Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
Moja siostra jest duchem, a ja nie zdążyłem się z nią pożegnać.
- Matt! Proszę! - Matt.
Vicki?
Szukają Mikaela. Wampira, który poluje na wampiry.
Nie chcesz go obudzić. Zabije was wszystkich.
Krew Eleny. Wypij ją.
Dobry chłopiec.
To dobry znak.
Przełączył się. Stefan odszedł.
I nie wróci.
Możesz z tym walczyć. Musisz tylko tego chcieć.
Dlaczego? Bo cię kocham?
Zgadza się, Stefanie. Bo mnie kochasz.
Jedyną silniejszą rzeczą od pragnienia krwi jest miłość do tej dziewczyny.
Wyłącz to.
Nie!
Wyłącz to!
- Coś ty zrobił? - Naprawiłem go.
Dzień dobry.
Uderzasz i kołki się wysuwają.
Proste.
Dziwne.
- Zacięło się. - Jesteś za słaba.
Podnoś ciężary, buduj masę mięśniową.
Prosto z mostu.
Wiesz co to?
Granat z werbeną. Już takim rzucałam.
Element zaskoczenia to twój jedyny atut.
Niespodzianka.
To mnie nie śmieszy.
Myślisz, że żartuję?
Wampiry zrobią, co zechcą, skrzywdzą, kogo zapragną.
Bez żalu. Taka ich natura.
Możesz powiedzieć: "Stefan".
Przyszłaś, bo cię zranił.
Nie chcesz, by to się powtórzyło.
Uważasz, że zwariowałam,
bo myślę, że obronię się przed wampirem,
który zerwał z człowieczeństwem.
Wstałaś dzisiaj z łóżka.
Jesteś najsilniejszym człowiekiem, jakiego znam.
Ty możesz wszystko.
Zaczyna się. Ostatnia klasa.
Tylko dlaczego nie czuję zapału?
Zielona noc była do bani,
ale pogódźmy się z tym i chodźmy naprzód.
Fakt, że mój chłopak widuje ducha swojej byłej,
nie popsuje mi humoru.
A mnie, że mój chłopak zmienił się w mieszańca.
Dziś mamy rocznicę.
Stefan i ja poznaliśmy się rok temu w pierwszym dniu szkoły.
Wygrałaś.
Na pewno chcesz tu być?
Muszę. Trzeba się z tym rozliczyć.
Nowy rok, nowe życie.
Alexandra, lewa ręka.
Brunetka na schodach zapaskudziła mi perski dywan.
Chyba nam. To także mój dom.
Chcesz?
To miał na myśli Klaus,
kiedy cię zahipnotyzował, byś chronił Elenę?
Panie pomagają mi pozostać sobą.
- Gdzie Stefan? - A ty kto?
Zostawił mnie. Mój brat mnie zostawił.
Z tonu wnoszę, że powinno mnie to obchodzić.
Siostra Klausa?
Rebekah.
Gdzie mój pokój?
Nie zostaniesz tu.
Jesteście nieuprzejmi.
Sama znajdę.
Chyba zostanie.
Już nie gadasz z młodszymi?
Szczęśliwego nowego roku szkolnego.
- Jesteś zła? - Nie.
Dzielę się tobą z Anną i Vicki.
Dawno nie rozmawiałem z Vicki.
Nie o to chodzi.
Wiem.
Ale muszę znowu spotkać się z Anną.
Ma informacje, na których zależy Damonowi.
Rozumiem, ale postaw się na moim miejscu.
Kochałeś je obie.
Nie zerwaliście.
Umarły. I pozwalasz, by powracały.
Myślisz, że tego chcę?
Od ciebie zależy, czy je widujesz, czy nie.
Pamiętaj.
Zawsze pasowałeś tu lepiej niż ja.
Nie możesz tak wyskakiwać. Straszysz mnie.
Jestem duchem.
Zjawiłam się, bo o mnie myślisz.
Myślałem o naszym pierwszym dniu w zeszłym roku.
Bałem się wpaść na Elenę, a ty powiedziałaś...
Przełknij to, bądź mężczyzną. Pokaż jej, co traci.
A ona poznała wampira.
Dobrze się czujesz? Żałośnie wyglądasz.
Życie jest ciężkie.
Nie ma ciebie, mamy...
Zostałem sam.
Ale cieszę się, że z tobą gadam. Tęsknię.
Ja za tobą też.
A gdybym powiedziała, że możesz sprowadzić mnie z powrotem?
Jak to?
Donovan.
Co robisz? Chodź.
Gadasz do siebie?
Humor ci dopisuje.
Ostatnia klasa. Życie jest super.
Mikael, śniadanie.
Pychota. Zbudź się.
- Co? - Jak to co?
Dzwonię od dwóch dni.
Od dwóch dni cię olewam.
Jeremy powiedział, że znalazłaś Mikaela.
Tak jakby, ale niedomaga. Nie chce jeść.
Podsuwam mu wszystko:
grabarzy, żałobników, myszy, szczury, nietoperze.
Wybrzydza.
Staraj się. Musi zabić Klausa
i okiełznać Stefana, zanim zdemoluje mi dom.
Dobrze. Spróbuję znowu.
Sprawdzasz mnie?
Nie odwiedzaj nas.
Mamy współlokatorkę. Barbie-Klaus.
Rebekę? Mieszka z wami? Dlaczego?
Została na lodzie. Klaus dał nogę na wzmiankę o Mikaelu.
A Stefan?
Czyta, pisze, układa włosy.
Powiedz.
Już dzwonek? Nie spóźnij się.
Zapomniałam o ognisku.
Musisz przyjść. Pierwsza impreza roku.
Zależy od niej...
Spokojnie. Przyjdę.
Dzięki, tylko...
Najlepszego.
To krew?
Co?
Masz na koszulce ślady śniadania.
Luz. To tylko worek z krwią.
- Skąd? - Od Rebeki.
Gadasz z nią?
Ma mnie pilnować. Chronić nową zdobycz.
To cię bawi?
Jestem pierwszym udanym mieszańcem.
To nie byle co.
Co ty wygadujesz?
Idę. Powodzenia.
Witaj, Eleno.
- Co tu robisz? - Chodzę do szkoły.
- Naprzód, Wilczki! - Dlaczego?
Klaus chce, żebym cię pilnował. Robię, co każe.
- Spóźnię się na lekcje. - Klasa jest tam.
Puść.
Myślisz, że chcę setny raz chodzić do ostatniej klasy?
Ale nie mam wyjścia, podobnie jak ty.
Puść.
Zostaw ją.
Przestań.
Nie wchodź mi w drogę.
Do zobaczenia na historii.
- Co on tu robi? - Pilnuje mnie.
Jestem cenna dla Klausa,
bo tylko moja krew pozwala tworzyć mieszańców.
- Stefan jest twoim ochroniarzem? - Na pewno nie sobą.
Jego obecność nikomu nie wyjdzie na zdrowie.
Trzeba coś zrobić.
To moje miejsce.
Witajcie.
Porozmawiamy dziś o założycielach naszego kraju,
- rdzennych Amerykanach. - A wikingowie?
Nie ma dowodów, jakoby tworzyli Stany Zjednoczone.
- Jak się nazywasz? - Rebekah. Jestem nowa.
Historia to mój ulubiony przedmiot.
Po co przyszedłeś?
Pomyślałem, że tu czujesz się jak w domu.
Jak mogę ci pomóc w powrocie?
Teraz przychodzę, kiedy o mnie myślisz.
Ale to nie musi być konieczne.
Niewiarogodne, ale po Drugiej Stronie ktoś mi pomaga.
Co tu robisz?
Mógłbym spytać o to samo.
Szukałem partnera do laboratorium.
Do zobaczenia.
Nie widzi cię?
- Rozmawiał z Vicki. - Jak to?
Umarł i wrócił. Zaczął ją widywać.
Powiedziała, że mogłaby wrócić i że ktoś już jej pomaga.
Jak?
Kto ci pomaga?
Znajoma czarownica twierdzi, że istnieje pewien rytuał.
Może odprawić go po mojej stronie i przepchnąć cię na twoją.
Mogłaby wrócić?
Jeśli znajdzie mocniejszy punkt oparcia.
- Zakotwiczy się? - Właśnie.
Ja dostęp do świata żywych mam tylko przez ciebie.
Jeśli jej się uda...
Będę mogła przychodzić i odchodzić.
Kiedy i gdzie zechcę. Bez twojej pomocy.
Pozostaniesz duchem.
W mieście pełnym wampirów, wilkołaków i czarownic?
Wtopię się w tłum.
Będziesz sobie dowcipkować?
Spoko. Nikt inny mnie nie zobaczy.
To samo zło. Otacza ją ciemność.
Mówimy o Vicki. Nie jest zła.
Może zakłócić równowagę natury.
Korzysta z energii czarownicy z drugiej strony...
...nie wiesz, za jaką cenę.
Mogę wrócić do tego życia. Nie chcę być sama.
Ty też nie musiałabyś być sam.
Co miałbym zrobić?
Ktoś widział Danę?
Podobno macie wolne miejsce.
Co robisz?
Nie możesz wejść do naszego życia.
Interesuje mnie tylko twoje. Twój zapał i popularność.
Może też twój chłopak.
To nie balet. Ruszać się.
- Skończyliśmy, trenerze. - Odbiło ci? Wracaj.
Mam lepszy pomysł.
Zamknij się, a my pójdziemy chlać przy ognisku.
Do szatni, panowie.
Bądź bardziej subtelny.
I kto to mówi? Luzuj. Panuję nad sytuacją.
- Czemu się tak zachowujesz? - Daj spokój. Wszystko gra.
Czuję się świetnie. To dar Klausa.
Co?!
Hej, spójrzcie na tę nową!
Dawaj, Rebekah!
Umie się ruszać.
Dbasz o kondycję.
Idziesz na ognisko? Będzie wesoło.
Odczep się.
Jestem namolny? Zobaczysz na balu.
Z kim idziesz? Żeby nie wyszło niezręcznie.
Przepraszam.
- Uważaj, frajerze. - Kim ty jesteś?
Facetem, który chroni chodzący worek z krwią.
Bez obrazy.
Co?
Zabierz to.
- Potrzebujesz krwi. - Zabierz to ode mnie.
Zadowolony?
Dziękuję.
Pamiętam cię. Chicago, lata dwudzieste.
Szukałeś Klausa.
Nie jesteś taki straszny jak na złowrogiego łowcę wampirów.
Będziesz się mocować z wampirami?
Wiesz co?
Stefan nazwał mnie chodzącym workiem z krwią.
Zmienił się.
- Co robisz? - Pomagam ci.
- Dalej, Buffy. - Przestań.
Jakby mi było mało jednego Salvatore.
Wzywała - przybywam.
Jaki masz plan, wojownicza księżniczko?
Unieszkodliwię Stefana do czasu, kiedy Mikael zabije Klausa,
a hipnoza przestanie działać.
Stefan jest nabuzowany ludzką krwią.
- Już go odzwyczajaliśmy. - To nie przerwa na odwyku.
Zatracił człowieczeństwo. Światła zgasły, nikogo nie ma w domu.
Zrób to dla mnie.
Kiedy na niego patrzę, boję się, że się złamię.
Nie dam mu tej satysfakcji.
Co robisz?
Czujesz? To mostek.
Porządny kawał kości.
Tutaj, poniżej klatki, przy kręgosłupie...
...droga do serca wampira.
Zrobię wszystko, co konieczne.
Nikt cię nie skrzywdzi.
A już na pewno nie mój brat.
Odciągnę Stefana od ogniska i wtedy...
Zastrzelę go.
Może Bonnie zrobi mu ju-ju?
Nie chcę jej w to angażować.
Caroline, jak twoja działka?
Przygotuję starą celę Forbesów.
A główny zawodnik? Rebekah.
Wszędzie chodzi za Stefanem.
Weźmiesz ją na siebie.
Jak? Należy do Pierwszych. Sztylety się skończyły.
Oczaruj ją.
Już lepiej poszukać sztyletu.
- Przestaniesz się na mnie nie złościsz? - Nie.
Sorki za spóźnienie. Co słychać?
Dobierz się do werbeny matki. Unieszkodliwimy Stefana.
Nie zrobicie mu tego.
- Bo co? - To dla jego dobra.
Ale nie Klausa.
Klaus jest zły.
Dlaczego się zachowujesz jak jakiś pokręcony niewolnik?
- Co? - Klaus mnie stworzył.
Wszystko mu zawdzięczam.
Proszę bez komentarzy.
Co jest grane?
Wychodzę.
Co robisz?
Został zniewolony.
Jest lojalny, bo powstał dzięki krwi Klausa.
Lojalny?
Zabiega o przychylność swojego pana.
To rzadkie. Ale może nie u mieszańców.
- Co można zrobić? - Zmień chłopaka.
Dobrze ci?
- Myślałam, że Tyler przyjdzie. - Lecisz na niego? Jaka zmienna.
Kiedy zechcesz znów na mnie spojrzeć, pogadamy.
Ja też mam potrzeby.
Przepraszam.
Co robisz?
Bawię się. To ci przeszkadza?
Nie szarżuj. Masz słabą głowę.
Uzależniony od krwi będzie mnie uczył pić?
Skup się na mnie.
- Dziwactwo. - Skup się. Tak trzeba.
Powiedz, że mnie akceptujesz.
Akceptuję cię.
Czy ty...?
Czułem.
To także czuję.
Jestem tu, Matty.
Rozmawiałeś o tym z Anną?
Jest po drugiej stronie. Uznałem, że coś wie.
O czym? Myślałam, że są tam sami.
Vicki ma kontakt z jakąś potężną czarownicą.
Może więc powinieneś porozmawiać ze mną,
zanim poszedłeś do Anny?
Nie ma powodu do obaw. Próbowałam pomóc.
Nie teraz, Anna.
- Jest tutaj? - Chce pomóc.
Nie chcę o tym myśleć.
Matt usiłuje wskrzesić swoją zmarłą siostrę.
Tym się zajmę.
Czuję.
Wszystko czuję.
O tym czarownica nie mówiła?
Wszystko ma sens. Pomoże mi zrobić to, co powinnam.
Co ty mówisz? Co zrobić?
Jeśli mam zostać, pomogę jej przywrócić równowagę.
Mieszańce Klausa nie mogą przeżyć.
Nie zabijesz Tylera.
To Elena jest kluczem do tworzenia mieszańców.
Nie.
Wybacz, Matty. Zostanę.
Nie masz znajomych w swoim wieku?
Mądrala.
Podobno są smaczne. Spróbowałam już dziesięć.
Źle się do tego zabierasz.
Skórka jest spalona, ale w środku - pycha.
Dobre.
Co to za mina?
Jaka?
Mój brat rwie laskę, a ty jesteś zazdrosna.
- Nie. - Twoje prawo.
- Damon się ucieszy. - Nie jestem zazdrosna.
Pomyliłem się.
Wszystko jedno. Idę.
Matt, wolniej. Co się stało?
Narozrabiałem.
Jak? Gdzie ona jest?
Naprawdę nigdy tego nie jadłaś?
Dziewięćdziesiąt lat przeleżałam w trumnie.
To cię nie usprawiedliwia.
Coś ty taki przymilny? Nie znosisz mnie.
Powinieneś być wredny.
Mogę, jeśli chcesz.
Bawisz mnie rozmową. Dlaczego?
Przecież razem mieszkamy.
Nie jesteś dla mnie przeciwnikiem.
Zapamiętaj to sobie.
- Jak się dostałem do domu? - Przywiozłam cię.
- Zachowujesz się jak buc. - Co cię ugryzło?
Zostałeś zniewolony.
Wiesz, co to znaczy?
Potrzeby Klausa są dla ciebie najważniejsze.
To twój pan.
Nie jestem niczyim niewolnikiem. Nie ma nade mną władzy.
Coś tobą kieruje.
Dlatego zachowujesz się jak dawniej.
Zanim zostałeś wilkołakiem.
Jesteś tak wstrętny, że nie mogłabym się z tobą zadawać.
Czekaj...
Przepraszam.
Nie chcę być taki. Nie mogłem na siebie patrzeć.
Teraz jesteś wampirem.
Wszystkie twoje cechy zostały wzmocnione.
Bądź ostrożny.
Tak.
Obiecuję. Tylko mnie lub.
Jedynym, co mi się we mnie podoba, jesteś ty.
Kiedyś znałam wszystkie gwiazdozbiory.
Jak mogłam zapomnieć?
Jesteś pijana. Wracaj do domu.
Pójdę po samochód.
Żartujesz?
Nudziarz.
Myślałam, że Rozpruwacz rozkręci imprezę.
Odwiozę cię.
Masz pięć lat? Złaź.
Boisz się o mnie?
Mało brakowało. Klaus byłby zły.
Beczka śmiechu.
Zobacz - bez trzymanki.
Wiedziałam, że mnie złapiesz.
- Jesteś cała? - Tak.
Ale nietrzeźwa.
Plan się powiódł.
Zabierz go stąd.
Żałuję.
Nie spodziewałem się. Ufałem jej.
Powiedz, co zrobiłeś,
żebym wiedziała, jak odesłać Vicki w zaświaty.
Istny zjazd geniuszów.
- Otwórz drzwi. - Nie mogę.
Wybacz, Eleno.
To zaklęcie zablokuje czar pomagający Vicki.
- Co mam robić? - Daj rękę.
- Co ona robi? - Naprawia mój błąd.
- Każ jej przestać. - Bonnie, szybko.
Czar działa. Ona jest tu tylko przez ciebie.
Matt, proszę.
Nikogo nie skrzywdzisz.
Skończę z tym, ale mnie nie przepędzaj.
Muszę.
Tu nie ma dla ciebie miejsca.
Przepraszam.
Nie chciałam być sama.
Ja też.
Ale musimy się rozstać.
Żegnaj, Vic.
Odeszła.
Szybko.
Czekaj.
- Daj. - Ja to zrobię.
Omal nie spłonęłaś. Przynajmniej cię opatrzę.
Doskonale odegrałeś dziś swoją rolę.
Rebekah wprost się rzucała na ciebie i twoje pianki.
Zanim mnie przebiła.
Zauważyłaś, choć byłaś pijana?
- Udawałam. - Ja też.
Możemy iść?
Spisałeś się, Ric. Szkoda bryczki.
Ciągle mi uciekasz.
Na całą noc trzeba zasłużyć.
Podejmuję wyzwanie.
- Co tu robisz? - Mam coś dla ciebie.
Prezent.
- Wyjdź. - Na pewno?
Mój brat życzy sobie, by jego mieszaniec cieszył się życiem.
Przepraszam.
Nie wiedziałaś, że odkąd pamiętam,
odmawiam sobie ludzkiej krwi.
Dlaczego mnie obudziłaś?
Pomyślałam, że chciałbyś zabić Klausa.
Ale coś mi mówi, że byłam w błędzie.
Pomożesz?
Skuty nie zdołam zabić Klausa.
Wiesz, jak go uśmiercić?
Mogę go zabić. I zabiję.
- Dziękuję. - Kropla krwi doda ci sił.
Nie karmię się istotami żywymi.
A czym?
Jeśli chcesz, przyjaźnij się z Damonem.
Nie chcę.
Chyba mu ciebie brakuje.
Podeszliście mnie dzisiaj. Nie spodziewałem się.
O to chodziło.
Możesz się wściekać, ale Elena mnie potrzebuje.
Zawsze będę ją chronić.
Mogę się wam przydać.
Elena...
Dlaczego nie pozwoliłaś, bym spłonął?
Bo wciąż mam nadzieję.
Po wszystkim, co ci zrobiłem,
sądzisz, że odnajdę swoje człowieczeństwo?
Tak.
Dziś jeszcze lepiej wiem, kim jesteś.
I się nie poddam.
Zdajesz sobie sprawę, że jesteś żałosna?
Nie. Silna.
Bonnie, odbierz w końcu. Trzeba o tym pogadać.
Nie powinnam tu być.
Jasne.
Naprawdę nie powinnam tu być.
Dlaczego o mnie myślisz, kiedy do niej dzwonisz?
Nie myślałem.
Nie wiem, co robię.
Jakoś nie mogę cię zapomnieć.
Ja ciebie też.
Co my zrobimy?
Czujesz?
Co to?
Czuję. Dlaczego?
Tylko tak dalej, Stefan.
Będzie wesoło. Stefan.