Ang Nakaraan sa Vampire Diaries
Patay na siya. Hindi, hindi ko kaya, hindi ko kaya. Hindi ko kaya.
-Tulungan kita para wala maramdaman. - Mawawala siya sa iyo, Damon.
Wala siyang awa kapag ganito siya. Ang lunas ay ang paraan para maibalik ito.
Ang lunas ay na kay Katherine. Ipapasak niya iyon sa lalamunan mo.
Ang huling gusto mo ay ang lunas na ginamit sayo, dalhin mo ito sa akin.
Hindi mo ako matatakot, Silas.
Isang bagay na dapat tandaan sa akin.
Lahat ng dating tinirahan ni Katherine, kabilang ang huling dalawang buwan.
Gusto mo tulungan kita makuha ang lunas, sige.
Maaari tayong magtulungan.
Bakit tayo huminto?
Naghanap tayo sa tatlong lungsod nitong huling 24 oras.
Sawa na ako sa Top 40 sa radio at amoy leather na ako.
Kasalanan ko? Ninakaw mo ang listahan sa posibleng kinaroroonan ni Katherine.
Baka may masamang impormasyon si Damon?
Nabanggit ko ba na ayaw ko naririnig ang boses mo?
Sayang naman. Hindi pa tayo tapos. Pasok. Susunod na bayan tayo.
Sandali lang.
-Gutom na ako. -Hindi tayo nandito para mag-inom, Elena.
Gusto ko ng lunas. Ito'y na kay Katherine. Hindi tayo titigil na mahanap siya.
Sabi ko, sandali lang.
-Diyos ko. Ginulat mo ako. -Nagulat kita?
Katherine, anong ginagawa mo?
-Kilala mo ako? -Siyempre.
Marami akong kilala sa paligid na mas gusto kang pakainin mula sa leeg,
ngunit hiniling ko sa iyo na sa pulso ko na lang ikaw uminom, Tanda mo?
Manggagamit na walang-hiya pinuwersa ang buong bayan.
Sa tingin ko nahanap na natin si Katherine.
Ano ang buong pangalan ko?
Katherine Pierce.
-Gusto ko ang ayos ng buhok mo. -Paano mo nakilala si Katherine?
Paano ko nakilala sino?
Ako. Paano mo ako nakilala?
-Maliit na bayan. Magkakilala ang lahat. -Kilala ng lahat si Katherine?
Paumanhin, hindi ko alam kung sino ang sinasabi mo.
Inatasan niya ang mga taong kalimutan siya maliban kung siya ang kausap. Ang talino.
-Gaano na tayo katagal magkakilala? -Kailan lang. Hindi ko maalala.
-Saan ako nakatira? Saan ako nagtatrabaho? -Hindi ko alam.
Sino ang mga nakakasama ko? May mga kaibigan ba ako?
Sabi mo pwede ka namin maging kaibigan basta't itago namin ang sikreto mo.
-Anong sikreto? -Hindi...
Hindi ko alam.
Kung gas-gasan nila ang pintura sa kotse ko...
Magpasalamat na lang at nahanap ni Sheriff Forbes ang kotse bago mo sila,
-alam mo na, nakawin ito mula sa iyo. -Ipaalala mo magpapadala ako ng muffin.
Kailangan ba talaga ng 10 galon ng gas o ginagawa mo ito bilang parusa?
Iniwan nila ang kotse mo ng walang gasolina.
Kailangan nating punan ito. Daang milya mula Willoughby.
Hindi ko matandaan iyon sa listahan ng mga napuntahan ko.
Ang listahan? Na madaling nanakaw mula sa'yo?
Dahil nagpabaya ka? Nandoon sila.
Natunton ng Forbes ang kotse na nanakaw mula sa iyo.
Huwag na nga muffins. Champagne na lang.
Kung nasaan man si Elena.
Willoughby. Creamed-corn capital ng Pennsylvania.
Nandoon sila.
Sana lang makarating tayo bago nila makuha ang lunas.
Sa magandang panig.
Kung makuha ni Rebekah ang lunas, magiging mortal siya mapapatay natin siya.
Sa masamang panig. Si Elena ay habangbuhay ng bampira.
Isantabi mo munang makaganti at gawin muna ang dapat gawin.
Hanapin si Katherine, kunin ang lunas, tumakas bago niya baliin ang leeg.
-Muli. -Maniwala ka sa akin, natuto na ako.
Si Elena kapag wala sa pagkatao nagiging walang-awa.
Hindi ako magtitiwala sa kaniya hangga't hindi siya naibabalik sa dati.
Tignan mo. Sa wakas nagkasundo rin tayo.
Tignan mo.
Klaus, kailangan nating mag-usap.
Anong nangyari sa'yo?
Inatake ako ni Silas.
Sinaksak niya ako ng white-oak stake.
Ang isang piraso nito ay nasa loob ko pa rin.
Diyos ko. Baka mapatay ka niyan.
Pakiramdam ko nga ay mamamatay na ako.
Uy.
At kahit gusto kong panoorin kang mamatay, hindi mo pa rin nahahanap ang lunas.
Silas!
Tama iyan.
Kagabi kamukha ko si Shane, ngayon kamukha ko si Caroline.
At bukas, sino ang nakakaalam?
Ipakita mo sa akin ang tunay mong mukha.
Bakit ko naman gagawin iyon kung kaya kong magbagong anyo sa gusto mo.
Labanan mo ako hangga't gusto mo, hangga't hindi mo nabibigay ang lunas,
wala akong dadalhin sa'yo kundi paghihirap.
Uy, paumanhin. May sulat ba ako ngayon?
Anong nangyari sa buhok mo?
- Pinutol ko ito. -Sa huling dalawang minuto?
Nandito ako kanina lang?
-Ayos ka lang ba, Miss Pierce? -Ayos lang ako. Salamat.
Kung nandito siya kanina lang, ibig sabihin hindi pa siya nakakalayo.
-Tignan mo sa loob. Dito ako sa paradahan. -Sige.
Hanga ako. Hindi ko akalain na makikita mo ako dito.
Ito'y isang magandang lugar para mamatay.
Naniniwala ako sa iyo.
Pumili ka ng magandang lugar para mamatay.
Nasaan ang lunas?
Ano? Walang "Nandito ako para ipaghiganti ang nakakainis kong kapatid" na talumpati?
Ang tao namamatay. Tayo nagpapatuloy.
Matapos mo baguhin ang pagkatao natin.
Nakakalungkot lang para sa mga lalaki.
Ang kanilang espesyal na pinakaiingatan, wala na.
Kung magtatagal tayo, kukuha na ako ng menu.
Hindi ka puwede umalis.
Nakalimutan ko kung gaano ka kabait.
Nagulat ako na naaalala mo ako
kung paano ka naging abala sa panlalandi sa mga kapatid ko.
Diyos ko. Anong nangyari?
Okey lang ako, Jolene. Wala kang nakita.
Sa mga minutong nasasayang sa daldalan niyong dalawa
ay nagbibigay ng minuto kay Stefan at Damon para hanapin tayo.
-Nasaan ang lunas? -Pasensya na. Naka-vervain ako.
Papahirapan ka na lang namin. Masaya iyon.
-Bakit gusto mo ito? -Ang tanong, bakit mo ito gusto?
Hulaan ko. Para patayin si Niklaus.
Ginugol ko ang huling 500 taon sa pagtakbo sa kuya mo.
Hindi ko plano na madali niya akong mahanap.
Pero dahil maaari itong gamitin laban sa kaniya
Sigurado akong nangangati na siya makuha iyon.
Ibibigay ko ang lunas, bibigyan niya ako ng kalayaan.
Kawawang biktima.
Nasaan ang bahagi ng plano mo kung saan gugulohin mo kami at may mamamatay?
Wala akong dahilan para guluhin ka.
Hindi ka naniniwala sa akin, pero iyon ang totoo.
Nagbabago ang mga tao. Hindi na ako ang babaeng iniisip mo.
-Wala sa akin iyon. -Sa tingin ko na sa iyo iyon.
Pero mayroon diyan na makakatulong sa amin na mahanap ito.
Magkikita ni Em ng 2 PM
Sino si Em?
-Kaibigan. -Sabi dito magkikita kayo ng 2 PM.
Ako na ata mismo ang makikipagkita kay Em.
Nakuha ko ang 50 bajillion mong mensahe. Ito'y dapat para sa buhay-at-kamatayan.
Umalis ka.
Klaus?
Nasaan ka?
Anong nangyari sa'yo?
Kailangan ko pa maraming oras. Huwag mo na ako guluhin!
Ginugulo kita?
May inaasikaso akong mga komite sa prom ngayon
at patuloy mo akong kinukulit sa telepono.
Caroline?
Ikaw ba talaga iyan?
Patunayan mo sa akin.
Hindi ko alam kung isang bagong paraan ito ng pang-aakit, pero nakakainis ito
at may mas importante pa akong gagawin.
Sandali. Pakiusap.
Si Silas, sinaksak niya ako ng white-oak stake.
May isang piraso nito ang nasa loob ko pa rin.
Bakit ka aatakihin ni Silas?
Wala ako ngayon sa posisyon para tanungin.
Sapat na bang sabihin na nasasaktan ako.
Para maintindihan mo kung bakit kita tinawagan.
Pinalayas mo si Tyler sa bayan, pinatay mo ang ina niya,
at sa tingin mo ako ang tao na tutulong sa iyo?
Kung mamatay ako
ikaw, si Tyler, lahat ng kaibigan mo ay mamatay kasama ko.
Anong gusto mong gawin ko?
Ito'y simple lang.
Kailangan kong tanggalin mo ang stake sa akin.
May hindi tama.
Si Katherine Pierce ay hindi magtatago sa Hickstown, PA.
Ito ang kotseng ninakaw nila. Nasa tamang lugar tayo.
-Puntos para sa napili nilang sasakyan. -May itatanong ako sa iyo.
Anong gagawin kapag nakita natin si Elena? Paano siya iuuwi sa Mystic Falls?
Hindi siya sasama ng tahimik.
At may original na bampira na nagbabantay sa kaniya.
Gagawin natin ang dapat gawin.
Wala akong pakielam kung ipasagasa natin si Rebekah sa bus at isako si Elena.
Gagawin natin ang dapat gawin.
-Seryoso ako. -Ako rin.
Wala na ako pakialam sa gusto ni Elena.
Hindi ayos na ayaw na niyang bumalik sa dati. Hindi iyon mangyayari.
Sapat na ang sakit na nararamdaman niya.
Asaan na ang lalaking nag-iisip na dapat tanggapin ni Elena ang pagiging bampira?
Tanggapin kung ano man ang mangyari?
Binali ang leeg niyon sa New York. At ang lalaking ito ay buwisit na.
Ano sa tingin mo?
Malapit na. Hindi pa masyadong malandi. Kailangan mo pa ng eyeliner.
-Kailangan ko ng damit mo. -Talaga, hindi mangyayari iyon.
Sige.
Ang pulseras, relo, hikaw mo. Ibigay mo sa akin.
-At isa mo pang pulseras. -Pulseras ko iyan laban sa araw.
May araw na sa labas. Kakailanganin ko ito.
-Bukod dito, hindi ito gagana sa iyo. -Sige.
Kakailanganin ko ang jacket na iyan.
Sige. Okey, okey.
Hinding-hindi ito gagana.
Panget na gupit. Malaking mata. Hinding hindi ka papasa para sa akin.
-Hindi ka papasa para sa akin. -Laliman mo boses mo. Tigasan mo.
Hindi ka papasa para sa akin.
-Nakakaawa kayong dalawa. -Nakakaawa kayong dalawa.
Perpekto. Tamang antas lang ng sama ng ugali at nakatagong insecurity.
Malapit na. May kulang.
Ang sapatos mo.
Gusto ko ang sapatos mo.
Saan ka na Em.
Alam mo, nakakatuwa.
Palagi akong naiinggit sa ma-alamat na si Katherine Pierce.
Ang paraan kung paano mo napapaikot ang mga lalaki sa kamay mo.
Ang pagtataksil ni Elijah kay Klaus para sa iyo.
Ang pagkakatisod sa magkapatid na Salvatore, at gayon pa man
ito na tayo, makalipas ng lahat ng taon
sa isang bayan na pinilit mo na magustuhan ka.
Patawa. Hindi dapat ako tumawa. Mas nakakalungkot ito kaysa sa nakakatawa.
Alam mong hindi mo mahahati ang lunas kasama si Elena, 'di ba?
-Ayaw niya nito. -Ayaw niya?
Pero gusto mo? Gusto mo makuha ito?
Ganiyan ka ba katanga o natural lang na blond ka?
-Gusto ko ulit ng normal na buhay. -Ibig mong sabihin gusto mo magbago.
Alam mo. Hindi mo ito makukuha. Inaalis lang nito ang pagiging imortal.
Lahat ng iba pa na ayaw mo sa sarili mo? Pagising mo sa umaga nandiyan pa rin ito.
At hindi mo na rin magagawang mamilit na magkaroon ng kaibigan.
Mga binibini. Naglalaro kayo?
-Ayan na sila. -Nakuha mo na si Katherine.
Nawawalan ka na ng lakas, masamang babae.
Nasaan si Elena?
Katerina.
Elijah.
Na-late ka ata?
Nagpa-kulay ka ng buhok mo.
Gusto ko ito.
Salamat. Ano lang ito--
Namiss kita.
At namiss din kita.
Interesanteng maliit na bayan ang napili mong tirahan.
Nasa iyo na ba ito?
-Anong nasa akin? -Ang lunas.
Ito'y nasa isang ligtas na lugar.
Aalis muna ako at kunin ito, tapos ibabalik ko ito?
Nasaan si Katherine, Elena?
Sige ganito na lang. Sasabihin ko kung nasaan si Elena,
pilitin ipainom ang lunas, tapos ako wala na magagawa, tama?
-Sa tingin ko ay hindi. -Ano ka diyan, pangiti-ngiti lang?
-Alam mo ba kung nasaaan siya? -Maaari akong magbigay ng hint.
Magsimula kang maghanap sa morge ng bayan. Malamang patay na siya.
Nakipagkita siya sa isang kaibigan ko. Kilala mo ata siya.
Isang Original na kapatid, hindi nagkakamali sa panlasa?
-Elijah? -Nandito si Elijah?
Parang mapapatanong ka na 'di nagkakamali sa panlasa si Elijah sa mga kaibigan niya.
Kapag sinabi kong "kaibigan," ang ibig kong sabihin ay "kaibigan."
Tiyak inabot siya ng mga sampung segundo na mapagtantong hindi siya ako,
sa puntong iyon marahil ay dinukot na niya ang puso nito mula mismo sa dibdib niya.
Sige, nasaan na sila?
Rebekah, alam mo naman na kung may mangyari kay Elena,
wala kang pagkakataong mahanap ang lunas, tama ba?
Okey.
Magkikita sila sa gazebo sa tabi ng parke.
-Kakausapin ko si Elijah. -Ikaw ang haharap kay Elijah.
-Sasamahan kami ni Katherine sa lunas. -Hindi, hindi niya gagawin.
Ang lunas ay ang isang pagkakataon para mabawi ang kalayaan ko kay Klaus.
-Makikipag-deal ka kay Klaus? -Hindi.
Si Elijah ang makipag-deal para sa kaniya.
Iyon ang dahilan kaya kailangan mo ang kaibigan mo, 'di ba?
May mga bagay na hindi nagbabago, Katherine.
Wala.
Sige.
Kilos. Sundan mo ako.
Diyos ko. May puso ka talaga.
Ay, mali ako. Duguang tadyang lang pala.
Natutuwa akong masaya ka sa paghihirap ko.
Sinusumpa ko walang bagay dito.
Kung iniisip mong natutuwa ako, baliw ka.
Pumatay ka ng 12 na bruha para sa kaibigan mong si Bonnie.
Ni hindi mo makuhang dumihan ang kamay mo para sa akin?
-Mukhang magiging magkaibigan tayo dito. -Kung gayon, mali ang iniisip mo.
Pasensya na. Pasensya na.
Alam mo?
Hindi ako nagsisisi.
Nararapat lang na magdusa ka para sa lahat ng nagawa mo.
Kaya ngayon gagawin natin sa paraang gusto ko.
Gusto mo ng tulong ko?
Hayaan mong bumalik si Tyler sa bayan at ipangako mong wag siya sasaktan.
Katerina?
Hello, Elijah.
Nasaan si Katherine?
-Nasaan si Elena? - Ligtas.
-Gaano pa siya katagal na dedepende sa'yo. -Si Katherine rin.
Kaya ni Katherine ang sarili niya laban sa inyong dalawa.
Ibig mong sabihin kaming tatlo.
Nagpasya ang nakababata mong kapatid na sumali sa grupo ng mabait pansamantala.
-Pakausap sa kaniya. -Wala siya dito ngayon.
-Kasama niya si Damon at Katherine. -Sabihin mo kung nasaan sila.
Hinay lang. Walang masasaktan basta ibigay lang ni Katherine ang lunas.
Alam mo ba kung gaano kinamumuhian ng kapatid ko si Katherine?
Tinitiyak ko sa'yo, tatapusin siya ni Rebekah kapag hindi na siya kailangan.
Sabihin mo kung nasaan ka, at maaari nating pag-usapan ito.
Makinig ka sa akin ng mabuti, Stefan. Kung may mangyari kay Katherine,
May gagawin ako kay Elena.
Pareho kayong tanga.
Paumanhin.
Anong nangyari sa iyo, Elijah?
Akala ko isa kang marangal na tao
pero bakit nakikisama ka kay Katherine sa buong oras na ito?
Ipagpalagay ko ang marangal na taong ito ay palaging may koneksyon kay Katherine.
Tinawagan niya ako nang malaman niya ang lunas.
-Naisip namin kailangan namin isa't isa. -"Kailangan isa't isa." Pakiusap.
Nahulog ka sa bitag niya tulad ng ibang tanga na iyon.
Minamaliit mo ako, Elena. Alam ko kung sino siya.
Alam ko ang ginawa niya.
At tingin mo nagbago na siya? Nagpapanggap lang siya, Elijah.
Hindi siya nagsinungaling sa akin tungkol sa pagbabago mo.
Hindi ka lang isang bampira, bagaman, ikaw ba?
May iba pa. Ika'y...
Wala ka sa sarili mo.
Pinabayaan mo ang emosyon mo. Bakit?
Patay na ang kapatid ko.
Pinatay siya ng nobya mo.
Hindi mo alam?
Siyempre hindi mo alam.
-Nagsinungaling siya. - Hindi ba sinabi ko na sa iyo, pero...
Walang biglaang galaw.
Wala ring pakulo. Walang galawang Katherine.
Isang kubrekama at isang aquarium ng isda.
-Sino ka? -Matandang babae na may panget na panlasa.
Ito ay nawala.
-Ang lunas. Nasa safe ito, pero wala dito. -Hindi kami naniniwala.
-Nasaan ito, Tita Katherine? -Sumpa ko nasa safe lang ito.
Katulad ng nobyo mo si Elijah at ito ba talaga ang buhay mo?
-Baka nga hindi mo talaga ito bahay. -Hindi si Katherine na kilala ko.
Baka hindi mo pa talaga kilala si Katherine.
Naranasan mo na ba na wala kang ideya kung sino talaga ako?
Naranasan mo na ba na hindi ka ganiyan kalalim?
Ang paninirahan sa maliit na bayan na ito, pagpapanggap itong lahat.
Nasaan ang lunas?
Maghintay ka. Kailangan natin siya ng buhay kung wala dito ang lunas.
Tignan mo sa taas, dito ako sa baba.
Ako bahala dito.
Kung ako kaya'y isang paranoid, hindi mapagkakatiwalaang sociopath,
saan ko itatago ang pinakamahalaga kong pag-aari?
Masaya ito.
Dahil gusto kong malapit ito ngunit hindi sa akin.
Madali makuha pero hindi halata.
Gusto ko ligtas ito pero hindi masyado na hindi mahirap kunin at itakbo.
Iyon ay isang maliit na treasure chest sa isang tangke na walang isda.
Sa tingin ko kailangan kong tignan iyon.
Tubig na may Vervain. Mukhang may nanalo na tayo.
Ibigay mo sa akin iyan o mamamatay ka.
Papatayin mo naman talaga ako.
Ano ang mas mahalaga sa iyo, ha? Patayin ako o makuha ang lunas?
Ito.
Rebekah. Huwag mo subukang isipin.
Pag-usapan na muna natin ito tulad ng dalawang rasyonal na bampira.
-Bekah. -Tigilan mo na.
Ang makuha ko ito ang pinakagusto mong mangyari sa'yo.
Wag kang gagawa ng katangahan.
Aminin mo.
Ayaw mong bumalik ang dating Elena kay Stefan habang ikaw mag-isa na naman.
Sige, Damon.
Bakit ba gusto mong makuha ni Elena ang lunas.
Iyon na nga iniisip ko.
Huwag.
Nararamdaman ko ang mga salubsob gumagalaw patungo sa puso ko.
Tulungan mo ako.
Ang iyong salita muna.
Sa tingin mo hindi ko basta-basta sisirain ang salita ko?
Gusto mong maging magkaibigan tayo?
Unang yugto, ng pagkakaibigan: Ipakita mo na mapagkakatiwalaan kita.
Iniligtas ko ang buhay mo. Dalawang beses.
Dahil inilagay mo ako sa panganib. Dalawang beses.
Bakit hindi mo magawang maging disente kahit isang beses?
Dahil sinubukan ni Tyler Lockwood na patayin ako.
Sinubukan naming lahat na patayin ka. At sinubukan mo patayin ang iba sa amin.
Paano mo naisip na dapat kang maging kaibigan ko
wala ka namang ginawa para makuha iyon?
Hindi ko hahayaang pilitin mo ako o kahit sino pa.
Anong problema mo?
Pinupuntahan kita sa kabila ng lahat ng ginawa mo
at hindi ka pa rin makaalis sa gawain mo.
-Diyos ko. Nakakaawa ka. -Huwag mo akong talikuran.
Dapat noon pa kita tinalikuran.
Nawala na.
Ano?
Ang sakit.
Wala na ang sakit.
Ito ay-- Ito ay wala talaga doon.
Pumapasok siya sa utak ko.
SI Silas
pumasok sa utak ko.
Naalis mo ito sa isip ko.
Ibinalik mo ako, Caroline.
Kung nagawa sa'yo ni Silas, sa dami ng tao, naniwala kang mamatay ka
ano pa ang kaya niyang gawin sa iba?
Sinubukan mo bang pigilan siya?
Nakalimutan mo bang nilublob ako sa tubig na may vervain.
Ang gagawin mom lang ay pigilan siya, Damon.
Paumanhin, ito'y si Rebekah. Wala akong pang-pigil sa kaniya, Stefan.
Hinayaan mo siyang kunin, 'di ba? Kahit kailan hindi ka nakampi sa akin.
Ngayon habangbuhay ng bampira si Elena tulad ng gusto mo.
Alam ko ang pakiramdam ng mawalan ng kapatid. Paumanhin sa sakit. Ako...
Sana lang mahanap mo ang daan pabalik sa sarili mo balang araw.
Katulad ng pag-asa mo na makabalik si Katherine?
Iniisip mo na ang inosenteng babae na niligtas mo kay Klaus ay naroon pa rin.
-Gusto kong isipin, oo. -Hindi. Halimaw na siya ngayon, Elijah.
Ang mabait na babaeng utusan na minahal mo dati ay patay na.
At hindi na siya babalik.
Hindi ako tanga. Siyempre nangyari ito sa akin.
Anong klaseng lalaki ako kung hindi ko hinanap ang Katerina ko
sa ilalim ng hinaharap ni Katherine?
Pare-pareho kayong mga lalaki.
Sa tingin nila Stefan at Damon ang babaeng mahal nila ay nandito pa rin.
Hindi mo sila masisisi sa pagkakaroon ng pag-asa, Elena.
Nakakahiya kung mawalan ang mundo ng kaluluwa ng kasing mahabagin mo.
"Ang iyong habag ay isang regalo, Elena.
Dalhin mo ito palagi at magpakailanman."
Naalala kong nabasa ko iyon sa isang sulat.
Mukhang ang manunulat ay likas na matalino.
-Sigurado siya sa sinusulat niya. -Siguradong siya nga.
At ang sarap na panoorin ang sulat na iyon na nasusunog
kasama ng dati kong buhay at kasama ang katawan ni Jeremy.
Pasensya. May pumigil sa akin.
Anong pakiramdam mo?
Ang sarap sa pakiramdam. Ako'y...
Ang sarap ng pakiramdam ko.
Pakiramdam ko ay buhay ako.
Bahagyang problema sa pagiging buhay. Kaya na kitang patayin ngayon.
Bampira pa rin ako.
Ang lunas ay hindi gumana.
Gumana ito tulad ng gusto niya.
Ang lunas ay isang peke.
Puro siguro ang vervain na nilagay o isang bagay.
Katherine.
Ano ba. Paidlipin mo muna siya. Nakakapagod sigurong maging ako.
Pinatay mo si Jeremy Gilbert?
Oo, Elijah, pinatay ko si Jeremy Gilbert.
Isang pangugulat siguro hindi siya makapag-intay na maniwala ka.
Tsaka, wala nga siyang pakialam sa kahit ano.
Nagaalala ako. Wala ka bang nararamdaman para sa kaniya?
Nakatadhanang babae na mamuhay ng tulad ng buhay mo?
Inalis mo ang huli sa pamilya niya, katulad ng sa iyo na inalis sa iyo.
Bakit ka nakatingin sa akin na parang masaya ako?
Si Jeremy ay hindi sinasadya.
Ginawa ko ang kailangan kong gawin para mabuhay.
Ganyan ba ako sa'yo? Isang paraan ng kaligtasan?
Huwag mo hayaang lituhin ka ni Elena. Galit siya sa akin.
Gusto niyang talikuran mo ako at sabihing hindi ako mapagkakatiwalaan.
-Tinatanong kita. -Hindi.
Siyempre hindi ka paraan ng kaligtasan.
Binantayan mo ako noong wala akong kasama.
Binigyan mo ko ng pangalawang pagkakataon, noong walang may gusto. Mahal kita.
Elijah.
-Hindi ka naniniwala sa akin. -Gusto ko.
Iyan ang sakit ko. Gusto ko lang maniwala sa'yo.
Paano kung sa bawat galaw ko, nagbibigay ka ng dahilan para magduda ako?
Hindi kita kilala.
Hindi ko alam na nakilala kita.
Sandali.
Nangako ka na kakausapin mo si Klaus.
Hindi ko kaya kung wala ka.
Paalam, Katherine.
Katherine, uy. Bakit nandito ka sa ganitong oras?
-Nandito ako para kunin ang parsel ko. -Oo naman.
Gaya ng sinabi ko, ang sikreto mo ay magiging ligtas dito.
Uy, sa lahat ng sikreto. Puwede bang magtanong, ano iyan?
Ito ay kalayaan ko.
Sandali.
-Anong gusto mo? -Para sabihin sa'yo na tama ka.
Maraming oras ang naubos ko sa pagtakbo at pagsisinungaling para mabuhay, pero--
Naniniwala na ako sa kasinungalingan ko.
Ni hindi ko na maalala kung sino ako noong una tayong nagkita
at gusto kong malaman.
-Mayroon kang lunas. -Oo.
At kaya kong ipalunok ito kay Klaus at patayin siya, pero kahit magawa ko
mawawala ka sa akin.
At ayokong mangyari iyon.
Paano ko malalaman na hindi ka na nagsisinungaling?
Katherine Pierce magaling na manlilinlang?
Dahil totoo ang sinabi ko tungkol sa nararamdaman ko sa'yo.
At gusto kong isipin na may nararamdaman ka rin para sa akin.
Kailangan kong magtiwala ka sa akin.
Gusto kong magtiwala ka sa akin
gaya ng pagtitiwala ko sa'yo.
Wala kang utang sa akin.
Hahayaan kitang magdesisyon kung anong susunod na mangyayari.
Ikaw at si Katherine? At akala ko matalino kang kapatid.
Wala kang matalinong kapatid. Tanga rin ako gaya ng iba sa inyo.
Ibigay mo na lang sa akin ang lunas para husgahan kita ng tahimik?
At ano ang gagawin mo sa lunas?
Gusto kong maging tao muli.
Paano mo malalaman na ang pagiging tao ang hinahanap mong sagot?
Ibig kong sabihin, ito'y romantikong paniniwala.
Hindi porket iyon ang gusto mo iyon na ang mangyayari, Rebekah.
Maaaring tama ka.
Pero wala akong pakialam.
Gusto kong mamuhay ng simple bilang isang normal na tao.
At kapag natapos na, tapos na.
Nabuhay tayo ng 20 beses na magkasama. Hindi pa ba sapat iyon?
Hindi ko lang maintindihan.
Ibig ko sabihin, bakit palaging pabigat para sa iyo ang pamilya natin?
"Lagi at magpakailanman."
Ang mga salitang iyon ay mahalaga sa akin ngayon gaya ng dati.
Kapatid pa rin kita, at hindi ako titigil na mahalin ka.
Pero ngayon, oras na para mabuhay at mamatay ako sa paraan na gusto ko.
Hindi sa paraang gusto niyo sa akin ni Nik.
Pakiusap.
Pakiusap bigay mo na sa akin ang lunas.
Anong gusto mo, Nik?
Ano na nangyari sa paghahanap natin sa mailap na lunas.
Sabihin na lang natin ang mga bagay ay naging kumplikado.
Sa totoo, bakit hindi mo kausapin ang isa sa mga komplikasyong iyon? Ito.
Ito na ang isang komplikasyon.
Kuya.
- Sa wakas, sumali ka na sa gulo. -May taong kinailangang mamahala.
Ngayon na ako iyon, nasa akin ang lunas, ibabalik ko ito sa Mystic Falls.
-Sa dami siguro na humiling, palagay ko. -Hindi ganoon kadami.
Umuwi ka na kuya.
Aayusin natin ito na bilang pamilya.
-Ginamit ko lahat ng bleach mo. -Uy.
Salamat sa pagtulong sa akin.
Oo.
Kung may kailangan ka pa
huwag mo akong tawagan.
May prom akong inaayos.
Magkaibigan puwede?
Pababalikin mo ba si Tyler sa bayan?
Siguro napansin mo
Hindi ko lilinisin ang mundo para lang sa kaniya, 'di ba?
Sige, tama ka. Hinayaan ko si Rebekah na kunin ang lunas.
Napaisip ako sandali, Ibig ko sabihin, literal na isang segundo,
kung kukunin ito ni Rebekah, lahat ng problema ko mawawala.
At wala akong maisip na magandang dahilan para ibigay ito kay Elena.
Pagkatapos ay kinuha ito ni Rebekah, at naisip ko na nagkamali ako.
-Ano naman ang punto mo, Damon? -Ang punto ko ay pasensya na.
Okey? Nagkakaroon din ako ng kahinaan, Stefan. Ganoon ako.
Parang ikaw at ako nahuhulog sa iisang babae. Ganoon tayo.
Ganoon tayo dati.
Tingnan mo, 150 taon na tayo gumagawa ng parehong pagkakamali.
Maaari nating husgahan si Katherine, pero inuulit pa rin natin ang nangyayari.
Walang nagbabago. Kailangan nang itigil ito, Damon.
-Ano ang sinasabi mo? -Ayaw ko na.
Hindi ko na kayang buhayin ang buhay ko ng ganito.
Utang ko kay Elena na ibalik siya normal.
Pagkabigay ng lunas sa kaniya,
Aalisin ko na siya sa buhay ko, at gagawa ako ng sarili kong buhay.
Okey, kunin na lang natin ang lunas,
tsaka natin pag-usapan ang pag-alis mo nang mag-isa.
Gusto mo pa rin makuha ang lunas.
Kahit na maaaring mawala siya sa iyo?
Ito'y isang pagkakataon na handa kong gawin, Stefan.
Sa tingin ko ang kailangan lang natin gawin ay kumbinsihin siya.
Upo kayo kahit saan niyo gusto.
Ayos ka lang?
Ano mayroon bakit tahimik ka?
Ikaw ang nag-text sa amin, gustong makipagkita.
Alam mo namang ayaw ko ng lunas.
Dapat niyong malaman na ayoko na at ayoko na itong pag-usapan.
Tatanggapin niyo ba at hayaan ako kung sino na ako, o hindi?
Okey, hindi.
-Elena, hindi ikaw ito. -Ngayon ito na.
At kailangang tanggapin niyong dalawa.
Dahil kung hindi, mayroong kapalit.
Makinig ka, eksaktong pareho ang sitwasyon ko dati sa iyo ngayon.
Nawala ang emosyon ko, wala sa sarili, at hindi mo tinanggap iyon.
Hindi ka sumuko sa akin. Hindi ka tumigil na ibalik ako.
-Hayaan mong gawin ko iyon para sa iyo. -Salamat.
Tulad ng sinabi ko, kapalit. Ang katawang iyan ay pananagutan niyo.
Kung susubukan pa ninyong ayusin ako, magkakaroon ng pangalawa, 20th at 100th.
Nasa inyo ang desisyon.
Handa ka pa rin bang umalis?
Isinalin sa Tagalog ni: Renee Joy Eborlas akaroon ng pangalawa, 20th at 100th.