Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
Jedyną silniejszą rzeczą od pragnienia krwi jest miłość do tej dziewczyny.
Twoje człowieczeństwo cię zabija.
Wyłącz je!
- Coś ty zrobił? - Naprawiłem go.
Walcz o to. Poczuj coś, cokolwiek, Stefan.
Jeśli nie, stracisz mnie na zawsze.
Klaus zabił twoją matkę.
On ma władzę nad tobą, mną, nad każdym.
Robił to przez 1000 lat. Musimy to skończyć!
Szukają Mikaela...
wampira, który poluje na wampiry.
Nie chcecie go zbudzić. Zabije was wszystkich.
Pomyślałam, że może wiesz, jak zabić Klausa.
Mogę zabić Klausa i to zrobię.
Dopóki Klaus żyje, robię to, co każe.
- Mikael. - Sprowadź Klausa do Mystic Fall.
A ja z chęcią wbiję mu kołek w serce.
Jak się nie uda, wbiję go tobie.
W Portland jest super,
gdyby nie ckliwa muza i zdrowi ludzie,
istne lęgowisko wilkołaków.
Twój ojciec umarł.
- Co powiedziałeś? - Sorka.
Nie twój prawdziwy ojciec i nie umarł.
Mikael. Zasztyletowany.
Co zrobić z ciałem?
Po pierwsze wyjaśnij, co się stało.
GODZINĘ WCZEŚNIEJ
Powiemy, że przyszedł za Eleną. Chciał jej użyć jako przynęty.
Zawerbenowałeś go?
My wszyscy. Sam nie dałby rady Pierwszemu.
Dobra. Zawerbenowaliśmy go.
Odkryliśmy, że ma sztylet.
Którym chciał przebić Rebekę, ale...
My wbiliśmy mu go w serce.
A jeśli zechce zobaczyć ciało?
Właśnie. Ty musisz robić, co każe Klaus.
Jeśli mamy go tu zwabić i zabić, nie możesz popełnić błędu.
Daj mi spokój. Mam go tylko sprowadzić.
Klaus jest bystry.
Jeśli usłyszy, że Mikael nie żyje, zażąda dowodu.
Więc będę martwy.
A jeśli zechce zobaczyć osobiście?
O to chodzi. Klaus zapragnie zobaczyć ciało,
zwabicie go tutaj, a ja - zabiję.
Czym? Te sztylety go nie zmogą.
Mam kołek z drewna białego dębu...
...z którego po spaleniu został popiół.
Gdzie on jest?
Nie tutaj.
A wiedza o nim gwarantuje mi bezpieczeństwo.
W jakiej sprawie?
Niedalekiej śmierci.
Jeśli wampir zasztyletuje Pierwszego, umrze.
W twoje ręce.
Mam cię przebić?
Klaus nic nie zostawi przypadkowi.
I nikomu nie zaufa.
Chcę go zobaczyć. Chcę zobaczyć jego truchło.
Jest tutaj.
Wpadnij w wolnej chwili.
Jeśli kłamiesz, dowiem się, i zapłacisz życiem.
Mówisz prawdę?
Tak. Widziałem na własne oczy.
Chcę mówić z Rebeką.
Nie ma sprawy. Jest przy mnie.
Cześć, Nik.
Słyszałem o tragicznym końcu Mikaela.
To prawda.
W końcu da nam spokój.
Tęsknię za tobą, źle mi samej.
Niedługo wrócę.
Do zobaczenia, bracie.
Uwierzył. Wróci.
Łatwo poszło.
Miejmy to już za sobą.
Nareszcie. Trochę to trwało.
Daruj sobie ojcowskie kazania. To mnie nie rusza.
Rozumiem.
- Gdzie mój sztylet? - U Eleny. Nie przebijesz mnie.
Nie o ciebie mi chodziło.
Nik był moją rodziną. Ścigając jego, zagrażałeś i mnie.
Omotał cię. Zabił waszą matkę.
Wiem. I zapłaci życiem.
Ale się nie urodził zabójcą. Ani nikt z nas.
Ty przemieniłeś nas w wampiry.
Ty zniszczyłeś naszą rodzinę. Nie on.
Same szmaty. Nie mam co na siebie włożyć.
Więc nie idź.
Zostańmy w domu, zamówmy żarcie i analizujmy hieroglify z Alarikiem.
Jeśli nie pójdziemy, Caroline nas zabije.
Już się umówiła.
Porozmawiamy o Jeremym?
Nie chcę gadać.
Zakochał się w duchu i mnie okłamał.
- To się nie odstanie. - Musisz o tym rozmawiać.
Zranił cię. Ja też jestem na niego zła.
To twój młodszy brat.
Ochrzanisz go,
ale nie będziesz tak wściekła jak ja.
I nie powinnaś. Jest twoim bratem.
Nie mogę z tobą o tym rozmawiać.
Nie ufajmy Rebece.
Doprawdy?
Na Pierwszych zawsze można polegać.
Bonnie ma rację.
Rebekah jest zła na Klausa, ale to w końcu jej brat.
Kłamliwy zabójca matki, odporny na noże.
Tojad gotowy.
Zbyt wiele spraw może pokrzyżować nam plany,
zbyt wielu ludzi może nam przeszkodzić.
Tworzę tajny plan awaryjny.
Jaki?
Gdybym powiedział, nie byłby tajny.
- Pożycz krawat. - Masz swoje.
Mam 162 lata i idę na szkolny bal.
Przydałby się porządniejszy.
Możesz nie iść.
Muszę cię chronić.
Twoje dotychczasowe przygody na szkolnych potańcówkach
były dość tragiczne.
Przy moim szczęściu zginiesz z ręki królowej balu.
Potrafię. Alaric mnie nauczył.
Wystrzeli ci w twarz. Tylko jedno z nas szybko się goi.
Powiedz, że masz lepszy pomysł niż granaty z tojadem.
Spokojna głowa. Im mniej wiesz, tym lepiej.
Żebym się uwolnił od Klausa,
wy dwoje musicie bez zarzutu wykonać plan.
Wybaczcie drobny cynizm.
Tobą powinniśmy się martwić.
Jedno złe pytanie Klausa, a wszystko weźmie w łeb.
Macie powody do obaw,
ale dotychczas ponosiliśmy porażki,
bo jedno z nas wykazywało się nadmiernym człowieczeństwem.
Teraz to na pewno nie będę ja.
Do zobaczenia na balu. Nie mogę się doczekać.
Podaj brokat.
Odpuśćmy dekorowanie i chodźmy co przegryźć.
W torbie mam termos.
Mówię o prawdziwej przekąsce.
Rebekah zna ludzi, którzy pozwalają się sobą karmić.
Nie trzeba ich hipnotyzować.
Po pierwsze, twoja matka prawie przestała mnie nienawidzić.
Nie dam się przyłapać w krwawym trójkącie z jej synkiem.
Po drugie, nie zadawaj się z tą szmatą Rebeką.
Nie pokazuj wieczorem pazurów. Proszę.
Który nieszczęśnik się z nią umówił?
Matt ją zabierze.
Umówiłeś ją z Mattem?
Ona chce iść na tańce, a on nie miał partnerki.
Facet pije werbenę, więc go nie dziabnie.
Matt to niewinny, porządny człowiek,
który nie powinien się umawiać z kimś takim.
Matt jest facetem, a Rebekah to ostra sztuka.
Jesteś zniewolony.
Powiedz, że przemawia przez ciebie poddaństwo wobec Klausa.
Wieszam serpentyny i mam ręce w brokacie.
Jeśli przed kim się płaszczę, to przed tobą.
Wprawiasz się w nastrój.
Wstyd się przyznać,
ale to moja pierwsza szkolna potańcówka.
- W życiu? - Nie miałam czasu na szkołę.
Nik i ja żyliśmy w ciągłym biegu.
Uciekaliśmy.
Nie chciałam zdać się na przypadek.
- Wiesz, co się z nim dzieje? - Nie.
Ale na pewno wróci z pompą.
Damon i ojciec są gotowi?
Tak.
Nie mów, nie chcę wiedzieć.
Pójdę na tańce, a resztę zostawię Mikaelowi.
Wiem, że ci ciężko.
I dziękuję, że pomagasz nam ściagnąć Klausa do miasta.
Bądź ostrożna.
Nie bez powodu uciekam od tysiąca lat.
Mikael jest zły, nie można mu ufać. My mu nie ufamy.
Dobrze się czujesz?
Przez całe życia kochałam i zarazem nienawidziłam brata.
Nie przypuszczałam, że pomogę przeszyć jego serce kołkiem.
Dosyć mazgajenia, bo makijaż mi spłynie.
Jak wyglądam?
Olśniewająco.
Ale czegoś brakuje.
Wisiorek mojej matki.
Włóż go dzisiaj.
Mogę?
Dziękuję.
Przepraszam.
Ja też nie mogę zdać się na przypadek.
W plecy. Podłe.
Musiałam.
Nie stanęłaby w pełni po naszej stronie.
Ja nie osądzam. Postąpiłaś jak Katherine.
Nie pocieszyłeś mnie.
To był komplement.
Stefan ma rację.
Czyjeś człowieczeństwo wszystko popsuje.
Najpewniej moje.
Właśnie kogo zasztyletowałaś. Poradzisz sobie.
Jest mi z tym źle. Za bardzo mi zależy.
Jestem najsłabszym ogniwem.
Pamiętaj, że nie całkiem umarła.
Ufasz Mikaelowi?
Nie.
- A Stefanowi? - Podobnie...
...dopóki jest pod wpływem Klausa.
- Potrzebny nam lepszy plan. - Wiem, co robić.
- To ci się nie spodoba. - Dlaczego?
Bo nie weźmiesz w tym udziału.
To znaczy?
- Ufasz mi? - Tak.
Więc się nie martw.
- Co się stało? - Zalało salę.
- Bal odwołany. - Słucham?
Co teraz?
- Nie muszę iść? - Chciałabyś.
Tyler przenosi imprezę do siebie.
Browar z kija na balu? Coś nowego.
Powiedz, że przyjdziesz.
Do zobaczenia.
Jest kłopot z twoją partnerką.
Co się stało?
Mogłabym ją zastąpić.
Tak szybko zorganizował lepszą imprezę niż ja?
W ogrodzie jest kapela?
Co to za ludzie?
Dziwne. Gdzie Tyler?
- Stefan, co słychać? - Tyler, klawa bibka.
Dzięki, ale to nie moja zasługa. Robię, co mi każe Klaus.
- Jak to? - To nie impreza, tylko stypa.
Dobry wieczór wszystkim.
Dziękuję za przybycie.
Długo na to czekałem.
Niezły bal.
Dziwne, że przyszliśmy razem.
Caroline o niczym nie wie. Zachowuj się normalnie.
Jest Klaus.
Tyler pozwolił swojemu panu urządzić przyjęcie.
Nie jesteście zaskoczeni?
Klaus mnie już nie zadziwi.
Poszukam Bonnie.
Co jest grane? I co robicie razem?
Miałeś przyjść z Rebeką.
Zmiana planów. Napiję się.
Powrót w pięknym stylu.
Tysiąc lat obmyślałem pogrzeb ojca,
choć nie przewidywałem tylu gości.
Co teraz? Przestaniesz uciekać?
Zjednoczę rodzinę.
Tych ludzi, których wozisz w trumnach?
To już nie ma znaczenia. Mikael odszedł.
Co było, to było.
Królowa balu chodzi wśród żywych? Gdzie Rebekah?
Myślałem, że przyjdzie z Mattem.
Bądź szczery. Gdzie moja siostra?
Powiedziałem, że nie wiem.
Zaprowadzić cię do ojca?
Bez gościa honorowego zabawa się nie liczy.
Chcę go zobaczyć tutaj.
Co będę z tego miał?
Uwolnisz mnie od hipnozy?
Chcesz być wolny?
Kiedy zniszczę jego broń, odzyskasz wolność.
Z przyjemnością ci ją zwrócę.
Moja córka poszła na tańce?
Tak.
Nie strzeliłeś jej foty. Masz kołek?
Tak.
Nie wierzę na słowo. Bez obrazy.
Rozumiem.
Klawy. Mogę?
To jedyna broń na Pierwszego.
Nie rozstaję się z nią. Bez obrazy.
Zaproponowałbym drinka, ale Katherine mówi,
że wolisz wampiry z lodem.
Zaproponować możesz.
Czemu karmisz się wampirami?
Nie mów, że gładko wchodzą.
Stworzyłem je, ale nigdy nie pragnąłem krwi.
Nauczyłem się żerować na drapieżnikach,
nie na niewinnych.
Zmiana planów. Klaus wrócił.
Jest u Lockwoodów i żąda dostarczenia twojego ciała.
Spotka go zawód.
Tu na pewno nie przyjdzie.
Mam nadzieję, że to nie pokrzyżuje ci planów.
- Nie. - Ale masz jakiś plan?
Tak. Mamy plan. Bez ciebie.
Nie mogłeś skręcić mu karku?
Miałem taką myśl.
Mama wpadłaby w histerię, gdyby zobaczyła tych ludzi.
Kazałem jej pójść do kościoła
i modlić się za twoich przyjaciół.
O czym ty mówisz?
Rozejrzyj się.
Bonnie. Elena i Matt.
I twoja przyjaciółeczka Caroline.
Ich wymarzony bal diabli wzięli i kto im zapewnił imprezkę?
Ty. Co za kumpel!
A kim są ci wszyscy ludzie?
Nie mam pojęcia.
Połowy z nich w życiu nie widziałem.
Bo zaprosiłem paru swoich znajomych.
To Mindy. Zabrałem ją z Kansas.
Wiesz, że jest tam cała sfora wilkołaków?
Tony z Dakoty Północnej.
Nie zapominajmy o ekipie z Seattle.
Czekaj. To wszystko mieszańce?
Lubią dobrą zabawę.
Podporządkowałem ich sobie... Jak ciebie.
Pragną służyć swojemu panu.
I jeśli ktoś wystąpi przeciwko mnie, zaatakują.
Ostrzeż kumpli.
Co chcesz zrobić Klausowi?
- Nic. - Wie, co knujesz.
Jeśli spróbujesz wywinąć jakiś numer,
wyprzedzi cię.
Nie wiem, o czym mówisz.
Kłamiesz.
Nie. Ja nic nie wiem.
Zresztą bym ci się nie zwierzyła, bo jesteś poddanym Klausa.
I nie można ci ufać.
Możemy wracać?
- Gdzie twój partner? - Poszedł po drinka.
Muszę ci podziękować za odejście Mikaela.
Zaatakował mnie. Nie miałam wyjścia.
Jestem pod wrażeniem.
Człowiekowi niełatwo przebić Pierwszego.
Mam wprawę.
Elijah.
- Denerwujesz się. - Po prostu cię nie lubię.
Przejdę do rzeczy.
Różni tacy ścigają mnie od tysiąca lat.
Zawsze ich wyprzedzam.
Więc jeśli coś knujesz, przyłóż się.
I tak poniesiesz klęskę.
Tylko z zaproszeniami, wampirze.
To moja wejściówka.
Mieszańcu.
Co jej zrobiłeś?
To tylko werbena. Natychmiast ją zabierz.
Co się dzieje?
Szykują atak na Klausa, dom jest pełen mieszańców,
które nie pozwolą, by coś go spotkało.
- Jak to? - Nie mogę wytłumaczyć.
I nie mogę z tym walczyć. Muszę go chronić.
- Zaatakowałeś Caroline. - Dla jej dobra.
Tylko tak zadbam o jej bezpieczeństwo.
Proszę, zabierz ją. I wszystkich.
Jako gospodarz powinieneś wiedzieć,
że mieszańcy nie robią dobrego wrażenia.
Cokolwiek knujesz, Klaus jest przygotowany.
W razie potrzeby zabije wszystkich.
Trudno.
Coś ty? Wyczarowałaś mi migrenę.
Nie powinieneś zabijać Tylera.
Chciał mnie ugryźć.
- Co to? - Nic.
- Dlaczego to masz? - Tylko ja mogłem wejść do środka.
Masz gościa.
Powiedz mu, że świętuję zwycięstwo.
Mówi, że ma na imię Mikael.
Nie pozwólmy mu czekać.
Wyproś wszystkich. Pogawędzę z tatusiem.
Tony, wiesz, co robić.
Witaj, Niklaus.
Witaj, Mikael.
Wejdziesz? Zapomniałem, nie możesz.
Wyjdź do mnie, jeśli chcesz.
Będę patrzył, jak mieszańcy rozrywają cię na kawałki.
- Nie zabiją mnie. - Nie, ale uświetnią zabawę.
Wystarczy, że pstryknę, a uderzą.
Duży, zły wilk.
Nie zmieniłeś się.
Jak zwykle się chowasz, tchórzysz.
Zapomniałeś: zniewoliłeś ich, ale są po części wampirami.
A ja mogę ich zahipnotyzować.
Zmierz się ze mną...
...albo dziewczyna zginie.
Proszę: zabij ją.
Nie, Klaus. On to zrobi.
Jeśli zginie,
to będą ostatni mieszańcy na ziemi.
Nie potrzebuję ich. Pragnę pozbyć się ciebie.
Po co?
By żyć wiecznie i samotnie?
Nikomu już na tobie nie zależy.
Kto ci został poza tymi, których zmusiłeś do lojalności?
Nikt.
Blefujesz, ojcze. Zabij ją.
Wyjdź i zmierz się ze mną, tchórzu,
a nie będę musiał.
Zawsze mnie lekceważyłeś.
Jeśli zginie, stracisz rękojmię bezpieczeństwa.
Więc dalej, zabij ją.
Dalej, staruchu. Zabij.
Jesteś taki porywczy.
To ci zawsze przeszkadzało osiągnąć prawdziwą wielkość.
Katherine.
Co robisz?!
Coś ty narobił?
Zapracował na swoją wolność.
Dziękuję, przyjacielu.
Już nie musisz mnie słuchać. Jesteś wolny.
- W porządku? - A jak myślisz?
Wybacz, że cię uśpiłem.
Zależało mi, żebyś stamtąd zniknęła.
Mogłeś powiedzieć:
Obawiam się dzisiejszego wieczoru,
więc wracaj do domu i obejrzyj "Taniec z Gwiazdami".
Poszłabyś, gdybyś wiedziała,
że twoi kumple spróbują wykończyć Klausa?
- Nie. - Widzisz.
Uchroniłem cię przed twoim uporem.
To nie jest śmieszne.
Jak mam być z tobą, gdy on nad tobą panuje?
Zrozum.
Co? Że teraz jesteś zły?
Że taki jestem. I nic nie poradzę.
Klaus jest niezniszczalny, mnie nie można naprawić.
- Pogodziłem się z tym. - Ale jak?
Tak jest lepiej.
Nie muszę doznawać przemiany.
Chyba że chcę.
Nie muszę więcej znosić tego bólu.
Jeśli ceną ma być poddanie Klausowi, zgoda.
W ten sposób nad sobą nie panujesz.
Przedtem też nie panowałem. Byłem w mocy księżyca.
Tyle razem przeszliśmy, zawsze przy mnie byłaś.
Nie odwracaj się ode mnie.
Rozumiem.
- Jak do tego doszło? - Przewidzieliśmy wszystko.
Przybycie mieszańców, zwrot Mikaela.
Sprowadziliśmy Katherine, żebyś była bezpieczna.
Byliśmy przygotowani na każdą okoliczność.
Nie rozumiem.
Stefan ponad wszystko pragnął śmierci Klausa.
Na to liczyliśmy.
Spapraliśmy.
- Gdzie Katherine? - Uciekła, jak zwykle.
Trudno się dziwić. Klaus by ją zniszczył.
Miałem go.
Mogło być po wszystkim.
Słuchaj...
Przeżyjemy.
Jak zawsze.
Zaufaj mi.
Nie odzyskamy Stefana.
Wiesz?
To go zapomnimy.
Tak trzeba.
Nie chce mi się wałkować klęski, Katherine.
Dzwonię, żeby się pożegnać.
Nie wiem, co powiedzieć.
Twój plan był dobry. Rzadko kogoś tak chwalę.
Mało mnie to pociesza. Znów się będziesz ukrywać?
Przynajmniej się nie nudzę. Żegnaj.
Uważaj na siebie.
Nie wie, co poszło nie tak.
Nie musi.
Tutaj wystarczy?
Muszę jak najprędzej oddalić się od Klausa.
- Elena. - Niezupełnie.
Golnij sobie. Zaraz skumają, że nie ma mnie na imprezie.
- Denerwujesz się. - Nie. Po prostu cię nie lubię.
Różni tacy ścigają mnie od tysiąca lat.
Zawsze ich wyprzedzam.
Jeśli coś knujesz, przyłóż się.
I tak poniesiesz klęskę.
Przynajmniej spróbuję.
Powiedz Damonowi, żeby był dziś grzeczny.
Jeśli zginę, on pójdzie ze mną.
Wydałem mieszańcom polecenia.
Zabijając mnie, zabijesz i jego.
Skąd wiedziałaś, że powstrzymam Damona?
Nie wiedziałam. Liczyłam na to.
Jeśli Klaus zginie, pociągnie Damona za sobą.
Więc sabotuj plan.
Mam ściągnąć na siebie gniew Mikaela?
Wszyscy zginiemy.
Uciszyłeś swoje człowieczeństwo. Mamy jedno wyjście.
Jakie?
Poczuj coś.
Zapragnij ocalić Damona.
Wracam na imprezę i działam zgodnie z planem.
Klaus zginie, odzyskamy wolność.
Za cenę życia Damona.
Twój brat zginie.
Chyba że coś z tym zrobisz.
Pięćset lat marzyłaś o śmierci Klausa.
Zaryzykowałaś wszystko, żeby ratować życie Damona?
Nie jego, Stefan.
Twoje.
I twoje człowieczeństwo.
W poprzednim wcieleniu bardziej mi się podobałeś.
Kochasz tylko siebie. Nikogo więcej.
Oboje wiemy, że to nieprawda.
Kochałam cię.
I Damona.
Człowieczeństwo to największa słabość wampira.
Łatwo je uciszyć, ale ciągle wraca.
Czasem mu na to pozwalam.
Nie dam rady.
I nie chcę. Po tym wszystkim, co zrobiłem.
Jasne.
Ale jeśli nie zaczniesz czuć,
nie będziesz mógł zrobić tego, czego od ciebie oczekuję.
- Czyli? - Wściec się.
Rebekah, gdzie jesteś?
Odbierz. Tatuś nie żyje.
Pora na spotkanie rodzinne.
Stefan. Już za mną tęsknisz?
Dzwonię podziękować za wolność.
Dotrzymuję słowa.
Cena okazała się zbyt wysoka. Wszystko mi zabrałeś.
Co było, to było. Niechęć słabnie.
A wiesz, co nie słabnie?
Zemsta.
Co tam? Zgubiłeś coś?
- Co robisz? - Rozkoszuję się wolnością.
Zabiję cię i wszystkich, których znasz.
Uczyń to, a więcej nie zobaczysz rodziny.
Ciekawe, czy jako ktoś, kto zawsze uprzedza wypadki,
jesteś na to przygotowany. zawsze uprzedza wypadki,