Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
Miłość sprowadziła mnie do Mystic Falls,
Kocham cię, Damon.
miłość mnie wypędziła.
Silas.
Witaj, mój cieniu.
I gdy myśleliśmy, że jesteśmy bezpieczni...
Nasi wrogowie zabrali nam wszystko.
Nie jestem jeszcze gotowa na śmierć, Jeremy.
Mogę powiedzieć wszystkim, że jesteś u rodziny.
Może nie mogę cię dotknąć, ale jestem przy tobie.
Nasze życia...
Co robisz mojemu bratu?
Smażę Silasowi mózg.
Stefanie, tęskniliśmy za tobą.
Nie mam pojęcia kim jesteście.
A nawet nasze wspomnienia.
12 marca 1922. Od wielu dni tracę przytomność
i budzę się cały we krwi obok kobiet,
których nie znam.
Znów czuję, że żyję.
Wystarczy.
Null?
Wiem, że null znaczy "nic",
jaki mamy dzień i rok
oraz jaki silnik ma ten wóz,
ale zupełnie nie pamiętam,
kim jestem.
Kiepsko.
Mam się tym najeść?
Tak... Nie...
- Teoretycznie tak, bo jesteś wampirem. - Dziwne.
W praktyce nie, bo jesteś sobą.
Czyli żądnym krwi Rozpruwaczem z Monterrey.
A to dopiero lata 20.
Mam sporo do przetrawienia.
Jesteś wampirem, nie jaskiniowcem.
Wyjaśnijmy coś.
Czyli pomogłem ci ukraść wóz,
zabiłem własnego ojca,
ale nie mogę śmiecić?
Jesteś gościem z zasadami,
któremu prastara wiedźma usunęła wspomnienia.
Założę się, że jeździ szybciej niż ty.
Niech zgadnę. Rozrywkowy brat...
rozważny brat.
- Co robisz? - Ufasz mi?
- A mam wybór? - Nie.
A jednak ty jesteś tym rozrywkowym.
Powiedz, że nie zwariowałam,
zostawiając Damona z wampirem z amnezją.
Co dokładnie napisał?
Jedno zdanie: "Na razie jest nieźle",
co u Damona...
znaczy, że pożarli już hufiec harcerek.
Caroline.
Żartuję. Trochę.
Pacjenci z amnezją wsteczną lub z innymi urazami mózgu
często stają się nieobliczalni.
Dzięki, doktor Forbes. Od kiedy wiesz tyle o amnezji?
Możliwe, że poduczyłam się nieco z chemii, mikrobiologii,
anatomii i obejrzałam całych "Chirurgów".
W przenośni i dosłownie.
Zrobiłaś to dla Stefana?
Jasne.
Próbuję też zaimponować Maxfieldowi.
Jeśli zbliżę się do niego, chodząc na jego zajęcia,
może odkryję, dlaczego zatuszował powód śmierci Megan.
I mam kompana do nauki.
Dzień dobry, doktorze.
Gotów do zakuwania, Jessie?
Jessie? Seksowny, zabawny
i jakimś cudem wolny asystent Maxfielda?
Zabieram go na cmentarną ceremonię dzwonów.
Na randkę?
Naukową.
Na miejscu zadzwonię dzwonkiem za siebie i Tylera,
bo nasz związek umiera.
- Do poniedziałku. - Nie wpadnij w kłopoty.
Przyjdziesz? Możesz zabrać Stefana.
W końcu to Dzień Pamięci.
Mam nadzieję. Zależy, jak zniesie poznanie
s wojej mrocznej przeszłości.
Odezwę się później.
Za wujka Steve'a!
Miasto zawsze tak dba o zmarłych?
Geneza święta sięga 1820 roku,
gdy tak obawiano się cholery,
że chorych grzebano jeszcze przed śmiercią.
Więc to święto na cześć grzebania ludzi żywcem?
Chorzy żądali, by chowano ich
ze sznurkiem przyczepionym do dzwonka.
Rodzina siedziała przy grobie całą dobę,
licząc, że usłyszy dzwonienie i zmarły powróci.
Dziś to tylko pretekst, by się uchlać.
Witaj.
Cześć.
Poprosimy jeszcze jedną kolejkę.
- Robi się. - Dzięki.
Co to było?
To, bracie, była
ochota na coś mocniejszego niż krew z torebki.
W czym problem? Cały dzień przekonywałeś mnie, że jestem wampirem,
więc pozwól mi nim być.
Niestety, istnieją dwa typy wampirów.
Takie, które potrafią się kontrolować, oraz ty.
Nie jestem psychiatrą.
- Prawda? - Tak.
Ale może zabicie ojca, przemiana w wampira
i trauma z tym związana
uczyniły mnie wampirem,
odgryzającym ludziom głowy.
Bez wspomnień i poczucia winy
Rozpruwacz może już nie być problemem.
Lepiej nie sprawdzaj.
A myślałam, że nadrabianie dwóch wieków będzie nudne.
Przypomnij mi swoje imię.
- Elena. - Właśnie.
- Nie mówiłeś mu o mnie? - Dwieście lat to szmat czasu.
Jasne.
Nie przeszkadzaj sobie.
Wybacz,
byłem pobiegać. Co tu robisz?
Nie mam Netflixa,
a twój trening to moje główne źródło rozrywki.
Musiałem odreagować.
Każda dziewczyna po Drugiej Stronie jest wdzięczna.
Więc teraz będziesz
sypać wisielczymi żartami, a ja - unikać dla ciebie znajomych?
Nie mogę przywrócić wspomnień Stefana.
Ale oni nie wiedzą, że nie żyjesz.
Liczą, że im pomożesz, bo tak zawsze robiłaś.
Pomagałaś.
Obiecałeś, że będziesz mnie wspierał.
Chciałbym, ale nie tak.
- Cześć. - Hej, Jer.
Masz chwilę? Chyba mi odbija.
Co się dzieje?
Wczoraj obudziłem się umazany błotem z tym w ręku.
- Dziwne. - Właśnie.
Nie wiem, skąd się wziął.
Straciłem przytomność i to nie pierwszy raz.
Ile razy zmarłeś z pierścieniem Gilberta?
Nie sądzę, by to był on.
To musi mieć związek z perswazją Silasa.
Zobaczył coś, a raczej kogoś,
kogo ten Czech wsadził mi do głowy.
Myślę, że wciąż tam jest.
Po co ci kamera?
Porozstawiałem je po domu, by sprawdzić, co jest grane.
Gadałeś z Bonnie?
Tylko ona może mi pomóc.
Jest z mamą w Waszyngtonie.
I nie może odebrać?
Wysłałem jej z 300 maili,
a odpisała na dwa.
Jest na mnie zła?
Nic o tym nie wspomniała.
Musisz pomóc mi się z nią skontaktować.
Nie mogę spać
i jestem przerażony.
Potrzebuję pomocy.
- Muszę iść. - Co? Dokąd?
Panie "Na Razie Nieźle",
"Zajmę Się Bratem" i "Wiem, Co Robię".
Tego ostatniego nie powiedziałem.
- Do kogo dzwonisz? - Do Bonnie.
To sprawka wiedźmy, więc może inna to naprawi.
Już próbowałem.
Dzwoniłem 10 razy i nie odebrała.
Na razie pozwólmy Stefanowi być sobą -
radosnym, beztroskim i pijanym,
bez stuletniego poczucia winy.
Wynikało z uzależnienia od krwi, które wciąż może w nim tkwić.
Wymądrzasz się,
bo byłaś na jednym wykładzie z filozofii?
Dokąd poszedł?
Widzisz gdzieś tę śliczną kelnereczkę?
Nie krzycz.
Nie ruszaj się.
Nie chcę cię skrzywdzić.
Wydajesz się miła.
Nie chcę urwać ci głowy,
ale mówiono mi, że jeśli spróbuję...
Nie będę mógł przestać.
I choć myśl o zabiciu cię...
przeraża mnie,
to głód wewnętrzny
jest o wiele silniejszy.
Dziś jestem rozważnym bratem.
Kim była Honoria Fell?
Twoją ofiarą.
W barze miałeś
zbyt dużo pokus.
Jeśli masz gen Rozpruwacza,
musimy ograniczyć kontakty z ludźmi,
dopóki cię nie naprostujemy.
Więc oto jesteśmy.
Rodzinna krypta?
Jest tu ktoś, kogo nie zabiłem?
O ojcu, który jest w piekle, już wiesz.
Wujek Zach - moja wina.
Za to nasza mama zmarła na gruźlicę.
Świetnie.
Musimy pogadać, Jeremy.
Muszę się z kimś spotkać.
Kontynuujcie beze mnie.
Bracie...
dla ciebie.
A to dla ciebie.
Mam nadzieję...
że historia twojej rodziny jest szczęśliwsza niż mojej.
Pomyślmy.
W ciągu trzech lat straciłam przybranych i biologicznych rodziców,
ciocię, stróża Alarica i brata,
ale Jeremy powrócił do życia.
Ten, który mieszka w naszym domu?
Tak. Odkąd miałam załamanie i spaliłam nasz dom.
- Co? - Jak mogę cię nie pamiętać?
Jesteś bystra, ładna i zabawna.
Jesteś najsilniejszą kobietą na świecie,
skoro to wszystko przetrwałaś.
Mam wspaniałych przyjaciół, którzy mi pomogli.
Na przykład ciebie.
Byłeś jednym z nich.
Więc połączyła nas śmierć?
Nie mów, że poznaliśmy się na cmentarzu.
Poważnie?
Oficjalnie poznaliśmy się gdzie indziej, ale...
Chcesz zobaczyć?
Jasne.
- Halo? - Jeremy Gilbert odebrał.
Świąteczny cud.
Powiedz, że znalazłeś Bonnie,
bo mam głodnego wampira, który zapomniał, że jest bohaterem.
Musimy się spotkać, ale przyjdź sam.
Coś taki tajemniczy?
Wiem, gdzie jest Bonnie.
Przyjedź, to ci wyjaśnię.
- Cokolwiek? - Przykro mi.
Chyba szedłeś z tamtej strony,
bo pamiętam, że patrzyłam w tę,
- więc się zamieńmy. - Jasne.
Dobrze.
Tu na siebie wpadliśmy.
Spróbujmy jeszcze raz.
Choć utrata pamięci mnie wkurza,
nie sądzę, że rekonstrukcja naszego poznania
magicznie mi ją przywróci.
Racja. Wybacz.
Jesteś teraz taki...
dziwny.
Ja? To ty wyszłaś z męskiego kibla.
Wolę nie pytać, dlaczego.
Powiedzmy, że miałam bardzo kiepski dzień.
- Chcę ci coś pokazać. - Jasne.
Chodź.
Zamknij oczy.
Ty pierwsza.
Śmiało. Zaufaj mi.
Dobrze.
Możesz otworzyć.
Widok jest boski. Chodź tu.
Jak mam to zrobić?
Wskocz. Odbij się z całej siły.
Dobra.
Nieźle.
Muszę przyznać, że to było...
niesamowite.
Kiedyś zabrałeś mnie na szczyt diabelskiego młyna.
Zanim stałam się wampirem.
Gdy byliśmy parą?
Myślałam, że Damon do tego nie dotarł.
Mam amnezję, ale nie jestem idiotą.
Jestem 164-letnim wampirem, który wrócił do liceum.
Zapewne miało to związek z tobą.
Owszem.
Nie jesteśmy już razem,
więc moja natura Rozpruwacza
okazała się odstraszająca?
Nie.
Byłeś najbardziej miłosierny z tych, których znam.
Nie skrzywdziłbyś muchy.
Zawsze nad sobą panowałeś.
Więc cię zanudziłem.
To nie byłeś ty.
Tylko ja.
Przemiana w wampira zmieniła mnie.
Jak nim zostałaś?
Pokażę ci.
- Do zobaczenia na dole? - Pewnie.
Togawirus. Dawaj.
Powoduje różyczkę wrodzoną, cokolwiek to jest.
Nieźle.
Czerwona Królowa.
Teoria wyjaśniająca
wrogi związek drapieżnika z ofiarą.
Dlaczego słabsze gatunki są zawsze o krok do przodu?
Lęk przed wyginięciem.
Zając biega szybciej niż lis, bo lis goni obiad,
a zając walczy o życie.
A niech mnie! Jeśli Maxfield cię nie przyjmie, masz moje miejsce.
Jak nauczyłaś się tego tak szybko?
Gdy ktoś mówi mi, że czegoś nie mogę, udowadniam, że się myli.
Zaprosiłaś mnie tu,
by pokazać chłopakowi, że go nie potrzebujesz?
Nie wiem, gdzie jest.
To wymagałoby kontaktu, wzajemnego zainteresowania i szacunku.
Zaprosiłam cię, bo jesteś bystry, miły
i chciałam się dziś z tobą spotkać.
Gość robi stójkę na kegu na grobie dziadka.
Co?
Wybacz, chciałem to zrobić, odkąd cię poznałem.
Anemia aplastyczna.
Inaczej aplazja szpiku...
Gdzie Bonnie? Dzwoń do niej.
W tym problem, że nie mogę. Nikt nie może.
Proszę, nie rób tego.
Okłamywałem was od miesięcy
i nie mogę tak dłużej robić, wiedząc,
że wszyscy liczą na jej pomoc.
Gadasz jak wariat. Mów jaśniej.
Zastanów się. Byłem martwy
i nie powinienem był wrócić.
Piękno magii Bonnie,
której teraz potrzebujemy.
Nie słuchasz mnie.
Magia wymaga równowagi.
Nie powinienem tu być.
Nie.
Gdy sprowadzasz kogoś z zaświatów,
musisz za to zapłacić.
Nie waż się tego mówić.
Nie przyszła na pogrzeb własnego ojca.
Nikt nie gadał z nią przez cale lato.
Proszę.
Gdy to powiesz, zniszczysz życie Eleny. Rozumiesz?
Wszystko się zmieni.
Nie mów tego.
Wal.
Bonnie nie żyje.
Niech cię, Jeremy!
Wiesz, co zrobiłeś?
Dlaczego to powiedziałeś?
Przepraszam.
Ludzie muszą wiedzieć.
Jak to możliwe,
że miałaś dwa wypadki na tym samym moście?
Nie wiem. Może los
chciał przypomnieć,
że za pierwszym razem oszukałam śmierć.
Skoro tam byłem, dlaczego cię nie ocaliłem?
Bo uratowałeś mojego przyjaciela Matta.
Poprosiłam cię.
Więc jestem idiotą.
Byłeś idealnym chłopakiem.
Szanowałeś moje zdanie, nawet gdy się z nim nie zgadzałeś.
Zrozumienie tego chwilę mi zajmie.
- Nic dziwnego. - To działa.
Pamiętasz coś?
Mam na myśli to, co robimy.
Rozpraszanie, sublimacja, jak wolisz.
Żądza pożywienia ustała. Nie jestem już głodny.
To dobrze.
Już rozumiem, dlaczego przy tobie
przestawałem być potworem.
Nigdy nie byłeś potworem.
Widziałem dziś w lustrze swoje odbicie,
i przeraziłem się.
Mnie nigdy nie przerażałeś.
Gdy pierwszy raz zobaczyłam prawdziwego ciebie,
dotknęłam twojej twarzy.
I zabroniłam ci się ukrywać.
Nie przestawaj.
Jestem z Damonem.
Z moim bratem.
I żadne z was nie uznało, że powinienem wiedzieć?
Nie ukrywaliśmy tego.
To nie tak...
Przepraszam.
I głód powrócił.
Wybacz.
Słucham?
Dekuji, Kristof.
Co, u licha?
Witaj.
Macie Donovanie.
Jestem twoim pasażerem.
Na pewno masz mnóstwo pytań,
ale musisz tylko wiedzieć, że pewnego dnia
moi przyjaciele będą szukać tego noża.
Ochroń go za wszelką cenę.
Albo to będzie twoje gardło.
Cześć!
- Gdzie jesteś? Wydzwaniałam. - W domu.
Musimy pogadać.
- Stefan uciekł. - Jak to?
Powiedziałam mu o nas
i zniknął. Był głodny,
a dziś na cmentarzu są tłumy ludzi.
Już jadę.
Stefan?
Caroline Forbes,
najlepsza przyjaciółka.
- Poznajesz mnie? - Widziałem zdjęcia.
Na żywo jesteś ładniejsza.
- Wybacz, jestem pijany. - Widzę.
Wszystko gra?
Jeśli chodzi ci o przemianę w Rozpruwacza,
to idzie mi świetnie.
Gość od kegów odpadł, więc nam polałem.
Dasz nam chwilę?
Dobry pomysł,
bo na lewej dłoni masz zacięcie od papieru
i mam ochotę urwać ci rękę.
Stefan!
Odejdź i ukryj się. Znajdę cię.
Wiem, że jesteś głodny, ale ty nie pożywiasz się ludźmi.
To się źle kończy.
Masz może jakieś torebki z krwią?
W aucie.
Caroline, tu Jesse.
Nie wiem, co jest grane,
ale jestem w krypcie na cmentarzu i nie mam pojęcia, dlaczego.
A jednak.
Nie było tak źle.
Przestałem.
- Nie wiem, kim jesteś. - Rozpruwaczem.
Rozumiesz?
To znaczy, że nie mogę przerwać, dopóki nie urwę komuś łba.
Ale spójrz - udało się.
- Wypuść mnie, proszę. - Wiem, że powinienem.
Jestem dobry i miłosierny.
Mam w sobie głód, który pozwala mi się opanować.
Ale dlaczego mam go słuchać?
Nie znam cię.
Straciłem pamięć, bo usmażono mi mózg.
Mój brat, który jest nim od ponad 160 lat,
ukradł mi dziewczynę, a ona mu pozwoliła.
Więc powiedz...
jaki sens ma bycie dobrym?
Pukałem.
Zauważyłem.
- Nie uwierzysz, ale... - Zaczekaj.
Muszę ci coś powiedzieć.
Chodzi o Bonnie.
Wróciła?
Co?
Stefan! Przestań!
Nie jesteś sobą.
Może ty nie pamiętasz, ale ja tak.
Jesteś lepszy.
Nie jesteś kimś takim.
Muszę iść.
- Co? - Zmywam się.
Stefan.
Mój Boże.
Wypij to.
Nic ci nie będzie.
Wybacz, że cię w to wplątałam
i pozwoliłam się pocałować.
Przepraszam.
Tu jesteś.
Wszędzie cię szukaliśmy.
- Co robisz? - Układam sobie w głowie.
Na pewno tego chcesz?
Wiem, czego nie chcę.
Być gościem z tych pamiętników,
mieszkać w tym domu, słuchać rad brata
ani jak cię wspierałem, Eleno.
I na pewno
- nie chcę kontynuować tej rozmowy. - Zaczekaj.
Bez obaw, nie zamienię się w Rozpruwacza.
Caroline będzie dzwonić co godzinę,
by mnie sprawdzić.
Ale...
Chyba dostaliśmy kosza.
Potrzebujemy Bonnie.
Dlaczego nas olewa? To nie w jej stylu.
Nie może taki zostać.
Bonnie nam nie pomoże.
Rozmawiałeś z nią? Co powiedziała?
Musi być jakiś sposób.
Wymyśli coś, jak zawsze.
Bonnie nie żyje.
Co?
Nie żyje.
Przykro mi.
Cześć.
Jak się czujesz?
Lepiej.
To w moim świecie znaczy, że nikogo nie zabiłem, odkąd się widzieliśmy.
Sporo dziś rozmyślałem.
I poczułem,
że powinienem tu przyjść.
Co jest?
Bonnie,
moja, a raczej nasza przyjaciółka...
Nie żyje.
Co się stało?
Nie pytaj, bo będę musiała odpowiedzieć,
czyli o tym pomyśleć, a potem zacznę płakać
i boje się, że nie będę mogła przestać.
Przykro mi.
Chciałbym ją pamiętać.
Nie wiem.
Część mnie chciałaby się z tobą zamienić.
Gdyby nie wspomnienia,
może by tak nie bolało.
Będzie dobrze.
Bzdura.
Już nigdy jej nie zobaczę.
I nie wiem, gdzie jest Tyler.
Przywykłam do tego, że cały czas są obok.
Jak mam żyć dalej bez nich?
Skoro został mi tylko smutek, złość i...
Ja.
Masz mnie.
Pomogłaś mi wczoraj
i czuję, że zawsze przy mnie byłaś.
Pozwól mi być przy tobie.
Cześć.
Nie mam się w co ubrać.
Spaliłam swój dom
ze wszystkimi pogrzebowymi ciuchami.
Powinnam być silna
i wiedzieć, jak się zachować, ale...
Nie wiem.
Nie dam rady.
Stefan odszedł, Bonnie nie żyje.
Oddała życie, bym odzyskała brata,
i nawet o tym nie wiedziałam.
Wiem.
Nie wierzę, że to się dzieje.
Nie wierzę, że odeszła.
Przykro mi.
Bardzo.
W porządku.
Potrzebują tego.
Ja również.
Dzwonimy na cześć Bonnie.
Ku jej pamięci.
Nie wiem, co powiedzieć.
Powiedz, że nigdzie się nie wybieram.
Że choć mnie nie widzieli,
byłam z nimi cały czas.
Mówi, że nigdzie się nie wybiera.
Była z wami cały czas.
Widziała, jak przeżywaliście lato waszego życia.
...lato waszego życia.
Widziałam wasze szczęście.
Wiem, że teraz myślisz, że twoje życie nigdy nie wróci do normy,
że musisz tu dla kogoś być,
ale to bzdura.
Inni znajdą swoją drogę.
Więc spakujesz swoje rzeczy,
wrócisz na studia
i wykorzystasz je w pełni.
Nie zrobiłeś nic złego, Matt.
Gdybym mogła, odpisałabym ci na wszystkie 300 maili.
Tęsknię za tobą.
Caroline.
Widziałam, jak dekorujesz pokój, jakby zależało od tego twoje życie.
Wiem, że od studiów oczekiwałaś więcej
i czujesz, że czegoś brakuje,
ale...
Tyler.
Jest pięknie.
To wszystko, czego pragnęłam.
Poradzę sobie.
Wszyscy sobie poradzimy.
Twoje narządy są w normie.
Wyglądasz na zawiedzionego.
Opowiedz o wieczorze.
Caroline zabrała mnie na imprezę w Mystic Falls, a potem...
Mam dziurę w pamięci.
Musiałem się upić.
Utraty pamięci nie spowodował alkohol.
Masz w sobie wampirzą krew,
więc zostałeś ranny, a potem uzdrowiony.
Lub ktoś chce zmienić cię w wampira.
Obstawiam to pierwsze oraz że ktoś użył wobec ciebie perswazji.
- Czego? - Nie przejmuj się.
Posiadanie w sobie krwi wampira
jest pierwszym krokiem do stania się nim.
Oto krok drugi. rokiem do stania się nim.