Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
- Pani Lockwood. - Tak szybko wychodzisz?
Wpakowałam się w kłopoty z wampirem.
Halo?!
- Tata? - Gdzie Stefan?
Oddał się w ręce Klausa.
Możesz zaakceptować to, kim naprawdę jesteś...
rozpruwaczem.
Stefana można uratować. Pomogę ci go odzyskać.
Więc to jest twój wielki plan?
Zbudować armię hybrydowych niewolników?
Nie niewolników... żołnierzy.
Coś jest nie tak. Oni wszyscy nie żyją.
Powinienem móc ich przemienić.
Zabiłem sobowtóra.
Zrobiłem wszystko, co mi powiedziano!
Przeszkadzasz mi w piciu.
Tęskniłeś?
Katherine, gdzie jesteś?
Czaję się za oknem.
- Czego chcesz? - Tęsknię za domem.
Co mnie ominęło?
Stefan jest jeńcem Klausa.
Elena liczy, że go uratuje, o tobie nikt nie myśli.
A ty? Odkąd postawiłeś na bracie krzyżyk,
kombinujesz, jak się dobrać do jego panny?
Nie postawiłem. Nie wiem, gdzie jest.
W przeciwieństwie do ciebie. Tropisz ich?
Mieszańca, który pragnie mojej śmierci
i jego oszalałego pomagiera? Też pomysł.
Wiesz, gdzie są.
Klaus się wściekł, kiedy plan nie wypalił.
- Teraz szuka odpowiedzi. - Skąd wiesz?
Pouciekaj sobie z pięćset lat,
a znajdą się tacy, co będą nad tobą czuwać.
Więc jak? Czuwasz nad moim bratem?
Może tak, może nie. Jestem rozdarta.
Gdzie oni są?
Witaj w Chicago.
- Co tu robimy? - Lubiłeś to miejsce.
Pamiętasz złote czasy Rozpruwacza?
Byłem półprzytomny.
Krew, przyjęcia, szczegóły się zlewają.
Szkoda. Szczegóły są najważniejsze.
Rozpruwacz z Monterrey był samotny, więc przybył się rozerwać.
Trwała prohibicja.
Wszystko zakazane... Zabawa na całego.
Wiecie, kogo widzę?
Chce się pan bawić, panie Salvatore?
Zarezerwuj dla mnie taniec.
- Proszę się częstować. - Jak zawsze.
Ostrożnie, panie Salvatore.
Jeszcze pan nią pachnie. Urocza.
Kim pani jest?
Zaczarowane Chicago.
Wierzę na słowo. Niewiele pamiętam.
Wracamy do roboty?
Co ja z tobą robię?
Było miło, z mieszańcami nie wyszło.
Zajmij się czymś innym.
Odwiedzimy moją ulubioną wiedźmę. Tylko ona może nam pomóc.
Pobudka, śpiochu.
Co tu robisz? Wypad.
Śniłaś o mnie. I się obśliniłaś.
Szósta?
Nie masz ciekawszych zajęć o szóstej rano?
Dobrze, nie idź ze mną po Stefana.
Czekaj.
Gdzie on jest?
W Wietrznym Mieście.
W Chicago?
- Skąd wiesz? - Przyśniło mi się.
Byłem nagi. Co za widok. Pakuj się.
Co z nim?
Powiedzmy, że nie pojechał, by poznać Oprah.
Weź te.
Tatusiu, jesteś?
Czemu się nie odzywasz?
Przykro mi, że cię to spotkało.
Powiedz, jak znosisz światło słoneczne?
Wypuść mnie.
Skarbie, powiedz i miejmy to za sobą.
To wszystko?
Tak.
Ciekawe.
Nie.
Co ty? Co robisz?
Ten loch zbudowali twoi przodkowie.
Ludzie sądzili, że dla niepokornych więźniów.
Ale nie.
Werbena w przewodach wentylacji osłabiała pojmanych.
Wzmocniony stalowy fotel.
I to.
Co robisz?
Krew ma nad tobą władzę.
Ale ja cię uleczę.
Liczę, że go znajdziemy.
Głupio, żeby ostatnią pamiątką po Stefanie był tandetny wisiorek.
To staroć. Jak ty.
Poczytaj.
Relacja z jego pierwszego pobytu w Chicago.
Pamiętnik. Nie naruszę jego prywatności.
Przygotuj się na to, co zobaczysz.
Widziałam go w najmroczniejszych chwilach.
Zniosę to.
A to? 12 marca 1922.
"Kolejne dni zamroczenia. Budziłem się w czyjejś krwi,
w miejscach, których nie znałem, z kobietami, których nie pamiętam".
Szok. Stefan nie jest prawiczkiem?
Patrz na drogę.
Dobra...
Obudź mnie na Florydzie.
Przepraszam, że psuję zabawę,
ale przyszłam słuchać muzyki... Nie was.
Obrażam panią?
Dziecinna buzia mnie nie obrazi.
Zdradzi mi pani swoje imię?
Kiedy pan zasłuży.
A teraz - cisza, Gloria śpiewa.
Wygląda znajomo?
To miejsce nadal istnieje?
Chyba żartujesz.
Mieszaniec wchodzi do baru i mówi...
Jesteś niepokonany, ale to nie znaczy, że dowcipny.
Pamiętam cię.
Gloria?
- Nie powinna być...? - W grobie?
Kto by prowadził klub?
Gloria jest potężną czarownicą.
Potrafię spowolnić starzenie.
Zioła, zaklęcia. Ale kiedyś i mnie dopadnie.
Stefan, przynieś coś do picia.
Wyglądasz zachwycająco.
Nie. Wiem, po co przyszedłeś.
Chcesz stworzyć kolejnych mieszańców.
- Wieści rozchodzą się szybko. - Gdzie popełniam błąd?
Złamałem klątwę.
Widocznie coś poszło nie tak.
W każdym zaklęciu jest luka,
ale przy tak starej klątwie trzeba porozmawiać z jej twórcą.
Z Pierwszą Czarownicą. Nie żyje.
Wiem. Pomóż mi nawiązać z nią kontakt.
Przyprowadź Rebekę.
Jest trochę zajęta.
Ma to, czego mi trzeba. Przyprowadź ją.
Co to?
Mówiłem.
Chicago to czarodziejskie miejsce.
To ja.
Z tobą.
Caroline, tu mama.
Wyszłam z posterunku po paru nockach.
Zjedzmy obiad i przypomnij mi, że miałam tyle nie pracować.
Przestań.
Nikogo nie krzywdzę. Przysięgam.
Umiem się opanować.
Gdybyś umiała, byłoby inaczej.
Przepraszam.
Warunkuję cię, byś kojarzyła wampiryzm z bólem.
Z czasem myśl o ludzkiej krwi każe ci stłumić instynkty.
To niemożliwe.
Nie zmienisz tego, kim jestem.
Zmienię.
Pamiętasz to uczucie?
Stefan mógł mieszkać wszędzie i wybrał to?
Pobliską szkołę dla dziewcząt
zamknięto z powodu spadku frekwencji.
Dziwne.
Chcesz mnie nastraszyć, żebym wróciła?
To tu. Dom alter ego Stefana.
- Nie było go tu. - Wycieczka jeszcze trwa.
Ukrywał alkohol. Potwór.
Szukaj dalej.
Lista.
Ofiar?
Nadal to znosisz?
Co wtedy robiłeś? Walczyłeś o prawa kobiet?
Byłem w pobliżu. Chicago to wielkie miasto.
Stefan był rozpruwaczem bawidamkiem,
unikałem go, miałem swoje lale.
- Dokąd idziesz? - Do jego ulubionego lokalu.
- Idę z tobą. - Zostań i ułóż plan.
Wrócę, kiedy znajdę Stefana.
Dlaczego cię nie pamiętam?
Sam mówiłeś, że wiele zapomniałeś.
Jeśli mnie znałeś, czemu nie powiedziałeś?
Jestem zajęty.
Co się dzieje? Odpowiadaj.
Powiedzmy, że marnie zaczęliśmy.
Szczerze mówiąc... Nienawidziłem cię.
Piękny.
Dostałam od pewnej czarownicy. Podobno zaczarowany.
- Naprawdę? - Przyniósł mi miłość.
Już późno. Wychodzimy.
Puść.
- Co to za jeden? - Zostaw.
Nik jest silniejszy, niż się zdaje.
Więc to ten słynny Stefan Salvatore.
Wiele o tobie słyszałem.
Rzeczywiście ma śmieszne włosy.
Nudzę się. Chcę już iść.
Nie jestem twoją dziewczyną.
Siostrą. I musisz robić, co każę.
Twoja siostra.
Więc znałem jeszcze jednego Pierwszego?
Jeśli tego nie zniesiesz, nie pytaj.
Nie poznaję.
Nie mów jej tego.
Rebekah bywała porywcza.
Pobudka, siostrzyczko.
Już czas.
Co za dramatyzm.
Powiedz, co się dzieje.
Przywlokłeś mnie tu nie bez powodu.
Masz wiele przydatnych talentów.
Od ciebie nauczyłem się moich ulubionych sztuczek.
Stefan, jak złowiłeś Pierwszą, czyli moją siostrę?
To wampirzyca czystej krwi, a ty to siódma woda po kisielu.
Nie słuchaj go. Nik jest elitarystą.
- Gdzie reszta rodziny? - Większość zabiłem.
Nie wszystkich.
Tak lekko to mówisz?
Mogliśmy wybierać. Ja wybrałam dobrze.
Gdzie moja żona?
- Nie wiem. - Taki z ciebie twardziel?
Ukrywasz się w barze, golisz gorzałę?
Telefon na policję cię otrzeźwi.
Lila?
Pozwól na chwilę.
- Wychodzimy. - Nie... Siadacie.
Stefan, nie bądź niedobry.
Co ty wyprawiasz?
Dziękuję. Opatrz to.
Napij się ze mną.
Coście za jedni?
Pij.
- Nie dosłyszałem imienia. - Idź do diabła.
Jeszcze łyczek?
Liam Grant.
Napij się jeszcze.
Do dna.
Byłem twoim fanem.
Myślisz, że uwierzę?
Kiedy się obudzi, powiedz, żeby poszła do Glorii.
Niech się tobą karmi, aż umrzesz.
- Dokąd idziesz? - Nie kłamię, znaliśmy się.
Powierzyłeś mi tajemnicę. Udowodnię.
- Jak? - Pójdziemy do ciebie.
Kogo to przyniosło! Ostatnio ci się tu nie podobało.
Gdybym wiedział,
że w ten sposób się zestarzejesz, zostałbym dłużej.
Zawsze wolałam ciebie.
Twój brat nadal jest w złym towarzystwie.
Widziałaś go?
Z Klausem. Marny miks.
Dokąd poszli?
Wrócą wieczorem.
Załatwiają dla mnie pewną sprawę.
Nie drocz się ze mną. Jaką?
Nie...
Jesteś milutki, ale co wampir, to wampir.
Kwiecień '22.
Lexi znalazła mnie wczoraj i zwlokła z torów.
Myśli, że sprawi, by mi znów zależało.
Czerwiec '24. Lexi doprowadza mnie do szału.
Zwierzęca krew, udręka.
1935, nadal łaknę krwi, ale jest łatwiej.
Lexi ma nowy pomysł. Rozśmiesza mnie.
Czujesz?
Jest tu ktoś?
Od lat puste, włóczęgów nie brakuje.
Czemu mnie przyprowadziłeś?
Liam Grant, który pił krew swojej żony...
Pytałem, po co ci jego nazwisko.
Zdradziłeś mi swój sekrecik. Część rytuału.
- Zapisywałem. - I na nowo przeżywałeś zabójstwo.
Teraz mi wierzysz?
Patrz, co znalazłem.
Osiemnasty rok, whisky z jednego słodu.
Moja ulubiona.
Poszukajmy kompana.
Dzwoniłam godzinę temu.
Przebierz się. Wiem, gdzie będzie dziś Stefan.
Klaus mógł mnie widzieć, a ty gadasz o ciuchach?
Przez godzinę pojąłem,
jaką głupotą było zostawić cię tutaj,
przetrawiłem to i ruszyłem dalej.
Dobrze się czujesz?
Ubieraj się, wyglądasz niechlujnie.
- Wiesz, gdzie będzie? - Z Klausem.
Ja go zajmę, ty pogadaj ze Stefanem.
Dziękuję.
Będziesz miała pięć minut,
zanim ten świr mieszaniec wyrwie mi serce,
więc powiedz, że dasz radę.
Dam radę.
- Gdzie Rebekah? - Przyjdzie.
Nie wyczaruję jej na zawołanie.
Co tam? Uwielbiałeś Chicago.
Dlatego chciałeś mnie do pomocy?
Bo ci się podobało, jak dręczyłem niewinnych ludzi?
- W połowie. - A w drugiej?
Kiedyś chciałeś być moim pomocnikiem.
Zawistni krewni pragną twojej śmierci,
bo nigdy nie będą tym, co ty.
Wyrzutkiem?
Królem.
Co za widok. Smętne sieroty.
Podobasz się mojej siostrze. Ale ostrzegam:
Rebekah nie działa na pół gwizdka.
Kiedy kocha, to na całego. Bądź ostrożny. Jest szalona.
Dziękuję za radę.
W końcu cię rzuci.
To silniejsze od niej.
Nie palnij wtedy jakiejś głupoty.
Dobry z ciebie przyjaciel, Nik.
Cieszę się, że cię poznałem.
Za przyjaźń.
Kiedy Carol Lockwood powiedziała mi o tobie,
siedziałem i płakałem.
Tato... Umiem się adaptować.
Nie trzeba mnie leczyć.
I nie można.
Zawsze mówiłem, żebyś się starała.
Postaraj się.
Widzisz? Lepiej.
- Nie mogę. - Zwalcz przymus.
- Umieram z głodu. - Spróbuj.
To nic nie da.
- Musi. To jedyne wyjście. - Dlaczego chcesz mnie zmienić?
Żeby cię nie zabijać.
Przykro mi.
Słońce zaszło.
Jutro spróbujemy znowu.
Cześć, Bill.
Odłóż broń. Wiem, co robię.
To nasza córka. Podziwia cię. Kocha.
Więc mi zaufa. Pozwól mi to zrobić.
Nie dlatego, że jest potworem, lecz dlatego, że ją kochamy.
Nie wejdziesz tam.
Jazda.
Już dobrze. Wyciągniemy cię.
Pierścień.
Nie łapię.
Skoro byliśmy przyjaciółmi, dlaczego widzę w tobie drania,
który złożył moją dziewczynę na ołtarzu?
Co dobre nie trwa wiecznie.
Drewniane pociski. Wiedzą.
- Więc on tu jest. - Kto?
Rebekah, idziemy.
Co się dzieje?
Tutaj zabawa się kończy.
- O czym ty mówisz? - Zapomnij o Rebece i o mnie.
Nigdy nas nie znałeś. Dziękuję.
Pokazałeś mi, co znaczy mieć brata.
Zahipnotyzowałeś mnie.
Musieliśmy odejść. Z czystym kontem.
Dlaczego?
Nie musiałeś zacierać śladów.
Chyba że przed kimś uciekasz.
Koniec bajania.
Muszę się napić. Naprawdę.
- Pogięło cię? - A ciebie?
Zabijasz Andie, ratujesz mi życie.
Jesteś dobry czy zły?
Klaus omal nie widział Eleny. Zabierz ją.
Nie odejdzie, póki cię nie odda na odwyk dla wampirów.
Ona jest kluczem do wszystkiego. Klaus nie może wiedzieć, że żyje.
- Co? - Miała umrzeć w ofierze.
Przez nią Klaus nie może tworzyć mieszańców.
Jego wiedźma wkrótce to odkryje. Niech Elena o mnie zapomni.
Sam jej powiedz.
Zamykam. Dopijcie.
Widzę, że wpuszczają tu włóczęgów.
Znosiłem gorsze obelgi.
Nie odpuszczasz?
Oddaj mi brata, a więcej mnie nie zobaczysz.
Jestem rozdarty.
Obiecałem Stefanowi, że nie dam ci zginąć,
ale w końcu, ile można? Sam się prosisz.
Cóż powiedzieć? Łaknę wrażeń.
- Nie powinnaś tu być. - A gdzie?
Czego chcesz?
Damon nie zdoła długo zająć Klausa.
Wróć do domu.
Nie dotarło? Nie chcę wracać.
Co to?
Wypiłem, więc wybacz, jeśli nie od razu trafię w serce.
To nie to.
Prawie.
Chcesz wspólnika?
Zostaw Stefana. Jestem weselszy.
Po śmierci będziesz nudnawy.
- Coś ty! - Nie w barze. Wyjdź.
Nie musisz się targować o wolność brata.
Kiedy z nim skończę, nie będzie chciał wrócić.
Klaus chce tworzyć mieszańców.
Kiedy się dowie, że żyjesz, skuma, dlaczego mu nie idzie.
Próbujesz mnie chronić, ale cię nie opuszczę.
Wróć ze mną.
I co? Już nie będzie jak dawniej.
- Wiem. - Chyba nie.
Od Florydy po Tennessee zostawiłem rozszarpane ciała niewinnych ludzi.
Lexi takim cię poznała.
W latach dwudziestych. I uratowała.
Wiesz, co było potem?
Trzydzieści lat usiłowałem się pozbierać.
Dla wampira to chwilka, a dla ciebie?
Pół życia.
Nie mogę cię zostawić.
Możesz. To koniec.
Tamto życie się skończyło.
Nie chcę cię widzieć, nie chcę być z tobą.
Odejdź.
Jak tam?
Jedź.
Dziękuję.
Tata...
Nasze rodziny przejęły przekonania poprzednich pokoleń.
Nie mogliśmy się im sprzeniewierzyć.
- A ty? - Nauczyłaś mnie...
...patrzeć na rzeczy inaczej.
Myślałam, że on mnie rozumie.
Tak było. I będzie znowu.
Mamo?
Dzięki, że we mnie wierzysz.
Ładnie się tak wymykać?
Nienawidzi mnie.
Mój ojciec mnie nienawidzi.
Rebekah?
To twój starszy brat. Pokaż się.
Idź do diabła, Nik.
Szybko.
- Uciekamy. - Zaraz tu będzie.
Chcesz zginąć? Znaleźli nas. Musimy uciekać.
- Nie bez Stefana. - Nie przyjdzie.
Musimy zniknąć, a on zwraca uwagę.
- Co zrobiłeś? - Nie czas na awantury.
Nie będę więcej uciekać.
Chcę być ze Stefanem.
Więc wybieraj. On czy ja?
Tak myślałem. Do wozu.
Żegnaj.
Nie krzyw się. Wiedziałaś, że to mnie nie zabije.
Liczyłam, że bardziej zaboli.
Rozumiem, że jesteś na mnie zła.
Więc ci wybaczę.
Mam gałązkę oliwną.
Możesz wejść.
Teraz pamiętasz.
Stary, zrób mi zdjęcie z bratem.
Pamiętam.
- Byliśmy przyjaciółmi. - Jesteśmy.
Dlatego cię zabrałem.
Gloria mówiła,
że umiesz się skontaktować z Pierwszą Czarownicą.
Gloria czegoś potrzebuje.
Gdzie mój wisiorek? Co z nim zrobiłeś?
- Nawet nie tknąłem. - Trzeba go znaleźć.
Powiedz, że nie tego szuka Gloria.
Miałaś rację. Był tam.
Zawsze mam rację. Polały się łzy?
Gdzie jesteś?
Chcesz mnie nasmarować filtrem przeciwsłonecznym?
Europa? Włochy? Hiszpania?
Zawsze lubiłaś leniwe popołudnia.
Zgaduj dalej.
Policja.
- Nie boję się. - Nie ciebie szukam.
Widziałeś tych ludzi?
Nigdy w życiu.
Zwijamy się, chłopaki. iebie szukam.