Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Hindi ko kaya.
Patayin mo.
Malupit siya 'pag wala kanyang pagkatao, Damon.
Inilibing ni Qetsiyah si Silas. Iniwan niyang kasama ang lunas.
Alam niya gusto niyang mamatay.
Makasama ang kanyang pinakamamahal.
Si Bonnie ang magtatanggal ng harang sa pagitan ng dalawang panig.
Bubuksan niya ang daan para sa mga 'di karaniwang na nilalang na namatay.
Silas.
Ipakita mo ang tunay mong mukha.
Bakit pa, kung pwede akong maging sinoman na gusto kong ipakita sa'yo?
-Anong gagawin natin? -Ikulong siya. Gawing impiyerno ang buhay.
Gusto ninyong makipaglaro.
Tingnan natin sino unang bibigay.
Elena, nandito ka.
Valedictorian ako. Tulungan mo ko sumulat ng talumpati.
-'Di ako pwede. -Sige na.
Magtatapos na tayo ngayong taon. Ito na 'yon.
-Kailangang namnamin ang bawat sandali-- -Parang may mali.
Ayoko rito.
Ano'ng problema mo? Ayaw mong makasama mga kaibigan mo?
Kasiyahan, toga, caps, magandang damit, alam mo na iyon.
Ano ito--?
Wala talaga tayo rito, 'di ba?
-Nasa loob tayo ng isip ko. -Kalma.
Gusto kong ipakita ang nawawala sa iyo
simula nang pinili mong magpakalunod sa kabaliwan.
Ang huling naaalala ko ay--
Hulaan ko. Sayawan?
Magandang damit, bonggang buhok, sinubukan mong patayin si Bonnie.
-Mabuti at nandoon ako para pigilan ka. -Ginutom ninyo ako ni Stefan.
Kailangan mong maging mahina para madala kita rito. Kita mo naman,
kung magagawa kitang sentimental, malapit mo ng maibalik ang pagkatao mo.
Hindi ito uubra, Damon.
May iba pa namang paraan para mapukaw ang damdamin mo.
Nasa kulungan pa rin siya. Isang oras ka ng nasa loob ng isip niya.
Ano, wala pa rin?
Kamusta ka riyan?
Halika na.
Ang dating ikaw ba ay handa nang lumabas at maglaro?
Mamatay ka na sana.
Sige. Bumalik ka na nga.
Pwede nating gawin ito nang maayos o pwedeng ibang paraan,
alinman, hindi kami titigil hangga't hindi bumabalik ang katauhan mo.
Kaya hahayaan kitang pag-isipan iyan. Babalik ako makalipas ang ilang oras.
O pagkalipas ng ilang taon. Dahil oras lang ang meron tayo.
Nasaan na siya? Gusto ko siyang makita.
Hindi siya pwedeng makita ninuman.
-Maging miserable, patungo sa emosyon. -Ilang araw na siya rito.
-Wala pa siyang pagbabago? -Ayaw niya. Hindi pa ngayon.
Nasasaktan siya. Nawalan ng kapatid, nakasakit ng kaibigan, nakapatay.
-Sabi mo matutulungan mo siya. -Ginagawa na namin.
Paano? Sa pagpapahirap?
Hindi ito pagpapahirap. Ito ay interbensyon.
Ang tanging pagkakataon natin ay pilitin siya. Pukawin ang kahit ano.
Takot, galit, awa sa sarili, kahit ano.
Hayaan mong kausapin ko siya. Bago ang ano pang interbensyon.
Kung mahina siya, hindi niya ako masasaktan.
Nakikiusap ako. Hayaan mong subukan ko.
Sana magtagumpay ka.
May dala ako para sa iyo.
Wala itong vervain, ipinapangako ko.
Naisip ko lang na kaunting dugo ay makakatulong na makapag-isip ka.
Para lang malaman mo, hindi ako sang-ayon sa ginagawa nila.
Sang-ayon naman ako na ibalik ang katauhan mo,
pero tingin ko hindi naman pagpapahirap ang sagot.
Hindi ikaw iyan.
At kelan ka pa naging eksperto sa kung sino ako?
Dahil matagal na tayong magkaibigan.
Sinubukan kitang patayin, Caroline.
Hindi na ako ang matalik mong kaibigan. Tanggapin mo na.
Hindi kita susukuan.
Itong nakakainis na ginagawa mo na ayaw mong humiwalay?
Pumasok ba sa isip mo na baka kaya ka iniwan ng dating mong mga nobyo?
Alam ko, sabi ni Tyler dahil kailangan niyang iligtas ang sarili
pero baka naman dahil tinatakasan ka lang niya.
At si Klaus? Sabihin na natin.
Walang may gusto ng maharot. Huy, hindi ako nanghuhusga.
Siguro okay rin may pasaway na lalaking sisira ng perpektong imahe mo.
Nasasaktan ka, kaya nilalabas mo. Alam ko.
Pero hindi pwedeng lagi kang ganito.
Malapit na tayong magtapos at magsimula ng bagong buhay. Dapat ka--
Talagang gusto mong pag-usapan ang pagtatapos sa hayskul?
Caroline, naiisip mo ba kung gaano ka kaawa-awang tingnan na suot ang toga?
Nagpapanggap na tao habang pekeng nakangiti ang nanay mo
at binibilangan ka na lang na umalis sa bayang ito
para hindi na niya maalala na ang anak niya
ay isang nakasusuklam na sumisipsip ng dugo at hindi makontrol na halimaw?
Sayang pinigilan ako ni Stefan bago kita mapalaya sa paghihirap mo.
Pero, hoy...
heto para sa pangalawang pagkakataon.
Elena.
Gawin mo ang dapat mong gawin.
Nasa taas lang ako.
MYSTIC GRILL
Iniisip ko kung babatiin mo 'ko o hindi mo 'ko papansinin.
Nagtatrabaho ako. Napuwersa mo naman ang mga tagatimpla ng alak.
Nagdiriwang ako.
Naghiwa-hiwalay na kaming magkakapatid.
Nagpunta sa New Orleans si Elijah at Nik,
hinahabol ang Diyos lang nakakaalam kung ano, kaya malaya na ako.
Oo nga, narinig ko.
Narinig mo bang napunta kay Silas ang lunas?
Napakalapit ko na sa buhay na matagal ko nang gusto,
at ayun sa isang iglap nawala na.
-Pasensya, alam ko kung gaano mo ka-gusto. -Ano ba.
Alam kong pinaplano mong nakawin iyon para kay Elena.
Hindi ako nagkaroon ng tsansa, 'diba?
Seryoso ako sa sinabi ko.
Pero kung gusto mong maawa sa sarili mo, bahala ka.
-Bakit hindi ka uminom? -Hindi pwede, magkikita kami ni Caroline.
Kinukulong pa rin ba nila si Elena sa mansyon ng Salvatore?
Gusto ko pa naman kung ano siya ngayon.
Nakakalungkot naman na pinipilit nilang
ayusin ang bagay na hindi naman sira.
Matagal kong kaibigan si Elena bago mo pa siya naging pasaway na alalay.
Kung masama ang loob mo na nawala ang lunas at iniwan ka ng mga kapatid mo,
bakit narito ka pa rin sa Mistikong Talon?
May ibang walang tsansang makaalis. Ang iba naman sa amin ay walang pera
at bumabagsak sa klase kaya 'di makaalis.
Bakit hindi mo palayain ang sarili mo at umalis sa bayang ito?
Gagawin ko.
Bonnie, saan ka nagpunta? Naka 90 milyong mensahe na ako.
Nag-aaral ng Pranses. May huling eksamin pa tayo, hindi ba?
Huwag mo ipaalala.
Alam mo itong nangyayari kay Elena, ay nagiging malupit na.
Alam kong hindi mo siya gusto ngayon, pero kailangan kita rito.
Para saan? Pampalakas ng loob o para mabantayan ako?
Pampalakas ng loob.
O marahil malaman ng bahagya para masigurong si Silas
ay hindi na ulit kokontrolin ang isip mo.
Ayos lang ako. Hindi na ako nakokontrol ni Silas ngayon.
At salamat na lang sa imbitasyon.
Sinubukan akong patayin ni Elena.
Hindi pa ako handang magpatawad at makalimot.
Tatawagan kita ulit mamaya, ha?
Sige na.
Pagsisinungaling, pagpaplano, at tagong pakikipagkita? 'Di si Bonnie Bennett 'yon.
Kailangan ni Elena ngayon ang paborito niyang mangkukulam.
Wala itong kinalaman sa kanila. Sa atin lang ito.
Sige, swerte mo marami akong oras ngayon.
Sinabi mong may alok kang hindi ko matatanggihan.
Kung totoo, sige nga. Ano ang iniisip mo?
Mabuti, gising ka na. Tingin namin ay kailangan mo ng kaunting araw.
Ito ba hinahanap mo?
Alam mo ang patakaran. Pasaway na mga babae ay 'di binibigyan ng alahas.
Kinuha mo ang singsing ko. Nasasaktan ako.
At naiinip na. Pwede na ba akong magmukmok ulit?
Hindi. Mas gusto kong nasa sentro ka ng atensyon.
'Pag handa na, kapatid.
Dapat ba akong matakot?
Matatakot ka. At kapag nangyari iyon,
mag-pokus ka sa takot. Iyon ang susi para bumalik ang pagkatao mo.
Hindi mo naman ako susunugin.
-Tingin mo hindi? -Hindi.
Kahit magawa ninyong ibalik ang emosyon ko,
Maaalala ko ang lahat nang ito at kamumuhian ko kayo.
Sulit ang pagbabakasakali.
Mas masarap ba sa pakiramdam? Kaunting pasalamat naman diyan?
O kahit anong damdaming makatao, at ihihinto na natin ito.
Hindi ko yata nasundan.
Ang sabi ko papatayin kita.
Ayun. Kita mo naman, may konting galit.
Sana naisip kong iyan ang unang emosyon. Mas madali kong mailabas iyan.
Elena, tingnan mo ako. Ayaw naming gawin ito, okay?
Pwede mo nang tapusin ito. Nasa sa iyo iyan.
Nakakatawa sa totoo lang ikaw ang nagsasara ng kurtina.
Alam kong nagugustuhan mo ito,
dahil hindi ba, nakipaghiwalay ako sa iyo.
Iyan ang paghihiganti.
Nakita mo na, tingin ko ay natitibag na natin ang matigas na pinto ng kendi
at papunta na sa gitna ng malapot mong katauhan.
Mabuti. Tingin ko ay paarawan pa natin ang ating bida.
Hulaan ko. Mas masasaktan ka kaysa sa akin.
Alam ko pinagdadaanan mo. Matapos lahat ng ginawa mo, natatakot ka na
harapin ang kasalanan mo kapag naibalik na ang emosyon mo.
Ang tanging paraan para matulungan ka namin ay palubhain ang sakit.
Kailangang tuloy lang ang pagsasalita. Kung titigil tayong magsalita,
hindi ko mapipigilang makinig, at hindi ko kayang marinig na nahihirapan si Elena.
Ano ang gusto mong pag-usapan?
Ewan ko, kahit ano.
Naikuha na kita ng toga.
-Talaga ba? -Naisip kong makakalimutan mo,
kaya sinabay na kita. Kinuha ko na rin si Elena.
Magtatagumpay ito.
Maibabalik natin si Elena.
Ano ang ginagawa niya rito?
Kumusta.
Hindi ko gustong makaabala. Pero alam ko na ang meron lang sa bahay na ito
ay dugo at alak kaya nagdala ako ng handog. Tinapay?
Salamat.
Hindi ka namin maaasikaso sa ngayon, pero salamat sa pagpunta.
Tingin ko dito muna ako.
Nabanggit ni Matt na bumabagsak siya sa klase at kailangan ng kasamang mag-aral.
Bumabagsak ka? Bakit hindi ka sa akin humingi ng tulong?
-Hind naman ako talaga humingi ng tulong. -Anong klase ang binabagsak mo?
Hindi ako bumabagsak. Napag-iiwanan lang.
Kasaysayan, Italyano, at matematika.
-Matt. -Masyadong magulo ang taong ito.
Pwede kaming tumulong. Lahat tutulong. Iyan ang moto natin dito, tama?
Wala tayong moto.
Kung kailangan mong mag-aral, mag-aaral tayo.
Uuwi na ako at kukunin ang aking kodigo at ilang pagkaing pampalakas.
Magiging masaya ito.
Niligawan mo iyon?
Gusto niya ng mga proyekto.
Sino 'yan?
-O, Diyos ko. -Kumusta, Caroline.
Uulitin ko lang. Gusto mong ibigay ko ang lapida ni Silas?
Pa'no pumasok sa isip mo na hawak ko ito?
Alam kong kinuha mo iyon sa isla. Hindi mo iyon iiwan.
Nakikipag-sabwatan ka na kay Silas ngayon, ha?
Utusan ng isang napakasamang imortal?
Hindi ako pumanig sa kabila.
Sa makalawa ay kabilugan ng buwan. Gusto ni Silas na gamitin ko kapangyarihan nito
para maibaba harang sa pagitan ng ating panig at ng Kabilang Panig.
Gusto niyang gamitin ang lunas pagkatapos gusto niyang mamatay.
Sinabi kong tutulungan ko siya, kaya tinataguan ko na siya mula noon.
Pinapatagal ko ang oras.
-Oras para saan? -Huwag mo ng alalahanin 'yon.
Kailangan mo lang dalhin sa akin ang lapida.
Napakalaking bato noon. Ano ang gagawin mo roon.
Mas kaunti ang alam mo, mas mabuti.
Psychic si Silas. Nakakapasok siya sa isip ng tao, nababasa ang isip,
pinapakita ang mga bagay na wala roon. Mapanganib na ang kausapin ka lang.
Okay, sige. Paano ko malalaman na hindi siya ikaw.
Hindi mo malalaman. Pero hindi ako siya.
At paano ka nakasigurong hindi ako siya.
Dahil 'di na siya makakapasok sa isip ko. Ako lang ang nakakaalam ng mukha niya.
Ano ang mapapala ko rito?
Dalhin mo ang lapida. Pigilan natin si Silas na gawing impiyerno ang daigdig.
Maniwala ka, sisiguruhin kong sulit ang oras mo.
Pasasalamatan mo 'ko 'pag nakabalik ka at maisip na malungkot ang walang emosyon.
Alam mo kung ano pa malungkot? Ang mahikayat sa'yo.
Araw-araw akong naniniwala na umiibig ako sa iyo.
Naaalala ko ang bawat kakila-kilabot na mga sandaling 'yon.
At ikaw naman natatakot na hindi totoo 'yon. Hulaan mo? Hindi nga.
Tama ka. Sige lang.
Huwag kang tumigil na ibalik ang dating ako.
Malay natin, magkabalikan ulit kami ni Stefan.
Ako ang babaeng iniibig mo. Hindi mo ako magagawang saktan.
Pinatunayan mo lang iyan.
Ano nga ba ang dapat kong ikatakot?
Maganda naman ang kinalabasan.
Bawat bampirang ibinalik iyon, walang namang problema.
Papatay ka, kakain ka, gagawin ang lahat ng ginagawa ng bampira,
at kapag tapos ka na, bubuhayin mo ulit.
Bakit ba ang tigas ng ulo niya?
Dahil wala na siyang babalikan pa.
Nawala na ang bahay at ang pamilya niya.
Nilayuan ang mga kaibigan, pinutol lahat ng relasyon niya.
Hindi. Gusto niyang bumalik. Dapat umubra ang pananakot sa kanya.
Matalino siya. Alam niyang hindi natin siya sasaktan.
Kaya kumuha tayo ng iba. Iyong kaya siyang saktan.
Sino?
-Si Katherine? -Pag-isipan mo.
Siya ang dahilan kaya namatay si Jeremy. Kung may pupukaw ng emosyon, siya iyon.
Tawagin siya at pagkatapos? Makiusap na tumulong mula sa kabutihan ng puso niya?
Inabandona na ni Elijah si Katherine. Wala na, wala na siyang kasama.
Iimbitahan natin siya sa bahay para pahirapan si Elena?
Walang dahilan para tumanggi siya.
Sinasabi ng lahat na hindi ka na babalik pa.
Totoo. Pero ayokong umalis nang hindi nagpapaalam.
Hindi mo kailangang magpaliwanag. Kung aalis ka, sige lang.
Ganoon lang iyon? Wala akong intensyong makalimot.
Ang totoo ay sinubukan kong kalimutan ka...
pero hindi ko kaya.
Sumama ka sa akin sa New Orleans. Ano ang ikinakatakot mo?
Ikaw. Natatakot ako sa iyo.
Hindi ba mas tamang sabihin na natatakot ka sa sarili mo?
Ang pinakamasama mong hangarin?
Tama si Elena, hindi ba? Sa kaibuturan mo,
hinahangad mong sirain ang perpektong imahe mo.
Paano mo nalaman ang sinabi sa akin ni Elena sa selda?
Maraming dapat katakutan.
Gaya nang gagawin ko sa iyo kung hindi lalabas si Bonnie sa pinagtataguan niya.
-Nasaan siya? -Silas.
Nasaan siya?
Wala siya sa bahay. Wala siya kahit saan.
Pinaglalaruan ako ni Bonnie, at naiinis ako.
Sabihin mo sa kanyang hinahanap ko siya.
Sabihin mo sa kanyang magpakita siya. Sabihin mo na ito ay...
simula pa lamang.
AT&T TAGAPAGSALIN
Anong oras babalik si Caroline mula sa istasyon ng tren?
Ayos iyan. Parang pandaraya, hindi ba?
Hindi lahat ay may libong taon para malaman ang lahat.
'Di ko alam kung magaling ako mag Italyano.
Matatas ako noong ika-12 siglo
pero ang wika ay nagbabago.
-Makakatulong ka ba o hindi? -Syempre naman.
Huwag kang mainis, binibiro lang kita.
Ayokong mapag-iwanan kapag nag-kolehiyo na ang mga kaibigan ko
at ako lang ang senior na uulit.
Ilan sa dahilan kung bakit ka bumabagsak ay dahil abala ka
sa pagsasanay ng mangangaso at pag-intindi sa problema ni Elena.
Kailangan mo nang mas maayos na kaibigan.
Kagaya ko.
Pwede kong pwersahin ang maganda mong grado at iskolarsip.
Ayaw kong gawin iyan.
Bakit hindi? Lahat ay kailangan lumamang sa buhay.
Pwede akong maging sa iyo.
Nang kinumbinse mo akong iligtas ang buhay ni April Young sa sayawan...
Naisip kong pwede akong maging mabuti, at nagpapasalamat ako roon.
Kaya hayaan mong bigyan kita ng ilang payo.
Tanggapin mo ang inaalok ko.
Gumawa ka ng para sa sarili mo.
At ito ang masasabi ko, tanga lang ang mang-iiwan sa iyo.
Hindi ko iyon gagawin.
Nakakabagbag damdamin naman.
Seryoso? Hindi ka marunong kumatok?
Pasensiya na. Hindi ko alam na pormal pala tayo rito..
-Anong ginagawa mo rito? -Hindi mo natanggap ang balita?
Narito ako upang kausapin ang kawawa at walang emosyon na si Elena.
Nasisiraan ka na ba?
May mas maganda kang ideya, hari ng sayawan?
Maliban na lang kung gusto mo makulong kasama niya, manahimik ka na lang
at hayaan ang matatanda dito.
Mukhang napasok na ng mga baliw ang asilo. Saan ka pupunta?
Tatawagan si Caroline. Hindi pwedeng makasama ni Elena ang baliw na iyan.
MATT
-Caroline! Nasaan ka ba? -Kailangan nating umalis dito.
-Hindi, Caroline. Sandali, ayos lang. -Hindi.
Narito si Silas. Napaniwala niya akong siya si Klaus at--
-Anong gusto sa iyo ni Silas? -Hinahanap niya sa Bonnie.
Alam mo kung nasaan si Bonnie?
Kung alam ko kung nasaan si Bonnie, hindi kita aabalahin!
Ngayon ilabas mo si Bonnie o papatay ako.
Siguro sisimulan ko sa nanay mo.
Walang makakatulong sa iyo. Hanapin mo si Bonnie
o papatayin ko ang pinakamamahal mo.
Alam ko, nangako akong hindi mahuhuli---
Nay, kailangan mo nang umuwi at ikandado ang mga pinto.
Ngayon na. Huwag kang magpapapasok. Kahit ako. May susi ako, makakapasok ako.
-Naiintindihan mo ba? - Ano bang nangyayari?
Basta sumunod ka na lang, ha? Papunta na ako.
O mahal, nakakaawa naman ang itsura mo.
Anong ginagawa mo rito?
Inimbitahan ako ng mga nobyo mo. Gusto nilang malaman kung may puso ka pa.
Ayun meron pa.
'Di papayag ang bantay mong patayin kita, pero kaya kong hiwain ang lalamunan mo,
kaya hindi ako makikinig sa pagmamaktol mo.
Pero sa ngayon ay may gusto muna akong malaman.
Anong sinabi mo kay Elijah sa Willoughby?
Kaya ka ba naririto?
Hinawalayan ka niya, hindi ba?
Ngayon naghahanap ka ng sisisihin?
Anong sinabi mo para iwanan niya ako
o ipapakain ko sa iyo ang sariling mata mo.
Wala akong kailangang sabihin.
Tingnan mo ang sarili mo.
Isa kang makasarili na limang siglo ng nagtatago..
Anong buti ang maidudulot mo sa kahit na sino?
Ikaw ang halimbawa ng nasirang gamit.
'Di nakapagtatakang iniwan ka ni Elijah.
Oo, may mga nagawa akong karumal-dumal para lang mabuhay.
Hindi katulad mo, kawawa, pinong si Elena, hindi ko ito pinapatay.
Hinaharap ko ito.
Hindi ka tatagal kahit isang linggo bilang bampira nang 'di nakatuon lahat sa iyo.
Pero nakakatuwang panooring sinusubukan mo.
Nakakauhaw ang lahat nang ginawa kong pananakit at pagpapahirap.
Wala kayang kinalaman ang binuking ka ni Elena tungkol
sa pinakabago mong problema sa lalaki? Pasensya, hindi mapigilang marinig.
Tingin mo ba mas mabuti kung hindi ka nakilala ni Elena?
Iniinis mo ba ako? Maayos ang emosyon ko.
Mahal ko si Elena.
Kinamumuhian kita.
Ang romantiko naman.
Kaya nakatakdang mabigo.
Alam mo, sa sandaling bumalik siya sa dati,
kay Stefan siya pupunta.
Iyan ang trahedya mo.
-Hindi siya naging sa'yo. -Wala na siya.
-Ano? -Wala si Elena sa selda niya.
Maghahanap ako sa labas. Alamin mo kung anong ginawa niya.
Nakalimutan ko bang ikandado?
Sabihin na lang nating nawalan ako ng interest sa paggaling niya.
Mas gugustuhin kong umiyak siya sa ampunan.
Nakikinita mo na pinipilit niyang bumalik mula sa ganoon.
Nawala si Elena? Anong nangyari?
-Donovan, sumama ka sa akin. -At bakit naman?
Gutom si Elena at nawawala.
Kahit ngayon lang, magkaroon ng silbi ang buhay niya.
Bonnie, bakit hindi ka sumasagot? Hindi basta susuko si Silas.
Ikaw lang ang makakapigil sa kanya. Tawagan mo ako.
-Caroline, anong nangyayari? -Nay. Huwag kang lalapit. Tigil.
-Anong problema? -Hindi ko alam kung ikaw talaga iyan.
Paano kung isa ulit panloloko ito?
Nakakapasok siya sa isip ko. Siguradong alam niyang tinawagan kita.
Okay, Caroline, ako ito. Ang nanay mo.
Hindi ko alam kung anong nangyayari pero magiging ayos rin ang lahat.
Okay? Kailangan mo lang akong kausapin.
Kamusta, anong nangyayari?
Mabuti naman.
Pakiusap, tulungan mo ako.
Matt.
Salamat sa Diyos at nahanap mo ako.
Elena, tumigil ka! Kilala kita. Alam kong ayaw mo akong saktan.
Bampira ako, Matt.
Alam mo ang problema ng mga bampira kailangan naming kumain.
'Di ka ganyan. Kaibigan kita. Ako ang pinakamatagal mong kaibigan.
Ikaw ang babaeng minahal ko nang mahabang panahon.
Ano mang pader ang itinayo mo, alam kong may halaga pa rin sa iyo.
Sa kaibuturan ng damdamin ko, maaaring may halaga pa rin.
Pero gutom talaga ako.
Hindi pa rin tumatawag si Bonnie.
Hindi ko maintindihan bakit hindi siya tumatawag.
Caroline.
-Nariyan ka pala. -Anong nangyayari?
-Ayos ka lang? -Ilang oras na kitang tinatawagan.
Pasensya na. Nagpunta agad ako ng makuha ang mensahe mo.
-Caroline, papasukin mo ako. Tutulong ako. -Paano ko malalaman na ikaw iyan?
Laging nasa isip ko si Silas. Inaatake ako.
Gusto raw niyang malaman kung nasaan ka.
Pinagbantaan niya ang nanay ko.
-Caroline? -Nay, huwag kang aalis diyan.
Caroline, hindi siya ang nanay mo.
Anong nangyayari?
O, Diyos ko.
Iniisip mo bang makakapagtago ka sa akin, Bonnie?
Narito na ako. Anong ginawa mo sa nanay niya?
Naroon siya kung saan mo siya iniwan.
Nay?
Akala ko magkakampi tayo.
Kabilugan ng buwan sa makalawa. Nag-iipon ako ng lakas. Hinahanda ang aking sarili.
Ikaw lang ang makakagawa ng orasyon, kaya hindi kita sasaktan.
Pero pwede kong saktan ang mga taong mahal mo.
Naiintindihan mo naman, hindi ba?
Naiintindihan ko.
Gagawin ko ang orasyon mo. Tutulungan kitang mamatay, pangako.
Huwag mo lang saktan ang mga kaibigan ko.
Pakiusap.
Pakiusap, pakiusap, pakiusap. Nay.
Buhay ang pangako mo, Bonnie.
Kapag binali mo ito, mananagot ka sa akin.
-Hindi ko babaliin. -Kung ganoon umalis ka na sa bahay na ito.
At sa susunod na hanapin kita, aasahan kong naghihintay ka.
Buksan mo ang mga mata mo. Kailangan ng katawan mo ang dugo ko. Sige na. Nay!
Pakiusap, Nay, pakiusap!
Inay!
Halika na. 'Di pa nga nasimot ang arterya.
Halika na, tumayo ka. Nagugutom ako.
Nahihilo ako. Hindi ako makapag-isip. Gusto ko pa.
Elena, tama na.
Pero ang sarap mo.
Huy, huy. Tumigil ka na.
-Pakawalan mo ako. -Tigilan mo ito!
Tama na.
Umaasta kang pasaway. Alam mo ba iyon?
Iniisip mong 'di ka namin mapaparusahan. Siguro nga hindi.
-Pero pwede ko siyang parusahan. -Elena.
-Seryoso? Tingin mo uubra-- -Tumahimik ka.
Tapos na akong magpanggap na mabait.
Ibalik mo na ang emosyon mo ngayon, o tulungan ako ng Diyos,
bibigyan kita ng ikalulungkot mo. Papatayin ko siya sa harapan mo.
-Damon. -Huwag mo akong ma-Damon ha.
Kung wala na siyang minamahal, sige. Patunayan mo.
Kung mali ako, anong pinagkaiba noon?
-Bawas ng tagalinis ng restawran. -Elena.
Nagsisinungaling ka.
Ano na ngayon? May nararamdaman ka na?
Nagagalit ka dahil pinatay ko ang kaibigan mo sa daan?
O nalulungkot ka
na ang lalaking mahal ng lahat ay isa na lang kalansay?
Naalala mo noong bata siya?
May mabuting puso. Malaking ngiti. May magandang kinabukasan.
Mabuti na lang suot niya ito.
O, Diyos ko. Matt.
Damhin mo ang bigat na nawala sa dibdib mo?
Kagalakan 'yan.
Dahil hindi patay ang kaibigan mo. Emosyon 'yan, Elena.
Iyan ang pagkatao.
-Magiging maayos ka. -Hindi.
-Tingnan mo ako. -Hindi, hindi, hindi.
-Hindi 'to ayos. Anong ginawa ko? -Elena.
-Huy. -Hindi, hindi.
Anong ginawa ko? Muntik ko siyang patayin.
Matt--muntik ko nang-- At si Bonnie.
-At Caroline. Ano na-- hindi, hindi! -Elena.
Ang babaeng iyon. Ang weytres. Pinatay ko ang weytres.
-Huy, huy. -Hindi! Pinatay ko ang weytres!
Huy. Elena.
Huy, huy. Tingnan mo ako. Tingnan mo ako.
Alam ako ang yugtong ito? Nilulunod ka ng mga emosyon mo.
-Mag-pokus ka lang sa isang bagay, okay? -Hindi, hindi ko kaya.
Isang bagay lang sa kaibuturan mo na nagpapalakas sa iyo.
Nandiyan 'yon. Kapitan mo.
Ituon mo sa emosyong 'yan lahat nang nararamdaman mo.
Hanapin mo sa sarili ang dahilan kung bakit gusto mong mabuhay.
Elena, hayaan mo lang.
Tanggappin mo.
Magaling.
Ganyan nga. Ganyan nga. Langhapin mo lang.
Itapon mo na palabas ang iba.
Tama 'yan. Tama 'yan.
Ayos ka na?
Hindi.
Hindi ako okay.
Pero magiging maayos rin ako.
GAMIT MEDIKAL
Sige na, sige na. Tatalab ito.
Nay?
Buksan mo ang mga mata mo.
Sige na, gumising ka na. Kailangan mong gumising.
Kailangan mo akong makitang magtapos.
Isinusumpa ko tayo ay---
Isinusumpa kong ilalayo kita sa bayang ito.
At hahanapan kita ng matinong lalaki at--
Nay.
Nay! Buhay ka.
Hindi ko pa nakita kung paano gumana ang singsing na 'yan. Masakit ba?
Ang pilipitin ang leeg? O ang pagbalik mula sa kamatayan?
Dahil parehong napakasakit.
Nagtagumpay ba?
Mukhang bumukas ng napakalaki ang pinto ng emosyon ni Elena.
Kaya saglit na lang at babalik na siya sa walang saysay at nakakaawa niyang sarili.
Heto. Napakatapang ng ginawa mo.
Sinagip niya ako nang malunod ako sa ilalim ng ilog na iyon.
Ibinabalik ko lang ang ginawa niya.
Walang sapat na patawad sa mundong ito para sa naging parte ko rito.
Noong itinaboy kita sa tulay.
Naging bampira sa Elena para iligtas ka.
Kung ayaw mong mandaya ako para makapasa ka sa kolehiyo, sige.
Pagsikapan nating mabuti, pero, Matt...
Susubukan kong pagbayaran ang nagawa ko sa iyo araw-araw hanggang makapagtapos ka.
Alam ko naman na hindi lang isang malaking bato ang lapida.
-Hindi ako nagbibiro. -Kaya naman napaisip ko.
Lahat ng malaking orasyon ay kailangan ng kapangyarihan.
Pabalik-balik na elemento, gaya bilog na buwan, isang kometa.
Ang lapida ay puno ng dugo ng yumao ninyong mga ninuno
-Catsuyay o kung ano. -Qetsiyah.
Sapat ang kapangyarihan niya para lumikha ng Kabilang Panig.
Kaya marahil, kung may dugo ka niya...
hindi mo kailangan ang bilog na buwan para ibaba ang harang.
Marahil pwede mong gawin kahit kelan mo gusto.
Ang hindi ko lang maisip ay: Bakit kailangan mong ibaba pa ang harang?
May mga dahilan ako.
At inuulit ko, ang tanong ay anong mapapala ko?
Makukuha mo ang isa bagay na ninanais mo sa mundong ito.
Kalayaan. Kaligtasan.
Hindi mo na kailangan pang tumakbo kahit kanino.
Kapag naibaba ko ang harang, makakausap ko na si Qetsiyah.
Siya ang lumikha ng orasyon para maging ganap na imortal si Silas.
Hindi tinatablan ng kahit na anong sandata.
Gusto mo iyon para sa sarili mo, hindi ba?
Pwede ko iyong ibigay sa iyo.
Bonnie Bennett, may kasunduan na tayo.
Huy.
Heto. Kumusta ang pakiramdam mo?
Narito pa rin ang sakit.
Ang kalungkutan at kahihiyan.
Pero tanggap ko na ngayon.
Isang pandaraya ang isarado ito.
Ang maglagay ng pader at isara ang lahat
ay nagpapakilala kung sino ka.
Walang makakaapekto sa iyo, walang mahalaga.
Pero may halaga ang mga bagay. Bagay na hindi na maibabalik pa.
Alam kong may kailangan akong gawin sa bagay na iyan.
Elena, ang kailangan mo ay pahinga.
Magpahinga ka nang ilang araw.
-Baka nga ilang taon pa. Heto. -Tapos na akong magpahinga.
Kailangan kong maghanda. Marami akong kailangang gawin.
Huy, anong sinasabi mo?
Isipin n'yo. Sobrang halata naman.
Kapag binalikan ang nakaraan, iisang tao lang ang nagdala sa atin dito.
Sumira ng mga buhay natin.
Ang ibig kong sabihin, kayong dalawa.
Lahat nang nangyari sa inyo, siya ang may kagagawan.
Dinala niya si Klaus sa Mistikong Talon. Ginawa niyang bampira si Caroline.
Pinatay niya ang kapatid ko.
Ang lahat ay dahil sa kanya. Si Katherine.
Sige, sinabi ni Stefan mag-pokus ako sa isang bagay.
Kaya ginawa ko. Nag-pokus ako sa galit.
Sobra akong galit sa kanya.
-Hindi ganoon ang sinasabi niya. -Elena, sayang ang oras mo kay Katherine.
Kahit pa 10 minuto lang na magalit ka, panalo pa rin siya.
Hindi kung mapapatay ko siya.
Isinalin sa Tagalog ni: Badeth Bondoc