Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
- Jestem Elena. - Jestem Stefan.
Miłość sprowadziła mnie do Mystic Falls.
Miłość mnie wypędziła.
Kocham cię, Damon.
Silas.
Witaj, mój cieniu.
I choć straciliśmy tak wiele...
On nie żyje, Eleno.
Nie mogę uwierzyć, że odeszła.
Co robisz mojemu bratu?
Stefan.
Nie mam pojęcia kim jesteście.
Nasi wrogowie ciągle stają przeciw nam,
Która z was to Katherine Pierce?
- To ona. - Chcę ją mieć żywą.
Czego ode mnie chcesz, Silas?
Twoja krew jest lekiem, Katherine.
Jestem dr Maxfield.
Dobrą wieścią o obecności krwi wampira
w twoim systemie jest, że to krok pierwszy
do stworzenia nowego wampira.
Oto krok drugi.
Doktorze Maxfield,
dlaczego pan to robi?
Moje wnętrzności płoną.
Jestem głodny.
Obiekt 62547
po przemianie
przeżył trzy dni bez pożywienia.
Jest słaby, ale przytomny.
Lewy i prawy kieł w normie po usunięciu bodźca w postaci krwi.
Co pan robi?
Źrenice rozszerzone.
Wrażliwość na światło
11 w skali od 1 do 10.
Co się ze mną stało? Dlaczego jestem tak głodny?
Co pan ze mną robi?
Obiekt jest zdezorientowany, ale samoświadomy.
Osobowość niezmieniona.
Skupia się wyłącznie na głodzie.
Wydaje się idealnym kandydatem.
Drogi pamiętniku,
nie masz dość pisania o śmierci?
Od śmierci Bonnie
minęły cztery dni, a raczej od chwili, gdy się dowiedziałam.
Chciała, żebym wróciła na studia, więc oto jestem.
Uczę się i chodzę na zajęcia.
Staram się żyć tak jak wszyscy.
Stefan ma najłatwiej,
bo nie pamięta Bonnie.
Nie widuje go nikt, prócz Caroline,
która znów jest z Tylerem.
Skutecznie odwraca jej uwagę. Delikatnie mówiąc.
Moją uwagę odwraca ktoś inny,
doktor Wes Maxfield.
Moją współlokatorkę zabił wampir, a on to zatuszował.
Chcę wiedzieć, dlaczego.
Witaj z powrotem.
- Wybierasz się na bal kostiumowy? - Jasne.
Im więcej mam na głowie,
tym mniej tęsknię za Bonnie.
Jestem obok
i też za tobą tęsknię.
Mimo wszystko
wierzę, że Bonnie cały czas nade mną czuwa,
bo taka już jest.
Przyłapana.
- Cześć. - Witaj,
Panno Unikająca mnie od trzech dni.
Przecież gadaliśmy.
Raz, esemesowo.
"Pójdziesz ze mną na bal kostiumowy?"
Uśmieszek.
Nie odpisałeś.
Wizyta oznacza, że się zgadzasz?
Ewentualnie mogę to rozważyć.
Zaczyna się o 8.00. Caroline załatwi stroje.
- Dokąd idziesz? - Na zajęcia.
Jestem spóźniona.
Zanim zapomnę... byłam w dziekanacie.
Twoim kierunkiem jest...
Werble!
Socjologia!
Nie mówmy o tym teraz.
I załatwiłam ci jedynkę.
O akademiku też nie chcę gadać.
To może o tym, jakim byłeś dupkiem,
gdy do mnie nie dzwoniłeś.
Ile razy mam powtarzać?
Pomagałem wilkołakom i nie było tam zasięgu.
Na twoje szczęście, możesz mi to wynagrodzić.
Myślałem, że już to zrobiłem. Kilkanaście razy.
Pójdziesz ze mną na Kostiumowy Bal Historyczny.
Że co?
Raz w roku wystawiają całą kolekcję
i wszyscy przebierają się za postacie historyczne.
Idzie nawet Stefan.
Proszę, Tyler. Będziemy boscy jako Bonnie i Clyde.
Poważnie?
Masz rację, nie gadajmy.
Cześć.
Serwus.
Jestem Elena.
Byłam z Megan w pokoju.
Znałeś ją?
Od dziecka.
Nieźle.
Przykro mi.
Smutne pożegnanie.
Kiepsko zacząć studia od żałoby.
Każdy cierpi inaczej.
Jedni przynoszą kwiaty,
inni robią to, czego chcieliby ich bliscy.
Megan chciałaby dalej żyć.
Ponoć popełniła samobójstwo.
Tak mówią.
A ty jak myślisz?
Jeśli ci na niej zależy,
przynieś słoneczniki.
Lubiła je.
Masz jakieś imię?
Jasne, że mam.
Do sedna. Czego chcesz?
Katherine Pierce.
Ja też. Dlatego ci ją zabrałam.
Dostaniesz swój piwnooki lek na nieśmiertelność,
gdy skończę.
Miałaś ją całą noc.
Ile ci jeszcze trzeba?
Jesteś nieśmiertelny.
Czym jest parę godzin?
Posłuchaj.
Mam gdzieś twoje potrzeby w przeciwieństwie do swoich.
Jestem samolubny.
Więc omam całe miasto i dowiedz się,
gdzie ją trzymam.
No tak... nie możesz.
Jestem świadom swojego aktualnego niedomagania.
Dziękuję.
Mój mózg nawala dzięki stukniętej byłej narzeczonej,
ale to nie znaczy,
że wciąż nie jestem genialny
i nie nauczyłem się, jak namierzać komórki.
Babska rada:
nie zadzieraj z typami z piekła rodem.
I jeśli zamierzasz mnie więzić, przynajmniej porządnie mnie karm.
Zjemy po drodze. Zbieraj się.
Albo mnie oddaj. Niech wypije łyk mojej krwi,
wyleczy z nieśmiertelności
i wszyscy rozejdziemy się w pokoju.
Babska rada:
nie oddawaj się w ręce typów z piekła rodem,
gdy nie znasz całej historii.
Oświeć mnie.
Silasowi nie wystarczy jeden "łyk".
Potrzebuje każdej kropelki twojej krwi.
Jestem człowiekiem. Jeśli to zrobi...
Umrzesz.
Idziemy.
Jak wiadomo,
podczas chwilowej niepoczytalności
Bonnie wskrzesiła cię i zmarła.
Niech spoczywa w pokoju.
Siedzi tam.
Nieważne.
Chodzi o to, że znam istotę nadprzyrodzoną,
która chce umrzeć.
Skoro natura
dąży do równowagi,
żal byłoby nie wykorzystać tej śmierci.
Co masz na myśli?
Elena nie musi o tym wiedzieć, dopóki to nie wypali.
Chcesz współpracować z Silasem?
I?
Dlaczego zadzwoniłeś?
Mamy podobne powody.
Potrzebujesz pomocy,
a ja chcę ci ją dać.
Od początku Silas chciał
się zabić.
Tylko zabić
i zjednoczyć ze zmarłą ukochaną, Amarą.
Chcę wykorzystać jego śmierć, by wskrzesić Bonnie.
Dlaczego myślisz, że jej potrzebuję?
Bo wciąż tu jesteś.
Czyżbyś nie mógł się zabić?
By umrzeć, musi być śmiertelny,
a nawet gdy będzie, jako czarownik
po śmierci utknie po Drugiej Stronie.
Już próbował zniszczyć barierę.
- Nie udało mu się. - Może ma plan B.
Może chce
zrobić coś więcej, niż tylko wypuścić duchy.
Wie, że jej nie słyszę?
Sądzi, że Silas chce zniszczyć Drugą Stronę.
Potężne zaklęcia są związane z czymś jeszcze potężniejszym:
księżycem, kometą, sobowtórem.
Druga Strona powstała 2000 lat temu i wciąż istnieje,
więc musi być związana z czymś
istniejącym równie długo.
Mistyczna kotwica.
To ona wiąże jej zaklęcie z Drugą Stroną.
Chcę ją zniszczyć.
Ketsija, Tessa, czy jak tam się teraz zwie,
chce ją chronić,
więc tylko ona wie, gdzie jest ukryta.
Na szczęście będzie dziś
na balu w Whitmore.
Serio?
Myślałem, że straciłeś swoje moce.
Ale wciąż mam niezwykłą moc obserwacji
i widziałem, jak kupowała strój Kleopatry.
Załóżmy, że Silas zniszczy Drugą Stronę, wyleczy się
i zostanie czarownikiem.
To możliwe, by wymienił swoje życie
na Bonnie, gdy się zabije?
Teoretycznie tak,
ale Silas zabił mojego ojca.
Jest bezwzględny i jego czary
będą miały konsekwencje,
więc moja odpowiedź brzmi: Nie.
Co powiedziała?
- Wchodzi w to. - Co?!
Więc mamy umowę?
Połowicznie.
Wskrzeszę jakąś wiedźmę,
ale jeszcze nie ustaliliśmy, jak ty mi pomożesz.
Powiedz, czego chcesz.
To proste.
Chcę, żebyś zabił brata.
Śledziłam cię od pięciuset lat.
Chcę wyjaśnić kilka spraw.
Myślisz, że ci coś powiem?
Zrób mi ten zaszczyt,
a cię wypuszczę.
Naprawdę?
Wolność za mały wywiad?
Dobra.
W 1864 w Mystic Falls miała miejsce łapanka wampirów.
Nie mam pamięci do dat.
Ponoć wydałaś wiele z nich,
w tym przyjaciółkę Pearl i jej córkę Anabelle.
Uciekałam przed Klausem. Musiałam działać solo
i podałam kilka nazwisk.
Pozwij mnie.
Udawałam też nastolatkę,
by obściskiwać się ze swoimi byłymi,
wszczęłam bójkę, by u kochanka
aktywowała się klątwa wilkołaka
i jednemu kretynowi odrąbałam palce tasakiem.
A co z odebraniem matki córce
i zabiciem jej dla własnych korzyści?
Do czego pijesz?
Pomówmy o mnie.
Przemieniłam się w wampira, by móc cię tropić,
śledzić każdy twój ruch,
dopóki nie uda mi się
cię znaleźć.
Zrobiłam to,
bo zabiłaś moją matkę.
To było w Paryżu
w 1645.
Jeżdżę tam po buty
i tylko je pamiętam.
Reszta wymaga więcej szczegółów.
Nazywała się Liliya Toma.
Uciekałaś przed Klausem.
Przyjęła cię,
ale gdy przybyły jego sługusy, wskazałaś na nią i powiedziałaś:
To Katerina Petrova. Jej szukacie.
Więc ją zabrali.
Nie wypuścisz mnie, prawda?
Nie, ale chyba nie chcesz umrzeć z niedożywienia.
Pora na nas.
Powiedz Damonowi, że kłamałeś.
Więc dla ciebie mogę kłamać,
- ale jeśli ja czegoś chcę? - Silas jest zbyt groźny.
A wskrzeszenia mnie nie było?
Zabiło cię!
Elena cię potrzebowała.
- A teraz potrzebuje ciebie. - I co dalej?
Nie nauczyłeś się,
że nadużywanie magii ma swoją cenę?
Co jest gorsze od tego?
Cały czas cię widzę
i słyszę.
Ale nie mogę cię dotknąć.
To mi już nie wystarcza.
Pozwól Damonowi spróbować.
Jest bosko, a nie brałaś udziału w przygotowaniach.
Wysłałam kilka sugestii mailem.
Jesteś najładniejszą morderczynią na sali.
Tyle tu ludzi, że to chyba komplement.
Miałaś załatwić Stefanowi kostium.
Jest Jamesem Deanem. Zlitowałam się.
Żądza krwi, związek Damona z Eleną
i amnezja dały mu popalić.
Zatańcz ze mną.
Jestem wstawiony i niemal dobrze się bawię.
Śmiało, skoczę po drinki.
Stefan tu jest.
Lady Anne Boleyn.
Któż chciałby ściąć tak piękną główkę?
Ty, mój królu i niezbyt kochający mężu.
Wynagrodzę ci to tańcem.
Może później.
A może powiesz, co się dzieje?
Mów.
Bonnie zmarła trzy miesiące temu,
a ja przeżywałam z tobą najlepsze wakacje.
Poczucie winy.
Ponoć nieźle daje w kość.
Wiem, że nie przeze mnie umarła,
ale powinnam domyślić się wcześniej.
Masz prawo być szczęśliwa,
poza tym Jeremy okłamywał nas całe lato.
Powinnam była to zauważyć.
Wiem, że to nie to samo,
ale nie pozwolę, by śmierć Megan poszła na marne.
- Kto to? - Kolega Megan
i mój nowy podejrzany.
Zaraz wrócę.
Czołem, bezimienny.
Czadowy t-shirt.
Cześć, kimkolwiek jesteś.
Anne Boleyn. Oczywiście przed ścięciem.
Robi wrażenie.
Zasłużyłam na oficjalne przedstawienie się?
Dlaczego tak ci na tym zależy?
Zabiłeś Megan?
- Jasne, że nie. - Więc czemu się tak zachowujesz?
Bo wszyscy wokół mnie umierają. To jest jak klątwa.
Straciłem przyjaciół i całą rodzinę.
Wszystkich.
Więc jeśli domyślasz się, co czuję,
daj mi spokój.
Zapomnij o moich pytaniach.
Mam na imię Aaron.
Do zobaczenia.
Tam, skąd pochodzę, "otwarty bar" to gliniane dzbanki i fenickie wino.
Super.
Nie wiesz, kim jestem.
Bez urazy, ale nie rozpoznaję wielu osób.
Tessa,
niegdyś... Ketsija.
To ty wyczyściłaś mi pamięć.
Nic osobistego. Problem z byłym chłopakiem.
Wynagrodzę ci to
drinkiem?
Raczej całym kegiem.
Wybacz.
Kiepski z ciebie skrzydłowy.
Romanse z nią źle się kończą.
Co tu robimy?
Witaj.
Wyjaśnisz, dlaczego zabiłem brata?
Zaklęcie Tessy nas połączyło. Ja straciłem moce,
a Stefan pamięć.
I to was rozdzieliło?
Tak, znów mogę czytać w myślach.
Skręcanie karku bratu
podobało ci się chyba
trochę za bardzo.
Wierzę.
Przejrzę myśli wiedźmy i dowiem się,
gdzie ukryła kotwicę.
Pilnuj, by nie ożył.
To nie będzie podejrzliwe, że gość, któremu usmażyła mózg,
nagle zacznie do niej podbijać?
Podeszła prosto do Stefana.
Ta twarz już raz zdobyła jej serce.
Kobieta nigdy nie zapomina pierwszej miłości,
nawet jak źle się skończyła.
Któż to wrócił?
Mam kłopoty?
Według brata powinienem cię nienawidzić.
Ma rację?
Powiem ci po tym drinku.
Lubisz tequilę.
Ale nie tak jak bekon.
Dawniej jadło się jagnięcinę.
Nikt nie smażył świńskiego tłuszczu.
Masz piękny uśmiech.
Będziesz się dalej gapił czy zatańczymy?
Chcesz się stąd wyrwać?
Do kostiumów były dołączone kajdanki.
Nie wróciłem po to, by zaciągnąć cię do łóżka.
Wiem, to tylko
miły efekt uboczny bycia razem.
Chodziło mi...
O co?
Cieszę się, że tu jestem.
Co cię sprowadza na studencki bal przebierańców?
Ostatnio, gdy tak wyglądałam, nie mogłam się tym nacieszyć.
Wtedy, gdy facet uciekł ci sprzed ołtarza?
Nie powinieneś tego wiedzieć.
Wymazałam ci pamięć.
Masz mnie. Trochę o ciebie popytałem.
Mam paranoję.
Wystarczyło próbować poślubić zakłamanego drania.
Przestań.
Gość musiał mieć jakieś zalety.
Na pewno był niezwykle przystojny.
Był chociaż zabawny?
Bronisz go?
Nie, ale pragniesz zemsty od dwóch tysięcy lat
i może nienawiść jest pretekstem, by zachować go w swoim życiu.
Może część ciebie wciąż go kocha.
Oby tak myślał.
Chcę zobaczyć jego minę, gdy pojmie, jak bardzo się myli.
Przyznaję, że część mnie chciałaby
usłyszeć, że wciąż mnie kochasz.
Mam wielkie ego. Lecz skoro zaprzeczasz...
Silas.
Powiedz...
- gdzie kotwica na Drugą Stronę? - Nie wiem, sama jej szukam.
Stworzyłaś ją.
Owszem, ale Podróżnicy ukryli ją, gdy mnie zabili,
i ciągle ją przenoszą.
- Więc co tu robisz? - Mój naszyjnik jest elementem wystawy.
Magiczny talizman, który zwiększa moją moc.
Potrzebuję go, by znaleźć kotwicę.
Zajmij się tym
i zapomnij, o czym rozmawialiśmy.
- Dziękuję za taniec. - To ja dziękuję.
Skręciłeś mi kark.
I naćpałeś werbeną.
Pewnie masz dobre uzasadnienie.
Nowy ty jest do kitu.
A co zrobiłby stary ja?
Wybuchnął śmiechem?
Nie chodzi o ciebie.
A o kogo?
O twoje desperackie pragnienie pokazania Elenie,
że jesteś dobrym chłopakiem?
Odzyskam jej przyjaciółkę.
Pospiesz się.
Tu jesteś.
Ciężko się wyciąga?
Celowo drasnęłam serce.
Czyli nie chciałaś mnie zabić.
- Wciąż czegoś chcesz. - Owszem.
Dlaczego zmyśliłaś historię o matce?
To był test. Oblałaś go.
Wiedziałam, że to bajka.
W 1645 uciekałam przed Klausem już od półtora wieku.
Żaden jego sługus nie pomyliłby mnie z kimś innym.
Ale znasz mój sposób myślenia.
Mogłaś przewidzieć,
że nie kupię tej ckliwej opowiastki.
Chciałam zajść ci za skórę.
Podziałało,
bo tu jesteś.
Co to za chora gierka?
To nie gra.
Zabiłaś moją matkę, ale nie w Paryżu,
tylko w małej wiosce w Anglii.
I nie w 1645,
tylko 6 kwietnia 1492.
Była całkiem sama.
Rodzina wygnała ją dwa lata wcześniej.
Włożyłaś jej pętlę na szyję,
zepchnęłaś z krzesła
i skręciłaś jej kark.
Kim jesteś?
Nazywam się...
Nadia Petrova.
I jesteś moją matką.
Nie.
Wyglądasz jak kobieta idąca na gilotynę.
Właściwie to ścięto ją mieczem.
Dlatego uczę biologii.
A pan jest Lincolnem?
Doktorem Jekyllem.
Faktycznie.
- Gdzie Hyde? - Nie wiem.
Nie odpowiadam za swoją mroczną stronę.
To dozwolone, by studentka poprosiła pana do tańca?
Królowej nie odmówię.
Poza tym nigdy nie będziesz moją studentką.
Taniec na szóstkę,
ale dwója za kłamstwo w akcie zgonu.
Nie chciałem kłamać,
ale nie mogłem powiedzieć jej rodzicom,
że na imprezie zagryzła ją puma.
Wylaliby mnie.
- Chcesz poznać moją teorię? - Jasne.
Myślę, że wampir
rozszarpał jej gardło i zrzucił z dachu.
Co pan wie o wampirach?
To nieistotne,
bo już nigdy się nie spotkamy.
Dlaczego?
Bo na uczelni są ludzie, którzy obserwują ciebie i twoich przyjaciół
i zadają niewygodne pytania.
Spakuj się, rzuć studia
i wróć do Mystic Falls.
Cześć.
Tu jesteś.
Co robisz?
Posłuchaj.
- Nie mogę iść teraz na studia. - Rozumiem.
Za bardzo naciskałam, a to musi być twoja decyzja.
Liczy się, że wróciłeś i jesteśmy razem.
Wiesz, dlaczego?
Bo Klaus nam na to pozwolił.
Wybacz, ale nie mogę tak żyć.
Czyli chodzi o Klausa.
Nie, o mnie.
Zabił moją mamę.
Nie mogę ot tak zacząć chodzić na zajęcia i imprezy.
- Nawet nie spróbowałeś. - Nie po to przyjechałem.
Przyjechałeś się pożegnać.
Muszę go dorwać
i zniszczyć mu życie, tak jak on zniszczył mnie.
Twierdzisz,
że nie cierpisz Klausa, a mówisz zupełnie jak on.
Stefan.
Przyszedłeś popatrzeć?
Co robisz?
Używam naszyjnika, by coś znaleźć.
Udało się.
Świetnie.
Stefan?
Ocknąłeś się?
Stefan?
Żyjesz?
Miłe uczucie, braciszku?
Stefan...
Nic ci nie jest?
To Silas.
Nie!
Pracuje z moim bratem i wszystko, co powiedział, było kłamstwem.
Tylko to potrafi...
kłamać.
Wiesz, gdzie jest kotwica,
ale jej nie dostaniesz.
Nie możesz mnie zabić.
Nie muszę.
Na razie.
Przecież mnie kochasz.
Kochałam.
Ale złamałeś mi serce.
A teraz ja złamię twoje.
Albo przynajmniej zatrzymam,
by krew nie mogła płynąć.
Twoje żyły wyschną
i cały zgnijesz,
a świat ujrzy twoje prawdziwe oblicze.
Zimnego, sinego, ohydnego potwora.
Dokąd to?
- Co? - Oddawaj je.
Nic mi nie jest.
Westchnął, wydychając alkoholowe opary.
Mówisz jak tatuś, który udaje luzaka.
Ale jestem twoim nieluzackim opiekunem.
Kluczyki.
Już.
Dostanę kasę na taksówkę?
W końcu zarządzasz moim funduszem.
Widziałem, jak gadasz z Eleną Gilbert.
Zrób sobie przysługę i trzymaj się od niej z dala.
- Dlaczego? - Bo wbrew temu co myślisz,
zależy mi na tobie.
- Bankowo. - Uważaj na siebie.
O Boże, Stefan.
To nie Stefan.
Silas?
- Co jest grane? - Chyba Tessa go załatwiła.
Więc nie stanowi już problemu.
- To dobrze, prawda? - Wręcz przeciwnie,
bardzo źle.
Powinnaś uciec.
Silas cię znajdzie.
Albo i nie.
Sama powiedziałaś,
że dobrze unikam typów z piekła rodem.
Nie potrzebuje mnie,
dopóki nie rozgryzie, jak zniszczyć Drugą Stronę.
Gdy się uleczy, stanie się czarownikiem,
a jeśli wtedy umrze, utknie w czyśćcu dla nadprzyrodzonych.
Jest tylko jedno pytanie,
które dręczy mnie od połowy millenium.
Gdzie byłaś w 1498?
Nie wiem, miałam osiem lat. A co?
Wtedy uciekłam.
Zmyliłam ludzi, którzy mnie ścigali i wróciłam do Bułgarii.
Przeszukałam każdą wioskę
i chatę,
ale cię nie znalazłam.
Wróciłaś?
Tak, Nadiu.
Wróciłam po ciebie.
Miło cię poznać.
Cześć.
Czołem.
Czekaj.
Myślałam o tym.
I postanowiłam...
Nie odbywać ponownie tej rozmowy.
Nie mogę tu siedzieć i czekać, aż wrócisz.
- Też tego nie chcę. - To zostań.
Bądź moją miłością i kochaj mnie bardziej, niż go nienawidzisz.
Wybacz.
Nie potrafię.
Nie!
Nie waż się odchodzić!
Przysięgam, jeszcze jeden krok i koniec z nami.
Koniec niespodzianek, wymówek i drugich szans.
Koniec.
Profesor blondi wie o wampirach?
Powiedział, że jeśli nie rzucę studiów,
pojawią się niewygodne pytania.
Kiepsko. Co zrobisz?
Nie wiem,
ale odkrycie prawdy o Megan nie przywróci życia Bonnie.
Wysuszony Silas w naszym salonie również.
Może wymienić swoje życie na Bonnie
tylko jako czarownik,
a stanie się nim dzięki lekarstwu.
Właśnie.
Co?
Któż to może być?
- Witaj. - Co to za pilna sprawa? Ukrywam się
i nie mam czasu na pierdoły.
Albo i mam.
Może mam całe mnóstwo czasu.
Katherine Pierce znów umknęła śmierci.
Wreszcie zrobiliście coś dobrze.
Jakie to uczucie?
Boskie.
Damon, nie.
Potrzebuje leku, by zostać czarownikiem.
Nie!
Proszę.
Potrzebuje całej mojej krwi. Zginę.
Błagam, nie chcę umierać.
Proszę.
Żegnaj, Katherine.
Słyszysz to?
Nie żartuj.
Jest nie do zdarcia.
Jestem w piekle? ia.