Nakaraan sa The Vampire Diaries:
Nasisiyahan ba si Elena sa pagsamba ninyo sa kaniya?
Mahal kita. Tingnan mo ako't sabihing wala kang nararamdaman sa kaniya.
-Malalaman ko kung pumapatay ako. -May singsing kang nagpapa-imortal.
Ilang beses ka mamamatay bago ka nito mabago?
-May armas kang makapapatay kay Klaus? -Mayroon tayo lahat.
Pumatay tayo ng ilang Original.
'Pag namatay ang isang Original, kasama nilang mamamatay ang kadugo nila.
Dalhin mo ang mga tarak, o magsisimula ako ng digmaan sa mga mahal mo sa buhay.
-Nasaan na iyon? -Dito ko nilagay. 'Di basta nawawala iyon.
Sinasabi mong may tarak ang pagkatao mong galit sa bampira
na nakapapatay sa grupo ng bampira, posible sa'kin?
Iyon mismo ang sinasabi ko sa 'yo.
-Alaric? -Oo.
Ako pa rin 'to.
Alam mong 'di ka dapat naririto.
Nawawalang saysay 'yung buong "pagkakakulong sa bodega".
Kailangan mo pa rin ng mga pangunahing pangangailangan. Sipilyo, mga damit.
Nakakaantok na mga libro pampatulog.
- Dr. Jekyll and Mr. Hyde? -Ano? Hindi, kinuha ko--
-Damon. Iniisip niyang nakakatawa siya. -Kahit papaano may nakakatawa sa atin.
Sigurado ka bang--? Ibig kong sabihin, 'di mo kailangang maitago rito.
Ito ang tamang lugar sa akin.
Kahit papaano hanggang sa makumbinsi n'yo ang 'di nakikisama kong pagkatao
na aminin kung saan ko o niya itinago ang puting tarak.
Hinanap na namin kahit saan.
Ikaw-- Itinago ito nang mabuti ng isa mong pagkatao.
Ano'ng gagawin ni Klaus 'pag 'di mo ito nahanap?
Ito lang ang bagay na makapapatay sa kaniya, kaya
magsisimula ng digmaan, papatay ng mga tao. Alam mo na, gawain ni Klaus.
Makinig ka.
Babantayan ka saglit ni Stefan.
Ngayong alam na ni Klaus kung nasaan si Jeremy, hindi na ligtas. Kaya...
Pupunta kami ni Damon sa Denver para sunduin siya.
Ba't sinasabi mo sa akin iyan na parang iniintay mo akong tumanggi?
Hindi ko alam.
Kami ni Damon, lalakbay sa loob ng bansa...
Mas interesado 'kong marinig kung ano'ng masasabi rito ni Stefan.
Sa totoo lang, ideya niya ito.
Iniisip niyang may nararamdaman pa ako kay Damon.
Mayroon ba?
Siguro kaya ako sasama sa lakbay.
Para malaman ko ito.
May balita kay Klaus?
Wala pa. Pero sigurado makatatanggap ako. Umaasa siya sa 'kin ng dalawang tarak.
-Isa lang ang mayro'n ako. -Madidismaya siya niyan.
Kukunin ko 'to kay Alaric. Kailangan ko lang ng oras.
Gusto ko ang kumpiyansa.
-'Di ako ganoon, pero gusto ko 'to. -Iniisip mong hindi ko kaya?
Mabuting Stefan ka na ulit.
Kontrolado na. Maaaring nakuha mo ang babae, pero wala nang kakayahan.
Ayan siya...
Nakapag-first class ka na?
-Sino'ng ikokontrol mo para roon? -'Sus, gumamit ako ng miles.
-Stefan-- -Mag-ingat ka.
ROARING 20s
-Ano 'to? -Dekadang sayawan.
-Pinasali mo kami para tumulong. -Hindi iyan, ito.
Ang '20s? '70s ang gagawin natin.
Masyadong marangya. Speakeasy dapat ito, hindi World Fair.
Ayos, narito ka na. Kailangan ng mag-aayos ng mga lamesa, kilos na.
-Ano sa tingin mo ang ginagawa mo? -May dapat na mamuno.
Oo. Ako. Ako ang pinuno ng dance committee.
Ang tema ng dekadang sayawan ay ang 1970s.
Kaya mas pipiliin mong magsuot na may baduy na kulay at pangit na buhok
kaysa maging pustoriyoso mula sa panahon ng jazz?
'Di ko alam ba't ka gusto ng kapatid ko.
Siguro napapahamon siya sa 'kin. Kasi hindi katulad ng iba riyan,
hindi ako nakikipagtalik sa lahat ng makakatitigan ko.
-Siguro p'wede nating gawin pareho. -Hindi.
Dali, Matt, sabihin mo na.
Nagustuhan mo ang ideyang '20s no'ng pinresenta ko 'to sa grupo.
-Traydor! -Mga bell-bottom at disco?
-Mas astig 'to. -Kita mo na? Mas astig 'to.
Bahala kayo. Magsaya kayo sa kalokohang sayawan ninyo.
Caroline.
Sandali.
-Magaling. Kapani-paniwala ka roon. -At may isang araw ka na.
Salamat. Gawin mo lang siyang abala. At mag-iingat ka.
Ikaw rin.
At...
ikumusta mo ako sa kaniya, okay?
Alam mo kung gaano kahirap makatulog
'pag 'yon ang dapat mong gawin?
Makinig ka, alam kong hindi madali, kaya
pinayuhan ako ni Damon na magdala ng makakapagpabilis ng proseso.
MOBY DICK
Ano ba iyan?
Alam mo, mas 'di ako magiging kaawa-awa
-kung hindi ako iinom nang mag-isa. -Naunahan na kita.
So...
lakbay, 'no?
Oo. Kinailangan kong manatili rito.
Bakit? Ibig kong sabihin, bakit ikaw?
Hindi naman ako mahirap bantayan, nag-iintay para mawala sa sarili.
Sa kasamaang palad, may kaunti na lang tayong oras.
-Bago ang ano? -Bago natin piliin ang ibang mga paraan.
Kaya nag-aalala kang mapapahirapan mo ako.
-'Di ba dapat si Damon ang gumawa? -Kinailangang sumama ni Elena
sa lakbay kasama si Damon.
Hindi mahalaga ang anumang pagdaraanan ko para makuha siya ulit,
labanan ang pagwawala ko, pagsubok na makontrol muli ang buhay ko...
walang mahalaga roon kung may nararamdaman siya sa iba.
Ayan na siya.
Sa susunod na kontrolin natin siya, ipaalala mong pagalingin siya sa baseball.
-Uy, Jer. -Elena?
Ano'ng problema?
Binago tayo ni Katherine. Binago ni Rose si Katherine.
Kailangan na lang nating alamin ang nagpabago kay Rose.
Naglakbay kayo sa bansa para ipakausap ako sa patay na bampira?
-Parehas ang patay na bampira, pero oo. -Hindi ko kaya.
Makakausap ko ang kakilala kong sina Anna't Vicki.
Ni hindi ko kilala si Rose.
Ano'ng maganda sa pagkabuhay mo muli kung hindi ka nakakapag-usap sa multo?
Mahabang panahon ang ginugol ni Rose sa pagtakas kay Klaus.
Magkadikit sila ni Damon, kaya maaaring gamitin natin siyang koneksyon.
Sige. P'wedeng mamaya na 'to? Kararating lang ng kaibigan ko.
At oo, Damon, may ilan akong kaibigan. Tawagan kita 'pag tapos na ako.
-Jer? -Uy, p're.
Damon, si Kol.
-Ano'ng ginagawa mo? -Jer, umatras ka. Original siya.
-Teka. Ano? -Walang samaan ng loob, p're.
Pero 'di tayo magkaibigan.
Alam mo, hindi talaga ako masasanay sa aluminum.
Pero, uy, kahit papaano 'di 'to nasisira.
Pinatay mo ba siya?
Hindi, pero magandang panimula ito. Ayan na. Tara.
Para klaro, siya ang may gusto na tumigil sa isang motel, hindi ako.
Nasaan na tayo?
Sa sulok ng kung saan man, kung sa'n 'di tayo mahahanap ni Kol.
Hindi ako makapaniwalang bampira si Kol.
Hindi ba kakaiba sa 'yo na nakahanap ka agad ng kaibigan. Sa ugali mong iyan?
Hindi nakakatulong.
-Ayos na 'to. Tama, Jer? -Oo, hindi naman mahalaga.
'O sige, Whoopi.
Ano'ng kailangan mo? Mga kandila? Insenso? Gulungan ng palayok?
-Hindi ganoon iyon. -Alam ko.
Tutulak sila sa kabila, at hihila ka mula rito.
-May litrato ka ba niya? -Litrato?
Mula saan? Sa lakbay namin sa Disneyland?
Dali na, Rose. Hindi mo naman kami pag-iintayin, 'di ba?
Alam kong humaling ka sa akin.
Sige, magkwento ka sa 'kin ng tungkol sa kaniya.
May ginawa siyang kung ano gamit ang dila niya.
'Yung mahalaga, Damon.
Ginugol niya ang huling araw niya sa paraiso.
Nagbabad sa araw at inalala ang pagiging tao.
At no'ng dumating ang kamatayan...
hindi niya iyon kinatakutan.
Kasama ko siya sa huling araw niya, at siguradong wala siya sa paraiso.
Nasa panaginip siya na binigay niya sa kaniya.
Narito siya.
Kumusta.
Wala kang ideya kung gaano kita na-miss.
Narito na tayo. Home sweet home.
Sige, sabihin mo na. Bakit ang bait mo sa akin?
Hinatid kita pauwi. Wala kang sasakyan.
Hindi lang iyon. Ibig kong sabihin, ang pagtulong sa 'kin sa sayawan
at ipagtanggol ako kay Caroline. Hindi ako naniniwala rito.
-Naniniwala sa ano? -Sa pagiging maginoo mo,
matapos ang lahat ng ginawa ng pamilya ko sa 'yo.
Ano'ng binabalak mo?
Nakakalungkot na hindi ka makasasabay pauwi mula sa eskwelahan
nang hindi nag-iisip na may iba silang binabalak.
Tama ka. Malamang ay aayusin ko ang buong sayawan,
at kokontrolin ang makaka-date ko.
'Wag tayong umabot sa ganoon.
Paalam, Rebekah.
Paalam, Matt. Salamat sa paghatid.
Nanay.
Bigyan mo ako ng magandang rason bakit hindi kita dapat patayin ngayon.
Dahil mamamatay na ako.
Malungkot ba siya sa kabila?
Hindi, masaya ako. Palagi akong tumatakas no'ng nabubuhay ako,
ngayon ay may kalayaan akong gawin ang kahit na anong gusto ko.
-Wala raw dapat ipag-alala. Masaya siya. -Kaakit-akit pa rin ba siya?
Sabihin mong nakakaakit pa rin siya. Sige. Sabihin mong nami-miss ko siya.
Nami-miss ka niya.
At sabihin mong sinusuportahan ko sila ni Elena.
Nami-miss niya kayong dalawa.
Sa kasamaang palad, wala akong balita sa siring front.
Hindi si Klaus ang nagpabago sa 'kin. O ng kahit sinumang Original.
Si Mary Porter ito.
Napabago siya ng nagngangalang si Mary Porter.
Nakakatakot na Mary. Nasaan siya, Rose?
Hindi ko siya nasundan no'ng buhay ako, lalo pa ngayon.
Sabihin mo sa kanilang mag-intay lang. Kumalma. Titingnan ko ang malalaman ko.
Tingin mo nakita na nila si Jeremy?
Dapat lang. Wala pa akong balita sa kanila.
Nag-aalala si Elena sa kaniya,
ngayong alam niyang 'di na niya maaasahan ang singsing niya.
Malay mo, baka isang malayang gumagamit ng droga na hippie ang pagkatao niya.
Oo, baka.
Hindi ko masabing inakala ko na isang nagwawala't militante ang sa akin.
Sa totoo lang, maaari nga ito.
Iniwan ka ng asawa mo para maging bampira,
at pinatay ng bampira ang nobya mo.
Galit na galit siguro siya sa akin.
Heto ako, ang bigong tagapagtugis at kainuman
ng mga bampira.
-Masyado siyang mapanghusga. -Ang kaso ay...
ako siya.
Hindi ako kinontrol. Hindi ako sinapian. Walang pagpapalit ng pagkatao.
Ang nagpapakilos sa kaniya...
-ay ako. -Hindi.
-Hindi, hindi siya ikaw.
Siya ang masama mong bahagi.
Bahagi na mayroon tayong lahat.
Nakakalungkot 'to, ano?
O, at nahanap ko ito sa itaas. Ngayon, sa bilang ko,
-may isa pa dapat. -Kakailanganin pa ito ng oras.
Iniintay mo ang isang iyon para mahimatay? Salamat na lang.
Papatayin ko na lang siya.
Hindi mo malalaman ang kinaroroonan ng tarak.
-Ayos lang sa akin. -Kung gano'n, sa'kin hindi.
No'ng natarak natin si Finn, nalaman nating ang pagpatay sa Original
ang nakapatay sa lahat ng kadugo niya.
Ngayon, 'di ko alam kung sino sa inyo ang pinanggalingan ko,
pero 'di ko gugustuhing malaman iyon sa pagkamatay.
Bakit 'di natin hanapin ang tarak, at sirain ito,
para maging ligtas tayong lahat?
Kaya nakasaalang-alang sa'yo ang buong lahi ng bampira sa paghanap sa tarak?
At para makuha iyon, kailangan ka naming mahimatay.
Na ibig sabihin ay pakiramdam ko talaga'y nararapat ang paggawa ko nito:
Ayan, matulog nang mahimbing.
-Nariyan ka pala. Nakita mo si Evilaric? -Hindi. Patay na Alaric lang.
-Ano? - Ayos lang, suot niya ang singsing.
Narito si Klaus. Sabihin na nating mainipin siya.
- Sinabi siguro ni Kol na nasa Denver kami. -Gaano na katagal walang malay si Ric?
Ilang oras na. Umaasa akong paggising niya,
hindi na siya ito.
-Kung 'di ang iba na niyang pagkatao. -At kapag hindi?
Oo, alam ko. Gawin ang kailangan.
-Nakontak niyo ba si Rose? -Oo. Wala pang sagot.
Nakapirmi kami rito sa isang motel hanggang sa makabalik siya sa amin.
-Isang motel? - Oo. Kinailangan naming tumakas kay Kol.
Tatawagan kita 'pag may nalaman pa ako.
So, kumusta kayo ni Damon?
-Ano'ng ibig mong sabihin? Walang mayro'n. -Sigurado ka ba riyan?
-Dahil may sinabi rin pati si Rose. -Ano'ng sabi niya?
-Ayos lang ba ang lahat dito? -Oo. Ayos lang.
Sige. Maglilinis lang ako. Baka gusto mong magpahinga.
Sigurado akong magpaparamdam si Rose 'pag nakabalik na siya.
Paanong mamamatay ka na?
Akala ko ay isinailalim sa mahika ni Ayana ang katawan mo.
Oo. Inilalapit ko ang kapangyarihan ko mula sa mga mangkukulam na Bennett.
Nang mamatay si Abby, napuruhan ang koneksyon.
Kaya humina ang katawan ko.
Kung pumunta ka para gugulin ang huli mong sandali kasama ang anak mo,
humanda kang madismaya.
Mas kaunting oras sana ang ginugol mo sa pagplano ng kamatayan ko.
Iyan ba ang iniisip mong ginagawa ko sa kabila?
Binabantayan kita
sa ilang libong taon ng kasiyahan at kabiguan.
Ang mga laban mo kay Klaus.
Ang mga gabing umiiyak ka sa pagtulog habang sinisigaw ang pangalan ko.
Walang lumipas na araw na wala ako sa tabi mo.
At sinubukan mo pa rin akong patayin.
Dahil hindi na dapat umabot pa ng libong taon ito, Rebekah.
Walang dapat mamuhay nang gano'n.
Pero hindi pa ako namumuhay.
Patawarin mo ako, Rebekah. Patawad talaga.
-Ano'ng nangyayari? -Patay na siya.
Sinabi ko bang sobra kitang na-miss?
Balang araw, gagawin natin 'to sa totoong kama, tama?
Oo. Pinapangako ko.
Sa oras na maisip ko kung paano haharapin si Klaus.
Sabihin mo'y manigas siya.
Sinira mo ang sire bond niya. Hindi mo na siya kailangang harapin pa.
Mas madaling sabihin kaysa gawin.
At saka, 'di ko masisigurong sira na hanggang sa masubukan ko.
Sandali. Akala ko ay iyon ang dahilan kaya ka bumalik.
-Dahil sabi mo nakaramdam ka ng kakaiba. -Nakaramdam nga ako ng kakaiba.
Mas pakiramdam ko'y malaya ako.
Mas akong ako.
Ang alam ko lang ay 100 beses ako nagpalit sa kabundukan ng Appalachian.
'Pag nakaya ko iyon, makakaya ko ang kahit na ano.
Mabuti.
Dahil maaaring hindi lang si Klaus ang problema natin.
-Bakit? Ano pa ang nakaligtaan ko? -Pumatay si Matt ng Original.
At ang bawat bampira na binago ng Original ay misteryosong namamatay.
Desperadong si Damon na alamin kung sinong Original ang gumawa sa 'tin.
At kung malaman niyang hindi ito si Klaus,
papatayin nilang lahat siya.
Pero binago ako ni Klaus.
Kaya 'pag mamatay siya, mamamatay ako.
Alam ko iyan. Alam nila iyan.
Ang kaibahan ay...
walang pakialam si Damon.
Hindi mo iyon sa akin sinabi.
Ang ginawa mo para kay Rose.
Hindi iyon tungkol sa 'yo.
Bakit ayaw mong malaman ng tao ang kabutihan mo.
Dahil 'pag nakakita sila ng kabutihan, aasa sila ng kabutihan.
At ayaw kong mamuhay na nakadepende sa inaasahan ng kung sino.
Huwag.
Bakit hindi?
Elena.
-Elena? -Diyos ko. Jeremy, ako...
Natagpuan ni Rose si Mary. Nakatira siya sa Kansas.
Sige, kung gano'n.
Tara na.
Maligayang pagbabalik.
Ano'ng nangyari?
-Ako ba'y--? -Hindi.
Hindi, halos nahiga ka lang nang mahimbing diyan sa kalahati ng gabi.
Pero ang maganda pa...
halos natapos ko nang basahin ang Moby-Dick.
Kalokohan 'to.
Ang masamang pagkatao ko, hindi siya magpapakita.
Bakit pa? Ang pinaka magandang taguan
ay kung saan hindi mo mahahanap ang tao na nagtago nito.
Alam ko.
-Kaya paano mo 'to gustong gawin? -Ayaw kong gawin ito.
Ako rin.
Tingin ko, wala tayong gaanong pagpipilian dito.
-Ano? Kailangan mo ang singsing. -Hindi, kung 'di pag-asa
na walang hiling na mamatay ang isang pagkatao ko.
Kaya pumupusta akong may gustong ugali na ipakita ang masamang katauhan ko.
Tingnan natin kung poprotektahan niya ang sarili laban sa kamatayan.
-Hindi kita papatayin, Alaric. -Kung may tsansa man tayo rito, Stefan,
kailangan mong subukan.
-Ito ang lokasyon. -Mukhang tama naman.
Mag-intay ka rito.
Bakit, para makapaghalikan pa kayo?
'Wag kang bastos. Makinig ka sa kapatid mo.
Salamat. Tara na.
-Para itong Vampire Hoarders. -Sino itong Mary na 'to?
Nakakatakot na Mary. Sobrang matanda. Sobrang nakakatakot.
-At paano mo siya nakilala? -Alam mo na.
-Syempre. -Ano? Nakakatakot siya, hindi pangit.
-Mary. -Medyo kabaligtaran ito.
-Hindi mo naman nilalakasan. -Mababali ko ang gulugod mo.
-'Wag ka nang umatras. -Hindi. Hindi ko kaya. Ang dugo.
-'O, dali na. Kaya mo 'to. -Hindi, 'di ko kaya.
Kung gano'n gamitin mo 'to. Bumigay ka.
-Subukan mo akong patayin, Stefan. Dali. -Hindi sa ganito.
Oo, sa ganito. Gugustuhin mong patayin ako para patunayang kaya mo.
Kung aabot ako roon, maaaring 'di ako makahinto.
Kung gusto mo ng kasagutan mula sa masama kong bahagi, papaganahin mo ang iyo.
Kaya 'wag kang umatras.
'Wag mo 'tong labanan. Gawin mo lang. Gawin mo!
Napakahina mo.
Tingnan mo ang sarili mo.
Isa sa pinakakakila-kilabot na nilalang ng kalikasan, at 'di mo man lang maitama.
Ikaw.
Ako.
Nakakapanghinayang si Mary. Masayahin siya dati.
Hindi ko alam gaano kung ano'ng nangyari.
Natatakot akong maaaring nasira siya ng panahon na kasama niya ang pamilya ko.
Medyo may pagka-Original groupie siya.
-At ikaw ba ang kaniyang paborito? -Ibig mong sabihin, binago ko siya?
Tingin ko oo. Pero hindi, sandali, baka si Rebekah iyon.
May pagkakataon ding si Klaus.
'Wag natin kalimutan ang kay Elijah.
Nakausap ko ang kapatid ko. Sinusubukan niyong alamin
kung kanino kayo nagmula.
Hindi niyo na malalaman ngayon. Kaya,
saan nga ba tayo natigil?
Elena, umalis ka rito.
Ayon sa kapatid ko, 'di ka p'wedeng galawin. 'Wag mo akong subukan.
'Wag mo siyang hawakan.
O, naku. May natamaan akong litid.
Kumalma ka, darling. Gusto ko lang maging patas tayo.
Sinaktan mo leeg ko. Pinatay ang kapatid ko.
At pagkatapos, pinahiya mo ako.
Ayan.
Patas na tayo ngayon.
-Nasaan ang tarak? -Mas masahol ka pa sa akin.
Mahina. Kalunos-lunos.
Sabihin mo sa akin kung nasaan ang tarak bago pa kita patayin.
Alam mong masusunog kayong lahat.
Abo sa alikabok.
Nasaan ang tarak?
Papatayin kita
-pagbilang ko ng tatlo, dalawa, isa-- -Nasa kweba.
Kung saan walang bampira ang makakakuha rito.
Hindi naman 'to masyadong mahirap, 'di ba?
Ayos ka lang?
Oo.
Mas mabuti.
-Ayos ka lang? Nagdurugo ka. -Oo.
Magiging ayos lang ako.
Mabuti.
Ano'ng ginagawa mo?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Itong paglalakbay at 'yung paghalik mo sa akin.
Ano ba 'to?
Iniisip ni Stefan na may nararamdaman ako para sa 'yo.
-Mayroon ba? -Hindi ko alam.
Mukhang inakala mong itong lakbay
-ang makatutulong para malaman mo iyon? -Hindi.
Siguro umaasa kang papalpak ako makakapagdesisyon ka rito.
-Mali ba ako? -Damon.
-Mali ba ako? -Ganoon ka, Damon.
Sinisira mo ang mga bagay-bagay.
Isipin mo. Sa bawat oras na may problema, nagwawala ka.
Paano kung hindi ko ginawa iyon?
Paano kung walang problema.
Patawad, Elena.
Pero hindi ko ito padadaliin sa 'yo sa pagkakataong ito.
Ngayon, kakailanganin mong alamin iyan sa sarili mo.
Medyo sobra yata ito, tingin mo, Stefan?
-Naging mas maingat siguro ako. -Dadalhin ko siya sa mga kweba.
Papasok ka't kukunin ang tarak para sa 'kin.
At kung iniisip mong makakatago ka, nagkakamali ka.
At pagkatapos ay may isa pa.
Alam ko ang munting misyon ng kapatid mo sa Denver.
Nabigo siya. Hindi naman na bago iyon.
Kaya, ano nang gagawin mo ngayon, Klaus?
-Papatayin mo ako? -Hindi pa ako nakapagdedesisyon.
O, sigurado akong tapos na.
Mayroon ka ng bawat maiisip na tsansa at rason para gawin ito.
Pero hindi mo pa rin ginagawa.
-Ibig sabihin ay ayaw mong gawin ito. -May alam ka, tama ka.
KIta mo, nag-iintay pa rin ako na bumalik ang dati kong kaibigan.
Sa nakikita ko, nasa kailaliman lang siya.
Naghihintay makalabas at maglaro.
Tama ba, Ripper?
Nilalabanan ko ang parteng iyan ng sarili ko...
iniisip na kung pipigilan ko ito, ay kusa itong aalis,
pero narito pa rin siya.
At ngayon na tinanggap ko na ito...
hindi ako nito makontrol.
At kahit ikaw.
Kaya maliban kung tatarakin mo ako,
paano kung umalis ka na ng pamamahay ko?
Nakarating na ba tayo?
'Wag mong sabihing narito ako.
Nagkaaway sila.
Alam kong gusto mo itong pigilan.
Protektahan siya mula rito.
Pero bata ka pa. Hindi mo nakikita ang nakikita ko.
Hindi lang sa ginagawa niya siyang mas mabuting tao.
At ginagawa niya ito, pero...
binabago rin siya nito.
Hinahamon siya ni Damon.
Binibigla siya.
Ginagawa niyang kwestiyunin niya ang buhay niya.
Ang mga paniniwala niya.
Iba si Stefan.
Totoo ang pagmamahal niya.
Parati siyang magiging mabuti sa kaniya.
Si Damon ay maaaring pinakamakabubuti sa kaniya
o pinakamakasasama.
Maaari ka raw manatili kahit gaano pa katagal sabi ni Nanay.
-Sinabi ba niyang p'wede tayong magtabi? -Hindi.
Sabi niya'y p'wede kang matulog sa upuan.
Hanggang sa malaman man lang natin ang nalaman nina Damon at Stefan kay Klaus.
At kung hindi ginawa ni Klaus ang linya nila?
At sinubukan nila siyang patayin?
Tyler, kababalik mo lang sa 'kin.
Hindi ka na ulit mawawala pa sa akin.
Iginuhit ito ni Klaus para sa 'yo?
Medyo nakakikilabot iyon.
Oo, medyo nakakikilabot si Klaus, kahit subukan niyang maging kaakit-akit.
Kaakit-akit?
-May gusto ba si Klaus sa 'yo? -Wala.
Sa pagkakaalam ko,
-wala siyang totoong pakiramdam. -Seryoso ako.
-Anong nangyari noong wala ako? -Tyler.
Wala.
Walang nangyari.
-Kung gano'n, ba't mo tinabi ito? -Hindi ko alam.
Hahanap siguro ako ng ibang matutuluyan ngayong gabi.
Tyler.
Kunin mo na.
Alam mong hindi ako makakapasok.
Ngayon, ba't ko ibibigay ang tanging bagay na nangangailangang mabuhay ako ng lahat.
Gumagawa ba tayo ng kasunduan?
Sige.
-Ano'ng maiaalok mo? -May iisang tarak lang doon.
Na ibig sabihin iisang Original lang ang kailangang mamatay.
Tulungan mo ako...
at sisiguruhin kong 'di ikaw iyon.
Mahina, pero may pasisikap.
Kita mo, ayaw kong mamatay ang iisang Original.
-Gusto ko silang mamatay lahat. -Paano mo ginawa iyon?
Madaling linlangin si Niklaus, pero naisip kong ikaw ang pinakamakaiintindi.
Kung tutuusin, minsan nang ginamit ng anak ko ang katawan mo.
Hindi ka si Rebekah.
Hindi.
Ang pangalan ko'y Esther.
At malaki ang pagkakatulad natin.
Isinalin sa Tagalog ni: Tricia Cleofas nak ko ang katawan mo.