Poprzednio w "Pamiętnikach Wampirów"
To było morderstwo.
Ktoś wbił mu ten kołek w serce.
Wiedziałbym, gdybym zabijał ludzi!
Nosisz pierścień, który oszukuje śmierć, Ric.
Ile razy możesz umrzeć, nim to cię zmieni?
Co tu robisz, Sage?
Słyszałam, że Finn w końcu uwolnił się z trumny,
w której woził go twój brat.
Jest moją jedyną miłością.
Esther planuje zabić całą swoją rodzinę.
Połączyła ich wszystkich zaklęciem.
Co się dzieje z jednym, dzieje się ze wszystkimi.
To nie koniec, Nik. Biały dąb 300 lat po tym,
jak uciekliśmy do starego świata.
To drzewo może nas zabić.
W 1912 roku firma rodziny Salvatore ścięła
stary biały dąb, z którego powstał most Wickery.
Masz broń.
Zabijmy kilku Pierwszych.
Witaj, słonko.
Co z Alarikiem?
Goły. Ale wesoły.
Noc minęła spokojnie?
Spał jak niemowlę, wstał jak Alaric.
Nikt nie zginął.
Coś przede mną ukrywasz.
Wszystkich byś chciała kontrolować.
Co przyniosłaś?
Muffinki czekoladowe.
Droga do serca szalonego zabójcy wiedzie przez żołądek.
To nie dla ciebie.
Wmawiaj sobie, że jesteś na mnie zła.
Z Rikiem się nie zobaczysz. Areszt domowy.
Daj mu to i powiedz, że za nim tęsknię.
Z przyjemnością.
Dzięki za wizytę.
Schodzi po schodach.
Otwiera drzwi. Poszła.
Pamiętniki wampirów
Trzeba go bardziej zaostrzyć.
Mamy zabić Pierwszych. Naucz się strugać.
Dobra, przestań.
Jeśli macie tu wszystko pod kontrolą,
to ja zadzwonię do pani szeryf i oddam się w jej ręce.
Nie.
Mam zabójcze alter ego.
W przeciwieństwie do was
chciałbym wziąć odpowiedzialność za swoje czyny.
Gdybyś naprawdę tego chciał, to byś się nie chwalił.
Już ty mnie nie psychoanalizuj.
Zabiłem ojca Caroline, omal nie uśmierciłem Meredith.
Nie przyznasz się.
Zioła Bonnie działają, trzeba wykończyć Pierwszych.
Podwójna moralność.
Klaus musi umrzeć, nadarza się okazja.
Nigdzie nie pójdziesz.
Pierścień.
Załóż go.
Przez niego zabijam ludzi.
I żyjesz.
Zapolujesz na wampiry. Załóż.
Alaric Saltzman zabił mojego ojca?
Nie oczekuję, że machniesz ręką.
Na szczęście zioła Bonnie leczą go
i trzymają jego mroczną stronę w ryzach.
- Więc wszystko w porządku? - Nie.
To potworne.
Ja też okropnie się czuję.
Padł ofiarą sił nadprzyrodzonych.
Nie chciał tego. Tak wyszło.
Jak z mamą Bonnie. Nie chciała zostać wampirem.
Ani Stefan czy Tyler.
Ani ja.
Nikt o to nie prosił.
Ale kim byłabym, gdybym się od was odwróciła?
Elena Gilbert.
Zbawicielka przeklętych i potępionych.
Co to za tajne spotkanie?
Nie wiem. Stefan nas wezwał.
Gdzie Bonnie?
Do niej też pisałem.
Jej mama znów się wypięła. Tym razem jej odpuśćmy.
- Co tu robimy? - Znalazłem biały dąb.
Długa historia, ekranizacja wkrótce.
Biały dąb? Masz broń, która może zgładzić Klausa?
Nie. My wszyscy mamy taką broń.
Witaj, Finn.
Niklaus. Nie mam ci nic do powiedzenia.
Nie przyszedłem gawędzić. Gdzie matka?
Szuka sposobu, by położyć kres naszym obrzydliwym istnieniom.
Poświęcę się znowu.
Szczęście, że cię znalazłem.
Potrzebuję pomocy.
Nic z tego. Chcę oglądać twoją śmierć.
Nie zobaczysz jej, bo jeśli ja umrę, to ty też.
Innych sobie zadręczaj.
Czemu miałbym to robić, skoro mam pod ręką brata?
Udasz się ze mną do Mystic Falls.
Czarownica pomoże odwrócić zaklęcie Esther.
Nie życzę sobie, żeby nas rozdzielano.
Znowu te twoje życzenia.
Wrócisz ze mną,
albo wsadzę cię do trumny, w której gniłeś 900 lat.
Co spotka jednego, spotka wszystkich.
Nie poczujesz pchnięcia sztyletem, ale stracisz ukochaną Rebekę.
Nie po raz pierwszy.
I tak jest ciężko, braciszku.
Jesteś z nim?
Trzymał nas w skrzyniach.
Przynajmniej nie próbuje nas wybić.
I co? Zabijecie mnie?
Chciałbyś.
Nie pozwolę, żebyś nas za sobą pociągnął.
Klaus zawsze nas wyprzedzał. Teraz mamy przewagę.
Jesteśmy uzbrojeni, a oni - połączeni.
Wystarczy zabić jednego.
Musimy wykorzystać najlepszą sytuację.
Scenariusz numer jeden: zagrasz Klausa.
Naszym celem jest Rebekah.
Odwrócimy jej uwagę i zaskoczymy ją.
Klausa trzeba zająć.
Zawsze muszę być przynętą?
Ma obsesję na twoim punkcie.
Teraz jednak zagrasz Rebekę.
Jej uwagę odwróci sportowiec. Zajmij ją rozmową.
Udawaj zainteresowanie. To samotna desperatka.
Spała z tobą.
Paker zagaduje seksbombę, ja podchodzę od tyłu, wykręcam ręce.
A ja mogę uderzyć.
Każdy ma jeden kołek. Ukryjmy je i wyczekujmy okazji.
Tylko żeby nie zrobiło ci się żal.
O mnie się nie martw.
Wiem, co spotkało mamę Bonnie.
Barbie?
Gotowa na wszystko, byle wyzwolić Tylera spod władzy Klausa.
- Kelner? - Mam wyjście?
Dwanaście kołków. Dwanaście szans.
Damy radę.
Drugi scenariusz.
Elena, weź kuszę. Matt, zagrasz Klausa.
Przyprowadź czarownicę. Weźmiemy od niego krew.
- Nie zmusisz mnie. - Pewnie bym mógł.
Ale po co zmuszać, gdy mogę przekonać?
Sage.
Coś takiego. Prawdziwa miłość zwycięża.
I bywa przydatna.
To łatwiejsze od tortur.
Muszę coś załatwić. Czego ode mnie potrzebujesz do tego czaru?
Twojej krwi i błogosławieństwa.
Dokąd idziesz?
Niedokończone sprawy z Damonem Salvatore.
Spytaj Sage, co mi zrobił.
Zrozumiesz, czemu pragnę zadośćuczynienia.
Wsadzenie kamienia księżycowego do mydelniczki niczego cię nie nauczyło?
A gdzie ty schowałeś kołek?
Co to było?
Witaj, miły.
Bonnie, zaczynamy się martwić.
Zadzwoń do mnie albo do Caroline.
Pan Saltzman był taki zwyczajny.
Czy to nie dziwne, że Bonnie nie oddzwania?
A to, że brat Klausa łazi po rynku?
Finn. Myślałam, że wyjechał.
Domyślasz się, czemu cię ściągnęłam?
O ile pamiętam, tutaj Indianie składali ofiary.
Tu się spotykaliśmy.
Wymykałeś się, by zobaczyć swoją panią.
Myślałem, że po 900 latach dałaś sobie spokój.
Zajęłam się sobą, ale wciąż cię kochałam.
Nie chcę, żebyś umarł.
- Gdzie jesteś? - Wróciłem do domu.
Finn jest na rynku. Chyba z byłą dziewczyną.
Ostatnie 900 lat spędził w trumnie.
To musi być Sage.
Mamy szansę. Co teraz?
Nic nie rób.
Sage jest bardzo stara i silna. Nie masz z nią szans.
Więc przyjdź z Damonem.
A tobie co się stało?
Rebekah.
Mamy problem.
Znalazłam je w szopie.
Jakim trzeba być potworem, by więzić bezbronne zwierzątko?
Nawet dla mnie to trochę zboczone.
Udawałeś, że się mną interesujesz,
a potem się ze mną przespałeś,
żeby ta wywłoka Sage ukradła mi myśli.
Od tamtej pory dręczy mnie potrzeba pokazania ci, kto tu rządzi.
Spuszczę werbenę z twojego krwiobiegu.
Użyjesz na mnie perswazji, żebym został twoim chłopakiem?
Raczej po to, żebyś zabił swojego brata.
Albo Elenę.
Ale ponieważ wampiry zdrowieją, to trochę potrwa.
Powinnam skupić się na głównych tętnicach.
Ładna zdobycz.
Jeśli chcesz, żeby się wykrwawił,
to powinnaś powiesić go do góry nogami.
Potrafię zadawać ból.
Ja nie mam wielkiego doświadczenia.
Daj mi spokój i zajmij się czarownicą.
Na czym stanęliśmy?
Nie śpiewasz.
Uczę się czaru zrywającego więź.
To niełatwe, zwłaszcza pod przymusem.
Ostrzegam.
Jeśli spróbujesz posłać po pomoc,
zabiję każdego, kto przyjdzie ci na ratunek.
Nie wiem, czy jestem dość silna.
Powinnaś bardziej w siebie wierzyć.
Twoja energia pomogła mojej matce nas połączyć.
Chyba nie dość się starasz.
Kol.
Jak pogoda w Denver?
A nasz znajomy?
Mogę go zobaczyć?
To Jeremy.
Bawi się z pieskiem.
Urocze stworzenie.
Dzięki, Kol. Odezwę się.
Jak będzie z tym zaklęciem?
Słyszałam o twojej przygodzie z wampirem.
Przeżyję.
Co tu robisz?
Sprawdzam, jak się masz.
Czy jesteś sobą.
Jestem.
Gdybyś nie był sobą, też byś tak powiedział.
Dlatego Elena powiedziała, że musisz to wypić.
Mam nadzieję, że smakuje lepiej, niż pachnie.
Nie.
Ohyda.
Albo to albo zabijanie.
Elena powiedziała mi wszystko.
Bardzo mi przykro.
Nie wiem, co powiedzieć.
Kiedy zostałam wampirem, też kogoś zabiłam.
Obcego człowieka. Po prostu go zabiłam.
Co gorsza - to mi się podobało.
Ja też mam krew na rękach.
Jak wszyscy.
Ja mam na rękach krew twojego ojca.
Tak.
Może facet, którego zabiłam, też był czyimś ojcem.
Nie jestem od ciebie lepsza.
Pójdę za radą Eleny
i postanowię wierzyć, że można cię uratować.
- Hej, co z nim? - Hej.
Jest potłuczony. Caroline pilnuje, by pozostał sobą.
Finn siedzi w Grillu. Zaplanujmy następny ruch.
Rebekah ma Damona. Trzeba go znaleźć.
Trzymajmy się planu: musimy zabić Pierwszego.
Tak zamierzaliśmy,
zanim życie Damona zawisło na włosku.
Rozumiem, że się martwisz, ale gdyby wiedział,
że chcemy przepuścić szansę, wściekłby się.
On rzuciłby wszystko, żeby cię ratować.
Wiem, czego by sobie życzył.
Jego życzenia i nasza powinność to dwie różne sprawy.
Pomożesz mi czy nie?
Dobra. Poradzę sobie sam.
Co tu robisz?
Rebekah cię zabije.
To się pośpiesz i powiedz, co robić.
Otwórz to. Ostrożnie.
Szybciej.
Popatrz na mnie.
Nie bądź głupia.
Nie zostawię cię.
Pij.
Ty szmato.
Nieprzyjemnie, kiedy ktoś ci mąci w głowie?
Całkiem nieźle się tam bawiłem.
Byłeś dla Eleny milszy niż dla mnie?
Przecież cię nie skrzywdziłem.
Nie myślałaś chyba, że coś do ciebie czuję?
Kumam.
Gdyby Klaus pomiatał mną przez tysiąc lat,
pewnie też rozpaczliwie łaknąłbym uwagi.
Co to było?
- Nie przeszkadzaj sobie. - To mi przeszkadza.
Ty mi przeszkadzasz.
I to, jak wykorzystujesz ludzi.
Ponoszą cię emocje.
Rozumiem, że ci ciężko.
Matka znów cię opuściła.
To bardzo przykre.
Pomogę ci ją znaleźć.
Moi ludzie znajdą każdego.
Mogę ci ją zwrócić.
Albo mogę zwrócić ci jej fragmenty.
Przecież to jasne,
że będę krzywdził tych, na których ci zależy,
dopóki nie odprawisz czaru.
Wiem, że zaklęcie jest w księdze czarów
i że wymaga krwi mojego rodzeństwa.
Masz: Elijah, Rebekah, Kol, Finn.
Gdzie mam nas podać?
Nigdy nie piłeś tequili?
Żenada. Wstyd mi za ciebie.
Zadowolona?
Zdumiewa mnie ewolucja rodzaju ludzkiego.
Cześć, Troy.
Znasz go?
- Ja go przemieniłam. - Dlaczego?
Bo jestem na terytorium wroga.
Gdy twoje rodzeństwo się odezwało, pomyślałam że przyda się wsparcie.
Nikomu nie mogę ufać.
Jeszcze dwie tequile.
Powiem kelnerce.
Ilu ludzi przemieniłaś?
Nie wiem. Wielu.
Nie osądzaj. Ty przemieniłeś mnie.
Właśnie.
Namiętność wzięła górę nad moralnością.
U mnie to się dzieje regularnie.
Żyję pełną piersią.
Nareszcie.
Dzięki.
- Za życie pełną piersią. - Za życie.
Co to?
Werbena.
Finn, kołek!
Już wychodzisz?
Bądź grzeczna.
Dziękuję, Bonnie.
Do zobaczenia na fizyce.
Wybacz nieporządek.
Wygląda na to, że Damon zranił jej uczucia.
Pomóż mu.
Ratuj faceta, który przemienił twoją matkę w wampira.
Wypuść mnie.
- Jak Alaric? - W porządku.
Dałam mu zioła Bonnie, wrócił do domu.
Zabiliście Finna?
Chcę zobaczyć truchło Klausa.
Bonnie, gdzie byłaś?
Klaus ma Damona.
Powinien już nie żyć.
I pozostali. Właśnie zabiliśmy Finna.
Zmusił mnie, bym odprawiła czar, który ich rozłącza.
On żyje.
- Gdzie Damon? - U Klausa. Jest źle.
Klaus groził Jeremy'emu i mojej mamie.
Jak się czujesz?
Nie wiem.
Muszę kończyć.
Zostań z Caroline, zadzwonię.
Klaus jest silniejszy od ciebie.
Nie, potrzebujemy go zabić.
Działasz w złości.
To gwarancja powodzenia.
Może cię zabić. A z tobą - Damona.
Klaus tego nie przeżyje.
Nie po tym, jak wszystko mi odebrał.
Tęsknię za Stefanem-nudziarzem.
Nie przyszłam do ciebie, tylko do niego.
- Nie próbuj. - Musiałem go zabić, Sage.
Pamiętasz mnie.
Zatem wiesz, że walczę do końca.
Troy, pomóż.
Co się ze mną dzieje?
Umarła.
Sage i Troy umarli godzinę po Finnie.
Dlaczego? Ukąsił ich mieszaniec?
To nie robota mieszańca.
Może Sage tak kochała Finna, że umarła z rozpaczy?
To nie wyjaśnia śmierci Troya.
Krew, pokrewieństwo.
Finn przemienił Sage, a ona - Troya.
Należeli do rodu wampirów zapoczątkowanego przez Finna.
Wraz z Pierwszym umierają wampiry z jego rodu?
To by znaczyło...
Jeśli Pierwsi umrą, wy także.
Wyginąłby cały gatunek wampirów.
Inaczej to sobie wyobrażałem.
Klaus, jestem!
Zróbmy to.
O, fajnie. Bohater.
Czego chcesz?
- Dogadać się. - Co robisz?
Osiem kołków z białego dębu.
Z fragmentu mostu, który zapomniałaś spalić.
- Niemożliwe. - A jakże.
Finn nie żyje.
Zabiłeś mojego brata?
Damon - za ostatnie osiem kołków, które mogą was zabić.
Skąd mam wiedzieć, że nie ma innych?
Bo nie ma.
Upewnijmy się.
- Wyjdź. - Nie.
Idź.
Nik, to moja zabawka.
Powiedziałem, że masz wracać do domu.
Usuwanie ciał wampirów to nie moja bajka.
Dokąd poszedł Stefan?
Wymienić kołki na Damona.
- Wszystkie? - Nie.
Zostało dosyć, by zabić jeszcze troje z całej czwórki.
Jeśli zdołamy ustalić, kogo ocalić.
Niby jak mamy to zrobić?
Nie mam pojęcia.
Ty powstałaś z krwi Damona,
a jego i Stefana przemieniła Katherine.
Ją zaś niejaka Rose.
Kto przemienił Rose?
Nie wiemy, ale trop musi prowadzić do kogoś z Pierwszych.
Jeśli los nam sprzyja, nie do Klausa.
Więc można będzie go zabić.
Nawet jeśli Klaus nie stworzył naszego rodu,
przemienił jedno z nas.
Tylera.
Jeśli Klaus zginie, to Tyler razem z nim.
Już dobrze, przestań, bo zrobisz sobie krzywdę.
Wreszcie ulega perswazji.
Ile jest kołków, nie licząc tego, który tkwi w ciele mojego brata?
Jedenaście.
- A więc nie osiem. - Nieładnie kłamać.
- Przyniosę pozostałe. - Byłoby miło.
Albo zmuszę twojego brata, żeby połknął swój język.
- Co z tobą? - A z tobą?
Naprawdę mnie nie cenisz?
Dzięki mnie masz kogo nienawidzić, kim gardzić.
Dałem cel twojej złości,
żebyś nie musiał obrócić jej przeciwko sobie.
Nadałem sens twojemu życiu.
Jak przyjaciel.
Powinieneś mi dziękować.
Cofnij się albo zginiecie obydwaj.
Jeszcze tylko dwa.
To niedorzeczne.
Co robisz?
Ja go przyprowadziłam, ja go wypuszczę.
Na moich zasadach.
Przynieś kołki, to przeżyjecie.
Zabierz brata.
Przynieś kołki. Wszystkie.
Albo wypowiem wojnę wszystkim, których kochasz.
Wyrażam się jasno?
Finn nie żyje.
Nie będę płakać. Przynosił nam wstyd.
Był twoim bratem.
Pomódlmy się za Finna, który dłużej spał w skrzyni,
niż żył jako człowiek.
Lepiej mu będzie po śmierci.
Tak mówiłbyś o mnie, gdybym umarła?
Przez ciebie Salvatorowie mają jeszcze dwa kołki.
Masz do nich słabość?
Kłócą się, ale oddaliby za siebie życie.
Wiedzą, co to rodzina.
Ty naszą zniszczyłeś.
Pragnąłem rodziny.
Ale oni nie chcieli mnie.
Już nie musimy za siebie odpowiadać.
Więc mnie opuścisz?
Odejdę, jak tylko dostanę kołki.
Wezmę Elenę i z jej krwi stworzę nową rodzinę mieszańców.
A jeśli ja zostanę?
Okażesz się równie żałosna, jak Finn.
Niewiele mówisz.
Zacznę ćwierkać, kiedy Damon przyniesie kołek Alarika.
Słowo.
Przestraszyłeś mnie dzisiaj.
Nie miałeś z Klausem szans.
Już ty się o to nie martw.
Bo co?
Nie warto.
Straciłem na niego tyle czasu i energii.
Na próżno.
Koniec.
Przegraliśmy.
Wróciłem do punktu wyjścia.
Nieprawda.
Klaus zafundował ci piekło.
Ale z tego wyszedłeś.
Pokonałeś go, bo jesteś lepszy.
A co przy tym straciłem?
Łatwo było go nienawidzić.
Mogłem ignorować wszystko wokół.
Tak wiele oddałem.
Muszę sobie z tym poradzić.
Przyznaj.
Powiedz. Nie musisz, ale chciałbym to usłyszeć.
Nie mogę, bo to nieprawda.
Nie przestałam cię kochać.
Wiem.
Choć zrobiłem wszystko, byś przestała.
To moja wina.
Wszystko przeze mnie.
O czym ty mówisz?
O tym, że kochasz także Damona.
Nie... Ja...
Kocham cię.
I nie przestanę.
Spójrz mi w oczy i powiedz, że nic do niego nie czujesz.
Nie wiem, co czuję.
Żyjesz.
Póki co.
Potrzebny mi twój kołek.
Za książkami.
Na półce?
Ja przynajmniej próbowałem.
Gdzie on jest?
- Poszukaj. - Nie ma go.
Może pomyliłeś półki.
Odłożyłem go tutaj. Przecież nie wyparował.
- Komu jeszcze powiedziałeś? - Nikomu.
Tylko ja o nim wiedziałem.
Chcesz mi powiedzieć,
że twoje nienawidzące wampirów alter ego
może wytłuc cały ród wampirów, wliczając mój?