Napakaganda sa Portland, kapag walang maingay na musika.
Dito nagpaparami ang mga taong lobo.
Patay na ang tatay mo.
Anong sinabi mo?
Nagkamali ako. Hindi talaga ang tatay mo, at hindi namatay.
Mikael.
Sinaksak siya.
Anong gagawin ko sa bangkay?
Una, gusto kong ipaliwanag mo sa akin ang eksaktong nangyari.
bago ang pangyayari
Maaaring sinundan ni Mikael si Elena. Hinila siya para gamitin siyang pain.
At ikaw, pinakain mo siya ng Vervain?
Hindi, kami ang ang nagpakain sa kanya ng Vervain.
-Kailangang makatotohanan ito. -Okey, sige.
Pinakain namin siya ng Vervain, at nalamang may patalim pala siya.
Na gagamitin sana niya kay Rebekah. Pero sa halip--
Itinulak namin ito sa kanyang puso.
Paano kapag nakita niya ang bangkay ni Mikael?
May punto ka. Napilitan ka sa ipinagawa ni Klaus.
Kung ay ideya ay mapabalik siya rito at patayin siya...
ang huli na lang kailangan ay patahimikin 'yan dila mo.
'Wag mo akong tingnan. Ako lang pinagdala sa kanya rito.
Matalino si Klaus. Kapag sinabi nating patay si Mikael, hahanap siyang patunay.
Kaya dapat ay mamatay na ako.
-Paano kung gusto ka niyang makita? -Gumagana ang plano natin.
Gusto talagang makita ni Klaus ang bangkay ko.
Akitin n'yo siya papunta rito, at papatayin ko siya.
Gamit ang ano? Hindi tatalab itong patalim sa kanya.
Nasa akin ang isang matulis...
at maganda na galing sa sinaunang puting puno ng oak.
Ang nag-iwan ng mga abong ito noong ito'y nasunog.
Nasaan ito?
Wala rito.
Ang alamin ang lokasyon nito ay patakaran ng aking insurance.
Laban saan?
Ang iwan ito sa puso ko.
Hindi pwedeng saksakin ng isang bampira ang Orihinal ng 'di mamamatay.
Kaya mapupunta ito sa 'yo.
Gusto mo ba talagang saksakin kita?
Walang iiwang pagkakataon si Klaus...
lalo na pagdating sa pagtitiwala,
Gusto kong makita ang nabubulok niyang bangkay.
- Para sa sarili ko. -Nandito siya.
Pumunta ka rito.
Kapag nagsisinungaling ka, Stefan, ang pamimilit ang magpapahamak sa 'yo.
Kaya sumagot ka nang maayos.
Totoo ba ang sinasabi mo?
Totoo.
-Nakita mismo ng mga mata ko. -Gusto kong makausap si Rebekah.
Walang problema. Nandito siya.
-Hello, Nik. - Rebekah, mahal ko.
Ano itong nabalitaan ko na nasasaksak si Mikael?
Totoo ito.
Tuluyan na siyang nawala sa buhay natin..
Na-miss na kita.
Nalulungkot ako rito.
-Uuwi na rin ako. - Mabuti.
Magkita na lang tayo, kapatid.
Naniwala siya.
Uuwi na siya.
Madali lang ba iyon o ano?
Tapusin na lang natin to.
Sa wakas.
Ang tagal mo.
Rebekah.
Kung ano mang makaamang iniisip mo, 'wag na lang.
Walang halaga sa akin ang sasabihin mo.
Alam ko.
-Nasaan ang aking patalim? -Nakay Elena.
Kalimutan ang plano na gamitin ito sa akin.
Hindi ikaw ang hinahabol ko.
Pamilya ko si Nik.
Kung tatapusin mo siya, tatapusin mo na rin ako.
Binubulag ka niya, Rebekah. Pinatay niya ang nanay mo.
Alam ko ang ginawa niya. At pagbabayaran niya ito.
Hindi pinanganak na mamatay tao si Nik. Wala ni isa sa amin.
Ikaw ang gumawa nito sa amin noong ginawa mo kaming bampira.
Sinira mo ang pamilya namin.
Hindi ikaw.
Rebekah.
Ayaw ko nitong mga damit ko. Wala akong maisuot sa homecoming.
'Wag kang pumunta. Dito tayo sa bahay, mag-order ng pagkain
at pag-aralan ang mga lumang palatandaan kasama si Alaric.
Kailangan nating pumunta. Lagot tayo kay Caroline.
May ka-date naman si Caroline.
Pwede mong ikwento sa akin ang tungkol kay Jeremy, 'di ba?
Hindi ko kailangan.
Minahal niya ang kanyang kasintahang multo at itinanggi ito.
-Ang tapos ay tapos na. -Kailangan mo itong ikwento.
Sinaktan ka niya, Bonnie. Galit din ako sa kanya.
Galit ka sa iyong kapatid.
Sisigawan mo siya ng kaunti, tuturuan ng leksiyon...
Pero hindi ka magagalit ng katulad ng galit ko.
-Bonnie-- -At hindi ka dapat.
Kapatid mo siya.
Kaya hindi ako magkukwento ng tungkol dito.
Hindi natin pwedeng pagkatiwalaan si Rebekah.
Talaga?
Dahil ang mga Original na bampira ay kadalasang maaasahan.
Tama si Bonnie.
Maaaring galit si Rebekah sa ngayon, pero kapatid niya ito.
Ang pagsisinungaling, pagpatay sa ina, at maswerteng kapatid.
Handa na si Wolfbane.
Napakaraming bagay na maaaring magkamali.
Maraming tao na pwedeng magkamali rito.
Gumagawa ako ng lihim na plano.
Talaga? Ano iyon?
Kapag sinabi ko sa 'yo, hindi na ito lihim.
-Kailangan kong humiram ng kurbata. -Mayroon kang kurbata.
Edad 162 na ako at pupunta ako sa sayawan sa homecoming.
-Kailangan ko ng magandang kurbata. -Hindi ka makakapunta.
Kailangan kitang protektahan.
At kapag tiningnan ko ang iyong rekord sa sayawan noong haiskul, 'di ito maganda.
Ang malas ko, sige pumunta ka at mapatay ka ng reyna ng homecoming.
-Hindi. -Alam ko kung paano.
-Tinuruan ako ni Alaric. -Elena...
ito ang sumabog na sa mukha mo, isa lang sa atin ang mabilis maghilom.
Sabihin n'yong may mas maganda kayong plano kasya sa granada.
'Di bale, kapatid. Mas mabuti nang wala kang alam.
Ang kalayaan ko kay Klaus
ay nakasalalay sa inyong magandang plano.
Kaya paumanhin kung medyo nakakainis ako.
Sa 'yo kami mag nag-aalala.
Kapag may isang maling tanong si Klaus, ay sira na ang lahat.
May dahilan ka para mag-alala.
Pero kung babalikan ang nakaraan ng ating mga palpak na plano
ito ay dahil isa sa atin ay pinairal ang kabaitan.
Kaya kung ako ang magsasabi kung paano ito papalpak
siguradong hindi ako ang dahilan nito.
Magkita tayo sa homecoming. 'Di na ako makapaghintay.
Pwede bang makahiram ng glitter gun?
Pwede ba?
Salamat.
Pwede ba nating iwan muna ang pag-aayos at kumain muna tayo?
May thermos ako sa aking bag.
Ibig kong sabihin ay totoong pagkain.
May kilala si Rebeka na mga taong gustong pakainin.
Hindi na natin sila kailangang pilitin.
Una, sa wakas ay hindi na galit sa akin ang nanay mo
kaya ayaw kong mahuli
sa isang kakaibang gawain kasama ang kanyang anak.
Pangalawa, tigilan mo nang sumama kay Rebekah, na isang masamang bampira.
Itago mo na lang mga mga kuko mo sa sayawan mamaya, okey?
Para sa akin?
Sino ang malas na napilit na maging ka-date niya?
Sabi ni Matt ay siya.
Teka, ipinareha niyo siya kay Matt?
Gusto niyang pumunta, wala naman siyang makasama.
Umiinom siya ng Vervain, 'di niya ito kakagatin. Anong problema?
Ang problema, Tyler, ay inosente si Matt, mabait siyang tao,
na hindi dapat nakikipagsayaw sa masasamang bampira.
Lalaki si Matt, Caroline. At maganda si Rebekah.
'Wag ka masyadong mag-isip.
Isa itong lumang paniniwala, 'di ba?
Sabihin mo sa akin na isa itong kakaibang samahan n'yo ni Klaus.
Nandito ako at nag-aayos ng mga bandereta at puno ng glitter ang aking kamay.
Kung may paniniwalaan ako, ikaw 'yun.
Handang handa ka na, ha?
Nakakahiyang katotohan. Ito ang aking ung sayawan sa haiskul.
Talaga?
Hindi ako nagkaroon ng oras noong haiskul ako.
Palagi kaming palipat-lipat ni Nik.
Tumatakbo.
Ayaw kong palampasin itong pagkakataon.
May balita ka pa ba sa kanya?
Wala, siguradong kung may pagkakataon, ay babalik siya.
Handa na ba si Damon at ang tatay ko sa plano nila?
Oo.
'Wag mo nang sabihin sa akin.
Ayaw kong malaman. Gusto kong pumunta sa sayawan at ipaubaya ito kay Mikael.
Alam kong mahirap ito.
Salamat sa pagtulong sa amin na makabalik si Klaus sa bayan.
Mag-iingat ka.
Ilang libong taon na akong tumatakbo sa ilang dahilan.
Hindi mabuting tao si Mikael.
At hindi siya mapapagkatiwalaan.
Wala ni isa sa aking pamilya.
Ayos ka lang ba?
Buong buhay kong minahal at kinamuhian ang aking kapatid.
'Di ko akalaing ako ang magiging dahilan ng sugat sa kanyang puso.
Ayaw ko ng umiyak. Ayaw kong masira ang aking make-up.
Anong itsura ko?
Ang ganda mo.
Pero may nakalimutan ka.
Ang kwintas ng aking ina.
Isuot mo ito ngayong gabi.
Pwede ko bang isuot sa 'yo?
Salamat.
Patawarin mo ako.
Hindi ko ito dapat palampasin.
Sa likod.
Ang lupit.
Kailangan itong gawin.
Hindi pumapanig sa atin sa Rebekah.
Hindi kita hinuhusgahan.
Si Katherine ka talaga.
Hindi para pagain ko ang sarili ko.
Isa itong papuri. Parang ganun.
Tama si Stefan.
May taong ginagamit ang kabutihan nila at sirain ang ating mga plano.
At malamang ay ako iyon.
Elena...
may sinasaksak ka. Magiging maayos ka rin.
Pero hindi ko ito gusto.
Masyado akong nag-aalala. Iyon ang problema, Damon.
Ako ang mahina sa atin.
Kung ito ang nagpapagaan sa iyong pakiramdam, ay 'di pa siya patay.
Nagtitiwala ka ba sa kanya?
-Kay Mikael? -Hindi.
-Kay Stefan? -Hindi.
Hindi, hanggat nasa ilalim siya ng kontrol ni Klaus.
-kailangan natin ng mas magandang plano. -Alam ko na ang gagawin.
Hindi mo lang ito magugustuhan.
Bakit hindi?
Dahil kapag nag-umpisa na ito, ay ayaw kong makialam ka rito.
Anong ibig nitong sabihin?
May tiwala ka ba sa akin?
Oo.
Kung ganun ay wala kang dapat ipag-alala.
-Anong nangyari? -May baha sa gym.
-Hindi na tuloy ang sayawan. -Pakiulit?
Ano nang gagawin natin?
Ibig bang sabihin ay 'di na ako pupunta?
Ikaw ang bahala. Ililipat ni Tyler ang kasiyahan sa bahay niya.
Inuman para sa homecoming? Kakaiba ito.
Sabihin mo na lang na pupunta ka.
Magkita na lang tayo doon.
Elena.
-Matt. -Hey.
May kaunting problema sa iyong ka-date.
Anong nangyari?
Ano kaya kung palitan mo ang ka-date mo?
Paano siya nakapagplano ng magandang kasiyang na ganitong kabilis?
-Banda ba iyong nasa labas? -Sino ang mga taong ito
Kakaiba ito. Nasaan si Tyler?
Stefan. Kumusta na?
Tyler. Nakakaaliw ang kasiyahan dito.
Salamat, pero hindi ako ang nagplano nito. Ginawa ko lang ang gusto ni Klaus.
Anong ibig mong sabihin?
Hindi ito kasiyahan. Isa itong lamay.
Magandang gabi sa inyong lahat.
Nagpapasalamat ako sa inyong lahat na dumalo para magdiwang.
Ang tagal natin itong hinintay.
Sobra ito para sa homecoming.
Kakaiba ito.
Na magkasama tayo.
Si Caroline. Wala siyang alam. Umarte ka ang normal.
-Nandito si Klaus. -Ano?
Ang ating kaibigang si Tyler, ay inisip na ayos lang
na magdaos ng kasiyahan ang kanyang amo.
Inaasahan kong may sorpresa.
Hindi na ako nasosorpresa sa kahit anong ginagawa ni Klaus.
Hahanapin ko si Bonnie.
Anong nangyayari?
Anong ginagawa n'yong dalawa rito?
Kasama mo dapat si Rebekah.
Nagbago ang plano.
Kailangan ko ng maiinom.
Ang ganda ng homecoming.
1000 taon ko nang pinaplano ang libing ng aking ama.
Wala sa planong imbitahin sila, pero nakuha mo ang ideya.
Ano na? Hihinto ka na ba sa pagtakbo?
-Pinagbuklod ko na ang aking pamilya. -Ang pamilya mo?
Sila ba ang mga taong tinipon mo sa mga ataul?
Hindi na iyon mahalaga. Wala ni si Mikael.
Ang nakaraan ay nakaraan.
-Ang saya rito. -Nagustuhan ko ang banda.
Parang ang reyna ng homecoming ay nabubuhay pa rin
at malapit na akong maniwala na wala rito si Rebekah. Nasaan siya?
Hindi ko alam. Akala ko ay pupunta siya kasama si Matt.
Magtapat ka, Stefan.
Nasaan ang kapatid ko?
Sinabi ko nang hindi ko alam.
Gusto mo bang dalahin kita sa ama mo?
Hindi ito magiging isang kasiyahan, kung wala ang panauhing pandangal, 'di ba?
Dalahin siya sa akin.
Sige. Parang may mapapala ako rito?
Ang aking kalayaan mula sa iyong pamumuwersa.
Ah, gusto mo ang iyong kalayaan?
Kapag namatay na siya at nawasak ang sandata, magiging malaya ka na.
Kasiyahan kong ibalik ito sa 'yo.
Pumunta ba sa sayawan ang anak ko?
Oo.
Hindi ka nakasama sa pagpapalitrato.
-Nakuha mo ba ang premyo? -Oo.
Hindi kita hihingan ng mensahe. 'Wag sasama ang iyong loob.
Wala akong sasabihin.
Marangya.
Pwede ko bang hawakan?
Ito ang tanging sandata na makakapatay sa Orihinal.
Kaya ako na ang hahawak nito.
'Wag sanang sumama ang loob mo.
Gusto kitang painumin
pero sabi sa akin ni Katherine ay isa kang bampira na mahilig sa yelo.
Pwede mo pa rin akong alukin.
Bakit ka kumakain ng mga bampira?
'Wag mong sabihin na nasasarapan ka rito.
Kaya kong lumikha ng mga bampira
pero 'di ko sinasadya ang pagnanasa sa dugo.
Matagal nang panahon, na natutunan kong kumain ng mga kalaban,
at hindi mga inosente.
Baguhin ang mga plano.
Bumalik na si Klaus. Nasa Lockwoods siya...
at gusto niyang ipadala ang iyong bangkay sa harapan ng kanyang bahay.
Ikinatatakot ko ang kanyang malaking pagkabigo.
Hindi siya pupunta rito.
-Sana'y 'di doon nakadepende ang plano mo. -Hindi nga.
-Pero may plano ka, tama ba? -Oo. May plano kami.
Hindi ka lang kasama rito.
Pwede bang baliin na lang ang leeg niya?
Tiyak na iyon ang mangyayari sa akin.
Magwawala ang nanay ko kapag nakita niya ang lahat ng tao rito.
Hindi problema ang nanay mo. Pinilit ko siyang pumunta sa simbahan.
Anong sinasabi mo?
Tumingin ka sa paligid.
Nandito si Bonnie.
Nandito si Elena
at si Matt...
at ang iyong magandang kasintahan, na si Caroline.
Nasira ang pagsasayaw nila ngayong gabi
at sinong dumating dito sa kasiyahan?
Ikaw.
Anong klase kang kaibigan.
Pero sino ang iba pang nandito
Hindi ko alam.
'Di ko pa sila nakikita sa buong buhay ko.
Dahil nag-imbita rin ako ng marami kong kaibigan.
Siya ang kaibigan kong si Mindy.
Sinundo ko pa siya sa Kansas.
Alam mo bang may isang buong angkan ng taong lobo sa sentro?
Nandito si Tony, galing sa Hilaga ng Dakota,
at huwag nating kalimutan ang mga galing Seattle.
Sandali. Lahat ba sila ay mga hybrid?
Gusto rin nila ang kasiyahan.
Tulad mo, ay pinangalagaan ko sila. Gusto nilang pagsilbihan ang kanilang amo.
Kaya kapag may gumawa ng masama sa akin...
mapipilitan silang gumanti.
Balaan mo na ang mga kaibigan mo.
Anong balak mo kay Klaus?
-Wala. -May balak siya sa iyo, Caroline.
Kung ano man ang binabalak mo, ay mas nauuna na siya.
Hindi ko alam kung anong sinasabi mo.
Nagsisinungaling ka.
Hindi ako nagsisinungaling. Wala akong alam.
Kung may alam ako, 'di ko sasabihin sa 'yo dahil pinangangalagaan ka nina Klaus.
Hindi ka mapagkakatiwalaan.
Pwede bang bumalik na tayo sa kasiyahan?
Nasaan ang ka-date mo?
Ikinukuha ako ng maiinom.
Mukhang kailangan kitang pasalamatan sa pagkamatay ni Mikael.
Sinugod niya ako. Wala na akong nagawa.
Humahanga pa rin ako.
Hindi madali sa isang tao na patayin ang isang Orihinal.
-Hindi ito unang pagkakataon. -Tama.
Elijah.
Parang kinakabahan ka.
Hindi ako kinakabahan. Hindi lang kita gusto.
Didiretsahin na kita.
Ilang taon na akong hinahabol ng mga tao.
At palagi ko silang nauunahan.
Kaya kung ano man ang gusto mong subukan, sige.
Galingan mo. Hindi ka magtatagumpay.
Mga bampira lang ang imbitado.
Ito ang aking RSVP.
Hybrid.
Anong ginawa mo sa kanya?
Vervain lang 'yan.
Magiging maayos din siya. Alisin mo siya kaagad dito.
Anong nangyayari?
May nangyayari kay Klaus
at puno na ang bahay na ito ng hybrids na 'di pwedeng may mangyari sa kanya.
-Anong 'di pwede? -Hindi ko maipaliwanag.
Hindi ko ito malalabanan.
Kailangan ko siyang protektahan kahit sino pa ang humadlang.
Sa pag-atake kay Caroline?
Pinoprotektahan ko siya, Matt.
Ito lang ang paraan para mailigtas siya.
Pakiusap, ilabas mo siya rito ng ligtas. Palabasin mo ang lahat.
Bilang may bahay, alam mong 'di gagawa ng nakakatuwa ang mga hybrid na ito.
Kung ano man ang pinaplano mo, ay nakahanda si Klaus.
Papatay siya kung kinakailangan.
Sabihin mo sa ibang may pakialam.
Bonnie!
Bonnie.
Anong problema mo?
Hindi mo dapat pinasasakit ang ulo ko.
-Hindi mo dapat patayin si Tyler. -Sinubukan niya akong kagatin.
-Ano 'yan? -Wala.
Ano ba, iyan ba ang--?
Nasa paligid lang sila.
Bakit nasa 'yo iyan?
Ako lang ang pwedeng makapasok sa bahay!
May bisita ka.
Sabihin mo sa bisita ko, na nasa kalagitnaan ako ng tagumpay dito.
Siya daw si Mikael.
Kung gayon, ay dapat ko siyang paghintayin.
Pupuntahin sa likod ang lahat.
Kakausapin ko lang ang tatay ko.
Tony, alam mo na ang gagawin.
Kumusta, Niklaus.
Kumusta, Mikael.
Bakit hindi ka pumasok? Tama. Nakalimutan kong, hindi pwede.
Pwede kang lumabas kung gusto mo.
O panoodin ko ang aking mga hybrid na binabalian ka ng buto.
Hindi nila ako kayang patayin.
Tama, pero magiging parang laro ito sa impyerno.
Ang gagawin ko lang ay isang pitik, at susugod na sila.
Ang malaking masamang lobo.
Hindi ka pa rin nagbabago.
Nagtatago ka pa rin sa likod ng mga laruan mo na parang duwag.
Nakalimutan mo.
Pinapangalagaan mo sila, pero mga bampira pa rin sila.
At pwede ko silang kontrolin.
Lumabas ka at harapin mo ako, Niklaus...
o mamamatay siya.
Sige. Patayin mo siya.
'Wag. Klaus. Gagawin niya ito.
Kapag namatay siya...
ang loteng ito ang huli mong kasusuklaman.
Hindi ko ito kailangan. Gusto kong mawala ka na.
Para saan, Niklaus?
Para habambuhay kang mabuhay...
na walang nasa tabi mo?
Walang nagmamalasakit sa iyo!
Sinong mayroon ka
bukod sa mga pinilit mong maging tapat sa 'yo?
Wala.
Tinatanggap ko ang hamon mo, Ama. Patayin mo siya.
Lumabas ka...
at harapin mo ako, isang duwag, at 'di ko ito gagawin.
Buong buhay ko, na minamaliit mo ako.
Kapag pinatay mo siya, ay mawawalan ka ng lakas. Kaya gawin mo na.
Sige, patayin mo siya.
Sige na, tanda.
Patayin mo siya.
Patayin mo siya!
Marahas ka, Niklaus.
Habangbuhay, na isa lang bagay...
ang nagpapasaya sa 'yo.
Katherine.
Anong ginagawa mo?
Anong ginawa mo?
Nakuha niya ang kanyang kalayaan.
Salamat, kaibigan.
'Di mo kailangang gawin ang sinasabi ko. Malaya ka na.
-Ayos ka lang ba? -Ano sa tingin mo?
Patawad at sinasaksak kita.
Ito lang ang naiisip ko para ilayo ka.
Talaga? Hindi ba, "Caroline.
Nag-aalala ako sa pwedeng mangyari ngayong gabi,
kaya baka pwedeng umuwi ka na lang at manood ng Dancing with the Stars."
Kung nalaman mong lahat ng kaibigan mo ay susubukang patayin si Klaus,
aalis ka ba?
Hindi.
Kaya iniligtas kita sa katigasan ng ulo mo.
Hindi ito nakakatuwa, Tyler.
Paano kita makakasama kung sumusunod ka sa kanya?
Gusto kong intindihin mo, Caroline.
Intindihin ang alin?
-Na isa ka sa masasamang tao? -Intindihin na ganito talaga ako.
Wala akong magagawa rito.
Hindi mapapatay si Klaus. Hindi ako magbabago.
-Intindihin mong ayos lang ito sa akin. -Pero paano kang naging ayos dito?
Dahil mas maayos ito.
Hindi ko na kailangang umatras, Caroline.
Maliban na lang kung gusto ko.
Hindi ko na kailangang masaktang muli.
Kung ang paglilingkod kay Klaus ang kabayaran...
tatanggapin ko ito.
Pero...
wala ka nang kontrol sa iyong sarili.
Hindi ko naman ito nagawa noon. Kinokontrol ako ng kabilugan ng buwan.
Pagkatapos ng lahat ng ating pinagdaanan...
ay nandoon ka sa lahat ng iyon.
'Wag mo akong tatalikuran ngayon.
Tyler...
Tama.
-Ako lang ay-- -Naintidihan ko.
-Paano ito nangyari? -Inisip namin ang lahat, Elena.
May mga hybrid si Klaus, sinugod kami ni Mikael.
Isinama namin si Katherine, para hindi ka mapahamak.
Handa kami sa anumang mangyayari.
Hindi ko maintindihan. Gusto ni Stefan na patayin si Klaus.
Higit sa anuman.
Iyon ang ating inaasahan.
Nagawa namin.
-Nasaan si Katherine? -Tumakbo papunta sa burol, gaya ng dati.
Kung magkamali ang plano. Sinong sisisi sa kanya?
Papatayin siya ni Klaus.
Nakuha ko na siya, Elena.
Nasa akin na si Klaus.
Dapat at natapos na ang lahat.
Hey.
Damon, makinig ka.
Malalagpasan natin ito.
Palagi tayong nakakaligtas.
Magtiwala ka sa akin.
Hindi na natin mababawi si Stefan.
Alam mo 'yun, hindi ba?
Pakakawalan natin sila.
Okey?
Kailangan natin siyang pakawalan.
Hindi ako interesado sa paulit-ulit nating pagkakamali, Katherine.
Tumawag lang ako para magpaalam.
Hindi ko alam ang sasabihin ko sa 'yo. Maganda ang plano mo, Damon.
At mataas na papuri ito mula sa akin.
Hindi ito masyadong nakakaalis sa ngayon.
Magtatago ka na ba ulit?
Hindi naman nakakainip ang buhay ko.
- Paalam, Damon. -Ingatan mo ang sarili mo, Katherine.
Hindi niya alam kung saan nagkamali.
Hindi niya kailangang malaman.
Magaling ka ba dito?
Kailangang lumayo ako kaagad kay Klaus.
Stefan.
-Elena. -Hindi masyado.
Tumayo ka. May isang minuto na lang tayo bago nila malaman na nakaalis na ako.
-Kinakabahan ka. -Hindi ako kinakabahan. Hindi kita gusto.
Ilang taon na akong hinahabol ng mga tao.
At palagi akong nauuna.
Kaya kung ano man ang iniisip o pinaplano mo, sige lang.
Galingan mo.
Hindi ka magtatagumpay.
Hindi ako magsasawang sumubok.
Matalino ka kung sasabihan mo si Damon na ayusin ang asal niya ngayong gabi.
Dahil kapag namatay ako, sinigurado ko nang mamamatay din siya.
Kahit sa kamatayan, may utos na ako sa aking mga hybrid.
Patayin mo ako, at parang pinatay mo na rin siya.
Paano mo nalaman na pipigilan ko si Damon?
Hindi ko alam.
Inaasahan ko lang na iyon ang gusto mo.
Kung napatay si Klaus, ay isasama niya sa kamatayan si Damon.
Kaya hindi namin itinuloy ang plano.
At harapin ang galit ni Mikael? Mamamatay tayong lahat.
Akala ko ay hindi ka na magpapakatao at wala nang pakialam,
-kaya may isa na lang solusyon. -Ano 'yun?
Pag-iingat, Stefan.
Pag-iingat para mailigtas ang buhay ni Stefan.
Dahil babalik ako sa kasiyahan at itutuloy ang plano.
Mapapatay si Klaus. At makakamit natin ang ating kalayaan.
Pero mamamatay si Damon.
Mamamatay ang kapatid mo, Stefan.
Maliban na lang kung may gagawin ka.
Gusto mong mamatay si Klaus ng 500 taon.
Bakit mo itataya ang lahat para lang mailigtas si Damon?
Hindi ko lang ililigtas ang buhay ni Damon, Stefan.
Ililigtas ko rin ang buhay natin.
Ang iyong pagkatao.
Sabihin na nating mas gusto ko ang matandang ikaw.
Katherine naman.
Wala kang pakialam sa iba, sarili mo lang.
Alam natin pareho na hindi ito totoo.
Mahal kita.
Mahal ko rin si Damon.
Ang pagkatao ang pinakakahinaan ng isang bampira.
Kahit ganito mo ito talikuran...
ay lalaban itong pabalik sa atin.
Minsan ay hinahayaan ko ito.
Hindi ko kayang ibalik ito.
Ayaw ko, matapos ang lahat ng nagawa ko.
Siyempre ayaw mo.
Pero kapag 'di mo pinaramdam sa sarili mo...
hindi mo magagawa ang sunod na gusto kong ipagawa sa 'yo.
Ano iyon?
Ang magalit.
Rebekah, nasaan ka?
Sagutin mo ang telepono. Patay na si Tatay.
Oras na para magtipun-tipon ang pamilya.
Stefan. Na-miss mo na kaagad ako?
Tumawag ako para magpasalamat sa aking kalayaan.
Gusto kong maniwala ka, na may isa akong salita.
Kaya lang, medyo malaki ang kapalit nito.
Kinuha mo ang lahat sa akin, Klaus.
Hayaan mong lumipas na ang nakaraan. Magtiwala ka sa akin...
lumilipas din ang sama ng loob.
Alam mo ba kung anong hindi lumilipas?
Ang paghihiganti.
Hindi.
Anong problema, Klaus?
May hinahanap ka ba?
Anong ginagawa mo?
Tinatamasa ang aking kalayaan.
Papatayin kita at lahat ng makikilala mo.
Gawin mo 'yun, at 'di mo na makikita ang pamilya mo.
Nagtataka ako, Klaus...
sa isang nauuna na nang isang libong taon...
handa ka ba para rito?
Isinalin sa Tagalog ni: Bernaditte Banzuela