Mystic Falls. Isinilang ako dito. Ito ang aking tahanan.
At sa akin.
Sa maraming siglo, may kakaibang nilalang tayong nakakasama.
- Mga bampira, lobo, doppelganger. - Mga mangkukulam.
At kahit hybrids.
At si Elena. Isa na siya sa amin ngayon.
Malakas siya. Tulungan natin siya.
Hindi siya kaya ng dugo ko.
Naiiba ang aming bayan.
Stefan, hindi ko na kaya.
Kumain ka sa akin.
May mga kakaibang pangyayari ngayon na walang makapagpaliwanag.
-Ganda ng tattoo. -Anong tattoo?
Hindi mo nakita tattoo niya?
At may bagong hunter sa bayan na gustong patayin ang mga katulad ko.
Huwag ka mag-alala. Wala ka mararamdaman.
Hindi nakita ang Bumaril
Mahal na April, patawad... Sakripisyo ang ginawa ko...
Magandang araw sa tag-hirap.
Isang daan at animnapu't apat na taon. Masasabi kong oras mo na.
Nakaka-depress ang pagbabago ni Elena.
Gusto kong tulungan siyang magsaya.
Magsasaya kayo, imbis turuan mo siya.
Mag-aaway pa rin ba tayo.
Naintindihan ko.
-Saan ka pupunta? -Sa hunter na si Tyler Lockwood
na may kamandag ng lobo, may lason siya ng bampira na nasa bote.
Hahanapin ko siya, at kakainin.
Sasama ako sa iyo.
Ayoko ng tulong mo. Gusto ko lang patayin ang taong iyon at makaalis dito.
Iyon ang usapan. Sinuman ang 'di pipiliin ni Elena, aalis.
-Iyon ay bago siya mabago. -Tumulong naman ako.
Inakala kong sinusuntok mo ako bilang unang palatandaan
hindi na ako gusto dito.
Binigyan mo ng dugo mo ang nobya ko at sinuntok kita. Dapat lang sa iyo.
Wag ka na ma-drama.
Hindi, kapatid, ang ma-drama aalis ako bago ko patayin ang hunter na iyon.
Ang weird gawin ito sa lugar kung saan tayo dati nagkikita.
Salamat. Ginagawa mo ito.
-Wala na akong ibang masabihan. -Ayos lang.
Utang ko sa iyo ang buhay ko.
Hindi ko sinabing iligtas ka ni Stefan para gawin kitang kuhanan ng dugo.
Elena, pakiusap, hayaan mo akong gawin ito para sa iyo.
Sapat na ba iyon?
Hindi.
Pero kung tinagalan ko pa baka hindi na ako tumigil.
Ito.
Salamat.
Sa tingin mo mas maayos kung dito ka sa paaralan ngayon?
Alam ng hunter na bampira si Damon at alam na kilala ko si Damon.
Ang pagtatago sa bahay ay magiging kahina-hinala.
Tsaka gusto ko dito. Huling taon ko na.
Tumagal ako hanggang dito. Walang makakapigil sa pagtatapos ko.
Mandatory Curfew sa lahat Magsisimula sa 10 PM
Nanawagan ang bayan ng curfew?
Binaril si Tyler sa harap ng maraming tao. Medyo nabigla ang lahat.
Kung alam lang nila ang totoong kuwento.
Sino kayong dalawa?
Tyler, ayos lang ito. Nandito sila para protektahan ka.
-Mas madaming bantay? -Hindi naman.
Mga hybrid sila.
Nasa kalagitnaan ako ng Chicago noong malaman kong inatake ka.
Nakaalis na sana ako sa Mystic Falls, ngunit tungkulin ang tumawag.
-Nagmamalasakit ka pala. -Hindi.
Dapat pinatay na kita sa kalokohang ginawa niyong magkakaibigan.
Pinahinto ang puso ko, iniwan ako sa kabaong para mabulok.
Ginamit mo ang katawan ko para makatakas, at hinalikan ang nobya ko. Patas na tayo.
Hindi kahit kaunti.
Ngunit ang lahi niyong mga hybrid ay nauubos na.
Hindi na ako makakagawa ng tulad mo, at hindi ako hahayaang may makielam sa'yo.
Isipin mo na tagapag-bantay mo sila.
Ito ang unang pagkakataon na bumalik tayo sa silid-aralan ni Alaric.
-Unang klase, pero naiiyak na ko. -Gandang umaga sa lahat.
Hi, Bekah.
Kaya lang, nawala bigla ang lungkot ko.
Magsasagawa ako ng anti-curfew party sa bago kong bahay.
Simula sa ikalimang klase, hangga't anumang oras. Sabihin sa iba.
Sumama ka Elena, para magkasundo tayo.
-Napaka-imposibleng magkasundo tayo. -Pakiramdam ko napaka-mapagbigay ko.
-Bagong bahay? Pinalayas ka ng kapatid mo? -Hindi ako pinaalis. Umalis ako.
Iniwanan mo ang nag-iisang tao sa mundo na gusto ka?
Minsan naman na akong nagustuhan ng nobyo mo.
Sa totoo lang, higit pa sa isang minsan.
Bakit nasa bayan ka pa, Rebekah? Wala ka na bang ibang mapupuntahan?
History kasi ang paborito kong klase. Oo nga pala, nasaan si Mr. Saltzman?
Oo nga pala.
Pinatay ko siya.
Huminga ka lang. Hindi ka pa nakaramdam ng ganitong galit.
Buwisit siya. Hindi ko akalain magagalit ako, pero galit ako sa kaniya
at naiinis ako na inis ako sa kaniya.
Ang hunter iyon.
-Anong ginagawa niya rito? -Jeremy.
-Hindi. -Hindi, hindi. Ayusin mo muna ito, okey?
Ako na bahala.
Andyan ka pala. Pinapunta ako ni Rebekah para makita kung ayos ka lang.
Ayos lang ako, Heather.
Ako hindi.
Anong problema, Elena?
Nakakagutom ba?
-Hindi, lumayo ka sa akin. -Pero napakasarap niya.
Hindi ka dapat nandito. Paaralan ko ito. Buhay ko ito, at hindi mo ito masisira.
Paaralan ko na ito ngayon, buhay ko. Siguro ikaw ang hindi dapat nandito.
Narinig ko na mayroong hunter ng bampira na gumagala sa labas.
Gaano kahirap para sa iyo.
Magkita tayo sa gym.
May laro yata ng dodgeball.
Sabihin mo sa akin kung sino ka at bakit ako nandito.
Nakakaligtaan ko ang bio, ngunit...
Tiningnan ko ang kasaysayan ng pamilya mo.
Medyo marami na ang napagdaanan ninyong magkapatid.
Ano ka, isang social worker? Bakit ka nag-aalala?
Dahil nakita mo ito.
-Tattoo iyan. Ano naman. -Hindi, tawag ko dito ay marka ng hunter.
Hunter ng bampira.
Hunter ng bampira? Pasensya na pre, pero--
Jeremy, alam ko ang kasaysayan ng pamilya mo.
Nagkukunwari ka lang na walang alam.
Bakit mo sinasabi ito? Hindi nga kita kilala.
Dahil hindi ito nakikita ng sinuman maliban kung hunter, o may potensyal ka.
Hanapan mo ako ng bampira. Sasanayin at tuturuan kita maging hunter.
Nasa Hudson ako sa Route 13. Pumunta ka lang kapag nakahanap ka ng isa.
Paano ko gagawin iyon?
Simulan mo tanungin ang kaibigan mo na may benda sa leeg.
HARAP PATUNGO SA KAAWAY
Yeah.
Unang araw pa lang ng pasukan. Walang manghuhusga kung uuwi ka.
Ayokong umalis. Gusto ko makuha ang white oak stake at patayin siya.
Ganoon ako kagalit. Nagiging mamamatay tao ako.
Paano kung si Damon na lang ang pumatay??
-At ano, hayaan lang siyang mamatay? -Pinapagaan niya lang ang loob niya.
Alam niyang galit sa kaniya ang lahat, kaya lalo siyang nanggagalit.
Ganito na lang. Palagpasin na natin ang araw na ito.
Magsaya ka. Nararamdaman ko ang araw na ito ay lubhang kulang sa saya.
Oo. Sige. Pupunta tayo sa party niya at ipapakita sa kaniya na hindi ako takot.
Kailangan ko lang umuwi at makapag-palit.
-Mukhang medyo nahihirapan ka sa kaniya? -Oo.
Inilalabas niya lahat ng emosyon niya sa galit.
Pakiramdam niya ito ay layunin niya. Ginawa ko rin iyon noon, noong ako'y--
-Ripper pa? -Oo.
Kailangan niya itong tanggapin, harapin, papasukin, bago niya ito mailabas.
Magaling ka dito, alam mo ba?
Iniligtas mo ang buhay bampira ko, ngayon nililigtas mo siya.
Dapat kang magsulat ng isang libro, puwede Ang Tanawin.
Dito ka pala nagtatago.
-Hayley? -Uy Lockwoof.
Loko. Akala ko napatay ka ni Klaus.
-Dapat tumawag ako. -Sa trailer mo sa Florida, sinungaling ka.
Ang yaman mo sobra.
Magkasama tayo sa buong Appalachians.
Kinakausap ka sa bawat galaw. Tinulungan kitang makawala sa sire bond.
-Nagkuwento ka sana ng totoong buhay mo. -Ayoko ng may sumunod sa akin pabalik.
Ang mga lobo ay hindi ligtas sa paligid ni Klaus at wala ka dapat dito.
Ang mga hybrid niya ay nandito sa bahay, at siya rin.
Alam ko.
Isa sa mga hybrid niya ay may kagrupo na nakasama ko.
Tinawagan niya ako at sinabi may babantayan sila na pangalan ay Tyler
at naisip ko, baka ikaw iyon?
Sana man lang painumin mo ako ng pang-mayamang Scotch.
Sige ba.
Oo naman.
-Bakit ka nagpapaka-misteryoso? -Pasok. Isara ang pinto.
Sabihin mong hindi bomba iyan.
Okey. Para lang itong kuting.
Isang sumasabog na kuting.
-Bakit hindi mo tinawagan ang kapatid mo? -Dahil mayabang at matigas ang ulo ko
at, tingnan mo, nandito ka na.
Dali na. Hindi ka masasaktan. Kailangan ko lang ay magpaka-doktor ka.
Gupitin ang palaso. Kaya ko gawin, ngunit kapag gumalaw ako--
Huwag.
Okey.
Okey
-Gaano mo naman kakilala si Pastor Young? -Siya'y pasyente ko.
-Siya ay mabait na tao. -Isang mabait na baliw.
May sulat siyang liham tungkol sa alay at binabalak na digmaan sa Mystic Falls.
Anong ipinahihiwatig niya, "mas malaking kasamaan ang darating"?
-Hindi ba madami ng kasamaan dito sa atin? -Sa tingin mo.
-Bakit ikaw lang ang nagawa nito? -May pagsusulit si Stefan sa physics.
Mabait kang kapatid.
Ako'y masamang kapatid.
Ikaw ay natali sa bomba habang si Stefan kasama ang babaeng dumurog sa puso mo.
Pero ang galing mo sa pag-arte na parang hindi ka nasasaktan.
Okey. Sa tingin ko okey na ito.
Uy, Matt.
May maliit akong party. Wag ka na pasok sa klase at punta ka.
Okey, alam kong galit ka pa rin tinakbuhan kita, pero sana unawain mo
pinatay ni Alaric ang kapatid ko.
Gusto niya akong patayin. Kailangan ko kumilos para pigilan siya.
Hindi ko ginustong saktan ka.
Anong sinabi mo nakaraan?
Chikinini?
Makulit na nobya. Sino ang pinapakain mo?
Hindi ko alam ang sinasabi mo.
-Hindi ko alam kung saan ko nakuha iyan. -Sigurado ka diyan?
Sabihin mo sa akin kung sino sa mga kaibigan mo ang bampira.
Si Rebekah.
Si Rebekah Mikaelson.
Salamat.
Pag gising mo, wala na siya.
Sana plano mong linisin ito.
Kailangan ko ng alak para sa party ni Rebekah.
Mas okey ang sa iyo kaysa kay Stefan.
-Sa unang drawer sa aparador. -Salamat.
Tinatago mo ang alak sa drawer ng damit panloob mo?
Hindi.
Pero hindi alak ang hinahanap mo, tama?
Tingin mo iiwan ko ang huling white oak stake sa madaling makita ng mga bampira?
-Anong nangyari sa iyo? -Napahamak dahil sa hunter.
-Alam mo nasa paaralan ko siya ngayon. -Oo. Nasabi sa akin ni Jeremy.
-Bakit mo kinakausap si Jeremy? -Huwag kang mag-alala doon.
-Damon, huwag mo siyang idamay dito. -Alam mo na maaaring siyang pakinabangan.
Dito ka lang ba at panonoorin ako o...
Hahanapin ko ang stake na iyon.
May bampira ka para sa akin?
Wala, pero may alam ako kung saan ka makakahanap ng isa.
May doktor, si Meredith Fell. Dugo ng bampira ang gamit niya sa surgery.
Sa tingin ko may isa siyang kausap. Palitan sila ng dugo.
Kita mo, iyan ang problema.
Kapag pinrotektahan ng bayan ang isang bampira, nakalat ito, dadami
nagpakain sila, nagpapalit. Sa susunod ganap na ang infestation..
Ang paaralan mo, halimbawa, nakikisama sa kanila.
-Nagpapa-party pa ang isa. -Doon ba tayo pupunta?
Hindi, pupunta tayo sa ospital.
Hangga't ang mga tao ay umiinom sa high school party, ayos na iyon.
Mamamatay sila sa paglubog ng araw.
Galing, kahit hindi na tayo imbitahan. Sino kaya ang tumira rito.
O sino ang namatay dito.
-Nakatitig ka. -Hindi, tahimik lang akong naiinis.
Akin na ito ngayon.
Salamat.
Bakit hindi ka uminom? Makakatulong ito para makalimot ka.
Nandito na si April.
Kamustahin ko lang siya.
Hahanap ako ng mas malakas kaysa sa beer.
Sige.
Tumakas ako sa ditching party ni Rebekah.
Para saan ang mga testosterone?
Mga hybrid.
-Nakakulong ako sa bahay. -Sabi ng Mama mo?
Halika, tumakas ka.
Hindi si Mama, Caroline.
Binibiro mo ako. Klaus?
Bago ka dito.
At sa punto mo pa lang ikaw ang pinakamatanda. Klaus.
Mas kilala ang reputasyon ko.
-Sana hindi lahat masama. -Medyo masama.
Karamihan ay nakasusuklam.
Kaibigan ka pala ni Tyler.
Kakaiba iyon.
Hindi ka niya nabanggit.
Pumunta ka na sa party. Ayos lang ako dito.
Pero mas gusto kong makasama ka.
Magtiwala ka, hindi ako masaya ngayon.
At parang alam ko na kung bakit.
Uy.
Elena. Salamat sa Diyos, may kakilala ako.
Natutuwa akong dumating ka. Nauuhaw ka ba?
Alam mo, dati nag-kukuwento ka bago ako matulog.
At ngayon binibigyan kita ng alak. Parang tama naman.
Kung makikita ako ng Papa ko ngayon.
Kumusta ka sa lahat?
Tinatakasan ko ang bahagi na hindi ko matanggap.
Nangangarap ng mga teorya ng sabwatan.
Ang unang weekend ko sa bahay mula sa paaralan
naamoy ng Papa ko ang usok ng sigarilyo sa damit ko bago ako pumasok.
Sana napansin niya na may tumagas na gaas sa bahay.
Iniisip mo na hindi ito aksidente?
Alam kong walang imbestigasyon
na aksidente ang tingin ng lahat. Pero ang pamamaril sa simbahan parang--
Parang masamang bagay na dumarating. Tama?
Parang ang bayang ito ay sinumpa.
April. Bakit hindi ka muna mag-ikot ikot? Hahanapin din kita sandali lang.
-Oo. -Okey.
Nalimot kong hindi ka na imbitado?
Pinasabog mo ba ang bahay ng Papa niya para makaganti sa konseho?
Wala akong pakialam sa mga tuso, na matatandang konseho.
Pumasok ka sa bahay ko, nagawa ng maling paratang
at may lakas ng loob na inumin ang beer ko?
Ang singsing ko.
-Ibalik mo iyan. -Kunin mo mag-isa.
Huwag.
-Binigay ni Damon sa iyo 'yan? -Oo, ayaw pa nga niya.
Stefan, hindi siya titigil.
Magpapatuloy lang siya, mang-inis.
Sige, kung gusto mo siyang patayin, hindi kita pipigilan.
Ngunit ito ang mangyayari.
Masarap talaga sa pakiramdam ng mga 10 segundo
at pagkatapos, sampu at libo ang mamamatay na mga bampira sa buong mundo.
Mamamatay ang bawat bampira na ginawa niya.
Kita mo, ang galit ay napakalakas na pakiramdam.
Pero ang guilt...
Maniwala ka sa akin.
Sisirain ka nito.
Puwede mo naman siyang sundan
o maaari kang sumakay na lang sa likod ng motor ko
at para makakaalis na tayo dito.
Aalis na agad?
Hindi.
Hindi muna.
Hindi pa ako nakakainom.
Inom! Inom! Inom!
Ngayon aalis na ako.
Ano ito?
Medyo kapansin-pansin siya, si Hayley.
-Nasaan siya? -Kailangan niyang tumakbo.
Pero huwag mag-alala, pinadaan ko siya sa likod para hindi makita ni Caroline.
-Kung ano sa tingin mo ang alam mo-- -Wala akong alam.
Pinagsama ko ang nakakakumbinsing larawan. Sabihin mo sa akin
kung saan lumilihis ang imahinasyon ko mula sa realidad?
Pumunta ka sa Appalachian para putulin ang sire bond ko.
Nakilala mo ang grupo ng mga lobo, humingi ng tulong.
Isa sa kanila ay babae.
Maganda. Pareho kayo ng animal instincts.
-Nataas ang emosyon, pagpigil ay bumaba. -Itigil mo iyan.
Pagkatapos ng isang sandaling kahinaan, ang tensyon sa sexual
naging mas totoo.
Tigil na sabi.
At walang ideya si Caroline.
-Hello, Damon. - Klaus, nasaan si Tyler?
Okupado si Tyler
sa pagdedesisyon tungkol sa katapatan at kung anu-ano pa.
May magagawa ba ako?
Susundan ko ang hunter ng bampira. Kaya kung gusto niyang sumali...
Hindi niya gagawin.
Ako, puwede...
Siya iyan.
Dito ka lang.
Ang ospital ba talaga ang pinaka-maayos na lugar para sa germaphobe?
Sinabi ko bang germaphobe ako?
Paumanhin. Bampira ang ibig kong sabihin.
Nakakatusok, 'di ba?
Hello, pare.
Hindi.
Ayos ka lang?
Stefan.
Anong mali sa akin?
Sabi ni Damon nasa hunter ang lason ng lobo.
Diyos ko.
Hindi ka mukhang nakakabighani.
Anuman ito, hindi ito ang white oak stake, kaya hindi ako mapapatay nito.
Nakakagulat na pumunta ka sa party ko.
Pinag-isipan ko.
Nagpaliwanag ka bakit mo ako tinakbuhan sa tulay
kaya ang magagawa ko lang ay ipaliwanag ang nararamdaman ko.
Ang totoo, Rebekah, sa tingin ko ay kahanga-hanga ka.
May isang libo kang ng taon para matuto. Lumaki. At magsimula ng bago.
At nagawa mo pa rin itapon ang lahat.
Ngayon ikaw ay nag-iisa. Pinipilit mo ang mga kaibigan mo.
Ayaw sa iyo ng kapatid mo. Nagrereklamo ka na hindi mo mahanap ang pag-ibig mo
Hindi nararapat sa'yo ang pagmamahal kaya hindi mo ito mahanap.
Ipagpatuloy mo, kakayurin ka ng mga iyan.
-Papatayin mo rin naman ako. -Huwag tayo masyadong magmadali.
Kakakilala pa lang natin.
Magsimula tayo sa simula. Saan ka nagmula? Ano ang alam mo?
May alam ka ba dito sa pinakamasama, dahil nakalaban ko ang isang ito
-at wala nang mas masama pa riyan. -Oo, ako ang pinakamasama na makikita mo.
Wala akong sasabihin sa inyo.
Akala mo kapag pinatay niyo ko tapos na? May nag-iintay na pumalit sa akin.
Ito ang gusto ko. Malanong banta, nakakatakot na mga hula
naglalahong mga tattoo.
-Anong ibig mong sabihin? -Hayaan mo na, hindi mo makikita iyon.
May higit pa sa iyo na hindi namin alam, 'di ba?
Ayos na rin. Pero mas mabilis ako sa ibang bampira.
-Isa ka sa Lima -Ang ano?
Mas mabilis ako kaysa karaniwang hunter.
Dali na, Klaus, nasaan ka na?
Uy.
-Bakit kita iniisip? -Dahil bampira ka na ngayon.
At alam ng bahagi mo na mas maraming tulad ko kaysa sa kanya.
-Dumating ka. -Ako nga.
At para sa hinaharap na kaugnayan, ang isang tawag ay puwede na.
-Anong problema, mahal? -May lason ng lobo sa sistema niya.
Alam mong ikaw lang ang makakapagpagaling sa kaniya, Klaus. Pakiusap.
At ano na ang gagawin mo kung wala na ako dito?
Kung ikaw at mga kaibigan mo ay nagtagumpay sa pagpatay sa akin.
-Kung ano ang gusto mo sa akin-- -Wala akong gusto sa iyo.
Siya naman...
Kung sinabi mo sa akin kanina, wala akong pakialam na naghihingalo siya.
Pero lumalabas na
maaring mapakinabang kita.
Sige.
Sige lang.
Uy.
Tinakasan mo ang sarili mong party.
Ako lang--
Kinailangan ko ng sandali. Umalis na ba ang lahat?
Oo. Ang mga kinatawan ay hindi natuwa sa anti-curfew party.
Bakit ka pa nandito?
Sa totoo lang?
Mas mainam na magpulot ng basura
kaysa umupo sa bahay, iniisip ang pamilyang wala ka na.
Uy.
Kung gusto mo, kaya ko...
kaya ko tulungan kang alamin sa nangyaring sunog sa bahay-sakahan niyo.
Anong kaya mong gawin na hindi ko kaya?
Magugulat ka.
Nasa loob ang sniper?
Oo. Nasa loob pa rin.
-Siya'y maliliit na piraso. -Mabuti.
Kakanselahin ko na ang curfew at ang dag-dag na patrol.
Hindi ko masabing ayos ang pamamaraan mo.
Magbibigay ako ng donasyon. Ipapangalan sa akin ang isang wing, mayor.
Sabi ko sa iyo kaya kong sumama .
Hindi sinasabi ng masasama iyan. Dok.
Mahusay na trabaho.
Sinabi mo sa akin ang plano ay dalhin siya sa silid ng imbakan.
At nagawa natin. Binabati kita.
Hindi mo sinabi na pasasabugin mo ang ospital na may mga taong may sakit.
At mahina. At kailangan lahat ng mga bagay na nasa pasilyo.
Ito'y naka-sarado. Walang nasaktan.
Halika, bilhan mo ako ng inumin.
Kuwento mo ang tungkol sa sinabi ni Klaus sa "Ang Lima."
Alam mong wala ka dapat puntahan, Damon.
At hindi ako ang bago mong kasama sa mga krimen ng bampira.
Mag-ayos na kayo nina Stefan at Elena.
Wag mo hayaan sirain ka ng pagmamataas mo.
-Uy. -Uy.
Salamat sa pagpunta.
Hindi araw-araw pinapatawag ka ng isang Salvador.
Anong meron?
Naaalala mo ba kung ano ka bago ka baguhin?
Ibig mong sabihin, isang insecure na baliw?
Oo.
Naging matured ka noong naging bampira ka.
Nagbago ka.
At si Elena, nagbabago na rin siya.
Gusto kong mag-enjoy siya nang walang guilt at kahihiyan
na pinagdaanan ko.
At nang ginawa niya nakaramdam ako ng saglit.
At kapag kasama ko siya, bawat buto sa katawan ko
sinasabi sa akin na samahan ko siya.
Para magsaya.
Pero alam kong kung gagawin ko
kahit konti
maaring matulad ako sa kaniya.
Ang Ripper.
Mahal ko siya.
At ayokong pigilan siya.
Pero hindi mo alam makapanatili sa kaniya at pinipigilan pa rin ang tukso.
Nangako si Damon na tutulungan niya ako sa dulo
pero hindi kami ayos ngayon.
Hindi pagdating kay Elena.
Naisip ko lang
ang galing mo dito. Sa pagiging bampira.
Dahil sa'yo, Stefan.
Magaling ako dahil sa'yo.
Lapitan mo ako.
Kahit kailan mo gusto.
Pipigilan kong mawala ka sa kontrol..
Elena. Kung nasa party ka pala, sana 'di ko sinabi si Rebekah kay Connor.
Napag-usapan na namin iyan ni Jeremy. Hindi niyo talaga malalaman.
Nagulat din ako na pumunta ako.
Binalaan ako ni Stefan na makakaramdam ako ng mga mas malakas na bagay
pero, Matt, ang galit na naramdaman ko ngayon
muntik ko...
Muntik ko siyang mapatay.
Sa harap ng lahat sa gitna ng isang party.
Hindi ako iyon.
O kahit na dati.
Sa totoo lang, Elena, dapat lang iyon kay Rebekah.
Hindi lang ito tungkol kay Rebekah. Ito ay tungkol sa aking isip.
Nagkakaroon ako ng mga kakila-kilabot na kaisipan
ito'y mga marahas na imahe, at ako...
Ang lahat ay hinihimok ng isang simpleng bagay.
Ang gutom na ito.
Uy, Elena. Sigurado ka ganiyan kadami ang kukunin mo?
Elena.
Elena, masakit. Elena.
Elena. Elena!
Elena! Elena!
Tigil.
Diyos ko. Matt, patawad. Pata--
Patawarin mo ako. Hindi ko-- hindi ko sinasadya.
Ayos lang. Kalimutan ang nangyari kanina.
Pumunta ka, kumain siya ng kaunti, at umalis ka. Ngayon umuwi ka na.
-Anong nagawa ko? -Wala ka dapat ikahiya.
Isa ka ng bampira ngayon.
Kailangan mo lang matutunan ang tamang paraan para maging isa.
At tuturuan kita.
-Niligtas mo ako? -Binabati kita.
Mas may kuwenta ka sa aking buhay kaysa patay.
Ano--?
Anong ibig mong sabihin nung sinabi mong isa ako sa Lima?
Hindi mo alam ang sarili mong kasaysayan?
Sabihin na lang nating ginawa ka nitong
ang pinakaprotektadong hunter ng bampira sa bayan.
Isinalin sa Tagalog ni: Renee Joy Eborlas a bayan.