Poprzednio w "Pamiętnikach Wampirów"
Zabrałeś mi wszystko, Klaus.
Co było, to było. Urazy się starzeją.
- Nikt się nie starzeje? - Zemsta, nie.
Co tam, Klaus? Brakuje ci czegoś?
Zabiję cię i wszystkich, których spotkałeś.
Zrób to, a już nigdy nie ujrzysz swojej rodziny.
Duchy czarownic nienawidzą Klausa tak samo jak my?
Używają swoich mocy, by ukryć się w trumnach.
Nie otwiera się. Próbowałem wszystkiego.
W dodatku jest zamknięta zaklęciem.
Został zniewolony. Jest lojalny wobec Klausa,
bo krew Klausa go stworzyła.
Nic nie dam Klausowi.
- Zabije Jeremy'ego. - To nie mój problem.
Jeremy, rusz się!
Nie mam pojęcia, jak się trzymasz na nogach,
ale muszę wykonać jeszcze kilka testów.
Muszę gdzieś być, doktor...
Fell.
Twoja siostra sądzi, że mamy powtórzyć naszą rozmowę.
Wyjedziesz z Mystic Falls
bez zastanowienia.
Gdybym wiedział,
że nie będę czuł się winny...
- Winny czego? - Tego, czego pragnę .
Przedziurawisz ten worek.
- Porozmawiamy? - Nie ma o czym.
Dzień dobry.
Za 10 minut spotkanie z Bonnie w domu czarownic.
Nie ciskaj się, bo wyłysiejesz.
Szybko.
Klaus się sam nie wykończy.
- Co ci tak wesoło? - Bez powodu. Chwila.
Jesteś wykończona.
Źle spałam.
Ja też.
Pewnie dlatego, że umarłem.
- Dobrze się czujesz? - Tak, ale pierścień chyba słabnie.
Dlatego Jeremy musi uciekać.
Jeśli pierścienie tracą moc, żaden z was nie jest bezpieczny.
Ładnie. Nabierasz sił.
To frustracja.
Napiję się kawy.
Hipnoza zadziałała.
Kiedy wychodziłem, Jeremy się pakował.
Gadał o szkole w Denver.
Rozmawiałeś dziś z Damonem?
Nie, a co?
Nic.
Otwórz się.
Jest tam kto?
Powiedziałeś Elenie o trumnach?
- Nie, jak obiecałem. - Wiem.
Więc czemu pytasz?
Zależy mi, żeby jak najmniej osób wiedziało,
gdzie jest rodzina Klausa.
Co?
Te mieszańce... Zakała okolicy.
Przepraszam za spóźnienie. Coś mi wypadło.
Spoko, niedawno przyszłam. Daj balony.
Co cię zatrzymało?
Ćwiczyłam zaklęcia.
- A ciebie? - Trenowałam z Alarikiem.
Muszę ci coś powiedzieć.
- Nie będziesz zachwycona. - Co?
Jeremy wyjeżdża.
Zamieszka u znajomych w Denver,
aż się skończy zadyma z Klausem.
Nie zostawiłby cię samej.
Wiem.
Prosiłam Damona, żeby go zahipnotyzował.
Co?
Jeremy nie jest tu bezpieczny.
Tam będzie mu lepiej.
Mówię, bo wiem, że się nie pogodziliście.
Może chcesz się pożegnać.
Strata czasu...
Zakopałeś ciało?
Tak. Widziałeś jakichś mieszańców?
Tylko tego.
Klaus miał sześcioro rodzeństwa. Rebekah jest z nim.
W Starym świecie umarło jedno dziecko,
w Nowym - też jedno.
Zostaje Elijah i jeszcze dwoje.
Troje śpiących Pierwszych, cztery trumny.
- Kto tu leży? - Nie mam pojęcia.
Zdaniem Bonnie to pomoże zabić Klausa.
Otworzymy draństwo i się przekonamy.
Jeśli martwe czarownice potrafią ukryć trumnę,
to wiedzą też, jak ją otworzyć.
Nie musicie pomagać.
Wiesz, co będzie, jeśli mieszańce Klausa tu wpadną.
Muszą zniknąć.
Świetna myśl.
Poproś je, żeby pojechały na wakacje.
Albo nie przyciągaj uwagi do rzeczy, które trzeba ukryć.
Nie przejdę do defensywy, mam nad Klausem przewagę.
Niech robi, co każę, albo wrzucę jego rodzinę do oceanu.
A on zabije ciebie i wszystkich, których znasz, na przykład mnie.
Blefuje. Rodzina jest najważniejsza.
- Na pewno? - Nie wiem.
Przekonać można się tylko w jeden sposób:
obnażyć jego blef.
A jesteś gotów na porażkę w razie, gdybyś się mylił?
Denver.
Zamierzałeś się pożegnać?
To cię obchodzi?
Jasne.
Wściekłam się o twoje konszachty z Anną.
Nie chcę, żebyś wyjeżdżał.
To mi wyjdzie na dobre,
przynajmniej dopóki nie pozbędą się Klausa.
W Denver czeka mnie lepsze życie.
Tak powiedziała Elena.
Co do słowa.
O co ci chodzi?
O nic. Szkoda, że wyjeżdżasz.
- Nie gadam z tobą. - Jesteś zła.
Omal nie zabiłeś Jeremy'ego.
Nie okażę ci zrozumienia i wsparcia.
Pozwolisz, by Klaus dalej cię niewolił?
Nie da się nic zrobić. W tym rzecz.
Rozumiem, dlaczego nie możesz ze mną być.
Chciałbym stawiać cię na pierwszym miejscu...
...ale to niemożliwe.
Nie zdołam. Żałuję.
Naprawdę.
Pamiętaj o tym.
Mnie też jest przykro.
Wszystkiego najlepszego.
Kolorowych snów, Rebekah.
Przewieź ją do pokoju.
Jeszcze tu jesteś?
Ofiarowałem ci wolność.
Ja tu mieszkam.
Jak mawiają dzieci... Ja byłem pierwszy.
Nie lubię twoich koleżków.
Są wszędzie. Jak pchły.
Mają zniknąć.
Miło mieć ich blisko.
Liczyłem, że cię uwolnię i pozostaniemy kumplami,
ale ty siedzisz i żłopiesz werbenę.
Przyjaźń się skończyła.
Ubezwłasnowolniłeś mnie.
Racja, trochę przesadziłem.
Miewam humory. Spytaj moje rodzeństwo.
A propos...
Czas je oddać.
Przepędź mieszańców z Mystic Falls albo sam ich usunę.
Jeśli nie przestaniesz mi grozić, będę zmuszony do rewanżu.
Będę zabijał ludzi. Znowu wybuchnie afera.
Rób, co chcesz, mnie to nie rusza.
Albo wiesz? Może i rusza.
Na tyle, bym wrzucił Eliję do Morza Arktycznego.
Zniosę stratę brata, jeśli zabiję twojego.
Przekonajmy się.
Wszystko w porządku?
Tak. Stefan nic nie wskórał.
Jedną mniej.
Pozbądź się pozostałych, zanim nabrudzę.
Najlepszego.
Co tu robicie?
Zerwałaś się ze szkoły i przegapiłaś nasze występy, więc...
Wciągaj coś ciepłego,
pójdziemy nad wodospad, rozpalimy ognisko...
Jak w dzieciństwie.
Plus tequila.
Dziękuję.
W tym roku nie czuję się zbyt odświętnie.
Co takiego?
Twoje urodziny to najlepszy dzień roku.
Przypominam, że właściwie nie żyję.
Nie lubiłam być siedemnastolatką.
To miało być przygrywką do osiemnastki.
To rok przejściowy. A ja utknęłam.
Nie.
A tak. Ale trudno.
Jakoś to przeżyję.
Tylko trochę się poużalam.
Mam inny pomysł.
Co zrobić z głową?
Pozbądź się jej, spal. To bez znaczenia.
Dzwoniłeś.
Jestem. Co się stało?
Stefan źle wybrał i mnie rozzłościł.
Pomóż mi temu zaradzić.
Możesz mnie do tego nie mieszać?
Dlaczego?
Zaprzęgnij do roboty innego mieszańca.
Straciłem kumpli, dziewczynę...
Właśnie, dziewczyna.
Ugryziesz ją.
Nie lubię powtarzać.
Ugryzienie mieszańca jest dla wampira śmiertelne.
Wiem.
Stefan przegiął, trzeba odpowiedzieć.
Nie ugryzę Caroline.
Tyler, mam nadprzyrodzone szczęście być twoim panem,
jesteś mi winien lojalność.
Pogięło cię? Nie skrzywdzę Caroline.
Jestem zawiedziony, ale jak sobie chcesz.
Uderzę w Stefana inaczej.
Możesz odejść.
Myślałem, że Stefan uratował ci życie.
Tak było.
A teraz je narazi, by sprowokować Klausa?
- Na to wygląda. - Wyłączył człowieczeństwo?
Raczej przytłumił. To poważny problem.
- Dlaczego? - Ktoś może zginąć.
To cię obchodzi?
Mam paru ulubieńców.
Ty też przytłumiłeś człowieczeństwo.
Wal się.
Czy zebranie Rady może być zwykłym zebraniem?
Tutaj.
Jak ponuro.
Caroline ma rację.
Umarła.
Nie potrzebujesz urodzin.
Przydałby ci się pogrzeb.
Pożegnaj dawne życie i rozpocznij nowe.
Tu spoczywa Caroline Forbes.
Cheerleaderka, Miss Mystic Falls,
mistrzyni gry w klasy.
Przyjaciółka, córka, uosobienie ambicji.
Wredna baba. Czasami. Bez obrazy.
Luz.
Miała siedemnaście lat, była szczęśliwa.
Niech spoczywa w pokoju i idzie naprzód.
Tego ci trzeba.
I nam wszystkim.
Amen. Albo - na zdrowie.
Ładnie. Pomyśl życzenie.
Na tym moście zginęli rodzice Eleny i Jeremy'ego.
Coś ją gryzie.
Bardziej niż zwykle. Ale co?
Zaczyna się na "Stef" i kończy na "an".
Wezmę drinka, wypiszę czek i spadamy.
Alaric Saltzman, cudowny pacjent.
- Doktor Fell. - Jeszcze pan żyje.
Myślałam, że umrze pan we śnie.
Chyba mam dziewięć żywotów.
To przydatne w mieście opanowanym przez wampiry.
Jest pani członkiem Rady?
Nazywam się Fell, pochodzę z rodziny Założycieli.
Niech spoczywają w pokoju.
Nie cierpię tego mostu.
Rzucił mnie na nim partner z balu maturalnego.
A pani go zepchnęła?
Powinnam. Wciąż mam do niego żal.
Gdzie pański kolega?
Mam go namówić do udziału w zbiórce.
Dziany gość.
Pewien Brytyjczyk obiecał podwoić zgromadzoną sumę.
Brytyjczyk?
Ze słowem "burmistrz" kojarzył mi się stary piernik.
Ktoś całkiem inny niż ty.
- Jakie masz oczy? - Niebieskie.
Kogo to diabli przynieśli?! Fajna marynarka.
Dziękuję. Miło cię widzieć.
Zastanawiamy się, czy będziesz drugim darczyńcą wieczoru.
Co powiesz? Klaus zadeklarował sporą sumę.
Śpieszno nam rozpocząć remont.
Carol, nie zrozum mnie źle,
ale czy wiesz, że liżesz tyłek nieśmiertelnego mieszańca,
który zrujnował życie twojego syna?
Wybawiłem go spod zgubnego wpływu Księżyca.
Osobiście przeżyłem pełnię tylko dwa razy,
ale szczerze współczuję.
Klaus obiecał chronić Tylera i nasze miasto.
Przed kim? Przed swoimi mieszańcami?
Nie byliby potrzebni, gdyby twój brat zwrócił mi rodzinę.
Nie licz na to.
Doszedłem do porozumienia z panią burmistrz.
Odczepicie się ode mnie, a ja - od was.
Miasto zyska ochronę, mieszańce - spokój,
wszyscy będą zadowoleni.
Niech tylko Stefan przestanie zabijać moich przyjaciół.
Proszę cię. Zapanuj nad bratem
albo Rada wystąpi przeciwko niemu.
Chyba kpisz.
Daj szansę pokojowi.
Mnie bardziej się przyda.
- Co robisz? - Nic.
Nie umiesz kłamać na trzeźwo, a po pijaku tym bardziej.
Napisałam do Tylera.
Nic wielkiego.
Nie możesz kontrolować wszystkiego i wszystkich.
Przepraszam. Są urodziny Caroline.
Albo pogrzeb.
Postąpiłaś paskudnie, nakłaniając Jeremy'ego do wyjazdu.
Zależy mi na jego bezpieczeństwie.
Chcę, żeby żył w miarę normalnie.
Odmawiasz mu prawa wyboru, decydujesz za niego.
- Nie mów mu. - A co? Zahipnotyzujesz mnie?
Psujecie świetny pogrzeb.
Muszę się z tym przespać.
Najlepszego.
Burmistrz szuka Tylera. Klaus ma ją w garści.
Nie mów, że będziesz mu pobłażać.
Nie sterroryzuje miasteczka.
I nie pozwolę, by niewinni ludzie
ucierpieli podczas przepychanek mieszańca z wampirem.
Brawo. Jesteś taka silna i władcza.
Ja nie żartuję.
Każ Stefanowi się wycofać, zanim coś się stanie.
Co robisz? Zrujnujesz sobie karierę.
Powiedział facet, który pierwszą pracę dostał od taty.
Masz pojęcie, w co się pakujesz?
Wiem, co robię.
- Co się dzieje? - Wszystko w porządku.
Chyba nie.
Nie warto śpieszyć jej na ratunek.
To wariatka.
Chętny do utraty zębów?
Wie pan co? Życie jest krótkie.
Brian, odejdź.
Uwaga: mój chłopak z balu maturalnego.
Szkoda, że nie spadł z mostu.
Niestety muszę z nim pracować.
To medyk sądowy.
Podpisuje akty zgonu wskutek ataku zwierzęcia.
Rozumiem.
Obowiązki.
Dziękuję za pomoc.
Do usług.
- Co robisz? - A ty?
Zabijasz na przyjęciu?
Kazałem Klausowi zabierać mieszańców. Nie usłuchał mnie.
Jest ich więcej.
Jeśli ich zabijesz, Klaus stworzy kolejnych.
Zapomniałeś o Elenie?
Nie obchodzi cię, że do końca życia będzie workiem z krwią?
Ochrona Eleny to twoja broszka. Ja już nie muszę się tym martwić.
Nie ściemniaj, że zapomniałeś o człowieczeństwie.
Nie wyłączysz go.
Twój pstryczek się przepalił, tak samo jak mózg.
Chcesz pokonać drania? Musisz być cwańszy.
Żeby pokonać drania, trzeba być większym draniem.
- Nie chciałem psuć imprezy. - To jej nie psuj.
W porządku.
Zamienimy dwa słowa? To ważne.
Dobrze się czujesz?
Chcę, żeby była szczęśliwa.
Pragnę tego dla was wszystkich, mimo waszego położenia.
Tak to widzisz? Jak sytuację bez wyjścia?
Ma na was potężny wpływ.
Bonnie ma rację.
Nie powinnam mącić Jeremy'emu w głowie.
Ale nie wiem, co robić.
Tu nie jest bezpieczny.
Nie chcę stracić kolejnej bliskiej mi osoby.
Cofam wszystko, co powiedziałem rano.
Klaus nie ma nade mną władzy.
Kiedy idzie o ciebie, nie pozwolę mu.
Już dobrze.
Może nie było nam pisane. Trzeba się z tym pogodzić.
Nie.
Kocham cię.
Co to było?
Czy ty...
Czy ty mnie ugryzłeś?
Zostaw mnie. Precz!
Opuścili nas.
Znajdźmy ich, zanim się zejdą.
Gorzała się skończyła, a Matta nękają duchy Fellów.
Co ty wyprawiasz?
Cześć, Damon. Jest zajęta.
- Skąd masz telefon Eleny? - Wykonuję kolejny krok.
Co zrobi Klaus, jeśli nie zdoła stworzyć nowych mieszańców?
Zostaw ją.
Co ty wyprawiasz?
Wypuść mnie. Słyszysz?
Co znowu?
Właśnie rozmawiałem o planie umajenia placu miejskiego.
Stefan porwał Elenę.
- Zaczyna się miotać. - Wykorzysta ją przeciwko tobie.
Zrób, co mówi. Usuń mieszańców.
Bo co? Nie ośmieli się jej zabić.
Próbował urwać komuś łeb na imprezie.
Działa jak opętany.
Wariat czy nie... Miłość nie umiera.
Blefuje.
Może tak, może nie,
ale jeśli nie chcesz wierzyć jemu, uwierz mnie.
Dobrze go znam, ale nie wiem, co wykombinuje.
Jeśli każe ci mrugnąć, mrugnij.
Pani szeryf!
- Co się stało? - Tyler ją ugryzł.
- Słyszysz mnie? - Przepraszam, mamusiu.
Ma zwidy. Sam nie wiem. Nikt nie odbiera.
Już dobrze, kochanie.
Jaki masz plan? Co zamierzasz?
Zabrałem Klausowi rodzinę, żeby cierpiał.
Nie pozwolę, żeby stworzył sobie nową.
Więc co? Zamkniesz mnie w piwnicy?
Może przemienię cię w wampira.
Zatrzymaj się.
Miło cię słyszeć.
Niech mieszańce wynoszą się z miasta.
Najpierw zwróć mi trumny.
Twoje źródło krwi zaraz spadnie z mostu.
Nie wierzę. Nie zabijesz jej.
- Co robisz? - Co się dzieje?
Napoiłem ją krwią. Zostanie wampirem.
- Nie wierzę. - Sprawdź.
W następnej kolejności polecą trumny.
Pożegnaj się z rodziną.
Zwolnij.
Dobrze. Wypędzę ich. Wygrałeś.
Zatrzymaj samochód.
- Wracaj. - Nie zbliżaj się do mnie.
Wsiadaj do samochodu.
Jak mogłeś?
Tu zginęli moi rodzice, a ja mało nie umarłam.
Wiedziałeś.
To ty mnie uratowałeś.
Musiał uwierzyć. Twój strach go przekonał.
- A gdyby tak się nie stało? - Ale się stało.
Uwierzył. Podkulił ogon.
Ma słaby punkt. Zdołam go zniszczyć.
Tylko na tym ci zależy?
Żeby zniszczyć Klausa?
Tylko tyle mi zostało.
Miałeś mnie.
Straciłem cię, kiedy opuściłem z nim miasto.
Pogódź się z tym w końcu.
Do tego zmierzasz?
Chcesz, bym cię znienawidziła?
Już mnie nie obchodzi, co o mnie myślisz.
Był u mnie Tyler.
Powiedział, że Caroline miała okropny wypadek.
Zmusiłeś go, by ją ugryzł.
Sam nigdy by tak nie postąpił.
Przyszedłem pomóc.
Moja krew ją uleczy. Niech szeryf mnie wpuści.
Rozumiem. Chcesz czegoś w zamian.
Pani poparcia.
Wejdź.
- Zabijesz mnie? - W dniu urodzin?
Tak źle o mnie myślisz?
Tak.
Marnie to wygląda.
Jesteś przypadkową ofiarą.
Uwielbiam urodziny.
Pewnie masz z miliard lat.
Kiedy człowiek zostaje wampirem, musi inaczej postrzegać czas.
Cieszyć się, że już go nie ogranicza banalny ludzki konwenans.
Jesteś wolna.
Umieram.
I umrzesz...
Jeśli tego chcesz...
Jeśli uważasz, że twoja egzystencja straciła znaczenie.
Też zdarzało mi się tak myśleć przez te wszystkie wieki...
Ale zdradzę ci tajemnicę.
Czeka na ciebie wielki świat.
Piękne miasta, sztuka, muzyka.
Prawdziwe piękno.
Możesz to wszystko mieć.
I tysiące kolejnych urodzin.
Wystarczy, że poprosisz.
Nie chcę umierać.
Pij, kotku. Częstuj się.
Wszystkiego najlepszego, Caroline.
- Dzięki, że przyjechałeś. - Nie ma sprawy.
Poradzisz sobie?
Przeżyję. Jak zwykle.
Stefan wygrał tę rundę.
Przyparł Klausa do muru.
Metodę obrał dziadowską.
Potrzebowaliśmy tego.
Klaus dyktował warunki, a Stefan go pokonał.
- Jest gorszym draniem. - Nie zachwycaj się.
Jestem z niego dumny.
Powiedz, że sobie poradzisz.
Nie pocałujesz mnie znowu.
Wiem.
Nie mogę.
To nie jest w porządku.
Jest. Tylko nie teraz.
Dobranoc.
Dobranoc, Damon.
W końcu musisz mnie puścić.
Trzymaj się ciepło.
Alaric czeka.
- Jeszcze nie wyjechałeś. - Co tu robisz?
Przyszłam się pożegnać.
OD KLAUSA
Chyba nie skoczysz?
Fajnie, że przyszedłeś.
Myślałam o tym, co mówiłeś o sytuacji bez wyjścia.
Byłem na bani. Machnij na to ręką.
Rzeczywiście czuję się jak w matni.
Jakbym na siłę czepiała się
dziewczyny, która miała zginąć razem z rodzicami.
Żyła normalnie i nie zakochiwała się w wampirach.
Już nią nie jesteś.
Pozwól jej odejść.
Mam wrażenie, jakbym ją zawiodła.
I ich.
Rodziców.
Wiesz co?
Znam cię od dziecka.
Nieźle ci idzie.
Tu spoczywa Elena Gilbert,
wesoła kumpela, wspaniała przyjaciółka.
Dzięki Bogu nie tylko ja piję.
Straciłam pacjenta, a ty?
Odwiozłem dzieciaka na samolot.
Swojego?
Długo by tłumaczyć.
Postaw mi piwo.
Zadzwonił turysta. Moi ludzie byli tu pierwsi.
- Kolejny mieszaniec? - Tak myślałam.
Brian Walters, medyk sądowy.
A kołek? To nie wampir.
Wiem. Został zamordowany. y.