Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
- Jestem Elena. - Jestem Stefan.
Miłość sprowadziła mnie do Mystic Falls,
miłość mnie wypędziła.
Kocham cię, Damon.
Silas.
Witaj, mój cieniu.
I mimo, że straciliśmy prawie wszystko...
Bonnie nie żyje, Eleno.
Nie mam pojęcia kim jesteście.
Są w szkole ludzie, obserwujący ciebie i twoich przyjaciół.
Rzuć studia i wróć do Mystic Falls.
Nasza nadzieja nie jest stracona.
Cały plan złego Silasa polegał na zabiciu się
i zjednoczeniu ze zmarłą dziewczyną Amarą.
Chcę użyć jego śmierci,
by przywrócić Bonnie do życia.
Silas był moją prawdziwą miłością.
Nigdy nie mówiłam, że byłam jego.
Chciał być z Amarą.
Silas musi dostać każdą kroplę twojej krwi,
żeby się wyleczyć, Katherine.
Nie, Damon. Nie chcę umierać.
Jestem w piekle?
Zjesz to wszystko?
Świętuję. Omal nie umarłam.
Teraz mogę być... kimkolwiek zechcę.
To dobry dzień.
Fajna fryzura. Odważna.
Miło.
Owszem.
Cicho. Spokojnie.
Lubię takie życie.
Przecież tak żyjemy.
Co oznacza, że pewnie za chwilę ktoś wyważy drzwi.
- Nie mów tak. - Za dziesięć, dziewięć...
Daj mi się pocieszyć.
...sześć, pięć...
Dziś wskrzesimy Bonnie.
To dobry dzień.
- ...trzy, dwa... - To dobry dzień.
- Dzień dobry... - Jeden.
...wrodzy przyjaciele.
Jestem czarownikiem od kilku godzin,
ale słońce wydaje się przyjemniejsze.
Bo już mi nie grozi, że pożyję dłużej niż ono.
Co cię sprowadza?
Po dwóch tysiącach lat marnej egzystencji...
w końcu umrę.
Dzień dobry.
Dobrze spałeś?
Tessa... Cześć.
Zdezorientowany...
Amnezja czy tequila?
Jedno i drugie. Nie pamiętam, co się stało.
Narzekaliśmy na marny los.
Zlizywałeś ze mnie sól.
Od razu nam się poprawiło.
- Borówki. - Dziękuję.
Skąd ten dobry nastrój?
Przeczytałam SMS-a od twoich przyjaciół.
Z ostrzeżeniem.
Silas zażył lek. Jest czarownikiem.
Śmiertelnym, czyli mogę go zabić.
Wstawaj, twój sobowtór dziś zginie.
Tessa była mściwą suką.
Zabiła twojego sobowtóra, Amarę.
Dziś, po dwóch tysiącach lat Amara i ja znów będziemy razem.
Bez ckliwości.
Moja dziewczyna miło spędza dzień.
Liczy, że spełnisz swoje obietnice.
Masz wątpliwości?
Obiecałeś, że sprowadzisz Bonnie.
- Owszem. - Jeśli Damon ci pomoże.
- Ale jesteś złem wcielonym. Bez urazy. - W porządku.
Jaką mam pewność,
że twoim ostatnim uczynkiem będzie wskrzeszenie mojej przyjaciółki?
Mam przyrzec?
To miły dzień. Powiedz, jak będzie.
Chcę zniszczyć Drugą Stronę,
żeby uniknąć czyśćca, gdy się zabiję.
Najpierw jednak sprowadzę Bonnie.
Jestem niesamowicie potężny, więc mogę to zrobić,
ale wcześniej muszę zniszczyć kotwicę.
Co takiego?
Silas szuka kotwicy.
Użyłam jej do stworzenia Drugiej Strony.
Gdy zostanie zniszczona, czar pryśnie.
Otchłań zniknie.
Silas będzie mógł umrzeć w spokoju.
Wolałabym tego uniknąć.
Popieram. Gdzie ta kotwica?
W New Jersey?
Tamten świat zależy od przedmiotu z ogródka Snookie?
Z magazynu.
Lepiej się szykujmy...
Łowca.
Ale ci się trafiło. Czy ty i ta wiedźma...?
Daruj sobie.
Chcemy tego samego:
- zabić Silasa i ożywić Bonnie. - Właśnie.
Odłóż kuszę, Pocahontas.
Mam uwierzyć, że wskrzesi Bonnie z dobroci serca?
Oby nie, bo jestem potworem.
Zmówiliście się?
Nie chciałbym zrobić czegoś...
głupiego.
Świetnie znów być czarownikiem.
Wciąż zmieniam wizerunek.
Jestem jak Madonna z supermocami.
Silas wyczytał w twoich myślach, gdzie jest kotwica?
- I co dalej? - Znasz historię o Podróżnikach,
którą ci opowiadałam? Zapomniałam, że wymazałam twoje wspomnienia.
Podróżnicy...
Wiesz, że Silas chce zniszczyć Drugą Stronę,
by połączyć się z Amarą, swoją jedyną miłością.
Podróżnicy się nie zgadzają.
- Bo? - Nieważne...
To znaczy ważne. Ale nie odpowiem.
Muszę się upić, żeby to zrozumieć.
Podróżnicy mają kotwicę od dwóch tysięcy lat.
Przenoszą ją, by nie trafiła w niepowołane ręce.
Nie pozwolą Silasowi się do niej zbliżyć.
Zanim go nie zabiję.
A jeśli polegną?
Nie będzie w stanie jej zniszczyć.
Dlaczego?
Nie powiem.
Zbierajmy się.
Weź z garażu łom.
- Po co? - Czy to ważne?
Ty - zostajesz. To męska wyprawa.
- Poważnie? Żartujesz. - Pewnie.
Nic podobnego.
Wygląda jak Amara.
Nie chcę gapić się na podróbkę.
To nie ma sensu.
Zrozumiałbyś, gdybyś zakochał się w kimś,
kto wygląda jak ona.
Niedorzeczność. Mamy wskrzesić moją przyjaciółkę.
Idę z wami.
Następny bełt przebije serce.
Mam czas do zachodu, nim Tessa spróbuje mnie powstrzymać.
Amnezja ma jedną zaletę: nie pamiętam, jak się w to wplątałem.
Odpoczywaj.
Nie martw się o szczegóły.
Silas dziś zginie.
Spędzi wieczność po Drugiej Stronie.
Daleko od Amary i świętego spokoju.
Wszystkim się zajęłam.
Knuję tak długo, że wzięłam pod uwagę każdy szczegół.
Co jest?
Silas rzucił zaklęcie na dom.
Do zachodu jesteśmy uziemieni.
Skąd wiesz?
Bo sama go tego nauczyłam.
Nawet mi nie mów, czy dzwonił Tyler.
Pakujesz sprzęty czy kosmetyki?
Zmusiłabym do pomocy fajnego chłopaka,
ale nie chcę żadnego widzieć.
Oprócz Jessego,
który nie odbiera telefonu.
Wyprowadzamy się?
Doktor Maxfield wie, że jesteśmy wampirami.
Zagroził, że nas wyda, i kazał się wynieść.
Do bani.
Katherine, co robisz w moim pokoju?
Szukam noclegu.
- Nie znoszę cię. - Jestem zdesperowana.
Damon mnie wyrzucił, Stefan mnie nie pamięta,
a ostatnie pieniądze wydałam na podłe żarcie.
To niby mój problem?
Spójrz na siebie.
Wyprowadzka? Rezygnacja?
To nie w twoim stylu.
Potrzebujesz mnie. I to bardzo.
W zamian za miejsce do spania i kartę obiadową Eleny
pomogę ci w sprawie doktora...
Maxfielda. Uczy biologii.
Słucham? Boisz się nauczyciela?
Musisz się sporo nauczyć.
Na szczęście mam doktorat.
Co ty na to?
- Telefon Stefana. - Kto mówi?
Nieźle. Jakbym słyszał Amarę.
Tak samo jęczysz.
- Tessa... Gdzie jest Stefan? - Tutaj. Niedosłownie.
Pod prysznicem. Obficie się poci,
ale pewnie to wiesz. Przekazać coś?
Przypomnij mu, że jesteś wariatką.
Takie lubi.
Jest z Tessą.Dlaczego do niej wraca?
Kto to wie? Ma amnezję.
Nie powiedziałeś Elenie, co mu zrobiłeś?
Co konkretnie?
Tylko przez niego Silas mógł dostać się do głowy Tess.
Żeby przywrócić Stefanowi umiejętności,
musiałem skręcić mu kark.
- Kilka razy. - I tak nas nienawidzi.
- Jadę tam. - Powinna.
- Tessa to złe wieści. - Dajmy Stefanowi przestrzeń.
I tak jest wściekły.
Na ciebie.
Może dojdziemy do porozumienia.
Puk, puk.
Puk puk. Kto tam? Burmistrz. Jaki burmistrz?
No jaki?
Żaden. To dowcip. Zabiłem go.
Jesteś fiutem.
Numer 62547. Badanie krwi.
Błyskawiczne namnażanie się komórek. Tak jak oczekiwałem.
Co tu robisz?
No proszę, dawna miłość Stefana.
Gdzie on jest?
Wejdź. Nie stanę na drodze przeznaczeniu.
Elena? Nie powinnaś była wchodzić.
Przepraszam. Nie pozwoliłabym Damonowi...
Przeciwnie.
Robisz wszystko, co ci każe.
Nie jestem psychiatrą, ale to chyba współuzależnienie.
Rozumiem, że jesteś na nas zły za... wszystko.
Ale naprawdę sądzisz, że sypianie z Tessą cokolwiek rozwiąże?
Kto powiedział, że z nią sypiam?
Zapominalska ze mnie.
Dzwoniła Elena. Pytała, co tu robisz.
Trochę ubarwiłam opowieść.
Przyszłam się upewnić, że nie rzuciła na ciebie czaru.
Skoro nic ci nie jest, pójdę już.
Nie powinnaś była wchodzić.
Dzięki Bogu.
Jak to robisz, Damonie?
Nie rusza cię, że twoja dziewczyna
zamartwia się o swoją bratnią duszę?
Jestem pewny swego.
Wiesz, jak to jest, z taką fryzurą...
Wierzysz w te bzdury?
Bzdury?
Nie widzisz, że świat powiela moją miłość do Amary,
swatając nasze sobowtóry?
Wiesz, że niszcząc Drugą Stronę,
połączysz niebo i ziemię?
To nie jest przeznaczenie,
tylko twój obłęd.
Gdzie ta kotwica?
Nie mam pojęcia.
- Jak to? - Trochę wiary.
Zobaczyłem ten magazyn nie bez powodu.
- Jak wygląda kotwica? - Nie mam pojęcia.
Tessa stworzyła ją po tym, jak mnie zamknęła.
Pamiętasz? Wyspa, halucynacje...
Nie wiesz, gdzie jest ani jak wygląda?
Łączy nadprzyrodzone wymiary, więc raczej nie przypomina
zlewu z Ikei.
Co mu wstrzyknęłaś?
Nie wiem. "Unikać kontaktu z oczami.
Nie połykać".
- To etorfina. - Zgadza się.
Eleno, co robisz?
Upuszczamy ci krew,
żeby zastosować perswazję.
- Co? Zabijecie mnie. - Cicho, liczę.
Przeciętny mężczyzna ma pięć litrów krwi...
- Mniej więcej. - To ile?
- Zaokrąglij. - Mam: 4,7.
Prawa czy lewa?
Sam znajdę żyłę. Zabijesz mnie.
Daj. Już to robiłam.
Przyniesiesz rurki i taśmę?
Działa.
A zatem...
doktorze...
kto jeszcze o nas wie?
Gdybyś chciała mnie zabić,
nie zadawałabyś sobie tyle trudu.
Trzeba było wyjechać.
- Chcą cię dorwać. - Kto?
Komu o nas powiedziałeś?
Tym z tajnego stowarzyszenia, do którego należysz?
Dziś zbiorą się w Whitmore House,
żeby wyłonić potencjalnych kandydatów.
Mieli cię zaprosić, ale zaczęli podejrzewać, że jesteś wampirem.
Muszę ich tylko przekonać, że Elena Gilbert nie jest wampirem?
Drobiazg.
Nie wpuszczą cię.
Wampiry nie przejdą przez próg.
Co tak się wyżywasz?
Co tu robisz?
Nie chcę niczego przegapić.
Niecodziennie wraca się do żywych.
Zapeszasz.
Nic podobnego. Jestem realistką. To poważne zaklęcie.
Zabiło mnie, gdy cię sprowadziłam. Pamiętasz?
Powiedzmy, że nie będę na nie liczyć.
Miej trochę wiary.
Jeśli oboje uwierzymy,
że może się udać, uda się na pewno.
Powiedz to.
Śmiało.
- Uda się. - Dziękuję.
Dla jasności...
umarłabym sto razy, żebyś mógł tak przede mną stać.
Zanim skończy się dzień...
poznamy, jakie to uczucie.
Pośpiesz się. Musimy znaleźć kotwicę, zanim przyjdą Podróżnicy.
Dlaczego tak im na niej zależy?
Nienawidzą mnie za stworzenie czaru nieśmiertelności.
Wiedzą, że tylko kotwica oddziela mnie od mojej bratniej duszy.
W każdej historii miłosnej coś staje na drodze.
Jak ty.
Może jesteś potężnym czarownikiem...
ale zabiję cię, jeśli się nie przymkniesz.
Nie zabijesz, dopóki nie sprowadzę psiapsióły twojej dziewczyny.
- Jaka miła niespodzianka. - To jeszcze nic.
Jestem trochę zajęta,
więc musisz zabić za mnie Silasa.
Chętnie, ale sam chce ze sobą skończyć.
Po zniszczeniu Drugiej Strony? Nic z tego.
Ma umrzeć, zanim znajdzie kotwicę.
- Nie nadążam. - Zabij go. W tej chwili.
Damon...
Mówiłam, że zwabiłam tu Elenę?
Najstarsza sztuczka na świecie: zazdrość o byłego.
Powinieneś wiedzieć.
Przestań.
Silas musi najpierw coś zrobić.
To ważniejsze od Eleny?
Bo rzucił zaklęcie na dom.
Utknęliśmy tu do zmroku.
Tyle masz czasu, zanim zabiję Elenę.
Wygląda jak Amara. To byłoby jak katharsis.
- Pa. - Czekaj!
- Panna Gilbert. - Zna mnie pani?
Diane Freeman. Poznałyśmy się, gdy zginęła twoja współlokatorka.
No tak...
Co za noc. Przyszłam na przyjęcie.
Nie wiedziałam, że przyjdziesz.
Nie potwierdziłam?
Mam tyle nauki...
Właśnie podajemy herbatę.
A jest coś do jedzenia?
No co?
Policja kaloryczna?
Wes kazał mi trzymać się od ciebie z daleka.
- Znamy się? - Aaron.
Poznaliśmy się wczoraj. Nowa fryzura.
Aaron... cześć.
Co tu robisz?
Należysz do tajnego stowarzyszenia?
Czego?
No wiesz...
do stowarzyszenia.
Nadal nie rozumiem.
Jesteś ciemny albo świetnie udajesz.
- To ząb? - Nie...
Co się ze mną dzieje?
W porządku?
Spójrz, jakie niesamowite połączenia.
Pizza z ananasem?
Co za smutek. Brak glutenu?
Jak tu trafiłaś?
- Słucham? - Na Drugą Stronę.
Kto cię wskrzesił?
Możesz winić Bonnie.
Otworzyła drzwi,
ale straciła czujność, gdy wskrzeszała Jeremy'ego,
więc przemknęłam obok jej trupa.
Silas miał ją dziś wskrzesić.
Ale powiedziałaś mojemu chłopakowi, który nigdy nie stawiał niczyjego życia
ponad moim, żeby go zabił, zanim znajdzie kotwicę.
Więc nie... nie smucę się z powodu pizzy.
Zapomnijmy o pizzy.
Może coś upichcę?
Pieczoną kaczkę?
- A mamy kaczkę? - Nie.
Ale może ją zwabię.
Z Eleną się udało.
Kaczka nie jest bystrzejsza.
Niech będzie.
Nie możemy zabić Silasa.
Tylko on wskrzesi Bonnie.
Ale zrobi to dopiero po zniszczeniu Drugiej Strony.
Tessa chce tego teraz.
Jest nieszczególnie cierpliwa.
Obiecałeś Elenie, że znów zobaczy Bonnie.
Myślisz, że nie wiem?
Jeśli Tessa zabije Elenę, raczej się nie spotkają.
Zmiana planów.
Bonnie nie wróci.
Przykro mi.
Nie szkodzi.
To moja siostra...
W ogóle mnie nie znasz.
Sądzisz, że pozwolę przyjaciółce zginąć, żeby wrócić do żywych?
Ja nie żyję.
Chciałabym wrócić...
ale może powinnam się z tym pogodzić.
Byliśmy tak blisko.
Wiem.
Pomóż mu zabić Silasa.
Spotkałem wielu czarowników, ale tego nie słyszałem.
Niech zgadnę. Podróżnicy.
Co wy macie z tym pierścieniem światła?
Zamierzałem wyświadczyć wam przysługę. Też chcę zabić Silasa.
- Na razie musi żyć. - Nic z tego.
Przeraża mnie twój spokój.
- Przepraszam, odleciałam. - Odleciałaś?
Wykrwawiłbym się.
Właśnie zerwałam z chłopakiem. Na dobre.
Pękło mi serce.
Pozwij mnie, bo się zamyśliłam.
Wybacz. Już?
Owszem.
Odpowiedz na pytania.
Czym jest tajne stowarzyszenie?
- Nazywa się Augustianie. - Augustianie?
- Pierwsze słyszę. - O to chodzi.
- Jak zostać członkiem? - Zazwyczaj to dziedziczne.
Niektórych wybrano z powodu talentu.
A jaki jest twój?
Jestem geniuszem.
I fałszujesz wyniki autopsji, choćby mojej współlokatorki.
Wiedziałeś, że zabił ją wampir. Dlatego skłamałeś?
To nie był zwykły wampir,
tylko członek stowarzyszenia.
Chwila.
Wasze upiorne zgromadzenie ma własne wampiry?
Kto to był?
Jesteś tam? Tu Diane Freeman.
Elena Gilbert i ja nie jesteśmy wampirami,
tylko zwykłymi studentkami.
Masz zawroty głowy, bo oddałeś dziś krew.
Zapomnij, co się wydarzyło.
Wes?
- Tu jesteś. - Oczywiście. A co?
Przegapiłeś przyjęcie.
Słucham?
Pracowałem.
Straciłem poczucie czasu.
Nie tylko to straciłeś.
Zgadnij, kto przeszedł przez próg.
Elena Gilbert. Nie jest wampirem.
Dlaczego tak myślałeś?
Nie mam pojęcia.
Myliłem się.
Skosztuj i powiedz, co sądzisz.
OK.
- Dobre. - Naprawdę?
- Tak. - Świetnie.
Rozumiem. Nienawidzisz mnie.
Może nic nie pamiętasz, ale ja owszem.
To nie jest dziewczyna, którą byś polubił.
Niezbyt to miłe.
Zwłaszcza że darowałam ci życie, do zmroku.
Słońce zachodzi.
Eleno, ani słowa.
Zajmę się tym.
To nieprawda, że cię nienawidzę.
Nie pozwolę cię skrzywdzić.
Dlaczego nie odbiera?
- Czego? - Nie żyje?
Tu jesteś. Szykuj się.
Żyje.
Zaatakowali mnie twoi kuzyni.
Dlaczego nie pozwolili mi zabić Silasa?
- Chcą jego krwi. - Do czego?
Wypił lek, więc jego krew jest lekiem.
Nie są nieśmiertelni. Komu ją dadzą?
Pomyśl. Nie są fanami nieśmiertelności,
a musiałam z czymś połączyć Drugą Stronę.
Z czymś wiecznym.
Z czymś, czego Silasnie mógłby zniszczyć.
Z jego ulubioną zabawką?
Czymś bliższym sercu.
Ma dwa tysiące lat, jest nieśmiertelne
i niezniszczalne.
Jesteś bystry, domyśl się.
Uciekaj.
- Nie wierzę. - Co?
Niemożliwe.
Ale co?
Tessa to wariatka, ale jest genialna.
Dwa tysiące lat, nieśmiertelna, niezniszczalna.
Kotwica to nie przedmiot.
Amara.
Nie zabiła jej.
Ty żyjesz.
Amaro...
To ja.
- Już dobrze. - Odejdź.
- Zostaw mnie. - Spokojnie.
Do kogo mówisz? To ja.
Silas.
- Tak. - Jak to możliwe?
Skąd się wziąłeś?
Myślałem, że nie żyjesz.
Tessa zapewniała, że cię zabiła.
Kłamała. Jest tylko jedna dawka leku.
Miała być dla ciebie.
Zażyłem ją. Przykro mi.
Chciałem być z tobą.
Lek krąży w twoich żyłach?
Dla ciebie byłem gotów umrzeć.
Kocham cię.
Tak mi przykro.
Ale muszę się uleczyć.
Nie mogę dłużej żyć.
Elena Gilbert. Co cię sprowadza?
- Skąd to masz? - Tajemnica.
Wysłuchałam połowę. Nudy.
Oprócz fragmentu o nietypowej krwi.
Był nawet ciekawy.
Dzięki za zwrot.
Czy badany to wampir ze stowarzyszenia?
Powinnaś już iść.
I co zrobić? Zdradzić twoje tajemnice?
O Augustianach?
O eksperymentach na wampirach?
Doktorze, ponoć jesteś geniuszem.
Na pewno jakoś wybrniemy z tej kłopotliwej sytuacji.
Gdybym nie był geniuszem,
pomyślałbym, że to szantaż, Eleno.
Jestem Katherine. Elena to mój sobowtór.
Przetraw to.
Przyznaję, że... jednego nie potrafię rozwiązać.
- Ząb? - Mój.
Chyba umieram. Musisz mnie ocalić.
Zamilcz.
To nie twoja decyzja.
Zostaw mnie!
Zostaw!
Odejdź.
Zostaw mnie!
Jesteś prawdziwy?
A ty?
Dobranoc.
Dziwne.
Nawet bez wspomnień, wciąż jesteś sobą.
Tessa chciała cię zabić. Nie zasłużyłaś.
Działałem instynktownie.
To wszystko.
Otóż to.
Zawsze mnie chroniłeś.
Dziękuję, że jesteś sobą.
Dobrej nocy.
Stefan Salvatore śpi dziś we własnym łóżku.
Przestał nas nienawidzić
czy to zasługa przyciągania sobowtórów?
Ocalił mi życie, więc zakładam, że nie czuje już nienawiści.
Łyżka miodu w beczce dziegciu.
Nie udało się wskrzesić Bonnie.
- Nic nie mówiłam. - Powiedz jej, że tak będzie lepiej.
Nie przekażę jej nieprawdy.
Co?
Ona tu jest.
Mamy się nie martwić.
To jeszcze nie koniec.
- Bywało gorzej. - Silas zaginął w akcji.
Niedobrze.
Amara jest wyleczona.
Jeszcze gorzej, bo można ją zabić.
Los Drugiej Strony, gdzie przebywa Bonnie,
zależy od istoty, którą musimy chronić.
My?
Eleno, poznaj wariatkę.
Wariatko, oto Elena.
Co tu robisz?
Obserwuję, jak historia się powtarza.
Jesteś ranna.
- Uleczę cię. - Nie.
Zostawię sobie tę ranę. Pokazuje, kim naprawdę jesteś.
Wspomnienia są ważne.
Popełniłam błąd.
Ukoiłam twój ból.
Kiedyś go odczuwałeś.
Pamiętasz?
Zabiłeś własnego ojca.
Zmusiłeś brata, by został wampirem.
Nie walcz.
A to dopiero początek.
Nienawidziłeś siebie przez sto lat, ale znalazłeś ją.
- Elena. - Stefan.
- Nie na długo. - Przestań.
Zakończenie jest najlepsze.
Czułeś prawdziwy, fizyczny ból.
Pamiętasz?
Witaj, cieniu.
Zamknięto cię w sejfie. Wrzucono do kamieniołomu.
Zalano wodą. Usiłowałeś krzyczeć i uciekać,
ale mogłeś tylko się topić. Raz za razem.
Przy życiu trzymała cię myśl, że dwie osoby, które kochasz,
uratują cię.
Ale tak się nie stało. To ja cię ocaliłam.
Zawsze o tym pamiętaj. To ja cię ocaliłam.