Nazywam się Elena Gilbert i jestem wampirem.
Uczę się jak przetrwać, ale są komplikacje.
Jesteśmy połączeni, Eleno,
o co czujesz może nawet nie być prawdziwe.
Ale jest nadzieja.
Powiedz mu, do czego według łowcy prowadzi ten tatuaż.
Powiedział, że jest lekarstwo.
Każdy tego chce z innego powodu.
Z zemsty.
By być człowiekiem i kochać.
Dla prawdy.
Uwalniam cię, Eleno.
Niektórzy nie cofną się przed niczym, by to zdobyć.
Zrób to!
Carol Lockwood zawsze powtarzała, że poczucie wspólnoty
w obliczu tragedii
działa terapeutycznie.
Jedna wspólnota jest silniejsza niż tysiące jej członków.
Ale czy wspólnota może przetrwać
stratę przywódcy?
Carol była kimś więcej niż tylko burmistrzem.
Była...
wolną od uprzedzeń przyjaciółką
i troskliwą matką,
którą zbyt wcześnie zabrał nam
straszliwy wypadek.
- Chrzanić to. - Co?
Poczekaj.
Uczcijmy jej pamięć minutą ciszy.
Wszystko w porządku?
Zaraz wracam.
Dziękuję bardzo.
W następstwie tej tragedii wybrano tymczasowego burmistrza.
Wielu z was już go zna.
Powitajmy pana Rudy'ego Hopkinsa.
Dziękuję, pani szeryf.
Dla Carol Lockwood najważniejsze było miasto,
dlatego właśnie tutaj jestem.
Jesteście przyszłością Mystic Falls.
Co się stało?
Nic. Wszystko w porządku.
Ale płaczesz.
To ta cała sprawa z panią burmistrz. Przypomina mi o tacie.
I wiem, że jesteś wampirem.
Co takiego?
Musiałaś to robić?
Nie, ale chciałam.
Ominął cię obowiązkowy szkolny apel.
Bo jestem na obowiązkowej jednoosobowej imprezie.
Serio? Uważasz, że to jest odpowiednia pora na upijanie się?
Mój brat przespał się z Eleną.
Trochę mnie to przystopowało.
Po pierwsze, to nie powinieneś o tym wiedzieć.
A po drugie, z Tylerem jest niedobrze, a to on jest najważniejszy.
Jego matka nie żyje. Czego oczekujesz?
Jestem jego dziewczyną. Powinniśmy porozmawiać.
Ale jest wściekły, a na dodatek
wszyscy mówią, że jej śmierć to wypadek,
bo nikt nie chce powiedzieć, że była pijana.
Myślisz, że Klaus ją zabił?
Raczej nie utopiła się w kieliszku do Martini.
Weź się w garść. Nie poradzę sobie sama.
Apel się skończył.
- Co się dzieje? - Wkrótce szkoła opustoszeje.
Ile razy mnie zahipnotyzowałaś?
Nie kłam.
Rebeka mnie ostrzegła.
Rebeka nie jest tym, za kogo się podaje.
Więc nie jest tysiącletnim pierwotnym wampirem?
Porozmawiamy o tym, ale najpierw
musimy się stąd wydostać.
Przykro mi.
Nie możesz.
Może usiądziesz?
Reszta klasy za chwilę się pojawi.
Pierwsza wiadomość.
Hej, to ja.
Wiem, czemu mnie odesłałeś.
Myślisz, że moje uczucia wynikają ze zniewolenia,
ale brakuje mi ciebie.
Dobra. Pokaż, co potrafisz.
Przyjechałem, żeby cię wspierać, a nie skopać.
Dobra.
Rozumiem.
Niezły z ciebie hardkor.
Widziałeś?
Nie dało się przegapić tych zwolnionych ruchów.
No to naucz mnie czegoś pożytecznego.
Jesteśmy tu już kawał czasu, a ty tylko rozkazujesz.
Rozgrywający, siadaj na ławkę.
Karate Kid chce się popisać.
Nie jesteś na to gotowy.
No więc?
Wystarczy tylko, żebym lekko nacisnął.
Serio? Znów?
PIZZA LAKESIDE
Podwójna pepperoni trzeci raz z rzędu.
- Jadacie coś innego? - Proponujesz coś?
Masz tu mały dodatek i na kilka dni zerwij z tym interesem.
Nie wracaj, nieważne, jak by cię prosili.
Sorry, chłopaki.
Będziemy głodować?
Tak, jeżeli zrobi to z ciebie Łowcę.
A teraz dwa kółka wokół jeziora.
Dotrzymaj mu towarzystwa.
- Nie muszę cię słuchać. - Musisz, jeśli chcesz jeść.
...przy tobie i tęsknię za tobą. Chciałabym, żebyś pozwolił mi przyjechać.
DZWONI: NIEZNANY NUMER
- Czego? - Zgadnij, kto.
Wróciłam, bez sztyletu.
Przetrzymuję Elenę w szkole.
Może chciałbyś wiedzieć.
Co za idiota wyciągnął z ciebie ten sztylet?
To ja dziś zadaję pytania. Do zobaczenia.
Porozmawiam z tobą tylko, jeśli jesteś w stanie wrócić do cywilizacji.
Co powiesz na wbicie kołka z białego dębu
w serce Rebeki?
Jasne, jeśli to oznacza, że nie będziesz pić na umór.
Pierwsza przemowa zaliczona.
Teraz zaczynamy zabawę.
Witamy w świecie tuszowania faktów.
Według nas przyczyną śmierci Carol był uraz głowy.
To oficjalny wynik autopsji.
Nie odeszła w spokoju, co?
Jakieś tropy?
Mamy kilka pomysłów.
Niech zgadnę. Ten pomysł ma może ostre zęby i złe maniery?
Na pewno chce pan tego?
To stanowisko oferowano też sześciu innym osobom.
Odmówiły nie bez powodu.
Ja mam powód, dla którego się zgodziłem,
i ten powód właśnie tu wszedł.
- Dam panu znać, gdy czegoś się dowiemy. - Dziękuję.
Witam, pani szeryf. Cześć, tato.
To nie to samo, co praca jako przedstawiciel medyczny.
Zauważyłem, że na apelu brakowało kilku twoich przyjaciół.
Czyli jednak nie był taki obowiązkowy.
Przestań.
Nie możesz tak od razu wprowadzać nowe zasady.
Temu miastu przydałoby się kilka nowych zasad.
Zapominasz, że mogę ochraniać to miasto.
Zdaję sobie sprawę, że masz dar.
Ale pamiętaj, że jestem twoim ojcem
i to oznacza, że ja mam chronić ciebie.
NA 2. PIĘTRZE CZYSTO
1. PIĘTRO. ODWRÓCĘ JEJ UWAGĘ. TY WBIJAJ KOŁEK.
Jestem tu. Czego chcesz?
Tego co chciałam, kiedy pomogłeś Niklausowi wbić mi sztylet.
Lekarstwa.
Mam nadzieję, że nie czekasz na Caroline i jej kołek.
Bo już ją znalazłam.
Pozwoliłam ci się ruszać?
Rozpoczynamy lekcję.
Zostaliście zahipnotyzowani. Znacie zasady.
Macie szczerze odpowiadać na pytania.
Wszyscy są posłuszni,
nikt nie wychodzi.
April, ucz się, skarbie. Tak się uzyskuje odpowiedzi w tym mieście.
Zaczniemy od małego quizu.
W 1114 roku mój brat dowiedział się, dzięki mnie, o grupie
Łowców Wampirów, których tatuaże powiększały się po każdym zabiciu.
Co przedstawiały te tatuaże, Eleno?
Mapę.
Do czego prowadziła, Caroline?
Do lekarstwa na wampiryzm.
Świetnie. Jesteśmy na bieżąco.
Stefanie Salvatore, gdy widzieliśmy się ostatnio,
miałeś Łowcę Wampirów, ale żeby odkodować mapę,
musiałeś zlokalizować miecz Łowcy
i podstępnie wyciągnąłeś ze mnie tę informację.
Jeśli znalazłeś miecz, znalazłeś też lekarstwo,
a jednak nadal jesteście wampirami.
Co oznacza, że coś poszło nie tak.
Co robisz?
Kazałaś mi się uczyć.
Nie mówiłam dosłownie, skarbie.
Ale jak już to robisz, to przydałby się wykres,
więc przynieś karty katalogowe i pinezki. Już.
Marnujesz czas.
My nic nie wiemy.
Więc tak po prostu się poddałeś?
Myślałam, że zrobiłbyś wszystko, żeby ocalić Elenę,
nawet sam wziąłbyś lekarstwo, żeby się przy niej zestarzeć i umrzeć.
Co cię tak dziwi?
O czymś nie wiem. O czym?
Rozstali się, okej?
A teraz nas wypuść.
Rozstali się?
Zaraz, nie ogarniam.
Myślałam, że Elena to twoja wielka miłość.
Spytałam, co się stało.
Musisz mi powiedzieć.
Przespała się z Damonem.
Dobrze.
A teraz zrób to...
jakby zależało od tego twoje życie, bo tak jest.
Nie udawaj, że ci na mnie zależy.
Chcesz mieć Znak Łowcy, żeby uleczyć Elenę
i żeby nie była zniewolona.
Jesteś mi do tego potrzebny żywy,
dlatego zmieniłem status naszego związku na "to skomplikowane".
Rozmawiałeś z nią w ogóle?
- Z Eleną? - Może.
Dlaczego? Skończyły ci się wiadomości głosowe?
Przepraszam, przeszkodziłem wam w zabawie?
- Co ty tu do cholery robisz? - Doceniam widoki
i zapachy natury.
I nie widzę ani nie czuję gnijącego wampira,
więc jestem trochę niespokojny.
Ile wampirów już zabił?
Jeżeli rzucimy teraz Jeremy'ego na głęboką wodę, już po nim.
To nie jest liczba.
Dwanaście - to jest liczba.
To liczba hybryd, które zabiłem moim mieczem.
Trzy. To liczba dni, podczas których tłumiłem chęć zabicia twojego brata,
po tym jak stał i patrzył, gdy ja wchodziłem w pułapkę.
Jeden.
Liczba celów, którym służysz.
Jesteś tu, żeby wyhodować znak Jeremy'ego.
Więc zapytam jeszcze raz.
Ile wampirów zabił, od kiedy tu jest?
Zero.
Jaka szkoda.
Potrzebuję tego lekarstwa raczej wcześniej niż później, ze względu na
niedostatek hybryd i takie tam.
Jak mogę pomóc?
Właściwie,
skoro o tym wspomniałeś.
Patrz i ucz się.
To za Carol Lockwood.
Więc Elena-wampir to ladacznica, która lubi niegrzecznych chłopców, co wyjaśnia,
dlaczego Stefan zionie alkoholem.
Ale nie wyjaśnia, dlaczego słodka, kochana,
niewinna Elena postąpiła tak bezdusznie wobec Stefana.
Jak mogła cię tak zranić? Odpowiedz, proszę.
Nie wiedziała wtedy, że była zniewolona przez Damona.
Zniewolenie.
To fascynujące. A co ty o tym myślisz, Eleno?
Myślę, że jesteś smutna i znudzona
i naprawdę potrzebujesz jakiegoś hobby.
Coś ukrywasz. Gadaj.
Nie przespałam się z Damonem, bo mnie zniewolił.
Przespałam się z Damonem, bo go kocham.
Co to wszystko ma wspólnego z tym głupim lekarstwem?
Masz rację. Zboczyliśmy z tematu.
Stefanie, jak znajdę lekarstwo?
Chyba że chcesz cały dzień mówić o Damonie i Elenie.
Jest pewien Profesor. Wie, gdzie jest lekarstwo.
Dziękuję. A jak znajdę tego Profesora?
Więc teraz mam "dar"? On nie cierpi tego, że jestem czarownicą.
Dlatego podróżuje. Nie może tego znieść.
I nagle chce być opiekuńczym ojcem?
Nie. Nie w ten sposób.
No dalej, zajmij mnie czymś.
Nie ma jakiejś...
magicznej terapii, której jeszcze mi nie pokazałeś?
Słuchaj, Bonnie. Przykro mi to mówić.
A właściwie, wiesz co? Cofam to. Mówię to z dumą.
Nie potrzebujesz już mnie.
Właściwie...
Chciałem ci to dać razem z torcikiem, czy czymś takim, ale...
Gratuluję.
- Jest piękny. - To ludzka kość.
Legenda mówi, że nosiła ją licząca 2000 lat czarownica Qetsiyah
i czerpała z niej siłę.
Bardzo szybko wiele osiągnęłaś.
Zaufaj mi, twoja magia jest tam, gdzie powinna.
To znaczy, że mam iść do domu?
To znaczy, że mam prace do oceny na jutro.
Rozumiem aluzję.
Dzięki, Shane.
O Boże.
Mówiłem ci, nie chcę rozmawiać.
Słyszałam. I o tym, że tłumisz całą tę złość w sobie.
- Caroline bardzo się o ciebie martwi. - Rebeka?
Cześć, Tyler.
Podobno mój brat nieźle namieszał w twoim życiu.
Uwierz mi, doskonale cię rozumiem. Moje kondolencje.
Może przyjdziesz do szkoły i przyjmiesz je osobiście?
- Dlaczego miałbym to zrobić? - Mam twoją dziewczynę.
Może uda ci się ją uratować, w przeciwieństwie do matki.
Na razie.
Siostro.
No proszę.
Jesteś gorsza od Klausa.
Kol. Nareszcie.
Masz to, o co prosiłam?
Ty pewnie jesteś Shane.
Jeśli chcesz się mścić, proszę bardzo.
Sam będziesz wtedy niańczył naszego małego łowcę.
Wiesz,
gdybyś trochę zmienił kąt, byłby ostrzejszy.
Wiem, jak strugać. Dzięki.
Już wiem, czemu hybrydy cię nienawidziły
- jesteś wkurzający.
Jestem po prostu zdumiony,
czemu Jeremy nie zabił jeszcze żadnego wampira.
Darwinizm, Klaus.
Musi umieć sam się obronić, zanim zapolujemy
na pierwsze wampiry.
A ja myślałem, że jesteś tym zabawnym bratem.
Może zagramy w grę?
Jeremy potrzebuje więcej ofiar, a niedaleko mamy
miasto pełne ludzi, którzy tyko czekają, żeby zmienić ich w wampiry.
Myślisz, że o tym nie pomyślałem?
Niestety, Damonie,
pomyślałeś o tym, ale postanowiłeś to zignorować.
Ale zgaduję, że chcesz zaimponować Elenie.
Chcąc ją uszanować, znajdziesz jakiś sposób, by ocalić niewinnych
i poprowadzisz Jeremy'ego ścieżką moralności.
Dlatego dokonałem kilku niezbędnych poprawek.
Co zrobiłeś?
- Nie mów, że zamówił kolejną pizzę. - Nie, po prostu jestem idiotką.
Skończyła mi się benzyna, a telefon padł. Mogłabym użyć twojego?
Jasne, wejdź. Polecę na górę po komórkę.
Co do cholery?
A co ty tu robisz?
Problem z samochodem.
Twój kolega poszedł po telefon.
Właśnie miałem brać prysznic, ale możesz jak najbardziej poczekać w środku.
Dzięki.
Kol i Rebeka Mikaelson,
dwoje członków pierwotnej rodziny wampirów.
Niezła jazda.
Gdzie jest lekarstwo?
Hipnoza nie podziała.
Nauczyłem się tej sztuczki w Tybecie.
No cóż, w takim razie zrobimy to konwencjonalnie.
Bij, póki nie powie, gdzie to jest.
Nadal nie możecie się oderwać?
Co za napięta atmosfera.
Podkręćmy ją trochę.
Eleno, prawda czy wyzwanie?
Mamy dosyć twoich głupich gierek.
Prawda czy wyzwanie, Eleno?
Jesteś pod hipnozą. Odpowiedz.
Wyzwanie.
Masz powiedzieć Stefanowi prawdę o Damonie.
Serio?
- Z Damonem jestem szczęśliwa. - Szczęśliwa? Co?
Byle klaun też może cię uszczęśliwić. Postaraj się bardziej.
Kiedy z nim jestem...
Nie da się nic przewidzieć.
Czuję się wolna.
A jak czujesz się ze Stefanem?
Przestań.
Nie może, jest pod hipnozą.
Ostatnio czuję się, jakbym była projektem,
problemem, który trzeba rozwiązać.
Przeze mnie jest smutny,
a ja nie mogę z nim być, bo...
kiedy na mnie patrzy, widzi tylko zepsutą zabawkę.
Czy wciąż kochasz Stefana?
Tak.
Czy jesteś zakochana w Stefanie?
Nie.
Bolało?
Gdy ktoś, kogo kochasz, wbił ci sztylet w serce?
Idź do diabła.
Czy...
to...
bolało?
Tak.
Czułam się tak przez ostatnie 900 lat mojego życia.
Dobrze, że jesteś. Zaczęło się robić ponuro.
Co się dzieje, do diabła?
Uwaga, zasady są następujące.
Zostajecie w budynku. Żadnego biegania po korytarzach.
Jakiego biegania?
- Przemień się. - Co takiego?
Nie może. Straci kontrolę.
I o to chodzi.
Wszystko już mi powiedzieliście.
Skoro Profesor pomoże mi znaleźć lekarstwo,
jesteście konkurencją.
Ten, kto znajdzie je pierwszy, zdecyduje co z nim zrobić.
Wykorzystać, podzielić się, zniszczyć, zachować.
Chcę być tą osobą.
Po przemianie pozabijam ich.
Racja.
Zrób to.
Znalazłeś telefon?
Zostaw mnie!
Zostaw!
ZMIANY STANU
Skąd wiedziałaś, że wszyscy tu są?
Jacy wszyscy? Szukałam Shane'a.
Rzuciłaś zaklęcie GPS, czy coś takiego?
Rebeka powiedziała mi, kim jesteś.
Rebeka? Co tu się dzieje?
Rebeka zahipnotyzowała Stefana, Elenę i Caroline.
Zmusza ich, żeby wreszcie powiedzieli prawdę.
- No co? - Shane'a nie można zahipnotyzować.
Zmusi go do mówienia torturami.
- Czego szukasz? - Potrzebuję soli.
Chyba gdzieś tu jest.
Co robisz?
Jeśli wisiorek połączy mnie z nim, mogę rzucić zaklęcie ochronne.
Gdzie jest lekarstwo?
Jesteś człowiekiem. Po co ci ono?
W tym cały urok. Możecie je sobie wziąć. Ja chcę Silasa.
Nie.
Co wiesz o Silasie?
To pierwszy na świecie nieśmiertelny,
który został uwięziony wraz z lekarstwem.
A ja chcę go uwolnić.
Nie!
Co się dzieje?
Przestań!
Martwy nam się nie przyda.
Słyszałaś, co powiedział? Siostro, Silas nas pozabija.
Silas nie istnieje. To bajka wymyślona,
żeby zmusić dzieci do jedzenia warzyw.
Silas jak najbardziej istnieje.
Wiem, gdzie jest pochowany
i będę miał zaklęcie, które go obudzi.
Chwileczkę, ty kłamiesz.
- Nie możesz do niego dotrzeć. - Bo nie mam nagrobka?
Ofiar złożonych w krwawej ofierze?
Uwierz mi, wiem o tym.
Zrobiłem to.
Niełatwo zorganizować masakrę.
To ty wysadziłeś radę.
Szlachetne poświęcenie
i tymczasowe.
Bo gdy ja obudzę Silasa...
Silas obudzi zmarłych.
Przywróci do życia każdą duszę, która zginęła
w jego imieniu.
Nie!
O Boże!
Czekajcie. Mogę to zwalczyć.
Uciekajcie!
Biegnijcie.
Te drzwi go nie zatrzymają.
Powinnaś podziękować.
Zabiłeś moją jedyną szansę na znalezienie lekarstwa.
Uwolniony Silas oznacza piekło na ziemi.
I szczerze mówiąc...
Chyba nie poradziłabyś sobie.
- Jak to zdobyłeś? - Zbyt łatwo.
Pomocy! Niech ktoś mi pomoże!
- Bonnie, co się dzieje? - Trzeba jej pomóc.
Co się stało?
Rzuciłam zaklęcie ochronne i niechcący połączyłam Shane'a z April.
- Nie kontrolowałaś tego? - Nie wiem, jak to zrobiłam.
Zazwyczaj czuję ból, lub krwawię, a tym razem czułam się silniejsza.
Już dobrze.
Wszystko w porządku.
Bonnie, wyprowadź ją stąd.
Tylko uważaj. Jest tu gdzieś przemieniony Tyler.
A co z wami?
Nie możemy wyjść. Rebeka nas zahipnotyzowała.
Idźcie. Później się nią zajmiemy.
- Stefan... - Nie.
Proszę cię, musimy o tym porozmawiać.
O czym?
O tym, jak jeszcze możesz rozedrzeć mi serce?
Przepraszam.
Za co dokładnie?
Za wszystko.
Naprawdę jest mi przykro.
Nie chciałam się skrzywdzić. Nie chciałam.
Dlaczego ci, których nie lubię, zawsze przetrwają?
Przepraszam.
To nie twoja wina.
Właśnie że tak.
Ta cała sprawa.
To moja wina.
Nie.
Powinienem był ją uratować.
Nie mieszaj jej w to. To sprawa między nami.
Wciąż jej bronisz?
Czy mam wyrwać twoje krwawiące serce
i pokazać rany, które zadała Elena Gilbert?
Twoje problemy można łatwo rozwiązać.
Mogłabym go zahipnotyzować,
wymazać każde wspomnienie o tobie.
Każdy wasz wspólny dzień,
każdy pocałunek, każde kłamstwo, każdy zadany ból.
Mogę zabrać całą miłość, jaką do ciebie czuje,
dać wam czyste konto.
Powiedz jedno słowo, a sprawię,
że zniknie całe cierpienie, które mu sprawiłaś.
Zrób to.
Słucham?
Wymaż je. Wszystkie wspomnienia.
- Stefan, nie. - Powiedziałem, zrób to.
Nie.
To by było zbyt proste.
Nie pomogę ci zapomnieć o niej, tak jak Klaus pomógł ci zapomnieć o mnie.
Ale przynajmniej wiesz, co on czuje.
Cała wieczność twojego cierpienia to moja zemsta.
Już na nic mi się nie przydacie. Jesteście wolni.
Stefan, poczekaj.
Jednak się przeliczyłem. Będzie problem z Kolem.
Prawie kogoś zabiłam.
A ty się przeliczyłeś?
- April prawie dzisiaj zginęła. - Bo nie wiedziałaś,
- jak silną masz moc. - Mój ojciec jest burmistrzem.
Nie mogę uprawiać czarnej magii.
Nie na tym polega ekspresja.
- Na czym w takim razie? - Uprawianiu magii
bez kontroli przez naturę czy energię. Bez dobra i bez zła.
Ale też bez granic.
Więc wszystko zależy od ciebie.
Dlatego tu jestem.
Żeby ci pomóc.
Posłuchaj mnie. Jesteś kluczem do wszystkiego.
Nie pozwolę, żeby coś ci się stało.
Powiedz, że miałaś lepszy dzień niż ja.
Szanse są duże.
Stefan wie o nas.
Jak to przyjął?
Jak myślisz?
Myślę, że pierwszy raz od tygodnia cieszę się, że jestem na odludziu.
Jak tam Jeremy?
Zależy, jak bardzo mi ufasz.
Wiesz, że ci ufam.
Więc myślę, że sobie poradzi.
Dzięki, że się nim zajmujesz.
Powiedziałem im, że jak będą grzeczni, to zabiorę ich na lody.
Dobra, muszę lecieć.
Jeszcze nie.
Coś się dzisiaj wydarzyło.
Uświadomiłam sobie coś o tobie, o nas.
Pewnie powiesz, że to przez zniewolenie i wiesz, co?
Może masz rację.
Ale to najbardziej realne uczucie,
jakiego kiedykolwiek doświadczyłam.
Kocham cię, Damon.
Kocham cię.
Posłuchaj.
Znajdę dla ciebie to lekarstwo.
I będę robić rzeczy, które ci się nie spodobają.
- Damon... - Ale posłuchaj mnie.
Wsiadaj w samochód.
I przyjedź do mnie.
Niedługo będę.
- Wejdź, proszę. - Wezwałeś mnie.
Mam szukać ukrytych sztyletów?
- Chcesz znaleźć lekarstwo? - Oczywiście.
Chcę je wepchnąć w gardło Niklausa
i patrzeć, jak uświadamia sobie, że jest śmiertelny.
Ale Shane nie żyje, a ty jesteś bezużyteczny.
Więc zaczynam od zera.
Shane żyje.
Widziałam, jak Kol go przebił.
Raczej nie powinnaś zostawiać go samego.
Bonnie rzuciła małe zaklęcie.
Nic mu nie jest.
Nie musiałeś mi mówić.
Dlaczego tu jestem?
Masz rację.
Będę tu przez całą wieczność
i oszaleję, jeśli nie będę wiedział, co Elena naprawdę czuje do mojego brata.
Jeśli naprawdę chcesz tego lekarstwa, musisz wiedzieć, że Shane ma plan
i to diaboliczny.
Powiedział, że zorganizował poświęcenie w ofierze wielu ludzi.
Przyznał się do wysadzenia rady, kiedy zginęło 12 ludzi
i zgaduję, że to nie przypadek,
że z rąk mojego brata zginęło 12 hybryd.
Dwanaście...
Czarownice pobierają energię z masowego morderstwa, żeby uprawiać czarną magię.
To się nazywa ekspresja.
Shane przyznał się do tego?
Z dumą.
Będziemy musieli jakoś sobie z nim poradzić,
szukając razem lekarstwa.
My?
Nie ma "nas".
Ja nienawidzę mojego brata, a ty twojego.
Ale Damon ma Jeremy'ego, Klaus ma miecz,
a Shane ma Bonnie.
Tylko my nie mamy nikogo i niczego.
Sama to powiedziałaś.
Ten, kto znajdzie lekarstwo, zdecyduje, co z nim zrobić.
Więc co ty na to?
Chcesz być moją partnerką?
Ojciec nie miał powodu zabijać 11 osób.
Nie miał powodu zabijać siebie.
Kochał mnie.
Kochał Mystic Falls.
Ktoś go zmusił do wszczęcia pożaru.
Profesor Shane odpowiada za jego śmierć i 11 pozostałych, którzy również zginęli.
Czas, żeby wszyscy w tym mieście zaczęli mówić prawdę.
Już się martwiłem, że tu nie traficie.
Co do cholery...
Zabiłeś tych wszystkich ludzi?
Nie całkiem.
Przechodzą przemianę.
Zabicie ich to twoja robota.
Miałeś przekonać Klausa, żebyśmy zrobili to inaczej.
Przemyślałem to.
I zdałem sobie sprawę...
że jego pomysł jest lepszy. ebyśmy zrobili to inaczej.