Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
Czy Elena lubi, gdy oboje oddajecie jej cześć na ołtarzu?
Słyszałem o tobie, szalonym, impulsywnym wampirze zakochanym
- w dziewczynie swojego brata. - Gdzie Stefan?
Oddał się w ręce Klausa, by uratować brata.
Klaus jest wampirem zrodzonym z linii krwi wilkołaka.
Klątwa powstrzymała ujawnienie się jego wilkołaczego oblicza,
ale jeśli ją złamie, stanie się prawdziwą hybrydą.
Chcę stworzyć więcej mnie.
Jesteś pierwszym wilkołakiem, którego spotkałem,
więc musisz zaprowadzić mnie do swojej watahy.
Wiesz, że umarłem,
a Bonnie użyła magii, by przywrócić mnie do życia?
Odkąd wróciłem,
widzę rzeczy, których nie powinienem widzieć.
- Vicki? - Powiedziałeś Vicki,
tak jak moja siostra Vicki?
Ugryzienie wilkołaka może zabić wampira,
więc nie przyjaźnij się z nim. Rozumiesz mnie?
Obiecaj mi, że nikt się o nas nie dowie.
- Pani Lockwood. - Tak szybko wychodzisz?
Czemu nie powiedziałeś mi, że śledziłeś ofiary Klausa?
Bo to nie są ofiary Klausa, Eleno, tylko Stefana.
- Co? - Przełączył się.
Stefan odszedł i już nie wróci.
DZWONIĄCY NIEZNANY
Halo. Stefan?
Stefan, jeśli to ty,
wszystko będzie dobrze.
Samobójstwo czy wypadek? Straciliśmy gwiazdę.
Reporterka Andie Star została znaleziona martwa.
Daj mi spokój.
Nie odbierasz telefonu.
Jestem zajęty. Moja dziewczyna nie żyje.
Czemu nie powiedziałeś?
Wszystkiego najlepszego. To sprawka Stefan. Tortu?
Dzwonił do mnie.
Wczoraj.
Co powiedział?
Nic, ale to był on.
Szeryf Forbes sprawdziła, był w Tennessee.
Popija z burakami.
Przerabialiśmy to.
Stefan odszedł. Nie mówię o zmianie miejsca.
Więc dlaczego zadzwonił?
Idź sobie, Damon.
Nie spodziewałem się ciebie.
Co wiesz o Stefanie i Tennessee?
Wypisałem się z tej imprezy.
Wiesz wszystko to, co Damon.
Jego zapytaj.
Nie chce pomagać.
I słusznie.
To dla ciebie niebezpieczne. Stefan wpadł w szał.
Ale czepia się swojego człowieczeństwa,
więc zdołam go uratować.
- Dlaczego właśnie ty? - Bo ja się nie wypisuję.
Nie zostawiłby mnie, więc i ja go nie zostawię.
Co wiesz?
Proszę.
Tropią wilkołaki.
Na Wschodnim Wybrzeżu.
Wpadliśmy na ich trop pod Memphis.
W porządku? Ray ci ciąży?
Dam radę.
Na pewno? Idziemy już jakiś czas.
Chcesz się napić albo odpocząć?
Jesteśmy na siebie skazani, ale gadać nie musimy.
Nie rozpamiętuj, bo się wykończysz.
Zmęczyło mnie polowanie na wilkołaki.
Zajmujemy się tym całe lato.
Dzięki Rayowi znaleźliśmy całe stado.
Co się dzieje?
- Kim jesteś? - Ważniejsze... Kim ja jestem.
Wybaczcie najście. Mam na imię Klaus.
- Mieszaniec. - Słyszałaś o mnie. Świetnie.
Cześć, kotku. Kawa czeka.
Ciężka noc?
Cały tydzień. Jestem zestresowana, a ty?
Czuję się nieźle.
Kiedy przyprowadzasz dziewczynę,
mogłaby nie wymykać się jak prostytutka.
Przepraszam.
Wymknęła się?
Śmietanka chyba skisła.
Wrócę późno.
Caroline nie jest prostytutką.
Tu Carol Lockwood. Mam kłopot z wampirami.
Siedzisz w robocie, kiedy masz wolne?
Pamiętasz, jak wczoraj mówiłem, że widzę różne rzeczy?
Niewiele pamiętam z wczoraj.
Znów ją widziałem. Vicki.
I co? Powiedz swojej czarownicy.
Że mnie wskrzesiła,
a teraz widuję swoją zmarłą dziewczynę?
Nie trzeba czarownicy. Pomoże nam Internet.
Weźmiemy przedmioty osobiste, a kontakt nawiąże członek rodziny.
Nie skontaktujemy się z moją siostrą.
Prosiła o pomoc.
Wkręcasz mnie?
Widziałem ją. Prosiła o pomoc.
Ciebie kochała najbardziej.
Tylko ty możesz z nią pogadać.
By zapanować nad sobą podczas pełni, przykuwamy się.
Niektóre wilkołaki chodzą w miejsca, gdzie mogą nacieszyć się przemianą.
- Gdzie? - Góry, parki narodowe, pustynie.
Gdzieś w Tennessee?
Daj telefon. Pokażę na mapie.
Dzięki.
Wiem, że proszę o wiele.
Caroline wciąż mi przypomina,
że Stefan ma kłopoty, bo ugryzłem Damona.
Jestem ci to winny.
Rozmawiałaś z nią dzisiaj?
Nie, bo co?
Tak pytam.
Spróbuj.
- I co? - Wybierzesz się w góry?
Polować na wilkołaki podczas pełni?
Wrócimy przed pełnią.
Jeśli nie chcesz, pojadę sama.
Powiedziałeś, że sobie poradzę.
Mówiłem o kolacjach z mrożonki i egzaminach.
Dobra.
Ty prowadzisz.
Fascynujące.
Wilkołak, któremu nie rozkazuje księżyc,
wampir, który nie płonie w słońcu.
Prawdziwy mieszaniec.
Znakomite wyczucie chwili.
Teatralne.
Co się ze mną dzieje?
Są tu jacyś ludzie?
Wasz przyjaciel potrzebuje ludzkiej krwi,
by dokonała się jego przemiana w wampira.
Jeśli nie dostanie, umrze.
Niewiele, parę kropel.
Kto się zgłosi? Kolega, koleżanka?
Ty.
Jeśli ty nie wypijesz, ja to zrobię.
Nie pohamuję się.
Nowe zasady, dołącz do nas albo giń.
Wolę umrzeć, niż zostać wampirem.
Zły wybór.
Podziękuje mi.
Kto następny?
Zamierzasz tu zamieszkać?
Miałem się spotkać z Caroline. Widziałeś ją?
Przestała mnie interesować.
Nie sądziłem, że nasza przyjaźń mogłaby ci przeszkadzać.
Ale przeszkadza.
Dzisiaj pełnia.
Zwykle ci pomaga?
Tak.
Potrzebujesz pomocy?
Poradzę sobie, ale dzięki.
Smak mi się popsuł?
Werbena. Szeryf kazała dolewać do kawy.
Więc tak smakuje?
Dziwne, że wyczuwasz. Kawa zwykle to zagłusza.
U ludzi.
Dziękuję za przybycie. Ktoś wie, że tu jesteś?
Nie zaglądałem do miasta, przyjechałem prosto tutaj.
Napijesz się?
Czego ode mnie oczekujesz?
Sama nie wiem.
Chodzi o Caroline. Znam ją od urodzenia.
- Co wie Rada? - Nie mówiłam.
Sama się tym zajmuję od paru miesięcy.
Masz pomysł, jak sobie poradzić?
Nie mogę pobrudzić sobie rąk.
Jest wampirem.
Wiesz, co trzeba zrobić.
Za parę godzin księżyc w pełni wzejdzie nad granią.
Znajdziemy tam całe stado.
Byłeś skautem?
Skaut - pogromca wampirów.
I zapity rozbitek życiowy.
Przygotowałeś się.
Nie będziemy oglądać ptaszków.
Weź do torby.
Granat z werbeną?
Z tojadem.
Skoro wymieniamy się podarunkami...
Pierścień Johna Gilberta.
Należał do ciebie.
Ochroni cię przed nadprzyrodzonym niebezpieczeństwem.
- Dał go tobie. - Jestem sobowtórem.
Zostawił go dla potomności.
Więc go zatrzymaj dla pokoleń upartych, niestrudzonych Gilbertów.
Pożyczysz mi go, kiedy już będzie po wszystkim.
Byłoby głupio, gdybyś zginął przed końcem.
Dlaczego uważasz się za rozbitka?
Damon? Co tu robisz?
Dzięki za podpowiedź.
Zdradziłeś mnie.
Myślałaś, że cię zabiorę bez wsparcia do kryjówki wilkołaków?
Jak nowo narodzony.
Odpocznij. Będziesz potrzebny.
Nie żyją. Wszyscy nie żyją.
Przemiana zakończona.
Wkrótce poczuje się lepiej.
Więc to twój plan?
Stworzyć armię mieszańców niewolników?
Nie niewolników. Żołnierzy.
- Towarzyszy. - Po co?
Nie zbroisz się po wypowiedzeniu wojny.
Budujesz tak dużą armię, żeby nikt cię nie tknął.
Skąd pewność, że będą lojalni?
W zwycięskiej drużynie łatwo o wierność.
Pojmiesz to, kiedy przestaniesz się tak dołować.
Dlatego mnie trzymasz? Żeby podziwiać moje morale?
Dowiesz się, czemu cię trzymam,
kiedy uznam to za stosowne.
Coś nie gra.
- Nie powinno tak być. - Faktycznie.
- Wyłaź z wody. - Żebyś mnie wysłał do domu?
W przeciwieństwie do ciebie nie jestem idiotą.
Oboje zachowujecie się jak durnie.
- Machnąłeś na niego ręką. - Nie.
Zmierzyłem się z faktami. Wyjdź z wody.
Co zamierzasz?
Wejdziesz do obozu wilkołaków,
upieczesz sobie piankę i zaczekasz na Stefana?
Znajdę go i mu pomogę.
Jestem blisko. Nie wrócę do domu.
Klaus myśli, że umarłaś.
Jesteś bezpieczna. A tu się narażasz.
Nie odejdę, póki go nie znajdę.
Dzisiaj pełnia.
Znajdziemy go, zanim nastąpi.
Proszę.
- Dobrze, ale uciekamy przed pełnią. - Obiecuję.
Chyba, że chcesz znowu przeżyć pocałunek na łożu śmierci?
Obiecałam.
Mówiłeś, że poczuję się lepiej. I co?
Też mi rasa panów.
Nie podskakuj.
Derek, nakarm dziewczynę.
Idź po niego.
- Jak tam? - Dobrze.
- Mógłbym ci pomóc. - Nie trzeba.
Poniosę cię.
I zaraz upuścisz.
Jak dzieci.
- Gdzie się podział? - Uciekł. Chodźmy.
Ukąszenie wilkołaka.
Twoja krew mnie uleczy.
Wiesz co? Znajdź Raya, to cię uzdrowię.
- Żartujesz. - Szybko. Paskudnie wygląda.
Czemu wlałaś mi werbenę do kawy?
Co ty mówisz?
Nie udawajmy, że nie wiemy o wampirach.
Sprawdzałaś, czy do nich należę.
Zadajesz się z Caroline.
Musiałam mieć pewność.
Co ona ma z tym wspólnego?
Nie udawajmy, że nie jest jedną z nich.
Coś jej zrobiłaś?
Nie spotykaj się z nią.
- Gdzie ona jest? - Nie pozwolę.
- Co jej zrobiłaś? - Nie możesz z nią być.
To potwór.
Nie wiesz o mnie.
Czego?
Czego nie wiem?
Już niedaleko.
Słońce zachodzi.
Widzę.
- Ja tylko mówię. - Mamy jeszcze trochę czasu.
Nie ruszaj się.
Wampir.
Niech zgadnę. Mieszaniec.
Jej rzeczy. Mieliśmy oddać biednym.
Przedmioty osobiste pozwolą nawiązać kontakt.
Może być faja?
Dlaczego dałem ci się namówić?
Bo to twoja siostra i możesz jej pomóc.
Nie mogę.
- Wyjdź. - Proszę cię.
Nie. Idź już.
Liny szybko puszczą.
Weź.
Mówiłam do Rica.
Ostatnia porcja werbeny.
Za mało.
Nie zdążymy przed pełnią.
Jeśli powie, nie będziemy musieli.
- Przeobraża się? - Jeszcze dzień.
Jemu to powiedz.
Nie powinien się przemienić przed pełnią.
Liny nie wytrzymają.
Trzeba uciekać. I to już.
Zła wiadomość. To koniec.
Ostrożnie, skarbie. Jestem silniejszy.
Cholera.
Nie ruszaj się.
Piesku...
- Chodź. - Nie zostawię Damona.
Da sobie radę.
Zginie. Jest tu przeze mnie.
Przeze mnie.
Ja mu powiedziałem. Chodu.
Już.
Co się dzieje? Powiedz.
Sama zobaczysz.
Co robisz?
Uważasz Caroline za potwora?
Ja jestem potworem.
Co się dzieje?
Do środka.
Właź.
Co ty wyprawiasz?
Ja, wujek Mason.
Wspólna krew. Klątwa rodzinna.
Jaka klątwa?
Co się dzieje?
Jak miło.
Mówiłem, żebyś mnie nie szukał. Nie dotarło?
Powiedz to swojej dziewczynie.
I nie dzwoń do niej po nocach.
Nie dzwoniłem.
Jasne.
Ona cię nie zapomni.
Musi...
...bo nie wrócę.
Zabierz ją do domu.
Spróbuj ją utrzymać.
Stefan tam jest, Damon też, a my siedzimy w wozie?
Niech wampiry walczą z mieszańcem,
a ja zadbam o bezpieczeństwo ludzi.
Przecież się wymiksowałeś.
Kumam.
Nie rób tego. Nie pouczaj mnie.
Jesteś lepszy, niż myślisz.
Amatorka przegranych?
Nie jesteś przegrany.
Tylko zagubiony.
Podobnie Jeremy.
I ja.
Nasza rodzina przestała istnieć.
Nie mamy nikogo.
Ty też, więc...
...trzymajmy się razem.
Zatrzymam pierścień.
Co z tobą?
Nikt mnie nie pogryzł.
Mogę minutkę nacieszyć się tym, że żyjesz?
Dziesięć sekund.
Ric, gdzie mój wóz?
Nie bądź taki.
Przepraszam.
Nie gryź się. Zażądałem zbyt wiele.
Właź.
Cały dzień przeglądałem jej rzeczy.
Dziwne. Tyle wspomnień.
Ludzie jej nie rozumieli.
Uważali ją za zakałę.
Tylko ty ją rozumiałeś.
Ty... rozumiałeś ją lepiej niż ja.
Nie wiem, co z tym zrobimy, ale weź.
Nie pamiętam jej śmierci. Caroline ci mówiła?
Nie.
Elena prosiła, żeby wymazali to wspomnienie.
Sądziła, że go nie udźwignę.
Nie pamiętam naszych ostatnich wspólnych chwil.
Ani ja.
Nie pamiętam ostatnich chwil, zanim została wampirem.
Kiedy jeszcze była moją siostrą.
Matty?
Widzisz coś?
Jest tutaj?
Prosiłaś o pomoc. Co mam zrobić?
Mogę wrócić.
Pomóż mi wrócić.
Co mówi?
Nie ufaj Vicki.
Wpadli w szał.
Niektórych zabiłem, inni się...
...wykrwawili.
W końcu...
...żaden nie przeżył.
Zrobiłem wszystko, co trzeba.
Miałem ich przemienić.
Złamałem klątwę,
zabiłem wilkołaka,
zabiłem wampira...
...i sobowtóra.
Koszmarnie wyglądasz.
Umieram...
...a ty nie chcesz mnie uzdrowić.
Musiałem go zabić. Nie miałem wyjścia.
Zawiodłem.
Wybacz.
Zrób, co do ciebie należy.
Miało się udać.
Zdrowie.
Idziemy.
Jesteś moim ostatnim towarzyszem.
Doprawdy...
Myliłem się.
Jesteś pijany?
Myślałem, że Stefan odszedł, ale się myliłem.
Widziałeś go?
- Co z nim? - Źle.
Pławi się w męczeństwie.
Ale można go uratować.
Co się wydarzyło? Czemu zmieniłeś zdanie?
Bo nawet w najmroczniejszym wcieleniu nie pozwoli mi umrzeć.
To zobowiązuje.
Pomogę sprowadzić go z powrotem.
Dziękuję.
Przedtem odpowiedz na pytanie.
Czemu ty zmieniłaś decyzję?
Uparłaś się zostać na górze i nagle odpuściłaś.
Trwał atak.
Miałaś furę broni i pierścień nieśmiertelności.
- Mogłaś walczyć. - To było zbyt niebezpieczne.
Sama wyprawa była ryzykowna.
- Dlaczego jesteś taki? - Co zmieniło twoją decyzję?
Nie chciałam, żebyś ucierpiał.
Bałam się o ciebie.
Dzięki.
Martwię się o ciebie. Musisz ciągle to słyszeć?
Kiedy już ci go dostarczę z powrotem,
pamiętaj, co czułaś, kiedy go nie było.
Dobranoc, Eleno.
Jak leci?
Wiesz, co robisz?
Nie.
Załatwię to.
Nic jej się nie stanie.
Dziękuję.
Chyba popełniliśmy błąd.
Wezwałaś mnie, bym rozwiązał problem.
Skąd nagła zmiana?
Wyrzuty sumienia.
Nie czuj się winna. To nie ludzie. To potwory.
A jeśli się mylimy?
Moja rodzina bierze udział w tej walce od półtora wieku.
Ty - odkąd wyszłaś za mąż, więc nie rozumiesz.
Ale ja - tak.
Wiem, co jest moją powinnością.
Czekaj.
Pani Lockwood?
Kto tam?
Kto?
- Witaj, Caroline. - Tatuś? cią.