Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
- Jestem Elena. - Jestem Stefan.
Miłość sprowadziła mnie do Mystic Falls,
miłość mnie wypędziła.
Nie jest mi przykro, że cię kocham, Damonie.
Wszyscy się poświęcamy.
Bonnie, co ty zrobiłaś?
Rzuciłam zaklęcie, które sprowadziło cię z powrotem.
Widzisz duchy. Możemy rozmawiać.
Nie! Nie możesz być martwa!
Imprezujemy dziś w Whitmore House.
I mimo, że staramy się żyć dalej...
Kocham studia.
- Hej! - Kim jesteś?
Jestem Megan, twoja współlokatorka.
Pomocy!
O mój Boże!
To był wampir.
Pojawili się nowi wrogowie...
Nadia?
Jak i nasze największe zagrożenie...
Silas.
Witaj, mój cieniu.
...w końcu wykonuje swój ruch.
Gdzie jest Stefan?
Sprowadź mi Katherine, a wtedy powiem ci,
gdzie jest twój mały braciszek.
Nie możesz mnie tam zabrać, Jeremy.
Wszyscy znacie Elenę Gilbert.
Dziewczyna, której szukam,
wygląda dokładnie jak ona.
To miała być rodzinna impreza.
Wpadłam zobaczyć tatę.
Pojawił się Silas.
Powiedział, że sprawdza, jak potężna
stała się jego moc.
Cisza i ani drgnąć.
Całe miasto zrobiło, co kazał.
Nie chciał mieć świadków,
więc kazał im o wszystkim zapomnieć.
Widzieli, jak umiera tata
i nie mogli nic zrobić ani nikomu powiedzieć.
Co zrobisz?
Przytulisz mnie?
Chciałbym.
Ale nie możesz
mnie dotknąć,
ani ja ciebie, bo nie żyję.
Tak jak tata, ale był człowiekiem,
więc nie spotkam go po Drugiej Stronie.
Silas kontroluje umysły, by znaleźć Katherine.
Kazał wszystkim szukać
sobowtóra Eleny.
Cokolwiek od niej chce...
nie oddamy mu tego.
Nic ci nie jest?
Przeziębisz się.
Dzięki, że się zatrzymałaś.
Wyglądasz jak Elena.
Jestem znacznie ładniejsza.
Katherine Pierce?
Mam cię wypatrywać.
Jasny szlag!
Boli, co?
To zaboli bardziej.
Moglibyśmy robić teraz wszystko, być wszędzie.
Dlaczego jesteśmy akurat tu?
To dobre wspomnienia.
Proste. Takie się liczą.
Pomagają mi przetrwać.
To nie będzie trwać wiecznie.
Tylko odwracasz swoją uwagę.
Eleno!
Nie.
Ołtarzyk Megan wciąż się powiększa.
Studenci dramatyzują.
Była tu jeden dzień.
Skąd tylu znajomych?
Nie żyje.
Skończ tę rywalizację.
Mam kiepski humor.
Gadałaś z Tylerem?
Wstrzymał się od studiów i odbierania telefonów,
więc ja wstrzymam się od seksu z nim.
Jak idzie śledztwo?
Dlaczego naćpana werbeną,
zabita przez wampira
współlokatorka miała zdjęcie mojego taty?
Nie wiem.
Rano byłam w szpitalu.
Akt zgonu
stwierdza samobójstwo.
Ani słowa o ugryzieniu na szyi.
Ktoś chce
zatuszować sprawę.
Jak Rada Założycieli.
Dr Wasley Maxfield.
Nasz profesor mikrobiologii.
Przepisałam nas...
Mikro-co?!
Miałyśmy chodzić
na wstęp do komunikacji.
Co z planem upijania się
i wyrywania chłopaków?
Co z imprezowym pierwszym rokiem?
Mam studiować aktorstwo!
Nie będziesz studiować niczego, jak odkryją
nasz wampiryzm.
Będziemy się świetnie bawić,
ale musimy być ostrożne.
Damona nie wykryli,
bo zinfiltrował Radę.
Uruchom swoje zdolności aktorskie
i do dzieła.
Obiecałam ci pomóc znaleźć brata,
ale nie przeszukam całego kamieniołomu.
Jest ogromny.
Wiem.
Dlatego chcieliśmy
porzucić tu ciało Silasa.
Żeby go nie znaleźli.
Powiedzmy, że jestem Silasem
i chcę przejąć życie swojego sobowtóra.
Czy nie ukryłbym go w takim miejscu?
Wielkim i głębokim.
Zgodziłam się nie mówić nikomu
o śmierci burmistrza, aż tego nie rozwikłasz,
ale nie mogę przeznaczyć takich środków
na poszukiwania człowieka, którego może tam nie być.
Gdzieś trzeba zacząć.
Możliwe, że Stefan
topił się przez całe lato,
gdy ja bawiłem się w dom z Eleną.
Czy muszę tłumaczyć dalej?
Przyślę ludzi.
Dzięki, Liz.
Powiedz, że ją znalazłeś.
Nie ja, ale Matt.
Zaskakujące.
Rozkojarzyły mnie te niebieskie oczy.
Powinnam była skręcić ci kark.
Szarpała się z jakąś babką.
Silas chyba stworzył sobie pomocników.
Jakim cudem sami
na to wpadliście?
Nieważne.
Ukryj ją. Jeśli Silasowi na niej zależy,
to nam jeszcze bardziej.
Nie wychylaj się.
Wie, że jesteście razem.
Liny są konieczne?
Kule byłyby lepsze, ale chcemy być mili.
Rozbiłaś mój wóz i zostawiłaś na śmierć.
Oddałbyś mnie Silasowi.
Działałam w obronie własnej.
Tak usprawiedliwiasz morderstwa?
Ciesz się, że załatwiliśmy ci ciuchy.
Nie zgrywaj bohatera.
Czekacie na dobry moment,
by mnie przekazać.
Przerabiałam to tysiąc razy.
Jestem kartą przetargową.
Tym, czego wszyscy pragną.
Cholernym kamieniem księżycowym.
Złośnica!
Pierwszy rok?
Co tu robicie?
Co? Uwielbiam mikrobiologię. To moja
ulubiona biologia.
Małe jest piękne.
Idziecie dziś na ognisko?
Czy tylko zbliżycie się
i uciekniecie?
Ona będzie.
Super.
Do zobaczenia.
No co? Chciałaś wyrywać chłopaków.
Jest przystojny,
podobasz mu się i w przeciwieństwie do Tylera jest tutaj.
Dzień dobry.
Jestem doktor Maxfield. Na imię mam Wes,
ale mówcie mi "doktorze".
Gdy skończycie uczelnię medyczną,
zrozumiecie.
Idziecie dziś na ognisko?
Oto szybka lekcja historii.
Whitmore był szpitalem podczas wojny secesyjnej.
Zginęło w niej ponad 600 tysięcy ludzi.
Umierało tylu, że raz w tygodniu
usypywano kopiec z ciał
i podpalano.
Dziś wieczorem, upijając się na imprezie,
zamknijcie na chwilę oczy
i wyobraźcie sobie smród setki gnijących zwłok.
- Dziwak. - Co wiąże się z mikrobiologią.
Przystojny.
Ów fetor pochodzi od specyficznej bakterii.
Nieprawdaż, gaduły z tyłu?
Co to za bakteria?
To... Nie wiem.
Pewnie dlatego, że jesteście z pierwszego roku.
Skąd wiem? Jestem spostrzegawczy.
Nauczycie się tego na podstawach biologii w sali obok.
To było straszne. Zamurowało nas.
Mam mu wlać?
Jeszcze nie.
Jeśli coś wie, wyciągnę to z niego.
Użyłaś perswazji?
Nie, bo jest szansa, że wie o wampirach
i werbenie.
Groziłaś mu?
Jasne, że nie.
Torturowałaś chociaż?
Damon!
Wiesz, że chodzisz z seryjnym mordercą?
Co by zrobił bohater?
Nie mam pojęcia.
Stefan?
Pewnie by go zdołował.
Stefan tu jest.
Co?
Rozłącz się.
Elena, to nie...
Nie odzywałem się
i chciałem przeprosić cię osobiście.
Nigdy więcej tak nie rób.
Myślałam, że coś ci się stało.
Bo tak było. Zakochałaś się
w moim bracie.
Ups.
Musiałem się odciąć.
Wiem.
- Gdzie byłeś? - Nieważne.
Damon na pewno ci opowie.
Widziałeś się z nim?
Właśnie z nim rozmawiałam i nic nie wspomniał.
Dziwne.
Może jest zajęty
sytuacją z Jeremym.
Jaką sytuacją?
Nic strasznego. Wylali go ze szkoły.
- Że co? - Potem pokłócił się z Damonem
i zwiał.
Dlaczego o tym nie wiem?
Gdzie jest Jeremy?
Liczyłem, że ty wiesz.
Dzięki Bogu.
Rozprostuję kości.
Odpada. Zatankuję
i wracamy na trasę.
Umieram.
Nie wyjdziesz z auta, nawet po aspirynę.
A może chce mi się siku?
W kibelku, jak dama.
Pospiesz się.
Boli mnie gardło
i głowa... o tutaj.
I kaszlę czymś zielonym.
Kup mi coś na to.
Nie mogę ryzykować, że ktoś mnie rozpozna.
Proszę.
Dobra.
PANIE
Tylko to.
To Elena Gilbert? Czy Katherine Pierce?
Jeremy!
Stój.
MIŁEGO DNIA
Jestem w ręczniku! Pukaj!
Nikogo to nie obchodzi.
Gdzie Elena?
Pewnie poszła na ognisko
dowiedzieć się czegoś o profesorku.
Silas jest z Eleną i udaje Stefana.
- Ubieraj się. - Myślałam, że Stefan wrzucił go
do kamieniołomu.
Ja również. Ubieraj się.
Elena miała rację.
Całe lato czuła kłucie w żołądku na myśl
- o Stefanie. - Co?
Miała dziwne przeczucie,
że coś z nim nie tak.
Widzimy się na zewnątrz.
Musimy ją znaleźć.
Jeremy nie odbiera.
Zatrzymam twój telefon. Może oddzwoni.
Dlaczego się o niego martwisz?
Damon nabroił. Chcę to naprawić.
Liczył, że się nie dowiem?
Cały Damon. Dziwi cię to?
Sądziłam,
że nie potrafiłby mnie okłamać.
Nie powinnam ci tego mówić.
W porządku.
Dobrze wiem, co myślisz.
KATHERINE: DROGA NR 9
Ktoś mi napisał,
że widział Jeremy'ego na drodze numer 9.
Wiesz, dokąd jedzie?
W okolicy jest kemping,
na który jeździliśmy w dzieciństwie.
Kto ci to napisał?
Witaj, bracie.
Lub raczej daleki bratanku.
Gdzie Elena?
Spokojnie, Damonie.
Znajdziesz ją.
Na pewno.
Wiem, czemu ją lubisz.
Też mam słabość do brunetek.
Ale nie wiem, co ona widzi w tobie.
Bo nie byłeś ze mną w łóżku.
Tupet ukrywa strach. Typowe.
Przejechałeś taki kawał, by z nią pogadać?
To nie miałoby sensu.
Ale gdybym powiedział ci, co zrobiłem,
nie byłoby zabawy.
Udanego ogniska.
Dlaczego Silas chce ją skrzywdzić?
Żeby skrzywdzić mnie.
Gdybyś powiedział prawdę, nie doszłoby do tego.
Dzięki. Twoje uwagi są niezwykle przydatne.
Uważaj, jak chodzisz, dupku.
Widziałeś Gilbert?
Nie mam pojęcia, kto to,
ale na jej miejscu też bym od ciebie zwiał.
Zła odpowiedź.
Zapomnij o tym i spadaj.
Uspokój się.
Zmienił całe miasto w ekipę tropiącą.
Jak mam się uspokoić,
skoro każdy tu może pracować dla Silasa?
Pomogę.
Nieźle.
Problemy miłosne.
I wykopali cię z zajęć.
Ciężki dzień.
Gość ma jakiś problem?
Doktor Cham-field?
Właśnie.
Skocz ze mną po drewno,
to powiem ci wszystko, co musisz wiedzieć.
Dobra.
W zeszłym roku miałem z nim kilka zajęć.
To dupek, ale genialny, więc jakoś go znoszę.
Genialny i dziwny.
Krążą plotki,
że należy do tajnego stowarzyszenia.
Starszych panów palących cygara?
Wiem tylko, że kilka razy w tygodniu
spotykają się w Whitmore House.
Nie wiesz tego ode mnie.
Damon? Co, u licha?
Serio? To Jessie.
Nawet go lubiłam.
Nawet o tym nie myśl.
Nie wiedziałabym, jak jej użyć.
W życiu nie strzelałam.
Nie musiałam... sama byłam zabójcza.
Słowo klucz: "byłam".
Skoczę po drewno. Zaraz wrócę.
Przeżyłam poród, śmierć całej rodziny
i 500 lat uciekania przed nieśmiertelną hybrydą.
Chyba rozumiesz,
dlaczego wkurza mnie, że przegrywam z infekcją zatok.
Nie piśniesz słowa.
Nie możesz mówić ani krzyczeć.
Tak?
A właśnie że mogę.
Jeremy, uciekaj!
Dlaczego nie mogę wejść w twój umysł?
Już wiem.
Ktoś już tam jest.
Dlaczego mnie obserwujesz, Podróżniku?
Jeremy?
Jesteście.
Co...
Co u licha?
Dziwnie, nie?
Uczucie pustki.
Próżnia.
Co jest grane?
- Gdzie jestem? - Po Drugiej Stronie.
Pierścień przeniósł cię tu po śmierci.
Twój duch
jest tu tymczasowo.
By wrócić, musisz połączyć się z ciałem.
Nie ma go tu.
Za każdym razem, gdy umierasz, budzisz się coraz dalej od niego
i musisz je znaleźć.
Skoro jestem po Drugiej Stronie, dlaczego mnie widzisz?
Muszę ci coś wyznać.
Zanim się wściekniesz.
To może poczekać. Siadaj.
Zaczekaj.
Choć bardzo bym chciał to zrobić...
Silas wszedł ci do głowy.
Co Stefan ci kazał?
Wziąć cię na bok, osłabić,
a potem zabić.
Przepraszam.
Co się dzieje?
Silas cię kontrolował,
ale chyba cię z tego wyrwałem.
Silasa? Ale...
Nie, nie leży
w kamieniołomie.
Gadałaś z nim dziś.
Jak to możliwe?
Byłam w tłumie ludzi.
Przytuliłam go i gadaliśmy o życiu i...
O mnie?
Pewnie miał sporo do powiedzenia.
Skoro to był Silas, to gdzie jest Stefan?
Co się stało ze Stefanem?
Gdzie jest?
Nie powiem, dopóki masz mord w oczach.
Zawsze, gdy cię widzę,
mam ochotę cię zabić.
Silas kontroluje twój umysł.
Włącznikiem jest złość na mnie.
Musisz ją pokonać.
- Nie mogę! - Musisz.
Staram się!
Co się dzieje?
Wybacz, znalazłam tylko to.
Kolegę poniosło.
Ma problem z agresją.
I niezły sierpowy.
Tak.
Ale siedzimy tu razem, więc było warto.
Mam chłopaka.
Gdzie? Bo na pewno nie tu.
Miał tu być,
ale opuści semestr.
Nic nie mów!
Wiem, jak to jest.
Ludzie idą na studia i oddalają się od siebie.
A czasem nie.
Właśnie. Czasem nie.
Zmieniasz się, ale związek wciąż jest ważny.
Właśnie.
A czasem, gdy tak myślisz,
twoja dziewczyna zdradza cię z innym gościem
i nie ma zamiaru wracać.
O rany.
Przykro mi.
To było dawno temu.
Dopóki do tego nie doszło,
nikogo nie słuchałem
i znajdowałem usprawiedliwienia.
Wsiadaj i jedź.
Dokąd idziesz?
Nie zostawię Matta.
Jak według ciebie przeżyłam 500 lat?
Nie uratowało mnie
bycie wampirem, tylko nieoglądanie się za siebie.
Nie bądź głupi. Przetrwaj.
Dlatego ludzie traktowali cię jak przedmiot, a nie osobę.
Nie jest źle.
Mam Jeremy'ego i widuję babcię.
Po śmierci taty pierwszy raz było mi ciężko.
Ale za kilka dni będzie lepiej.
Nie musisz udawać, że wszystko gra.
Zginął twój tata.
I ty również.
Nie jest w porządku.
Musi być,
bo nie mogę nic z tym zrobić.
Bardzo mi przykro.
Matt!
Gdyby zginął mój przyjaciel,
przynajmniej udawałbym płacz,
więc zakładam, że wciąż żyje.
Chroni go ten tandetny pierścień?
Nie dowiesz się, bo nie możesz czytać mi w myślach.
Przywilej łowcy.
Gdybym mógł,
to chociaż miałbym
z ciebie użytek.
Teraz mogę cię zabić.
Twoje zdolności na mnie nie działają,
więc jesteś bez szans.
Wolniejszy i słabszy niż wampir.
A ja jestem łowcą.
I sporo trenuję.
Może i jesteś silniejszy,
ale zapominasz, że jestem nieśmiertelny.
Ponoć nie umiesz strzelać.
Rozgryzłam to.
Biedna Bonnie. Musiała do mnie dzwonić po tym,
jak Silas zwinął mi telefon.
Nic jej nie jest?
Nie wiem. Miałem większe zmartwienia.
Zginął tata mojej przyjaciółki.
To ważna sprawa.
Jak pilnowanie twojego brata,
szukanie mojego
i rozgryzanie planu Silasa.
Dopiero co wyjechałam. Co z tobą nie tak?
Znów się złościsz.
Pamiętaj o przełączniku.
Mój brat wyleciał ze szkoły!
Kazałeś mu robić za rycerza Katherine,
która próbowała mnie zabić.
Stefan cierpiał od miesięcy,
gdy zbliżałam się do ciebie...
seryjnego mordercy. Wielokrotnie.
O mój Boże!
O Boże.
To gaz.
Nie chcesz mnie zabić.
Musisz to sobie uświadomić, by nie ulec perswazji Silasa.
Nie mogę. Myślę tylko o tym, by cię zabić.
Pomyśl o czymś ważniejszym,
innym niż to.
Albo zabijesz nas oboje.
Stefan.
Pomyśl o Stefanie.
Ponoć się o niego martwiłaś.
Czułaś kłucie.
Opowiedz o tym.
Co? Nie mogę.
Myśl o nim.
Skup się na uczuciach.
Opisz je.
To dreszcz.
Mam wrażenie, jakbym go czuła.
Sięga do mnie, ale nie wiem, gdzie jest.
Nie rozumiem, co mówi,
ale wiem, że jest przerażony,
samotny
i bardzo cierpi.
Musimy go znaleźć.
Znajdziemy.
Obiecuję.
Wściekłość...
minęła.
Musimy ustalić zasady
wizyt chłopaków.
Chyba ktoś przeniósł moje ciało.
Dziwne, ale tak czuję.
Czuję, jakby mnie przyciągało.
Jest tam.
Więc tak wygląda śmierć z pierścieniem Gilberta.
Gdy wrócę,
zapomnę o wszystkim.
Zapomnę, że umarłaś.
Nie możecie trzymać tego w sekrecie.
Przykro mi, że zginął twój tata.
Jak poradzisz sobie z jego śmiercią,
skoro nie możesz z własną?
Miło było cię zobaczyć.
Witaj w świecie żywych.
Co się stało?
Silas cię zabił i chciał zabić mnie,
a wtedy...
Zastrzeliłam go.
Jesteśmy kwita. Koniec jęczenia.
Jedziemy. Silas niedługo się ocknie.
Zostawiłem siekierę. Zaraz wrócę.
Cześć.
Wszystko gra?
Nie jestem jeszcze gotowa umrzeć.
Może pewnego dnia będę,
ale jeszcze nie dziś.
Nie wiem, co zrobić w sprawie taty
albo gdy zadzwoni pani szeryf?
- Na pewno zadzwoni. - Poradzimy sobie.
Powiem wszystkim, że jesteś u rodziny,
bo powrót był dla ciebie zbyt trudny.
Może nie mogę cię dotknąć i przytulić,
ale zrobię wszystko,
by ci pomóc.
Znalazłeś panienkę?
Tak, a potem mnie zastrzeliła.
Jestem trochę wkurzony
i głodny,
ale na szczęście...
Możesz mi pomóc.
Do pełna.
O rety! Cyganie.
Wybaczcie,
teraz nazywacie się Podróżnikami.
To bardziej poprawne politycznie.
Nazywaj mnie, jak chcesz.
I tak cię wypatroszę.
Rozumiem. Wkurza cię, że zabiłem
twojego niebieskookiego gospodarza.
Tak się kończy przejmowanie czyjegoś ciała, by mnie szpiegować.
Gratulacje! Znaleźliście mnie.
Czego chcecie?
Ciebie, zamkniętego w grobowcu na wieki.
Tego zawsze pragnęli Podróżnicy.
Na twoje szczęście, nigdy nie uważałam się za jedną z nich.
Wiem, że znasz moje myśli.
Mam swój własny plan.
Owszem.
Nie da się ukryć.
Wrócę.
Nie wiem, kiedy, ale wrócę.
Zadzwoń, gdy pogadasz z Bonnie.
- Wysłałam jej ze sto wiadomości. - Obiecuję.
Znajdziesz go.
Wiem.
Na razie.
Pa.
Elena Gilbert tak łatwo się poddaje?
Wybacz, że byłem wredny,
ale już tak mam.
Jesteś córką Graysona Gilberta.
Znał pan tatę?
Słyszałem o nim.
Jest tu legendą.
Przeczytałem wszystkie jego prace.
Mogę tylko pomarzyć o takiej karierze.
Też fałszował akty zgonu?
A myślałem, że uwielbiasz mikrobiologię.
Jutro mam konsultacje.
Wpadnij, pogadamy.
Chętnie,
ale mam ważniejsze sprawy na głowie.
Będę czekać.
Właśnie tak postąpiłby bohater.
Był szczery. Kto by pomyślał?
Nie ciekawi cię ta zagadka
w stylu Nancy Drew i dziwnego profesorka?
Caroline się tym zajmie. Nie zostanę,
wiedząc, że Stefan potrzebuje pomocy.
Tak.
Jego pierścień.
Zwinąłem go Silasowi.
I jestem na tyle pewien naszego związku,
że twoje sny o byłym chłopaku
mnie nie ruszają.
Ale i tak są do bani.
Kocham cię.
Uratujemy Stefana
i wciąż będę cię kochać.
Tak?
Mamy coś.
Znaleźliśmy to
kilka kilometrów za kamieniołomami.
Nie otwieraliśmy go.
Stefan był tam przez trzy miesiące.
Pewnie jest głodny.
O Boże. To nie Stefan.
Racja, był głodny.
I pewnie wciąż jest.