık ona ödeme yapmama gerek yok.
Sen de kimsin?
Bundan sonra doktorun benim.
Bana ne yapıyorsun?
Sadece biraz mineçiçeği.
Bana ne halt ediyorsun?
Sakinleştirmek için mineçiçeği veriyorum.
Wes? Niye buradayım?
Dün gece bir denek kaybettim
ve sen onun yerine geçeceksin.
Sevgili günlük,
işte buradayım ve yaşıyorum.
Stefan kendimi öldürmeme engel oldu.
Şimdi tepemde intihar nöbeti tutuyor.
Terapi olsun diye
ölecek olmam ve elimden gelen
hiçbir şey olmaması konusunda hislerimi yazmalıymışım.
Derin düşünceler, yaşam kavgası vıdı vıdı.
Elim yoruldu.
Hangi duygusal salak her hissettiğini yazar ki?
Kehanette geçen, tıpatıpların mıknatıs gibi
birbirlerini çekmesi bu mu?
Çünkü öyleyse paramı geri istiyorum.
Bileklerini kesme diye uğraşıyorum.
Bu nevrotik büyükanne havası da yaşama isteğimi artırmıyor.
Bütün gün orada dikilip el yazısıyla yazmamı izlemekten
-daha iyi bir işin yok mu? -Kendini öldürme diye uğraşıyorum.
Kendi panik atakların varken nasıl yapacaksın bunu?
Ben iyiyim.
Evet, tabii. Akıl sağlığı abidesisin Stefan.
Hem de üç ay boyunca taş ocağının dibinde
-mahzur kalmana rağmen Stefan. -Başa çıkıyorum.
Biliyorum. Bugün kütüphanede
başa çıkmanı duydum.
Kafayı yiyip sandalye kırdın galiba.
Belki de iki tane.
Kendine faydan yokken beni nasıl canlı tutacaksın?
Yani yaşamak mı istiyorsun?
Hayır, bana kendini %100 vermeyen insanlarla
çalışamam demek bu.
Onun için de destek çağırmış olabilirim.
-Ne işin var burada? -Ayık olman için kefilin benim.
Yardıma ihtiyacın olduğunu duydum.
Cidden mi?
Kullanmamız için de anneme bir şey bıraktırdım.
Merak etme. Dezenfekte ettim.
Selam Aaron.
Selam. Duydun demek.
Neyi?
Jesse'nin öldüğünü.
Dün gece kendini öldürmüş.
Kampüs güvenliği haber verdi.
Eyvah eyvah.
Çok üzüldüm.
Bu üniversitede ne var? Güya farklı olacaktı.
Buraya yeniden başlamaya geldim.
Mazimdeki pisliklerden uzak durmaya.
Anlıyorum.
Yaşadıkların ve kaybettiğin
onca şeyden sonra
ben de yeniden başlamak isterdim.
Sıfırlama düğmesine nasıl bastın?
Ben mi? Hiçbir şeyi sıfırlamadım.
Tüm sorunlarım peşimden buraya geldi.
Düşünüyorum da muhtemelen tavsiye alınacak kişi değilim.
Jesse için gelmediysen
niye geldin?
Rahatsız etmek istemem. Özellikle de şimdi.
Günümüm düzeleceği yok. Söyle bakalım.
Tamam. Dün akşam Wes'in velin olduğunu söylemiştin.
Evet. Geçen yaz Sara Teyze
öldüğünden beri öyle.
Anladın mı şimdi?
Çevremdeki herkes ölüyor
ve neşeli çehrem bana çok arkadaş kazandırıyor.
Üzgünüm.
Buyur.
Erkek arkadaşım Damon
dün gece Wes'le konuşmaya gitti.
O zamandan beri de kendisini gören veya duyan yok.
Bu da beni endişelendiriyor.
Zamanlamanın kötü olduğunu biliyorum ama acaba
Wes'i bulmama yardım eder misin diyecektim.
Evet, bakabileceğimiz bir yer biliyorum.
Bilgin olsun
son Augustineler'in sonu iyi olmadı.
Beni burada tutarak kötü karma topluyorsun.
Dr. Whitmore'a bunu mu söyledin?
Dr. Whitmore pek konuşmazdı.
Beleş sağlık kontrolünü çok isterim ama
beni bırakacaksın.
İyi denemeydi.
Üzerimde mineçiçeği var.
Çoğu kişi önce yemek ısmarlar.
Bu şahsi bir mesele değil.
Bilimin ilerlemesi için.
Ne diyorsun be?
Sen vampirsin.
Kanın başkalarını iyileştiriyor, bedenin kendini iyileştiriyor.
İç organlarından parça alsam bile kendilerini yenilerler.
Dinle, bu müthiş vücuda sahip olmam
bilimle falan alakalı değil, yani...
Çok konuşuyorsun.
Siz Augustine ucubeleri hâlâ göz muayenelerine
falan devam ediyor musunuz?
Jesse araştırmanın bunun ötesine geçtiğinin kanıtıydı.
İnsan kanı yerine vampir kanı aşerecek şekilde
eğittim onu.
Şimdi de araştırmamı daha ileri götürmeye hazırım.
Jesse'nin kendini öldürmesi mantıklı değil.
Kampüs güvenliğine inandın mı sen?
Niye, başka bir şey mi biliyorsun?
iki arkadaşının intihar etmesi sence de tuhaf değil mi?
Hem de daha ilk dönem bitmeden.
Evet, tabii ki tuhaf.
Jesse burayı seviyordu, arkadaşına fena abayı yakmıştı.
Megan'ın hayat için planları vardı.
O yüzden mantıksız geliyor.
Bak Aaron. Öldüğü gece
Megan'ın cesedini ben buldum. Öldürülmüştü.
Wes de sahte ölüm raporu yazdı.
-Ölüm belgesini mi gördün? -Biraz araştırdım.
Wes herkesin düşündüğünden
çok daha büyük bir şeyin parçası.
Önce onu bulalım.
Hikâyeyi onun ağzından dinlemek istiyorum.
Wes araştırma yapıyor dediğinde
Whitmore lokalinde olacağı
aklıma gelmemişti.
Evet. Burası ikinci adresidir.
Ne bekliyorsun? Gelsene.
Burası senin mi?
Öküzlük gibi olmasın ama teknik olarak benim.
Evet. Ammenler ölünce kalan
Whitmore güvence fonunun bir parçası.
Evet, sakın bana karşı kullanma.
Genelde insanlar isminin Aaron Whitmore olduğunu öğrenince...
Dur. Soyadın Whitmore mu?
Okul senin mi yani?
Herkes öyle düşünüyor.
Bu benim babam.
Grayson Gilbert Augustine'in gelmiş geçmiş
en iyi doktorlarından biriydi.
Ne oluyor?
İyi ki bunu görecek kadar yaşamamış.
Üç ay bu şeyin içinde boğuldum. Aklın neredeydi senin?
Travma sonrası stres bozukluğunla
baş etme zamanının geldiğini düşündüm.
Jesse'ye dün akşam olanlarla ilgili hislerini bastırmadığından emin misin?
His mi? En iyi arkadaşım
hoşlandığım çocuğu öldürdü diye nasıl hislerim olabilir ki?
Kontrolden çıkmıştı ve Elena gereğini yaptı.
Hayır, Elena gerek olduğunu düşündüğü şeyi yaptı.
Damon'dan iyi sevgili olacağını düşünmesi gibi.
Nereye varacağımı anladın mı?
Neyse, senin ana dalın tiyatro değil mi?
Travma sonrası stres bozukluğundan ne anlarsın?
Kendi yönteminle çözmeye çalıştığını
ve başaramadığını biliyorum.
O zaman şimdi
benim yolumu deneyeceğiz.
Bunun kaçırma olduğunu biliyorsun, değil mi?
O aslında bayıltıcıydı.
Ne? Tamam.
Ne oluyor burada Wes?
Megan'ın ölümü yüzünden
-gözler işime çevrilsin istemedim. -İşine mi?
Sen bulaşıcı hastalıkların aktarımını araştırıyorsun.
Vampirleri araştırıyorum.
Ne?
Onlar gerçekten var Aaron, Elena Gilbert da onlardan biri.
Ona sağladığım şırıngada mineçiçeği vardı.
Antivampir ilacı gibi düşünebilirsin.
Güvenlik önlemlerimden biri.
Bunlar nereden çıktı?
Bu çalışmalar nesillerdir gizlilik içinde sürüyor.
Ailen de öncülerindendi.
Baban beni eğitti ve o öldükten sonra
Whitmore fonu araştırmama kaynak sağlamaya devam etti.
Niye bana söylemedin?
Şu ana dek bilmen gerekmiyordu.
Doğum gününde söyleyecektim.
Ailen bunun için savaştı
ve buna inandı Aaron. Bunu mirasın olarak kabul et.
Hadi Elena. Uyan.
-Selam. -Damon. Sen...
İyiyim.
Wes sana mineçiçeği iğnesi vurdu.
Belki etkisi geçince
-bunlardan kurtulabiliriz. -Neler oluyor?
Niye buradasın? Ben niye buradayım?
Wes büyük Augustine geleneğini sürdürüyor.
Vampirlere işkence yapmaktan keyif alıyor.
-O mu söyledi? -Gerek yok ki.
Buraya daha önce de geldim.
Ailemden biri beni 1953'te Augustineler'e sattı.
Her gün o manyak Dr. Whitmore bize işkence etti,
bizi doğradı, gözlerimizden parçalar aldı
ve hayal gücünün yettiği tüm sınırları zorladı.
Hayal gücü de epey genişti.
Beni bu hücrede tuttu.
Sakın ironiyi takdir etmediğimi sanma.
-Ne kadar kaldın burada? -Aşağı yukarı beş yıl.
Damon nasıl delirmedin?
İnanmayabilirsin ama bir arkadaş edindim.
Hoş geldin.
Dr. Whitmore biz vampirlerin iyileşmesini izlemekten bıkmaz
ama bize her gün bir bardak kan verir.
Hayatta kalmamıza yetecek kadar.
kalk ayağa asker.
İsmim Enzo.
2. Dünya Savaşı'nda Avrupa'da askermiş.
Buraya nasıl düşmüş?
Dr. Whitmore sahra hastanesinde çalışırken
Enzo'nun vampir olduğunu fark etmiş
ve onu bayıltıp tabuta kapattıktan sonra
gemiyle postalamış.
Partiye katıldığımda o geleli on sene olmuştu.
Yanlış yapıyorsun.
Anı yaşıyorsun.
Gelecek için yaşamalısın.
Hangi gelecek?
İntikamını alacağın gelecek.
Mesela benim geleceğimde
intikamım Whitmore'un köpeğini öldürüp
taksa puluyla evine postalamak.
Hadi. İntikamını hayal et.
Hayal gücünü kullan.
Görüyorum.
Damon...
Wes babamı tanıyormuş.
Birlikte çalışmışlar.
Babamın da Augustine olduğunu söyledi.
Babamın vampir avcısı olduğunu biliyorum ama
aynı zamanda kasaba doktoruydu.
Kibar, nazik ve sevecendi.
Gözlerini kesen bu yerin parçası olmamıştır.
İnsanlar sürprizlerle doludur.
Seni buna karıştırdığım için çok özür dilerim.
Bana bak.
Sana söz veriyorum,
seni buradan çıkaracağım, tamam mı?
Seni buradan çıkaracağım.
Caroline!
Ne yaptığını biliyor musun sen?
Evet. Ders kitabımda yazıyor.
Dur bulayım.
Siz hiç şey oldunuz mu?
Hayır, bilmiyorum.
Saçmalama. Bilirsin.
Oldunuz mu?
Yok artık Katherine, ciddi misin?
Ne evet ne hayır dedin.
-Biz arkadaşız. -Sen kaybettin. Yatakta çok iyi.
Tanrım, bunu dinlemeyeceğim.
Burada. Tamam Stefan. Uzatılmış maruz kalma terapisi.
Canlı maruz bırakma azar azar önceki travmanın ögelerini ekler,
örneğin fiziksel nesneler virgül, mahpusluk ortamı virgül,
Tamam, anladım.
Konuşmayı kes. Ağzından çıkanlar başımı ağrıtıyor.
Caroline!
Stefan'ın ne yaptığımı anlaması için uğraşıyorum.
Öğretmen tavırları onu rahatlatmaz.
Nefes alamıyorum.
Bir konuda haklısın.
Bu sorunun kökünü unutmak zorunda
çünkü şu anda skor Kasa 1, Stefan 0.
Hep kurtarmaya gelen adama nasıl yardım edilir?
Stefan kahramandır. Özünde öyle biri.
Hep kendini kurtaramaz
ama başkalarını hep kurtarır.
Bir fikrim var.
Damon onca yıl nasıl yaşadın?
Enzo'nun dostluğu beni hayatta tuttu.
İnsanlığıma tutunmak için bana sebep verdi.
Spor sever misin Damon?
Sonsuza dek tutsak kalacağımı düşündüğümde bile.
-Hayır. -Ben de sevmem.
Başka ilgi alanın var mı? Kaliteli şarap, seyahat, araba.
Jaguar'a meyilliyim.
Üstü açılanlara. Hani şu
kızı etkilemek için Pazar günü binilen.
Hiç yaptın mı?
Birkaç kez.
Saçmalama. Daha fazla olması lazım.
Etkilemeye çalıştığım kız
at arabası seviyordu.
Ne, tek bir kız mı oldu?
Bir daha onun gibisiyle karşılaşmadım.
Makul.
Ya sen?
Güzel kızlar var mı?
Sayılamayacak kadar çok.
Aslında biri oldu.
-İsmi Maggie'ydi. -Nerede tanıştınız?
Başka yer yokmuş gibi burada.
-Dr. Whitmore'un yanında çalışıyordu. -Etkileyici miydi?
Hem de çok.
Bana iyi davranıyordu.
Burada koridorda oturup beni izlerken not alırdı.
Öyle mi âşık oldun?
Bir de aşırı güzeldi.
Şunu bilmen lazım,
işkencenin ve deneylerin parçası değildi.
Çok uzun bir süre Dr. Whitmore'un davranışlarımı izlemekten
fazlasını yaptığını anlamadı.
Ona söylemeye yüreğim elvermedi.
Arkadaşlığından çok memnundum, anladın mı?
Evet.
Burada neler olduğunu anladığında
bunu kaldıramadı.
Üzgün olduğunu söyledi ve gitti.
Biliyorsun ki
zaten hiçbir şekilde yürümezdi.
Sen vampirsin, o insan.
İlişki baştan bitmiş.
Daha iyimser bir kaçış açısına ihtiyacın var ahbap.
Sıra kimde?
21051, sen daha enerjik görünüyorsun.
Bunu hakaret olarak kabul ederim.
Ben komşumdan çok daha fazla enerjiğim.
Fark etmediğine inanamıyorum.
O zaman sıra sende.
Bunu bize niye yapıyorsun?
Çünkü 21051 biyolojik yapınızın
en küçük bölünmez parçasını arıyorum.
Ve sizi hücresel düzeyde
anladıktan sonra sizden faydalanabilirim.
Aman Tanrım Damon!
Tamam. Stefan bunu çözecek.
Sen eve gitmeyince ve kimse benden haber alamayınca
bizi bulacak.
İyimserliğine puan verdim.
Ama maalesef Stefan
-buranın varlığından habersiz. -Ama burada beş sene kaldın.
Evet ve ilk senesinde beni kurtaracağını sandım.
Kurtarmadı. Kaçtıktan sonra da
daha fazla suçluluk yüklemeye gerek yoktu.
Ben de burada olanları ona söylemedim.
Kimseye söylemedim.
Evet ama kaçtın.
Nasıl yaptın?
Bizi senede bir kez bodrumdan çıkarırlardı.
Her yıl başı arifesinde
Augustine'ciler kokteyl düzenlerdi.
Garnitür olarak da açık büfe vampir olurdu.
Mineçiçeği iğneleri yüzünden zayıf olurduk.
Günde bir bardak kanla yaşamak bizi iyice aç bırakmıştı.
Hayvanlar gibi zincirliydik.
Her yıl yapılan şenlikte Dr. Whitmore
Augustine'deki tüm dostlarına
araştırmalarında bulduklarını gösterirdi.
Bayan Fell cömertlik edip bu gösteri için
elini bize sunuyor.
Lütfen inceleyin.
Konuklarına kanımızı içirirdi.
Vampir kanının iyileştiriciliğini göstermek için.
Alt deri tabakası tamamen iyileşti.
Sinirlerde ve kaslarda hasar yok.
Kendiniz görün.
Ama işin iyi tarafı, Enzo'nun planını buna göre yapmasıydı.
Her gün bize verilen kan miktarı
bir vampirin hayatta kalmasına
zor yeter.
Ama bir vampir bir yıl boyunca her gün
iki ölçü içerse
gücünü toplamayı başarır
ve tekrar yıl başı arifesi geldiğinde
bir vampir mücadeleye hazır olur.
İşe yarayacağından emin misin?
Senin de yardımınla kesinlikle denerim.
Aramızdan birini seçmeliyiz.
Tamam Damon.
Karar vermek için taş, makas, kâğıt oynayacağız.
Kâğıt taşı kaplar.
Tamam o zaman. Galibiyet galibiyettir.
Yolu sen açacaksın.
Payımı al.
Seni partiye hazırlamak için...
-364 günümüz var. Şerefe. -Şerefe.
İşe yaradı mı?
Aşağı yukarı.
Nasıl kaçtın?
Önemi yok Elena.
Güçlendim, çıktım. Hiç hoş olmadı.
O kadarını bil yeter.
Al. Bir doğum günü hediyesi daha.
Bu büyük büyükbabanındı.
Vampir araştırmalarında kullandığım bir tedbir.
Anna Ruby kamp alanı. Annemler orada öldü.
Biliyorum.
Hayvan saldırmamıştı, değil mi?
Onları ben buldum Aaron.
Seni cesetlerin yanında buldum.
Onları gördüğüm anda vampir saldırdığını anladım.
Onun için babanın çalışmalarına devam ettim.
Bu bir daha olmasın diye.
Umarım bana katılırsın.
Bana kızmamaya çalış.
Sen baygınken girdim.
Sonra Caroline bizi içeri kilitledi.
-Başka yolu yoktu. -Çıkar beni buradan.
Caroline!
Biraz aşırı olduğunun farkındayım
ama bebek adımları işe yaramıyordu.
Gördün mü? İşte bunun için bana kızman lazım.
Çünkü kızınca huzursuz ve vahşi olursun
ve insanların kafalarını koparırsın.
Ama ben onu düzeltmene yardım edeceğim.
Caroline ona bir zarar vermeden çıkar beni buradan.
Amaç da bu Stefan.
Arızanı tetikleyen şeylerden kurtulman lazım.
Yoksa beni öldürürsün.
-Hayatını tehlikeye atıyorsun. -Ben zaten ölüyorum salak.
Beni hayatta tutmak isteyen sensin.
Şimdi yardım etme sırası bende.
Burada olmamalıyım. Lütfen.
Sen Stefan Salvatore'sin.
Sineye çek.
Hayır.
Wes buraya gelecek ve ikimiz de
yeni Augustine deneyleri olacağız.
Buradan nasıl çıktığını anlatmalısın Damon.
Bilmek istemezsin Elena.
Niye? Seni yargılayacağımı mı sanıyorsun?
Damon seni seviyorum.
Seni seviyorum ve bu insanlar sana beş yıl işkence yaptı.
Ne yapmaya mecbur kaldıysan da umurumda değil.
Tamam.
Augustine'in sonraki partisi 1958'deydi.
Bir yıl boyunca Enzo'nun payını içmiştim.
Kurumamak için arada bir birkaç damla alıyordu.
Ve o açlıktan kıvranırken fazla kan sayesinde ben güçlendim.
Aynen dediği gibi.
Bayanlar ve baylar, gece yarısı olmak üzere.
Bence en uygunu
yeni yıl için kadehlerimizi vampir kanıyla doldurup kaldırmak.
Ne dersiniz?
Görüyorsun...
Damon buradan çıkmalıyız.
Hadi Damon! Gidelim!
Mineçiçeği!
Hadi! Yapabilirsin!
Enzo bana canını emanet etti.
Yangın kontrolden çıkıyordu.
Yanacaktım veya beni tekrar yakalayacaklardı.
Bir daha kaçma şansı elde etmem mümkün değildi.
Ben de kendimi kurtarmayı seçtim.
Damon.
Üzgünüm Enzo.
Damon, lütfen.
Ve kendimi kurtarmak için
Enzo'yu önemsemeyi bırakmam gerektiğini biliyordum.
Ben de duygularımı kapattım.
Beni burada bırakma!
Gitme! Lütfen!
Damon!
Arkadaşımı ölüme terk ettim.
Lütfen beni bırakma! Damon!
Hadi Damon!
Ondan sonra her şey iyiydi.
Her şey iyiydi.
Orada durum nasıl?
Nefes alamıyorum.
Ölüyorum sanki.
Biz de bu zamanı düşünerek geçirdik.
Galiba Tıpatıp kehanetinde doğruluk payı var.
Bence hâlâ Elena'ya âşıksın.
Bence senin yerine Damon'ı seçmesine
çok üzüldün ve bu önemsiz kasabadan
ve onların mutluluklarından
uzaklaşmak istedin.
Olabildiği kadar. Ama bir şekilde
Mystic Falls'ta kalmak için bahaneler uyduruyorsun.
Galiba son bahane benim.
Seni öldüreceğim.
Güzel. Evet. Dök içini Stefan.
Bence bu sağlıklı
ama benden nefret etmeden önce
beni sevdiğini unutma.
Bu konuşmayı benimle
kilitli bir kasada yapmanın bir sebebi var mı?
Evet. Sorunun kasa olmadığını göstermek.
Bana bunu nasıl söylersin?
Gerçek sorunlarınla yüzleşmiyorsun.
Kasanın içinde hissettiğin ölüm,
üst üste, defalarca ölmenin acısı
Elena'nın seni bırakmasının sebep olduğu
fiziksel acıya odaklanmaktan daha kolay.
Senin derdin
anın gerçeklerinden uzak olmak.
O zaman seni günümüze getirelim, tamam mı?
Şu anda
benden beslenecek misin, yoksa hayatımı mı kurtaracaksın?
Karşı koy Stefan, karşı koy.
Buradayım.
Yanındayım.
Birlikteyiz.
Çok sessizdi. Merak ettim.
Gördün mü? Canlı çıktın.
Burası ne böyle?
Aaron?
Harika. Mini Wes.
Wes'in ne yaptığını bilmiyordum.
Buranın bodrum katı olduğunu bile bilmiyordum.
-Aaron bize yardım etmelisin. -Gerçeği bilmek istiyorum.
Megan'ı anma töreninde karşılaştığımızda
bana bir sürü soru sordun.
Ellerin marifetliymiş kovboy.
Öyle mi? Hiç silah kullanmadım
ve senin aksine ben kimseyi öldürmedim.
Ne diyorsun?
Wes Megan'ı bir vampirin öldürdüğünü söyledi.
Sen de Elena mı sandın?
Hayır, Megan evdeydi.
Daha davet edilmemiştim. Sen...
Wes ailemi de bir vampirin öldürdüğünü söyledi.
-Belki o da sendin. -Hayır Aaron. Bu imkânsız.
Yoksa benimle niye ilgilenesin?
Sakin ol.
Arkadaş pozlarına girmenin ne sebebi olabilir?
-O bir vampir! -Aileni öldüren değil.
Ben yaptım.
Ne dedin sen?
-Konuşmaya başla. -Damon ne yapıyorsun?
1958'de yangından sonra Enzo öldüğü için
intikam planımı yalnız yürütmek zorunda kaldım.
Evet.
Görüyorum.
Augustine cemiyetinin kökünü kuruttuktan sonra
Whitmore Ailesi'nin her ferdini öldüreceğim.
Yuh! Hayal gücünü kullan dedim.
Bir kişi hariç.
Onu büyümesi için bırakacağım.
Aile kursun diye.
Sonra yine Whitmore öldürmeye başlayacağım.
Ondan sonraki nesli de temizleyeceğim
ve ismi yaşatması için bir kişi bırakacağım.
Ondan sonraki nesli de temizleyeceğim
ve bu böyle sürecek.
Ve aynen öyle yaptım.
Kaç Whitmore öldürdün?
1958'den beri mi?
Sayısını unuttum.
Sonuncusu ne zamandı?
Damon sonuncusu ne zamandı?
Birkaç ay önce.
İsmi Sara'ydı.
Onu bulmak için ta Charleston'a gittim.
Hafta sonu gezisiydi. Senin haberin yoktu.
Ama birkaç ay önce birlikteydik.
Hayatımızın en güzel yazına başlıyorduk.
Bilmiyordum.
Sana hoş değil demiştim.
Hayır!
Yardım alayım!
Vampir olduğumu biliyorum ama bu şey cidden ağır.
Stefan?
Alo!
Bilgin olsun, sadece bir tane kırdım.
Çirkin bir sandalyeydi.
O olmadan daha iyi.
Başından beri haklıymışsın.
Fiziksel acıya odaklanmak
ayrılıktan daha kolaydı.
İleri bakmam lazım.
Yani kabul ediyorsun.
Ben bu işi biliyorum.
Açıkçası ne yaptığını asla tam olarak bilemem Katherine.
Stefan bazen
ben de bilmiyorum.
Şu andaki gibi
mesela.
Selam Elena. Akşam annemde kalırım.
Galiba cidden evimi özledim.
Sana haber veririm ben...
Stefan.
Aman Tanrım!
Mesajı alır almaz ara!
Ailene olanları bu şekilde öğrenmene üzüldüm.
Hayatım boyunca bana yalan söylendiğini öğrendim.
Ne oluyor Wes?
Diğer arkadaşları peşime düşecek mi?
-Okulu bırakmam lazım mı? -Bir şey olmayacak.
Sen okula git, hayatını yaşa.
Sonra konuşuruz.
Bunu hak ettim galiba.
Elena?
Elena!
Ne oluyor?
Hoş geldin.
Ben 12144.
İsmim Enzo. m galiba.