Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
Silas chce, bym zrzuciła zasłonę
między tą a tamtą stroną.
Otworzy wrota dla każdej nadprzyrodzonej istoty,
która umarła.
Zrobione. Zasłona opadła.
Hej.
Kto to jest?
To jest mój były chłopak Alexander.
Musimy się stąd wynosić.
- Powinniście. - Szkoda, że nie możecie.
- Silas? - Mogę sprawić, że zobaczysz to,
co chcę, żebyś zobaczyła.
Nie masz pojęcia, kim jestem.
Zamienię twoje ciało w kamień.
- To nie twoja dziewczyna? - Kto wie?
Była ze mną połączona.
Jej emocje były wyłączone.
Co do cholery mam z tym zrobić?
- Zdobądź dziewczynę. - Mogę sprowadzić Jeremy'ego.
- Mogę go tu zatrzymać! - Nie, nie możesz.
Phasmatos, raverus un animun.
O mój Boże. Jestem martwa.
Witajcie z powrotem.
To nasza śmierć pozwoliła, aby ten dzień nadszedł.
Masakry zaaranżowane w imię wskrzeszenia nieśmiertelnego Silasa.
Dwanaście hybryd, tuzin czarownic,
rzeź niewiniątek przez tak zwanego
obrońcę Mystic Falls.
Zaryzykowali rozpętanie piekła na ziemi
dla swoich własnych korzyści.
I dzisiaj...
dostaną właśnie to.
Damon, pomóż mi uczcić moje siedemnaste ukończenie liceum.
Pewnie pamiętasz moją przyjaciółkę Lexi.
Lexi wróciła z zaświatów. Super.
- Jak leci, smutasie? - Stefan, pozwolisz jej
- odegrać swoją upragnioną zemstę? - Naważyłeś piwa, to je wypij.
Bez względu na to, ile zostało mi czasu,
nie zamierzam marnować go na ciebie.
- Kumasz? - Tak.
Skoro powróciłaś ty,
Ric i mały Gilbert,
coś musiało pójść źle, gdy Bonnie
otwierała zasłonę,
a wy imprezujecie w najlepsze.
Masz rację. To egoizm
spędzać cenne chwile z niegdyś martwą przyjaciółką.
Powinienem poświęcać własne szczęście dla dobra innych, tak?
Powinienem pójść na górę i ułożyć sobie włosy.
- Jesteś pijany? - Nie wiem, mamo. Jestem?
To jeden sposób, by uczcić naszą nadprzyrodzoną apokalipsę.
Co według was poszło nie tak?
Napotkałam mały problem.
Problemem można nazwać złe zdjęcie w księdze klasowej.
To było tsunami. Gdzie jesteś?
Próbuję to naprawić. Jestem w opałach.
Muszę poczekać na pełnię,
by móc otworzyć zasłonę.
Zakończenie roku może odbyć się
w środku wypełnionego duchami trójkąta zaklęć?
- Może to odwołać? - Nie ma mowy!
To dla nas najważniejsze wydarzenie w życiu,
ostatnia uroczystość naszej młodości.
Nasz rytuał przejścia!
Prędzej piekło zamarznie, niż to odwołamy.
Możesz nie żartować na temat zamarzającego piekła?
To dość realna perspektywa.
Obiecaj, że dzisiejszy dzień będzie dla przyjaciół.
Obiecuję.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
TUTAJ ODBIERZ STRÓJ AKADEMICKI
Idź. Zadbam, by nikt nie znalazł twojego ciała,
- ale, Bonnie... - Wiem.
Muszę im powiedzieć, ale nie mogę. Przeszli już zbyt wiele.
Wiem, dziecko. Mówię tylko...
Pamiętaj, żeby się pożegnać.
O Boże.
W zaświatach nie ma fast foodów?
Nie masz pojęcia, jak mi tego brakowało. I tego.
Dopiero co odzyskała człowieczeństwo. Daj jej trochę pofolgować.
Chciałbyś.
Nie żyję. Grozi mi poprawczak?
Przynajmniej będziesz miał gdzie mieszkać.
Jesteście do bani.
W końcu widzę ten uśmiech.
Nie byłem pewny, czy go jeszcze zobaczymy.
Dopuściłam się całkiem strasznych rzeczy.
Tylko nie płacz.
Jeśli Caroline ma rację, mamy czas tylko do północy.
- Nie można płakać. - Przecież to nic złego.
To znaczy, że w końcu coś czuję i że właśnie...
jestem szczęśliwa.
Telefon z grilla. To pewnie Matt.
Zniknąłeś bez śladu. Co się stało?
Witaj, Eleno.
Mówi twój martwy kolega Connor. Pamiętasz mnie?
Skrytka wypełniona udoskonaloną bronią.
Człowiek znacznie się rozwinął od czasu rzucania kamieniami.
Do niczego ci się nie przydamy.
Uwolnij nas.
Nie przetrzymuję was. Choć wydaje mi się,
że temu wybuchowemu ustrojstwu trudno będzie się rozstać
- z twoim przystojnym kolegą. - Idź, Rebekah. Poradzę sobie.
Nie zostawię cię.
Connor znalazł sposób na wydobycie wilkołackiego jadu.
Czego od nas chcesz?
Pragnę wypełnić swoje przeznaczenie.
Bractwo Łowców zostało założone tylko z jednego powodu.
Mam dla ciebie wiadomość.
Od czarownicy Qetsiyah.
Chcemy Silasa i lek.
Nie wiem, gdzie są, więc nie mogę ci pomóc.
Wiesz, kto będzie potrzebował pomocy?
Babcia i dziadek Jones, którzy przyjechali na zakończenie roku
wraz z ciocią Sue i wujkiem Markiem.
Wszyscy czekają na uroczysty posiłek w mystic grill.
Albo mi dasz to, czego chcę, albo wszyscy zginą.
Pożyczyłem od mojego kumpla Connora.
Strzela drewnem jak ołowiem.
Daj spokój. Przecież cię nie zabiłem.
Ale zostawiłeś w studni na wyspie, w której umarłem z głodu.
Znalazłem się sam w zaświatach,
aż znalazła mnie Qetsiyah i przypomniała o moim przeznaczeniu.
Czyli wyleczyć Silasa, a potem go zabić.
Nie rób nikomu krzywdy.
Znajdę Silasa i lek.
Dobrze. Do dzieła.
Podnieca cię zastraszanie niewinnych ludzi?
A coś ty za jeden?
Opiekun osiemnastolatki, której groziłeś.
Ta osiemnastolatka skręciła mi kark.
Ja ją tego nauczyłem.
Co za ironia losu.
Widać, nie znasz się na walce, skoro straszysz trupa owiniętego
materiałem wybuchowym.
To mój bar, kolego. Nikt go nie wysadzi.
Dalej, słodka Rebeko.
Użyj swej wampirzej mocy, by zabrać go ze sobą.
Ty z pewnością przeżyjesz wybuch sześciu pojazdów,
- ale czy on też? - Nie zwracaj na niego uwagi.
Pomyśl o zakończeniu szkoły.
Jakie masz plany? Studia? Podróże?
To, że ja nigdy się stąd nie wyrwę,
nie znaczy, że ty też.
Wszystko uzgodnione.
Pokażę ci życie, o jakim tylko marzyłeś.
Zaczniemy od Włoch.
W Brienno, zaraz za San Vittore, znajduje się śliczny kościółek.
Piękne miejsce dla nowożeńców.
Pokażę ci zorzę polarną,
wąwóz Simatai ze szczytu Wielkiego Muru Chińskiego
i każdy skrawek Luwru.
Chiny, Paryż, zorza polarna.
Jesteśmy umówieni.
Zobaczymy to wszystko, bo możemy.
Żyjemy i nie utkniemy żałośnie, jak duchy w zaświatach.
Jesteś trupem.
Trzymam cię.
W czerwieni raczej nie jest ci do twarzy, Bon-Bon.
A myślałam, że jakiś duch
- już cię zabił. - Zabawne, że mówisz o śmierci,
gdyż przyszłam tu po obiecaną nieśmiertelność.
Zabawne, że na nią liczysz.
Mówiłam, że tylko Qetsiyah potrafi rzucić takie zaklęcie.
Nie zjawiła się. Pech.
Powiem ci coś, Bonnie.
Zgadzam się z tobą. Szczęście mi ostatnio nie dopisuje.
Ale wiesz, kto miał go w bród?
Moja ukochana sobowtórka Elena.
Mój duch żyje lepiej ode mnie.
Jeśli nie dostanę nieśmiertelności,
będę musiała się jej pozbyć.
Czy właśnie groziłaś mojej przyjaciółce?
Mogę roztrzaskać ci czaszkę bez kiwnięcia palcem.
Śmiało.
Spróbuj.
Musimy coś obgadać.
Zgadza się, ale najpierw...
- Prezent z okazji ukończenia szkoły. - Nie mogę tego przyjąć.
Możesz. Chyba ma wiśniowy smak.
Nie mówię, że nie chcę. Bardzo chcę,
tylko, że to jedyny.
Jeden lek, a Łowcy jasno powiedzieli,
że zabiją każdego w Mystic Falls, dopóki go nie dostaną.
Elena, bierz to.
Chcę, żebyś go wzięła.
Nie mogę.
Czyli mamy odpowiedź na pytanie o więzi.
Pomożesz mi, czy dalej będziesz się tak czaić?
Posłuchaj, Elena.
Jesteś moją siostrą i cię kocham bez względu na to, co wybierzesz.
Dlaczego nawet po śmierci zatruwasz mi życie?
Zasłona pozostaje zamknięta do wieczora.
On umiera, wraca do zaświatów, a potem...
Znowu wraca? Ile to potrwa?
Nie dają wam tam jakiegoś podręcznika?
Omija cię szansa
na włączenie się do debaty na temat oddania leku Elenie Gilbert.
Co mam zrobić? Powiedzieć jej, że wybór należy do niej?
Bo ostatnio świetnie poskutkowało.
Zabawne. Dyskutują nad ocaleniem świata,
a nie poruszyli jeszcze ważniejszego problemu.
- Oświećcie mnie. - Zniknęła więź.
Elenie wróciły uczucia.
W końcu wie, co czuje.
A jeśli czuje coś do ciebie?
Jest miłością mojego życia.
Z miejsca bym do niej wrócił,
ale jeśli tego nie pragnie,
to może muszę to usłyszeć, żeby się stąd wynieść.
Może przeprowadzę się do Australii. Mógłbym zamieszkać w jurcie.
Wypijmy za to.
Niepotrzebny nam lek dla Silasa. Jest zwapnionym posągiem.
Co to było?
Nic.
Zdejmij koszulę.
Eleno, tu są dzieci.
Niech ci będzie.
Czemu rana się nie zagoiła?
Pocisk był nasycony wilkołackim jadem.
Co za szuje z tych Łowców.
- Potrzebujemy Klausa i jego krwi. - Klaus wolałby, żebym umarł.
Po drugie, jest zbyt daleko popijając na Bourbon Street.
- Ta rana cię zabije. - A co z lekiem?
Jeremy ma rację.
Jeśli jesteś człowiekiem, jad ci nie zaszkodzi.
A tak się wzruszyłem przemową o ratowaniu ludzkości.
Chyba Vaughn się obudził.
Damon, czekaj!
Łap.
- Co ty wyprawiasz? - Odkopię Silasa.
Idziesz ze mną, Vaughn?
- Jesteśmy! - Co to za miejsce?
Zostawiłem tu Silasa.
Zakaz wstępu turystom, brak jadła dla zwierząt,
bardzo głęboka woda.
Nie rozumiem. Gdzie dokładnie znajduje się ciało?
Zobaczmy.
Tędy taszczyłem jego skamieniały tyłek
i rzuciłem mniej więcej tam.
Przewalił się przez krzaki
i zniknął za skałami.
Znasz się na fizyce?
Jak to było? Odległość to prędkość pomnożona przez czas?
Powinienem ci kazać przynieść sprzęt do nurkowania.
Miło razem wyglądacie.
Wygląda na przyjemnego.
Nie żartuj, bo zacznę się śmiać i spadniesz.
Włożyłem pierścień Gilbertów.
Nie może mnie zabić nikt nadprzyrodzony,
więc może nie umrę, jeśli to ty zdetonujesz bombę.
Nie ma mowy.
Bomba rozerwie cię na kawałki wraz z pierścieniem.
Jest tylko jeden sposób, żeby się przekonać.
Niech ci będzie.
Pierwsza zasada prawdziwego życia...
Rób, czego się najbardziej lękasz.
Co robisz?
Nie mogę zginąć, a ty przegapić zakończenia roku.
- Idź już. - Nie.
Uciekaj!
Coś ty zrobiła?
W końcu wybrałam właściwą osobę.
Musimy coś zrobić. Jeśli Łowcy podadzą Silasowi lek...
Nie podadzą.
Damon zabierając Vaughna
gra na czas, bo nie zdążył pogrzebać Silasa.
Nic więcej nie musisz wiedzieć.
Może i opóźniamy Łowców, ale Damon i tak umiera.
To był tylko jeden nasączony pocisk. Nadal mamy trochę czasu.
Pojadę do Nowego Orleanu i jeśli to konieczne, ubłagam Klausa.
Więc wszystko ustalone.
- Idziesz na zakończenie roku. - Nie, Jer.
Nawet nie złożyłam podania na studia.
Nie obchodzi mnie to. Rodzice by cię zabili,
gdybyś nie miała zdjęcia w todze.
Bez ciebie nie pójdę.
Lexi dotrzyma mi towarzystwa.
Idziesz.
Chodźmy po świadectwa.
Klaus, to nie pora decydować, że ci na mnie nie zależy.
Będę dzwonić co 10 minut,
dopóki tu nie przyjdziesz i nie uratujesz Damona.
Gdzie są wszyscy?
Jestem.
- Gdzie się podziewałeś? - Snułem plany na wakacje,
unikałem śmierci z ręki Łowcy.
Gdzie jest Elena? Bez niej nie możemy zaczynać.
Jestem!
Dziękuję za dzisiaj.
Nie wierzę.
Jesteśmy tu wszyscy razem.
Bonnie Bennett, czy ty płaczesz?
Nasze ostatnie chwile, zanim wyjedziecie.
Zanim wszyscy wyjedziemy.
Przegapiłam termin składania papierów.
Przez to, że byłam bezuczuciową suką.
Zaletą bycia wampirem jest to,
że możemy iść, dokąd chcemy.
Wybrać sobie współlokatorów. Możemy mieszkać we trzy!
Fajnie, że jesteśmy tu razem.
Grupowy uścisk.
Ja się nie przytulam.
Daj spokój.
Witam rodziców, rodziny i przyjaciół.
Piękny dzień na zakończenie szkoły.
Dziękuję za dołączenie do nas w tak wyjątkowym dniu,
by uczcić naszych absolwentów. Zaczynajmy.
Nie chcę nikogo faworyzować,
ale jestem wyjątkowo dumny z następnej absolwentki.
Mojej uroczej córki, Bonnie Bennett.
Gratulacje.
Jestem z ciebie dumny, skarbie.
- Dziękuję tato. - Nie ma za co.
Za wszystko.
- Gratulacje. - Dziękuję.
- Witam, czarownico. - Jeff Gillies.
Stefan ciebie nie usunął?
Usunął, ale spędziłem noc na wyczołgiwaniu się z betonowego grobu.
Czy to nie czarownica, którą zabiła Caroline?
A to mój kolega-hybryda, Adrian. Też nie żyje.
Pełno tutaj nadprzyrodzonych istot,
które mają powód, by zaatakować, bo ich życie zostało poświęcone,
by ukończyć twój trójkąt zaklęć.
Czekają tylko na mój znak.
Dziś zasłona się otworzy.
Może przestałbyś
- dręczyć mnie i moich przyjaciół? - Właśnie o to chodzi.
Nie chcę, by zasłona się otworzyła.
Chcę, byś ja całkowicie zamknęła,
abym mógł żyć wraz z moimi zmarłymi przyjaciółmi.
Pora ponieść konsekwencje.
Kol, jakiego pamiętam, był stanowczo przeciwny piekłu na ziemi.
Tak było... Ale byłem w piekle.
Teraz chciałbym bardzo wrócić na ziemię.
- Co to jest? - To ja.
Wczoraj umarłam.
Jestem duchem i pragnę tego samego, co ty.
Nie chcę trafić w zaświaty mając niezakończone sprawy.
Rodzice powinni zobaczyć,
jak idę na studia i dekoruję pokój.
To czego pragnę najbardziej, to zostać tutaj.
Na co czekamy? Zróbmy to razem.
Coś zrobiła?
To utrzyma cię do zmroku.
Kiedy otworzę zasłonę, to miasto pozbędzie się ciebie na dobre.
- Ale wszystko, co powiedziałaś... - Było prawdą,
ale nie zawsze dostajemy to, czego chcemy, prawda?
O co chodzi, chłopie? Nie umiesz pływać?
Co ci się stało?
No popatrz.
Okropieństwo.
Connor. Musiał nasączyć kulę jadem.
Nie jesteś aż taki głupi.
To wszystko było kłamstwem?
Wiedziałeś, że już po tobie.
Tego nie odzyskasz.
Gdzie jest Silas?
Jeszcze jedna dawka jadu i wkrótce będzie z tobą koniec.
Gdzie jest Silas?
Mamy mały problem.
Chodzi ci o to?
Tak. Właśnie.
Chciałbym stąd uciec,
zanim Vaughn powróci do życia,
ale Damon nie chce zażyć leku. Chce go zostawić dla Eleny.
Dobra. Wytrzymaj jeszcze trochę. Caroline znowu dzwoni do Klausa.
Nie mamy czasu na zdrowaśki.
Mam stać i patrzeć, jak umiera,
czy zmusić go do zażycia leku?
Pamiętasz nas, Caroline?
Mam ich wystarczająco dla każdego.
Kto następny? Mogę tak przez cały dzień.
Cześć.
- Lepiej się czujesz? - Tak.
- Wszystko się zagoiło? - Jestem jak nowy.
To dobrze.
Nauczyłem jej tego ciosu.
Nieładnie jest podsłuchiwać.
Kończy mi się czas.
Nie odbieraj mi jedynej przyjemności.
- Widzieliście Jeremy'ego? - Poszedł do Bonnie.
Wróci później, zanim...
- Sama wiesz. - Tak.
Stefan, możemy porozmawiać?
Jasne.
- Może zrobić się ciekawie. - Zazwyczaj tak jest.
Więc w zaświatach nie jest tak wesoło, co?
Bywało lepiej.
Wiesz, że coś tam jest, prawda?
Musi być.
Celem Silasa było odnalezienie spokoju z ukochaną.
Jakikolwiek ma to być spokój, to musi tam być.
Kiedy odpokutujemy za zło, jakie wyrządziliśmy,
wtedy musimy odpuścić i żyć dalej.
Jak niby mamy to zrobić, skoro ćwoki, na których nam zależy,
nie potrafią się ogarnąć?
Racja.
O co chodzi?
Chciałam ci podziękować za to,
że mnie nie opuściłeś, kiedy byłam taką zołzą.
I za wiarę, że w środku jestem wciąż sobą.
Zważywszy, co przeze mnie przeszedłeś,
nigdy... mnie nie zostawiłeś.
Byłem ci to winny.
Proszę.
Jest twoja.
Eleno, nie...
Jedynie ty jesteś gorszy w byciu wampirem ode mnie.
Ludzka krew jest twoją zgubą.
Nie zasłużyłeś na to, co cię spotkało.
My sobie poradzimy. Przetrwamy.
Nauczyłeś nas tego.
Zasłużyłeś, by dostać od życia to, czego pragniesz.
Zasługujesz na to.
- Jakim cudem tak szybko tu dotarłeś? - Byłem już w drodze.
Dostałem twoje zaproszenie na rozdanie świadectw.
Bardzo subtelne.
- Zakładam, że spodziewasz się gotówki. - Albo małej lodówki.
Chciałem podarować ci bilet pierwszą klasą
do Nowego Orleanu,
ale wiedziałem, co powiesz,
więc wybrałem coś, co wiem, że przyjmiesz.
Tyler jest wolny i może wrócić do Mystic Falls.
Co?
Był twoją pierwszą miłością.
Ja zamierzam być twoją ostatnią,
nie zważając, ile czasu to zajmie.
Gratulacje, Caroline.
Zbierajmy się stąd, zanim tuzin rozwścieczonych hybryd
- wywoła kłótnię. - Racja.
- Chciałem przeprosić. - Dobrze.
Pozwól mi skończyć. Powiedziałem, że chciałem,
ale zrozumiałem, że nie mam za co.
Wolałbyś umrzeć, niż być człowiekiem,
a mnie ma to nie przeszkadzać?
Powiedziałem tylko, że nie mam za co przepraszać.
Wiesz, kim naprawdę jestem? Samolubem.
Podejmuję decyzje, które cię krzywdzą.
Zatem tak, wolałbym umrzeć, nić być człowiekiem.
Wolałbym umrzeć teraz, niż spędzić z tobą kilka lat
i cię stracić, kiedy będę stary i chory, a ty wciąż będziesz sobą.
Wolałbym umrzeć teraz,
niż spędzić swe ostatnie lata rozpamiętując,
jaki byłem szczęśliwy.
Taki właśnie jestem i się nie zmienię.
Żadne przeprosiny nie wskażą powodów,
dla których nie jestem osobą dla ciebie.
Niech ci będzie. Też nie będę przepraszać.
Nie żałuję, że ciebie poznałam.
I że przez znajomość z tobą zaczęłam wszystko kwestionować.
I że dzięki tobie po śmierci poczułam, że naprawdę żyję.
Byłeś okropny.
Dokonywałeś marnych wyborów.
Ze wszystkich moich wyborów, ten będzie najgorszy,
ale nie żałuję, że jestem w tobie zakochana.
Kocham cię, Damon.
Kocham cię.
Kto teraz podsłuchuje?
Kamieniołom jest taki głęboki, by pogrzebać Silasa?
Tak. Nikt się tam na niego nie natknie.
Dobra. Chcesz, żebym...
Nie trzeba. Lexi ze mną pójdzie.
Racja. Dobra.
Tak?
Jestem zły z powodu Eleny,
ale nie żywię do ciebie urazy.
Chciałem, byś o tym wiedział.
Dzięki, bracie.
Musiałem cię zobaczyć.
Muszę zamknąć zasłonę, Jer.
- Hybrydy i Łowcy... - Rozumiem.
Jestem gotowy.
Chciałem być z tobą, kiedy to nastąpi.
- Czy ty i Elena... - Nie mogłem się z nią pożegnać.
Miało być bez płaczu. Zostawiłem jej list.
Znajdzie go, kiedy będzie po wszystkim.
Jestem gotowy.
Jest pełnia.
Gdzie jest Elena?
Poszła szukać Bonnie i Jeremy'ego. Martwi się o czas.
Co?
Zdobyłeś dziewczynę, stary.
Zdobyłem.
Nie schrzań tego.
Jak miałbym to zrobić,
skoro nade mną czuwasz?
- Nowy Jork? - Za blisko.
- Vegas! - Za dużo turystów.
Myślisz, że żartuję, ale wyjeżdżasz.
Po raz setny ukończyłeś szkołę.
Czas zacząć żyć.
Co, jeśli Elena była tą jedyną?
Była.
I pozostanie wielką miłością.
W przeciwieństwie do powszechnej opinii, istnieje wiele miłości.
Zwłaszcza dla wampira.
Aby znaleźć kolejną, trzeba zapomnieć o poprzedniej...
I żyć dalej.
Nigdy nie byłem w Portland.
Na razie, Lexi.
Bonnie, Jer, jesteście tutaj?
Proszę, proszę.
Niezakończone sprawy.
Kończysz szkołę, słodziutka.
Prawie zamknięta.
To koniec?
Chciałem ci tyle powiedzieć,
ale teraz nic nie wydaje się właściwe.
Nic nie mów.
Co się dzieje?
O mój Boże.
O co chodzi?
Udało się, Jer.
Rzuciłam zaklęcie, które miało cię sprowadzić. Nie sądziłam, że się uda.
Opuściłam zasłonę, a wciąż tu jesteś.
Czekaj. Ja żyję?
Nie czuję twojego dotyku.
Co się dzieje? Dlaczego nic nie czuję?
- Wszystko dobrze. - Bonnie, co zrobiłaś?
Mam czarownice...
i babcie.
Widzisz duchy.
Możemy rozmawiać, kiedy nam się podoba.
Nie! Nie możesz być martwa!
Wyświadcz mi przysługę.
Powiedz Elenie i Caroline, że spędzam wakacje z mamą.
Nie mogę.
Muszą wiedzieć.
Po raz pierwszy od dawna, moi przyjaciele mają się dobrze.
Nie chcę im tego odbierać.
Nic mi nie będzie.
Obiecuję.
Co ty tu robisz?
Chciałam sprawdzić, czy nic ci nie jest.
Miałeś ciężki dzień.
Dzięki. Zaprosiłbym cię,
ale obiecałem Tylerowi, że to będzie strefa wolna od wampirów.
Wiem, że byliśmy dziś pod presją
i plany, jakie snuliśmy...
Zrozumiem, jeśli nie chcesz jechać.
Nie pasujemy do siebie.
Moje życie miłosne też powinno być wolne od wampirów.
Jasne. Rozumiem.
Więc cokolwiek wydarzy się w trasie, zostaje między nami, dobrze?
Ta wioska nowożeńców we Włoszech...
Tylko nie przemieniaj mnie w wampira,
żebyśmy mogli żyć długo i szczęśliwie.
Przepraszam. Czy ty...
Nigdy nigdzie nie byłem,
nie mam planów na studia,
nie wiem, co przyniesie przyszłość,
ale wiem, że to pora, żeby zacząć naprawdę żyć.
Skoro w tym roku prawie mnie zabiłaś,
musisz mi pokazać, jak to się robi.
Co ty wyprawiasz?
Uwierzysz, że mam kiepski dzień?
Zaczęło się od Bonnie odmawiającej mi silasowej nieśmiertelności.
Bo Katherine Pierce nie może być szczęśliwa
z nieśmiertelnością wampirzego kalibru.
Zasłużyłam na to.
Nigdy nie ukończyłam liceum,
nie miałam życia. Ale ty miałaś.
Masz wszystko.
Nie dlatego, że jesteś grzeczną panienką,
która zasługuje na szczęście, ale dlatego, że ukradłaś moje.
Ukradłam ci szczęście? Zabiłaś mi brata.
Przyznaję, to było wredne.
Nie mam nic...
Ale zamierzam to zmienić.
Kopiąc leżącego.
Do samego końca zachowujesz klasę.
Twojego końca.
Zasługujesz, by dostać od życia to, czego pragniesz.
Należy ci się.
Cieszę się, że akceptujesz siebie.
Ale wszystko, co zrobiłem, by to zdobyć,
zrobiłem dla ciebie. Aby wybór,
czy chcesz być wampirem, czy nie,
zawsze należał do ciebie.
Żegnaj, panienko.
Miłego ludzkiego życia, Katherine.
Nie trudź się. Nie ma mnie tam.
Zamieniłeś się w kamień.
Zaklęcie zadziałało.
Na tym polegają zaklęcia.
Związane są z siłami natury,
a natura wymaga równowagi,
zatem w każdym zaklęciu tkwi haczyk.
Zaklęcie, które zmieniło mnie w kamień,
zostało rzucone przez żyjącą czarownicę.
Kiedy ona umiera, zaklęcie przestaje działać.
Bonnie żyje.
To nie ma znaczenia, prawda?
W tej chwili moja tajemnica zatacza koło.
To ja stworzyłem zaklęcie nieśmiertelności 2000 lat temu.
Nigdy nie mogłem umrzeć, więc natura musiała odnaleźć równowagę.
Wersję mnie, która mogła zginąć.
Mojego ducha.
Sobowtóra.
To twoje prawdziwe oblicze?
Jesteś jedną z nich?
Niezupełnie.
Witaj, mój duchu.
Wiesz, jak to jest, głodować przez 2000 lat?
Nie! , jak to jest, głodować przez 2000 lat?