Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
Jedyną silniejszą rzeczą od pragnienia krwi jest miłość do tej dziewczyny.
Wyłącz to.
Nie!
Wyłącz to!
- Coś ty zrobił? - Naprawiłem go.
Klaus odszedł. Prosił, abym pilnował cię do jego powrotu.
Od tej pory, jesteś pod moją ochroną.
To coś jak pchanie i ciągnięcie.
Pcham z drugiej strony chcąc się z tobą skontaktować,
a czasem, tak jak teraz, jeśli pociągniesz...
Bonnie, przestań unikać moich telefonów.
Czemu myślisz o mnie, gdy do niej dzwonisz?
Chyba nie mogę przestać o tobie myśleć.
- Co to za facet z Carol? - Mason Lockwood.
Mason Lockwood to wilkołak.
Zabiłby mnie przy pierwszej okazji.
To będzie dobra zabawa.
To jakiś żart?
Boli?
Stefan.
Cios poniżej pasa.
- Co ci się stało? - Przestań sobie pogrywać.
To nie ja.
Odpuść.
To nie ja.
Marnie z tobą.
Luz. Wyplączę się.
Jako wieloletni członek Towarzystwa Historycznego
z dumą inauguruję obchody.
Dziękuję ochotnikom.
Zgasimy dziś latarnie i zapalimy pochodnie
dla upamiętnienia Nocy Światła sprzed stu pięćdziesięciu lat.
Tobias Fell przypomni nam te zdarzenia.
Co tu robimy?
Tobias Fell jest szefem historyków w szkole.
To tłumaczy twoją obecność.
A ty musisz mnie wspierać.
Przepraszam za spóźnienie. Co mnie ominęło?
Stek historycznych kłamstw.
Nic.
Światła zapłonęły na znak odrodzenia Mystic Falls po wojnie.
Założyciele wszystko ukradli wampirom.
Co cię śmieszy?
Znów mogli bezpiecznie wyjść na dwór.
Wampiry im nie groziły.
Przegnała Vicki, a Anny się pozbyła?
Mam nadzieję. Zablokowałam czar,
który pozwalał Vicki przybrać fizyczną postać.
Jeremy nie utracił kontaktu z tamtą stroną
i jeśli chce widzieć Annę, a ona jego - mogą się spotykać.
Sądzisz, że powstrzymam się od komentarza?
No właśnie.
Co mam powiedzieć?
Wskrzeszając Jeremy'ego, zakłóciłam równowagę natury.
- Powiedz, że ci to nie pasuje. - Nie wiem, co robić.
Siemka, blondyneczko, czarownico.
Musiałaś coś pokręcić, pozbywając się Vicki.
Że co?
Nadział mnie na rożen duch Masona Lockwooda.
Dlaczego tak uważasz?
Bo przykuł mnie do krzesła i wbił w pierś szpikulec.
Przeżywam jakieś déja vu.
Mówiłaś, że duchy nie nawiązują kontaktu fizycznego.
- Bo nie. - Nie mam czasu.
Kiedy kogoś zabijam, to na śmierć.
Napaskudziłaś, teraz kombinuj.
Jer, pomóż mi.
Czytałam stare pamiętniki Stefana.
W przeszłości, zawsze kiedy zaszalał,
Lexi go wyciągała.
Gdzie teraz jest?
Nie żyje.
Miałbym ją wezwać?
Powiedziałaby mi, co robić.
Nawet nie wiem, czy jest po drugiej stronie.
Tak to się nazywa?
Tak mówi Anna. Nie dostałem oficjalnej broszury.
Jakiś nadprzyrodzony czyściec?
Anna mówiła, że jest z nami,
tylko jej nie widzimy ani nie słyszymy.
Nie może wchodzić w interakcje. Jest sama.
Vicki mogła działać. Wysadziła mi samochód.
Pomagała jej jakaś czarownica. A Anna działa w pojedynkę.
Chyba nie powinniśmy wzywać zmarłych.
Nie widziałem Vicki.
Pogoniłem ją, jak kazałaś.
Na pewno?
Bo ona też mogłaby prześladować Damona.
Odeszła. Gdyby tu była, wiedziałbym.
Dlaczego sądzisz, że to Vicki, a nie Mason?
Bo jeśli ktoś poza nią ma dostęp do naszej strony,
to znaczy, że Damon ma rację i coś się potężnie pogmatwało.
Mam po uszy gadki o duchach. Nie mieszajcie mnie do tego.
Żal mi go.
Niełatwo mu przyszło odtrącić siostrę.
Silny człowiek.
Musimy rozwiązać problem duchów.
Pogadankę o Jeremym wygłosisz później.
- Czy księga...? - Tak myślę.
Przepis na czarodziejskie ciasteczka?
Zaklęcie obecności.
Stosowane dla odkrycia tego, co niewidoczne.
Czyli?
Duchów.
Myślisz, że można złapać kontakt z Lexi?
Nie wiem.
Nie łączy mnie z nią więź emocjonalna.
- Nawet jej nie znałem. - Zmieńmy temat.
Nie. Chcę działać.
Chcesz sprowadzić zmarłego wampira i może następne?
Nie sądzę, by wszystkie duchy przechodziły na drugą stronę.
Niektóre musiały znaleźć spokój.
Anna jest tu teraz?
Nie mów jej, będzie zła.
Nie. Sprawdzę grafik.
Zjazd rodzinny?
Te wszystkie słowa.
Zapomniałem, jak mi kiedyś zależało.
Ja nie.
Nie dręcz się wspomnieniami.
Obydwoje zaakceptujmy aktualny stan rzeczy.
- Nie musisz tu siedzieć. - Masz rację.
Ale jest tu Elena, a ja nad nią czuwam.
Poza tym wszędzie będzie masa ludzi...
...i jedzenia.
Żartuję. Wyluzuj.
Nie mogę odpuścić.
Tu wskrzesiłaś Jeremy'ego?
Ponure miejsce, ale zależało mi, żeby było odosobnione.
Nie jest nawiedzone przez sto czarownic,
które właśnie tutaj spłonęły żywcem?
Już ich nie ma. Powiedziały, że nie wrócą.
Przysięgły?
Co?
Kazałaś mi skłamać.
Elena jest najlepszą przyjaciółką Bonnie.
Nie pochwalałaby tego, co się między nami dzieje.
A co się dzieje?
Dlaczego możemy się dotykać? Vicki wspomagała się czarami.
Nie wiem. Nie mam pojęcia.
Czy czarownica, która wspierała Vicki,
teraz pomaga tobie?
Nie. Jestem sama.
Przysięgnij.
Przysięgam.
Nie stwarzam zagrożenia dla ciebie i dla nikogo.
Musisz mi uwierzyć.
Nie powinienem z tobą rozmawiać.
To mnie przepędź.
Jestem tu, bo chcesz być ze mną.
Odtrąć mnie, to proste.
Nie wiem, dlaczego to się dzieje ani kiedy się skończy.
Ale teraz...
...muszę to zrobić.
Gotowa? Co teraz?
- Złapię Jeremy'ego. - Zaraz wracam.
Wystarczy wampirów na dziś.
Napij się ze mną. Mamy kłopoty.
Ty masz kłopoty, nie gramy w jednej drużynie.
Usiłowałeś mnie zabić. Nie lubię cię.
A pamiętasz, jak mnie lubiłeś i razem zabiliśmy Masona?
- No i? - Trochę się wkurzył.
To mi się nie podoba.
- To twoja...? - Babcia?
Brakowało mi whisky.
Mówiłem.
- Ty nie żyjesz. - Ty właściwie też.
Więc jakim cudem...?
Nie mam pojęcia, jak długo to potrwa,
więc do rzeczy.
Poniosło cię. Nieziemsko.
Nie wiem, skąd się tu wzięłaś, ale mnie zostaw.
Jestem twoją przyjaciółką i wyciągnę cię z tego szamba.
- Nie chcę. - Zawsze tak mówisz.
"Nie chcę pomocy, nie chcę wyzdrowieć, chcę być sam".
Niech w końcu do ciebie dotrze.
A do ciebie - to.
Nie wierzę!
Nie czas na łzy.
Miło cię widzieć, Caroline.
Narozrabiałaś, złotko.
Wiedźmy uprzedzały,
że wskrzeszenie Jeremy'ego będzie miało konsekwencje.
Nie miałam wyjścia.
Kocham go. Nie chciałam go stracić.
Rozumiem, ale uchyliłaś drzwi na drugą stronę.
Jest tu stara czarownica.
Wykorzystała cię.
Kiedy rzuciłaś czar, by pozbyć się Vicki Donovan,
otworzyła drzwi na oścież
dla wszystkich, którzy mają niezałatwione sprawy.
Skąd wiesz?
Czarownice gadają, także tutaj.
Niby kto ustanawia zasady?
Czego ona chce?
To sprawa Pierwszych Wampirów, nie twoja.
Nie mieszaj się do tego.
Przyszłam, bo zakłóciłaś równowagę natury
i ty musisz ją przywrócić.
Zamkniesz te drzwi.
Jak?
Stara czarownica przenosi moc dzięki talizmanowi.
Mówisz o moim wisiorku?
To źródło mocy juju.
To cię nie zachwyci, ale Bonnie musi go zniszczyć.
Widziałam, jak Jeremy całuje się z powodem,
dla którego popieram ten pomysł.
- Żartujesz. - Chciałabym.
Nie mam wisiorka. Damon go zabrał.
Napisz do niego.
Zniknij, ulotnij się.
To nie jej wina.
Owszem - twoja.
- Jak to się stało? - Nie wiem.
Stało się.
Proszę. Nie mów Bonnie.
Sam jej powiesz.
Teraz pomogę jej przepędzić duchy.
Dobrze, że o mnie pomyślałaś.
- Lexi? - Chodź ze mną.
- Dokąd? - Na odwyk Rozpruwacza...
Wprowadzę cię.
Mówiłaś, że pragniesz, bym pomogła ci wybawić Stefana.
Chodźmy.
Znowu ten cholerny wisiorek.
Zapłacicie?
Do rzeczy. Zabiłem cię.
Pragniesz zemsty. Ustaw się w kolejce.
Pragnę przeprosin.
Życzę szczęścia.
Zajmij się rodziną.
Twój bratanek został bezmyślnym mieszańcem.
Dlatego przyszedłem. Żeby pomóc Tylerowi.
Głupia sprawa, ale się nie da.
Przynajmniej dopóki żyje Klaus. A żyje - zawsze.
Niekoniecznie. Trzeba znaleźć skuteczną broń.
Nie ma takiej.
Co wiesz?
- Że musisz przeprosić. - Kpiny.
Nie jesteś zdolny do skruchy? Przeproś.
Fakt.
Nie musiałem cię zabijać.
Robię sporo rzeczy, których nie muszę.
Obleci.
Spotkajmy się w piwnicy Lockwoodów.
Przynieś łopatę.
- Przyjdź sam. - Pogrzebiesz mnie żywcem?
Nie kuś.
Klaus naprawdę go załatwił?
Zahipnotyzował go i kazał mu wyciszyć człowieczeństwo.
Sprawimy, że znów je usłyszy.
Ale uprzedzam: przyjemnie nie będzie.
Wytrzymam.
Pobudka.
Jak się masz?
Co to?
- Wypuść mnie. - Proszę.
Chcę wejść do twojej głowy.
Elena, wyprowadź ją.
Nie.
Po pierwsze - wysuszyć.
Wyplenić żądzę krwi, usunąć pokusę.
To się nie uda. Nie dasz rady.
- Pamiętasz, co mówiłam o przyjemności? - Tak.
Co robisz?
Co ty wyprawiasz, Lexi?
To, co potrafię najlepiej.
Ratuję ci życie.
Przyszedłeś.
Poprzedni pomocnik zawiódł. Jestem silnie zmotywowany.
Mikael?
Słabo wyszło.
Skąd tyle wiesz?
Po drugiej stronie można tylko patrzeć, jak żywi paskudzą.
Czego szukamy?
Stara legenda rodziny Lockwoodów
mówi o broni na Pierwszego Wampira.
Jak wszystkie tajemnice, ukryli ją.
Daj.
Właź.
Ty pierwszy.
Sądzisz, że to pułapka?
Przemknęło mi przez myśl.
Konam z głodu. Konam.
Puść mnie. Proszę.
Co się dzieje?
Bredzi.
Trzy miesiące bez kropli krwi.
Wypuść mnie.
Dziewiąty miesiąc.
Dwa lata. Pięć.
Mówiłem ci, jak się cieszę, że nie żyjesz?
Ja też za tobą tęskniłam.
Wisiorka nie ma, a Damon nie odbiera.
Niech Bonnie przerwie przepędzanie duchów.
Co? Mówiłaś, że tak należy.
Owszem.
Ale pojawiła się Lexi.
Najpierw wisiorek, a dramaty z chłopakami później.
O czym mówisz?
Lexi wróciła, więc Elena chce opóźnić zniszczenie wisiorka.
"Dramaty z chłopakami". W liczbie mnogiej.
Co jest grane?
Jeremy całował Annę.
Przykro mi.
Całował ją?
Ma punkt oparcia, więc pewnie myśli, że zostanie.
Ale my znajdziemy wisiorek.
Przepraszam.
Widziałeś Tobiasa Fella? Powinien rozpocząć ceremonię.
- Frederick? - Córka Pearl. Mała Annabelle.
Dobry wieczór państwu.
Pana Fella coś zatrzymało, więc pan Saltzman go zastąpi.
Nadal z małym Gilbertem?
Jego przodek zabił ciebie i twoją matkę.
- Wszystko w porządku? - Zapytaj przodków.
Co tu robisz, Frederick?
Święto Założycieli.
Mamy parę niedokończonych spraw.
W imieniu Towarzystwa Historycznego Szkoły Średniej w Mystic Falls
zapalmy lampiony.
Eleno...
Ja cierpię. Pomóż mi.
Nie słuchaj. Odtrąć go.
- Ja ci pomagam. - Zmienię się.
- Przysięgam. - Kłamie.
Teraz powiedziałby wszystko.
Przepraszam.
Niech to się skończy. Proszę.
Wyłącz emocje.
Nie pozwól, by na nich grał.
Popatrz na mnie...
Eleno, ja cię kocham.
Bardzo.
Przykro mi, nie wierzę.
Wiesz co? Nie chcę twojej pomocy.
Żałuję, że cię spotkałem.
Każda chwila z tobą to chwila stracona.
Widzisz? Gada jak Rozpruwacz.
Kiedy osłabnie, zadasz mu ból.
Niech coś poczuje. Złość, wszystko jedno.
Niech zobaczy coś poza krwią.
To rodzaj reżimu. Codzienność. Jak kierat, parzenie kawy.
Aż dojrzeje, by go uratować.
Wyrwę ci serce, Lexi.
Nie możesz. Jestem martwa.
Nie potrafię.
Poddaję się. Nie ma go.
Czego chcesz?
- Znalazłyście wisiorek? - Jeszcze nie. Co tam?
Duchy wampirów z krypty zabiły Tobiasa Fella.
Znajdźcie wisiorek,
zanim alfabetycznie rozprawią się z wszystkimi rodzinami założycieli.
Wisiorka nie ma.
Może ktoś go zabrał?
- Kto? - Jak myślisz?
Nie.
- Ona go nie zabrała. - Wierzysz jej?
- Nie wzięłam go. - Wierzę.
Jesteś gorszym durniem, niż myślałam.
Ocknij się, zanim wszystko stracisz.
Co się stało?
Przyznaj, co naprawdę tobą kieruje.
Możesz sobie gadać, ale dla brata zrobisz wszystko.
Nie wykiwasz mnie, dopóki mamy wspólny cel.
I mam wierzyć, że ty nie wykolegujesz mnie?
Dobra. Gdzie?
- Rzuć monetą. - Powinieneś być wszechwiedzący.
Jestem duchem, nie Bogiem.
W lewo.
Albo nie. Naucz się ufać.
Dla brata?
Mason?
- Gdzie Anna? - Nie wiem.
I nie mam pewności, czy zabrała wisiorek.
Słyszała, jak o nim mówiliśmy.
Jasne, że go wzięła. Trzeba go odzyskać.
Zniszczyć go i zamknąć wrota.
- Wiem, ale... - Co?
Mogę jej dotykać.
Całować.
Wiem, że to złe i nie powinienem tak czuć, ale tak jest.
Kocham ją.
Zawsze ją kochałem.
Ale to nie jest prawdziwe.
Ona nie żyje.
A ty karmisz się przeszłością.
Chcesz do końca życia kochać ducha?
Jeremy dopiero wkracza w życie...
...a ty go wstrzymujesz.
Dobrze wiesz.
Zadzwoń do Bonnie.
Powiedz, że masz wisiorek.
Niech przepędzi duchy.
Co za dzień.
Wybacz. To ci dobrze zrobi.
Proszę uprzejmie.
W co ty grasz?
Zabiłem cię.
Zanurzyłem dłoń w twojej piersi.
Wyrwałem ci serce.
Ten cyrk z zaufaniem to ściema.
Wiesz, jak jest po drugiej stronie?
Jesteśmy sami.
Patrzymy na tych, których zostawiliśmy
i żałujemy naszych decyzji.
Nie zmienię tego, co mnie spotkało.
Ale może wpłynę na to, co spotka Tylera.
Nie potrzebuję zemsty.
Chcę zbawienia.
Jeremy ma wisiorek. Idzie do domu czarownic.
Co się tam dzieje?
Samochód pani Lockwood.
Wysiadam.
- Jedź jak najdalej. - Nie zostawię cię.
Masz swój problem z chłopakiem, Elena ma swój.
Matka mojego zostanie za chwilę przekąską dla duchów.
Przepędź je wszystkie na drugą stronę.
Czar odbierze ci punkt oparcia.
Pozostaniesz tu, a ja będę cię widywał.
Nie rozstaniemy się.
Nie, a powinniśmy.
Elena miała rację, ja cię wstrzymuję.
Wybacz, że wzięłam wisiorek.
Myślałam, że jeśli uwolnię wampiry z krypty, może...
Odnajdziesz matkę?
Nie wiem, gdzie jest.
Nie wiem, czy znalazła spokój, jeśli to w ogóle możliwe.
Na pewno...
Ja w to wierzę.
Nie chcę być sama.
Nie będziesz. Nie zostawię cię samej.
Nie walcz ze mną, Stefan. Wiem, że tam jesteś.
Nie.
Zawsze tak mówisz.
Sprawię, że znów będziesz czuł.
Zmarnowałaś na mnie życie, a i po śmierci nade mną czuwasz.
Czas się kończy.
- Potrzebuję więcej. - Nic z tego.
- Muszę do niego dotrzeć. - Nie.
Mają mój wisiorek. Zamkną drzwi.
Wisiorek.
Przypomnij sobie wisiorek.
Znalazłeś go w swoim najmroczniejszym okresie.
A kiedy się wyzwoliłeś,
powiedziałeś, że symbolizuje nadzieję.
A zatem to ironia, że już za chwilę go nie będzie.
- Nie wierzę. - Co znowu?
Nie mogę przejść.
Jakby mnie ktoś wstrzymywał.
- Czekaj. - Idę dalej.
Powiem ci, co znajdę.
Chyba mi musisz zaufać.
- Co znalazłeś? - To...
Gdzie jesteś?
On żyje.
Musisz się do niego przebić.
Już wiem, co robić.
Jesteś wolna.
Mama?
Jesteś od tego silniejsza.
Napawasz mnie dumą.
Przyszedłeś. W samą porę.
- Nie miałeś do kogo zadzwonić? - Nie.
Wejść tam może tylko niewampir. Ufam tylko tobie.
Ciekawie to okazujesz.
Jeśli Mason zaakceptował fakt, że go zabiłem,
to ty też mógłby spróbować.
Bo co?
Byłem twoim przyjacielem. Postąpiłeś podle.
Czasami robię rzeczy, których nie powinienem.
Zafundujesz mi te same przeprosiny, co Masonowi?
Tak.
Kłamałem.
I co?
Będziesz tak sterczeć i czekać, aż wyschnę?
Wrócę do domu i zajmę się bratem.
Pocieszę Bonnie, zrobię, co do mnie należy.
Tym lepiej.
Byłem ciekaw, kiedy się poddasz.
Lexi pokazała ci twoją tragiczną przyszłość?
Ja się nie poddałam. Żywię nadzieję.
Ale nic nie wskóram, dopóki ty nie odzyskasz swojej.
Możesz się z tego wyrwać.
Walcz, poczuj coś...
Bo stracisz mnie na zawsze.
Nie będę kochała ducha.
Odejdź.
Wyjaśnię.
Matt odtrącił siostrę, zanim ty zostawiłeś Annę.
Własną siostrę.
Nie każ mi słuchać wyjaśnień.
Przepraszam.
Odejdź.
Idź.
Mason mnie wkręcił czy coś tam jest?
Znalazłem.
Co?
Nie mam pojęcia. ł czy coś tam jest?