Ang Nakaraan sa The Vampire Diaries:
Dinala ako ng pag-ibig sa Mystic Falls.
Mahal kita, Damon.
Pag-ibig ang nagtaboy sa akin.
-Silas. -Kumusta, aking anino.
At nang akala naming ligtas na kami...
kinuha ng mga kaaway ang lahat.
-Hindi ako handang mamatay, Jeremy. -Sasabihin kong kasama mo ang pamilya mo.
Hindi man kita mahawakan, narito ako para sa'yo.
Ang buhay namin...
Anong ginagawa mo sa aking kapatid?
Sinusunog ko ang utak ni Silas.
-Stefan, na- miss ka namin. -Hindi ko kayo kilala.
...at maging ang aming alaala.
"Ika-12 ng Marso, 1922. Wala akong matandaan sa ilang araw.
Nagising ako nang may estrangherong dugo, hindi ko alam kung saan, at may babae.
Pakiramdam ko'y buhay ulit ako."
Sige. Mukhang sapat na ang nabasa ko.
-Nada? -Alam ko ang ibig sabihin ng nada ay wala.
Alam ko kung anong taon ngayon, alam kong mayroong V-8 engine itong kotse...
...pero dalawang talaarawan na, pero wala akong alaala kung sino ako.
Napakalupit.
-Mapupuno ba ako dapat nito? -Oo at hindi.
-Sa totoo, oo, dahil bampira ka. -Kakaiba.
-Pero, hindi talaga, dahil ikaw ay ikaw. -Oo.
Ang walang-kabusugan at uhaw sa dugong bampirang Ripper ng Monterey.
At nasa 1920 pa lang tayo, pare.
Paumanhin, pero napakarami nito para intindihin.
Isa kang bampira. Hindi sinaunang tao.
Lilinawin ko lang.
Tinulungan kitang nakawin ang kotseng ito, bampira ako, pinatay ko ang aking ama...
...pero hindi ako nagkakalat.
Isa kang maprinsipyong tao, Stefan, na nawalan ng alaala dahil sa mangkukulam.
Pupusta akong mas mabilis pang magmaneho ang mangkukulam na iyon.
Teka, hulaan ko.
Ikaw ang masayang kapatid.
Ligtas na kapatid.
-Anong ginagawa mo? -Wala ka bang tiwala sa akin?
-May pagpipilian ba ako? -Wala.
Nakuha ko na. Ikaw ang masayang kapatid.
Sabihin mong hindi ako nagkamali na iwan si Damon para sa Vampire Amnesia 101.
Anong eksaktong sinabi niya?
Isang tekst. "Ayos pa naman."
-Na malamang salitang-Damon-- -Na may inatake silang mga Girl Scout.
-Caroline. -Nagbibiro lang ako. Medyo.
Bagaman hindi kakaiba para sa mga pasyente na may amnesya...
...o ibang traumatikong pinsala sa utak na maging sumpungin.
Sige, Dr. Forbes. Kailan pa dumami ang kaalaman mo tungkol sa amnesya?
Posibleng nag-aral ako ng Chem, Bio-Chem...
...Applied Micro Bio, Molecular Bio at Grey's Anatomy.
Iyong tunay at iyong palabas.
-Ginawa mo iyong lahat para kay Stefan? -Siyempre.
At sinusubukan ko ring mapabilib si Dr. Maxfield.
Naisip ko kung mapalapit ako sa kaniya, halimbawa, sa klase niya ng Biology...
...baka madiskubre ko kung paano niya pinagtakman ang pagkmatay ng roommate ko.
At posible ring mayroon akong kasama sa pag-aaral.
Kumusta, Dr. Maxfield.
Handa ka na bang mag-aral, Jesse?
Jesse? Ang napakaguwapo at walang nobyang alalay sa laboratoryo ni Dr. Maxfield?
Isasama ko siya sa ating sa seremonya ng pagpapatunog ng kampana sa libingan.
Kahindik-hindik para sa unang date?
Isang date ng pag-aaral.
Magpapatunog na rin ako ng kampana para sa relasyon namin ni Tyler na naghihingalo.
-Magkita tayo sa Lunes, dok. -Mag-ingat ka.
Makikita ba kita doon? Puwede mong isama si Stefan. Araw ng Pag-alala iyon.
Sana. Depende kung paano niya tinatanggap ang kaniyang madilim na nakaraan.
Sige. Mamaya na lang.
-Para kay Tito Steve! -Tito Steve!
-Sige! -Ayos!
Maligaya silang lagi tungkol sa mga namatay na?
Sa tema ng karumal-dumal na tradisyon ng bayan...
...kung babalik ka a 1820 kung saan naging paranoyd ang mga tao sa kolera...
...na madalas silang naglilibing nang bahagyang mas maaga.
Kung gayon mayroong pista para sa paglilibing ng taong inilibing ng buhay
Sila ay sobrang paranoyd, hinihiling nila na ilibing nang may tali...
...na nakakabit sa isang kampana sa taas.
Mananatili ang pamilya sa paligid sa loob ng 24 na oras...
...umaasang maririnig nila ang kampana at babalik ang mahal nila sa buhay.
Ngayon, palusot na lang upang maglasing.
-Kumusta. -Hey.
Isa pang tagay, pakiusap.
-Sige. -Oo.
-Ano iyon? -Iyon, kapatid ko...
...ay ikaw na naghahanap ng mas matapang kaysa isang supot ng dugo.
Anong problema? Kinukumbinsi mo na ako'y isang bampira. Nakumbinsi na ako.
-Hayaan mo akong kumilos tulad ng isa. -May dalawang uri ng bampira sa mundo.
Iyong kaya nang katamtaman, at ikaw.
-Hindi ako isang sikologo. Tama? -Tama.
Pero marahil ang pagpatay sa ating ama, at paggawa sa iyong isang bampira...
...at lahat ng kaugnay na insidente ang nagtulak sa aking maging bampira...
...na namumugot ng ulo.
Pero ngayong wala ako nang lahat mga alaala at konsensya...
...siguro hindi na problema ang pagiging Ripper.
Huwag nating subukan, maliwanag?
At akala ko magiging nakababagot ang pag-alala sa huling dalawang siglo.
Ano ulit ang pangalan mo.
-Elena. -Elena. Tama.
'Di mo ako naikuwento sa kaniya?
Mahabang panahon ang 200 taon.
Tama.
Puwes...
'Wag kang tumigil dahil sa akin...
Pasensya, tumakbo lang ako.
-Anong ginagawa mo rito? -Wala namang Netflix dito.
Ang pageehersisyo mo ang aking kinalilibangan.
Inieehersisyo ko ang labis na adrenaline.
At pinasasalamatan ka ng lahat ng babae sa Kabilang Dako.
Ito na ba ang gagawin natin?
Magbibiro ka tungkol sa kamatayan at iiwasan ko ang mga kaibigan natin.
Wala akong magagawa upang maibalik ang alaala ni Stefan, Jeremy.
Hindi nila alam iyon dahil hindi nila alam na patay ka na.
Naghihintay silang tulungan mo sila dahil iyon ang ginagawa mo.
-Tumutulong ka. -Anong nangyari sa pagsuporta sa akin...
-...at sa mga desisyon ko? -Gusto ko, Bon, pero...
...hindi ganito.
-Hey. -Hey, Jer.
May oras ka ba? Hindi ko na alam ang gagawin ko.
Oo, anong problema?
Nagising ako kagabi puno ng putik at mayroon nito.
-Sige. Kakaiba. -Oo, alam ko.
'Di ko alam kung saan ito galing. Nawalan ako ng malay.
At sigurado akong hindi ito ang unang pagkakataon.
Ilang beses ka nang namatay suot ang singsing ng Gilbert?
Sa tingin ko hindi ito ang singsing.
May kinalaman ito sa kung bakit hindi ako makontrol ni Silas.
May nakita siyang bagay o tao...
...o kung ano man na inilagay sa ulo niya.
Pero sa tingin ko nandoon pa rin iyon.
Anong mayroon sa kamera?
Inilagay ko ang mga iyon para tulungan ako sa nawawalang oras.
Nakausap mo na ba si Bonnie? Siya lang ang maaaring makaalam kung anong nangyayari.
Oo, siya'y nasa D.C. kasama ang nanay niya o kung ano man.
Hindi niya puwedeng kunin? Pinadalhan ko siya ng halos 300 e-mail.
Dalawang beses siyang sumagot.
Nagalit ko ba siya?
Hindi ko alam. Wala siyang nabanggit.
Jer, kailangan ko ang tulong mo upang makausap siya.
Hindi pa ako nakatutulog.
Takot at nababaliw na ako.
Kailangan ko ang tulong mo.
-Sige, aalis na ako. -Ano? Saan ka pupunta?
Kung gayon, Ginoong Ayos-Pa-Naman.
G. Ako-Ang-Bahala-Sa-Kapatid-Ko. G. Alam-Ko-Ang-Ginagawa-Ko.
Hey. Hindi ko sinabi pero alam ko ang ginagawa ko.
-Sino ang tinatawagan mo? -Bonnie.
Isang mangkukulam ang may gawa nito, baka isa rin ang makatulong.
Ginagawa ko na, kapatid. Tinawagan ko na. Hindi siya tumatawag.
Hanggang hindi, hayaan lang natin si Stefan maging si Stefan.
Masayahin, walang pakilam, lasing na Stefan. Walang 100 taong pagsisisi.
Ang pagsisi na mula sa pagkahumaling sa dugo na maaaring nasa utak pa niya.
Isang klase lang sa pilosopiya, at reyna ka na ng kalikasan laban sa pagpapalaki?
Saan siya nagpunta?
Hindi mo nakita ang magandang tagasilbing iyon, tama?
Huwag kang sisigaw.
Huwag kang gagalaw.
Ayokong saktan ka.
Mukhang mabait ka.
At tila hindi ko gustong pugutin ang ulo mo.
Pero lagi akong sinasabihan na may isa lang akong tipo...
...at hindi ako makapagtitimpi.
At bagaman ang pagnanais na patayin ka...
...ay ikinatatakot ko ng lubos...
...ang gutom na ito sa kalooban ko...
...masa malakas.
Ngayon, ako ang ligtas na kapatid.
Anong klaseng pangalan ang Honoria Fell?
Ikaw ang pumatay sa kaniya.
Sa malinaw na pagbabalik-tanaw...
...masyadong maraming tukso sa bar.
Kung ang Ripper gene ay biyolohikal, limitahan natin ang interaksyon...
...hanggang sa maayos natin ang utak mo. Kaya heto.
Ito ang libingan ng pamilya, ha?
Mayroon ba ritong hindi ko pinatay?
Puwes, napag-usapan na natin ang ama nating sumaimpyerno.
Tito Zach, kasalanan ko. Ang ina natin ay namatay dahil sa sakit.
O, buti naman.
Jeremy, mag-usap tayong dalawa.
Makikipagkita ako tungkol sa mangkukulam.
Magsaya ka ng wala ako, kapatid.
Para sa iyo.
Para sa iyo ito.
Puwes...
...sana ang kasaysayan ng iyong pamilya ay mas masaya kaysa akin.
Tignan natin. Sa loob ng tatlong taon, nawala ang kumupkop sa akin...
...ang aking mga magulang, tiya, bantay at ang kapatid kong si Jeremy.
Kahit na nabuhay siya ulit, kaya iyon.
Teka, si Jeremy na nakatira sa amin?
Oo, matapos akong magwala at sinunog ang bahay namin.
-Ano? -Paanong hindi kita naaalala?
Matalino ka, maganda, at nakatatawa.
At halatang ikaw ang pinakamalakas na babae sa mundo...
...kung nagawa mong lampasan ang lahat ng iyon.
Pinaliligiran ko ang aking sarili ng mga kahanga-hangang taong tumutulong sa akin.
Tulad mo.
-Isa ka sa mga taong iyon. -Pinagbigkis ng kamatayan.
Pakiusap huwag mong sabihing nagkakilala tayo sa sementeryo.
Talaga? Sa sementeryo?
Puwes, hindi, nagkakilala tayo sa ibang lugar muna, pero...
-Gusto mong makita? -Sige.
-Hello? -Sumagot si Jeremy Gilbert.
Isang himala ngayong Araw ng Pag-Alala. Nakita mo na si Bonnie...
...dahil mayroon akong gutom na bampira na nakalimutang siya ang bida ng kuwento.
Kailangan kong makipagkita ka sa akin. At dapat mag-isa ka lang.
-Huwag kang maging malabo at wirdo. -Alam ko kung nasaan si Bonnie.
Pumunta ka rito at ipaliliwanag ko.
-Mayroon ba? -Wala. Paumanhin.
Sa totoo, sa tingin ko doon ka nanggaling dahil...
...natatandaan kong doon nakatingin. Magpalit kaya tayo.
Sige.
Tama.
Dito tayo nagkabunggo.
Subukan natin, puwede?
Elena. Nakakainis mang hindi ako maka-alala...
...sa tingin ko ang pag-uulit ng ating pagkakakilala...
...ay maibabalik ang lahat ng iyon.
Oo, hindi.... Tama, pasensya, ako'y...
Ang makita ka na ganito ay...
-...kakaiba. -Kakaiba ako?
Palabas ka ng palikuran ng mga lalaki. Nanaisin ko bang malaman kung bakit?
Sabihin na lang natin ang sama ng unang araw ko.
-Lumagpak. -Nakakatawa.
Hindi ganoong kasama.
-May gusto akong ipakita. Tara. -Sige.
Pumikit ka.
-Ipikit mo ulit. -Sige na, Stefan. Magtiwala ka.
Sige.
Sige, buksan mo na.
Maganda ang tanawin. Halika.
-Paano ako makarating diyan? -Talon.
Tumulak ka lang ng buong lakas.
Sige.
Ayos.
Puwes, aaminin ko, iyon ay...
Sobrang ibang klase.
Ikaw ang minsang nagdala sa akin sa itaas ng Ferris wheel.
Bago ako naging bampira.
Tama. Noong magkasintahan tayo.
Akala ko hindi pa kayo umaabot sa bahaging iyon.
May amnesya ako, pero hindi ako tanga.
Isa akong 164-taong bampira na bumalik sa hayskul, kaya ako ay...
Hula ko ay may kinalaman sa iyo.
Oo.
At halatang hindi na tayo, kaya pakiramdam ko...
...ang pamumugot ko ay bahagyang turn-off?
Sa totoo, hindi.
Ikaw ang pinakamaawaing taong nakilala ko.
Kinamumuhian mo ang pananakit sa sinoman. Napupuno ka ng pagsisisi.
Lagi kang nagtitimpi.
Nabagot ka sa akin.
Hindi. Stefan, hindi ikaw.
Ako.
Ang pagiging bampira...
...binago ako nito.
Paano ka naging bampira?
Bakit hindi ko ipakita sa iyo?
-Magkita tayo sa baba? -Sige.
Togavirus. Sige.
Ang togavirus ay sanhi ng congenital rubella, kung ano man iyon.
Sige.
Teorya ng Red Queen.
Isang teoryang nagpapaliwanag...
...ang magkasalungat na relasyon sa ng mandaragit at biktima.
At bakit laging nakauungos ang mas mahihinang nilalang?
Dahil sa takot sa pagkalipol.
Ang kuneho ay mas mabilis kaysa soro dahil pagkain ang hinahabol ng soro.
-Ang kuneho'y tumatakbo para mabuhay. -Ibang klase.
Kung hindi ka papasukin ni Maxfield, palitan mo na lang ako.
Paano mo natutunan ang lahat ng iyon?
Kapag sinasabihan akong hindi ko kaya, pinatutunayan kong mali sila.
Kaya mo ba ako inimbitahan dito?
Patunayang 'di mo kailangan ang kasintahan mo?
Hindi ko alam kung nasaan siya. Kailangan noon ng pag-uusap.
At kapwang interes. At respeto.
At inimbitahan kita dahil matalino ka...
...at mabait at...
hindi ko alam, gusto lang kita makasama ngayon.
Sa tingin ko sumisirko ang lalaking iyon sa puntod ng lolo niya.
Ano?
Pasensya, matagal ko nang gustong gawin iyon mula noong lipatan.
Aplastic anemia. Sige.
Aplastic anemia...
Sige.
Nasaan siya? Tawagin mo siya.
-Papuntahin mo siya rito. -Hindi ko siya matatawagan.
Walang kahit na sino.
Pakiusap, huwag mo itong gawin, Jeremy.
Ilang buwan na akong nagsisinungaling sa inyong lahat.
At hindi ko na kayang magpatuloy...
...habang naghihintay ang lahat na lutasin niya ang problema.
Hindi akon nakakaintindi ng kabaliwan, Jeremy. Isalin mo para sa akin.
Pag-isipan mo, Damon. Namatay ako.
Hindi ako dapat nakabalik.
Oo, ekaskto, ang kapangyarihan ni Bonnie, iyon ang kailangan natin.
Hindi mo ako naiintindihan.
Humahanap ng balanse ang mahika.
Wala ako dapat dito.
-Hindi. -Hind mo basta maibabalik...
...ang isang tao mula kmatayan. Laging may kapalit.
Huwag mong sasabihin, Jeremy.
Hindi siya dumating sa libing ng ama niya, Damon.
Walang nakakausap sa kaniya buong tag-araw.
Pakiusap, Jeremy.
Kapag sinabi mo, masisira ang buhay ni Elena.
Naiintindihan mo ba ako?
Nagbago ang lahat.
Huwag mong sabihin, Jeremy.
Huwag.
Patay na si Bonnie.
Buwsit, Jeremy!
Alam mo ba ang ginawa mo?
Bakit mo sasabihin iyan?
Paumanhin.
Kailangang malaman ng mga tao.
Paanong dalawang beses maaksidente sa parehong tulay?
Hindi ko alam. Siguro tadhana...
...na humahatak sa akin pabalik...
...sinasabing dinaya ko ang kamatayan sa una?
Kung nandoon ako sa parehong pagkakataon, bakit 'di kita naligtas sa pareho?
Dahil sa ikalawa, naroon ang matalik kong kaibigang si Matt.
Dahil hiniling ko sa iyo.
Nakuha ko na.
Ibig sabihin tanga ako?
Hindi. Ikaw ang perpektong kasintahan.
Pinahahalagahan mo ang gusto ko, kahit hindi ka pabor.
Puwes, matatagalan bago ko iyan maintindihan.
-Ayos na? -Alam mo, gumagana siya.
Naaalala mo?
Hindi, kung ano man ito.
Panlilibang, paglilihis, kung ano mang tawag dito.
Kumalma na ang pagnanais kumain. Hindi na ako nagugutom.
Magaling.
Kung ano mang klaseng halimaw ako, nakikita ko kung bakit iba ako sa iyo.
Hindi ka halimaw.
Elena, nakita ko ang hitsura ko sa salamin ngayon. Natakot ako.
Hindi mo ako natakot.
Nang una kitang makita, kung sino ka...
...hinawakan ko ang mukha mo nang ganito...
...at sinabi kong huwag kang magtago.
Huwag.
Kami na ni Damon.
Kasintahan ka ng kapatid ko.
At wala man lang sa inyong nagsabi sa akin?
Hindi namin iyon itinatago sa iyo.
Hindi ganoon...
Paumanhin, ako ay...
At ganoon lang...nagbabalik ang gutom.
Paumanhin, Stefan.
Hello?
Ano?
Hello?
... Matt Donovan.
Ako ang pasahero sa loob mo.
Alam kong marami kang tanong.
Pero ang dapat mo lang malaman...
ay darating ang araw, hahanapin ng mga kaibigan ko ang patalim na ito.
Protektahan mo ito.
O ito ang iyong lalamunan.
-Hey, nasaan ka? Kanina pa ako tumatawag. -Nasa bahay.
Kailangan talaga kitang makausap.
-Damon, wala na si Sttefan. -Ano? Anong nangyari?
Sinabi ko sa kaniya ang tungkol sa atin at bigla siyang--
Umalis siya at sinabing nagugutom siya.
Damon, may isang sementeryong puno ng tao ngayong gabi.
Sige, papunta na ako.
Stefan?
Caroline Forbes, ang matalik kong kaibigan.
-Teka, nakikilala mo ako? -Puwes, napag-aralan ko ang mga litrato.
Mas maganda ka sa personal.
-Pasensya, medyo lasing ako. -Oo.
Nakikita ko nga.
Ayos ka lang ba?
Kung ayos, ang ibig mong sabihin ay gumuguho papunta sa pagiging Ripper...
...kung gayon, oo, sobrang ayos.
Wala nang malay iyong sumisirko, kaya ninakaw ko ito.
Hey, puwede bang mag-usap kami nang ilang sandali?
Siguro isang magandang ideya. Mula rito naaamoy kong may sugat ka sa kamay...
-...at gusto kong putulin ang braso mo. -Stefan.
Umalis ka na. Magtago ka. Hahanapin kita.
Alam kong nagugutom ka, pero hindi ka nananakit ng tao, tama?
'Di iyon nagwawakas ng maganda.
Paano ang mga supot ng dugo? Mayroon ka bang supot ng dugo?
Oo, sa kotse. Sumama ka sa akin.
Hey, Caroline, si Jessie ito.
Hindi ko alam kung anong nangayayari...
...pero nasa loob ako ng isang libingan at hindi ko alam kung bakit.
Heto.
Hindi naman masama, hindi ba?
Nagawa ko. Huminto ako.
-Hindi ko alam kung ano ka, pero-- -Isa akong Ripper. Alam mo ba iyon?
Hindi ako makapagpigil hanggang hindi ko napupugot ang ulo.
Pero tignan mo tayo, naging maayos naman.
Pakawalan mo ako. Pakiusap.
Alam kong dapat kitang pakawalan. Mabait ako, tama? Maawain.
Nabubuhay akong may nag-aalab na gutom sa loob ko na nagtitimpi sa akin.
Pero anong napala ko?
Hindi ko alam, pare.
Wala akong alaala dahil niluto ang utak ko.
Ang aking kapatid nang may 160 taon...
...ay ninakaw ang kasintahan ko, at hinayaan ng kasintahan ko.
Kaya sabihin mo...
...ano ang silbi ng pagiging mabuti?
Kumakatok ako.
Oo, napansin ko.
-Hindi mo ito paniniwalaan-- -Matt, sandali.
May sasabihin ako sa iyo.
Tungkol kay Bonnie.
Ano? Nakabalik na siya?
Ano, Jer?
Stefan! Stefan, tigil!
Hindi ikaw ito, naiintindihan mo? Hindi mo man naaalala, naaalala ko.
Mas higit ka rito.
Hindi ikaw ang taong ito.
Kailangan ko nang umalis.
-Ano? -Kailangan kong umalis.
Stefan--
O, Diyos ko.
Jesse?
Jesse, inumin mo ito. Magiging ayos ka.
Pasensya.
Pasensya at nasangkot ka rito.
Pasensya at hinayaan kitang halikan ako, nang ako'y...
Basta, pasensya.
Stefan, nandiyan ka.
Hinahanap ka namin.
-Anong ginagawa mo rito, kapatid? -Alam mo na, nagsisinop ng mga bagay.
Sigurado kang gusto mong gawin iyan?
Puwes, alam ko ang hindi ko gusto.
Ayokong maging ang nilalang na nasa mga talaarawang ito.
Ayokong tumira sa bahay na ito. Ayoko sa payo ng kapatid ko.
Ayokong marinig kung paano kitang sinuportahan, Elena.
At lalong ayoko nang magpatuloy ang usapang ito.
-Sandali-- -Hindi ako magwawala.
At isa pa, sabi ni Caroline tatawagan niya ako kada oras upang siguraduhin...
...nagtitiwala ako sa kaniya.
Pero...
Sa tingin ko, nakipaghiwalay siya sa atin.
Kailangn natin si Bonnie.
Bakit siya hindi sumasagot? Hindi siya ganoon.
Hindi puwedeng ganito siya.
Elena, hindi tayo matutulungan ni Bonnie.
Nakausap mo ba siya?
Anong sabi niya?
Mayroon siguro siyang magagawa...
May maiisip siya, lagi naman.
Patay na si Bonnie, Elena.
Ano?
Patay na siya.
Paumanhin.
Hey.
Kumusta ka na?
Mas mabuti.
Sa kaso ko, wala pa akong pinapatay mula nang huli kitang makita.
Nag-iisip ako nitong huli.
Maraming paglalakbay...
...at tila ito ang pinaka angkop na lugar na puntahan.
Anong problema?
Si Bonnie.
Ang kaibigan ko.
Kaibigan natin.
Patay na siya.
-Ano--? Anong nangyari? -Huwag kang magtanong.
Dahil kailangan kong mag-isip ng sagot...
...na kailangan kong pag-isipan.
At iiyak ako, at baka hindi ako makahinto.
Pasensya, ako'y...
Sana naaalala ko siya.
Hindi ko alam.
May bahagi sa aking gustong makipagpalit sa iyo.
Dahil kung walang mga alaala...
...hindi siguro ganito kasakit.
Ayos lang.
Hindi.
Hindi ko na siya makikita ulit.
At wala akong ideya kung nasaan si Tyler.
Nasanay lang akong narito sila lagi.
At ngayon ano, uusad na lang ako nang wala sila?
Paano ko gagawin iyon kung ang mayroon lang ako ay kalungkutan at galit at--
Ako. Kasama mo ako.
Tulad nang naroon ka para sa akin kagabi.
Mukhang lagi kang naroon para sa akin.
Hayaan mong narito ako para sa'yo.
Puwede?
Hey.
Wala akong damit.
Wala akong maisuot.
Sinunog ko ang bahay kasama ang lahat ng damit na panglibing.
Kailangang matatag ako. Natutunan ko na dapat ito, pero...
...hindi ko kaya.
Hindi ko kayang gawin ito lagi, Damon.
Wala na si Stefan. Patay na si Bonnie.
Ibinigay niya ang buhay niya para sa aking kapatid, at hindi ko man lang iyon alam.
Alam ko.
Hindi ako makapaniwalang nagyayari ito.
Hindi ako makapaniwalang wala na siya.
Paumanhin.
Ayos lang.
Kailangan nila ito.
Kailangan ko ito.
Pinatutunog natin ang kampanang ito sa karangalan ni Bonnie.
Sa pag-alaala sa kaniya.
Hindi ko alam kung anong puwedeng sabihin.
Sabihin mong hindi ako aalis.
Sabihin mong kahit hindi nila ako nakikita...
...naroon ako buong panahon.
Sabi niya'y hindi siya aalis...
...na narito lang siya lagi.
-Napagmasdan niya kayo buong tag-araw. -Ang tag-araw ng buhay niyo.
At nakita kitang masaya.
At alam kong iniisip niyo ngayon...
...na hindi na magiging normal ang buhay niyo...
-...na nandito kayo para sa isa't-isa... -Na nandito kayo para sa isa't-isa...
-...pero hindi. -...pero hindi.
Makikita ng lahat ang kanilang landas.
Kaya aayusin niyong muli ang inyong mga gamit...
...babalik sa kolehiyo, at mamumuhay.
Wala kang ginawang mali, Matt.
Alam mo, susulatan kita ng 300 e-mail kung kaya ko.
Miss na kita.
-Caroline... -Caroline...
...pinanood kitang gayakan ang kuwaro mo na tila nakasalalay ang buhay mo rito.
Alam kong ang kolehiyo ay hindi...
...ang lahat ng inaasahan mo at...
...parang may nawawala...
...pero...
Tyler.
Mabuti ito.
Ito ang gusto ko.
Magiging ayos ako.
Magiging ayos tayong lahat.
Normal na ang mga vital mo.
Huwag kang malungkot.
Ikuwento mo ang gabing iyon.
Dinala ako ni Caroline Forbes sa isang pagdiriwang sa Mystic Falls. Tapos...
Wala akong maalala.
Lasing na lasing siguro ako.
Ang sanhi ng iyong kawalan ng alaala ay hindi galing sa isang baso.
Tila may dugo ng bampira sa iyong sistema, Jesse.
Ibig sabihin, ikaw ay nasugatan sa puntong kailangang pagalingin...
...o may gustong gawin kang bampira.
Sa tingin ko ang mas nauna, at mukhang napilit kang makalimot.
-Paumanhin, ano? -Wala kang dapat ipag-alala.
Ang pagkakaroon ng dugo ng bampira ay ang unang hakbang sa paglikha ng bampira.
Ito ang ikalawa.
Isinalin sa Tagalog ni: Jolo de Jesus ang unang hakbang sa paglikha ng bampira.