Ang Mystic Falls. Dito ako ipinanganak. Dito ang tahanan ko.
At pagmamay-ari ko.
Sa loob ng maraming siglo, kasama namin ang iba't ibang nilalang.
- Mga bampira, taong-lobo, doppelganger. - Mga mangkukulam.
At maging mga hybrid.
At si Elena. Isa na rin siyang bampira.
Bampira ka na ngayon. Kailangang matuto ka ng tamang paraan.
Tuturuan kita.
At ngayon ay may mangangaso sa bayan na determinadong patayin kaming lahat.
May kung ano sa 'yo na hindi maipaliwanag.
Ako lang ang nakakaalam ng lihim niya.
Isa ka sa Lima.
Ano ang mga 'to?
Mga personal na bagay na kinuha ko sa mangangaso ng bampira.
Sumalangit nawa siya.
Hinahanap ko ang libro ng kakaibang nilalang na ito.
-Alam mong kakaibang nilalang siya? -Sigurado namang hindi siya normal.
Kababalaghan na bigla siyang dumating para pasabugin ang Konseho ng Tagagpatatag...
na binabalot ng tattoo na sa lahat ng tao ay si Jeremy lang
ang nakakaalam.
May nabanggit si Klaus tungkol sa kaniya na isa siya sa Lima
at ginamit niya ang sarili niya para magpasabog.
Mukha bang normla 'yon?
Ano 'yung Ang Lima?
'Yan ang inaasahan kong mababasa sa libro niya.
Liz Forbes, ang paborito kong sheriff.
Ano?
Nakakabahala 'yan.
Balitaan mo ako.
-Hindi mo sasabihin sa 'kin? -Hindi puwede. Masyadong personal.
Magkaaway tayo.
Ikaw ang nakikipag-away, hindi ako. Pinalipas ko na 'yon.
Galit ka pa rin sa ginawa ko kay Elena?
Nagpakagat ka sa kaniya. Siyempre galit ako, pero hindi ako nakikipag-away.
Mabuti kung gano'n.
Wala silang nakitang anuman sa lugar ng pagsabog.
Ibig sabihin nasa paligid pa si Connor.
Gano'n na nga.
Ikaw na ang bahala sa mga 'to. Dadalhin ko si Elena sa paaralan.
Pasensya na, ano mismo ang gagawin mo?
Tuturuan ko siya kung paano kumain.
Kailangan na niyang matuto ng pagkuha-pagkain-pagbura.
Hindi tayo magkaaway, 'di ba?
Alam kong kabaliwan, pero halos mapatay ko na si Matt kagabi.
Pinakagat siya sa akin ni Damon, at pinasunod para makalimot.
Sumpa man 'to ng doppelganger o ano man, pero ayokong uminom ng dugo ng hayop.
Hindi ko kayang uminom ng dugo sa bag. Ang kaya ko lang ay mula sa ugat.
Medyo mabagal. Muntik na kitang matamaan.
Kaya nga hindi na ginagamit ang kahoy na pana panglaban sa mangangaso.
Kung si Caroline? Matalino siya at may kontrol sa sarili.
Masyado siyang magaling.
Hindi niya alam kung gaano kahirap gawin. At ikaw--
Alam ko ang epekto ng maraming dugo sa 'yo, kaya...
Ayoko nang madamay ka pa.
Kung gano'n si Damon na lang?
Huwag kang magselos. Sana ikaw na lang.
Sige. Umasa kang ako nga.
Sasama kami kay Bonnie sa pagpunta niya sa Whitmore College.
Inimbitahan siya ng guro na kumuha ng mga Gram niya.
Makinig ka.
Ikaw ang dahilan kaya kinakaya ko. Kahit sino pa ang magturo sa akin.
Okay.
Basta mag-ingat ka.
Ang dugo, ang pagkain, madaling mahulaming sa mga 'yon.
Sige.
Pangako.
Ano 'yan?
Susi ng bago mong kotse.
Nasa labas, bayad na, may insurance. Regalo ko lahat sa 'yo.
Kung ganiyan ka humingi ng paumanhin, dapat ibigay mo 'yon kay Elena.
Siya ang pinatay mo.
Nagpapakahirap ka.
Ang alam ko aalis ka na ng bayan. Magpakailanman.
Oo sana, pero naisip ko, "Paano ko iiwan ang kapatid kong
malinaw na desperada sa pagmamahal, na naiwan dito...
at kailangan ng tulong?
Anong kailangan mo, Nik? Akala ko wala na akong halaga sa 'yo.
May mga bagay na nagbabago, Rebekah.
May nalaman akong sa tingin ko magiging interesado ka.
-Hindi ako naniniwala. -Hindi?
Paano kung sabihin ko sa 'yo na mayroon pang Samahan ng Lima?
Ano?
Kita mo na? Biglang hindi ka na galit.
Tara na, may gagawin tayo.
Wala tayong dapat gawin. Walang "tayo".
Wala akong pakialam sa Ang Lima, at wala akong pakialam sa 'yo.
Sige.
Sigurado kang okay ka lang?
Kung kaya ko sanang gawan ka ng mahika, ginawa ko na. Pero hindi ko kaya.
Kaya dapat matutunan mo na 'to ngayon kaysa sa freshman orientation.
Naniniwala ako na hindi na para sa akin ang kolehiyo.
Ah, huwag mong kaawaan ang sarili mo.
Kung ako nakapagkolehiyo, ikaw rin.
Ikaw, nagkolehiyo?
Oo naman. Madalas. Pinagnanasaan ko ng mga babae sa sorority.
-Kadiri ka. -Alam ko.
Kapag sinabi kong, "mangkukulam", anong naiisip niyo?
Damit sa Halloween?
Kontrabida sa fairy tale? O baka dating nobya?
Kung ano man ito, malamang hindi ito ang Taniel Sosso ng Manjo, na si Cameroon.
-Siya 'yan? -Oo.
-Siya ay medyo-- -Matipuno?
na ginawa ng isang baliw na photographer.
Ngayon, sa totoong-buhay, o sa panahon ngayon, ang mga mangkukulam
ay may kaugnayan sa bawat kultura. Sila ang mga arkitekto ng kakaibang nilalang,
ang responsable sa lahat ng bagay na lumalabas sa gabi,
mula sa mga multo, mga bampira, at mga doppelganger.
-Ano siya, Witchipedia? -Manahimik ka.
Kung nagdududa ka, masasabi mong nagkataon lang. Pero kung naniniwala ka
alam mong wala talagang gano'n.
-Paano kung pumapatay ako? -Hindi ka pumapatay.
Paano kung gano'n ako?
Kung gano'n mamili ka ng kahit sino para malaman natin.
Walang kuwenta ang mga mga adik.
Masyado silang praning at ayaw mo ng maingay.
Siya naman ay payat, pero masyadong alerto.
Ang mga baduy na babae naman ay mapagduda sa mga mabait sa kanila.
Ang gustuhin mo ay ang tisay na magandang babae.
Makasarili, madaling utuin.
Ilayo mo lang siya sa mga tao at gawin mo na.
Naaabala ko ba kayo?
O kayo ang nakakaabala?
Pasensya na.
Hindi, sinasabi ko lang kung gaano ko kagusto ang mga mangkukulam.
Pareho tayo.
Pag-usapan naman natin ang pinabasa ko na hindi niyo ginawa.
Mukhang kailangan kong higpitan ang seguridad ng hybrid.
Pakakawalan ko sana siya pero naisip ko na naghirap ka
para maikulong siya rito sa kwarto mo.
Para ito sa pag-iimbestiga ko. Mukhang mapapakinabangan ko ito.
-Anong nalaman mo sa kaniya? -Hindi sapat.
Tikom ang bibig niya tungkol sa sunog sa Konseho at walang sinasabing ano man
tungkol sa kalabang dapat natin katakutan.
Bakit ka nag-iimbestiga?
Hindi ko masasabi nang nandito siya.
At alam kong alam mo, na hindi siya mapapasunod.
Ang dami mong tinatago.
Sinabi ko na, wala akong nalalaman.
Buti na lang, marami akong alam.
Tara na?
Anong pakay mo rito?
Ayon kay Damon kilala mo siya.
Dapat naisip ko na may kailangan ka noong pinagaling mo si Elena
mula sa lason ng taong-lobo nang walang hinihinging kapalit.
Pakiramdam ko mabait ako.
Hinding-hindi ka magiging mabait.
Sino siya? Ano Ang Lima?
Ang dami mong tanong.
Mabuti na lang wala akong gagawin ngayon
kundi kunin ang mga sagot mo.
Sige. Maaaring makatulong ka na hikatayin ang kapatid ko na makipagtulungan.
Ang Samahan ng Lima ay isang grupo ng mahuhusay na tagahanap ng bampira.
Nakilala ko sila noong ika-12 siglo, sa Italy.
Hinahabol naming magkakapatid ang mga Norman noong pumunta sila sa timog...
nangangain, ginagawang bampira ang mga tao.
Ang mga demonyong ito ay naninirahan kasama niyo
na nagpapanggap na tao.
Ngunit natuklasan ang ginagawa nila.
Kaya saksihan niyo mismo.
Nagpapakitang-gilas siya.
Wala siyang kuwenta.
Kayang-kaya ko siyang talunin.
Kailangan mo pa ring pakinggan ang babala.
Sa pagitan mo at ni Kol sa silangan, hindi ka maingat.
Kumakalat na ang kuwento ng mga Orihinal na Bampira.
Gusto kong sumikat.
Kung nag-aalala ka tungkol sa pag-iingat, dapat ang kapatid natin ang awayin mo.
Ibig sabihin halos 900 taon nang nasa paligid ang mga mangangaso?
Gano'n na nga.
At ang lalaking 'yon ang una kong nakita simula noon.
Kaya nakakapagtaka kung anong ginagawa nila sa nakalipas na mga taon.
At nagkagusto si Rebekah sa isa sa kanila?
Hindi lang siya basta nagkagusto. Minahal niya.
Sinabi niya ang lahat ng sikreto niya, na puwede ko sanang sabihin sa 'yo
kung gagawin mo ang ipagagawa ko.
At ano naman 'yon?
Dalhin mo rito si Rebekah. Nagmamatigas siya at nagagalit.
Kailangan kong makipagkasundo sa kaniya.
Gusto kong bigyan niya ako impormasyon tungkol sa mangangaso
na hindi niya gagawin hangga't hindi kami nagkakaayos.
-Anong mapapala ko diyan? -Dalhin mo siya at sasabihin ko sa 'yo.
At Stefan...
maniwala ka sa sasabihin ko:
Ang mangangasong 'yon ang sasagot sa mga panalangin mo.
Uy, April.
-Kuhanan pa ba kita ng tubig? -Okay na ako.
Hindi ako nakaupo rito na tulad ng mga malulungkot na babae.
-Kasama ko ang kaibigan ko, siya ay-- -Pasensya na. May problema lang.
Magkaibigan kayo?
-Mahirap ba paniwalaang may kaibigan ako? -Oo, gano'n nga.
At tinatanggap ko ang kotse.
Hoy, di na siya puwede. Akin na siya.
Hindi mo maaalala ang lahat ng ito.
Gusto ni Klaus na kunwari magkaayos tayo para makausap ka tungkol sa Lima.
Sabi na nga ba. Huwag mo siyang tulungan, tatraydurin ka lang niya. Gano'n siya.
Sige, kalimutan mo na siya. Tulungan mo na lang ako.
-Bakit? Mas galit ka kaysa sa kaniya. -Gusto kong malaman ang pakay niya.
-At, mabibigay ko ang hindi niya kaya. -Ano 'yon?
Ang pakikipag-ayos.
Hindi ko sinasabing kaya kitang patawarin sa ginawa mo kay Elena.
-Pero handa akong isantabi yon. -Bakit?
Dahil hindi ka kaagad makakaalis ng bayan.
Humahanap lang ako ng paraan na makapagtulungan tayo.
At, hindi ka magiging masaya nang walang kaibigan.
Paano kung wala akong pakialam sa iniisip mo o nang sino man?
Kung gano'n, sigurado akong may pakialam ka sa iisipin ni Matt.
Baka puwede ko siyang kausapin para makipag-ayos din.
Bata siya at malusog. Mabilis siyang gagaling. Magpokus ka.
Hindi ito laro, Damon.
Sige. Isa itong mapanganib na pagbabago.
Sige na, gawin mo lang ang inensayo natin. 'Yun lang ang gagawin mo.
Hi.
-Magkasama tayo sa anthro class, 'di ba? -Siguro nga.
Marami akong iniisip at nakalimutan kong kopyahin ang mga babasahin. Meron ka ba?
Sige. Hahanapin ko.
Hindi ito masakit. Pakiusap huwag kang sisigaw.
Sino 'yan?
Nakababata kong kapatid.
Umalis ka na rito. Bumalik ka na sa klase.
-Anong ginagawa mo? -Kasi...
-Nakita ko ang litrato at-- -Lahat ng tao may kamag-anak
o tagapagturo o guro.
Hindi mo sila kilala. Bakit ka nagmamalasakit?
Nagmamalasakit ako dahil ako pa rin 'to.
Gano'n pa rin ang nararamdaman ko, Damon.
Pasensya na kung nakasira 'yon sa plano mong gawin akong mahusay na bampira.
Anong nangyayari rito?
Wala naman. Tinuturuan ako ni Elena ng kahalagahan ng nararamdaman.
-Nakausap mo na ang propesor? -Saglit lang.
Natagpuan niya ang ilang gamit ng Gram ko sa opisina niya.
Aalamin niya para sa 'kin.
Ah, heto.
BAHAY NG PATAYAN
Magaling, 'yan ang sagot sa mga problema natin. Isang pagdiriwang ng samahan.
MAGSUOT BIKTIMA O MAMAMATAY-TAO
Kaya naman marami kang makakain mamaya.
Anong susuutin natin? Biktima o mamamatay-tao?
Okay ka lang ba? Masyado bang mahigpit ang kadena?
Maligayang pagbabalik, kapatid ko.
Panlilinlang ba 'to?
Paano mo nalamang isa siya sa Ang Lima? Nasaan ang tattoo niya?
Hindi nakikita ang tattoo niya hindi tulad ng dati.
Kumain na tayo.
Salamat, mahal ko.
Pasasalamatan ko ang Konseho sa pagsunog ng lahat ng vervain sa bayang ito.
Pinadali nila ang buhay ko.
Rebekah, kumain ka ng gulay.
Ayoko hangga't hindi ka humihingi ng tawad.
Sa aling kapabayaan? Masyadong marami.
Binali mo ang leeg ko.
Tinapon mo ang dugo ni Elena kaya hindi ako makagawa ng hybrid.
-Dahil binalewala mo ako. -Gano'n ang mga kuya.
Babanggitin ko ang mga pangalan ng napakaraming tao
na mas gugustuhin kong makasabay kumain.
Okay. sige.
Pasensya na. Minsan nakakalimutan ko na mahalaga ka.
Pinapatawad mo na ako?
Pag-iisipan ko.
Okay, mabuti.
Bakit hindi mo sabihin ang tungkol sa mangangaso ni Rebekah?
Sige. Si Alexander.
Masarap kasama, nakakalimot ng problema.
Hinahanap niya ang mga bampira...
dahil sa singsing na pangliwanag naging ligtas kami sa kaniya.
Hindi ako sanay sa ganito kagarbo.
Ito lang ang maibibigay naming kapalit sa pagpapamulat mo sa amin.
Gusto pa naming malaman ang tungkol sa Utos mo.
Ang inyong kilusan.
Kami ay limang lalaki.
Pinagbuklod ng apoy at huling hininga ng mangkukulam patungo sa isang hangarin.
Kamatayan ng lahat ng bampira.
At paano niyo ito magagawa?
May napakalakas na panlaban kami, na walang bampira ang makaliligtas.
Iyon ang ibig sabihin nito?
Isang armas?
Hindi lang basta armas.
Rebekah, huwag mong pangunahan.
Paanong ang panlaban na 'yon ang makakatulong sa 'kin?
Okay. Bakit hindi natin itigil ang drama at magdiretsahan tayo?
Huwag muna.
Dahil para makita ang armas, kailangang masagot natin ang palaisipan
na naglaho.
Anong palaisipan?
Ang tattoo. Ano 'yon?
Isang mapa, na makakapagturo sa atin.
Anong silbi ng tattoo kung hindi naman natin nakikita.
Hindi natin kaya, pero merong may kaya.
Pwede mo bang papasukin ang hybrid?
Gustong-gusto malaman ng mangangaso ang misteryo ng tattoo
kaya sinabi niyang isang tao lang ang makakakita nito.
Hindi kita hahayaan.
Masuwerte tayo na mahusay magpinta si Jeremy.
Hindi kita tutulungan.
Mukhang kailangan mong gawin.
BAHAY NG PATAYAN
Ako si Frankie, hindi aakalaing serial killer.
Ako si Jack. At ito ang dalawang babaeng nilasing ko.
Maligayang pagdating sa Bahay ng Patayan. Libre ang alak hanggang hatinggabi.
Binabati ko ang mga tangang 'to.
Tingnan niyo. Si Professor Nakakatakot.
Ang pangalan niya ay Propesor Shane. At hindi siya nakakatakot.
-Kakausapin ko siya. -Sige.
Mga lasing na nababalot ng dugo.
Sige na, mamili ka.
Mukhang may napili na ako.
'Yung rapist?
Magaling. Lapitan mo na siya.
Pasensya na.
-Inom tayo? -Sige.
Babalik ako.
-Ang saya ng pagdiriwang, 'di ba? -Oo.
Hindi ka gagawa ng ingay.
Alalahanin mo, hindi siya dapat patayin.
Elena.
Elena, huwag mo siyang patayin.
Elena!
Umalis ka na at kalimutan ito.
Ang galing mo.
Anong pakiramdam mo?
Masarap sa pakiramdam.
Gusto ko pa.
Sinet-up mo ako sa ospital.
Pinaniwala mo ako.
Bakit?
Sasaktan mo ang mga taong mahalaga sa akin.
Mahalaga sa 'yo?
Pinagtangkaan kang patayin ng bampirang 'yon.
Hindi ko maintindihan kung paano mo nakita ang tattoo.
-Maawain ka. -Anong kaya mong intindihin?
Noong mga nakaraang araw, mukhang alam mo ang lahat, at ngayon wala ka nang alam.
Saan nanggaling ang tattoo na 'yan? Bakit ako lang ang nakakakita?
Ilang taon na ang nakalipas, may nakilala akong may marka.
May matindi siyang hangarin na patayin ang mga bampira.
Na parang nakatadhana sa kaniya.
Sinabi niya ang tulad ng sinabi ko sa 'yo.
Kung nakita ko ang marka, may kakayahan ako.
-Sino siya? -Ang pinagsilbihan ko sa Iraq.
Nawalan kami ng ugnayan, at biglang isang araw, lumabas ang marka sa akin.
Nag-umpisa sa kamay ko.
Habang dumarami ang napapatay kong bampira, dumarami ang marka.
Na parang... may ibig ipahiwatig.
Hindi ko lang alam kung ano.
Sabihin mo sa akin ang tungkol sa marka.
Ayaw sabihin ng manliligaw ng kapatid ko.
Gayunpaman, handang alamin ni Rebekah. Hindi ba?
Paano basahin ang mga simbolong ito?
Inabot kami ng ilang taon ng kapatid ko bago namin naintindihan ang mapa.
Ang espada...
ang susi sa pagbabasa nito.
Napag-isipan mo na ba ang alok ko...
na sumama sa akin kapag umalis ako para sundan ang mapa?
Oo.
Gustong-gusto ko.
Ano 'yan?
Ah, 'yan.
'Yan ay napakaespesyal na armas
para sa pinakaespesyal na uri ng bampira.
Kapag nagtagumpay ang samahan sa aming hangarin, mauubos sila.
Hanggang sa mangyari 'yon, mananatili ang punyal sa amin.
Naniniwala ka ba na lahat sila ay sobrang sama na kailangang patayin?
Huwag na natin pag-usapan ang kasamaan.
Ito ang gawin natin.
At ito.
Ang nobyo ng kapatid ko ay naghanda ng pagdiriwang ng gabing 'yon.
Pinatulog nila kaming lahat.
Si Elijah, Kol, Finn at ako.
-Paano ko malalaman? -Kampay.
Para sa kapatid kong hindi marunong mamili ng lalaki.
Akala ko hindi uubra ang punyal sa 'yo dahil may lahi kang taong-lobo.
Hindi nga.
Anong nangyari?
Tanungin mo siya.
Pero hindi na siya makakasagot
dahil tinanggal ko na ang dila niya at ng kasamahan niya.
-Nik, wala akong alam. -Pero dapat alam mo.
Muntik nang maubos ang pamilya mo dahil sa katangahan mo.
-Anong ipinangako niya sa 'yo? -Wala.
Wala.
Hindi ka niya lalapitan maliban na lang kung alam niyang mahina ka.
Pinaniwalaan mo siya. Kaysa sa 'kin?
-Anong ipinangako niya sa 'yo? -Wala, Nik, isinusumpa ko.
-Anong ipinangako niya sa 'yo? -Wala.
Sabihin mo, Rebekah!
Sige, Rebekah. Sabihin mo sa kaniya.
Sabihin mo ang sinabi ng mangangaso kung para saan ang tattoo.
Ano itong armas na papatay sa lahat ng bampira?
Isang lunas.
Sinabi niyang may lunas.
Walang lunas sa pagiging bampira.
-Nagsasabi siya ng totoo, Stefan. -At bakit hindi mo nakita 'yon?
Dahil nang mamatay ang mangangaso nang gabing 'yon...
nawala rin ang marka sa katawan niya. Nawala ang mapa.
Nawala na ang Samahan ng Lima.
Sa loob ng 900 na taon, wala ng usap-usapan na may iba pang mangangaso
hanggang sa nagpakita ang lalaking 'yon.
Ngayon may mapa na tayo. Ano na'ng susunod?
Wala. Hindi ka mapagkakatiwalaan, kapatid.
Sasabihin mo ito sa unang lalaking magsasabing maganda ka. Kaawa-awa ka.
Nakakaawa talaga kung paano niya mahalin ang lahat ng lalaking pinansin siya.
Natuto na kaya siya mula sa walang katapusang pagkabigo at panloloko.
Hindi ako natuto.
Sa halip nanatili ako sa 'yo at hinayaan kong sirain mo ang bawat kasiyahan ko.
Kahit papano mas magaling ako kaysa kay Finn.
Sinaksak siya ni Klaus dahil sawa na siya sa mga maling desisyon nito.
Tanga si Finn. Mas mabuting patay na siya.
Gusto mo ng lunas para kay Elena, 'di ba?
Para maituloy mo ang paggawa ng mga hybrid. Kaya isinama mo si Stefan.
Dahil alam mong tutulungan ka niya kahit na galit siya sa 'yo.
Alam mo kung ano? Hanapin mo ang lunas mo.
Sana lang nakuha mo muna ang kailangan mo sa kaniya bago mo siya hinayaang umalis.
Hindi naman niya sasabihin ang kailangan kong malaman.
Pero sasabihin niya sa 'yo.
Anong gusto mong alamin ko?
Walang silbi ang mapa kung wala ang kagamitan para unawain 'yon.
Ang espada.
Alam niya kung nasaan 'yon. At paaaminin mo siya.
May pagkakataon kang iligtas si Elena sa bagay na ikapapahamak niya.
Puwede mong sabihin na nakikipagkasundo ka sa demonyo.
Alam mong hindi ka aatras.
Nilagay ko ang mga gamit ng lola mo sa kung saan dito.
May mga litrato ng pamilya at ang unang edition ng Stephen King.
Alam mo bang gusto niya ang Cujo?
Ang galing nito.
-Lahat 'to mga nakuha mo sa paglalakbay? -Oo.
Ito ang ginagawa ko. Parang isang pagtatanghal na nag-iikot sa mga bayan.
Dito nanggagaling ang pondo para sa paglalakbay ko.
Nagsasanay ka ba?
Tulad niya?
Naniniwala talaga ako. Basta huwag mong sabihin sa iba.
Hindi ako nagsasanay. Hindi na.
Nawalan ako ng kontrol at hindi maganda ang kinahinatnan.
Gusto ng mga mangkukulam kahihinatnan, hindi ba?
Alam mo, may ibang paraan para magsanay ng mahika...
kung interesado ka.
-Ikaw ba ay--? -Hindi, hindi, hindi.
Isa lang akong...
lalaking may malawak na pag-iisip na nakakakita ng maraming bagay.
At handa akong ituro ito.
Kung gusto mo.
Huwag kang sisigaw.
Hindi ito masakit.
O' Diyos ko.
Kailangan ko nang umalis rito.
Magaling. Kung pwede mong bilisan naman.
Tapos na.
-Ano 'to? -'Yan ang tattoo.
Nakita ko na ang marka, walanghiya ka. May iba pang marka.
'Yan na ang lahat.
Ang sabi niya sa tuwing pumapatay siya ng bampira, dumarami ito.
Nate!
Sabihan mo ang babae na iuwi na si Jeremy. Panatilihing buhay ang isang 'yan.
Mukhang masyado kang nakatali.
Hindi ka makakatakas, kaya huwag ka nang mag-ingay.
Masuwerte ka hindi kita puwedeng patayin.
Halimaw.
-Sino ako? Bakit nagkakaganito ako? -Dahil nakinig ka kay Damon.
Nagagawa ni Damon na makuha ang gusto niya na parang tama siya.
Dapat si Stefan ang kasama ko. Hindi siya dapat ang kasama ko.
Dapat si Stefan ang kasama ko sa lahat ng pinagdadaanan ko.
Mukhang kailangan na nating umalis.
Dapat tinutulungan mo siya
pero hinayaan mong mawalan siya ng kontrol.
Hindi siya nawawalan ng kontrol. Nagsasaya siya.
Hindi ito masaya. Para siyang ibang tao.
Ibang tao na siya. Bampira siya.
Pumapatay tayo. Masaya tayo sa paghahanap, kumain at pumatay.
Kapag naging sobrang sama, nawawalan tayo ng awa at nagsasaya.
'Yun ba ang gusto mo? Maging tulad mo siya?
Magkatulad na kami.
At kaya ako nakakakain ng gusto ko...
nang hindi pumatay at hindi namumugot ng ulo tulad ng kapatid ko
ay dahil nagsasaya ako. Nagagawa kong maging masaya.
Natanggap ko ang mensahe mo.
Pasensya na. Alam kong kailangan mo ang tulong ko.
Ginalit niya kasi ako nang husto.
Walang taong nararapat na tratuhin ng gano'n.
Ginusto ko 'yon noon.
Ang lunas.
Handa akong ipagpalit ang pamilya ko para ro'n.
Gagamitin mo rin ba 'yon kung may pagkakataon?
O para lang 'to kay Elena?
Umaasa ako na magkakasama kami habambuhay.
Pero tama si Damon.
Walang ni isang bampira na hindi pumatay ng tao.
Makakapatay si Elena.
At pagkatapos ay masasaktan.
Ang pagsisisi.
At pagkatapos--
Magbabago ang pagkatao.
Si Elena ay pinalalakas ng pagmamahal. Nang pagiging maawain.
Kung mawawalan siya ng awa, baka hindi namin siya mailigtas.
Kaya gagawin ko ang lahat para iligtas siya.
Nakakainggit naman.
Kayo ni Elena.
Naiinggit ako sa pagmamahal mo.
Naniwala talaga ako kay Alex noong sinabi niyang mahal niya ako.
Nangako siyang ikakasal kami.
Pumili na nga kami ng simbahan. Sa San Vittore sa Brienno.
Alam kong kailangan mo ang tulong ko, Stefan.
Pero hindi ko gagawin ang kahit ano para makuha ng kapatid ko ang gusto niya.
Hindi ko nasagot ang tanong mo.
Kung para makasama siya...
magkaroon ng mga anak...
tumandang kasama siya...
Kung ikamamatay naming magkasama, ilibing nang magkasama,
kung gano'n, oo...
gagamitin ko ang lunas.
Inilibing ko siya.
Sa kabila ng mga nangyari.
Inilagay ko siya sa lugar kung saan sana kami ikakasal.
Anong klaseng katangahan 'yon?
Pero 'yun ang gusto mong malaman, 'di ba?
Dahil inilibing ko siya kasama ang espada.
Pasensya na kapatid ko, pero tama ka.
Napakatanga mo talaga.
Pasensya na, Rebekah.
Sige lang.
Pagtawanan mo ang babaeng madaling magmahal.
Pero mas gusto kong mamuhay ng ganito kaysa maging tulad mo, Nik.
Walang sino man ang makikisalo
na magkukuwento ng tungkol sa lalaking hindi marunong magmahal.
Gawin mo na.
Tingnan mo ako sa mata at gawin mo, duwag.
Gawin mo!
Kailangan ko nang umalis.
Kukunin ko ang espada.
Babantayan ng mga hybrid ko si Connor. Ilagay mo si Rebekah sa walang makakita.
At siguraduhin mong makakalimutan ni Jeremy ang lahat ng narinig niya.
Ako nang bahala.
Walang dapat makaalam sa lunas, naiintindihan mo?
Hindi si Damon, hindi si Elena. Walang sino man.
Kapag lumabas ito, ikamamatay nating lahat.
Kaya kapag may sinabihan ka...
tatanggalin ko ang lahat ng alaalala mo.
Wala akong pagsasabihan.
Tayo lang ang nakakaalam, Stefan.
May mga sikretong mas mahalaga kaysa sa pamilya.
Kung gano'n...
magandang gabi.
Damon--
Pasensya na.
Medyo nadala ako kanina sa pagdiriwang at...
hindi ko dapat hinayaang mangyari 'yon.
Kasi... pakiramdam ko--
Anong nararamdaman m, Elena?
Noong sinabi mo kung paano maging bampira...
naniwala talaga ako sa 'yo.
Sa tingin ko tama ka. At ayoko ng pakiramdam na 'yon.
-Dahil ayokong maging-- -Ayaw mong maging tulad ko.
-Uy. -Uy.
Anong ginagawa mo rito?
Nagkita lang kami ni Jeremy. May mga pinag-usapan kami.
May balita na sa mangangaso?
Wala. Wala, walang bago.
Kung gano'n, sawi tayo ngayon.
Ikaw na ang bahala sa kaniya.
Kung gano'n...
anong nangyari?
Natuto akong kumain nang hindi nananakit.
Nakakatakot.
Tama ka. Madadala ako.
-Magiging madali 'to para sa 'yo. -Pero ayokong maging madali.
Hindi ko kayang mamuhay ng ganito.
Stefan, nakakaramdam ako ng mga bagay na ayokong maramdaman.
At nagiging ibang tao ako na ayokong mangyari.
Hindi ko alam kung kakayanin ko 'to.
-Kakayanin mo. Ipinapangako ko. -Hindi.
Kailangan mo lang lumaban.
Sige, naiintindihan ko. Aalagaan ko siya at pasisiyahin.
Magpadala ka pa ng dalawa para sa kaligtasan.
Gawin mo nang tatlo.
Hindi ba dapat nasa Mystic Falls ka, at pumapatay ng bampira?
Bakit mo ako pinadala ro'n?
Isinalin sa Tagalog ni: Joy Jumamoy