Nakaraan sa The Vampire Diaries:
-Silas -Kumusta, aking anino.
Tuwing pipikit ako, nararamdaman kong nalulunod ako sa kahang 'yon.
Kailangan tumigil 'to.
Bumabagsak na ang katawan ko. Isang kaaway lang ang hindi ko matakasan:
Oras. Paalam.
-Ano ginagawa mo? -Mamamatay ako sa katandaan, Stefan.
Ikaw si Katherine Pierce, kakayanin mo 'yan.
Ang magandang balita 'pag may dugong bampira ka ay
unang hakbang 'to sa paglikha ng bagong bampira.
Ito naman ang susunod.
-Puputulin mo ulo ko? -Pakiusap, Elena.
-'Wag! -Jesse, kapit lang.
Caroline, pasensiya ka na.
Bakit 12144 nakalagay rito?
-Ano pakialam mo? -Kasi ako si 21051.
Isa kang bampirang Augustine?
Sigurado ako matutuwa si Augustine sa pagbabalik mo.
At 'yan ang kaganapan sa mundo mula sa inyong lokal na tagapagbalita
ngayong ika-11 ng Hunyo 1953.
Magandang gabi, Mystic Falls.
Kumusta.
Hinahanap ko si Joseph Salvatore.
Nakita mo na siya.
Nagustuhan ko ang ginawa mo rito.
Kung hindi maging matagumpay ang paupahan
pwede mo 'to gawin mataas na uri na bahay-aliwan.
Mabuti naman nakuha mo ang sulat ko.
Wala pang balita kay Stefan, pero sana maparoon siya.
-Kailan kayo huling nag-usap? -Hindi siya tumatawag, hindi sumusulat.
Siyempre, ako rin.
Pero ako naman kasi ang nang iwan sa kaniya
sa istasyon ng tren noong ikalawang digmaang pandaigdig.
Palagi namang may pagkakataon magbago.
Hindi ko lang alam kung kaya ko gawin 'yon.
Pasensiya sa paggamit ng vervain, Damon. Sayang naman ang bayad.
Ngayon hindi ko na siya kailangan bayaran.
Sino ka?
Doktor mo ako simula ngayon.
Ano'ng ginagawa mo sa 'kin?
Kaunting vervain lang.
Ano bang ginagawa mo sa 'kin?
Vervain. Para manahimik ka.
Wes? Bakit ako nandito?
Nawala 'yung pinag-aaralan ko kagabi.
At ikaw ang papalit sa kaniya.
Dear Diary, heto ako, buhay.
Niligtas ako ni Stefan sa pagpapakamatay.
Ngayon, sinama niya 'ko sa listahan ng nagpapakamatay.
Sabi niya, makabubuti raw sa 'kin 'pag sinulat ko ang nararamdaman ko
tungkol sa katotohanang mamamatay na ako't wala na 'ko magagawa roon.
Nasa isip ko, problema sa buhay, blah, blah, blah.
Pagod na kamay ko.
Sino'ng tangang sinusulat lahat ng nararamdaman niya?
Ito ba 'yung sinasabi sa hula na ang mga doppelganger
ay pinagtatagpo na parang magneto?
Kasi kung totoo nga, ibalik mo ang bayad ko.
Gusto ko lang makasigurado na hindi ka maglalaslas.
Kasi 'yung pakiramdam na tatanda ako parang gusto ko na lang mamatay.
Wala ka na ba iba gagawin kung hindi tumayo riyan at panoorin ako magsulat?
-Gusto ko masigurong 'di ka papakamatay. -Paano?
Lagi ka pa rin natataranta.
-Ayos lang ako. -Oo naman.
Ikaw ang naglalarawan sa kalusugan ng kaisipan, Stefan.
Pagkatapos mo makulong sa kaha
-sa ilalim ng minahan. -Kinakaya ko naman.
Alam ko. Narinig ko na "kinakaya mo naman" kanina.
Sa silid-aklatan. Narinig ko na parang natakot ka at nakasira ng upuan.
Parang dalawa pa nga.
Paano mo 'ko matutulungan mabuhay
kung 'di mo kaya tulungan sarili mo?
Ibig sabihin gusto mo mabuhay?
Hindi, 'di ko kaya magtiwala sa taong hindi makapagbibigay nang buong-buo.
Kaya humingi ako ng tulong.
-Ano ginagawa mo rito? -Ako 'yung magpapakalma sa 'yo
-kasi narinig ko kailangan mo ng tulong. -Talaga?
At may iniwan 'yung nanay ko na magagamit natin.
'Wag ka mag-alala, nilinis ko 'yan.
-Aaron, kumusta? -Kumusta?
-Nabalitaan mo na? -Ang alin?
Patay na si Jesse.
Nagpakamatay siya kagabi. Sinabihan ako ng guwardya sa kampus.
Diyos ko.
Patawarin mo ako.
Sige.
Ano bang mayro'n sa kolehiyo na 'to? Akala ko iba ito.
Nagpunta ako rito para magsimula ulit, lumayo sa gulo.
Naiintindihan ko.
Matapos lahat ng nangyari sa 'yo, lahat ng nawala sa 'yo,
gugustuhin ko rin magsimula ulit.
-Paano mo ba buburahin lahat? -Ako?
Wala pa 'ko binubura na kahit ano. Sinundan ako ng lahat ng problema ko rito.
Kung iisipin mo, hindi ako 'yung tamang tao na dapat magpayo sa 'yo.
Kung 'di ka nagpunta tungkol kay Jesse, bakit ka narito?
Hindi ko gustong maabala ka, lalo na ngayon.
Wala nang mas malala pa sa nangyari ngayon, sige na.
Sige, sinabi mo kasi kagabi na si Wes 'yung tagapag-alaga mo.
Oo, simula pa no'ng tag-init.
Pagkamatay ng Tiya Sara ko.
Naiintindihan mo na 'yung sinasabi ko?
Namamatay mga nakapaligid sa 'kin.
Nagkakaroon ako ng maraming kaibigan dahil masiyahin ako.
Pasensiya ka na.
Sige lang.
Kasi 'yung nobyo kong si Damon, pinuntahan niya si Wes kagabi
tapos mula noon, wala nang nakakita sa kanila ulit
kaya nag-alala ako.
Alam ko maling pagkakataon 'to, pero... Sana matulungan mo 'ko mahanap si Wes.
Sige.
Sa palagay ko alam ko kung saan natin siya mahahanap.
Para sa kaalaman mo, hindi naging maayos ang nangyari sa mga huling Augustine.
Nag-iimbita ka lang ng gulo sa pagkulong mo sa 'kin.
'Yan din ba sinabi mo kay Dr. Whitmore?
Hindi mahilig makipag-usap si Dr. Whitmore.
Kahit gusto ko pa ng libreng pagpapatingin
kailangan mo 'ko pakawalan.
Mabuti sinubukan mo. May vervain ako.
Madalas binibilhan muna 'ko ng mga tao ng hapunan.
Walang personalan. Para lang 'to sa pagsulong ng siyensiya.
-Ano ibig mo sabihin? -Bampira ka.
Nakagagaling ng iba ang dugo mo, kusang humihilom ang katawan mo.
Mabubuo ulit lamang loob mo pagtapos ko tanggalin 'to.
Walang kinalaman ang siyensiya sa kung saan nanggaling ang katawang 'to.
'Yung dumadaloy--
Ang dami mo sinasabi.
Pansin kong ganoon pa rin kayong mga lokong Augustine.
Pagsusuri sa mata at kung anu-ano pa.
Si Jesse ang patunay sa pananaliksik ko na may higit pa riyan.
Sinanay ko siya manabik sa dugo ng bampira sa halip ng sa tao.
Handa na 'ko ituloy ang pananaliksik ko.
'Di ko pa rin maintindihan bakit nagpakamatay si Jesse.
Naniniwala ka sa sinabi no'ng guwardiya sa kampus?
Bakit? May iba ka pa bang alam?
'Di ka ba nagtatakang parehas silang nagpakamatay
bago matapos ang unang semestre?
Oo naman nakakapagtaka nga.
Nagustuhan dito ni Jesse. Hinahangaan nga niya kaibigan mo.
At maraming plano sa buhay si Megan.
Kaya nakakapagtaka talaga.
Aaron, nakita ko 'yung labi ni Megan no'ng gabing mamatay siya.
Pinatay siya.
Tapos pineke ni Wes 'yung sertipiko ng kamatayan niya.
-Nakita mo sertipiko ng kamatayan niya? -Nag-imbestiga ko.
Bahagi si Wes ng mas higit pa na 'di alam ng kung sino man.
Hanapin muna natin siya. Gusto ko marinig sasabihin niya.
No'ng sinabi mo na nagsasaliksik si Wes,
hindi ko naisip na dito 'yon.
-Sa Whitmore House. -Kasi parang pangalawang bahay ko 'to.
Ano pa inaantay mo? Pumasok ka na.
Sino ba may-ari ng bahay na 'to?
Hindi sa pagyayabang, sa totoo lang, ako.
Kasama sa mana ko sa Whitmore no'ng namatay magulang ko.
Kaya huwag mo isisi sa 'kin 'yon.
Kadalasan 'pag nalaman nila na ako si Aaron Whitmore--
Teka, Whitmore ang apelyido mo?
Parang ikaw ang may-ari ng paaralang 'to?
--'Yon iniisip nila.
Tatay ko 'yan.
Si Grayson Gilbert ang isa sa magagaling na doktor ng mga Augustine.
Ano'ng ginawa mo?
Mabuti na lang 'di na siya buhay at nakita 'to.
Nalunod ako ng tatlong buwan dito. Ano ba iniisip mo?
Naisip ko na panahon na para alamin kung saan nagsimula PTSD mo.
'Di mo naman isinasantabi nararamdaman mo dahil sa nangyari kay Jesse?
Nararamdaman? Ano'ng mararamdaman kong pinatay ng kaibigan ko 'yung gusto ko.
Nawala siya sa sarili niya, kaya ginawa ni Elena ang nararapat.
Hindi, ginawa ni Elena 'yung akala niyang dapat niya gawin.
Tulad lang no'ng akala niya'y mabuting nobyo si Damon.
Alam mo naman kung ano ibig ko sabihin?
Pero ang kursong kinukuha mo ay sa drama, 'di ba?
Ano alam mo sa PTSD?
Ang alam ko, sinubukan mo harapin 'to nang mag-isa
at nabigo ka.
Ngayon
subukan natin 'to sa paraan ko.
-Pandurukot 'to. -Pampatulog lang 'yon.
Sige. Ano ba nangyayari, Wes?
Isinisiguro kong 'di nila mapapansin trabaho ko sa pagkamatay ni Megan.
Sa trabaho mo? Trabaho mo? Pinag-aaralan mo ang nakakahawang sakit.
Pinag-aaralan ko mga bampira.
-Ano? -Totoo sila, Aaron.
At kasama roon si Elena Gilbert.
May halong vervain ang tinurok ko sa kaniya.
Isipin mo lang pangontra 'yon sa bampira. Ginagamit ko para maging ligtas.
Saan nanggaling lahat 'to?
Ilang henerasyon na ang gumagawa nito, nang palihim.
Pamilya mo nag-umpisa nito.
'Yung tatay mo ang nagturo sa 'kin.
Pagkamatay ng tatay mo, pinondohan ng Whitmore ang pagsasaliksik ko.
-Bakit 'di mo sinabi sa 'kin 'to? -'Di mo kailangan malaman.
Plano ko sabihin sa 'yo ito sa kaarawan mo.
Ito 'yung pinaglaban ng pamilya mo
at pinaniniwalaan, Aaron. Isipin mong isang mana 'to.
Sige na, Elena, gumising ka na.
Kumusta?
-Kumusta? -Damon? Ikaw ba--?
Ayos lang ako.
Tinurukan ka ni Wes ng vervain.
Siguro 'pag nawalan na ng bisa, makakatakas na tayo rito.
Ano ba nangyayari?
Bakit nandito ka? Bakit nandito ako?
Isinasagawa ni Wes ang engrandeng tradisyon ng Augustine:
Sinisimulan niya sa pagpapahirap ng bampira.
-Sinabi niya 'yon sa 'yo? -'Di na kailangan.
Nanggaling na 'ko rito.
Ibinigay ako ng isa sa pamilya ko sa Augustine noong 1953.
Araw-araw pinapahirapan ako ng baliw na si Dr. Whitmore,
may pinutol sa amin, nagtanggal ng kapiraso sa mata
pinapahirapan kami sa paraan na hindi mo maiisip.
At kakaiba siya mag-isip.
Dito rin niya ko kinulong noon.
'Wag mo isiping 'di ko pinahalagahan ang nangyayaring 'to.
-Gaano ka na katagal dito? -Humigit-kumulang limang taon.
Paano mo nakayanan 'yon, Damon?
Maniwala ka man o hindi, nagkaroon ako ng kaibigan.
Maligayang pagdating.
Hindi napapagod si Dr. Whitmore na makita tayong gumaling.
Binibigyan tayo ng isang basong dugo kada araw
sapat lang para mabuhay tayo.
Bumangon ka riyan, sundalo.
Ako si Enzo.
Sundalo siya sa Europa noong ikalawang digmaang pandaigdig.
Paano siya napunta rito?
Nagtatrabaho si Dr. Whitmore sa ospital ng labanan
no'ng malaman niya na bampira si Enzo.
Pinainom niya ng gamot, ikinulong sa kabaong, dinala sa ibang bansa.
Sampung taon na siyang nandito no'ng napasama ako rito.
Mali ginagawa mo.
Nabubuhay ka sa mga sandaling 'to.
-Kailangan mo mabuhay para sa kinabukasan. -Kinabukasan?
'Yung panahong makakapaghiganti ka na.
Halimbawa, sa hinaharap ko
magsisimula paghihiganti ko sa pagpatay sa aso ni Whitmore, ipapadala ko sa kanya
at babayaran ang selyo.
Sige. Isipin mo paano ka maghihiganti. Gamitin mo imahinasyon mo.
Sige.
Nakikita ko na.
Damon,
kilala ni Wes tatay ko.
Naging magkatrabaho sila.
Sabi niya, Augustine din tatay ko.
Alam ko na mangangaso ng bampira tatay ko
pero doktor din siya ng bayan.
Siya ay mabait, mahinahon, at mapagmahal.
Hindi siya kasapi sa grupo na tatanggalin ang mga mata mo.
Ang mga tao ay puno ng sorpresa.
Uy.
Pasensiya ka na, nahuli ka dahil sa 'kin.
Uy.
Tumingin ka sa 'kin.
Uy.
Pinapangako ko sa 'yo
maitatakas kita rito.
Okay?
Maitatakas kita rito.
Caroline?
-Alam mo ba ginagawa mo? -Oo, nasa libro ko 'to.
Hanapin ko lang.
Kayo bang dalawa ay? Alam mo na.
Hindi ko alam.
Alam mo 'yon.
-Mayroon ba? -Diyos ko. Katherine.
Seryoso ka ba?
Hindi naman 'yan oo o hindi.
-Magkaibigan kami. -Kawalan mo. Mahusay siya sa kama.
Diyos ko. Wala akong naririnig.
Heto. Okay, Stefan. Lunas gamit ang matagal na pagbabad.
"Unti-unting ipapakita ang mga bagay ng naunang trauma sa vivo exposure
halimbawa pisikal na bagay, mga pilit na pangyayari."
Sige, sige. Naiintindihan ko na.
-Manahimik ka. Pinapasakit mo ulo ko. -Caroline? Caroline?
-Tinutulungan ko si Stefan maintindihan-- -Hindi nakakatulong 'yung libro na 'to.
Hindi ako makahinga.
Tama ka sa isang bagay, kailangan niya malagpasan ang ugat ng problema
kasi sa ngayon, ang puntos sa kaha ay 1, si Stefan ay 0.
Paano mo matutulungan ang taong lagi nandiyan para tumulong?
Bayani si Stefan. 'Yan talaga ang pagkatao niya.
Hindi niya kaya tulungan sarili niya, pero lagi siya nandiyan para sa iba.
May naisip ako.
Damon, paano ka nakatagal nang ganoon katagal?
- Nagbabalik sa pinakamasayang panahon. - Nabuhay ako dahil kay Enzo.
Binigyan niya ako ng dahilang kumapit sa sangkatauhan
Mahilig ka sa laro, Damon?
...kahit na naisip ko na makukulong ako habang buhay.
Hindi, ako rin.
May iba ka pang gusto? Alak, maglakbay, kotse?
Gusto ko rin ng Jaguar.
Convertible. 'Yung minamaneho 'pag Linggo para magpakitang-gilas sa babae.
Nagawa mo na 'yon?
-Isa o dalawang beses. -Ano ka ba, dapat mas madami pa.
'Yung babae na gusto ko medyo makaluma.
Isang babae lang?
Wala pa 'ko nakilala ulit na katulad niya.
Kung sa bagay.
Ikaw?
Mga magagandang babae?
Masyado marami para mabilang.
Sa totoo lang, mayroong isa.
Ang pangalan niya ay Maggie.
Saan mo siya nakilala?
Sa lahat ng lugar dito pa.
Nagtatrabaho siya kay Dr. Whitmore.
Kahanga-hanga.
Siya nga, sobra.
Mabait siya sa 'kin.
Nakaupo siya sa may daanan nagsusulat habang inoobserbahan ako.
Doon ka nahulog sa kanya?
At talagang napakaganda niya.
Kailangan mo maunawaan, hindi siya bahagi ng pananakit at page-eksperimento.
Sa tagal ng panahon, hindi niya naisip na may ibang ginagawa si Dr. Whitmore
bukod sa pag-oobserba sa ugali ko.
Wala akong puso na sabihin sa kaniya.
Masaya lang ako na nandiyan siya, alam mo 'yon?
Oo.
Nang nalaman niya kung ano talaga nangyayari rito,
hindi niya kinaya.
Humingi siya ng tawad
at umalis na siya.
Pero alam mo
kahit kailan wala rin naman talaga mangyayari.
Bampira ka, tao siya.
Umpisa pa lang sira na rin relasyon niyo.
Kailangan mo ng mas positibong pananaw, pare.
Sino susunod?
-21051, mukhang mas masigla ka. -Tinatanggap ko 'yon bilang insulto.
Mas masigla naman ako kaysa riyan sa kasama ko.
-'Di ako makapaniwalang 'di mo napansin. -Babalik na lang ako kung ganoon.
Bakit mo ginagawa 'to sa amin?
Kasi, 21051,
naghahanap ako ng pinakamaliit na bahagi na 'di naghihiwalay sa inyong katawan.
Kapag mas naintindihan ko kayo mula sa inyong selula
ay magagamit ko kayo.
Diyos ko, Damon. Malalaman 'to ni Stefan.
Kapag hindi ka nakauwi, at walang nakakita sa 'kin
hahanapin niya tayo.
Puntos sa pagiging positibo.
Kaso, 'di alam ni Stefan na may lugar na ganito.
Pero limang taon ka nandito.
Oo, akala ko sa unang taon ko maliligtas niya ako. Pero hindi.
No'ng nakatakas ako, 'di ko na gusto pa dagdagan sama ng loob niya.
Hindi ko sinabi 'yung nangyari rito.
Wala akong sinabihan.
Oo, pero nakatakas ka. Paano mo nagawa 'yon?
Pinapalabas nila kami sa ibaba isang beses sa isang taon.
Bisperas ng Bagong Taon,
ang mga Augustine ay may salo-salo na may handang bampira sa gilid.
Nanghihina kami dahil sa vervain.
Medyo gutom, umiinom lang ng isang basong dugo kada araw.
Nakatali na parang mga hayop.
Sa salo-salong 'to pinapakita ni Dr. Whitmore sa mga Augustine
kung ano'ng nalaman niya.
Si Gng. Fell ay bukas-palad na nag-alok ng kanyang kamay para sa demostrasyon.
Panoorin niyo.
Pinapainom niya ng dugo ng bampira ang mga bisita para mapakita ng bisa nito.
'Yung balat gumaling na. Walang pinsala sa ugat. Walang pinsala sa kalamnan.
Tingnan niyo lahat.
Ngunit dahil diyan, kaya nakaisip si Enzo ng plano.
'Yung pagbibigay ng dugo sa 'tin araw-araw
ay halos hindi sapat para mabuhay tayo.
Pero kung tayo ay iinom ng dalawang baso ng dugo kada araw sa susunod na taon
maibabalik niyan lakas natin.
Kaya pagdating ng bisperas ng Bagong Taon
ang bampira na 'yon ay handa na makipaglaban.
-Sigurado ka na gagana 'yon? -Oo, pero magagawa ko 'yon sa tulong mo.
Kailangan lang mamili kung sino sa 'tin.
Sige, Damon.
Maglalaro tayo ng bato bato pik para makapagpasya.
Talo ng papel ang bato.
Sige, ikaw ang panalo. Mauna ka.
Ito 'yung inumin ko.
May 364 na araw ka para makapaghanda.
Tagay.
Gumana ba?
Oo at hindi.
Paano ka nakalabas?
Hindi na mahalaga 'yon, Elena.
Lumakas ako, nakalabas ako.
Hindi maganda, 'yon lang kailangan mo malaman.
Ito, isa pang regalo.
Ito ay pag-aari ng lolo mo sa tuhod.
Ginagamit para maging ligtas sa pagsasaliksik ng bampira.
Matinding Atake ng Hayop.
Anna Ruby Campground. Dito namatay mga magulang ko.
Alam ko.
'Di hayop ang umatake, tama?
Nakita ko sila, Aaron.
Nakita kita sa tabi ng labi nila.
No'ng nakita ko sila, alam kong bampira gumawa no'n.
Kaya pinagpatuloy ko ang gawa ng tatay mo.
Para hindi na 'to maulit.
Sana samahan mo ako.
Kayanin mong hindi magalit sa 'kin.
Nakapasok ako rito habang wala kang malay.
Tapos kinulong tayo ni Caroline rito.
Ito lang ang paraan.
Palabasin mo ko rito. Caroline!
Alam kong medyo matindi 'to.
Pero 'di kasi nagana 'yung paunting hakbang.
Kita mo, kaya hindi ka dapat magalit sa 'kin.
'Pag galit ka nawawala ka sa sa sarili mo at nagiging marahas tapos pumapatay.
Pero tutulungan kitang mawala 'yan.
Ilabas mo 'ko rito, Caroline bago ko siya masaktan.
'Yon ang buong punto, Stefan.
Kailangan mo labanan ang ugat ng PTSD mo.
Okay? Kung 'di mapapatay mo 'ko.
Tinataya mo ang buhay mo.
Mamamatay na 'ko, baliw. Ikaw ang may gusto na mabuhay ako.
Ako naman ang tutulong sa 'yo.
Hindi ako pwede rito. Pakiusap.
Si Stefan Salvatore ka. Kaya mo 'yan.
Hindi.
Bababa si Wes mamaya
at tayong dalawa ang bagong eksperimento niya.
Kailangan mo sabihin paano ka nakawala rito, Damon.
Hindi mo gusto malaman, Elena.
Bakit? Sa tingin mo ba huhusgahan kita?
Mahal kita, Damon.
Mahal kita at pinahirapan ka ng mga taong 'to ng limang taon.
Anuman kailangan mong gawin, wala ako pakialam.
Sige.
'Yung sumunod na salo-salo ng Augustine ay noong 1958.
Iniinom ko lahat ng dugo na para kay Enzo ng buong taon.
Paminsan siyang umiinom nang kaunti para 'di matuyo.
Habang ginugutom niya ang sarili niya, lumakas ako dahil sa sobrang dugo.
Tulad nga ng sinabi niya.
Mga binibini at ginoo, hatingggabi na, oras na para
uminom ng dugo ng bampira ngayong Bagong Taon.
Hindi ba?
Nakita mo na?
Takbo! Takbo!
Damon, kailangan na natin umalis.
Ngayon na, Damon! Tara.
Vervain.
Hatakin mo, kaya mo 'yan.
Ipinagkatiwala ni Enzo ang buhay niya sa 'kin.
Lumalaki na 'yung apoy. Masusunog ako o mahuhuli nila ako.
Wala nang iba paraan para makatakas ako.
Kaya pinili ko iligtas sarili ko.
Damon.
Patawarin mo 'ko, Enzo.
Pakiusap, Damon.
Nang kinakailangan ko iligtas sarili ko, kinalimutan ko na si Enzo.
Pinabayaan ko na ang nararamdaman ko.
Hindi, hindi, 'wag mo ko iwan dito.
'Wag ka umalis. Pakiusap!
Damon!
Iniwan ko kaibigan kong mamatay.
Pakiusap, 'wag mo ako iwan! Damon!
Damon!
Matapos no'n, naging ayos ang lahat.
Naging maayos ang lahat.
-Kumusta kayo riyan? -Hindi ako makahinga.
Parang mamatay na 'ko.
Nagamit ko ang oras na 'to para makapagisip-isip.
Sa palagay ko, may kaunting katotohanan 'yung hula sa doppelgänger.
Sa tingin ko mahal mo pa rin si Elena.
Naaawa ako sa'yo kasi pinili niya si Damon kaysa sa 'yo
tapos gusto mo umalis sa maliit na bayan na 'to
para makalayo-layo sa kanila hangga't maaari.
Kaya lang, lagi ka nakakahanap ng dahilan upang manatili sa Mystic Falls.
Sa tingin ko, ako 'yung pinakabagong dahilan.
Papatayin kita.
Mabuti. Sige, ilabas mo 'yan, Stefan. Sa tingin ko tama 'to.
Pero 'wag mo kalimutan minahal mo 'ko bago mo kinasuklaman.
Ba't dito mo naisip makipag-usap ng tungkol diyan habang nakakulong dito?
Oo. Para maipakita ko sa 'yo na hindi 'yung kaha ang problema.
Paano mo nasasabi sa 'kin 'yan?
Ang problema talaga'y 'di mo hinaharap 'yung tunay mong problema.
'Yung halos mamatay ka sa kaha? Sakit sa paulit-ulit na mamatay.
Mas madaling maramdaman ang pisikal na sakit
kaysa 'yung sakit no'ng iwan ka ni Elena.
Ang problema mo'y 'di mo pinapahalagahan 'yung nangyayari ngayon.
Kaya ibabalik kita sa kasalukuyan, p'wede ba?
Sa ngayon,
kakainin mo ba 'ko
o ililigtas mo 'ko?
Lumaban ka, Stefan.
Lumaban ka.
Nandito ako.
Kasama mo 'ko.
Magkasama tayo.
Sobrang tahimik, nag-alala ako.
Kita mo? Nakalabas ka nang buhay.
-Anong lugar 'to? -Aaron?
Ang galing, batang Wes.
Wala ako alam sa ginagawa ni Wes. Hindi ko rin alam na may ibabang palapag.
-Tulungan mo kami. -Gusto ko malaman ang totoo.
No'ng nakilala mo 'ko sa libing ni Megan, madami kang tinanong sa 'kin.
Ang dulas ng kamay mo, koboy.
'Di pa 'ko nakagamit ng baril noon. 'Di pa rin ako nakapatay. 'Di tulad mo.
Ano ibig mo sabihin?
Sabi ni Wes bampira ang pumatay kay Megan.
-At iniisip mo na si Elena 'yon? -Hindi.
Nandito si Megan sa bahay na 'to. Hindi pa nga ako naimbitahan dito.
Sabi rin ni Wes bampira ang pumatay sa magulang ko.
-Baka ikaw rin 'yon. -Hindi. Imposible 'yon, Aaron, ako--
-Ba't ka interesado sa 'kin? -Kumalma ka.
Bakit ka nagpanggap na kaibigan ko?
-Bampira siya. -Hindi siya pumatay sa magulang mo.
Ako lahat 'yon.
Ano ulit sinabi mo?
-Magsalita ka. -Damon, ano ginagawa mo?
Noong 1958, pagtapos ng sunog, namatay si Enzo.
Kaya mag-isa ko ginawa lahat ng plano ko.
Oo, nakita ko. Nakikita ko.
Pagtapos ko sa grupo ng Augustine, sinunod ko naman ang buong pamilya ng Whitmore.
Sabi ko gamitin mo imahinasyon mo.
Maliban sa isang tao.
Hahayaan ko mabuhay 'yung taong 'yon.
Bumuo ng pamilya.
Tapos sisimulan ko ulit patayin ang mga Whitmore.
Pagtapos 'yung susunod na henerasyon naman
Mag-iiwan ng isang tao upang dalhin ang pangalan.
Tapos papatayin ko ulit 'yung susunod na henerasyon.
Paulit-ulit.
Nang paulit-ulit.
At 'yon talaga ang ginawa ko.
Ilan na ang pinatay mo na Whitmore?
Mula 1958?
'Di ko na mabilang.
Kailan 'yung huli?
Damon, kailan ang huli?
Ilang buwan na nakalipas.
Sara ang pangalan niya.
Kinailangan ko pumunta sa Charleston para makita siya.
Katapusan ng linggo nangyari 'yon. Kaya hindi mo alam.
-Pero magkasama tayo ng panahon na 'yon. -Masayang nagsisimula.
Wala ako kaalam-alam.
Sabi ko nang 'di maganda 'to.
Hindi!
Kaunting tulong dito!
Bampira ako, pero mabigat 'to.
Stefan?
Hello?
Alam mo, sa totoo lang, isa lang nasira ko na ganito.
Ang pangit no'ng upuan. Mas maganda na wala 'yon.
Sa palagay ko, tama ka nga una pa lang.
Mas madali tutukan ang pisikal na sakit kaysa 'yung hiwalayan.
Kailangan ko makalimot.
Inaamin mo nga.
Alam ko ginagawa ko.
Sa totoo lang, hindi ko alam ginagawa mo, Katherine.
Stefan,
minsan hindi ko rin alam.
Parang ngayon.
Halimbawa.
Elena, baka sa bahay muna ako ng nanay ko mamayang gabi.
Sa tingin ko, nasasabik ako umuwi.
Sasabihan kita kapag--
Stefan.
Diyos ko.
Tawagan mo ko 'pag nakuha mo 'to.
Pasensya, sa ganito mo pa nalaman ang nangyari sa mga magulang mo.
Ang nalaman ko, pinagsinungalingan ako buong buhay ko.
Ano ba nangyayari? Papatayin ba ako ng mga kaibigan nila?
-Kailangan ko ba tumigil mag-aral? - Ayos ka lang.
Pumasok ka, mabuhay ka. Mag-usap tayo ulit.
Palagay ko para sa 'kin 'yon.
Elena.
Elena?
Ano nangyayari?
Maligayang pagdating.
Ako si 12144.
Ako si Enzo.
Isinalin sa Tagalog ni: Jastine Supleo lit.